Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[Play][V.1][Start !!] Role : The world

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 12-8-2010 00:14:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด melontaro เมื่อ 13-8-2010 18:12

ความเดิมตอนที่แล้ว

MelloN : melontaro


MelloN Item
MelloN Recovery skill
MelloN Passive skill
MelloN Active skill
Mellon Special ability
Room mate :


หลังจากหมาป่าที่หิวโหยถูกโซ่พาดเข้าที่ คอจนคอหักไป1ตัว เมล่อนได้พุ่งใช้สว่าน

เข้าพาดลงไปตาม ข้อต่อกระดูกของหมาแต่ละตัว ในสภาพที่หิวโหย ร่างกายที่เหมือน

หนังหุ้มกระดูก ย่อมถูกโจมตี เข้าภายในอย่างง่ายดาย . . .

สวบ ปลายหอกของเมล่อนได้ผ่าหัวของหมาหิวโซกระจายออกไป ดูเหมือนว่าพวกมันที่เหลือก็ทำท่าจะวิ่งหนีและแต่ก็ต้องโดนสว่านของเมล่อนซัดซะก่อน

อลิซ : ตอนนี้ล่ะ !! - หญิงสาวได้ดึงตัวของทั้งสองเข้าไปในสถานที่ลับแห่งหนึ่งกลางภูเขาและกระโดดเข้าวาบที่เปิดออกด้านหน้าไปทันที -

พวกเมล่อนได้ถูกส่งเข้ามาในเส้นทางแห่งนึงทีเป็นแสงดึงดูดตัวของพวกเธอไปยังอีกด้าน

อลิซ : มีแผนการอะไรรึยัง ? - หญิงสาวเอ่ยถามเมล่อนตรงหน้า - ถ้าแค่ไปเที่ยวเฉยๆล่ะก็ระวังตัวไว้ด้วยล่ะ แต่ก็อาจจะไม่ได้กลับมาอีกด้านซักพักล่ะนะ ตอนนี้ชั้นพอจะส่งเธอกลับคืนไปได้ เมื่อไปถึงทางโน้นแล้วคงจะแยกจากกันล่ะนะ - หญิงสาวยิ้มให้กับเมล่อนและถามการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของเธอ -

Mellon LV 20 // Hp + 100 Mp +100 // Gain Status point : 60


Player Reaction : เชิญจ้า ( ตัดจบได้เลย และไปลงข้อมูลใหม่ในกระทู้ V 2 ถ้าจะเล่นต่อน้า )

เมล่อน เอ่ยขึ้นเธอจะไปแล้วสิน่ะ ไปที่โลกแห่งนู้นน่ะเหรอ เมล่อนยิ้มขึ้น และบอกว่า จะไปทางนู้น

หรืออยู่ทางนี้ ฉันก็คงขึ้นอยุ่กับความคิดเห็นของอาสะจังนั่นละ แล้วฉันก็ไม่คิดจะลั้งเธอไว้หรอกอลิส

เมล่อนได้ล้วงเข้าไปในกระเป๋า และหยิบกล่องเก่าๆกับฟิลม์ขึ้นมาและถ่ายรูป อลิส ไว้

ถ้าเจอกันอีกครั้ง ก็มาเป็นพวกกันอีกครั้งน่อ เมล่อนกล่าวลากับอลิสในห้วงมิติแสง

Happy Ending [ ละมั้ง ]
โพสต์ 12-8-2010 09:01:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด BoSs-KuNg~ เมื่อ 12-8-2010 12:55

ความเดิมตอนที่แล้ว



Stella Item
Stella Recovey skill
Stella Passive skill
Stella Active skill
Stella Special ability

"ก็นั่นแหละ เธอคนนี้เป็นพวกเดียวกับชั้น ดังนั้น เธอจึงเป็นวัตถุดิบที่สำคัญมากสำหรับชั้นยังไงล่ะ" ชายหนุ่มพูดพลางเหลียวหลังไปมองเจ้าของคำถามเมื่อครู่ที่นอนอยู่กับพื้น

"ดังนั้นชั้นถึงได้นึกขอบใจเธอจริงๆนะ เอฟฟี่ นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ชั้นจะพูดกับเธอ...." ชายหนุ่มหันหน้ากลับพลางเดินต่อไปยังตราเวทย์ที่เริ่มสั่นสะท้าน เนื่องจากทุกอย่างนั้นได้เตรียมการไว้พร้อมแล้ว

"ลาก่อน.... เอฟฟี่ " สิ้นเสียง ชายหนุ่มก็ง้างแขนข้างที่ยังถือหัวใจของเอฟฟี่ไปด้านหลัง ก่อนจะเหวี่ยงมันไส่ สี่เหลี่ยมของตราเวทย์ที่ยังว่างอยู่เป็นอันสุดท้าย

ครืนๆๆๆๆๆ ท้องฟ้าเริ่มกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง สายฟ้าได้ผ่าลงมาชโลมพื้นที่ทั่วบริเวณ จนเต็มไปด้วยหลุมขนาดเล็ก น่าแปลกที่การผ่าลงมาอย่างบ้าคลั่งนี้ ไม่มีครั้งไหนเลย ที่ผ่าไปในบริเวณใกล้เคียงกับสองสาว ตราเวทย์สั่นเป็นจังหวะเดียวกับเสียงของหัวใจของเอฟฟี่ ก่อนที่มันจะค่อยๆกลืนทุกๆวัตถุดิบที่ฝังไว้จนหายไป

"ชั้นรอมานานแค่ไหนนะ กี่สิบ กี่ร้อย กี่พันปี เป็นเพียงปีศาจที่ไร้ร่างกาย ทำได้แค่เพียงบงการจิตใจของมนุษย์ ถึงนานๆครั้งจะได้ร่างเนื้อมาครอบครอง แต่มันก็เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงซักที...." โดมินิคเอ่ยขึ้นมาเบาๆพลางหลับตาพลิ้ม

"จงมอบมันมาให้ชั้นซะ !! ร่างเทวะชั่วนิรันดร์ !!!!" สิ้นเสียงตะโกน ตราเวทย์ก็ขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วจนมีขนาดใหญ่กว่าโดมินิคหลายเท่า ก่อนที่มันจะค่อยๆสลายกลายเป็นสายเลือด มาหมุนวนรอบๆตัวของมารร้ายและห่อหุ้มไปทั่วทั้งร่าง

ตูม !!! สายลมจำนวนมหาศาลผุดขึ้นมาจากพื้นดินเข้าห่อหุ้มกลุ่มก้อนเลือดนั่นไว้อีกชั้น ตามมาด้วยเปลวเพลิงที่เข้ามาห่อหุ้มสายลมเอาไว้อีก รวมไปถึงกระแสไฟฟ้าที่เล็ดลอดผ่านทั้งสายลมและเปลวเพลิงออกมาจากด้านใน

ครึกๆๆๆๆ ตูม !!!! และสุดท้าย ผืนปฐพีก็ได้พุ่งขึ้นมาห่อหุ่มพลังทั้งหมดเอาไว้ ทันใดนั้นเอง !! ร่่างของสเตล่าก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดินใกล้ๆกับร่างของเอฟฟี่อย่างช้าๆ ดูเหมือนว่าร่างกายของเด็กสาวคงไม่จำเป็นสำหรับโดมินิคอีกต่อไปแล้ว

"ฮึกๆๆ ฮือ.... ชั้น.... ชั้นขอ...โทษ..."นำไสๆไหลออกมาจากดวงตาของสเตล่า เธอค่อยๆกุมมือของเอฟฟี่เอาไว้ พลางเอ่ยคำขอโทษออกมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ในขณะที่พิธีการสร้างร่างยังดำเนินต่อไป....
เอฟฟี่ : ไม่เป็นไรหรอก . . . . . สเตลล่าสินะ . . . - หญิงสาวยิ้มให้เล็กน้อยพร้อมกับแววตาที่ใกล้จะดับลงพร้อมกับเปลือกตาของเธอเข้าทุกที - ชั้นยอมตายได้เพื่อราชันย์ . . . . . เธอเองก็ยังมีคนที่ต้องปกป้องอยู่ไม่ใช่เหรอ ? - รอยยิ้มของเธอยังคงคาอยู่บนใบหน้า - เราเจอกันได้แค่ไม่นานเองนะ . . . ไม่จำเป็นจะต้องเสียน้ำตาให้กับชั้นหรอก . . . . . ถึงจะเป็นเวลาเพียงสั้นๆที่เราเคยพบกัน . . . ก็ตาม . . . . - เปลือกตาของหยิงสาวได้ปิดลงพร้อมกับร่างที่แน่นิ่งไปของเธอต่อหน้าสเตลล่า -

เซ็ทสึโบ ซาโยนาระ : ว้ากกก !!! - เกี๊ยะไม้ของชายหนุ่มได้ลอยไปกระทบที่หัวของโดมินิคเข้าทันทีพร้อมกับวิ่งเข้าใส่พร้อมกับรวบส่วนลำตัวของโดมินิคลงพื้นเพื่อขัดขวางการทำพิธีนั่นลง - ถ้าแกทำพิธีนั่นสเตลล่าก็ต้องหายไปน่ะสิ  !!!! ชั้นไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นหรอก !! สเตลล่า !!!! - ชายหนุ่มตะโกนเรียกเด็กสาวขึ้นในขณะที่จับตัวจอมมารอยู่ด้วย -


"ฮึกๆๆ อือๆๆๆ...." สเตล่าค่อยๆกอดร่างของเอฟฟี่เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้งโดยจ้องมองทั้งน้ำตาไปที่ปีศาจร้ายที่อยู่ตรงหน้าเธอ "แก !!!!!!!" เด็กสาวตะโกนขึ้น พร้อมกับหนวดโลหะกว่าสิบเส้นที่ทะยานออกมา พวกมันกรีดร้องอย่างเศร้าสร้อยและโกรธแค้น ก่อนจะกระโจมเข้าไส่ร่างของโดมินิคทันที !!

"ชิ ไอ้สวะนี่ ตั้งแต่เมื่อไหร่ !!" ชายหนุ่มเตะร่างของเซ็ทสึโบให้กระเด็นออกไป ขุมพลังทั้งสี่เริ่มกระจัดกระจายออกจากกัน พิธีนี่กำลังจะเป็นหมัน !!

ตูมๆๆๆๆๆๆๆ หนวดโลหะทั้งหมดรุมโจมตีไส่ชายหนุ่มเป็นชุดๆโดยไม่มีทีท่าจะหยุดลง แต่ด้วยการโจมตีที่ไร้แบบแผนนี้ทำให้สเตล่านั้นเต็มไปด้วยช่องโหว่ !!

ซูม !! ลำแสงมรณะขนาดใหญ่พุ่งตรงออกมาจากกลุ่มควันนั่น ตรงเข้าหาร่างของเด็กสาวที่ไร้การป้องกันอย่างรวดเร็ว !!!!

ซวบ !!!!!!!
เลือดได้กระเด็นออกไปจากร่างของชายหนุ่มสี่ตาตรงหน้าของสเตลล่า ร่างกายของเขาได้รับการโจมตีนั่นไว้แทนหญิงสาวทั้งหมดเอาไว้พร้อมกับโจมตีสวนโดมินิคในหมอกควัญนั่นด้วยทันทีเพื่อแลกกันไปตรงๆ

เซ็ทสึโบ ซาโยนาระ : ย้ากกกกก !!! - พลังคลื่นยักได้ซัดลงที่ด้านหน้าของจอมมาร ดูเหมือนว่าด้วยความวืดของมันจะกระเด็นไปลงกลางวงแหวนเวทย์ของจอมมารเสียแทน !! ตูม !!! ฉากระเบิดแสงสว่างจ้าไปทั่วที่ห่างหายไปนานได้บังเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง !! - อั้กกก !! - ดูเหมือนว่าความอึดของเขายังไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด ชายหนุ่มได้คุกเข่าลงข้างหน้าสเตลล่าและหันมาหาเธอ - ไม่เป็นไรนะ . . . สเตลล่า . . . . - ชายหนุ่มได้ใช้มือกุมบาดแผลไว้อย่างเจ็บปวด ดูเหมือนว่าเขาเองคงจะขยับตัวไม่ได้ไปอีกนานโขเลยทีเดียว -


Player Reaction : เชิญจ้า

"น....า...ย.... สิ้น...ห..วัง...." น้ำตาของเด็กสาวไหลออกมาอีกครั้ง เธอรีบเข้าไปพยุงร่างของเซ็ทสึโบทันที "ทำไม..... ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ฮึกๆ ชั้น....ชั้น...."เด็กสาวกอดร่างของเซ็ทสึโบเอาไว้แน่น น้ำตาของเธอยังคงไหลรินออกมาอย่างต่อเนี่อง มันเต็มไปด้วยทั้งความเจ็บปวด ความโกรธแค้น และความอ่อนหัดของตัวเธอเอง.....

ภายใต้หมอกควันที่ค่อยๆบางตาลง เงาของโดมินิคเริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมกับรังสีอำมหิตที่แผ่กระจายออกมาอย่างไร้การควบคุม "เจ้าสวะสี่ตาเอ๊ย.... แกทำให้พิธีของชั้นแปดเปื้อนหมด เป็นเพราะแกทำอะไรโง่ๆ พลังของร่างเทวะนี้ถึงได้ลดลงไปกว่าครึ่ง...." ควันจากการโจมตีค่อยๆจางลงจนปรากฏให้เห็นร่างของมารร้ายอีกครั้ง



"การสร้างร่างสมบูรณ์ล้มเหลวก็จริง แต่ยังไงร่างนี้ก็รับพลังทั้งหมดของชั้นได้เช่นกัน ถึงจะเริ่มพิธีใหม่ไม่ได้อีกแล้ว แต่ก็ยังสามารถเพิ่มพลังให้ร่างนี้ได้อยู่ดี....." ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้ำเสียงของเขานั้น เต็มไปด้วยความโกรธที่มีต่อเซ็ทสึโบอย่างท่วมท้น "และสำหรับโทษของแก มีเพียงความตายเท่านั้น !!! ฟิน แฟรงค์ !!!" สิ้นเสียง ตราเวทย์ขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นด้านหลังโดมินิคหลายจุด โดยมีเขี้ยวบิน ? รูปแบบใหม่พุ่งออกมา



บึ้ก !!! เขี้ยวบินตัวนึงซัดร่างของสเตล่าจนกระเด็นไปไกล ก่อนที่เขี้ยวทุกตัวจะเข้าล้อมเซ็ทสึโบที่ไม่อาจขยับตัวได้ ไว้ทุกทิศทาง

"อ้อก !! ฮึกๆๆ หยะ.... อย่าน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาา !!!!!!!" เด็กสาวตะโกนห้ามมารร้ายสุดเสียงโดยที่ยังกระอักเลือดอยู่ แต่ว่า.....

ซูมๆๆๆๆ !!! ลำแสงมรณะขนาดใหญ่ถูกยิงออกมาจากเบี้ยวบินทุดตัวเพื่อปลิดชีวิตของเซ็ทสึโบทันที !!

- พรึบ !!! - คลื่นเม็ดโลหะได้โผล่ขึ้นมารับแรงปะทะจากเขี้ยวบินนั่น แม้ว่าจะไม่สามารถป้องกันไว้ทั้งหมดได้แต่ก็ยังพอลดแรงปะทะที่เกิดขึ้นลงไปได้มากเลยเทีเดียว

มิซากะ มิโคโตะ : ยังไม่ลืมชั้นไปสินะ . . . - หยิงสาวหอบแฮ่กๆและลุกขึ้นยืนอีกครั้งหนึ่ง - ถึงจะไม่ขยับตัว แต่เศษสิ่งก่อสร้างที่นายทำลายลงก็พอจะมีผงเหล็กให้ชั้นได้ใช้ประโยชน์ล่ะนะ !!

- ครืน !!! - เสียงเวทย์มนต์เคลื่อนย้ายจากจุดยอดเขาทำงานขึ้นพร้อมกับเริ่มส่งแรงดึงดูดมหาศาลออกมาและดึงร่างเล็กของสเตลล่าเข้าไปทันทีโดยไม่ให้เวลาเด็กสาวได้มองผ่านหมอกควัญที่กางขึ้นปกคลุมตัวของเซ็ทสึโบนั่น ภาพสุดท้ายของเธอก่อนที่จะถูกดึงไปยังอีกโลกหนึ่งก็คือภาพที่เซ็ทสึโบนั้นได้ถูกกลุ่มมีดนั่นทิ่มแทงจากทั่วทุกสารทิศ แต่ยังดูเหมือนว่าเขายังมีลมหายใจบางๆอยู่ แต่มันก็น้อยลงเต็มทีแล้ว

- ครืนนนน !! - เสียงพลังระลอกสองได้ดึงตัวของจอมมารตามเข้าไปด้วยทันที !! ดูเหมือนว่ามันจะรุนแรงกว่าที่ดึงตัวของสเตลล่าเข้าไปเสียอีก น่าจะเป็นเพราะว่าผลของการย้อนกลับของสายพลังด้วยนั่นเอง !!


Player Reaction : เชิญจ้า

"ไม่ !!!! ไม่นะ !!!! นายสิ้น...... ฮึก !!! ชั้น.... ชั้นชอบนายนะ !!! เซ็ตสึโบ !!! เพราะงั้น...... เพราะงั้น..... อย่าตายนะ !!!!!!!!!!!" คำสารภาพรักหลุดออกมาจากปากของสเตล่าพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินออกมาไม่หยุดหย่อน เด็กสาวพยายามที่จะยื่นมือออกไปหาเซ็ทสึโบ แต่มันก็เป็นเพียงการไขว่คว้าลมเท่านั้น ภาพร่างของชายอันเป็นที่รักของเธอที่ค่อยๆล้มลงกับพื้นโลหิต ถูกฝังลึกลงไปในความทรงจำของเด็กสาวทันที

"ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!!!!" เด็กสาวกรีดร้องออกมา ทั้งความเศร้าและความโกรธแค้นทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ภาพของยอดเขานั้น ยิ่งอยู่ห่างไกลจากสายตาของเธอมากขึ้นตามแรงดึงดูด และด้วยร่างของมารร้ายที่ลอยตามมาติดๆนั้น ทำให้ดวงตาของเด็กสาวเบิกกว้างขึ้นด้วยโทสะ

"ไอ้ฆาตกร !!!!!!!!!!!!!"สเตล่าเหวี่ยงมือที่เต็มไปด้วยพลังไฟฟ้าไส่โดมินิคทั้งน้ำตา แต่ชายหนุ่มกลับปัดการโจมตีนั้นออกไปได้อย่างง่ายดาย

"แกน่ะไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว...." โดมินิคพูดขึ้น พลางชี้นิ้วตรงมานี้หัวเล็กๆของสเตล่า

ซูม !!!!! ลำแสงเล็กๆพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของมารร้าย[ท่ายิงบีมของฟรีเซอร์]ด้วยความเร็วที่ปฏิกริยาของมนุษย์ไม่มีวันหลบพ้น

ซวบ !!! ลำแสงความเร็วเหนือนรกพุ่งเฉียดดวงตาของเด็กสาวไปไม่กี่มิล สะบั้นเส้นผมของเธอจนขาดกระจุย "ทำไมถึงหลบได้ !! นี่มัน !!!" ชายหนุ่มอุทานออกมาอย่างผิดคาด เขามั่นใจว่าการโจมตีเมื่อครู่นั้น สามารถทะลวงสมองของเด็กสาวตรงหน้าได้สบายๆ และเมื่อเขามองไปที่ดวงตาของสเตล่า ก็ได้พบกับความจริง !!

"แกเท่านั้น..... แกเท่านั้นที่ชั้นจะต้องฆ่าให้ได้ !!!!!!" เด็กสาวจะโกนออกมาด้วยโทสะ นั่นเผยให้เห็นดวงตาสีโลหิตที่ปรากฏขึ้นมา[เนตรวงแหวน]โดยที่ยังมีน้ำตาเอ่อล้นอยู่ มือขวาของสเตล่าพุ่งตรงเข้าไส่ใบหน้าของโดมินิคอีกครั้ง และด้วยแรงดึงดูดที่มากกว่าสเตล่าหลายเท่า ทำให้ชายหนุ่มเสียสมดุลจนไร้ซึ่งการป้องกัน !!

ฟุ่บ !!! ครืนๆๆๆๆๆ ฝ่ามือของเด็กสาวหยุดลงก่อนจะถึงใบหน้าของมารร้ายเพียงไม่กี่เซ็น เพราะแรงดึงจากหลุมมิติ ทำให้มันไปไม่ถึงเป้าหมาย ในขณะที่ร่างของเด็กสาวถูกดูดลงไปจนเริ่มลับตาของโดมินิค

"อ๊าๆๆๆๆๆๆๆๆ" สเตล่าพยายามตะกายเข้าหาโดมินิคอย่างบ้าคลั่งแต่มันก็ไร้ผล ร่างของมารร้ายที่อยู่ตรงหน้าเธอค่อยๆจางหายไปพร้อมกับสติที่เลือนลางของเด็กสาว.....

The End Of My Role

To Be Continue V.2
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 16-10-2019 22:11 , Processed in 0.104951 second(s), 16 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้