Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: jeloly

[ Play ] [Start!!] Tales Of Ragnarok

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 4-12-2010 01:44:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 13-2-2011 01:00
อามุโร่ : ถะโถ่ ทะทำไมไม่ยอมชะเชื่อชั้นบ้างเลยนะ แฮ่ก . ..  - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเงยหน้าขึ้นหายใจเบาๆ
คิคุจิ : แต่ว่า ถ้าปล่อยไว้แบบนี้นานๆคงไม่ดีต่อฮารุแน่ . . . ต้องรีบตัดสินใจแล้วล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเตรียมคันธนูของตัวเอง
อามุโร่ : . . . ถ้าอย่างนั้น . . . -ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะพยุงร่างของตัวเองขึ้นมายืนช้าๆพร้อมกับจับที่เอวของตัวเอง - ชั้นจะไปด้วย . . . แค่ก . . .


"ไม่ไหวหรอกคะอาจัง อาจังจะไปยังไง ตัวเองก็จะไม่ไหวแล้วแท้ๆ"

"แล้วถ้าอาจังกลับไป สิ่งที่ฮารุทำ มันก็ไม่มีความหมายเลยหนะสิคะ"

เธอพูดพลางใช้ Heal อีกครั้ง

"หรือไม่งั้น ชั้นจะไปดูสถานการณ์ให้เอง ดีมั๊ย"

เธอพูดพลางมองหน้าอาจัง สลับกับ คิคุจิเบาๆ


อามุโร่ : มะไม่ได้! - หมับชายหนุ่มรั้งแขนของเมโลนี่ไว้พลางกำแน่น - ชะชั้นไม่ให้เธอปะไปคนเดียวเด็ดขาด . ..  ขายหนุ่มหอบระทวย
คิคุจิ : นั่นสิ ผมจะไปด้วยนะไปคนเดียวมันอันตรายเกินไป. . . - มาสเตอร์เองก็เอ่ยขอร้องเช่นกัน - มันอันตรายเกินไปสำหรับเมโลนี่นะครับ
อามุโร่ : ธะเธอเองก็ฮิลให้ชั้นมาเยอะแล้ว . . . ขะขืนปล่อยให้เธอที่ใช้พลังเวทย์มากๆ อะออกไปคนเดียวมันเสี่ยงเกินไป . . .


"ถ้ามัวแต่ทะเลาะกัน ก็ไม่ได้ไปพอดีนะคะ"

เธอพูดพลางมองหน้าทั้งสองคนสลับไปมา

"อาจังก็ยังบาดเจ็บขนาดนี้ อยู่กับคิคุจิคุงดีกว่า"

"แล้วคิคุจิคุงก็เป็นสายซัพด้วย"

"ชั้นไป น่าจะเหมาะสุดนะ อย่างน้อย ชั้นก็ใช้พลังเวทย์ได้บ้างแล้วหละคะ"


เธอพูดพลางยิ้มออกมา เพื่อให้ทุกคนเชื่อว่าไม่เป็นอะไรแน่นอน

"ถ้าเกิดว่ามันสุดวิสัยจริงๆ ชั้นจะร้องดังๆเลย ดีมั๊ยคะ ? อาจังกับคิคุจิคุง ค่อยวิ่งมาช่วยไง *0*"

เธอพูดให้บรรยากาศที่ตึงเครียดคลายนั้นคลางลงบ้าง



อามุโร่ : . . . ถึงห้ามไว้ก็จะไปสินะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางปล่อยแขนของเมโลนี่ช้าๆ - เข้าใจแล้ว ชั้นจะให้เธอไปก็ได้
คิคุจิ : เดี๋ยวสิอามุโร่คุง!? - มาสเตอร์ร้องขึ้นมาด้วยความงุนงงแต่ก็ถูกอามุโร่หยุดไว้พลางส่ายหัวเบาๆ
อามุโร่ : ลงเมโลนี่ยืนยันขนาดนี้ก็ห้ามเธอไม่ได้หรอกครับ . . . -ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเดินมาสวมกอดเมโลนี่เบาๆ - ถ้าเกิดอันตรายขึ้นให้เรียกชั้นนะ ชั้นจะรีบไปหาเธอ . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วเบาก่อนจะเลื่อนใบหน้าของเขาไปประกบริมฝีปากจูบคนรักด้วยความเป็นห่วง


"อะ อาจังง >///<"

เธอหน้าแดงขึ้นเลกน้อย เพราะคิคุจิคุงก็อยู่ด้วย

เมื่อเวลาผ่านไปซักครู่ เธอจึงผละตัวเองจากการจุมพิศของอาจัง พลางหลบหน้าแดงๆของเธอ

"อ่ะ อื้อ ไม่ต้องห่วงนะ"

เธอพูดพลางกำเซฟิร่าไว้ในมืออย่างมั่นคง

ก่อนที่เธอจะย้อนกลับไปในทิศทางที่ฮารุอยู่


เมื่อหญิงสาววิ่งกลับมายังลานต่อสู้เมื่อซักครู่ก็เห็นว่าฮารุกำลังอยู่ในวงล้อมของฝ่ายตรงข้ามอย่างที่เธอคิดเอาไว้

ขณะที่ฮารุกำลังรวบรวมศูนย์ยากาศรอบๆให้เข้ามาไว้ในมือ
ลูมิน่า : แย่ล่ะ!! ไม่ทันแล้ว - ขณะที่หญิงสาวกำลังตั้งการ์ดรอรับมนต์ชุดใหญ่ของฮารุนั้นเอง
ฮารุ : ฮ่าาาส์!! Darkness Stomm! .. ฟ- ปัง! เสียงปืนไลเฟิลของอลิสดังขึ้นพร้อมกับกระสุนที่วิ่งผ่านลังไม้เล็กนั้นเข้ามายังเอวของจอมเวทย์หนุ่มอย่างไม่ทันระวังตัวทำให้กระสุนนั้นเจาะร่างของเขาจนทะลุออกไป

Alice Assasin Shooting!
Alice Critical Hit Haru Damage -33 ( ATK RANK : A DAMAGE*2) [=======]x0

ฮารุ : อั่ก!? - มนต์ของฮารุหายไปในพริบตาที่กระสุนนั้นวิ่งผ่านร่างของเขาไปพร้อมกับร่างที่เซไปข้างหลังก่อนจะเอามือแนบกับปากแผลที่ถูกยิงจังหวะนั้นเองเรียวเฮก็ได้พุ่งตัวเข้ามาพร้อมที่โจมตีฮารุทีเผลอทันที


เมื่อเธอเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า

เธอจึงใช้ Fire Bolt ใส่คนจะเข้ามาโจมตี ฮารุทันที


"ฮารุ ฮารุ"

เธอตะโกนเรียก พลางวิ่งไปหา พร้อม Heal ฮารุ ช่วยบรรเทาความเจ้บปวด

"นาย เปนไงบ้าง...ไหวมั๊ย"

"แล้วพวกนายที่รุมฮารุอยู่เนี่ย เห็นแก่ตัวที่สุดเลยนะ"

เธอหันไปมองหน้าคนที่กำลังรุมฮารุอยู่

"รุมคนๆเดียว สนุกมั๊ยยะ"

ก่อนจะมองไปทางคนที่น่าจะเป็นเฮดของคนกลุ่มนี้


Meloney Break Ryohei
Meloney Healing Haru Recovery 10 [=======]x1

ลูมิน่าที่ได้ยินเช่นกันก็ได้แต่เงียบพลางมองเมโลนี่ด้วยสายตาจริงจัง
ลูมิน่า :  โทษทีนะชั้นเองก็ไม่ได้ชอบการต่อสู้แบบนี้ซักเท่าไหร่ แต่ในเมื่อคำสั่งลงมาแล้วชั้นคงจะเลือกวิธีอะไรมากไม่ได้หรอกนะ
เรียวเฮ : ช่ายๆ~~ แล้วหมอนั่น เอ . . . กราเดี้ยนฮารุใช่มะ? ร้ายไม่เบาเลยนี่หว่า คลาสเมจิ๊ก ไหงสู้ได้คล่องแบบนั้นนะ แต่ก็ต้องขอบคุณน้องใหม่นะ ยิงเข้าเป้าสวยมากเลย ฮะๆๆ - ชายหนุ่มผมสีม่วงสดหัวเราะขึ้นด้วยความชอบใจ
ฮารุ : ฮึ่ม . . . บ้าที่สุด . . . - ฮารุกัดฟันแน่นพลางพยายามลุกขึ้นมาช้าๆ
ฮารุ : ยะยัยบ้า . . . ชั้นบอกให้หนีไปกับอามุ  .  โร่ก่อนไงเล่า กะกลับมาทำไมกัน?


"ชั้นไม่อยากติดหนี้นายนิ"

เธอพูดพลางแลบลิ้นใส่ฮารุ

"นายต้องอยู่ให้ชั้นใช้หนี้นายก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากันยะ"

ก่อนที่เธอจะหันไปทางคนที่เธอคุยทิ้งค้างไว้

"เธอบอกว่า เค้าสั่งให้มาทำ ก้อต้องทำงั้นสิน้า"

"แล้วถ้าพวกเธอเผลอทำให้ตานี้ตายไป คนที่สั่งเค้ามารับผิดชอบสิ่งที่เธอทำไปหรือเปล่ามิทราบ"

เมื่อพูดเสร็จเธอจึงชี้ไปทางลูมิน่าช้าๆ

"แล้วถ้ามีคนมารุมแบบที่เธอกำลังรุมตานี่ โดยไม่รู้เหตุผล เป็นเธอรู้สึกยังไงบ้างเหรอ"

"ขนาดชั้นเพิ่งมาที่เมืองนี้ได้ไม่นาน"

"ชั้นก็เพิ่งรุ้นะ ว่าเมืองนี้ เค้ารุมกัน แม้แต่เหตุผลก็ไม่มีหนะ"

เธอพูดพลางลูมิน่า อย่างเย็นชา


ลูมิน่ากดคิ้วลงพลางตะคอกใส่เมโล่นี่อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

ลูมิน่า : พอซักที!! เห็นชั้นเงียบหน่อยแล้วก็พูดจาโอหังใหญ่เลยนะ! ชั้นจะขอเตือนเธอที่ไม่ได้อยู่ในเป้าหมายที่ต้องกำจัดแค่ครั้งเดียว ถอยออกมาจากตรงนั้นซะแล้วทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเธอจะไม่ลำบาก . ..  - หญิงสาวเอ่ยพลางร่ายออร่าสีม่วงขึ้นมาครอบกาต้าของตัวเองช้าๆ - แต่ถ้าเธอยังคิดจะอยู่ตรงนั้นและต่อต้านพวกชั้น ชั้นก็จำเป็นต้องกำจัดเธอ . . .

ฮารุ : อึ่ก!! - ฮารุพยายามพยุงร่างของตัวเองขึ้นมาช้าๆ แต่ท่าทางผลของการ์ดเองยังไม่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้ดีเท่าที่ควรเท่าไหร่นัก แต่ชายหนุ่มก็ได้เดินมาขวางทางตรงหน้าเมโลนี่ไว้ก่อนจะร่ายมนต์สีดำขึ้นที่มือของตัวเอง
ฮารุ : หนีไปซะ . . . เชื่อชั้นเถอะ . . .  


"นายหนะสิ หลบไป"

ก่อนที่เธอจะค่อยๆแตะไหล่ฮารุ และเดินไปขวางหน้าระหว่าง ฮารุ กับ ลูมิน่าไว้

"นายมีหน้าที่ ต้องดูแลอาจังนะ เพราะฉะนั้น นายต้องไม่เป็นอะไร"


เธอหันมายิ้มให้กับฮารุ ก่อนที่จะหันกลับมาทางลูมิน่า

"เป้าหมายของหล่อนหนะ เค้าเปนเพื่อนของชั้นนะยะ"

เธอพูดพลางถือเซฟิร่าไว้ในมือ และกำมันไว้แน่น

"แล้วถ้าชั้น ยืนอยู่ตรงนี้หละ ? เธอจะทำอะไรมิทราบ หึ"


เรียวเฮ : วิ้ว~ ใจกล้าไม่เบาเลยนี่นาน้องสาว~ - ชายหนุ่มเอ่ยกลั้วหัวเราะพลางเปลี่ยนสีหน้ามามองเมโลนี่ - ถ้างั้นจะแต่งให้สวยเลยนะ~
ลูมิน่า : ชั้นเตือนเธอแล้วนะ . . . - หญิงสาวเอ่ยเบาๆพลางยกมือให้สัญญาณกับคนที่อยู่ด้านหลังพลางตั้งกาต้าขึ้นมาขนานกับตัวเอง ส่วนเรียวเฮกับพวกที่เหลือก็ได้เคลื่อนตัวเข้ามาหาเมโลนี่อย่างรวดเร็วจังหวะนั้นเองฮารุก็ได้รวบเอวเมโลนี่พร้อมกับกระโดดข้ามเหล่านักฆ่าไป

Rumina Soul Breaker < Block Haru

ลูมิน่า : ไม่ให้หนีหรอกน่า!! - ซู่ม!!~ ออร่าพลังที่เธอชาจไว้ถูกปล่อยออกมาไล่หลังของฮารุที่กำลังกระโดดหนี
ฮารุ : ชิ! - ชายหนุ่มหันมามองตามเสียพลางกางมือออกมาและปัดคลื่นพลังนั้นออกไป
ลูมิน่า : ฮึ่ยพลาดงั้นหรอ - ว่าแล้วหญิงสาวก็ได้กระโดดตามทั้งสองคนนั้นขึ้นไปบนหลังคา ตึก . . เสียงเท้าของฮารุกระทบกับพื้นเบาๆพลางวางร่างของเมโลนี่ที่เขาพาหลบหนีออกมาจากวงล้อมนั้น ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งช้าๆ เลือดที่ไหลอยู่ตรงช่องท้องของชายหนุ่มเองยังไม่ีมีทีท่าว่าจะหยุดไหลเลยด้วยซ้ำ

Haru [=]x1

ฮารุ : แฮกๆๆ . . . บ้าชะมัด เลือดไม่หยุดไหลซักที... - ชายหนุ่มพยายามสมานแผลด้วยตัวเองแต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผลมากเท่าไหร่นักก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเมโลนี่พร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทปนกับใบหน้าซีดๆนั้นบางเบา
ฮารุ : เฮอะๆ ยัยบ๊อง . . .  ชั้นอุส่าไล่ ให้เธอหนีไปกับอามุโร่ แล้วเชียวนะ . . . ดื้อชะมัดยาดเลยนะเธอเนี่ย - ชายหนุ่มบ่นปนกับพยายามหายใจหายคอให้ทั่วท้องก่อนจะหัวเราะขึ้นมาเบาๆ - หรือว่าเป็นห่วงชั้นกันห๊ะ? แค่ก . .  แอบหลงรักชั้นเข้าแล้วล่ะซี่~?  


"แล้วนายจะช่วยชั้นทามมายเนี่ย เฮ้อออ~"

เธอพูดพลางใช้สกิล Heal ให้ฮารุ เป็นระยะ

"ทำยังไงเลือดนายถึงจะหยุดเนี่ยยยย"

"พวกนั้น ไม่ฆ่าชั้นหรอก เพราะยังไงชั้นก็มาจากโลกต่างนะ"

"แล้วก็อย่าคิดหลงตัวเองเชียว ชั้นช่วยนาย นายจะได้ช่วยอาจังหรอกยะ"

เธอพูดพลาง เสกอัญมณีสีชมพูขึ้นมา

"มันน่าจะได้ผลบ้างรึเปล่านะ"

เธอพูดพลางยื่นให้ฮารุ

"อาจังบอกมันช่วยรักษาได้ นายลองดูสิ"


Meloney Healing Haru Recovery +5 [======]x1

ดูเหมือนว่าการสมานแผลข้างต้นของเธอจะช่วยได้เพียงแค่นิดหน่อยเท่านั้น

ฮารุมองอัญมณีที่คล้ายๆกับลูกกวาดพลางยิ้มแบบมีเล่ห์นัยก่อนจะเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

ฮารุ : กะกินได้งั้นรึ? ป้อนหน่อยสิ ฮึๆ~ - ชายหนุ่มแอบขยิบตากวนๆหญิงสาวพลางเลื่อนมือขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเอง

ฮารุ : แต่ต้องตรงนี้นะ~


"เลือดท่วมซะขนาดนี้ ยังจะกวนอีกนะ นายเนี่ย"

เธอพูดพลางรีบใส่อัญมณีสีชมพูในมือเข้าปากของฮารุ

"มันได้ผลมั๊ย"

เธอมองดฮารุหลังจากที่ยัดอัญมณีสีชมพูใส่ปากฮารุแล้ว


ฮารุ : อุ๊บ แค่กๆ โห เธอเนี่ยน้าไม่น่ารักเอาซะเลย แค่กๆ - ชายหนุ่มสำลักเล็กน้อยที่อยู่เมโลนี่พรวดพราดยัดอัญมณีมาให้

Melony Healing Haru Recovery +10 [======]x2

ฮารุ : ! - ชายหนุ่มชะงักก่อนจะรีบอุ้มเมโลนี่ขึ้นหลบใบมีที่ถูกข้างมาจากทางด้านหลังของทั้งสองมาอยู่ตรงซอยกว้างๆ
เรียวเฮ : เฮอะ หลบได้อีกแล้วเรอะ แกนี่มันใช่คลาสเมจิ๊กแน่รึเปล่าวะเนี่ย? ไวเป็นลิงเลยนะ
ฮารุ : ไม่มีความจำเป็นอะไรต้องบอกแกนี่ - ชายหนุ่มเอ่ยห้าวๆพลางสบัดมือออกไปจนเกิดลูกบอลสีดำสนิทกลายเป็นแท่งน้ำแข็งแหลมคมพุ่งใส่เรียวเฮแต่ดูเหมือนเขาจะหลบได้เช่นกัน
แอสซาซิน (4) : เสร็จชั้นล่ะ!! - ฮารุ : !! - เคร้ง!! ก้าต้าที่พุ่งเข้ามาหาเมโลนี่ได้ถูกหยุดลงเมื่อฮารุจับสัมผัสได้และสร้างโล่พลังเวทย์มากันไว้ก่อนจะตีเข่าเข้าไปที่ท้องของนักฆ่าสาวแล้วหลับตัวถีบอย่างแรง

Haru Hit Assasin (4) Damage -6 [====]x2
Haru Darkness Ice Bolt Damage -35 Assasin (4) []x0 Deny

ซู่ม จังหวะที่นักฆ่าสาวนั้นเสียการทรงตัวก็ได้ร่ายแท่มน้ำแข็งจำนวนมากล้อมรอบร่างกายของเธอไว้พลางกำมือจนแท่งน้ำแข็งนั้นพุ่งลงมาอัดร่างของเธอสลายหายไป
เรียวเฮ : ฮึ่ม!! - เรียวเฮเห็นท่าไม่สู้ดีพลางกระโดดเข้ามาหาฮารุทันที
ฮารุ : ฮึ่ย! - ชายหนุ่มจับสัมผัสได้พลางหันมาตั้งการ์ดรับการโจมตีนั้นไว้ไม่ให้เข้าถึงตัวเมโลนี่พลางต้านแรงนั้นไว้อยู่

Ryohei Hit < Guard Haru Damage -8 [====]x1


เธอรีบ ใช้สกิล Fire Bolt ใส่เรียวเฮทันที

ก่อนจะ ใช้ Cold Bolt  ตามซ้ำ เผื่อว่า เรียวเฮ จะหลบ Fire Bolt ทัน

เรียวเฮ : !! - ชายหนุ่มรีบหลบลูกไฟที่เมโลนี่ได้ปล่อยสวนมาขณะที่เขากำลังต้านแรงกับฮารุอยู่


Meloney Fire Bolt Guard Ryohei Damage -9 [=]x3

Meloney Colt bolt Hit Ryohei Damage -14 [=======]x1

ซู่มแท่งน้ำแข็งที่พัดเข้าไปพร้อมกับลูกไฟค่อยๆอัดเข้าไปที่ลำตัวของเรียวเธอจนชายหนุ่มต้องรีบล่าถอยออกมาจังหวะนั้นเองนักฆ่าที่เหลือที่ตามเข้ามาก็มาถึงพอดี

ลูมิน่า : เรียวเฮ!? - หญิงสาวที่ตามมานั้นเอ่ยดังขึ้งพลางกัดฟันแน่นและพุ่งตัวลงมาหวังทำร้ายแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีร่างเข้ามาขวางทางของเธอไว้
เคร้ง! เสียงบางอย่างกระทบกับกาต้าของเธอจนต้องล่อนลงมาอยู่บนหลังคาเหมือนเดิม

ลูมิน่า : เธอ? - ตึก เสียงรองเท้าสีเขียวสว่างแตะบนพื้นพร้อมกับร่างของหญิงสาวทวินเทลสีเขียวสว่างสวมแว่นตาสีนำขลับของเธอปรากฏอยู่ตรงหน้าของฮารุและเมโลนี่

ลูมิน่า : ฮึ่ม  . . . มาจนได้นะโคว์ตี้ . . . พวกซึบารุเสร็จเธอไปแล้วสินะ. . .- หญิงสาวก้มหน้าลงพลางกัดฟันแน่น

โคว์ตี้ : ไม่ต้องห่วงค่ะทีมของคุณยังปลอดภัยกันดีแต่เพราะพวกเขาขัดขืนการเจรจาของชั้น ชั้นเลยจำเป็นต้องใช้กำลังเพื่อเข้ามาที่นี่ให้ได้

ลูมิน่า : ฮะๆ นั่นสินะอย่างเธอคงไม่ฆ่าโดยที่ไม่จำเป็นอยู่แล้ว .  .  . เฮ้อ ถ้าอย่างนั้นชั้นถอยก่อนก็ได้แต่ชั้นคงจะรามือจากอามุโร่ไม่ได้หรอกนะ

โคว์ตี้ : ชั้นทราบค่ะ ลูมิน่าซังเอาจริงเอาจังกับงานที่ได้รับมอบหมายมากถึงชั้นไม่อยากจะสู้กับคุณแต่ถ้าจำเป็นชั้นก็ต้องหยุดคุณไว้ให้ได้เหมือนกันค่ะ

ลูมิน่า : อืม นั่นสินะ เอาไว้คราวหน้าชั้นคงต้องฆ่าเธอสินะ . . .

โคว์ตี้ : ชั้นจะพยายามไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับเราสองฝ่ายให้ถึงที่สุดค่ะ

ลูมิน่า : ฮะๆ ชั้นล่ะยอมแพ้เธอจริงๆ จ้าเนะ . . . - หญิงสาวเอ่ยเบาๆพลางกระโดดหายไปพร้อมกับกลุ่มนักฆ่าที่เหลือ


ฮารุ : อื้อ ช่วยไว้ได้ทันเวลาพอดีเลย . . . - ฮารุเอ่ยอย่างโล่งใจพลางทรุดตัวลงนั่งข้างๆเมโลนี่ โคว์ตี้ค่อยๆหันมาหาพลางนั่งลงเอามือแตะที่แผลของฮารุเช่นกัน




"ขอบใจนะ โคว์ตี้"

เธอพูดพลางทรุดนั่งลงข้างๆ

"กัวแทบแย่นะ เห้ออออ"

โคว์ตี้ : เหนื่อยหน่อยนะคะเมโลนี่จัง - หญิงสาวยิ้มบางให้พลางรักษาบาดแผลให้ฮารุ


"แต่ตานี่รอดตาย ก็ดีแล้วหละนะ หึหึ"


ฮารุ : อะไรเล่า ชั้นไม่ได้อ่อนปวกเปียกแบบนั้นซักหน่อย อั่ก!?
โคว์ตี้ : ทำเป็นพูดดีไปค่ะ นี่เขาเรียกปางตายแล้วนะคะ

เธอนั่งพักอยู่ซักพัก ก่อนที่จะค่อยๆลุกขึ้น

"ชั้นต้องกลับไปบอก อามุโร่ กับ คิคุจิแล้วหละ ชั้นออกมานานแล้ว"

เธอพูดกับโคว์ตี้ และฮารุ แต่เธอยังไม่กล้าเรียกอาจังต่อหน้าโคว์ตี้มากนัก

"ฝากฮารุด้วยนะ"


โคว์ตี้ : เข้าใจแล้วค่ะ - หญิงสาวเอ่ยตอบพลางมองตามแผ่นหลังของเมโลนี่ที่วิ่งหายไป

และเมื่อเมโลนี่วิ่งกลับมายังจุดนัดพบเดิมก็พบว่าอามุโร่กำลังนั่งหน้าซีดอยู่ตรงต้นไม้ต้นเดิมด้วยกันกับคิคุจิ

คิคุจิ : เมโลนี่? - ชายหนุ่มเอ่ยพลางหันมามองทำให้อามุโร่ที่นั่งอยู่หันมาหาทันที
อามุโร่ : อาา ดีจังที่เธอปลอดภัย แค่กๆ . .. - ชายหนุ่มไอออกมาเบาๆพลางพิงต้นไม้อีกครั้ง


"เป็นยังไงบ้างคะ ดีขึ้นมั๊ย"

เธอถามพลางนั่งลงข้างๆ อาจัง

"ส่วนทางด้านนั้น ไม่เปนอะไรแล้วหละคะ"

"พอดี เอ่ออ โคว์ตี้ มาช่วยไว้นะคะ ก็เลยไม่เป็นอะไรแล้ว"


เธอพูดพลางเสกอัญมณีสีชมพูให้อาจัง

"หายไปตั้งนาน นึกว่าอาจังจะยืนขึ้นมาดุชั้นซะแล้วสิ ที่ไน๋ได้ ยังไม่หายเลยนี่นา"

"อาจัง ดื้อเหรอคะ คิคุจิคุง ?"


เธอเอ่ยถาม พลางมองอาจังแบบดุๆ


คิคุจิ : ก็นะ อามุโร่คุงพยายามจะไปช่วยเมโลนี่ด้วยน่ะ แต่สุดท้ายก็หมดแรงข้าวต้มอย่างที่เห็นนี่แหลบ - ชายหนุ่มอธิบายพลางยิ้มบางๆให้เหมือนปรกติ

อามุโร่ : แฮก . ..  เปล่าซักหน่อย . . . - ชายหนุ่มพยายามบอกปัดพลางหอบหายใจอยู่แบบนั้น - กะก็ชั้นกลัวเธอจะเป็นอะไรไปนี่ . . .

โคว์ตี้ : แต่ก็ไม่เป็นอะไรนี่คะ ~ - เสียงของโคว์ตี้ดังมาจากด้านหลังของเมโลนี่พลางเดินมาหาทั้งสามคนพร้อมกับฮารุที่ท่าทางอาการบาดเจ็บจะหายแล้ว

อามุโร่ : . . . เธอมาจริงๆด้วย . . .

โคว์ตี้ : อื้ม ก็ชั้นสังกัตเดียวกับเครออสนี่ ชั้นเลยรีบมาที่นี่น่ะ ขอโทษนะทีมาช้าไปหน่อย ชั้นมัวแต่ติดอยู่กับพวกที่ดักอยู่ข้างนอกนานไปหน่อย - หญิงสาวยิ้มบางๆให้พลางเอามือแตะที่ศรีษะของอามุโร่พลางรักษาบาดแผลให้

ฮารุ : ขอโทษนะเมโลนี่ . . . - ปึ๊ก ! . . เสียงมือของฮารุสับเข้าไปยังท้ายทอยของเมโลนี่เข้าอย่างจังจนทำให้สติของเธอเลือนลางลงช้าๆและภาพสุดท้ายที่เธอได้เห็นก็คือร่างของอามุโร่ที่ถูกยกขึ้นมาไว้บนอ้อมแขนของโคว์ตี้และใบหน้าที่เศร้าสร้อยที่มองมาทางเธอพลางกล่าวบางอย่างออกมาว่า '' ขอโทษนะ ''

- ช่วงหัวค่ำ -

ก็อกๆ ฉึบๆ - เสียงบางอย่างที่เหมือนกับเสียงการทำอาหารอะไรซักอย่างดังแผ่วขึ้นมากวนหญิงสาวที่หลับไหลอยู่จนทำให้เธอลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นสภาพห้องนอนที่กว้างอยู่พอสมควร


"อืออ อืออ"

เธอบิดตัวอยู่บนเตียงเล็กน้อย พลางค่อยๆลืมตาขึ้น

"งืออ อาจัง ชั้นปวดไปทั้งตัวเลย เฮ้ออ"

เธอพูดพลางค่อยๆลืมตามองหาคนที่เธอเอ่ย

แต่เมือลืมตาขึ้นเต็มที่แล้ว เธอไม่คุ้นกับสถานที่แห่งนี้เอาเสียเลย

"แงะ ที่นี่ที่ไหนเนี่ย"

เธอสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง พลางกวาดตามองรอบๆ

"แล้ว อาจังอยู่ไหนเนี่ย"

เธอพูดพลางมองหาไปรอบๆห้องอย่างรวดเร็ว


โคว์ตี้ : อ้าว ตื่นแล้วหรอคะ? - เสียงของโคว์ตี้ดังลอดเข้ามาพร้อมกับชุดผ้ากันเปื้อนและชามซุบที่อยู่บนมือของเธอ

โคว์ตี้ : พอดีเลย ชั้นเพิ่มทำอาหารเสร็จน่ะ ทานด้วยกันมั้ย?


"อ๊ะ โคว์ตี้"

เธอมองหน้าโคว์ตี้เล็กน้อย พลางนึกถึงสิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นก่อนที่จะหมดสติไป

ก่อนค่อยๆ มองหน้า พลางกัดฟัน


"เธอทำอะไรกับอามุโร่ ?"


โคว์ตี้ : . . . - หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่งพลางยิ้มบางๆให้ก่อนจะหันหลังให้เมโลนี่

โคว์ตี้ : เดี๋ยวจะเย็นซะก่อนนะ มาทานด้วยกันเถอะ . . - เธอว่าพลางเดินไปนั่งรอเมโลนี่ที่โต๊ะ ปล่อยให้หญิงสาวตัดสินใจว่าจะมาร่วมโต๊ะด้วยหรือเปล่า


เธอค่อยๆลุกจากเตียงก่อนมานั่งที่โต๊ะ ตามที่โคว์ตี้บอก

"ชั้นกินแล้วจะเปนอะไรมั๊ย หืออ"


เธอพูดพลางมองหน้าโคว์ตี้อย่างเยนชา


หญิงสาวหลี่ตาลงเบาๆพลางคีบข้าวที่อยู่ในชามสีเขียวสวยเข้าปากช้าๆ พลางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

โคว์ตี้ : ไม่ต้องห่วงจ๊ะ ชั้นไม่ได้ใส่อะไรแปลกๆลงไปในอาหารหรอกนะ ทานให้สบายใจเถอะ - เธอยิ้มบางๆให้พลางชี้ไปที่ชุดอาหารที่เธอเตรียมไว้ให้ตรงข้ามกับตัวเอง

โคว์ตี้ : นั่นของเธอจ๊ะ ไม่ต้องเกรงใจนะ มีอีกเยอะเลย - เธอบอกพลางก้มลงทานอาหารของตัวเองช้าๆพลางเหลือบตามามองท่าทีของเมโลนี่ด้วย


เธอค่อยๆหยิบช้อนตักอาหารที่อยู่ตรงหน้าตัวเองช้าๆ

เพราะถ้าเธอไม่กินอะไรเลย เธอคงไม่มีแรงสู้แน่ๆ (( ถึงมีแรงก็คงสู้ไม่ไหวอยู่ดี - - ))

"แล้วมีอย่างอื่นจะพูดอีกมั๊ย"

เธอถามพลางตักอาหารขึ้นมา

"ชั้นอุส่าเชื่อใจเธอ แล้วก็ตาบ้านั่น"

เธอนึกถึงฮารุ พลางกำมือช้าๆ

"รู้งี้ ปล่อยให้โดนรุมไปเลย ซะก็ดี"

เธอพูดพลางตักอาหารตรงหน้าเรื่อยๆ

"ส่วนเธอ ชั้นอุส่าคิดว่า เธอเปนคนดี แต่คงไม่ต่างกัน สินะ"

ก่อนจะค่อยๆมองหน้าโคว์ตี้อย่างปวดร้าว


หญิงสาวหยุดมือพลางวางตะเกียบลงช้าๆ

โคว์ตี้ : ชั้นก็เข้าใจนะที่เธอจะโกรธแล้วก็ไม่เชื่อใจชั้นกับฮารุน่ะ . .  ชั้นเองก็ไม่อยากจะส่งอามุโร่ให้ทางปราสาทดูแลหรอก แต่ในเมื่อมันเป็นคำสั่ง . . . ชั้นก็ขัดขืนไม่ได้ . . . ฮารุเองก็เหมือนกัน . .  - หญิงสาวเอ่ยเบาๆพลางมองตาเมโลนี่ด้วยสายตาเหนื่อยอ่อน

โคว์ตี้ : ถ้าเป็นเธอ เธอคงจะรู้สึกเหนื่อยแล้วก็สับสนเหมือนชั้นแน่ๆ . . .ที่ต้องทำร้ายแล้วก็หักหลังคนรักถึงสองครั้งน่ะ . . . แต่เพื่อความปลอดภัยของเค้าแล้ว . . . ชั้นก็จำเป็นต้องทำเหมือนกัน . . .  


หลังจากฟังสิ่งที่โคว์ตี้อธิบายจบ

เธอจึงกัดริมฝีปากของตัวเองเบาๆ

"แล้วเธอรู้ได้ยังไง ว่าคนที่นั่น เชื่อใจได้หนะ หึ ?"

เธอพูดพลางมองมายังโคว์ตี้

"ขนาดพวกเธอ คนที่น่าไว้ใใจ ยังทำกับพวกชั้นได้เลยนิ ?"

"เธอคิดว่างั้นมั๊ยหละ"


หลังจากพูดจบ เธอจึงมองโคว์ตี้ด้วยสายตาอ่อนแรง


หญิงสาวกำช้อนแน่น

โคว์ตี้ : ก็จะให้ชั้นทำยังไงได้เล่า!? คิดว่าชั้นอยากจะส่งอามุโร่ไปให้พวกเบื้องบนจัดการนักหรือไง?

เธอตะคอกออกมาพลางก้มหน้าลง

โคว์ตี้ : ก็ชั้นพยายามแล้วนี่ . . . ชั้นพยายามทุกทางที่จะให้อามุโร่กลับมาอยู่ในความดูแลของชั้น . . . แต่ชั้นก็ทำไม่ได้ พวกนั้นก็คิดว่าชั้นต้องคอยช่วยอามุโร่หนีแน่ . . .

หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นคลอ

โคว์ตี้ : แล้วเธอคิดว่าชั้นอยากจะปล่อยให้เขาหายไปอีกน่ะ ชั้นก็มีหัวใจนะ . . . แค่พาอามุโร่ไปให้เครออสพาตัวไปชั้นก็ .  .  .

ฮารุ : พอเถอะโคว์ตี้ . . . - เสียงของฮารุดังขึ้นมาในห้องพร้อมกับร่างของเขาที่เดินออกมาจากความมืด

ฮารุ : เธอทำดีที่สุดแล้ว . . . - ชายหนุ่มแตะไหล่โคว์ตี้เบาๆ

ฮารุ : แล้วก็ขอโทษนะเมโลนี่ . . . ชั้นไม่มีทางเลือกจริงๆ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางมองมาทางเมโลนี่ด้วยสายตาเป็นห่วง


เธอหันไปมองฮารุด้วยแววตาเย็นชา

"มาอีกคนหละ"

ตอนนี้เธอไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อสองคนตรงหน้าอีกต่อไป

"แล้วคิคุจิคุงหละ พวกเธอพาเค้าไปที่ไหน"

เธอถามฮารุด้วยเสียงเยนชา เพราะเธอไม่อยากที่จะอยุกับคนสองคนนี้ต่อไปแม้เพียงวินาทีเดียว


ฮารุ : คิคุจิ ตอนนี้กลับไปดูแลโรงแรมแล้วล่ะ ชั้นเป็นคนบอกให้เบื้องบนปล่อยเขาไปเอง . . . - ชายหนุ่มตอบพลางปล่อยแขนออกมาจากไหล่ของโคว์ตี้

ฮารุ : ส่วนเธอเอง จะกลับก็ได้นะ . . . เพราะเธอเองไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้เลย . . . ส่วนอามุโร่พวกชั้นจะคอยดูแลเอง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางมองท่าทีของเมโลนี่เป็นระยะๆ


"อื้อ ชั้นไปจากที่นี่แน่ ไม่ต้องไล่ชั้นหรอก"

"ส่วนพวกเธอ ก็ขออย่าได้มาเจอะเจอกันอีกนะ"

เธอพูดพลางเดินออกจากที่พักนั่น ก่อนที่เธอจะเดินไปหาคาฟา

เพื่อวาบไปหาคิคุจิ และสอบถามที่ๆที่อามุโร่อยู่


"อาจัง รอก่อนนะ..."


เมื่อหญิงสาวเดินมายังด้านในโรงแรมที่ดูเหมือนกับว่ามันปรกติเหมือนเดิมทุกอย่างเมื่อเธอเดินมาที่หน้าเคาท์เตอร์เพื่อมาพบกับมาสเตอร์ของโรงแรมแห่งนี้

คิคุจิ : อ๊ะเมโลนี่จัง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเรียกพลางมองหญิงสาวที่กำลังเดินมาหาเขาด้วยสายตาเศร้าสร้อยเล็กน้อย

คิคุจิ : ไม่เป็นไรใช่มั้ย? ผมนึกว่าคุณจะถูกทางการขังไว้เสียอีก . . .


"ชั้นว่า เค้าคงไม่ยุ่งกับชั้นมากหรอก ก็ชั้นไม่ได้เปนคนของโลกนี้นิ"

เธอพูดพลางนั่งลงที่เคาเตอร์อย่างอ่่อนแรง

"แล้วทาง คิคุจิคุงหละ เปนยังไงบ้าง"

"ได้ข่าวอะไรบ้างมั๊ย"


เธอถามพลางก้มหน้าซุกลงบนโตะ พลางเงี่ยหูฟังอย่างเงียบๆ

ทางผมเองก็พยายามสืบข่าวภายในดูแล้ว ไม่ได้เรื่องเลยครับ เครออสปกปิดข้อมูลไว้ดีมากจนทีมของผมเข้าไปสืบความไม่ได้เลย . . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางขยับแว่นเบาๆ - ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าคุณมาที่นี่ได้ยังไงแล้วก็เป็นชาวจากดาวไหนด้วย . . . แต่ผมก็จะช่วยเท่าที่ช่วยคุณได้ เพราะงั้นคุณยังคิดจะไปพาตัวอามุโร่กลับมารึเปล่า?
- ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางมองเมโลนี่ด้วยสายตาจริงจัง

Player Selection For Event! : ยืนยันว่าจะพาอามุโร่กลับมา / ลังเลที่จะพูดออกไป / ปฏิเสธสิ่งที่คิคุจิพูด


Choice : 1 ยืนยันว่าจะพาอามุโร่กลับมา

เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้น พลางมองไปทางคิคุจิคุง

"มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ"

"แต่ตอนนี้ ชั้นไม่รู้จะเชื่อใครซะมากกว่า"

"เลยต้องมานอนล้มแปะอยู่ตรงนี้หนะนะ"


เธอพูดพลางึิดถึงโควตี้ และฮารุ พลางกัดฟันเบาๆ

คิคุจิ : อย่างนั้นรึ ผมก็เข้าใจนะ ทั้งฮารุและโคว์ตี้้ที่คุณไว้ใจแต่จู่ๆมาหักหลังแล้วพาตัวอามุโร่ไปแบบนี้คุณคงจะช็อกอยู่บ้าง แต่ว่านะเมโลนี่บอกตามตรงว่าผมเองก็ไม่ไว้ใจกษัตริย์ของเมืองพรอนเทร่าเหมือนกัน ไม่รู้ว่าพระองค์ต้องการจะทำอะไรกันแน่และจากสายสืบเองก็มีขาวโคมลอยก็จริงแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่อยู่หนาหูเหมือนกันเพราะงั้นยิ่งสถานการณ์แบบนี้ยิ่งไม่ควรให้อามุโร่อยู่ภายใต้ความดูแลของเมืองหลวงซักเท่าไหร่ เผลอพวกโคว์ตี้เองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทางนั้นต้องการจะทำอะไรกันแน่ เว้นแต่เครออสจะเป็นคนบอกเอง . . .- ชายหนุ่มอธิบายพลางหันหลังไปหยิบแก้วโกโก้ร้อนเดินมาวางบนโต๊ะของเมโลนี่
คิคุจิ : ดื่มแล้วทำใจให้สงบก่อนเถอะ เรายังพอมีเวลาอยู่. . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางนั่งลงข้างๆเธอ


"เวลา..เหรอ"

เธอพูดพลางหยิบโกโก้ร้อน ก่อนสะดุ้งหดมือกลับเลกน้อย

"ตอนนนี้พวกเราพอจะทำอะไรกันได้บ้าง ชั้นทำอะไรได้บ้างงั้นเหรอ"

ก่อนค่อยๆเงยหน้า เป่าแก้วให้เย็นลง

"ป่านนี้ไม่รู้อาจังเป็นยังไงบ้าง แถมไม่รู้ว่าโมอาหายไปไหนอีก"

"ไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะทำยังไงดีแล้ว"

เธอพูดพลางมือสั่นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วโกโก้มาจิบและพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ


คิคุจิ : จะสับสนก็ไม่แปลกหรอก จะว่าไปตอนนี้ทางเราเองก็จนแต้มสุดๆเหมือนกันปราสาทพรอนน่ะการจะเข้าไปได้ก็มีอยู่แค่สองทางคือตรงหน้าประตูแล้วก็ด้านหลัง แต่ว่าการจะเข้าทางด้านหลังต้องใช้เวลาเดินทางอ้อมอยู่นานพอสมควรคงจะเป็นการดีแน่ แต่จะให้ลุยกันซึ่งๆหน้า ก็กลัวว่าพวกฮารุจะเข้ามาขัดขวาง. . . ผมเองก็พอจะมีพวกนักรบยอดฝีมืออยู่บ้างแต่ก็ไม่เกรงว่าคู่ต่อสู้จะไม่ใช่แค่เพียง ฮารุ กับโคว์ตี้เท่านั้น ที่น่ากลัวก็คือ โครอาร์ผู้เป็นพี่สาวและเป็นอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่สมาคมไนท์ ผมได้ข่าวมาว่าเธอเองก็รู้สึกสงสัยการกระทำของทางปราสาทอยู่เหมือนกัน แต่ก็คงได้แต่หวังให้เธอช่วยเราล่ะนะ

System : Main Story ทางฝ่าย Melony ระดับความยาก 6 ดาว
ระดับความยากจะเพิ่มขึ้นเมื่อโครอาร์ตัดสินใจขัดขวางการบุกรุกของเมโลนี่

เงื่อนไขระดับความยากจะลดลงเมื่อมีผู้เล่นอื่นเข้ามาอยู่ฝ่ายเดียวกับเมโลนี่


"โคร์อา ???"

"ใครหนะ คิคุจิ"


เธอทำหน้าสงสัยและพยายามนึกหน้าคนที่ชื่อโคร์อา แต่ก็นึกไม่ออก

"คนคนนั้น เค้าเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วถ้าเทียบกับโคว์ตี้หละ ?"

เธอพูดพลางสอบถามระดับความสามารถของคนที่คิคุจิเอ่ยถึง

เพราะถ้าเธอจะบุกเข้าไปหละก็ ก็ต้องหาคนที่มีความสามารถพอๆกับโควตี้

ถึงน่าจะพอไหวอยู่ เพราะจากที่เห็นตอนน่อสู้กัน โควตี้ น่าจะเก่งพอสมควร


คิคุจิ : . . . - ชายหนุ่มอึ้งกับคำถามเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะเบาๆ - อ๊ะ ฮะๆๆ นั่นสินะ คุณเมโลนี่คงจะไม่รู้จักก็ไม่ใช่เรื่องแปลก โครอาร์เป็นอัศวินระดับสูงน่ะครับ เป็นพี่สาวของคุณโคว์ตี้ เมื่อก่อนทั้งคู่เป็นคู่พี่น้องมรกตที่คอยปกป้องเมืองนี้แต่เมื่อไม่กี่ปี่ก่อนโครอาร์ได้แยกตัวออกมาจากปราสาทพรอนเทร่า ด้วยเหตุผลอะไรผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน


"อืมมมม แล้ว 2 คนนี้ใครเก่งกว่ากันหละ"

เธอหันมาถามคิคุจิคุง พร้อมจิบโกโก้ช้าๆ

"แล้ว ถ้าให้โครอามาสู้กับเรา เค้ากะต้องสู้กับน้องสาวตัวเอง เค้าจะยอมเหรอ ?"


เธอพูดด้วยน้ำเีสียงหมดหวัง

คิคุจิ : อืม . . . ถ้าถามว่าใครเก่งกว่ากัน ผมคงจะฟันธงเลยไม่ได้หรอกครับ แต่ถ้าผมเกรงว่าฝ่ายที่จะไม่ยอมน่าจะเป็นทางโคว์ตี้มากกว่า เพราะคุณโครอาร์ต่อให้คู่ต่อสู้เป็นน้องสาวของตัวเองและถ้าหากเส้นทางเดินของคุณโคว์ตี้นั้นไม่ถูกต้องเธอก็พร้อมที่จะหันดาบเข้าหาเช่นกันแต่ว่าโคว์ตี้นั้นเป็นท่าทางจะติดคุณโครอาร์มาก มีข่าวลืมว่าเธอออกไปตามหาคุณโครอาร์ด้วยตัวเองด้วย - ชายหนุ่มอธิบายพอสังเขปพลางขยับแว่นเบาๆ - ตอนนี้เราจำเป็นต้องหากำลังพอที่จะบุกเข้าไปยัง '' คุกใต้ดิน'' ให้ได้ ผมก็ภาวนาให้คุณโครอาร์จับพิรุธได้ก็พอแล้ว - ขณะที่ชายหนุ่มกำลังอธิบายก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นทั่วห้อง

?? : หึๆ ทั้งๆที่พวกนายรู้เรื่องทั้งหมดทำไมไม่ไปเล่าให้โครอาร์อะไรนั่นฟังเลยล่ะ?~ - สิ้นเสียงเด็กหนุ่มชุดสีดำผมประกายสีทองก็ได้เดินออกมาจากหลุมดำตรงกำแพงดา้นหน้าเมโลนี่พร้อมกับแววตาขี้เล่นแต่แฝงด้วยเล่นัยมากมาย
ซิกซ์ : แบบนั้นไม่ง่ายรึ~ เมโลนี่~?


"โผล่มาได้จังหวะทุกทีเลยนะนาย"

เธอพูดพลางยิ้มให้ซิกซ์เล็กน้อย พร้อม ยื่นโกโก้ของเธอให้ซิกซ์

"อ่ะ ดื่มก่อนสิ"

เธอพูดพลางมองเก้าอี้ที่ยังว่าง พลางส่งสายตาให้เค้านั่งลง


ซิกซ์ : . . .? - เด็กหนุ่มมองแก้วใบเล็กนั่นที่ถูกยื่นมาก่อนจะรับจากเมโลนี่พลางมองมันเงียบๆ - ไอ้นี่อะไรล่ะเนี่ย ดำปี๋เลยแฮะ
คิคุจิ : เขาเรียกว่าเครื่องดื่มโกโก้. . . - ดูเหมือนว่าคิคุจิจะไม่ค่อยถูกชะตากับเด็กหนุ่มเท่าไหร่สังเกตุจากน้ำเสียงที่เขาตอบกลับ
ซิกซ์ : โฮ่? - เด็กหนุ่มยกดื่มช้าๆ - . . . ไม่ไหวแฮะชั้นลืมพวกรสชาติของพวกมนุษย์ไปหมดแล้วล่ะ - ชายหนุ่มว่าพลางยังคงยืนอยู่แบบนั้น


"แล้ว เดี๋ยวนี้ นายออกมาจากที่นั่นได้แล้วเหรอไง หรือว่าเบื่อที่นั่นแล้วหละซิ๊"

เธอพูดพลางหัวเราะเบาๆ

ก่อนจะหันมา พร้อมทำหน้าจริงจัง


ซิกซ์ : ? เฮ้ๆ อย่าดูถูกกันสิ ชั้นเป็นเจ้าถิ่นเชียวนะ จะออกไปไหนมาไหนก็ได้ตามใจชั้นอยู่แล้ว~ - ชายหนุ่มเชิดเล็กน้อยพลางวางแก้วใบน้อยนั่นลงพร้อมกับเปลี่ยนสีหน้าทันที


"ถ้าเป็นนาย นายจะช่วยน้องสาวตัวเอง หรือคนแปลกหน้ากันหละ"

"ถึงแม้น้องสาวนายจะทำผิดก็ตาม นายคิดว่าไง"

"โอ๊ะ"

ซิกซ์ : ? อย่ามาถามคำถามแบบนั้นกับปีศาจอย่างชั้นเลย คำตอบมันไม่มีหรอก สำคัญที่ว่าชั้นจะอยู่รอดต่อไปยังไงต่างหาก ชั้นไม่เคยคิดจะช่วยใครให้มันวุ่นวายหรอกนะ แต่สำหรับมนุษย์ก็คงมีไอ้ของน่ารำคาญแบบนั้นคอยกวนใจและทำให้ลังเลยใช่อยู่ล่ะสิ นั่นแหละถึงทำให้หลุดเข้าไปในถิ่นชั้นบ่อยๆ


เธอพูดพลางมองหน้าซิกซ์

ซิกซ์ : ? - ชายหนุ่มจ้องตากลับแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมารอให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นคนเอ่ยปากเอง


"นายอุส่าขึ้นมา งั้นไปกับชั้นมั๊ยหละ อยู่ตรงนั้น กินแต่ของแหวะๆ นายไม่่เบื่อบ้างเหรอไง"

เธอพูดพลางเหล่ตามองปฏิกริยาของซิกซ์


คิคุจิ : มะเมโลนี่? - คิคุจิแสดงท่าทีตกใจเล็กน้อยกับคำถามของหญิงสาว ส่วนซิกซ์เองก็ได้แต่มองนิ่งๆไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา
ซิกซ์ : เห~ ยืมกำลังของปีศาจอย่างชั้นน่ะ คิดหรอว่ามนุษย์อย่างเธอจะมีปัญญาชดใช้หมดน่ะ เมโลนี่? - เด็กหนุ่มแสยะยิ้ม
คิคุจิ : เราไม่ควรไปขอความช่วยหรือจากพวกเผ่าปีศาจนะครับ! ยิ่งเป็นปีศาจของไนท์แมร์โซนแล้วยิ่งไม่น่าไว้ใจใหญ่- อั่ก! - คิคุจิพยายามค้านเสียงแข็งแต่ก็ถูกพลักจนกระเด็นติดกำแพงไปจากการโบกมือเพียงเล็กน้อยของซิกซ์
ซิกซ์ : หนวกหูซะจริง ชั้นกำลังคุยอยู่กับเมโลนี่นะ ไม่ใช่แก - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเปลียนสีหน้ามายิ้มแย้มทางเมโลนี่
ซิกซ์ : สำหรับชั้น ซาดาส น่ะมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่ดันไปทะลึ่งหาเรื่องกับวาคิรี่เพื่อจะเป็นเทพแล้วโดนสาปให้เป็นอสูร มันในตอนนี้คงเทียบชั้นไม่ติดฝุ่นหรอกนะแต่ว่า ชั้นเองก็ไม่อยากจะออกแรงให้เสียเปล่าด้วย~ - ชายหนุ่มลากเสียงยาวพลางเหล่ตามองเมโลนี่ - แล้วก็ร่างแยกของมันก็ใช้ได้เลยนี่~ มีจิตสำนึกเป็นของตัวเองจนมันสามารถขัดขืนนายของตัวเองได้ ฟังดูมันก็น่าสนใจจริงๆ มันคงจะรวบรวมพลังเวทย์ได้มหาศาลเลยสินะ~ ชักรู้สึกอยากจะ '' กิน ''  มันเข้าให้แล้วไงล่ะ~ - ชายหนุ่มพูดต่อไปอยู่แบบนั้นดวงตาของเขาค่อยๆฉายแววปีศาจเข้าไปทุกขณะทั้งคำพูดอีกด้วย
ซิกซ์ : ข้อเสนอของเมโลนี่น่ะชั้นจะตอบรับก็ได้นะ แค่กำจัดซาดาสก็พอใช่มั้ย~


"นี่ๆๆ ปกปิดอาการหน่อยนะยะ"

เธอพูดพลางเดินไปประคองคิคุจิขึ้นมาช้าๆ

"ชั้นให้นายช่วยอาจังต่างหาก ช่วยร่างแยกที่นายพูดนั่นหละ"

"ส่วนอีเรื่องซาดาสอะไรนั่นหนะ ชั้นไม่สนใจหรอก"

"นายก็กินตาซาดาสแทนไปเลยสิ ดีมะ"

เธอพูดพลางพยุงให้คิคุจินั่งที่เก้าอี้เบาๆ

"แล้วนี่ก็เพื่อนชั้นด้วย อย่าทำอะไรรุนแรงนักสิ"



ซิกซ์ : ฮะๆ เธอกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่รึเปล่าเมโลนี่~? ชั้นว่าชั้นพูดภาษาเดียวกับเธอเข้าใจแล้วนะ~ ชั้นน่ะสนใจแค่เธอกับร่างแยกนั่นเท่านั้น~ - ถ้าชั้นได้เธอมาเป็นบริวารล่ะก็ชั้นคงจะหายเบื่อไปอีกนาน ส่วนไอ้ร่างแยกนั่นท่าทางจะน่าอร่อยแล้วก็ให้พลังเวทย์ชั้นมากมายแน่ๆ~ ตอนนี้ชั้นยังนึกเสียดายอยู่เลยล่ะว่าตอนนั้นทำไมไม่กินหมอนั่นไปเลยคงเพราะชั้นคิดว่ามันเป็นมนุษย์ล่ะมั้ง~ ก็เล่นมีชีพจรซะเหมือนขนาดนั้นเกิดชั้นกินมนุษย์นอกเขตุตัวเองล่ะก็มีหวังพวกเทพฯ มันคงมาตามตอแยอีก~ - เด็กหน่อยเอ่ยยิ้มๆก่อนจะลดมือลง
ซิกซ์ : ว่าไง~ ชั้นจะฆ่าซาดาสให้ก็ได้~ แต่มีข้อเสนอแค่พอชั้นฆ่ามันได้เธอกับร่างแยกนั่นต้องเป็นของชั้น~ ตกลงมั้ย~? ^ ^


"งั้นชั้นไม่ให้นายช่วยแล้ว ซิกซ์"

เธอ หลับตา แลบลิ้นใส่ซิกซ์ ก่อนทำท่าจะเมินซิกซ์


"ชั้นนึกว่านายขึ้นมาหาชั้น เพราะจะมาช่วยชั้นซะอีก ชิ!!!"

"ถ้าให้อาจังกับนาย แล้วชั้นจะให้นายช่วยทำไมมิทราบ หือออ"

ก่อนจะหันกลับมามองหน้าซิกซ์พร้อมกอดอกช้าๆ

"สงสัย ชั้นต้องพึ่งที่ทางโครอา แล้วสินะ ถ้ามันเปนทางเลือกสุดท้ายหละก็"

เธอมองหน้าซิกซ์พลางค่อยๆตาโตขึ้นช้าๆ

"เอ๊ะ มะกี้นายบอกว่าเอาชั้นไปแทนก็ได้สินะ"

"งั้น ถ้านายช่วยอาจังได้หละก็ ชั้นยอมไปอยู่เปนเพื่อนนายก็ได้นะ"

"แต่นายห้ามยุ่งกับอาจังเดดขาด เป็นไงหละ ข้อเสนอนี้"

เธอพูดพลางไม่ยอมสบตา คิคุจิ ที่นั่งอยู่้ข้างๆ


เด็กหนุ่มนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกุมศรีษะตัวเองพร้อมกับหัวเราะออกมา
ซิกซ์ : ฮะๆๆ~! เธอนี่เยี่ยมจริงๆ~! กล้าต่อรองกับชั้นคนนี้ต้องหลายหนแน่ะ~!
คิคุจิ : มะไม่ได้เมโลนี่! ถ้าหากเธอทำสัญญากับหมอนั่น อุ๊ก!?
ซิกซ์ : หุปปากซะ~!
คิคุจิ : อ็อค!?
ซิกซ์ : ชั้นล่ะลำคาญไอ้หมอนี่เต็มทนแล้วแฮะ ฆ่าซะเลยดีกว่ามั้ง~? - ชายหนุ่มเอ่ยเนือยๆพลางกำมือแน่น - ชั้นว่าชั้นใจบุญแล้วนะที่ไม่ฆ่าแกซะตั้งแต่ตะกี้ สงสัยอยากตายมากสินะถึงกล้ามาขัดการสนทนาระหว่างชั้นกับเมโลนี่ถึงสองครั้งสองคราน่ะ~ ไม่เสียดายชีวิตเลยสินะ~


"นี่ นี่ ถ้านายทำอะไร คิคุจิ นะ ข้อตกลงที่เราคุยกันอยู่ ถือเป็นอันโมฆะ"

เธอพูดพลางมายืนขวางระหว่าง ซิกซ์ และ คิคุจิเอาไว้

"แล้วเอาไงหละ สนใจข้อเสนอของชั้นหรือป่าวหละ"


ซิกซ์ :~ . . . - ชายหนุ่มยิ้มร่าพลางลดมือลงและแรงกดดันนั้นก็หายไปด้วย
ซิกซ์ : แหม~ ข้อเสนอที่มีแต่ได้แบบนี้ทำไมชั้นจะไม่ตกลงล่ะ~ - ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางนั่งลงบนโต๊ะ
ซิกซ์ : ชั้นเองก็ไม่ใช่พวกมากพิธีรีตองซะด้วยสิ~ - ชายหนุ่มยื่นมือไปพลางใช้เล็บของตัวเองกดที่ฝ่ามือของเมโลนี่เบาๆจนเลือดออกก่อนจะลงตราเวทย์ผ่านมือของตัวเองจารึกไว้บนหลังฝ่ามือของเมโลนี่
ซิกซ์ : เรียบร้อย~ เท่านี้ครึ่งหนึ่งของเธอก็เป็นบริวารของชั้นแล้วล่ะนะ~
คิคุจิ : อั่ก. . . ฮึ่ม! . . .
ซิกซ์ : ฝากตัวด้วยนะ~ เมโลนี่จัง~

System : Zix เข้าร่วมปาตี้
- Profile Card Zix ปลดล็อค
Zix
Nightmare  (??)
ATK : SS DEF: S HP : S MAGIC : SS DEFT : SS TECH : SS
- DARK FIRE LV 20
- DARK Teleport LV 10
- DARK Wave LV20
- NIGHTMARE ZONE LV10 ( เปลี่ยนสภาพพื้นที่เป็น Nightmare Zone ประเภท Demon และ Evil เพิ่่มความสามารถ 2 ระดับ)


เธอค่อยๆ เอานิ้วลูบตรงที่ขึ้นมาบนหลังฝ่ามือเธอเบาๆ

"แต่อย่าลืมข้อตกลงของชั้นนะ  นายห้ามยุ่งกับอาจังเดดขาด คิดจะกินก็ไม่ได้ !!"

เธอพูดพลางมองไปทางซิกซ์

ก่อนจะหันหน้ามาคุยกับคิคุจิ ถึงแผนการที่จะต้องทำต่อ


"คิคุจิ คิดว่า เราจะไปคุกใต้ดินไหวหรือยัง"

"ชั้นว่า ถ้าซิกซ์มาช่วย ก้น่าจะพอไหวอยู่หรอกนะ"

"ไม่ต้องให้พี่น้องเค้าทะเลาะกันเองด้วยหนะ แหะๆ"

เธอพูดพลางเกาหัวตัวเองเบาๆ เพราะรู้ว่า คิคุจิ ต้องไม่พอใจที่เทอทำแบบนั้น


คิคุจิ : . . . คิดว่าน่าจะพอไหว แต่ลงแบบนี้ถ้าหากโครอาร์รู้ว่าเราขอยืมแรงปีศาจแบบนี้ คงไม่มีทางยอมร่วมมือกับฝ่ายเราแน่. . . แล้วก็มีข่าวมาว่าทางมอร็อคเองก็เตรียมผลเข้ามาชิงตัวอามุโร่แล้วด้วย งานนี้คงจะชุลมุนกันน่าดู.  . .

ซิกซ์  : เหอะ~ พี่น้องมรกตน่ะหรอ? เอาไว้ถ้าเจอกันจังๆ ชั้นจะไล่เก็บกวาดให้ก็ได้~ ได้ยืดเส้นยืดสายแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน~ แล้วก็นะ ที่ๆพวกเธอกำลังจะเข้าไปคงจะลำบากน่าดูเลยล่ะ~
คิคุจิ : เรื่องนั้นก็น่าห่วงอยู่ก็จริง ลำพักผมกับเมโลนี่เองถ้าเกิดเข้าไปแล้วพบกับเครออสหรือว่ากราเดี๊ยนคงจะสู้ไม่ไหวแน่ . . .
ซิกซ์ : แล้วถ้าเกิดซาดาสโผล่มาตอนที่พวกเธอลงไปถึงแล้วล่ะ~
คิคุจิ : . . . ถึงตอนนั้นมนุษย์อย่างพวกเราก็ต้องเลือกที่กำจัดตัวปัญหาก่อนอยู่แล้ว เพราะงั้นอย่าได้ดูถูกมนุษย์ไปมากกว่านี้ . . . - ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบพลางจ้องด้วยสีหน้าเย็นชาและจริงจัง
ซิกซ์ : ~ แล้วชั้นจะคอยดู~


"ชั้นก็ไม่ค่อยมีทางเลือกหรอก คิคุจิคุง"

เธอพูดพลางยิ้มแหะๆเบาๆ

"ใครที่สามารถช่วยอาจังได้หนะนะ ไม่ว่าจะเป็น ปีศาจ หรือ นางฟ้า ชั้นก็แลกได้หมดนั่นหละ"

"แต่พอดี รู้จักซิกซ์เค้าเปนการส่วนตัวหนะนะ เค้าน่าจะใจดีกับชั้นบ้างหละน่า จริงมั๊ย"

เธอพูดพลางหันไปยิ้มให้ซิกซ์

"ส่วนทางโครอา กับ โควตี้ ถ้าพวกเค้ายอมให้ชั้นอธิบาย ชั้นก็จะอธิบาย"

"แต่ถ้าเค้าจะคิดเปนทางอื่น ชั้นก็ทำใจยอมรับไว้แล้วนั่นหละ"

เมื่อพูดจบ เธอหันไปมองซิกซ์ช้าๆ

"นายหมายความว่าไง ที่บอกว่า ซาดาสอยู่ที่คุกใต้ดินนั่น ???"

"โควตี้บอกชั้น ว่า เอาตัวอาจังไปให้เบื้องบน แล้วซาดาสจะไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง?
?"

ซิกส์ : ? เฮ้ๆ นี่เธอคิดว่าซาดาสมันโง่ถึงขนาดต้องตามไปเอาตัวเองถึงที่พรอนหรอ? จอมมารระดับสูงอย่างพวกชั้นน่ะ เรื่องเปลี่ยนร่างให้เหมือนกับมนุษย์เรื่องการจำแลงกายน่ะง่ายซะยิ่งกว่ากระดิกนิ้วอีกนะ ไม่งั้นพวกชั้นไม่แฝงตัวอยู่กับพวกมนุษย์จนตายใจได้หรอก อีกอย่าง สัมผัสพลังอันน่าสะอิดสะเอียนของมันก็อยู่ตรงโน้นพอดี อ้อนั่นสินะ มนุษย์อย่างพวกเธอ '' จมูก '' ไม่ดีเท่าชั้นนี่นา~ - ชายหนุ่มว่าพลางหัวเราะเบาๆ
คิคุจิ : !? หมายความว่าซาดาสแฝงตัวไปอยู่ที่นั่นแล้ว!?
ซิกซ์ : โอ้ ก็อย่างที่เข้าใจนั่นแหละนะ แต่ก็นะเรื่องการผสานร่างแยกกับร่างต้นเข้าด้วยกันน่ะไม่ใช่ว่าอยู่ๆจะทำได้ด้วย เพราะงั้นไม่ต้องรีบร้อนไปก็ได้น่า ถ้าหากว่าพี่น้องมรกตนั่นกับไอ้เจ้ากราเดี๊ยนจอมโอหังนั่นอยู่ด้วย ซาดาสคงยังไม่รีบลงมือตอนนี้หรอก


เธอตกใจกับสิ่งที่ซิกซ์พูดถึงอย่างมาก จนนิ่งไปซักพักนึ่ง

"แล้ว นี่ มัน ... ต้องทำ ยังไงต่อไปเนี่ย"

ซิกซ์ : ไม่เอาน่ะอย่าทำหน้าแบบนั้นซี่~ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางยื่นมือไปเชยคางของเมโลนี่เบาๆ
ซิกซ์ : ก่อนอื่นเธอก็ต้องทำใจให้สบายก่อน~ - ชายหนุ่มว่าพลางเท้าสะเอว - มีชั้นอยู่ทั้งคนไม่ต้องห่วงน่า~
คิคุจิ : เรื่องเส้นทางที่จะใช้เข้าไปคิดว่าประตูหน้าเลยท่าจะดีกว่า. . . ถึงจะต้องสู้กับทหารยามก็คงใช้เวลาไม่นานถ้าหากซิกซ์เก่งอย่างที่ปากตัวเองว่า
ซิกซ์ : ฮึๆ~ เรื่องกำจัดมนุษย์ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับชั้นอยู่แล้วสบายมาก
คิคุจิ : ถ้าจะบุกเข้าไปเราควรจะทำกันซะตั้งแต่วันนี้แต่ว่าตอนนี้พวกโคว์ตี้คงกำลังอยู่ที่นั่นอยู่เป็นแน่ จะเอายังไงดีครับเมโลนี่

Player  Selection : ไปตอนนี้ / รอไว้ก่อน


Choice : 1

"ชั้นว่าพวกเรารีบไปกันเถอะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดหนะ"

เมื่อพูดเสร็จ เธอหันไปหาคิคุจิช้าๆ

"คิคุจิ รออยู่ที่นี่ ดีกว่าหรือเปล่า ถ้าไปกับพวกชั้น คุณอาจจะโดยเค้าคิดว่ายุฝ่ายปีศาจก็ได้"

ก่อนเธอจะพยักหน้าไปทางซิกซ์

"ชั้นไปกับซิกซ์หนะ ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก เพราะยังไงชั้นก็ไม่ใช่คนของที่นี่"

"แต่ชั้นกลัวคนอื่นจะมองคิคุจิคุงว่าเปนปีศาจหนะนะ คิดว่ายังไงหละ"


คิคุจิ : . . . ให้ตายสิ . . . ไม่เคยคิดจะห่วงตัวเองเลยสินะคุณเนี่ย ถ้าอย่างนั้นผมจะพาทีมของผมลอบไปทางข้างหลังปราสาทเอง เมโลนี่ก็จัดการดึงความสนใจของพวกนั้นไปก็แล้วกันนะครับ
ซิกซ์ :~ หืม~ เลือดร้อนกันทั้งคู่เลยแฮะ ~ - เด็กหนุ่มเอ่ยพลางเดินออกมาเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือมาหาเมโลนี่ - ไปกันเถอะ~ - ชายหนุ่มว่าพลางวาดวาปสีดำออกมา


"อืม ชั้นขอให้ทุกคนปลอดภัยกลับมานะ"

เธอพูดก่อนที่จะยื่นมือไปหาซิกซ์

- หน้าปราสาทพรอนเทร่า -

วูบ!  จู่สายลมก็เกิดแปรปรวนขึ้นก่อนที่ร่างของซิกซ์จะหลุดออกมาจากหลุมสีดำปลายทางพร้อมกับเมโลนี่
ซิกซ์ : ฮึๆ~ ไม่ได้ยืดเส้นยืดสายแบบนี้มานานแล้วแฮะ~ - ชายหนุ่มว่าพลางวิ่งออกไปก่อนพร้อมกับสังหารเหล่าทหารยามสองคนนั้นจะกลับจุดเซิฟไป
หวอ!!! มีผู้บุกรุก!!
ซิกซื : ชิ ไหวตัวกันเร็วซะเหลือเกินนะ~ จะเข้ามากี่คนก็มาเลย!
Battle : Knight *6 , Priest *2
Zixs Stan by Damager
Zixs HP [==========]x7
Meloney Bonus HP [==========]x2 [+2]

Battle Selection : โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ
TIP : ผู้เล่นไม่ได้รับความเสียหายใดๆในรอบนี้เมื่อ Zixs อยู่ในพื้นที่


Choice : ใช้สกิล

"เฮ้อออ เหมืิอนชั้นพาเดกมาปลดปล่อยเลยนะ ซิกซ์ นายว่างั้นป่ะ 555+"


เธอพูดหยอกล้อกับซิกซ์ ระหว่างที่ร่ายสกิล Fire bolt ใส่คนที่ใกล้ที่สุดก่อน


Meloney FIRE BOLT Knight (1) Damge -13 [=======]x4
Zix DARK WAVE Knight (1),(2),(3) ,Priest (1) Die
Knight (4) HIT < BLOCK Zix
Knight (5) Hit < Block Zix
Knight (6) Blash < Awaly Zix Damge -2 [========]x7
Priest (2) Heal > Critical Hit Zix Damge -18 [==========]x5

กงเล็บที่วาดออกไปของซิกซ์นั้นได้คร่าชีวิตของเหล่าอัศวินที่อยู่แนวหน้าและนักบุญจนกลับจุดเซิฟไปอย่างง่ายดาย
นักรบ : ว๊าก!! - เปรี้ยง! เสียงดาบกระทบกับกงเล็บนั่น
ซิกซ์ : เกะกะน่า! - วู้ม! วงเวทย์สีขาวอ่อนๆค่อยๆผุดขึ้นมาอย่างกระทันหัน พลังศักสิทธิ์ที่มีผลตรงข้ามกับความมืดสร้างอาการบาดเจ็บและรอยไหม้บนร่างของซิกซ์จนเห็นได้ชัด
ซิกซ์ : ฮึ่มหนอยแน่

Battle Selection : โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล ( Heal เปลี่ยนคุณศัพท์เป็น Dark heal) / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ


Choice : Dark Heal

"อ้าวๆ เดกน้อย เล่นอะไรระวังๆหน่อยสิ"


ก่อนที่จะใช้สกิล heal ให้ซิกซ์อย่างรวดเร็ว


Meloney Heal Zix Recovery 12 [========]x7
ซิกซ์ : หืม? โอ้แต็งกิ้ว~ - เด็กหนุ่มยิ้มร่าพลางพุ่งตัวออกไปหวังจะกำจัดนักบุญ เคร้ง! แต่แล้วเขาก็ต้องถอยออกมาจากแรงดาบที่ปะทะ

?? : . . . - ชายหนุ่มสบัดดาบลงพลางจ้องด้วยสายตาคมกริบมาทางซิกซ์
นักบุญ : ทะท่านซูซากุ!
ซูซากุ : รีบรักษาคนเจ็บเร็วเข้า! - ชายหนุ่มว่าพลางเดินออกไปมาประจันหน้ากับซิกซ์ช้าๆ
ซิกซ์ : ไม่เลวนี่หว่าที่ต่อกรกับชั้นได้น่ะ
ซูซากุ : โทษทีนะพอดีชั้นไม่มีเวลาว่างเล่นกับเด็ก
ซิกซ์หนอยแก!

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 9-12-2010 19:24:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 19-9-2011 11:46

แก้ไขล่าสุด Eureka_GL_World เมื่อ 18-2-2011 23:29

" ก็ แ ค่ อ ย า ก รู้ ไ ว้ เ ท่ า นั้ น เ อ ง . . . "

ชั้ น จ้ อ ง ต ร ง เ ข้ า ไ ป ที่ นั ย ต์ ต า ข อ ง ยู น ะ

" ห วั ง ว่ า เ ธ อ ค ง จ ะ พ อ รู้ เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร เ กี่ ย ว กั บ ค น ชื่ อ นี้ บ้ า ง น ะ "

ชั้ น แ ห ย ะ ยิ้ ม เ ล็ ก น้ อ ย ก่ อ น ที่ จ ะ ย ก ซ ด นํ้ า อี ก ร อ บ

หญิงสาวนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามกับยูยะ

ยูนะ : จริงอยู่ที่ชั้นเองก็พอจะรู้จักชื่อของ กราเดี้ยนฮารุแต่ก็ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากหรอกนะ ชั้นเคยได้ยินมาว่าหมอนั่นเป็นกราเดี้ยนที่เอาแต่ใจแล้วก็จองหองที่สุด แต่ถ้าเทียบกับฝีมือแล้วจัดว่าเหมาะกับตำแหน่งกราเดี้ยนซะจนไม่มีใครเถียงได้เลย ชั้นเคยได้ยินมาว่าหมอนั่นเคยพรากความรักของเพื่อนสมัยเรียนมาด้วยเหมือนกันแล้วก็ได้ยินมาอีกว่าหมอนั่นเคยไปพบกับผู้หญืงคนอื่นที่เป็นแฟนกับคนที่หมอนั่นเคยทำลายความรักของเขามาแล้วด้วย เป็นคนที่นิสัยแย่ชะมัด - หญิงสาวเอ่ยพลางทำหน้าหงุดหงิดใส่ยูยะอย่างไร้เหตุผล

ยูนะ  :  ใช่สิ ก็ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ . . . - ชิ้งหญิงสาวเองก็ได้จ้องตาเขม็งมายังยูยะที่ยิ้มระรื่นอยู่เช่นกัน


" หื อ . . . งั้ น ยู น ะ ม า เ ป็ น แ ฟ น ชั้ น เ ถ อ ะ ! "

ชั้ น ยิ้ ม แ ล้ ว พู ด เ สี ย ง ดั ง ลั่ น ร้ า น ขึ้ น ม า ทั น ที

ถ้ า ทํ า แ บ บ นี้ เ จ้ า นั้ น ค ง โ ผ ล่ หั ว อ อ ก ม า เ อ ง ล่ ะ มั้ ง
ถ้ า ห า ก เ ป็ น พ ว ก ช อ บ ทํ า ล า ย ค ว า ม รั ก ค น อื่ น . . .
ค ง ต้ อ ง ทํ า ตั ว ใ ห้ ห ว า น ซ า บ ซ่ า จ น น่ า ห มั่ น ไ ส้ ซ ะ แ ล้ ว

" เ ลิ ก ง า น แ ล้ ว เ ดี๋ ย ว ชั้ น ม า รั บ ไ ป กิ น ข้ า ว ด้ ว ย น ะ ส น ใ จ ไ ห ม "

เสียงของยูยะที่บอกเช่นนั้นทำให้คนทั้งร้านหันมามองที่โต๊ะของทั้งคู่ที่นั่งอยู่ด้วยกัน ส่วนยูนะที่กำลังคุยอย่างเอาจริงเอาจังก็ก็ค้างไปพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงพลางกำมือแน่นแล้วชกไปที่หน้าของยูยะเข้าอย่างจัง

System : คะแนนความสัมพันธ์ ยูนะ +12

ยูนะ : พะพะพะพูดบ้าอะไรของนายห๊าาา!! นี่มันร้านอาหารนะ หัดเกรงใจซะบ้างสิ!! - หญิงสาวตะหวาดดังลั่นพร้อมกับท่าทางเก้งก้างของเธอ

เมด : ตายจริงๆ มีคนมาสารภาพรักกับยูนะด้วยล่ะคิกๆ
เมด : ว๊าย ยูนะจะเข้าฤดูใบไม้ผลิกับเค้าบ้างแล้ว สู้ๆน้าหนุ่มน้อย

ยูนะ : นี่!!! ตรงนั้นน่ะ!
เมด : ว๊าย ขอโทษจ้า~~ > _ < - พวกเธอรีบวิ่งหายเข้าไปในครัวทันทีไม่ทันที่ยูนะจะได้เอ็ดอะไร เธอหายใจแรงทั้งหน้าตาที่แดงก่ำพลางหันกลับมาหายูยะ

ยูนะ : ยะยะอย่าฝันว่าชั้นจะคบกับนายเลยย่ะ!! อะไอ้บ้าา! - เธอตวาดใส่พลางรีบเดินดุ่ยๆ หายเข้าไปในร้านอาหารทันทีทันใด


" ว๊ า โ ด น ป ฏิ เ ส ธ ซ ะ แ ล้ ว แ ย่ จั ง ~ "

ชั้ น ยิ้ ม เ ล็ ก น้ อ ย ก่ อ น จ ะ ลุ ก เ ดิ น อ อ ก จ า ก ร้ า น ไ ป แ ต่ ก่ อ น อ อ ก ผ ม ไ ด้ ต ะ โ ก น ป ร ะ โ ย ด สุ ด ท้ า ย เ ข้ า ไ ป ใ น ค รั ว

" ไ ว้ ต อ น เ ย็ น ม า ใ ห ม่ น๊ า เ ต รี ย ม ย ก นํ้ า ม า ใ ห้ ชั้ น ไ ว้ เ ล ย น ะ ยู น ะ ~ ! "

ยูนะ : ไ ม่ มี ท า ง ย๊ า า า า!!!!! เสียงตะโกนแสบแก้วหูของยูนะดังลั่นออกมาจากด้านในเคาท์เตอร์บ่งบอกว่าเธอกำลังอายสุดกู่อยู่

Player : เลือกสถานที่จะไปและดำเนินว่ากำลังจะไปด้วย


ว่ า ง สุ ด ๆ ไ ม่ รู้ เ ล ย แ ฮ ะ ว่ า จ ะ ห า ตั ว ฮ า รุ ไ ด้ ที่ ไ ห น ก็ ไ ม่ รู้
รู้ สึ ก . . . จ ะ ช อ บ ทํ า ล า ย รั ก สิ น ะ ถ้ า งั้ น ~
ล อ ง ไ ป นํ้ า พุ ก ล า ง เ มื อ ง ดู พ ว ก คู่ รั ก ทั้ ง ห ล า ย ดี ก ว่ า
เ พื่ อ ฮ า รุ จ ะ โ ผ ล่ หั ว อ อ ก ม า

ชั้ น เ ดิ น หั ว เ ร า ะ คิ ก ๆ ไ ป ยั ง ก ล า ง เ มื อ ง

ตึกๆๆๆ เสียงฝีเท้าของเหล่าทหารเกราะเบา วิ่งผ่านยูยะไปสร้างความแตกตื่นให้กับผู้คนที่สันจรไปมาเป็นอย่างมาก และเมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็พบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเหาะอยู่เหนือพวกทหารเกราะเบานั้นบินล่วงหน้าไปก่อนด้วยความเร็วสูง



ชาวเมือง : เห้ยๆ นี่มันอะไรกันล่ะเนี่ย ทหารเกราะเบาออกโรงเองเลยเรอะ มีศึกใหญ่แน่ๆเลยฟ่ะ
ชาวเมือง : ตะกี้แกเห็นรึเปล่า? บนฟ้าน่ะ ใช่โคว์ตี้ซามะรึเปล่า
ชาวเมือง : เอ๋? โคว์ตี้ซามะไปร่วมศึกด้วยหรอเนี่ย?
ชาวเมือง : ไม่น่าเชื่อ . . . แล้วพวกเราจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย?

ขณะที่ผู้คนกำลังคุยกันสับสนวุ่นวายแต่ดูเหมือนว่าจะมีเพียงหญิงสาวที่ยืนมองเหตุการณ์นั้นอยู่เงียบๆแต่ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มอยู่เล็กน้อย


?? : หึๆ~ แหงล่ะ ก็ฝั่งมอร็อคบุกมาหาเรื่องถึงที่นี่เลยนี่นะ~ - เธอเอ่ยเบาๆพลางดื่มน้ำส้มกระป๋องสวยบนมือช้าๆ


" นิ เ ธ อ น่้ ะ ค น ที่ คุ ย กั บ นํ้ า ส้ ม ก ร ะ ป๋ อ ง อ ยู่ น่ ะ "

ชั้ น ค่ อ ย ๆ ย่ อ ง ไ ป ทั ก ผู้ ห ญิ ง ที่ ถื อ นํ้ า ส้ ม ก ร ะ ป๋ อ ง ค น นั้ น

" นํ้ า นั้ น น่ า ดื่ ม จั ง เ ล ย น ะ ห า ซื้ อ ที่ ไ ห น เ ห ร อ ? "

ชั้ น ยิ้ ม ถ า ม

เ ท่ า ที่ ฟั ง ที่ พู ด เ มื่ อ กี้ เ ธ อ ค น นี้ ต้ อ ง รู้ เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร แ น่ ~  
เ อ า เ ป็ น ว่ า ล อ ง เ ท ส ๆ ดู ก่ อ น ดี ก ว่ า ฮิ ฮิ ~

หญิงสาวหันมามองด้วยหางตาพลางยกขึ้นดื่มช้าพร้อมกับยิ้มบางๆให้
?? : หืม? นี่น่ะหรอ ข้างหลังนั่นไง~ - หญิงสาวเอ่ยพลางชี้มือไปทางข้างหลังของตัวเองก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้ๆยูยะ
?? : ว่าแต่ถามอะไรโง่ๆจังเลยนะจ๊ะ~ ทั้งๆที่เดินมาทางชั้นก็น่าจะมองเห็นตู้ขายอยู่แล้ว ~ อ๊ะหรือว่าอยากได้กระป๋องนี้กันเอ่ย~ - หญิงสาวยิ้มหวานเลี่ยนให้ชายหนุ่ม


" นั้ น สิ น้ า ~ ถ้ า ใ ห้ ไ ด้ ล่ ะ ก็ ข อ รั บ ไ ว้ มั น ไ ว้ ด้ ว ย ค ว า ม ยิ น ดี เ ล ย ~ คุ ณ ค น ส ว ย ~ "

ดู ท่ า จ ะ ส นิ ท ด้ ว ย ง่ า ย ห น่ อ ย น ะ . . .

หญิงสาวหลี่ตาลงพลางยิ้มมุมปากก่อนจะดึงตัวเองกลับมาพร้อมกับน้ำกระป๋องนั้น
?? : ฮึ~ เสียใจจ๊ะ ถ้าอยากดื่มจริงๆข้างหลังมี~ แต่กระป๋องละ 50 golds นะ~ - เธอแอบขยิบตาข้างหนึ่งพลางแลบลิ้นก่อนจะยกดื่มช้าๆ


" เ มื่ อ กี้ นี้ เ กิ ด เ ห ตุ ป ร ะ ห ล า ด อ ะ ไ ร ขึ้ น รึ ไ ง น ะ ถึ ง ไ ด้ ม า ทํ า ตั ว เ ป็ น ค น มุ ง อ ยู่ กั น ห ม ด เ นี้ ย เ ธ อ ก็ เ ป็ น 1 ใ น นั้ น งั้ น รึ ? "

?? : # ให้ตายสิ เปลี่ยนเรื่องไวจังเลยแฮะพวกผู้ชายเนี่ย - เธอถอนหายใจอย่างหน่ายๆพลางยกน้ำดื่มอีกรอบ - มอร็อคไงล่ะ . . . - รู้สึกว่ากลุ่มทีฟ ของมอร็อคจะบุกเข้าไปในไอซุดเมื่อสายวันนี้เอง เห็นว่าสู้กันดุเดือดด้วย แต่ในความคิดของชั้นนะ มันก็แปลกๆแหละที่ถึงกับให้ทหารเกราะเบาไปด้วยนายเดินผ่านมาทางนี้ใช่มะ? ก็น่าจะเห็นนะบนท้องฟ้าเมื่อกี้น่ะ ? - เธอเอ่ยอธิบายเป็นนัยๆ พลางใช้นิ้วมือเรียวทั้งสองข้างเขย่ากระป๋องน้ำไปมาเบาๆ


ถ้ า น ะ ง่ า ย ห น่ อ ย ล่ ะ มั้ ง . . .

" ไ ม่ เ ห็ น อ่ ะ ก็ ส น ใ จ แ ต่ นํ้ า ข อ ง เ ธ อ อ ยู่ เ ล ย ไ ม่ ไ ด้ สั ง เ ก ตุ น่ ะ ฮ ะ ฮ ะ อ ธิ บ า ย อ ย่ า ง ล ะ เ อี ย ด ใ ห้ ฟั ง ที สิ "

?? : . . . ให้ตายสิ ขี้หลีชะมัดเลยนะนายเนี่ย~ - หญิงสาวยิ้มพลางหัวเราะในลำคอเบาๆพลางล้วงหยิบน้ำส้มกระป๋องอีกใบโยนส่งให้ยูยะ
เอลลิเซีย : ชั้นชื่อเอลลิเซีย เป็นนักขายข่าวอิสระ นายเนี่ยน้า กับสุภาพสตรีแทนที่จะแนะนำตัวเองซะก่อนเอาแต่แถจะจีบกันอย่างเดียวเลยนะ~


" ผ ม จ ะ จี บ นํ้ า ส้ ม ก ร ะ ป๋ อ ง ต่ า ง ห า ก ฮ ะ ฮ ะ ชั้ น ชื่ อ ยู ย ะ ยิ น ดี ที่ ไ ด้ รู้ จั ก ข อ บ คุ ณ สํ า ห รั บ นํ้ า น ะ "

นั ก ข า ย ข่ า ว งั้ น รึ . . . อื ม . . . น่ า จ ะ ไ ป ด้ ว ย กั น ไ ด้ น ะ

" ชั้ น ก็ เ ป็ น พ่ อ ค้ า เ ห มื อ น กั น น ะ ข า ย ทุ ก อ ย่ า ง ที่ อ า ร ม ณ์ อ ย า ก ไ ด้ ข า ย . . . อิ น ดี้ ๆ เ ร า ม า ค บ ค้ า ส ม ค ม กั น ดี ก ว่ า น ะ "

เอลลิเซีย : หืม~ หน้าตานายไม่น่าเป็นพ่อค้าเลยนะ ฮะๆ ชั้นเองก็ใช่ว่าจะรังเกียจวิธีพูดของนายนะ เอาสิเรามาคุยกันซักหน่อยดีกว่าเกี่ยวกับข้อมูลของเรื่องนี้-
ตรี๊ดๆ เสียงการ์ดของหญิงสาวดังขึ้นกระทันหันเธอหันมามองมันพลางเงียบไปครู่หนึ่ง

Player Selection : ยืนอยู่เฉยๆ / คุยกับเธอ


เ ลื อ ก คุ ย กั บ เ ธ อ

" ไ ม่ รั บ รึ "

ก า ร์ ด ใ บ นั้ น . . . อ า จ จ ะ มี อ ะ ไ ร อ ยู่ ก็ ไ ด้ . . .

" ถ้ า แ ฟ น โ ท ร ม า เ ดี๋ ย ว ชั้ น เ ค ลี ย ร์ ใ ห้ เ อ า ไ ห ม ฮ ะ ฮ ะ "

เอลลิเซีย : เห~ คิดว่าชั้นมีแฟนแล้วงั้นรึ คิกๆ หนุ่มน้อย~ - หญิงสาวเอ่ยก่อนจะเดินเข้ามาเชิดคางยูยะช้าๆพร้อมกับหลี่ตายั่วยวนชายหนุ่ม - รู้แบบนี้แล้วสนใจจะมาเป็นแฟนชั้นไหมล่ะจ๊ะ คิกๆ~ - เธอกระซิบเบาๆพลางปล่อยคางของชายหนุ่มก่อนจะยืนคุยธุระเสียที

เอลลิเซีย : พอดีเอเย่นขาวติดต่อมาน่ะ เห็นว่าจะมีการบุกปราศาทพรอนในคืนนี้ด้วย ฮิๆ - หญิงสาวเอ่ยสั้นพลางยิ้มมีเล่นัย
เอลลิเซีย : อยากฟังรายละเอียดมากกว่านี้มั้ยล่ะจ๊ะ พ่อหนุ่ม?


" แ น่ น อ น อ ยู่ แ ล้ ว เ อ ล ลิ เ ซี ย จั ง . . . พ ว ก เ ร า ก็ หั ว อ ก เ ดี ย ว กั น นิ ฮิ ฮิ "

ชั้ น ต อ บ ไ ป เ ช่ น นั้ น พ ร้ อ ม เ ดิ น เ ข้ า ไ ป ใ ก ล้ ๆ

เอลลิเซีย : ฮะๆ นายนี่น่าสนใจดีนะ - หญิงสาวหัวเราะเบาๆ - แต่ขอโทษทีนะ ข่าวที่ชั้นได้มาก็ต้องจ่ายเยอะเหมือนกัน นักเดินทางเริ่มต้นอย่างนายจะเอาเงินจำนวนที่ชั้นต้องการมาได้ยังไงล่ะ? - หญิงสาวกระดิกการ์ดของตัวเองบนริมฝีปากตัวเอง

เทรินการนี้ : Rule Selection

เชิญจ้า

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 9-12-2010 21:53:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 19-9-2011 14:03

แก้ไขล่าสุด Assassin_Nin! เมื่อ 18-2-2011 22:22

PREVIOUS

อลิสหันกลับมาจ้องหน้าทันทีที่รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของหญิงสาว ก่อนจะเอ่ยตอบ
"อ่า... ผมไม่อยากสู้กับพวกคุณหรอกนะครับ เรามาทำการตกลงกันดีกว่ามั้ย? ^^" เด็กหนุ่มพูดออกมาจากใจ เนื่องจากนักดนตรีอย่างเขานั้นเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้อันยาวนานมาพอสมควรและอีกอย่างคู่ต่อสู้ก็เปนผู้หญิงซะด้วย.. แถมฝ่ายเขายังมีจำนวนคนมากกว่าเสียอีก และเขาก็ลดปืนลดลงเล็กน้อยเปนการแสดงความจิงใจในการเจรจาต่อรองครั้งนี้

?? : ค่ะ ชั้นเองก็ไม่อยากจะสู้กับพวกคุณเหมือนกัน ถ้ายังไงก็ช่วยหลีกทางให้ชั้นหน่อยได้รึเปล่าคะ? ชั้นต้องรีบไปช่วยเพื่อนๆของชั้นน่ะ ^^ - หญิงสาวเอ่ยเสียงหวานพลางยิ้มบางๆให้ทั้งคู่และท่าทางเธอจะไม่ได้ปล่อยรังศีฆ่าฟันหรือมีเจตนาจะทำร้ายทั้งคู๋เลยแม้แต่น้อย

Player Selection : ปล่อยให้เธอเข้าไปช่วยกลุ่มของอามุโร่ / ขัดขวางไว้


Select : ปล่อยไป แต่มีเงื่อนไข

"อื่ม ก็ได้ครับ คุณผู้หญิง" เด็กหนุ่มตอบอย่างว่าง่ายและเอ่ยต่อ
"แต่ไม่คิดว่า.. ผมจะปล่อยไปฟรีๆหรอกใช่มั้ยครับ? เอาหละ ฝ่ายคุณน่ะจะเอาอะไรมาแลกดีหละครับ?" อลิสถามต่อโดยที่ไม่สนใจว่าเพื่อนร่วมทีมนั้นจะห้ามปรามหรือไม่ ตอนนี้เขาเหนว่าคงต้องถ่วงเวลาหญิงสาวคนนี้เอาไว้ก่อน

?? : . . .  ข้อแลกเปลี่ยนอย่างนั้นหรอคะ? คนที่คิดลงมือจู่โจมเราก่อนน่ะคือฝ่ายคุณไม่ใช่หรอคะ? . . . ชั้นเองก็ไม่มีเวลามากด้วยถ้าพวกคุณไม่หลีกทางให้ ชั้นคงต้องใช้กกำลังฝ่าเข้าไปแล้วล่ะค่ะ . . . - หญิงสาวหลี่ตาลงช้าๆพลางเดินเข้ามาใกล้ทั้งคู่

แอซซาซิน (5) : บ้าชิบ . . . เอายังไงดีอลิส . . . ท่าทางโคว์ตี้จะเอาจริงนะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเหงื่อออกเล็กน้อยเมื่อโคว์ตี้เริ่มแผ่รังศีฆ่าฟันออกมาบ้างแล้ว

โคว์ตี้ : ถ้ายังคิดจะขวางทางชั้นอยู่ ชั้นก็จะขอลุยล่ะนะคะ . . . - เธอว่าพลางกางมือออกข้างๆตัวพร้อมกับร่ายวงเวทย์สีเขียวอ่อนขึ้นมาไว้ที่มือ


"โคร์ตี้หรอ?! งั้นก็เปนน้องโคร์อาร์ซังน่ะสิ" อลิสอุทานอย่าตกใจ
"เด๋วก่อนนะ ตกลงพวกคุณมาทำอะไรที่นี่กันแน่ ผมเป็นเพื่อนของโคร์อาร์ซัง ไม่จำเป็นต้องมาสู้กับคุณหรอกนะครับ แต่ช่วยอธิบายเหตุผลกับเรื่องราวต่างๆหน่อยได้มั้ย?" เด็กหนุ่มพูดรัวใส่ทันทีโดนไม่สนว่าโคร์ตี้นั้นจะมีปฏิกิริยายังไง เขาลดอาวุธลงและเข้าไปคว้าแขนพร้อมกับเขย่าทันที

หญิงสาวไม่มีทีท่าว่าจะรามือเลยแม้แต่น้อยถึงแม้อลิสจะลดดาบลงแล้วก็ตาม

โคว์ตี้ : เรื่องนั้นชั้นว่าลูมิน่าซังกับทางสมาคมฯของคุณน่าจะรู้ดีกว่าชั้นค่ะ . . .
แอสซาซิน 5 : บ้าเอ้ย! - ชายหนุ่มเหงื่อตกเล็กน้อยพลางพุ่งตัวเข้าไปพร้อมซัดกาต้าของตัวเองไปยังร่างของโคว์ตี้แต่ะทันใดนั้นเธอได้สร้างม่านพลังป้องกันจนกาต้าของเขาหักออกเป็นชิ้นๆ
โคว์ตี้ : หลีกทางด้วยค่ะ! Wind! - สลายลมสีเขียวมรกตก่อนตัวขึ้นบนอุ้งมือของเธอแล้วผลักร่างของแอสซาซินให้พ้นทาง ตูม!! เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านล่างของอลิสดูเหมือนว่าทางฝ่ายที่ถูกไล่ตามนั้นจะเริ่มเสียเปรียบแล้วทำให้โคว์ตี้ยิ่งมีท่าทีเร่งรีบมากขึ้น
โคว์ตี้ : ถึงจะเคยเป็นเพื่อนของพี่โครอาร์มาก่อนแต่ถ้าขวางชั้นก็จำเป็นต้องกำจัดคุณค่ะ

ลูมิน่า : อลิส!? อลิส!? ได้ยินชั้นมั้ย!? - เสียงของลูมิน่าในปาตี้ดังขึ้น
ลูมิน่า : เรียวเฮกำลังไปหานายอยู่ รั้งโคว์ตี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้นะ! ฟุีบ
เรียวเฮ : อลิสชั้นกำลังไปหานาย ถ่วงเวลาให้ชั้นจนกว่าจะไปถึงทีนะเฟ้ยน้องใหม่~!


"รับทราบครับ ลูมิน่าซัง"เด็กหนุ่มหันไปตอบ มือสองข้างปลดล๊อกดาบคู่ออกมาอยู่ในมือเตรียมพร้อมรับการต่อสู้จากโควตี้
ทันทีที่เพื่อนร่วมปาร์ตี้โดนซัดลงไป เด็กหนุ่มกระโดดเข้าใส่ตัวเด็กสาวผมทวินเทลอย่างรวดเร็ว ดาบซ้ายตวัดขนาานกับพื้นโลกเข้าที่บริเวณสีข้าง ตามด้วยดาบขวาสะบัดเฉียงออกและฟันลงในแนวดิ่ง ร่ายรำเพลงดาบอย่างต่อเนื่อง เพื่อสกัดการเคลื่อนไหวของศัตรู

โคว์ตี้ : ! - หญิงสาวร่ายตราเวทย์สีเขียวอ่อนขึ้นมาบนฝ่ามือของตัวเองพลางใช้ปัดคมดาบของอลิส แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ถนัดเรื่องการต่อสู้ระยะประชิดเท่าไหร่นัก เวลาปัดจึงเหมือนว่าเธอจะเน้นไม่ให้ตัวเองได้รับการโจมตีจากจุดๆเดียวเท่านั้น

Chorty : Magician??
Unknow Status

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม
เงื่อนไขการชนะ : กำจัดโคว์ตี้สำเร็จ
เงื่อนไขการพ่ายแพ้ : โคว์ตี้หนีไปได้ , อลิสถูกกำจัด
Story Blog : เนื่องจากผู้เล่น Meloney ผ่านเนื้อเรื่องสัมพันธ์ของตอนนี้ไปเรียบร้อยแล้ว เงื่อนไขการพ่ายแพ้จึงไม่ปรากฏ
TIP : จากการป้องกันของโคว์ตี้ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดเท่าไหร่นักและดูเหมือนว่าความเร็วในการร่ายมนต์ของเธอค่อนข้างสูงและรุนแรงจนสามารถปัดคมดาบไม่ให้เข้าถึงฝ่ามือนั้นได้

โคว์ตี้ : ฮึ่ย! - หญิงสาวรีบถอยห่างออกมาอย่างรวดเร็วพลางขับเสียงออกมาเป็นมนตราเล็กๆขึ้น


Select : โจมตีทางกายภาพ
เด็กหนุ่มไม่รอช้าสะบัดมือเก็บดาบข้างหนึ่งลงแล้วพุ่งตัวเข้าประชิดร่างของเด็กสาว ดาบที่เหลืออยู่เสือกที่เข้ากลางลำตัว และล๊อกตัวเด็กสาวไว้ มือข้างที่ว่างยกขึ้นมาปิดปากไม่ให้โควตี้ร่ายมนตราออกมาได้ พร้อมกับกระชากดาบเรียวออก และพลิกให้ร่างกายของเด็กสาวผมทวินเทลเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน กระนั้นดาบก็ยังคงพาดอยู่บนลำคอระหงของอีกฝ่าย ดวงตาของอลิสฉายเววเศร้าสร้อยที่ต้องทำแบบนี้แต่สักพักก็กลับมาเด็ดขาดกับการตัดสินใจของตน

RM :  รวบรัดตัดตอนให้เสร็จเลยแฮะ

System : เผย Status Chroty
ATK : C DEF : B HP : B MAGIC : SS DEFT : A TECH : SS

โคว์ตี้ : Nid (กำแพง) - Sove (สี่) -  Loi (น้ำแข็ง) ..!? - หญิงสาวต้องชะงัดทันทีที่อลิสพุ่งเข้ามาต่อหน้าเธอขณะที่ตัวเองกำลังร่ายมนต์อยู่ขณะก่อนจะใช้มืออีกข้างหนึ่งวาดมือออกไปแตะไหล่ของอลิสก่อนที่จะตัวของอลิสเป็นแท่นให้ตัวเองลอยขึ้นฟ้าไปพร้อมกับร่ายมนต์บทสุดท้ายเสร็จ : Zive ( สี่ทิศ ) - กิ๊ง! น้ำแข็งพุดขึ้นมาจากพื้นเป็นกำแพงขังอลิสอยู่ข้างใน
แอสซาซิน (5) : ย๊ากก! - ชายหนุ่มรีบคว้าโอกาสที่โคว์ตี้กำลังล่นตัวลงมาใช้มีดสั้นของตัวเองแทงออกไปหวังทำร้าย กริ๊ง! เสียงลูกธนูพุ่งแทรกร่างและมีดของชายหนุ่มจนตัวลอยถอยออกไปจากที่ไหนซักแห่งและดูเหมือนว่าเจ้าของศรนั้นจะอยู่ไกลออกไปมากๆจนอลิสไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้
โคว์ตี้ : ขอบคุณนะอัสรัน ! - หญิงสาวไม่รอช้าพลางรีบกระโดดจากตรงจุดนั้นไปขัดขวางกลุ่มที่ไล่ล่ากุญแจอยู่ ได้ซักพัก ศึกก็สงบลงพลางมีร่างของลูมิน่ากระโดดออกมาตรงจุดๆนั้น
ลูมิน่า : อลิส!? เป็นอะไรมั้ย? ว่าแต่เรียวเฮไปไหนล่ะเนี่ย!? - หญิงสาวสบถพลางหยิบการ์ดขึ้นมาดูก็พบว่าเรียวเฮนั้นกลับจุดเซิฟไปก่อนแล้ว -  !! - กิ๊ง! - หญิงสาวใช้กาต้าของตัวเองขึ้นมาปัดลูกธนูปริศนาไว้ได้ - บ้าน่า ยิงมาจากไหนกันเนี่ย? - หญิงสาวพยายามมองออกไปรอบๆพลางเห็นชายสวมแว่นตาสีม่วงคนหนึ่งกำลังยืนเล็งศรอยู่ไกลออกไปและพร้อมที่จะปล่อยออกมาได้ทุกเมื่อ - แย่แล้ว! ถอยเร็ว! -
??? : Arrow Shower! - ฟิี้วๆๆๆ! - ลูกศรจำนวนมากพุ่งทยานขึ้นฟ้าก่อนที่จะโรยลงมาทางกลุ่มของลูมิน่า หญิงสาวไม่รอช้ารีบใช้กาต้าของตัวเองตัดกำแพงน้ำแข็งก่อนที่จะรีบกระโดดเข้ามาด้านในพร้อมกับอุ้มร่างของอลิสหนีออกไปด้วยความเร็วของตัวเอง

System : Assasin (5,4) กลับจุดเซิฟ

ฟุ่บ! - ร่างของจอมโจรทั้งสองถอยออกมาจากกำแพงของเมือง Izulde ได้อย่างปลอดภัย
ลูมิน่า : อึ่ก . . . - หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งพลางปล่อยอลิสลงก่อนจะใช้มือของตัวเองกระชากลูกศรที่ปักเอวของเธอมาด้วยออกก่อนจะใช้สมุนไพรสีเหลืองขยี้ให้ละเอียดและประคบแผลไว้
ลูมิน่า : หนอย ผิดพลาดจังๆเลยแฮะ ไม่คิดว่าโคว์ตี้จะมาเองแบบนี้ . . .
?? : นั่นสิ คุณเองก็บ้าบิ่นไม่หยอกเลยนะที่พาทีมมาแค่นี้ ประมาทเกินไปแล้วนะครับ. . . ลูมิน่าซัง~ ^ ^ - เสียงชายหนุ่มเดินออกมาจากหลังต้นไม้พร้อมกับใบหน้าอ่อนโยนที่ยิ้มให้กับลูมิน่าและอลิส
คิระ : กะแล้วเชียวว่าอัสรันต้องต้อนให้พวกคุณหนีออกมาทางนี้


"คะ คิระซัง...." อลิสร้องเรียกชื่อชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะมายืนขวางบังให้ลูมิน่าซังที่บาดเจ็บอยู่ข้างหลัง
"คุณต้องการอะไรจากพวกผมกันแน่ครับ?" เด็กหนุ่มถามไปตรงๆ ดวงตาฉายเววสับสนและเจ็บปวดที่ต้องมาเปนศัตรูกับคนรู้จักตัวเอง

ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางเดินมาหาทั้งคู่
คิระ : ผมไม่ได้ต้องการอะไรจากอลิสแล้วก็คุณลูมิน่าหรอก แค่จะมาเตือนน่ะครับว่าอย่าทำอะไรแบบนี้อีก คุณก็รู้นี่นาว่ากำลังของพรอนเทร่ากับทางมอร็อคน่ะต่างกันมากๆ ถึงจะเป็นผู้มีฝีมืออย่างคุณลูมิน่าแ่ต่ว่าการเจอกันระหว่างคุณโคว์ตี้น่ะคงจะตึงมือไปสำหรับนักลอบสังหารอย่างคุณนะครับ
คิระ : ส่วนอลิสคุง ตอนแรกผมก็กะว่าจะพาเธอเข้ากิลกับทางผมนะ น่าเสียดายที่เข้ากิลของมอร็อคไปแล้ว ในไม่ช้าก็คงจะได้สู้กันแน่ๆ ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางโยนไวท์โพชั่นให้กับทั้งคู่
คิระ : ทานนั่นซะนะครับ เดินไปตามทามทิศตะวันออกตรงไปเรื่อยๆจะเจอแม่น้ำก็ข้ามไปตรงนั้นจะเข้าเขตปกครองของมอร็อคพอดี


เด็กหนุ่มมองคิระที่เดินไปสุดสายตา พลางก้มลงมาประคองลูมิน่าซังให้ดื่มไวท์โพชั่น
"ขึ้นมาสิครับ" อลิสพูดและให้ลูมิน่าขึ้นขี่หลัง พาเดินไปตามทางที่คิระบอก กลับเข้าเขตมอร๊อค ตลอดทางไม่มีเสียงพูดคุย ทุกอย่างเงียบสงบก่อนที่พายุลูกใหญ่กำลังจะมา เด็กหนุ่มคิดไม่ตกว่าควรจะทำไงต่อไปกันแน่? อีกฝ่ายก็เคยเปนผู้ร่วมอีเว้นท์กัน...
ตะวันเคลื่อนคล้อยร่างเด็กหนุ่มสมวัยกลายเปน เด็กสาวตัวเล็ก นั่งลงข้างๆลูมิน่าที่ตอนนี้เหนื่อยอ่อนจนหลับไป สองมือหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นผ่อนคลาย



หญิงสาวพริ้มตาหลับช้าๆ พลางผ่อนคลายร่างกายที่ตึงเครียดจากศึกเมื่อครู่ให้ใจลอยไปกับเพลงที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากริมฝีปากเล็กนั่น พลางร้องประสานเสียงตามเพียงเพราะเพลงนี้เธอเองก็รู้จักเช่นกันจนจบเพลง

ลูมินา : ฮิๆ รู้จักเพลงๆนี้ด้วยหรอ? - หญิงสาวยิ้มบางๆพลางเอ่ยถามเสียงอ่อน

เชิญจ้า
โพสต์ 14-12-2010 17:12:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 19-9-2011 13:33

แก้ไขล่าสุด justicegun เมื่อ 12-2-2011 10:31

Status

Skill

Item

หญิงสาวเอียงคอเล็กน้อยพลางถามระหว่างเดินทางไปมองแผนที่ไป
ชิโนะ : หรอ? แล้วเป้าหมายที่ว่านั่นคือ?


ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเธอ !  การินตะคอกเสียงดังใส่หูทั้ง2ข้างของชิโนะก่อนที่คว้าแผนที่จากมือชิโนะแล้วเดินนำหน้าไป ปล่อยให้ชิโนะยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่คิดแม้แต่จะหันหน้ากลับมามอง

หญิงสาวชะงักทันทีพลางแสดงสีหน้าไม่พอใจแ้ล้วก็ไม่พอใจกับกิริยานั้นของการิน

ชิโนะ : อะไรของนายน่ะ!? อยู่ๆมาตะคอกใส่ชั้นทำไมห๊ะ? - หญิงสาวเอ่ยเสียงดังพลางเดินตามกลังการินมาติดๆ

ชิโนะ: นี่! ฟังชั้นก่อน - ว๊าย!? - แซก! เสียงตรงพุ่มไม้ใกล้ๆหญิงสาวดังขึ้นพร้อมกับร่างของโจรป่าตัวเล็กๆมาขวางทางของชิโนะกับการินไว้

Battle
  x2
  x2

ชิโนะ : กะก็อบบิ้น!? มาอยู่ที่นี่ได้ไง ว๊าย! - วูบสียงมีดสั้นฟาดแฉลบร่างของหญิงสาว แต่โชคดีที่เธอไหวตัวทันถอยออกมาก่อนจึงโดแค่ชายแขนเสื้อเท่านั้น

การินที่ได้ยินเสียงร้องของชิโนะจึงหันกลับไปมองก็พบกับเจ้าก๊อบลิน 4ตัว
การิน : .. เธอนี่ตัวสร้างปัญหาชัดๆ ยัยเปี๊ยก ออกมาจากตรงนั้นซะ !!
ฟู่ววว
ลูกไฟพุ่งออกจากมือขวาของการินไปยังเจ้าก๊อบลินที่เขาเห็น

ซู่ม!! โครม!! เสียงลูกไฟกระทบกับร่างของเหล่าอสูรป่าตัวเล็กนั้นเข้าอย่างจัง (ตัวที่เล็งทำร้ายชิโนะ)
ชิโนะ : !.. - หญิงสาวลดตัวลงเล็กน้อยก่อนจะใช้มีดเล่มบางสกัดมีดที่พุ่งเข้ามาหวังจะทำร้ายเธอ ก่อนจะหลบร่างที่ถูกลูกไฟของการินเผาไหม้กระเด็นผ่านตัวเธอไป
ส่วนทางด้านฝั่งการินโจรป่าตัวน้อยได้วิ่งเข้ามาใกล้ๆ พลางเลาะไปมาเหมือนกับว่าจะทำให้การินนั้นสับสนพลางใช้ลูกตุ้มในมือตีเข้าไปตรงหน้าการินเข้าอย่างจังแต่ดูเหมือนว่าช่วงแขนของมันจะสั้นไปหน่อยทำให้ชายหนุ่มหลบได้ไม่ยากนัก แต่ว่าจากรอยหลุมนั้นถ้าโดนเข้าจังๆล่ะก็แย่แน่ๆ
ชิโนะ : ตาบ้า! เมจอย่างนายห้ามโดนพวกมันตีเด็ดขาดนะ! ไม่งั้นปางตายขึ้นมาไม่รู้ด้วย! - หญิงสาวตะโกนไปหาการินพลางตวัดมีดปัดป้องการทิ่มแทงของโจรป่าต้ัวน้อย

Battle Selection : โจมตีปรกติ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม
เงื่อนไขการชนะ : กำจัดฝ่ายตรงข้ามให้หมด
เงื่อนไขการพ่ายแพ้ : การินหรือชิโนะเสียชีวิต


การิน : หนวกหูน่า ยัยเปี๊ยก!!

เลือก 2 ใช้สกิล

การิน : (จริงอย่างที่ว่า ถ้าเราโดนเข้าไปอาจถึงตายได้ . . .แต่ว่า )
การิน : แบบนี้สิ มันถึงจะสนุก !!
การินวิ่งเข้าไปจับหัวเจ้าก๊อบลินที่ถือลูกตุ้มนั่น เขายกเจ้าก๊อบลินขึ้นมาเหนือหัว
การิน :  เอานี่ไปกิน !!
ตู๊มมม  
การินยิงไฟออกจากมือข้างที่จับก๊อบลินไว้ ทำให้การเป็ฯการโจมตีระยะเผาขน ร่างของเจ้าก๊อบลินนั่นกระเด็นออกไปไกลพอสมควร
การิน : เป็นไงเล่า !!  

Garin Fire Bot Critical Hit Damage-50% (Damage 8 critical x2 = 16 - 50%=8) HP: [==]x4
Shino Hit Monster Damage -6 [======]x3
Monster Hit < Guard Shino Damage -5 [=====]x1
Monster Hit < Aways Garin Damge -3 [=======]x0

ก็อปบลิ้น : กี้!! - เสียโอดครวญของโจรแคระร้องลั่นเมื่อไฟครอกที่ใบหน้าของมันก่อนจะวิ่งพร่านไปทั่ว
ก็อปบลิ้น : มุกี้! - วูป เสียงแรงเหวี่ยงค้อนพุ่งมาหาการินจากด้านข้างโชคดีที่ชายหนุ่มชำเลืองตาไปเห็นทัน จึงถีบตัวเองถอยออกมาก่อน ส่วนทางด้านชิโนะเองก็ใช้มีดของเธอปัดป้องการโจมตีพร้อมกับถีบให้ก็อปบลิ้นที่ทำร้ายเธอเพื่อสร้างระยะห่างไว้

ชิโนะ : นายก็พี่ได้น่ะสิ ชั้นไม่ใช่คราสสำหรับสู้นะยะ! นายก็หาทางทำอะไรเข้าซะทีซี่!

Action : 1. ใช้สกิล Fire Bolt ยิงใส่ต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ , 2. ใช้สกิล Fire Bolt ยิงใส่เนินผาข้างๆ << จะเลือกหรือไม่เลือกก็ได้
Battle Selection : 3. โจมตีธรรมดา / 4. ใช้สกิล /5 ใช้ไอเท็ม


การิน : สั่ง ๆ ๆ  หนวกหูน่า !!

เลือก 1.

การินพยายามหลอกล่อพวกก๊อบลินให้ตามเขามาใต้ต้นตะเคียนต้นใหญ่ต้นหนึ่งใกล้ๆกับพื้นที่ต่อสู้ของเขา
การิน :หึหึหึหึ ตามมาเลย หึหึหึ

เมื่อพวกมันตามมาเขาก็ยิง Fire Bolt ใส่โคนต้นตะเคียนนั่น ไม่นานต้นตะเคียนลุกเป็นไฟและโค่นลงมา การินกระโจนออกจากรัศมีการโค่นของต้นตะเคียนทันเวลาพอดี แต่ก๊อบลินที่วิ่งตามมาถูกต้นตะเคียนที่ติดไฟลุกท่วมทับเข้าอย่างจัง หนามของต้นตะเคคียนปักลงบนตัวของพวกก๊อบลินบางตัวก็ถูกปักเข้าที่เบ้าตา เสียงกรีดร้องโอดอวยดังลั่นออกมา เลือดสีแดงฉานกระเซ็นเปรอะเต็มพื้นที่รอบๆ

การิน : หึหึหึหึหึ

Nice Work!!

Monster : กี้!! เหล่าก็อปบลิ้นพยายามวิ่งไล่ตามหลังไปติดแต่หารู้ไม่ถึงแผนการของการินทำให้ถูกต้นไม้ทับเข้าให้อย่างจัง

Garin Plannet Move! > Monster Damage -20 [======]x1
Shino Hit Monster Damage -4 [ === ]x1
Monster Hit Shino Damage -5 [==========]x0

ชิโนะ : ฮึบ! - กิ้ง ฉัวะ! เสียงมีดสั้นของเธอปัดแฉลบร่างจิ๋วเข้าให้แต่เธอก็ต้องถูกโล่ของมันกระแทกกลับเช่นกัน - อึ่ย! . . . - เธอเสียการทรงตัวเล็กน้อยก่อนจะกลับมายืนตั้งท่าพร้อมสู้อีกครั้ง

BackStep Move Damage +50%

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล MP เพียงพอใช้ได้อีก (2) ครั้ง / ใช้ไอเท็ม / อื่นๆ


4. อื่น ๆ
การินวิ่งเข้าไปด้านหลังเจ้าก๊อบลินและจับมันขึ้นมาล๊อคไว้ไม่ให้ดิ้นไปไหนได้
การิน : ตอนนี้แหละยัยเปี๊ยก กระซวกใส้มันให้ทะลักออกมาซะ !!

TECH MOVE!
Garin Advant Command Shino Critical HIT > Monster Damage -10 [======]x0

ชิโนะ : อะอื้อ! หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไปใกล้เป้าหมายพร้อมกับกระโดดใช้มีดของตัวเองปักเข้าที่ศรีษะของก็อบบลิ้นอย่างจังจนแน่นิ่งไป
Player Selection : มองข้างบน / หัวเราะสะเยาะิยิ้ม


เลือก 1 มองข้างบน

หลังจากที่ทั้งคู่ปู้ยี้ปู้ยำเจ้าก๊อบลินตัวนั้นเสร็จ การินก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมสูดลมหายใจเอากลิ่นคาวเลือดของมันเข้าไปในปอดอย่างเต็มที่
ซู๊ดดดดดดดดดด
การิน : ฮ่า.. หึหึหึ กลิ่นเลือดนี่มันช่างหอมหวานได้ตลอดเลยน้าา หึหึหึ
ในขณะเดียวกัน ชิโนะ ก็ยืนจ้องการินด้วยสายตาที่ว่า หมอนี่มันโรคจิตหรือเปล่า ??

ชิโนะ : อึ่ก ขยะแขยงชะมัดเลย ... - ชิโนะถอยมาหนึ่งก้าวพลางจ้องท่าทางนั้นอย่างหวาดระแวง - นี่นายสติยังดีอยู่หรือเปล่าเนี่ย ...
ชิโนะ : ถึงชั้นจะยังอยากเดินทางต่อก็เถอะ แต่ถ้ามีเพื่อนร่วมเดินทางไม่น่าไว้่ใจอย่างนายแบบนี้ ชะชั้นคงจะวางใจเดินทางต่อไม่ได้หรอกนะ

เชิญจ้า

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
ราชินีงู
โพสต์ 10-1-2011 08:02:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 19-9-2011 13:48

แก้ไขล่าสุด tourt0ur เมื่อ 18-2-2011 15:53

TOO



ทูสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ 2-3 ที
TOO : เอาว่ะจะเกิดไรก็ต้องเกิดล่ะ   ลัส!! เตรียมรับแรงกระแทก
ทูได้ร่ายแท่งน้ำแข็ง 1 ลูกไปทางลัสเธอเล็งให้ไปตกที่พื้นข้างตัวลัสทำให้เกิดแรงกระแทกให้ลัสกระเด็นลงไปบนพื้นข้างหลังกลุ่มมอนสเตอร์  มอนสเตอร์ทางลัสจึงหันมาโจมตีทูแทน
TOO : คาโอรุ มานี่ !! ออกไปให้ห่าง ๆ นะ
เธอ สร้างแท่งน้ำมาปักบนพื้นให้คาโอรุกระโดดข้ามไปให้ไกล ๆ  ทำให้ตอนนี้ เหล่าฝูงมอนฯได้วิ่งเข้ามาหาทู เธอจึงวิ่งไปตรงหน้าผา
TOO : ลัส คาโอรุ !!! โจมตีลงพื้นให้หน้าผาหักเลย เร็วเข้า!!

เมื่อหน้าผาหักทั้งทูและเหล่ามอนสเตอร์ได้ตกลงไปพร้อม ๆ กัน แต่ทูได้ร่ายแท่งน้ำแข็งมาปักไว้ตรงหน้าผาแล้วเอามือเกาะไว้

(หวังว่าแผนนี้จะได้ผลนะ =w= ขอล่ะ)

เสร็จจ้า (เอามาขึ้นเรปใหม่ดีก่า เด๋วนัทลืมของเค้าอีก - -)

The Chapter Failed  

เหตุผลหลักที่พลาด : -เนื่องจากไม่ได้อธิบายแผนให้ละเอียดแต่แรก > ดังนั้นลัสที่อยู่ไกลออกไปจึงไม่ทราบขั้นตอนและวิธีปฏิบัติของแผน
                          -เลือกใช้สกิลไม่เหมาะสม > สกิลที่เหมาะสมและเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดคือ Ice Wall จะสามารถสร้างทางเดินให้ลัสอ้อมไปด้านหลังได้ดีที่สุด
                          - ลัสได้รับบาดเจ็บ > สภาพจริงๆเมื่อไม่ได้นัดหมายแผนกระทันหันแบบนี้และถูกร่ายมนต์อัดจากด้านหลังจึงไม่สามารถตั้งตัวทันได้

AC1 :  ใช้สกิล Ice Bolt สร้างโอกาสให้ลัสอ้อมไปด้านหลังของเหล่ามอนเตอร์ (ไม่ผ่าน) ( ไม่สามาถให้ผ่านได้ เนื่องจาก สกิล Ice Bolt นั้นเป็นเพียงแค่แท่งน้ำแข็งขนาดเล็กเท่านั้น ไม่ใช่ Ice Wall ที่จะสามารถกั้นไม่ให้ลัสได้รับการโจมตีจากมอนเตอร์ได้และหาจะใช้จริงๆจำเป็นต้องใช้เวลาในการร่ายมนต์ขนาดใหญ่ที่กินเวลานานพอสมควร
จากกรณีของผู้เล่นที่ใช้ Ice Bolt โจมตีฝ่ายเดียวกันเพื่อให้กระเด็นข้ามไปด้านหลัง แน่นอนว่าเป็นการส่งเพื่อนเข้าดงมอนดีๆนี่เอง)
AC2 : ร่ายมนต์ Ice Bolt ให้คาโอรุใช้เป็นแท่นกระโดดข้ามไปด้านหลัง ( ผ่าน )
จาก AC 1 > AC 2 : ในที่นี้จะมีเพียงแค่คาโอรุเท่านั้นที่อยู่ด้านหลังของมอนเตอร์ ส่วนลัสนั้นไม่สามารถขยับไปยังจุดๆเดียวกับคาโอรุได้
AC3 : ใช้สกิล Ice Bolt เผื่อไม่ให้ตัวเองตกลงไปยังหน้าผาด้วย ( ผ่าน )

System :  ลัส ตกลงไปตามหน้าผาพร้อมๆกับเหล่ามอนเตอร์

จากผล AC1 : ลัส : เอะ? - ตูม!! เสียงท่อนน้ำแข็งพุ่งมาตกด้านหลังของลัสที่กำลังล่าถอยออกมาโดยที่ไม่ทันระวังทำให้ชายหนุ่มถูกแรงกระแทกทำให้เสียหลักเข้าไปหาตั้กแตนจนตัวเองต้องใช้ดาบต้านคมเขี้ยวจากอุ้มมือนั้นกระเด็นไปติดกับท่อนน้ำแข็งนั้น
AC2 : เมือคาโอรุได้สัญญาณจากทูเธอจึงรีบวิ่งตรงไปยังท่อนน้ำแข็งตรงหน้าพร้อมกับกระโดดข้ามผ่านด้านหลังไปและร่ายมนต์ตั้งดาบไว้กับพื้นโดยไม่ทันสังเกตุว่าลัสนั้นยังไม่ได้มายังจุดนัดหมายเลยแม้แต่น้อย (เหตุการณ์ฉุกระหุกและบังคับ)
คาโอรุ : Flam Smartdown! - หญิงสาวเอ่ยกังวาลพลางแทงดาบลงมาจากความสูงสู่พื้นตรงหน้าจนทำใ้ห้เกิดรอยร้าวมหาศาลไล่ไปตามคมดาบที่ปักลึกลงไปในชั้นหินจนเกิดการแตกหักขึ้นยาวไปตามขอบมุมของหน้าผาจนเกิดรอยแยกและทำให้หน้าผานั้นแยกออก
AC3 : เมื่อเป็นไปตามแผนหญิงสาวจึงได้วิ่งสวนกระแสเหล่ามอนเตอร์ที่กำัลังแตกตื่นพร้อมกับกระโดดเหยียบแผ่นหินขนาดใหญ่พร้อมกับร่ายมนต์น้ำแข็งที่เตรียมไว้อยู่แล้วใช้เป็นที่ยึดเกาะไม่ให้ตัวตกลงไปด้วยพลางปล่อยให้เหล่ามอนเตอร์ตกลงไปจากหน้าผาทั้งแบบนั้น

เมื่อเหตุการ์สงบลงทูจึงค่อยๆไต่ตัวเองขึ้นมายังเนินผาที่เกิดรอยแตกและกลับมาอยู่บนพื้นปรกติได้สำเร็จแต่เมื่อเธอมองมายังหญิงสาวตรงหน้าที่ก้มหน้าพลางตัวสั่นระริกพร้อมกับน้ำตาเม็ดใสบนหน้า


(ถือว่าไม่ผิดจากที่คาดไว้มากมาย ค่อยยังชั่ว -.-)

TOO :  เฮ้อ.... ปลอดถัยมั๊ยพวกระ....
ทูพูดยังไม่จบดีก้อได้สังเกตุเห็นความผิดปกติจากคาโิรุและก็ไม่เห็นลัส  (หรือว่า!!! ไม่จริงมั้ง) เธอรีบวิ่งไปดูที่หน้าผา
TOO : ลัสสสสสสสสสส  คาโอรุ มาตรงนี้หน่อย .... คาโิอรุ!!! นี่ไม่ใช่เวลามาเสียใจนะ ชั้นก็ตกใจไม่แพ้เธอหรอกเพราะลัสเคยช่วยชีวิตชั้นเหมือนกัน เรามาช่วยกันคิดวิธีลงไปข้างล่างเถอะ ชั้นเชื่อว่าหมอนั่นยังปลอกภัย
จากน้ำเสียงของทูนั้นสื่อให้เห็นได้ว่าเคยผ่านเหตุการณ์ วิกฤตต่าง ๆ มาเยอะพอสมควร

คาโอรุ : อะ อ่า! - หญิงสาวทรุดตัวลงคุกเข่าพลางกุมขมับทั้งสองข้างกับตัวเองอย่างสับสนกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปเมื่อซักครู่ - ไม่จริงใช่มั้ย ฮะๆ ชะชั้นเป็นคนยิงลัสให้ตกลงไปด้วย ฮะๆๆๆ - หญิงสาวเพ้อพร้อมน้ำตาเม็ดใสกับการกระทำของตัวเองโดยที่ไม่สนใจเสียงเรียกของทูเลยแม้แต่น้อย

System : Go to Main Event > ค้นหาลัสให้พบใน 8 รอบการต่อ
คะแนนฝีมือ ค้นหาลัสพบภายใน 5 รอบการต่อ : ได้รับ L.Skill Card *1, คะแนนความดี +2



ทูได้เดินเข้าไปหาคาโอรุ .... เพี๊ยะ!! เสียงมือของทูตบลงไปที่ใบหน้าของ คาโอรุ เพื่อเรียกสติ
TOO : ตั้งสติหน่อยซิ .... (เราต้องรีบแล้วยิ่งช้าหมอนั่นคงจะไม่ปลอดภัย) ชั้นต้องพึ่งพลังของเธอนะ!!
เธอพูดพลางมองหาเถาวัลย์เพื่อจะไต่ลงไป

ขอทราบลักษณะของหน้าผา ความสูง ลักษณะพื้อด้านล่างที่ลัสตกลงไป(ถ้ามองเห็น)

คาโอรุ : อึ่ก. . . - หญิงสาวสบัดหน้าไปตามแรงตบของทูพลางอึ้งเล็กน้อยก่อนจะเอามือจับแก้มของตัวเองพลางลุกขึ้นช้าเดินมาข้างๆทู
คาโอรุ : ตอนนี้ยังติดต่อลัสไม่ได้คงจะหมดสติอยู่แน่ เพราะเกจ HP ของลัสยังมีอยู่ถึงจะไม่เยอะก็เถอะ . . . -หญิงสาวกล่าวพลางปาดน้ำตาของตัวเองออก - พวกเราต้องอ้อมลงไปข้างล่างแล้วลองค้นหาดู - หญิงสาวเอ่ยพลางเสนอหนทางค้นหาให้ทู

System : จากการมองลงไปด้านล่างจุดที่ลัสตกลงไปน่าจะเป็นป่าทึบที่อยู่ด้านล่างเทือกเขานี้และค่อนข้างชันอยู่บ้าง


TOO : อ้อมลงไป    ถ้าลัสยังไม่ได้สติแบบที่เธอบอกจริง ๆ ล่ะก้อ ไม่ทันการแน่ ๆ ........ มี earth spike มั๊ยล่ะ ชั้นว่าจะให้เธอใช้ทำให้มีแง่งดินงอกออกมา เป็นฟันปลา ลดหลั่นกันลงไป ชั้นจะกระโดดลงไปตามแง่งดินนั่น น่าจะลงไปได้ไวกว่านะ ว่างัย ??

คาโอรุ : ก็จริงของเธอ ถ้างั้นลงไปกันเถอะ - หญิงสาวเอ่ยเบาๆก่อนจะตั้งสมาธิ - ถึงชั้นจะไม่มีสกิลนั้นแต่ถ้าใช้น้ำแข็งสร้างเป็นทางระดับต่างๆให้พอกระโดดลงไปได้

เมื่อทั้งคู่ลงมาด้านล่ารอบหน้าของพวกเธอมีแต่ป่าทึบทั้งนั้น แต่ดูเหมือนว่าทางเดินจะไม่รกเท่าไหร่ยังพอเดินฝ่าไปได้อยู่

Player Selection : (งวดนี้ดวงอย่างเีดียว~) เลือกตัวเลข 1-3


(น่าจะมีเลข 4 ชอบ =w=)
เลือก 1
TOO : จะแยกกันหาหรือไปด้วยกันดีล่ะ  ..... แต่ป่าทึบแบบนี้อย่าแยกกันเลยดีกว่า เด๋ซจะหลงทางกันอีกป่าว ๆ

หญิงสาวครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะหันมาตอบทู
คาโอรุ : ชั้นว่าพวกเราไปด้วยกันจะดีกว่า ถ้าเธอเดินเข้าไปลึกๆแ้ล้วเกิดเจอมอนรุมจะทำยังไงล่ะ? ชั้นจะคอยคุ้มกันเธอได้ด้วย

เขตป่าเลข 1

แทรกๆเมื่อทั้งคู่เดินผ่านมาเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าตรงนี้จะไม่มีอะไรเป็นพิเศษนอกเสียจากต้นไม้ที่เต็มไปหมด

เลือกเลข 1-3 หรือจะย้อนกลับไปที่เดิม


เลข 3

TOO : โห......ห จะหาเจอมั๊ยเนี๊ยะ  เอ่อ เราพอจะหาพิกัดที่ลัดอยู่ได้หรือป่าวอ่ะ หรือต้องเดินหาด่ะแบบนี้ไปเรื่อย ๆ

เธอถามพลางเสกแท่งน้ำแข็งมาขูดต้นไม้ทำสัญลักษณ์กันหลงทาง

คาโอรุ : ชั้นก็ลองพยายามหาพิกัดของลัสจากการ์ดดูแล้วแต่ยังไงก็หาไม่เจอเลย - หญิงสาวตอบก่อนจะใช้ดาบฟันหญ้าที่ปิดกั้นทางเดินออก

ป่าเขต 1-3

Battle : Mantis*3 Hp [=======]x13

คาโอรุ : ชิ นั่นมันพวกมอนที่ตกลงมาด้วยนี่. . . - หญิงสาวพูดพลางชักดาบออกมาพร้อมสู้

Battle Selection : ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / อื่นๆโปรดระบุ


TOO : ถ้าเจ้าพวกนี้อยู่แถวนี้ แปลว่า น่าจะใกล้ที่ลัสอยู่แร้วนะ (ว่าแต่มอนตกลงมาไมไม่บาดเจ็บ - -) เอาล่ะ ๆ
use skill fire bolt * 3

Monster HIT < GUARD Kaoru Damage -4 [======]x2
Monster HIT < GUARD Kaoru Damge -4 [==]x2
Monster HIT Miss Kaoru
Kaoru Fire Bolt Combat Wepon
Kaoru Fire Wall ! ( Mantis ไม่สามารถเข้ามาใกล้ได้ 1 เทริน)
Too Fire Bolt Monster Damage -15 [=====]x12
Too Fire Bolt Monster Damage -12 [===]x11
Too Fire Bolt Monster Damage -16 [=========]x9

คาโอรุ : คึ่!  - คาโอรุใช้ดาบป้องกันการโจมตีของเหล่าตั๊กแตนพร้อมกับหลอกล่อให้มาตัวเองเป็นเป้าสนใจ
คาโอรุ : ประสาน! - หญิงสาวร่ายมนต์ธาตุไฟพร้อมกับฉาบมันเข้ากับตัวดาบจนเป็นสีแดงและเกิดลุกไหม้ขึ้น

System อาวุธ Kaoru มีคุณสมบัติธาตุไฟ LV.2 Damage + 10
หญิงสาวใช้ดาบนั้นขูดกับพื้นด้านหน้าเกิดกำแพงไฟขึ้นขณะเดียวกันทูที่อยู่ข้างหลังก็ได้ร่ายไฟบอทพุ่งโจมตีเหล่าตั๊กแตนเข้าอย่างจัง

คาโอรุ : เฟรม . . .
Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ


TOO : ?? (เหมือนจะร่ายไรซักอย่าง) fire bolt * 3
ทูได้ยิงไฟเข้ไปที่กำแพงไฟด้านหน้า เพื่อเพิ่มพลังของลูกไฟเข้าไปอีก

Kaoru Flam Strike Monster Damage-32 [=======]x6
Kaoru magnum Break Monster Damage -27 [==========]x3
Too Fire Bolt Damage -14 [======]x2
Too Fire Bolt Damage -15 [=]x1
Too Fire Bolt  Damage -13 Diny

คาโอรุ : เยี่ยม! เอาล่ะไปกันต่อเถอะ

System : ได้รับ Point 20 gold 400
System : ได้รับ Red Potion 2 Ea

เลือกตัวเลข 1-3 หรือจะกลับไปที่เดิม


(ลืมไปแระว่ามีตังอยู่เท่าไร -.-)
เลือก เลข 1
TOO :  จะมืดแร้วแหะ ต้องรีบหาให้เจอ...... หรือเราจะเผาป่าหาดี!! เอ่อ ล้อเล่นน่ะ ไปกันต่อเถอะ

คาโอรุ : เดี๋ยวก่อนทู!  ชั้นว่าทาง ( 2 ) น่าจะปลอดภัยกว่านะ ทางที่เราจะไปมันต้องลุยป่าเข้าไปอีก อาจจะเจอกับมอนเตอร์อีก็ได้ ชั้นว่าถ้าเราอ้อมออกไปหน่อยน่าจะมองเห็นพื้นที่เข้ามาได้ง่ายกว่านะ เพราะถ้าหลงทางล่ะก็จะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

Rule Secltion

เชิญจ้า
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 9-2-2011 22:47:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 12-2-2011 17:22

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ Fatally ~

~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Indepentdent "

Status


Passive Skill & Active Skill


- เช้าวันใหม่ -

โครอาร์ : อื้อ . . . - หญิงสาวค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นมาจากฟูกพลางหน้าแดงก่ำทันทีที่มองมาเห็นสภาพเปลือยเปล่าของตัวเอง (อีกแล้ว) - มะเมื่อคืน งืออ - หญิงสาวทรุดอย่างหมดแรงที่เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนกลับกลายเป็นว่าโดนแฟนสาวแกล้งซะตัวเองเหนื่อยจนหลับไปเลยนั่นเอง - หญิงสาวรีบเอื้อมมือไปหยิบชุดของตัวเองขึ้นมาใส่ให้เรียบร้อยพลางสบัดหน้าไล่ความคิดออกไปพร้อมกับรีบลุกขึ้นเดินไปต้มน้ำทันที
โครอาร์ : หืม? - หญิงสาวเอะใจเล็กน้อยเมื่อหันมามองการ์ดของเธอที่มีไฟกระพริบก่อนที่จะหยิบขึ้นมาเปิดอ่านข้อความก่อนจะกำมือแน่น - บ้าที่สุด! - หญิงสาวรีบเดินไปหยิบชุดอัศวินของตัวเองพร้อมกันหันมามองนากาเอะที่หลับไหลอยู่ ก่อนจะเขียนข้อความทิ้งไว้ให้บอกว่าเธอจะไปพบกับเครออสที่พรอมเทร่า สอดไว้ในมือของแฟนสาว หญิงสาวยิ้มบางๆอย่างเจ็บปวดและสับสนก่อนจะก้มลงจุมพิศแก้มนวลนั้นก่อนจะกล่าวขอโทษพร้อมกับรีบวิ่งออกไปจากบ้านทันที

Go to Main Event : ตามโครอาร์ไปที่พรอมเทร่า


" . . . . " นากาเอะได้ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆโดยที่ไม่ได้ขยับตัวไปไหน เธอมองสอดส่ายไปทั่วๆห้องเมื่อตื่นมาแล้วไม่พบร่างของอัศวินสาวอยู่ข้างๆ เธอได้เหลือบมองแผ่นกระดาษในมือตัวเองก่อนที่จะเปิดมันนอนอ่านอยู่บนที่นอนนั้น

ข้อความในจดหมาย

'' ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกก่อนจะออกไป พอดีชั้นได้รับจดหมายว่าเครออสจับตัว อามุโร่ ไป ชั้นเลยต้องรีบกลับไปที่ปราสาทพรอนเทร่าเพื่อไปคุยให้รู้เรื่องว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่ แล้วทำไมอามุโร่ถึงต้องถูกจับตัวไปด้วย นากาเอะพักผ่อนไปก่อนเถอะนะ ชั้นคงจะกลับตอนค่ำๆหน่อย เรื่องอาหารอยู่ในตู้เย็นแล้ว หยิบทานได้เลยจ๊ะ

ปล. ไม่ต้องห่วงนะชั้นจะรีบกลับมา
โครอาร์

Player Selection : ตามโครอาร์ไปที่ Prontera / คอยโครอาร์อยู่ที่้บ้านพัก


Choice : " ตามโครอาร์ไปที่ Prontera "

" ถึงเราจะไม่ได้สังกัดไหน . . . แต่ก็เป็นคนไม่ชอบอยู่เฉยๆซะด้วยสิ . . . . " หญิงสาวได้ลุกขึ้นจัดที่นอนและทำธุระส่วนตัว ไม่นานนักเธอก็ได้ลงมาที่ชั้นล่างของโรงแรมพร้อมกับชุดลำลอง ( ล่ะมั้ง ? )



~ เอ๊ะ ? คุณเจ้าของโรงแรมเป็นอะไรไปนะ . . . . ~ หญิงสาวคิดในใจก่อนที่จะเดินมาทักทายยามเช้าด้วยท่าประกบมือคำนับท่าประจำของเธอพร้อมด้วยรอยยิ้มทักทาย

" เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ ? " นากาเอะถามขึ้นสั้นๆด้วยน้ำเสียงนิ่งปกติตามนิสัยของเธอที่มักจะถามสั้นๆโดยแฝงความหมายบางอย่างลงไปเล็กๆเช่นกัน

เจ้าของที่พัก : อ่ะอ้อ เปล่าจ๊ะ . . . พอดีกำลังคิดว่าจะนำสิ่งนี้ไปให้เธอพอดีเลยน่ะ หนูชื่อนากาเอะสินะ - หญิงสาววัยกลางคนเอ่ยพลางหยิบซองบางอยา่งมาให้กับมือนากาเอะ - เห็นว่าตอนที่โครอาร์ซังออกไปซักพักก็มีผู้ชายคนนึงเดินสวนเธอมาพอดีแล้วก็ฝากสิ่งนี้มาให้น่ะ ท่าทางโครอาร์ซังเองก็รีบร้อนซะด้วยมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่านะ . . . - เธอเอ่ยพลางเลื่อนมือมาแตะแก้มตัวเองอย่างเป็นห่วง - จะออกไปข้างนอกสินะจ๊ะ ล็อคห้องเรียบร้อยแล้วหรือยังเอ่ย? อ้อจริงด้วย เผื่อเธอยังไม่มีกุญแจห้อง รับนี่ไว้นะ - เธอว่าพลางหันไปหยิบกุญแจจากกระเป๋าใบเล็กที่มีเสียงกุญแจดังก้องอยู่พอสมควร - นี่จ๊ะ กุญแจห้อง

System : สรุป ได้รับ ซองปริศนา - ยังไม่ได้เปิด - , กุญแจห้องโครอาร์

player : เชิญจ้า


" ขอบคุณเรื่องกุญแจมากค่ะ " นากาเอะได้ก้มขอบคุณก่อนที่จะรับกุญแจห้องมาอย่างช้าๆ " พอจะจำลักษณะของผู้ชายที่ส่งพัศดุนี้มาให้เราได้รึเปล่าค่ะ ? " หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นอย่างนอบน้อมพร้อมกับแง้มและเหล่ตามองภายในซอง

เธอหันมาหานากาเอะพลางยิ้มบางๆให้
เจ้าของที่่พัก : เป็นชายหนุ่มจ๊ะ แต่เขาสวมแว่นสีม่วงเข้มมาชั้นเองก็ไม่มั่นใจเรื่องหน้าต่าเท่าไหร่นัก แต่เสื้อผ้ากับชุดที่เขาใส่มาน่าจะเป็นพวกคลาสเรนเจอร์น่ะจ๊ะ เพราะเห็นซองปืนพกข้างๆตัวเขาด้วย ดูจากภายนอกท่าทางจะเก่งอยู่เหมือนกันนะ เป็นคนรู้จักของหนูรึเปล่าล่ะ?


" น่าจะ . . . นะค่ะ " นากาเอะตอบอย่างไม่แน่ใจก่อนที่จะก้มคำนับลาเจ้าของที่พักและเปิดซองปริศนานั่นดูระหว่างเดินย้อนกลับขึ้นไปห้องของตัวเอง

~ กุญแจหลักคงจะอยู่ที่โครอาร์สินะ . . . . ~ หญิงสาวเดินย้อนกลับมาที่ห้องพักพร้อมกับเดินเข้าไปด้านในพร้อมกับเช็คตามมุมต่างๆและหน้าต่างภายในห้องก่อนที่จะล้อคลงพร้อมกับดึงผ้าม่านปิดห้องจนหมด

~ โครอาร์คงจะรีบมากสินะเมื่อเช้านี้ . . . . ~ นากาเอะได้ปิดน้ำต้มที่กำลังเดือดลงพร้อมกับล้อคประตูห้องและเดินออกมาด้านล่างอีกครั้งหนึ่ง

" งั้น . . . เราขอตัวก่อนนะค่ะ " หญิงสาวก้มลาผู้ดูแลอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะเดินออกมาที่ด้านนอกของโรงแรม

MAP Selection : 1. โบทส์พรอนเทร่า / 2. ปราสาทพรอนเทร่า (ยังไม่สามารถเข้าไปได้) / 3. สมาคมฯไนท์ /4. ลานน้ำพุ /5. อื่นๆ (โปรดระบุ)


Choice : 4 " ลานน้ำพุ "

~ เราไม่เกี่ยวพันธ์กับทหารหรืออัศวิน . . . ทางโบสถ์เองก็น่าสงสัยเหมือนกัน . . . . เราพยายามทำตัวปกติไว้ดีกว่า . . . . ~ หญิงสาวได้เดินเลี้ยวไปทางลานน้ำพุกลางเมืองพร้อมทั้งหลิ่วตามองรอบๆตัวเมืองไปด้วยเช่นกัน

เมื่อนากาเอะเดินตรงมายังลานน้ำพุใจกลางเมือกก็เห็นว่ามีทหารอยู่บางส่วนที่คอยดูตรวจตาพื้นที่นี้อยู่ ซึ่งสร้างความรำคาญให้กับผู้คนอยู่พอสมควรแต่ก็ไม่มีใครคิดขัดขืนใดๆ ขณะที่หญิงสาวกำลังเดินออกไปจากตรงจุดนี้ก็ได้ถูกทหารคนหนึ่งเห็นเข้าแล้วดักไว้เช่นกัน

ทหาร : เฮ้ เธอน่ะ! - เสียงชายหนุ่มดังขึ้นพลางรีบวิ่งมาหานากาเอะ - ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย นักท่องเที่ยวรึ? - ชายหนุ่มหลี่ตามองนากาเอะอยา่งสงสัยพลางเอ่ยถาม - ตอนนี้พวกเรามีเหตุจำเป็นที่จะต้องตรวจค้นอาวุธของชาวเมืองหน่อย ช่วยให้ความร่วมมือหน่อยได้รึเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยถามแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยจะเป็นมิตรเท่าไหร่นัก


หญิงสาวได้หยุดนิ่งลงพร้อมกับยืนในท่าตรงเฉยๆพร้อมกับมองไปยังรอบๆพื้นที่นี้

" เรามาจากพาย่อนน่ะค่ะ . . . ค่อนข้างจะห่างไกลซักหน่อยจึงไม่น่าจะคุ้นหน้านัก " หญิงสาวยิ้มทักทายพร้อมกับให้ตรวจอาวุธโดยไม่ได้ขัดขืนใดๆ " เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอค่ะ ? "

ทหาร : หืม? มาจากพาย่อนงั้นหรอ? มาไกลนะเนี่ย - ชายหนุ่มเอ่ยลอยๆพลางมองดูนากาเอะอย่างมีมารยาท - อืมมม ให้ตายสิชั้นล่ะไม่ค่อยถนัดตรวจค้นผู้หญิงเลยจริงๆ เธอมีพวกกระเป๋าสัมภาระไหม ช่วยหยิบออกมาให้ชั้นตรวจที แล้วก็รบกวน . . .- ตุบ เสียงฝ่ามือของใครบางคนทาบกับบ่าของทหารหนุ่มจนต้องหันมาหา
อัสรัน : ไม่เป็น คนๆนี้เป็นคนของสมาคมฯ ปล่อยเธอไปเถอะ - อัสรันเอ่ยพลางยิ้มบางๆให้ ทหารหนุ่มเองก็ได้แต่หน้าซีดพลางรีบถอยห่างก่อนจะโค้งให้แล้วเดินจากไป
อัสรัน : ว่าแต่เธอจะไปไหนรึนากาเอะ? - ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงเรียบพลางมองด้วยสายตาคมจับจ้องสายตานากาเอะอยู่แบบนั้น
อัสรัน : ชั้นจะตอบคำถามของเธอเองที่ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อสายเมื่อวานนี้กลุ่มแอสซาซินของเมืองมอร็อคบุกมาที่ไอซุดเพื่อชิง '' กุญแจ '' แต่โชคดีที่โคว์ตี้เข้าไปช่วยไว้ทันจึงพาตัวกลับมาได้. . . - ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่งพร้อมกับหลบหน้านากาเอะเล็กน้อยก่อนจะกลับมามองหน้านากาเอะต่อ - แล้วชั้นก็ได้รับรายงานจากปากของการ์เดี้ยนฮารุและโคว์ตี้ว่า '' กุญแจ '' น่ะไม่ใช่มนุษย์แต่กลับมีความสัมพันธ์กับกลุ่มนักขายข่าวซึ่งต้องการจะพาตัวเขากลับไป อีกทั้งทางมอร็อคเองยังไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ด้วย คงต้องส่งคนมาที่นี่อีกแน่แต่ดูเหมือนว่าโครอาร์เองก็รู้จักกับคนคนนั้นเหมือนกันและยังมีทีท่าคัดค้านกับเครออสอีกด้วย ถึงจะน่าเสียดายแต่ชั้นก็อยากให้เธอช่วยไปเกลี้ยกล่อมโครอาร์ให้สงบสติอารมณ์หน่อยจะได้หรือเปล่า?

Player Selection For Main Event Rule : ตอบรับคำขอร้ัองของอัสรัน / ลังเลแต่ก็จะรับคำขอร้องนั้นไว้ / ปฏิเสธ / อื่นๆ


Choice : อื่นๆ

นากาเอะได้หันไปยิ้มบางๆให้กับทหารคนนั้นก่อนที่จะหันกลับมาที่อัสรันและเอ่ยถาม

" อืม . . . ก่อนอื่นเราอยากจะรู้อะไรเสียก่อน อัสรันซังจะตอบคำถามเราก่อนได้รึเปล่าล่ะ ? " หญิงสาวยกมือขึ้นในท่าครุ่นคิดของเธอพร้อมกับมองมาที่เรนเจอร์หนุ่ม

ชายหนุ่มเท้าเอวพลางยิ้มแล้วถอนหายใจเบาๆ
อัสรัน : ได้สิ ชั้นเองก็เป็นฝ่ายมาขอร้องเธอนี่นะ แล้วมีเรื่องที่จะถามคือ?


" ม้องค์อามุโร่ที่เป็นกุญแจที่ได้คุยกันในการประชุมครั้งก่อน และร่างเหมือนนั่น รวมทั้งแมลงเวทย์มนต์และโบสถ์หลวง . . . . " นากาเอะค่อยๆเรียบเรียงเรื่องราวก่อนที่จะเอ่ยถามอัสรันต่อไป " เราคิดว่ามีบางอย่างที่เกี่ยวโยงกันกับสมาคมโบสถ์หลวงและ"กุญแจ" ส่วนมอนสเตอร์แมลงทองตัวนั้นเหมือนจะไม่ได้ส่งมาปรากฏตัวเองเสียด้วย อย่างแรกที่เราสงสัยคือ ทำไมโบสถ์หลวงต้องใช้น้ำมนต์พิเศษ ถึงแม้ว่าพระทั่วไปก็น่าจะทำน้ำมนต์ได้อยู่แล้ว . . . และเราก็ยังได้ยินข่าวจากในตัวเมืองด้วยว่าทูติวารีเกิดคลั่งขึ้นมาในเวลาก่อนเกิดเหตุไล่เลี่ยกัน . . . .ถ้าเกิดว่าเป็นการเปิดทางเส้นอื่นให้แมลงทองเวทย์มนต์นั่นก็น่าจะเป็นไปได้ แต่เราก็ไม่แน่ใจเรื่องนั้นอยู่ดี . . . " หญิงสาวเสียงเบาลงพร้อมกับมองมาทางอัสรัน แต่ดูเหมือนว่าคำถามของเธอจะยังไม่ได้หมดลงเท่านี้

อัสรัน : . . . - ชายหนุ่มเงียบฟังคำถามอย่างตั้งใจก่อนจะหลี่ตาลงแล้วเอ่ยขึ้น - เรื่องอามุโร่ชั้นเองก็สืบมาได้ว่าอดีตของเขามีถึงแค่เมื่องตอนเรียนโรงเรียนเวทย์พร้อมกับโคว์ตี้เท่านั้น ส่วนเรื่องร่างเสมือนที่โผล่ออกมากลางไอซุดและพาแมลงสีทองกลับไปน่าจะเป็นไปได้ว่าต้องมีความเกี่ยวข้องกับอามุโร่เป็นแน่และนั่นก็คงจะเป็น ซาดาส จอมมารแห่งหุบเขาเออเีทียร์ที่เคยถูกเทพนักรบวัลคิรี่สะกดไว้ ซาดาสน่ะเคยมีตำนานว่ามันจะใช้ร่างแยกคอยสั่งสมพลังเวทย์จากธรรมชาติและการใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ เพียงแค่ร่างแยกสัมผัสตัวมนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตมันก็จะสามารถดูดกลืนพลังชีวิตได้มากหรือน้อยตามแต่ใจของร่างแยกนั้นต้องการ ซึ่งเหตุการ์ณนี้โคว์ตี้เองก็เคยเล่าให้ฟังเหมือนกันว่าตอนที่พบกับอามุโร่เธอเองก็รู้สึกว่าบางครั้งก็รู้สึกอ่อนแรงอย่างน่าแปลกทั้งๆที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่ชั้นเองก็สงสัยเหมือนกันว่าถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงๆแต่เท่าที่ชั้นสังเกตุตัวอามุโร่เองก็ยังสับสนอยู่เลยว่าตัวเองเป็นใครกันแน่ . . . - ชายหนุ่มอธิบายพร้อมกับแสดงความคิดเห็นพลางพักหายใจเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตอบคำถามต่อไป - รู้สึกว่าทางโบทส์จะเคยอ้างถึงพลังเวทย์สะสมที่อยู่ใน '' กุญแจ '' หรือนั่นก็คือตัวอามุโร่เอง อาจเป็นเพราะการปรากฏตัวของซาดาสก็เป็นได้ ในความคิดของชั้นถ้าหากซาดาสสามารถทำลายผนึกของวัลคิรี่ได้แสดงว่าพลังเวทย์ที่ถูกส่งไปนั้นคงจะมหาศาลไม่น้อยและถ้าเทียบกับพลังเวทย์ของโคว์ตี้และสถานที่ๆเคยเรียนมามันก็เหมาะเจาะพอดี - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเดินมาหยุดที่ตู้น้ำก่อนจะหยอดเหรียญเข้าไปในช่องรับเหรียญพร้อมกับกดน้ำองุ่นออกมาพร้อมกับน้ำส้ม ชายหนุ่มก้มตัวลงหยิบกระป๋องทั้งสองใบพลางพูดบางเบา - ส่วนเรื่องทูติน้ำเอลฟี่ ชั้นเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดมากนัก เพราะริคัลน่าเป็นคนดูแลเธอคนนั้นด้วยตัวเองและัชั้นก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหมอนั่น  . . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางลุกขึ้นหันมายื่นกระป๋องน้ำส้มให้นากาเอะรับ - ถึงได้ปล่อยให้เอลฟี่หายไปอีกครั้ง ซึ่งทางโบทส์เองที่ต้องการพลังชำระล้างของเอลฟี่ในการทำน้ำมนต์บริสุทธิ์คงจะส่งผลกระทบโดยตรงเลยล่ะ แต่ชั้นก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าำไมพวกนั้นถึงคิดจะใช้น้ำมนต์บริสุทธิ์จากพลังของทูติน้ำ . . . - ชายหนุ่มเปิดฝาพลางยกดื่มช้าๆก่อนจะใช้ความคิด - อาจจะเอาไว้ใช้กำจัดมารร้ายอย่างนั้นรึ?. . .

Player : เชิญจ้า


" ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทางโบสถ์น่าจะเคลื่อนไหวมากกว่ากลุ่มอัศวินนะ " นากาเอะรับกระป๋องน้ำผลไม้จากอัสรันมาถือไว้พร้อมกับเดินตามอัสรันติดๆไว้เช่นกัน " ผลึกคริสตัลที่เป็นพลังของโลกนี้อ่อนตัวลงอาจจะเกิดจากกลุ่มอื่นที่ช่วยจอมมารก็เป็นได้ เราไม่คิดว่าปีศาจตนนั้นจะสามารถหลุดออกมาด้วยตัวเองได้หรอกนะ . . . . . " นากาเอะหยุดคิดชั่วครู่ก่อนที่จะถามอัสรันต่อไป " คุณอัสรัน มีกลุ่มไหนบ้างที่รู้เรื่องเกี่ยวกับคริสตอล Ragnarok ? "

อัสรัน : . . . เรื่องนั้น . . . มันเกิดขอบเขตุที่ชั้นจะบอกเธอได้ขอโทษด้วย เอาเป็นว่าเรื่องเกี่ยวกับ Ragnarok ขนาดชั้นเองยังถูกกันไม่ให้รู้เลย ในสมาคมฯไนท์ก็มีแค่เครออสกับโคว์ตี้เท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับ Ragnarok . . . ขอโทษนะ ถึงชั้นจะอยู่ในคราสสูงก็จริงแต่ชั้นไม่ได้ขึ้นตรงกับทางราชวงศ์โดยตรง. . .


~ แย่จริง . . . . เราจะโดนสงสัยพ่วงจากเหตุการณ์คราวที่แล้วด้วยไม๊ล่ะเนี่ย . . . ~ หญิงสาวรีบหันหน้าไปทางอื่น เพราะดูเหมือนว่าเธอจะตามโครอาร์ไปในเหตุการณ์อันตรายต่างๆเสมอๆ

เธอได้หันกลับมายิ้มบางๆพร้อมกับเหล่มองไปรอบๆขณะที่เดินกับชายหนุ่ม " คุณอัสรันคิดว่าทำไมกลุ่มอัศวินถึงไม่รู้เรื่องล่ะ . . . . เราคิดว่าโบสถ์หลวงน่าจะต้องการถืออำนาจไว้เหนือกลุ่มอื่นมากกว่า . . . อีกที่หนึ่งเราเดาว่ากิฟเฟนที่ไม่ขึ้นตรงกับกลุ่มใดและไม่มีกลุ่มใดอยากยุ่งด้วยนัก . . . . รวมทั้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ Izlude ก็ไม่มีหน่วยงานของโบสถ์เข้าไปช่วยเหลือประชาชนเลยแม้แต่คนเดียว . . . " นากาเอะไม่ได้พูดอะไรต่อเพื่อรอให้เรนเจอร์หนุ่มแสดงความคิดเห็น

อัสรัน : !~ โฮ่ สังเกตุถึงขนาดนั้นเลยเชียว สมกับเป็นคู่หูของโครอาร์จริงๆ - ชายหนุ่มเอ่ยชมพลางยกกระป๋องน้ำดื่มเล็กน้อย - เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก ถ้าหากไม่ใช่คำสั่งตรงจากราชวงพวกเราคงไม่มีทางทำงานร่วมกันแน่ มันเป็นแบบนี้มานานแล้วน่ะ อีกทั้งกิฟเฟ่นเนียร์ที่ว่าไม่ขึ้นตรงกับใครก็เป็นเรื่องจริงแต่ว่าหมอนั่น. . . คุโรกาเนะเป็นคนที่ค่อนข้างมีฐิทิสูงอีกทั้งยังเก่งกว่าโครอาร์อีกด้วย ถ้าเกิดมอร็อคหรือกลุ่มของนักขายข่าวไปขอความร่วมมือได้ล่ะก็ทางเราก็ตรึงมือเหมือนกัน ยิ่งถ้าเกิดเสียโครอาร์ไปอีก ลำพังโคว์ตี้ไม่เข็มแข็งพอที่จะสู้กับพี่สาวตัวเองได้หรอก - ชายหนุ่มอธิบายไปเรื่อยก่อนจะเริ่มออกเดินอีกครั้ง - จะว่าไปนากาเอะก็ไม่เหมือนคนแถวนี้อยู่แล้วนี่ ดูจากตอนที่เจอกันครั้งแรก ผ้าของเธอมันลอยขึ้นมาเองได้ใช่มั้ยล่ะ? ทั้งๆที่เธอไม่ใช่วิสาท แต่ว่าสามารถทำให้สิงของต่างๆลอยเป็นเวลานานๆได้ก็คงไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆเลยใช่ไหม? - ชายหนุ่มพูดกรั้วหัวเราะพลางเดินไปตามทางเรื่อยๆ


หญิงสาวได้แต่ยิ้มรับโดยไม่ตอบกลับใดๆ ก่อนที่จะเริ่มชวนอัสรันคุยต่อไป" ผู้นำกิฟเฟนคงไม่คล้อยตามฝ่ายไหนง่ายๆถ้าไม่คุ้มกับการเสี่ยง . . . . เราคิดว่าเมืองนั้นไม่น่าจะเป็นปัญหานักถ้าไม่ไปยุ่งด้วยเลย " นากาเอะได้หยุดเดินลงที่หน้าปราสาทพร้อมกับอัสรันก่อนที่จะเงยหน้ามองขึ้นและค่อยๆหันกลับมาที่อัสรัน " อาร์คบิชอบกับฝ่ายในน่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับซาดาส . . . ถึงเราจะไม่แน่ใจเท่าไรนัก แต่ดูเหมือนว่าพวกนั้นกำลังต้องการจะปิดปากกลุ่มคนในหน่วยอัศวินอยู่ . . . . คุณอัสรันคอยระวังตัวไว้ด้วยล่ะ "

อัสรัน : อื้ม ทางนั้นเองก็เช่นกัน - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเงียบใบหน้ามาใกล้ๆหูนากาเอะ ถ้าหากพบท่านชาลพยายามอย่าคุยกับเขาจะดีกว่านะ. . . - ชายหนุ่มเอ่ยเตือนพลางถอยออกมาพร้อมกับโบกมือลานากาเอะช้าๆพลางเดินจากไป

ทหาร : เธอน่ะ? มีธุระอะไรรึเปล่า?

Player Selection : เข้าไปด้านในปราสาท (ระบุเหตุผล) / ไปที่โบทส์ / อื่นๆ


Choice : ไปที่โบสถ์

~ ชาล . . . ~ หญิงสาวโบกมือขึ้นสั้นๆลาชายหนุ่มก่อนที่จะหันกลับไปตอบทหารที่ด้านหน้าปราสาท

" ตอนนี้ยังน่ะค่ะ " นากาเอะยิ้มให้กับทหารด้านหน้านั่น พร้อมกับแสดงบัตรที่อัสรันแนบเอกสารไว้ให้เพื่อไม่ให้โดนสงสัยและเพื่อช่วยให้ทหารทำหน้าที่ได้ง่ายขึ้นด้วยเช่นกัน

~ เรามีเรื่องหลายๆเรื่องที่ต้องรู้ให้ได้ที่โบสถ์หลวง . . .

ทหาร :อ่ะโอ้ . . . เด็กแค่นี้เป็นหัวหน้ากองรึ สมาคมไนท์นี่ช่าง . . .
ทหาร : เฮ้ๆ เดี๋ยวเขาได้ยินนะ

หลังจากหญิงสาวตัดสินใจที่จะมาที่โบทส์ก่อนก็ได้มาหยุดที่หน้าโบทหลวงขนาดใหญ่ เมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้กับประตูก็ถูกใครบางคนทักเสียก่อน
คีย์ : สวัสดีจ๊ะ ชั้นเป็นแม่ชีของที่นี่ ชื่อคีย์นะ มีธุระกับที่นี่หรอ? มาแต่เช้าเชียว ฮิๆ - นักบวชหญิงชุดสีน้ำเงินเข้มสนิทยิ้มหวานให้ในมือมีตระกล้าผลไม้อยู่ ท่าทางเธอคงจะเพิ่งไปจ่ายตลาดมาแน่


" อรุณสวัสดิ์ค่ะ ผู้มีพระคุณ " นากาเอะยิ้มรับพร้อมกับช่วยคีย์หิ้วตะกร้าผลไม้โดยไม่ถามก่อนทันที " เราอยากจะมาเดินดูโบสถ์ซักหน่อยน่ะค่ะ . . . เราเป็นนักบวชแต่เพิ่งเคยมาพรอนเทร่าครั้งแรกเลยรู้สึกกระตือรือร้นที่จะมาที่โบสถ์ด้วยน่ะค่ะ "

หญิงสาวเอียงคอเล็กน้อยพลางยิ้มร่าเริงเป็นการขอบคุณที่นากาเอะช่วยเธอถือ
คีย์ : ขอบใจจ๊ะ จะว่าไปเธอก็ไม่คุ้นหน้าจริงๆแหละนะ เข้ามาก่อนสิ ชั้นกำลังจะทำอาหารอยู่พอดีเลย - หญิงสาวเอ่ยพลางเลื่อนมือไปเปิดประตูบานใหญ่ออกและเดินนำไปอย่างช้าให้นากาเอะเดินตามหลังมา
คีย์ : ชั้นเองก็แปลกใจนะว่าไม่คุ้นหน้าเธอเลยเพราะชั้นเป็นคนดูแลการเปลี่ยนอาชีพอโคไลท์ของโบทส์นี้ . . . - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางโบกมือทักทายเด็กที่เล่นอยู่ด้านในและรับคำสวัสดิ์ดีจากอโคไลท์คนอื่น - แต่เอาเถอะชั้นอาจจะลืมเองก็ได้อย่าใส่ใจเลยนะ แฮะๆ~


" เราพบกันครั้งแรกที่กลาสเฮมน่ะค่ะ . . . . ดูเหมือนว่าตอนนั้นคุณเองจะมาปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับอัศวินคนหนึ่งด้วย . . . " นากาเอะเดินตามคีย์ไปอย่างช้าๆ

~ อืม . . . ~ หญิงสาวครุ่นคิดเล็กน้อยขณะเดินตาม

" นอกจากรับหน้าที่ดูแลนักบวชหน้าใหม่แล้ว คุณคีย์ยังทำหน้าที่อะไรในโบสถ์แห่งนี้บ้างเหรอค่ะ ? " นากาเอะถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับเดินตามไปเรื่อยๆ

คีย์ : หืมมม~? - หญิงสาวทำหน้าสงสัยพลางจ้องใบหน้าใสของนากาเอะด้วยความสนใจ - อ้าจริงด้วย ที่กลาสเฮ็มตอนนั้น นั่นเอง~! - หญิงสาวแตะแก้มตัวเองพลางยิ้มแห้งๆ - แฮะๆ ขอโทษนะ นากาเอะจัง พอดีเห็นเธอใส่ชุดใหม่แล้วก็ไม่ได้พบกันนานจนชั้นลืมน่ะ - หญิงสาวทำท่าเคาะศรีษะตัวเองเบาๆ แต่เหมือนกับว่าเธอกำลังเลี่ยงคำถามของนากาเอะไม่ได้ตอบตรงๆเลยแม้แต่น้อย


" ถ้าตอนนั้นไม่ได้คุณคีย์มาช่วยไว้ก็คงจะไม่ได้มาเจอกันที่นี่อีกแบบนี้หรอกค่ะ " หญิงสาวยิ้มแย้มพร้อมกับชวนคีย์คุยเรื่องอื่นเสียแทน " คุณคีย์ต้องการคนช่วยทำอาหารเช้าไม๊เอ่ย ? "

คีย์ : ~ เห จะดีหรอ~ ถ้างั้นรบกวนหน่อยนะจ๊ะ~ - แม่ชีสาวยิ้มร่าเริงพลางประนมมือด้วยความดีใจก่อนจะชี้ไปที่ตระกร้า - เอาเป็นล้างผักกับผลไม้ให้หน่อยก็แล้วกันนะ~

- ทางด้านโครอาร์ -

ตึกๆ ! บึง!
โครอาร์ : เครออส!? - เสียงหญิงสาวตะโกนดังลั่นห้องบรรทมขององค์ชายที่สองแห่งเมืองพรอนเทร่า
เครออส : ...? มีอะไรอย่างนั้นรึ?
โครอาร์ : หมายความว่ายังไง? . . . - หญิงสาวเอ่ยเสียเรียบ
เครออส : แล้วเธอคิดว่าชั้นกำลังพูดถึงอะไรล่ะ? - ชายหนุ่มเอ่ยด้วยสายตาเรียบคมนั้น หญิงสาวกำมือแน่นพลางเดินถลำมาดึงคอเสื้อ
โครอาร์ : ที่ว่าอามุโร่คือ' กุญแจ ' น่ะ!? ตอนนั้นชั้นก็เอา DARKNEES Sword มาให้นายแล้วไม่ใช่หรอ? ไหนนายบอกว่าสิ่งนี้จะทำให้ Vanguard กลับมาเป็นเหมือนเดิมไง!
เครออส : . . . อ้อเรื่องนั้นหรอกรึ  Vanguard น่ะมันไม่มีทางฟื้นสภาพและนำกลับมาใช้ได้แล้วล่ะ จงรู้ไว้ซะ ตอนนี้พวกเราไม่ควรมาผิดใจกันเพราะเรื่องนี้ สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือ ซาดาส บริวารระดับ 1 ของ Deep Inforno ถึงตอนนี้มันจะยังฟื้นตัวไม่ดีเท่าไหร่แต่เราก็ไม่ควรที่จะปล่อยให้ กุญแจ หรือร่างแยกที่ถูกส่งไปรวบรวมพลังเวทย์ . . . ชั้นเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าร่างแยกจะสามารถมีจิตสำนึกเป็นของตัวเองได้แบบนี้
โครอาร์ : . .. โคว์ตี้อยู่ไหน? ชั้นอยากจะคุยกับเธอหน่อย
เครออส : ถ้าโคว์ตี้ล่ะก็ตอนที่ไปต้านศึกกับมอร็อค ตอนนี้ก็อยู่ที่คุกใต้ดิน ดูเหมือนว่าจะมีคนที่ติดร่างแหมาด้วย - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ โครอาร์ก็ได้แต่ตีสีหน้าเครียดใส่ก่อนจะปล่อยคอเสื้อของเครออสก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้อง
เครออส : . . . หวังว่าเธอคงไม่คิดจะหันดาบมาหาชั้นหรอกนะ .  . โครอาร์


~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Move 0 "
โพสต์ 9-2-2011 22:52:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด KonaKona เมื่อ 13-2-2011 00:04



วันที่ 8 ช่วงเช้า

หลังจากผ่านคืนแสนหวานของทั้งคู่ำไปดูเหมือนว่าร่างของริคัลน่าจะยังคงหลับไหลอยู่ใกล้ๆอิซึมิอยู่แบบนั้นและยังคงไม่มีท่าทีว่าจะตื่นเลยแม้แต่น้อย
ตรี๊ดๆ . . . ตรี๊ดๆ . . . เสียงเล็กดังขึ้นเหมือนจะดังมาจากการ์ดของริคัลน่าที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อข้างๆเตียงฝั่งเดียวกับอิซึมิอยู่ส่องแสงกระพริบขึ้น

Player Selection : หยิบการ์ดมาดู / ลุกออกไปจากเตียง / ปลุกริคัลน่าให้มาเปิดการ์ด


หืม .. ? อะไรล่ะนั่น .. อิซึมิหันหน้าไปดูวัตถุที่กำลังส่องแสงเป็นช่วงๆอยู่ที่ข้างเตียงอย่างเย็นชา ขณะที่เธอกำลังจะยื่นมือไปหยิบ เด็กสาวก็ได้เกิดอาการปวดหัวอย่างรุนแรง เธอกุมหัวแล้วเกร็งตัวอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เกิดเหงื่อไหลออกมามากจนท่วมตัวในเวลาอันสั้น เธอบิดร่างกายไปมาด้วยความเจ็บปวด แต่กลับปิดเสียงร้องโอดอวยของตัวเองเอาไว้ ไม่ให้ใครได้ยินแม้แต่นิดเดียว

ไม่นานนัก อาการก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ เธอหายใจเร็วและดังจนกลายเป็นหอบ ม่านตาเบิกโพรงจนน่ากลัว เหงื่อที่ถูกขับออกมาไหลย้อยผ่านปลายจมูกลงมากระทบที่ ต้นขา แสดงถึงอาการเหมือนกับเกิดฝันร้ายแล้วตื่นขึ้นมากระทันหัน เลือดสูบฉีดอย่างรวดเร็ว และหัวใจเต้นไม่สม่ำเสมอ เธอเอามือดันเตียงประคองไม่ให้ตัวเองล้มลงไป และค่อยๆยื่นมือไปหยิบการ์ดใบนั้นขึ้นมาดูอย่างสงสัย ในสภาพย่ำแย่ แต่ก็ดีขึ้นมามากแล้ว ดูเหมือนอาการฟื้นตัวจะเพิ่มขึ้นเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ  


ริคัลน่า : ฟรี้ . . .~ - ชายหนุ่มยังคงหลับไหลอยู่แบบนั้นยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่นเลยด้วยซ้ำ เมื่อเด็กสาวหยิบการ์ดขึ้นมาดูก็พบว่ามีข้อความเข้ามาอีกทั้งเครื่องหมายข้อความยังเป็นข้อความลับอีกด้วย

- หน้าปัด -

ข้อความเข้าใหม่ 2 ฉบับ ข้อความลับ 1 ฉบับ , ข้อความทั่วไป 1 ฉบับ

Player Selection : เปิดดูการ์ด (ข้อความ) / ปลุกหมอนี่ให้ตื่นมาอ่านเอง



Player Selection : เปิดดูการ์ด (ข้อความ)

หืม? ข้อความลับ? .. เด็กสาวมองซ้ายมองขวา และมองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังนอนเซ่ออยู่อย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้มีใครเห็นเธอ (จริงๆก็ไม่น่ามีใครเห็นอยู่แล้ว) พร้อมกับค่อยๆเปิดอ่านมันอย่างช้าๆ ..


- ข้อความ [ ลับ ] -
ผู้ส่ง A.L.

ได้รับข้อมูลมาว่า เอลฟี่ได้ปรากฏตัวแถวๆป่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองพรอนเทร่า เราจำเป็นต้องใช้พลังของเธอในการสร้างน้ำมนต์ จงรีบพาเธอกลับมาซะไม่เช่นนั้นคงจะเกิดผลกระทบกับโบทส์โดยตรงเป็นแน่

- ข้อความทั่วไป -
ผู้ส่ง เจ้าของโรงแรม

ขณะนี้ถึงวันกำหนดยอดชำระค่าที่พักของคุณแล้ว

จำนวนเงินที่คุณต้องชำระคือ 20,000 Golds
- ค่าที่พัก 10,000
- ค่าตกแต่งเพิ่มเติม 5,000
- ค่าอาหารหลัก 3,000
- ค่าอาหารเพิ่มเติม 2,000

ขอให้ชำระภายในสามวันด้วย
ขอบคุณค่ะ

----------------------------------------------------------------------
ดูเหมือนว่าข้อความดังกล่าวจะบอกถึงสถานที่ของเอลฟี่ทูติน้ำที่เคยถูกวางยาและบ้าคลั่งมาแล้วครั้งหนึ่งและเธอเองก็ได้หนีหายไปโดยที่ไม่ล่ำลาเด็กสาวเองเลยแม้แต่น้อย ส่วนริคัลน่านั้นก็ยังคงนอนอุตุหลับไม่รู้เรื่องเหมือนเคย

Player Selection : ปลุกหมอนี่ให้ตื่น / ปล่อยไว้แบบนี้ / อื่นๆโปรดระบุ


Player Selection : ทิ้งโน๊ตเอาไว้

เมื่ออ่านจบ เธอก็ได้ ปิดข้อความลง และวางไว้ที่เดิมเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอลุกขึ้นจากที่นอน เข้าห้องน้ำแล้วเปลื่ยนเสื้อผ้าทันที
เธอเข้าห้องน้ำอย่างรีบร้อนเล็กน้อยหยุดมองกระจกและพูดพึมพำออกมาเบาๆ และก็ได้ออกมาในไม่ช้า



เด็กสาวหยิบแผ่นกระดาษแผ่นนึงขึ้นมา แล้วหยิบปากกามาบรรจงเขียนข้อความไว้
-------
ถึงริคัลน่า
   1. พบเอลฟี่ที่ทางป่าทิศตะวันตกเฉียงเหนือของพรอนเทร่า รีบไปซะด้วย
   2. อย่าลืมจ่ายค่าที่พัก โดนทวงแล้ว
   3. การ์ดของนายอยู่ที่ชั้น เพื่อนายจะได้ติดต่อได้ เข้าใจนะ?
รีบๆ เปลื่ยนเสื้อผ้าแล้วตามมาซะล่ะ!
-------

หลังจากเขียนข้อความทิ้งไว้ เธอรีบเดินไปหยิบอาวุธประจำกายของเธอ แล้วมุ่งหน้าไปยังป่าทิศเหนือของพรอนเทร่าทันที เด็กสาว รีบลงบันไดมาจากชั้นบนอย่างรวดเร็ว จึงก่อให้เกิดเสียงดังตึงตังตามมา เมื่อใกล้ถึงพื้น เธอจึงกระโดดลงมาและวิ่งต่อไป และตะโกนบอกมาสเตอร์ที่กำลังง่วนทำอะไรซักอย่างอยู่
" มาสเตอร์คะ ถ้าริคัลน่าตื่นบอกว่าชั้นไปที่ป่าทิศเหนือนะคะ! " ฝ่ายนั้นยังไม่ทันได้ตอบรับ เธอก็รีบรุดหน้าออกไปจากที่พักอย่างไม่รีรอ



- ป่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ -

แทรกๆๆ
?? : อึ่ก . . .
?? : ฮะฮ่าๆๆ หนีไปก็เท่านั้นแหละ!  . . .
?? : ฮึ่ย! . . .

- ช่วยกลางวัน -

หลังจากที่ใช้เวลาเดินทางอยู่นานพอสมควรเด็กสาวก็ได้มาถึงพิกัดตามที่แผนที่ในการ์ดได้ระบุไว้ ดูเหมือนว่าบริเวณรอบๆจะเป็นทางลงเขาซึ่งชนอยู่พอสมควร คงจะต้องเดินอ้อมไปเสียหน่อยกระมั้งถึงจะไปต่อได้

Map Line Selection : 1. ไปทางทิศตะวันตก / 2. ทิศตะวันออก
Sub Event Mission : ค้นหาเอลฟี่ให้พบใน 4 รอบเดิน
คะแนนฝีมือ : ค้นหาเอลฟี่พบภายใน 3 รอบการต่อ
รางวัลคะแนนฝีมือ : Point 10 , คะแนนความดี +2


Map Line Selection : 2. ทิศตะวันออก

เด็กสาวค่อยๆเดินไปอย่างล่าช้า พยายามไม่ให้ตัวเองทำเสียงดังขึ้นมา ราวกับว่าเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ขาขนาดเล็กของเธอเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่อง เด็กสาวหลับตาลงทำจิตให้สงบเท่าที่จะทำได้ เพื่อรับฟังเสียงของสิ่งมีชีวิตที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา จนกระทั่งถึงทางขึ้นที่เป็นเนิน เธอได้หยุดอยู่ตรงนั้น และมองฟังเสียงรอบๆ เผื่อว่าจะมีใครอยู่แถวนี้


จากจุดนี้เมื่อมองลงมาด้านร่างมีแต่เพียงทุ่งหญ้าเท่านั้น แต่น่าแปลกที่เหมือนกับว่าจะมีชายผ้าสีขาวตกอยู่ข้างล่างและพอมองดูดีๆ มีหญ้าเพียงบางส่วนที่มีละอองน้ำติดอยู่ด้วยซึ่งน่าแปลกที่เวลาสายป่านนี้จะยังมีละอองน้ำอยู่


Map line : ขึ้นไปทางทิศเหนือ / เดินไปทางทิศตะวันตก



Map Line Selection : ขึ้นไปทางทิศเหนือ

หืม? ละอองน้ำ ? ทำไมมาอยู่แถวนี้ .. อือ .. อะไรอีกล่ะเนี่ย?
  เด็กสาวยื่นมือไปหยิบ ชายผ้าสีขาวที่ตกอยู่ และหยิบมันขึ้นมาอย่างช้าๆ ก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าของตัวเองและมุ่งหน้าเดินต่อไปจนกว่าจะสุดทาง


ขณะๆที่เด็กสาวกำลังค่อยๆเดินตามละอองน้ำมาเธอก็ได้ยินเสียงโวยวายของคนกลุ่มนึงดังขึ้น

?? : ฮึ่ย!?
?? : ฮะๆๆ! หนีไปไหนไม่รอดแล้วล่ะนังหนู ยอมให้จับซะดีๆ
?? : เจ้าพวกมนุยษ์น่าโง่ ชั้นไม่ยอมให้แกจับได้หรอก
?? : เฮ้ๆ~ ไม่เอาน่าคนสวย หนีมาถึงขนาดนี้แล้ว แหล่งน้ำให้เธอใช้พลังก็ไม่มีแล้วเธอจะทำอะไรได้ฮึ?
?? : !...

เมื่ออิซึมิเข้ามาใกล้ๆก็เห็นว่าเป้าหมายของเธออยู่ตรงหน้านี้เองแต่ท่าทางจะลำบากเสียหน่อยสิเพราะมีกลุ่มคนมาตามหาเอลฟี่เหมือนกัน
เอลฟี่ : ออกมา เชลเก้! - หญิงสาววาดมือออกพลางเรียกดาบวารีออกมา แต่ดูเหมือนว่ามันจะดูไม่ทรงคุณภาพเท่าไหร่นัก
?? : ฮ่าๆๆ! อะไรล่ะนั่น? ดาบอันแค่นั้นคิดว่าจะทำอะไรได้รึ? น่าสนุก - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเข้ามาใกล้เอลฟี่ทุกขณะ
เอลฟี่ : อควา!
?? : ฟรีส! - ขณะที่เอลฟี่กำลังจะร่ายมนต์ดูเหมือนว่าในกลุ่มคนพวกนั้นจะมีจอมเวทย์อยู่ด้วย เขาร่ายมนต์สะกัดไม่ให้เอลฟี่ท่องมนต์ต่อได้ผ่านทางเสียง
SYSTEM : เอลฟี่ ติดสถานะ Silent
?? : เอ้าๆ~ เป็นอะไรไปล่ะจ๊ะไม่ร่ายมนต์ต่อหรอ~
เอลฟี่ : ...! - หญิงสาวถอยเดินถอยออกไปเล็กน้อยด้วยความกลัวและเสียกำลังใจอยู่มากพอสมควร

วิสัยทัศตอนนี้ : กลุ่มนักล่า 5 คน (ปรากฏเป็นนักเวทย์แล้ว 1)
Player Selection : ออกไปช่วยเอลฟี่ / ติดต่อไปหาริคัลน่า / ดูท่าทีไปก่อน / อื่นๆ
(เหลือเวลาต่อเพื่อเก็บคะแนนฝีมืออีก 1 ครั้ง)


Player Selection : ลักพาตัว --------> เอลฟี่

...... ไม่มีเสียงอะไรเอ่ยขึ้นนอกจากความเงียบจากเด็กสาว เธอหยิบก้อนหินข้างๆตัวขึ้นมา โยนขึ้นอย่างเบาๆสลับกับรับเป็นช่วงๆ กระโดดขึ้นต้นไม้ที่อยู่ในละแวกใกล้ๆแล้วปาก้อนหิน ออกไปหาคนกลุ่มนั้นทันที
" เฮ้ เฮ้ พี่ชาย .. รุมผู้หญิงเลยอย่างนั้นเหรอ? ช่างน่าชื่นชมจริงนะ .. " แน่นอนว่าเด็กสาวกำลังประชดคนกลุ่มนั้นอยู่ แล้วกระโดดลงไปข้างๆหญิงสาวใกล้ๆ และจับบ่าของเธอเอาไว้
" ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า .. เนี่ยน่ะมัน'เหยื่อ'ของชั้น!! " พูดเสร็จ อิซึมิก็กระโดน หนีไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว เพื่อหนีให้รอดพ้นจากคนกลุ่มนั้น  

Turn on: Perfect Dodge(8)


เอลฟี่ : !! - ทูติสาวตกใจทันทีที่อิซึิมิเข้ามาใกล้เธออย่างกระทันหัน
โจร : เฮ้ย! อย่าให้หนีไปได้นะ!!
จอมเวท : Ice wall! - กำแพง

Battle : Knight *1 , Swordman*2 , Wizard*1, Archer*1
System : ได้รับคะแนนฝีมือตามเงื่อนไข

Knight Stand by
Swordman Stand by
Swordman (2) Stand by
Wizard Casting
Archer Stand by

Alfy : Silent : Damager
Alfy Status : ATK : B DEF : B INT : SS HP : B DEFT : B TECH : S
Izumi : Close Formation ( Damager, Defender,Supporter)
Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ตั้งรับ / ใช้ไอเท็ม / ปล่อยรอบ


" เฮ้ .. เล่นขังกันเลยเหรอพี่ชาย? " อิซึมิ หยุดเคลื่อนไหวชั่วขณะพร้อมกับหลับตาลงช้าๆ และลืมตาตื่นขึ้น
Turn on Dead Critical(4)
Izumi : Defender
Battle Selection : ตั้งรับ & มอบไอเท็ม Green Potion
" เอลฟี่ เอานี่ไปใช้แล้วใช้สกิลหรืออะไรก็ตามของเธอโจมตีอาเชอร์ตรงนั้นซะ.. สกัดมันให้ได้ นอกนั้นชั้นจะจัดการเอง..  " เด็กสาวกระซิบพลาง วางตัวตัวเธอลงข้างๆและหยิบขวดใส่ๆที่มีของเหลวๆสีเขียวอยู่ข้างในมอบให้ ชักอาวุธของตัวเองขึ้นมาเพื่อเตรียมโจมตี


Alfy : รักษาสถานะผิดปรกติ
Alfy : ขอบคุณนะ เอาล่ะนะ
Alfy : Ice Bolt!

Alfy : ICE BOLT Knight Damage -21 [=========]x4
Alfy : ICE BOLT Swordman (1) Damage -32 [========]x1
Alfy : ICE BOLT Swordman (2) Damage -18 [==]x3
Alfy : ICE BOLT Archer Damage -10 [==========]x2

Knight ATK < MISS Izumi [==========]x0
Swordman ATK < Miss Izumi [==========]x0
Swordman (2) ATK > Aways Alfy Damage -6 [====]x3
Wizard Thunder Storm > Izumi Damage -8 [==]x0
Wizard Thunder Storm > Alfy Damge -10x2 = 20 [====]x1
Alfy Heal Izumi Recovery 12! [==========]x0

Battle Selection :โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล / ตั้งรับ / ใช้ไอเท็ม / ปล่อยรอบ


Battle Selection : ใช้สกิล & ตั้งรับ
Use Skill: Poison Maker
" ขอโทษทีนะเอลฟี่ ป้องกันให้ชั้นซักพักก็แล้วกัน! " ว่าแล้วเจ้าตัวก็เริ่มลงมือทำยาพิษขึ้นมาในฉบับของเธอเองเพื่อทำการอาบดาบของเธอให้เป็นดาบพิษ เด็กสาวควักขวดที่มีลักษณะเช่นเดียวกับที่ให้หญิงสาวไปเมื่อครู่ และลงมือทำไปพร้อมๆกับหลบและป้องกัน
" ใช่ .. เธอสร้างเกราะกำบังด้วยสกิลของเธอได้รึเปล่า!? "


เอลฟี่ : อ่ะอื้อได้สิ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางปักดาบลงกับพื้นอย่างแรง
เอลฟี่ : Ice Wall! - ชิ้ง! แท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาบังตรงหน้าของทั้งคู่ไว้

System : Ice Wall คุ้มกันไม่ให้ถูกโจมตีกายภาพได้ 1 รอบ
Wizard Casting

Alfy : HEAL Herself Recovery 13 [========]x3

ผลผสมสำเร็จ เลือกไอเท็มที่ต้องการ : Posion Bottle / Listed Bottle

- Event -
ตี๊ดๆ! เสียการ์ดของเธอดังขึ้น
ริคัลน่า : ชั้นกำลังไปหา อดทนไว้นะ!
Battle Selection : ตั้งรับ / ปล่อยรอบ


Battle Selection : ตั้งรับ
" มาช้าจังนะ ตาขี้เซา ฮึ! " เด็กสาวหยิบการ์ดขึ้นมาเอ็ดชายหนุ่มที่กำลังเดินทางมาอย่างสบายใจ จริงๆแล้วตอนนี้ก็ไม่ได้สบายใจอะไรเท่าไหร่นัก เธอกำลังผสมยาพิษที่ทำให้เกิดอาการติดพิษที่ปรุงเรียบร้อยกับดาบของตัวเองอย่างบรรจง เด็กสาวเตรียมตั้งรับ และพยายามคิดแผนขึ้น เพื่อใช้โจมตีศัตรู
" มันต้องมีอะไรซักอย่างสิ .. " เธอกัดเล็บอย่างเคยตัวและใช้สมองคิดหาทางออก ที่ดีที่สุดให้ได้
" เอลฟี่ .. ตามความคิดชั้น เธอน่าจะใช้ สตรอมกัสได้ ยังไงก็เตรียมใช้ไว้ก่อนเลยแล้วกัน! " เด็กสาวออกคำสั่งให้กับหญิงสาวข้างๆ และดำเนินการอัดพลังงานไฟฟ้าแรงสูงเข้ากับดาบของตัวเองทันที เหงื่อเริ่มไหลออกมาตามร่างกายของเธอที่กำลังใส่พลังเข้าไปในตัวดาบจนเกิดประกายไฟฟ้าไปมาเสียงสายฟ้าดังไปมาจนอยากเอามือปิดหู และไม่นานการดำเนินการก็เสร็จสิ้น

Combine Skill: Gn-Sword R2(E) + Electric Effect + Posion Effect


System : Combine Success Gn-Sword มีคุณสมบัติ Poison และ Electric
เอลฟี่ : อะเอ๋? สตอรมกัส? นะนั่นมันเวทย์มนต์ของพวกมนุษย์ไม่ใช่หรอ ชั้นใช้มันไม่ได้หรอกนะ ตะแต่ถ้าร่ายเป็น Water Ball ล่ะก็ทำได้อยู่ เอาไว้น้ำแข็งละลายรอบนี้ล่ะ . . . - หญิงสาวเอ่ยพลางปักดาบลงพื้นอีกครั้ง

Alfy : Casting
- Event -
เพล้ง! เสียงเกร็ดน้ำแข็งทั้งสองข้างของหญิงสาวทั้งสองแตกออกพร้อมกับร่างของริคัลน่าที่วิ่งออกมาจากช่องทางนั้น
ริคัลน่า : ไม่เป็นอะไรนะ!?

System : ริคัลน่า เข้าร่วมปาตี้

Rikanna : Stand by
Alfy : Water Ball Knight Damage - 22 [======]x2
Knight HIT < BLOCK Rikanna Izumi
Swordman HIT < BLOCK Rikanna Alfy
Rikanna counter Fire Bolt Swordman (1) Damage 12 [ ==== ]x0
Swordman Hit < Block Rikanna Alfy
Archer Arrow Shower Hit Izumi Damge -4 [======]x0
Archer Arrow Shower Hit Rikanna Damage-3 [=======]x2
Archer Arrow Shower Hit Alfy Damge -4 [======]x3
Wizard Strom Gust < Take Aline Rikanna , Izumi Alfy Damage -23 [======]x0
Alfy Heal Rikanna Recovery 14 [==]x2

Battle Selection : โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ  


เต็ม

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 12-2-2011 17:17:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 13-2-2011 18:00

~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Indepentdent "

~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Move 0

Status


Passive Skill & Active Skill


คีย์ : ~ เห จะดีหรอ~ ถ้างั้นรบกวนหน่อยนะจ๊ะ~ - แม่ชีสาวยิ้มร่าเริงพลางประนมมือด้วยความดีใจก่อนจะชี้ไปที่ตระกร้า - เอาเป็นล้างผักกับผลไม้ให้หน่อยก็แล้วกันนะ~

- ทางด้านโครอาร์ -

ตึกๆ ! บึง!
โครอาร์ : เครออส!? - เสียงหญิงสาวตะโกนดังลั่นห้องบรรทมขององค์ชายที่สองแห่งเมืองพรอนเทร่า
เครออส : ...? มีอะไรอย่างนั้นรึ?
โครอาร์ : หมายความว่ายังไง? . . . - หญิงสาวเอ่ยเสียเรียบ
เครออส : แล้วเธอคิดว่าชั้นกำลังพูดถึงอะไรล่ะ? - ชายหนุ่มเอ่ยด้วยสายตาเรียบคมนั้น หญิงสาวกำมือแน่นพลางเดินถลำมาดึงคอเสื้อ
โครอาร์ : ที่ว่าอามุโร่คือ' กุญแจ ' น่ะ!? ตอนนั้นชั้นก็เอา DARKNEES Sword มาให้นายแล้วไม่ใช่หรอ? ไหนนายบอกว่าสิ่งนี้จะทำให้ Vanguard กลับมาเป็นเหมือนเดิมไง!
เครออส : . . . อ้อเรื่องนั้นหรอกรึ  Vanguard น่ะมันไม่มีทางฟื้นสภาพและนำกลับมาใช้ได้แล้วล่ะ จงรู้ไว้ซะ ตอนนี้พวกเราไม่ควรมาผิดใจกันเพราะเรื่องนี้ สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือ ซาดาส บริวารระดับ 1 ของ Deep Inforno ถึงตอนนี้มันจะยังฟื้นตัวไม่ดีเท่าไหร่แต่เราก็ไม่ควรที่จะปล่อยให้ กุญแจ หรือร่างแยกที่ถูกส่งไปรวบรวมพลังเวทย์ . . . ชั้นเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าร่างแยกจะสามารถมีจิตสำนึกเป็นของตัวเองได้แบบนี้
โครอาร์ : . .. โคว์ตี้อยู่ไหน? ชั้นอยากจะคุยกับเธอหน่อย
เครออส : ถ้าโคว์ตี้ล่ะก็ตอนที่ไปต้านศึกกับมอร็อค ตอนนี้ก็อยู่ที่คุกใต้ดิน ดูเหมือนว่าจะมีคนที่ติดร่างแหมาด้วย - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ โครอาร์ก็ได้แต่ตีสีหน้าเครียดใส่ก่อนจะปล่อยคอเสื้อของเครออสก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้อง
เครออส : . . . หวังว่าเธอคงไม่คิดจะหันดาบมาหาชั้นหรอกนะ .  . โครอาร์


นากาเอะได้หยิบผลไม้และผักขึ้นมาล้างพร้อมกับวางไว้บนผ้าสะอาดในห้องครัวข้างๆกับคีย์

" อ่า . . . คุณคีย์ค่ะ เราเพิ่งมาที่โบสถ์ครั้งแรก จะขอตัวออกไปเดินดูก่อนได้รึเปล่าค่ะ ? " นากาเอะได้ขออนุญาติพรีสสาวด้วยท่าที่ร่าเริงและอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับโบสถ์หลังจากที่ล้างผักและผลไม้ให้กับเธอแล้ว

คีย์ : จ้า~ เที่ยวให้สนุกนะคะ~ - หญิงสาวหันมายิ้มให้พลางโบกมือส่งนากาเอะก่อนจะหันมาทำอาหารต่อ

เมื่อนากาเอะออกมาข้างนอกก็เห็นว่ามีเหล่าเด็กน้อยและนักบวชรุ่นเยาว์กำลังเล่นสนุกบ้างฝึกร้องเพลงอยู่บ้างตามจุดต่างๆของโบทส์

Player Selection : กลับไปที่ห้องครัว / เดินสำรวจภายใน / ออกไปข้างนอก


นากาเอะได้มองไปรอบๆโบสถ์และนักบวชคนอื่นๆก่อนที่จะปลีกตัวออกไปยังมุมหนังสือในโบสถ์หลวง

~ หนังสือภาษาโบราณ . . . . ชนเผ่าเทพทอร์และโอดิน . . . ~ หญิงสาวครุ่นคิดในใจขณะที่กำลังไล่หาหนังสือดังกล่าว แต่เธอคิดว่าในโบสถ์คงจะมีหนังสือตำนานซักเล่มสองเล่มอยู่บ้าง

-:- ขอทำการค้นหาหนังสือสอนภาษาโบราณของเทพทอร์และโอดิน
-:- ค้นหาหนังสือทูติธรรมชาติไฟ " Ifrit "

ดูเหมือนว่าในหอสมุดแห่งนี้จะมีเพียงแค่เรื่องเล่าเพียงเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ไม่ว่าจะลองค้นหาอย่างไรในหอสมุดนี้มีเพียงแค่วิธีปรุงยาและการบำบัดรักษาทางเวทย์มนต์เพียงอย่างเดียว ขณะที่นากาเอะยังคงพยายามหาอยู่นั้นเธอก็ได้เหลือบไปเห็นสมุดศาสตราเวทย์เล่มหนึ่งท่าทางจะมีอายุอยู่บ้างจากปกที่ค่อนข้างมีรอยขูดฉีกขาดอยู่พอสมควรเมื่อหญิงสาวหยุดมือค้นหาและตรงมาหยิบขึ้นมาอ่านกลับมีแต่อักศรโบราณทั้งนั้น อีกทั้งยังมีรูปภาพสาวผมยาวกำลังร่ำไห้กับเปลวเพลิง ท่าทางจะเป็นศิลปะกรรมกละมั้ง

?? : '' ไอริสเทพธิดาผู้ร่ำไห้กับเปลวเพลิงอันน่าสงสารของอีฟริท~'' เสียงชายหนุ่มที่ดังมาจากด้านหลังของนากาเอะดังขึ้นเหมือนกับเขากำลังอ่านสินั้นให้กับนากาเอะเข้าใจถึงความหมายของมัน?

?? : กำลังหาหนังสือพวกนิยายกรีกโบราณอยู่อย่างนั้นหรือ? แต่ว่าเล่มนี้มันค่อนข้างเก่าไปหน่อยเพราะงั้นพ่อขอคืนได้หรือเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยพลางยื่นมือทำท่าเหมือนจะคว้่าหนังสือเล่มนั้นออกจากมือนากาเอะ

Player Selection : คืนให้ / รั้งไว้


Choice : คืนให้

" นี่ค่ะ . . . " นากาเอะได้ยื่นปล่อยหนังสือคืนให้กับผู้ชายตรงหน้าที่ค้ลายกับบาสถ์หลวงพร้อมกับยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย " คุณเป็นชูร่าสินะค่ะ ? "

?? : อ้า มองออกด้วยหรอ? - นักบวชหนุ่มยิ้มบางๆพลางแสดงตราบางอย่างออกมาก่อนจะแนะนำตัว
จิน : พ่อคือชูร่าแห่งโบทส์หลวงแห่งนี้ จิน เฮลซิ่ง ยินดีที่ได้รู้จักนะ นักบวชจากต่างมิติ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางมองด้วยสายตาคมพร้อมรอยยิ้มเล็กๆผ่านกรอบแว่นมาหานากาเอะ


จากการทักทายทั่วไปเหมือนกับคนอื่นแล้วนากาเอะกลับมีท่าทีแตกต่างไปจากเดิมรวมทั้งลดมือลงข้างตัวสองข้างและมองตรงมายังนักบวชผู้นี้

" เราอยากเป็นพรีสค่ะ . . . . แต่ว่าไม่ต้องการเป็นนักบวชของที่แห่งนี้ . . . " หญิงสาวเอ่ยเป็นนัยออกมาพร้อมกับมองผ่านสายตาของนักบวชจินไปยังแผนที่อณาจักรบนฝาผนัง



จิน : เช่นนั้นทำไมลูกถึงกลับหาหนังสือโบราณล่ะหืม? ถ้าหากจะเป็นพรีสน่าลูกน่าจะพบกับคีย์ที่คอยดูแลเรื่องนี้อยู่แล้วมิใช่รึ? - ชายหนุ่มเอ่ยพลางพับหนังสือที่ได้รับมาเมื่อครู่ลงก่อนจะถือมันไว้ในระดับอกแต่รอยยิ้มบนใบหน้านั้นยังคงอยู่จางหายไป


นากาเอะได้หันหลังและเดินไปด้านหน้าอย่างช้าๆ

" เราไม่ต้องการเป็นพรีสของโบสถ์หลวง . . . แต่เราต้องการเป็นพรีสในสถานที่ที่ตัวของหลวงพ่อจินเคยเป็นมองค์น่ะค่ะ " หญิงสาวตอบพร้อมกับชี้ลงที่ภาพเดิมในแผนที่ " แต่ว่าโบสถ์ร้างของพวกมองค์คงจะมีน้อยคนที่ใฝ่หาแล้วเนื่องจากตัวโบสถ์หลวงได้ทั้งลาภยศชื่อเสียงและพลังอำนาจกว่าที่จะต้องออกไปฝึกฝนตนด้านนอก . . . . " นากาเอะหยุดเท้าลงพร้อมกับหันกลับมาอีกครั้งหนึ่ง " เรื่องหนังสือโบราณเป็นเพราะว่าเราสนใจขึ้นมาด้วยเนื่องจากมาที่โบสถ์นี้เป็นครั้งแรก " หญิงสาวได้หยุดลงพร้อมกับมองไปรอบๆบริเวณนี้ด้วยการหลิ่วตาก่อนที่จะหันกลับมามองนิ่งๆ " จะช่วยรับศิทย์เพิ่มและกลับไปยังโบสถ์แห่งนั้นอีกครั้งได้รึเปล่าค่ะ ? "

จิน : . . . อย่างนั้นหรอ เป็นเหตุผลที่ดีทีเดียว - ชายหนุ่มยิ้มพลางเดินตรงมาที่หน้าต่างใกล้ๆ - โบทส์ที่นั่นค่อนข้างไกลแล้วก็อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ การฝึกตนที่นั่นถือเป็นสถานที่ๆสำคัญเลยก็ว่าได้ หากเที่ยบกับโบทส์แห่งนี้ที่มีทุกอย่างให้เลือกสรรค์ . . . ถึงพ่อจะไม่ได้รับเรื่องเปลี่ยนพรีสโดยตรงแต่จะเป็นคนเดินเรื่องการเปลี่ยนพรีสของลูกให้ก็แล้วกัน - ชายหนุ่มว่าพลางดีดนิ้วเบาๆ แสงสว่างน้อยๆค่อยๆเจิดจ้าขึ้นเกิดเป็นแผ่นกระดาษพร้อมกับปากกาขนนก - การเปลี่ยนพรีสนั้นไม่มีอะไรยุ่งยากเท่ากับมองค์ที่ต้องไปล่ามอนเตอร์เป็นจำนวนมากเพื่อเปลี่ยนคลาส ถ้าพ่อจำไม่ผิด เควสการเปลี่ยนอาชีพพรีสเพียงแค่ลูกมีพลังรักษาและศัทธราอันแรงกล้าก็สามารถเปลี่ยนได้แล้ว
สิ่งที่จำเป็นสำหรับพรีสนั้นคือพลังเวทย์ที่มั่นคงและสมาธิที่แน่นิ่งในการคิดและตัดสินใจ หากพรีสขาดสองสิ่งนี้ไปก็มิอาจที่จะช่วยใครได้

Quest เปลี่ยนคลาสพรีสเริ่ม
- มี Status INT : ในระดับ A ขึ้นไป , TECH : ในระดับ A ขึ้นไป

จิน : แต่ว่าตอนนี้ลูกยังขาดพลังเวทย์อยู่บ้าง กลับไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากกว่านี้อีกนิดค่อยกลับมาหาพ่อนะ - ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะยื่นใบรับรองเควสให้
จิน : มีธุระอะไรอีกหรือเปล่า?


" เรายังไม่คาดหวังที่จะเป็นพรีสในตอนนี้ . . . . แต่กระนั้นเราก็รู้สึกถึงบางอย่างที่ยังคาดหวังอยู่กับตัวของหลวงพ่อเองเช่นกัน . . . " นากาเอะเอ่ยบอกพร้อมกับกุมมือขึ้นมาเหมือนเช่นเดิมพร้อมกับมองกลับไปที่ตู้หนังสืออีกครั้งหนึ่ง " แต่ยังไงก็ตามเรายังอยากได้หนังสือโบราณที่เกี่ยวกับอิฟรีตหรือเทพโอดินหรือเทพทอร์ก่อนซักอย่างใดอย่างหนึ่ง . . . หลวงพ่อจินพอจะหาให้ได้หรือไม่ค่ะ ? " เธอเอ่ยถามขึ้น

ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางก้มตัวลงมาตอบนากาเอะช้าๆ
จิน : เรื่องนั้นคงเป็นไปไม่ได้หรอก หนังสือโบราณที่เกี่ยวข้องกับเทพและมารโดยตรงนั้นจะนำมาให้ลูกอ่านไม่ได้หรอก - ชายหนุ่มว่าพลางถอยออกมาช้าๆ
จิน : ถ้าหากลูกต้องการอ่านจริงๆ คงจำเป็นจะต้องอยู่ในระดับหัวหน้าหรือท่านขุนของกองทัพน่ะนะถึงจะทำเรื่องขอยืมได้


" และเรื่องนี้ก็บอกคนนอกไม่ได้ด้วยสินะค่ะ . . . . " หญิงสาวยิ้มเล็กๆพร้อมกับก้มหัวขอบคุณบาสถ์หลวงจินก่อนที่จะลาจากออกไป

~ โครอาร์ . . . . . ~ นากาเอะรีบรุดตัวออกจากโบสถ์และตรงไปยังสมาคมไนท์ทันที

" ขออนุญาตินะค่ะ " นากาเอะได้ชูบัตรที่อัสรันให้ไว้ขึ้นเพื่อขอเปิดทางเข้าไปยังภายในปราสาททันทีที่มาถึง

จิน : ... ฮึๆ เป็นเด็กที่ฉลาดจริงๆ. ..  - นักบวชหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางเดินเข้าไปด้านใน

- หน้าปราสาท -
ทหาร : โอ้ ขอโทษที่เสียมารายาทนะครับ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางหลีกทางให้นากาเอะเข้าไปยังด้านในปราสาทท่าทางอัสรันจะเป็นหัวหน้าระดับสูงแน่ๆ


เมดประจำปราสาท : สวัสดีค่ะมีอะไรให้ช่วยรึเปล่าคะคุณผู้หญิง? - เมดสาวเอ่ยถามพร้อมกับโค้งให้กับนากาเอะอย่างสุภาพ


" เราขอเข้าพบอัศวินโครอาร์ด้วยค่ะ " หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งผิดกับนิสัยปกติของเธอไปเล็กน้อย แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้ขึ้นเสียงหรือตะวาดแต่อย่างใด

เมดประจำปราสาท : เข้าใจแล้วค่ะ เมื่อครู่โครอาร์ซามะได้ลงไปยังเรือนจำใต้ดินน่ะค่ะ - หญิงสาวเอ่ยพลางชี้ไปทางด้านซ้ายมือด้านหลังของนากาเอะ - ตรงนั้นมีทางลงอยู่ เดินลงไปจนสุดทางก็จะถึงค่ะ ถ้างั้นขอตัวนะคะ - หญิงสาวเอ่ยพลางโค้งให้ก่อนจะเดินไปหาแขกคนอื่น


นากาเอะได้รีบรุดหน้าลงไปทันที เธอเดินผ่านกรงต่างๆไปเรื่อยๆจนเห็นหลังของอัศวินสาว
ขณะที่เธอกำลังเดินลงไปจนสุดทางนั้นเสียงของคนที่เธอรู้จักดีก็ดังสวนออกมาพอดี

โครอาร์ : หมายความว่ายังไงโคว์ตี้ อธิบายให้พี่ฟังเดี๋ยวนี้
โคว์ตี้ : พะพี่ใจเย็นๆก่อนสิ น้องอธิบายได้นะ
ฮารุ : เฮ้ๆ ใจเย็นๆก่อนโครอาร์ ชั้นเข้าใจนะว่าเธอเองก็สับสนอยู่ แต่เธอเล่นตะคอกใส่น้องสาวตัวเองแบบนี้เดี๋ยวก็คุยกันไม่รู้เรื่องพอดี
โครอาร์ : ...
โคว์ตี้ : หนูเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจหรอกค่ะว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ว่าจากการตรวจสอบแล้วหนูก็ได้ข้อสรุปว่า อามุโร่น่ะ. . . ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นร่างอวตานของจอมมารซาดาสจริงๆ
ฮารุ : ชั้นเองก็ลองตรวจสอบแล้วเหมือนกันแต่ก็ไม่คิดว่าหมอนั่นจะไม่ใช่มนุษย์จริงๆ. . . ชั้นเองก็ยังช็อกอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ
โครอาร์ : เพราะงั้นฝ่าบาทถึงได้สั่งให้พวกเธอจับตัวเข้าไว้อย่างนั้นหรอ? แล้วเจ้าตัวรู้เรื่องรึเปล่า?
โคว์ตี้ : ตอนนี้ยังหรอกค่ะ ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บจากที่ไอซุดจะทำให้เขาหมดสติไปตอนนี้ยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย
ฮารุ : ปรกติต้องตื่นขึ้นมาได้แล้วล่ะแต่เพราะไม่ใช่มนุษย์น่ะนะต้องเข้าใจตรงส่วนนี้ด้วยพวกชั้นเองก็จนปัญญาที่จะทำให้ตื่นมาเหมือนกัน

Player Selection : เดินไปหาโครอาร์ / แอบฟังอยู่แบบนี้


Choice : เดินไปหาโครอาร์

" แถวนี้เสียงค่อนข้างดังนะค่ะ . . . . เราไปคุยกันที่อื่นจะดีกว่าไหม ? " นากาเอะได้เดินรุดออกมาจากเงามืดและเข้ามาหาโครอาร์อย่างรวดเร็วทันที " โครอาร์ ขอโทษนะที่เข้ามาขัดจังหวะ แต่ตอนนี้เรามีหลายเรื่องอยากจะถามโครอาร์เสียก่อน " นากาเอะได้เงียบลงซักพักก่อนที่จะพูดออกมาเบาๆให้อัศวินสาวได้ยินเท่านั้น " ถ้าเป็นไปได้ . . . เราอยากจะคุยกับทั้งโครอาร์และโคว์ตี้ในตอนนี้เลย . . . . . และรวมไปถึงฮารุด้วยเช่นกันถ้าโครอาร์คิดว่าเขามีความจำเป็นอยู่ "

โครอาร์ : นะนากาเอะ!? - อัศวินสาวชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงนากาเอะพลางมองเธอด้วยความไม่คาดคิดว่าเธอจะมาอยู่ที่นี่ได้
โครอาร์ : ธะเธอมาทำอะไรที่นี่? มะไม่สิเธอมาที่นี่ได้ไงน่ะ?
โคว์ตี้ : สวัสดีค่ะนากาเอะ
ฮารุ : เฮ้ๆ~ อย่าพูดเหมือนกับว่าชั้นเป็นพวกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแบบนั้นสิ ใจร้ายชะมัดเลยน้านากาเอะจังเนี่ย~
โครอาร์ : ยะยังไงก็เถอะ ทำไมถึงไม่อยู่ที่ห้องพักล่ะ? ว่าแต่เข้ามาที่นี่ได้ยังไงน่ะ?


หญิงสาวได้อมยิ้มเล็กๆขึ้นก่อนที่จะหันหลังกลับไปเสียก่อน " เราไม่ได้หมายความอย่างนั้นหรอกคุณฮารุแต่เรื่องนี้คุณน่าจะรู้อยู่แล้วเราอาจจะไม่จำเป็นที่จะบอกก็ได้ รวมทั้งโคว์ตี้เองก็คงรู้อยู่แล้วเช่นกัน . . . .  " หญิงสาวหยุดพูดลงก่อนที่จะชูบัตรของอัสรันขึ้นจากด้านหลังให้พวกโครอาร์เห็น " ข้างในนี้ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไร เราไปคุยกันด้านนอกดีกว่านะ "

ฮารุ : ถ้าเรื่องสถานที่คุยไม่จำเป็นต้องไปไหนหรอกเดี๋ยวชั้นทำให้ก็ได้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะดีดนิ้วเบาๆสร้างอณาเขตสีดำขึ้นครอบคลุมพื้นที่ที่ทั้งสี่คนยืนอยู่
ฮารุ : ชั้นบิดเบือนมิตินิดหน่อยน่ะ จากตรงนี้จะมีแต่พวกเราเห็นสภาพด้านนอกแต่ไม่มีใครเห็นหรือได้ยินด้านในนี้
โคว์ตี้ : เรียนศาสตร์ต้องห้ามมาอีกแล้วนะคะกราเดี้ยนฮารุ
โครอาร์ : . . .จะยังไงก็เถอะ ชั้นอยากรู้ว่าทำไมเรื่องมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้แล้วก็ไม่มีใครบอกชั้นเลย
โคว์ตี้ : ขอโทษด้วยค่ะ . . . หนูเองก็ตั้งใจจะบอกพี่อยู่เหมือนกันแต่เครออสเป็นคนห้ามไม่ให้บอก
ฮารุ : เฮ้้ๆ อย่าเพิ่งซีเรียสสิโครอาร์เธอเนี่ยน้าจริงจังไปซะทุกเรื่อง เรื่องลับลมคมในยังไงน่ะไว้ก่อนเถอะ ชั้นว่าเตรียมเรื่องแผนรับมือก่อนดีกว่ามั้ย?
โครอาร์ : ? แผนรับมืออะไร?
ฮารุ : ก็คนที่รู้จักกับอามุโร่น่ะเป็นคนรักของหมอนั่นในตอนนี้น่ะสิ ถ้าเป็นยัยนั่นคงไม่ยอมอยู่เฉยๆหรอก แล้วก็คิคุจิที่เป็นมาสเตอร์ที่นั่นก็เคยเป็นอดีตลูกขุนฯของปราสาทด้วยน่าจะมีเส้นสายอยู่บ้างคงเตรียมคนมาชิงตัวอามุโร่กลับไปแน่ๆ
โคว์ตี้ : ถึงหนูจะรู้สึกผิดที่ต้องแยกพวกเขาทั้งคู่จากกันแต่ว่าในเมื่อเรื่องเป็นแบบนี้แล้วเราก็ไม่อยากให้คนนอกเข้ามาพัวพันด้วย


" คุณคิคุจิเป็นท่านขุนของกองทัพใช่รึเปล่า ? " นากาเอะยิงคำถามแรกมาที่การ์เดี้ยนฮารุ แต่เธอก็ได้พูดแทรกไปก่อนด้วย " คุณอามุโร่อาจจะเป็นร่างแยกของซาดาสจริงๆ แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าจริงๆแล้วเขาเป็นอะไรกันแน่ จะสรุปตอนนี้ว่าเขาเป็นปีศาจก็คงจะไม่ได้ เราเองยังเคยคิดเล่นๆเลยว่าถ้าเกิดพลังของวัลคิวรี่ที่ได้ผนึกซาดาสไว้หลงเหลือในตัวของคุณอามุโร่มันเลยอาจจะเป็นแบบนี้ก็เป็นได้ . . . . . " นากาเอะหยุดพูดลงก่อนที่จะหันมาหาโคว์ตี้ " โคว์ตี้ . . . เธอพอจะรู้ภาษาของเทพโอดินและทอร์บ้างรึเปล่า ? เราคิดว่าถ้าคุณอามุโร่ไม่ใช่คนจริงๆ อาจจะรวมร่างกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่คนได้ก็เป็นได้ " เธอได้มองรอบๆพื้นที่ที่ฮารุสร้างขึ้นนี้พร้อมกับเอ่ยต่อไปว่า " ถ้าเกิดร่างของคุณอามุโร่ไม่ได้มีแต่พลังที่แบ่งออกมามันก็อาจจะเป็นการยากขึ้นไปอีกในการรวมร่าง . . . . เราคิดว่าจอมปีศาจต้องการพลังบริสุทธิ์มากกว่าจึงเลือกให้ร่างแยกสะสมพลังจากสิ่งมีชีวิตต่างๆ แต่ถ้าเราเปลี่ยนให้อามุโร่เป็นครึ่งทูติธรรมชาติซาดาสเองคงจะต้องเพิ่มหนทางในการแยกพลังที่ไม่ใช่สายของตนอีกก็ได้ . . . " นากาเอะเอ่ยถามขึ้นซึ่งดูเหมือนว่าทุกคนเองก็น่าจะรู้แล้วว่าตอนนี้เธอคิดเช่นไร

โครอาร์ : ถ้าหมายถึงท่านขุนคิคุจิล่ะก็ใช่แล้วล่ะเขาเป็นอดีตหัวหน้ากองพันเกราะเบาของปราสาทแห่งนี้ . . . แต่ว่าเขากลับมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ? ชั้นไม่คิดมาก่อนเลยนะ
ฮารุ : ชั้นเองก็เหมือนกันแต่เอาเถอะเรื่องมันแล้วมาแล้วจะไปขุดคุ้ยต่อก็ใช่ที่ - ชายหนุ่มเอ่ยเนือยๆก่อนจะได้ยินสิ่งที่น่าสนใจจากปากนากาเอะ
ฮารุ : เรื่องนั้นไม่มีทางหรอก ชั้นลองตรวจละเอียดแล้วล่ะ ผนึกที่ว่านั้นหายไปอย่างสิ้นเชิงเลยล่ะ ชั้นว่าคงจะเป็นพวกเทพของสวงสวรรค์ Juno นั่นแหละที่ปลดผนึกให้เจ้าซาดาสออกมาเพ่นพ่านแบบนี้ได้
โคว์ตี้ : ถึงจะยังฟันธงไม่ได้แต่ว่าคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหลุดออกมาจากผนึกของเทพวัลคิรี่ได้ อาจจะเป็นอย่างที่ฮารุคิดก็ได้
โครอาร์ : แต่ถึงอย่างนั้นพวกเราคงจะไปถามอะไรกับเผ่าเทพได้หรอก. . .

โคว์ตี้ : อ่าค่ะเพลงที่ชั้นร้องออกมาส่วนใหญ่จะใช้ภาษาและอักขระของเหล่าเทพแต่ละองค์มาเสริมพลังน่ะ แต่ว่าถ้าเรื่องจะใช้เพลงของชั้นเปลี่ยนสภาพของอามุโร่ล่ะก็ยังไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ด้วยแล้วก็คิดว่ามันคงจะเสี่ยงเกินไป. . .  - หญิงสาวกุมมือตรงหน้าอกเล็กน้อยอย่างลังเลและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
โคว์ตี้ : ก็จริงอย่างที่นากาเอะจังบอกนั่นแหละค่ะถ้าหากเราบิดเบือนสถาณะภาพของอามุโร่ให้เป็นแบบนั้นก็จะทำให้เรื่องการรวมร่างกลับไปเป็นอย่างเดิมของซาดาสลำบากมากยิ่งขึ้น แต่ว่า . . . ยังไงชั้นก็กลัวว่าจะทำพลาดอยู่ดี . . .
ฮารุ : เฮ้อ แต่ชั้นก็ยังห่วงยัยเมโลนี่ล่ะน้า ลำพังยัยนั่นทำอะไรด้วยตัวเองไม่ค่อยจะได้ก็จริง แต่ว่ายัยนั่นเป็นคนหัวดื้อสุดๆเลย คงหาทางที่จะมาพาอามุโร่กลับไปแหงๆ. . .
โครอาร์ : ? เมโลนี่? ใครน่ะ?
ฮารุ : อ้อ พวกเธอคงยังไม่รู้จักกันสินะ ยัยนั่นเป็นคนรักของอามุโร่ในตอนนี้ยังไงล่ะ - เมือฮารุเอ่ยขึ้นหญิงสาวทั้งสองก็ได้หยุดเงียบลงไปทันทีแต่ท่าทางคนที่รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่จะเป็นทางโคว์ตี้เสียมากกว่า
โครอาร์ : แต่ว่าการจะบุกปราสาทพรอนเทร่ามันก็ไม่ใช่ความคิดของคนปรกติเขาทำกันหรอกนะ. . .
ฮารุ : ก็รู้แต่ว่ายัยนั่นน่ะไม่ปรกติน่ะสิ~
โครอาร์ : รู้จักกันนานแล้วรึถึงได้ฟันธงซะขนาดนั้น
ฮารุ : ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอกแต่ก็มั่นใจแหละนะ
โครอาร์ : รู้อยู่แล้วนายก็ยัง. . .
ฮารุ : ก็นะ ชั้นเองก็ไม่อยากให้ยัยนั่นมาพัวพันธ์กับเรื่องอันตรายแบบนี้หรอก อ้อแล้วก็นากาเอะจังชั้นเองก็เข้าใจความคิดของเธอน่ะนะ แต่ว่าถ้าหากต้องการแบบนั้นจริงๆ เราจำเป็นต้องไปหาเทพที่พร้อมที่จะสละร่างของตัวเองให้กับอามุโร่ แบบนั้นเราจะไปหาเทพที่ใจดีขนาดนั้นให้อามุโร่ได้จากที่ไหนล่ะ?


" ไม่มีหรอก . . . และเราก็ไม่ได้ต้องการตัวเทพด้วยเช่นกัน . . . . แต่ถ้าเป็นทูติเพลิง Ifrit ที่ Thor Volcano ทางด้านตะวันออกของหอคอยเทพทานาทอสที่อยู่นอกอาณาจักรรูนมิดการ์ดล่ะจะว่ายังไง ? " หญิงสาวหยิบตระบอกของตนออกมาโดยให้ลอยไว้ที่ด้านหน้าตัวเองก่อนที่จะเดินไปหน้าประตูกรงที่ได้ขังอามุโร่ไว้ชั่วคราว " เราต้องให้โครอาร์และโคว์ตี้ช่วยล่ะนะ . . . มันอาจจะเสี่ยงไปหน่อยแต่ก็ดีกว่าทิ้งคุณอามุโร่ไว้ที่นี่ . . . . คนที่น่าจะเคลื่อนที่ไปรวมตัวกันได้สะดวกที่สุดก็คงเป็นคุณล่ะนะการ์เดี้ยนฮารุ " นากาเอะพูดจบก็ได้ยื่นตัวหมากรุกที่เป็นรูปม้าและรูปคิงให้กับฮารุ " ระหว่างที่หนีออกไปรบกวนเอาตัวหมากคิงไปให้คุณเครออสด้วยนะ " ดูเหมือนว่าคำพูดของเธออาจจะทำให้ฮารุเองมึนงงได้เล็กน้อยกับความคิดของเธอในขณะนี้ ไม่นานนักนากาเอะก็ได้ชักดาบของโครอาร์ออกมาและเหวี่ยงฟันลงที่กุญแจประตูกรงทันที !!!

~ เอาล่ะ . . . . คุณฮารุ ถึงไม่อ่านใจคุณก็คงรู้แล้วสินะว่าตอนนี้คุณต้องเล่นบทเป็นอะไร . . . ~ นากาเอะได้คืนดาบให้โครอาร์เก็บเข้าฝักพร้อมกับหันกลับมาตะโกนออกไปด้านนอกทันที

" แย่แล้ว !! การ์เดี้ยนฮารุเข้ามาชิงตัวนักโทษออกไปแล้ว !!! " นากาเอะได้ส่งเสียงล่อทหารออกไปด้านนอกพร้อมกับหันกลับมาหากลุ่ม " เจอกันที่ด้านนอกนะคุณการ์เดี้ยนฮารุ " ว่าแล้วนากาเอะก็ได้นำร่างอามุโร่ที่นอนสลบไสลด้านในออกมาให้ฮารุเป็นคนพาออกไปด้วย " ถึงจะมีข่าวไม่ดีของคุณมากมาย แต่คนที่เข้าไปช่วยผู้อื่นก่อนโดยไม่เอ่ยถามก็ใช่ว่าจะไม่ดีไปทั้งหมดนี่นะ " นากาเอะเอ่ยขึ้นและวิ่งฉวยโอกาศโกลาหลนี้ออกไปหน้าปราสาท

ฮารุ : เห้ยเล่นงี้เลยเรอะนากาเอะจัง!? - ชายหนุ่มเอ่ยพลางรีบรับตัวอามุโร่ไว้ก่อนที่จะไหวตัวแล้วรีบวิ่งออกไป
อ๊อด! มีผู้บุกรุก!
ขณะที่โครอาร์และโคว์ตี้กำลังวิ่งออกมาพร้อมกับนากาเอะนั้นก็ได้ยินเสียงเตือนฉุกเฉินทำให้ทั้งคู่หยุดมองมาทางต้นเสียงพร้อมกับเห็นกลุ่มนักรบวิ่งออกไปด้านหน้าปราสาท
โครอาร์ : เกิดอะไรขึ้นหรือว่าพวกนั้นจะมากันแล้ว!?
โคว์ตี้ : ! มะไม่ได้การแล้วค่ะ ชั้นเชื่อมต่อกับทหารยามสองคนด้านหน้าไม่ได้ พวกเขาตายแล้วค่ะ
โครอาร์ : ฮึ่ม! เวลาแบบนี้เนี่ยนะ . . . !
โคว์ตี้ : หนูรู้สึกสังหรใจไม่ดีเลยค่ะพี่ . . . พวกเราไปช่วยกันเถอะ . . .นะ. . .
Player Selection : ออกไปช่วย /ยังคงยืนยันแผนหลบหนี


Choice " ยังคงยืนยันแผนหลบหนี "

" ยังไงเราก็จะออกไปด้านนอกอยู่แล้ว . . . . " นากาเอะได้หันกลับมามองโคว์ตี้อีกครั้งหนึ่งก่อนตัดสินใจ " โคว์ตี้ พยายามตามมาให้ทันเวลานะ . . . . " นากาเอะได้จับมือโครอาร์ไว้แน่นก่อนที่จะยืนรอให้ทหารกลุ่มใหม่บุกออกไปก่อนแล้วจึงตามออกไปทีหลัง " เราเนี่ยคงดื้อตั้งแต่พบเธอครั้งแรกเลยสินะ โครอาร์ " ว่าจบนากาเอะก็ได้ออกมาพร้อมกับโครอาร์และโคว์ตี้ที่สะพานหน้าปราสาททันที

โคว์ตี้ : อ่ะอื้อ! - หญิงสาวพยักหน้าพลางหันหลังกลับไปพร้อมกับทหารชุดใหม่ก่อนจะดึงความสนใจให้ทหารออกไปด้านนอก
โครอาร์ : ชะชั้นจะไปด้วย . . .!? - หญิงสาวหยุดชะงักทันทีเมื่อนากาเอะรั้งมือของเธอไว้แน่น . . .
โครอาร์ : อึ่ก. ..  - เธอไม่ได้เอ่ยอะไรก่อนจะวิ่งตามนากาเอะออกไปยังกำแพงฝั่งนอกที่มีทางเดินให้พอที่จะกระโดดข้ามออกไปได้
โครอาร์ : จับไว้แน่นๆนะนากาเอะ! - หญิงสาวเอ่ยพลางรีบอุ้มนากาเอะขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะวิ่งและกระโดดข้ามกำแพงไป
ตึง!  เสียรองเท้าเหล็กกระแทกกับพื้นเข้าอย่างแรงจนร่างของหญิงสาวทรุดตัวลงเล็กน้อย
โครอาร์ : ถะถ้าทางโคว์ตี้จะตรึงมืออยู่ . . . - เราจะไม่ไปช่วยจริงๆหรอ? - หญิงสาวเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงน้องสาวของตัวเอง

Player Selection : ไปช่วยโคว์ตี้ ( Back Step Move ) / ยืนยันจะหนีออกไปจากที่นี่


Choice : " Npc choose "

" เราอยากกลับไปช่วยโคว์ตี้อยู่เหมือนกัน . . . แต่ถ้าฮารุได้ให้ตัวหมากเครออสไปแล้วเขาคงจะออกมาทัน ไม่แน่ว่าโคว์ตี้อาจจะชื่นชอบเครออสมากขึ้นก็ได้ . . . . แต่ยังไงสถานการณ์มันก็เสี่ยงเกินไปจริงๆ . . . . . เราคิดว่าไม่นานเครออสเองกับอาร์คบิชอบจะต้องออกมา แต่คนอื่นๆนั้นเราก็ไม่รู้ . . . ถ้าโครอาร์จะกลับไปช่วยโคว์ตี้ก็ให้ตามมาสมทบกับเราและฮารุที่ Thor Volcano ที่หลัง . . . . . " นากาเอะหยุดพูดลงเล็กน้อยพร้อมกับเกยคางของโครอาร์ไว้เบาๆพร้อมกับจุมพิศลงที่ริมฝีปากนั่น " เรารักโครอาร์นะ . . . แต่เราจะไม่ยอมให้คนส่วนมากหายไปไม่ได้ โครอาร์ตัดสินใจเถอะ เป้าหมายของเราแน่นอนแล้วล่ะ "

โครอาร์ : อึ่! - หญิงสาวชะงักพลางหน้าแดงระรื่อเล็กน้อย
โครอาร์ : ตะแต่ว่า . . . ฮึ่ย . ..  เข้าใจแล้วชั้นจะไปกับนากาเอะ . . . - หญิงสาวกำมือแน่นพลางพานากาเอะออกวิ่งมาหลบอีกทางหนึ่ง
โครอาร์ : ตอนนี้คงต้องรอฮารุออกมา. . . ถ้าหาไม่เจอเครออสซะก่อนก็คงจะดีหรอก . . . - หญิงสาวเอ่ยพลางมองการต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นตรงหน้าปราสาท


~ ที่เหลือก็คือรอเวลา . . . . . ~ นากาเอะจับมือโครอาร์ไว้แน่นพร้อมกับมองกลับไปที่ลานสงครามนั่น " ถ้าโครอาร์ตัดสินใจแล้วเราจะถอยไม่ได้แล้วล่ะนะ . . . . " นากาเอะเอ่ยบอกอัศวินสาวอีกครั้งขณะที่พวกเธออยู่สองต่อสอง

ตี๊ดๆ! เสียงการ์ดของโครอาร์ดังขึ้นหญิงสาวต้องหันมามองที่มันพลางหยิบมันเปิดขึ้นอ่าน
ฮารุ : แย่แล้วล่ะโครอาร์ ทั้งชาลและเครออสไล่ตามชั้นมาอยู่ แต่น่าแปลกมากที่ชาลมีพลังเวทย์ด้วย ชั้นไม่คิดว่าหมอนั่นจะใช้เวทย์มนต์ได้เลยนะ
โครอาร์ : อะไรนะ!? องค์ชายชาลใช้เวทย์มนต์ได้งั้นหรอ?
ฮารุ : อื้อ ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าพลังของท่านชาลนี่มันพลังชั่วร้ายชัดๆ
โครอาร์ : ตอนนี้นายอยู่ไหน บาดเจ็บรึเปล่า!?
ฮารุ : ถ้าตอนนี้คิดว่ายังพอไหวอยู่ แต่ถ้ายังสลัดไม่หลุดแบบนี้ .. .
โครอาร์ : ฮึ่ย พยายามออกมาทางกำแพงตะวันตกของปราสาท ชั้นจะไปรับนาย - หญิงสาวพูดผ่านการ์ดเป้นครั้งสุดท้ายก่อนจะเก็บมัน
โครอาร์ : เดี๋ยวชั้นจะไปรับฮารุซักหน่อย นากาเอะรออยู่นี่นะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางขอดาบของเธอ


" โครอาร์คนเดียวคงไม่ไหวหรอกนะ . . . อีกอย่างเราอยากจะไปดูอะไรให้แน่ใจอีกอย่างหนึ่งด้วย . . . . " นากาเอะยื่นดาบให้โครอาร์พร้อมกับตระบองของเธอเองด้วยเช่นกัน " เราไม่น่าจะได้ใช้มัน อีกอย่างเราตัวคนเดียวไม่มีทางจะไปถึงตัว Ifrit ได้อย่างแน่นอน . . . . " นากาเอะกางแขนออกพร้อมกับร่ายมนต์ลงที่ตัวของโครอาร์ก่อนในทันที

Increase Agi ( 10 ) + Blessing ( 10 ) > Chroa

" เป้าหมายของเราไม่ใช่เพื่อต่อสู้กันแต่เป็นการพาอามุโร่ออกไปให้ได้นะ " นากาเอะพูดกับคนรักของเธอก่อนที่จะเตรียมพร้อมตามไปด้วยเช่นกัน

~ เราคงจะออกไปตรงๆไม่ได้ . . . ~ นากาเอะคิดในใจขณะที่ตามโครอาร์ไป

- ด้านในปราสาท -

โครอาร์และนากาเอะได้วิ่งตรงเข้ามายังด้านในปราสาทอีกครั้ง หนึ่ง จากสภาพตอนนี้ค่อนข้างเงียบเนื่องจากเหล่าทหารได้ย้ายกำลังออกไปต้านศึกด้านหน้าอยู่
โครอาร์ : อยู่ไหนนะฮารุ. . . - อัศวินสาวมองไปรอบๆพยายามหาฮารุ วูบ!
โครอาร์ : อันตราย! - พรึ่บอัศวินสาวรีบพาร่างนากาเอะกระโดดหลบบางอย่างที่พุ่งเข้ามาหาทั้งคู่อย่างฉิวเฉียด
เครออส : . . . นึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าหักหลังชั้นถึงสองครั้งนะ โครอาร์ : ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินเข้มเดินถือดาบยาวมาหาโครอาร์จากเงามืด
โครอาร์ : เครออส!? หมายความว่ายังไงน่ะ!?
เครออส : ไม่ได้หมายความว่ายังไงหรอก เธอน่ะคิดจะพากุญแจหลบหนีไปสินะ บอกมาว่าซ่อนกุญแจไว้ไหน!
โครอาร์ : !? ทำไมชั้นต้องบอกนายด้วย! แล้วเบื้อบนคิดจะทำอะไรกันแน่ ถ้าชั้นยังไม่รู้ให้แน่ชัด ชั้นไม่มีทางบอกนายหรอก
เครออส : สงสัยจะคุยกันด้วยคำพูดไม่รู้เรื่อง ถ้าอย่างนั้นคงต้องคุยกันด้วยดาบสินะ. . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางตั้งท่าพร้อมต่อสู้
โครอาร์ : อึ่ก . .. ยินดีรับคำท้า - หญิงสาวเอ่ยพลางหยิบดาบจากนากาเอะพร้อมกับกระโดดลงไปประดาบกับเครออส

Battle : Warning! Chaos
Chaos HP 320 [==========]x32
Rule Knight
ATK : SSS DEF : S HP : S MAGIC : B DEFT :SS TECH: S

ChroA
Lord Knight HP 200 [==========]x20
ATK : SS DEF: SS HP A MAGIC : C DEFT : S TECH : SS

System : ได้รับสิทธิ์บังคับการเคลื่อนไหวโครอาร์

Chaos Stand by Defentder
ChroA Stand by (Damager / Defentder / Supporter)
Nagae Stand by (Damager / Defentder / Supporter)


~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Move 1 "

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 13-2-2011 00:05:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 13-2-2011 17:30




System : Combine Success Gn-Sword มีคุณสมบัติ Poison และ Electric
เอลฟี่ : อะเอ๋? สตอรมกัส? นะนั่นมันเวทย์มนต์ของพวกมนุษย์ไม่ใช่หรอ ชั้นใช้มันไม่ได้หรอกนะ ตะแต่ถ้าร่ายเป็น Water Ball ล่ะก็ทำได้อยู่ เอาไว้น้ำแข็งละลายรอบนี้ล่ะ . . . - หญิงสาวเอ่ยพลางปักดาบลงพื้นอีกครั้ง

Alfy : Casting
- Event -
เพล้ง! เสียงเกร็ดน้ำแข็งทั้งสองข้างของหญิงสาวทั้งสองแตกออกพร้อมกับร่างของริคัลน่าที่วิ่งออกมาจากช่องทางนั้น
ริคัลน่า : ไม่เป็นอะไรนะ!?

System : ริคัลน่า เข้าร่วมปาตี้

Rikanna : Stand by
Alfy : Water Ball Knight Damage - 22 [======]x2
Knight HIT < BLOCK Rikanna Izumi
Swordman HIT < BLOCK Rikanna Alfy
Rikanna counter Fire Bolt Swordman (1) Damage 12 [ ==== ]x0
Swordman Hit < Block Rikanna Alfy
Archer Arrow Shower Hit Izumi Damge -4 [======]x0
Archer Arrow Shower Hit Rikanna Damage-3 [=======]x2
Archer Arrow Shower Hit Alfy Damge -4 [======]x3
Wizard Strom Gust < Take Aline Rikanna , Izumi Alfy Damage -23 [======]x0
Alfy Heal Rikanna Recovery 14 [==]x2

Battle Selection : โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ  


Battle Selection : ใช้สกิล
" ช้ามาก! " เด็กสาวตะคอกใส่ชายหนุ่มที่เพิ่งมาถึง แต่กระนั้นก็ไม่ได้คิดจะว่าอะไรนักหนาเท่าไหร่ เธอรีบพุ่งทะยายตัวเองเข้าไปหาจอมเวทย์ทันที เพื่อทำการจัดการซะ เพราะว่าเขาเป็นบุคคลที่อันตรายที่สุดในกลุ่ม
" เอลฟี่ ยิงใส่อาเชอร์ ส่วนริคัลน่า คอยคุ้มครองเอลฟี่แล้วก็โจมตีอัศวินซะ! " เธอพูดพลาง วิ่งเข้าไปใกล้ตัวนักเวทย์ และ เตรียมฟาดดาบรอไว้ให้ทันการ เด็กสาวกระโดดย่นระยะเข้าไปจนถึงร่างของจอมเวทย์นั้นแล้วหยุดการเคลื่อนอย่างฉับพลันก้มร่างแล้วหมุนร่างกายตัวเองอย่างรวดเร็ว เพื่อเพิ่มพลังทำลายของดาบ ก่อนจะฟาดจอมเวทย์ที่กำลังร่ายเวทย์อย่างรุนแรง
Use Skill: Bash(6)


Alfy : ICE bolt > Archer Damage -20 Deny
Rikanna Ice Wall < Block Spear Boomerang
Rikanna Counter Atk Knight Damage-8 [=======]x1
Izumi Bash Wizard Damage-18[+3+5] [=====]x1
Wizard Poison , Shock
Wizard take damage poison -4 [==]x1
Swordman Hit < Guard Izumi Damge-2 [=========]
Swordman Blash < Miss Izumi

Rikanna Stand by
Alfy Stand by
Player Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ  


Player Selection : ใช้สกิล
" ไม่ยอมให้เสียโอกาสหรอก! " อิซึมิตวัดดาบฟาดศัตรูให้กลับมาทางเดิมและย่อตัวลงพร้อมกับพุ่งเข้าไปเสียบร่างของจอมเวทย์คนนั้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี
Use Skill: Bash(6)
" Release.. " เธอพูดขึ้นมาเบาๆ และสายฟ้าที่กักไว้ในตัวดาบก็ได้ปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ สายฟ้าที่พุ่งไปมาโจมตีร่างของจอมเวทย์ที่อาจถึงฃาตในไม่ช้า ..
Release Skill: Thunder Bolt(6)


Wizard : อึ่ก หนอยยยย
Swordman : ย๊ากกก! - นักดาบหนุ่มเข้ามาขัดขวางไม่ให้อิซึมิแต่ว่าไม่ทันเสียแล้ว

Izumi Bash Critical HIT Wizard Damage -21 Deny
Swordman bash < Hit Izumi Damage-5 [====]
Knight Critical Hit Rikanna Damage -14 [========]x2
Alfy ATK Knight Damage-8 [=]x1
Swordman Bash Alfy Damage-12 [==]x1

เอลฟี้ : ว๊าย! ตึง ! - เสียงหญิงสาวนำดาบของตัวเองเข้ามารับแรงกระแทกจากการประดาบของนักดาบหนุ่มจากด้านข้างจนเซกระเด็นถอยออกไป
ริคัลน่า : ฮึ่ม! อิซึมิ! ช่วยหน่อย! - ชายหนุ่มเอ่ยพลางใช้ดาบสั้นของตัวเองปัดป้องการโจมตีของไนท์หนุ่ม

Battle Selection : โจมตีธรรมดา / ใช้สกิล (มี MP เหลือใ้ช้อีก 2 รอบ) / ตั้งรับ / เข้าไปคุ้มครองเอลฟี่ / เข้าไปช่วยริคัลน่า


Battle Selection : เข้าไปคุ้มครองเอลฟี่
" เอลฟี่!! " อิซึมิวิ่งเข้าไปสุดแรงเท่าที่จะทำได้ เธอกระโดดไปอยู่ด้านหน้าของเอลฟี่อย่างรวดเร็ว พร้อมกับหยิบขวดใสที่มีของเหลวสีแดงอยู่ขึ้นมาดื่มจนหมดอย่างรวดเร็ว เธอตั้งการ์ดคอยตั้งรับจากนักดาบที่กำลังจะเข้ามาทำร้าย
Use Item: Red Potion


Izumi Recovery Alfy 12 [====]x2
Rikanna ATK Knight Damage-9 [===]x0
Swordman ATK < Block Izumi
Swordman (2) Magnum Break Izumi Damage -4 [======]
Izumi Counter Swordman Plus! DeadCritical Deny!
Rikanna Thunder Storm Knight Deny!
Alfy Water Ball Swordman (2) Deny!

Knight : บะบ้าน่า . .  . - ตุบร่างของชายหนุ่มฟุบลงกับพื้นพร้อมกับรอยควันที่ถูกสายฟ้าช็อตเข้าให้ก่อนจะถูกส่งกลับจุดเซฟไป
ริคัลน่า : ไม่เป็นอะไรนะเอลฟี่ - ชายหนุ่มหันมาถามพลางยกแขนข้างที่เธอถูกดาบฟันเข้าก่อนจะใช้เวทย์สายรักษาจนสมานตัวได้
เอลฟี่ : ขะขอบคุณ . . . - ทูติสาวหน้าแดงเล็กน้อยพลางแตะแผลที่สมานตัวแล้วเบาๆ
ริคัลน่า : เธอก็ด้วยอิซึมิมานี่สิ - ชายหนุ่มหันมาหาอิซึมิพลางยื่นมือมาร่ายมนต์รักษาบาดแผลให้
โพสต์ 13-2-2011 01:00:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 14-2-2011 00:08
Meloney Heal Zix Recovery 12 [========]x7
ซิกซ์ : หืม? โอ้แต็งกิ้ว~ - เด็กหนุ่มยิ้มร่าพลางพุ่งตัวออกไปหวังจะกำจัดนักบุญ เคร้ง! แต่แล้วเขาก็ต้องถอยออกมาจากแรงดาบที่ปะทะ

?? : . . . - ชายหนุ่มสบัดดาบลงพลางจ้องด้วยสายตาคมกริบมาทางซิกซ์
นักบุญ : ทะท่านซูซากุ!
ซูซากุ : รีบรักษาคนเจ็บเร็วเข้า! - ชายหนุ่มว่าพลางเดินออกไปมาประจันหน้ากับซิกซ์ช้าๆ
ซิกซ์ : ไม่เลวนี่หว่าที่ต่อกรกับชั้นได้น่ะ
ซูซากุ : โทษทีนะพอดีชั้นไม่มีเวลาว่างเล่นกับเด็ก
ซิกซ์หนอยแก!

โคว์ตี้ : นะนี่มันอะไรกัน!? - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางจ้องมองมาทางซิกซื
ซูซากุ : มาแล้วหรอโคว์ตี้ พอดีเลยช่วยซัพพ็อตชั้นด้วย - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ
โคว์ตี้ : คะค่ะ! - หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเริ่มเ่อ่ยทำนองเพลงออกมา

Susaku Damage +250%
Battle Mode 2v2 Meloney , Zix VS Susaku , Chroty

Susaku HP 190 [==========]x19
Rule Knight
ATK : SS DEF : SS HP : S MAGIC : C DEFT : SS TECH : SS

Chroty HP 60 [==========]x6
Dancer?
ATK : C DEF : B HP : B MAGIC : SS DEFT : B TECH : SS

GET READY?
START!

Battle Selection : โจมตีธรรมดา ( ระบุ ) / ใช้สกิลโจมตี (ระบุ) / ใช้ไอเท็ม / ตั้งรับ / ปล่อยรอบ


Choice : ตั้งรับ ( ดูท่าที )

"เฮ้ๆๆ นั่นใครหนะ"

เธอพูดพลางเหลือบมองไปทางซุซาคุ

"ซิกซ์ นายคิดว่าไง เอาอยู่มั๊ย ???"

ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าของโควตี้

"ชิ เจอกันอีกแล้วนะ"

"แล้วตอนนี้ เธอก็จะเข้ามาขวางพวกชั้นอีกแล้วสินะ โควตี้"


ซิกซ์ : เหอะ~ ถามอะไรโง่ๆก็ต้องไหวอยู่แล้ว~! - ชายหนุ่มพูดพลางหยิบคาตานะสีดำสนิทออกมาจากเสื้อก่อนจะพุ่งเข้ามาฟาดดาบใส่ซูซากุ เคร้ง! เสียงดาบประทะกันอย่างแรง
ซูซากุ : . . .! - เคร้ง! ชายหนุ่มดันดาบออกไปจนร่างของซิกซ์ลอยขึ้นพลางฟาดดาบออกสองครั้งเป็นเคลื่อนพลังใส่
ซิกซ์ : ฮึ่ม! - ซิกซ์ไม่รอช้าใช้ตัวดาบเป็นฐานให้ตัวเองกระโดดหลบการโจมตีได้
ซูซากุ : ฮ่าห์! - ฟุบ ทว่าการโจมตีเมื่อครู่แค่เป็นการหลอกล่อเท่านั้น! เปรี้ยง! ดาบของอัศวินหนุ่มอัดเข้าลำตัวของซิกซ์เข้าอย่างจัง
ซูซากุ : ฮึ . . . เกราะเวทย์หนาใช้ได้นี่

Zix HP [===]x5

ตึก . . . เสียงเท้าของจอมมารน้อยลงสู่พื้นอย่างเรียบง่ายพลางเลียโลหิตสีดำตรงปากตัวเอง
ซิกซ์ : เฮอะมีฝีมือเหมือนกันนี่หว่า -- เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างท้าทายพลางลุกขึ้นช้าๆ
ซูซากุ : นั่นแก . . .เปลี่ยนผู้หญิงคนนั้นให้เป็นไนท์แมร์แล้วรึ? - ชายหนุ่มเพ่งสายตาคมกริบพลางกระชับดาบเบาๆ
ซิกซ์ : ก็นะ~ เด้กคนนี้มาขอร้องชั้นให้ช่วยฆ่าซาดาสด้วยตัวเองนี่ จะขอยืมพลังของชั้นก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน~ . . .
โคว์ตี้ : มะหมายความว่ายังไงน่ะ? เป็นอย่างนั้นจริงๆหรอเมโลนี่? - หญิงสาวไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยินพลางมองมาทางเมโลนี่ด้วยสายตาลังเล


เธอใช้สกิล Dark Heal ให้กับซิกซ์

ก่อนหันมาตอบคำถามของโควตี้


"เธอมีสิทธิ์มาถามชั้นเหรอ โควตี้ หึหึ"

ก่อนที่เธอจะเหยียดสายตามองโควตี้อย่างเยนชา

"มันเป็นพันธะสัญญาของชั้นกับซิกซ์ เธอไม่ต้องมายุ่งหรอก"

"ชั้นไม่เก่งเท่าเทอหรอกนะ เพราะฉะนั้น ชั้นก็จะทำทุกทางที่จะได้ตัวอามุโร่คืนมา"


โคว์ตี้ : แต่ว่าไม่เห็นจะต้องยืมพลังของไนท์แมร์แล้วก็เปลี่ยนให้ตัวเธอเป็นไนท์แมร์ไปด้วยเลยนี่นา . . . - หญิงสาวเอ่ยแต่ก็ถูกซูซากุหยุดไว้
ซูซากุ : ช่างเขาเถอะ . . . เพราะถึงยังไงพวกเขาก็มาได้แค่นี้แหละ. .  . - ชายหนุ่มกระชับดาบแน่นพลางลู่ไว้ข้างหลังก่อนจะตัดอากาศด้วยความเร็วสูงจนซิกซ์ไหวตัวไม่ทัน
ซิกซ์ : ฮะเฮ้ย! - ฉึบ! ร่างของซิกขาดกลางไปสองท่อแต่ทว่าจะเป็นเพียงแค่ร่างเงาเท่านั้น
ซิกซ์ : เสียใจเฟ้ย! - ชายหนุ่มที่ลอยอยู่เหนือหัวซูซากุ เคร้งๆๆๆๆ! เสียงดาบของทั้งคู่ประเข้าหากันทั้งรุกและรับอย่างดุเดือดทางด้านโคว์ตี้เองก็ได้ร้องเพลงเสริมพลังให้กับซูซากุอีกด้วย

Susaku DEFT & TECH เพิ่มขึ้น 1 ระดับ

Susaku Counter Storm Zixs Damage -20 [========]x4
Zixs Dark Wave < Guard Susaku Damage-4 [======]x19

Zixs : ชิไอ้หมอนี่แข็งแกร่งจริงๆแฮะ
ซูซากุ : ขอบคุณที่ชม แต่ว่าชั้นไม่ได้สู้คนเดียวเหมือนกับแกในตอนนี้หรอกนะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางกระชับดาบเบาๆ
ซูซากุ : ถึงแกจะเป็นมารที่แข็งแกร่งก็จริง แต่ถ้ามีเพลงศักสิทธิ์ของโคว์ตี้อยู่ล่ะก็ชั้นไม่มีทางแพ้แน่! - ชายหนุ่มตะโกนพลางฟาดดาบเป็นรูปไม้กางเขนใส่ซิกซ์จนกระเด็นไปก่อนจะพุ่งตัวมาหาเมโลนี่ที่ยืนอยู่ไกลออกไป
โคว์ตี้ : เดี๋ยว! - โคว์ตี้จับแรงสังหารที่แผ่ออกมาขอซูซากุได้แต่ช้าไปแล้ว ดาบของเขาก็ได้ฉาบลงมายังร่างของเมโลนี่แล้ว . . .

เคร้ง!

ซิกซ์ : เฮ้ๆ~ คิดจะทำอะไรผู้หญิงของชั้นน่ะห๊ะ?~ - ดาบของซิกซ์โผล่มาจากข้างหลังเมโลนี่ เป็นวิชาบิดเบือนมิติที่เขาถนัดนั่นเอง
ซูซากุ : ฮึ .. . ท่าทางบริวารคนนี้จะสำคัญมากเลยสินะ
ซิกซ์ : แหงล่ะ~ ก็อยู่กับยัยนี่แล้วไม่เบื่อดีนี่~


"แว๊กกกกกก"

เธอร้องเสียงหลง หลังจากที่เกือบตายอย่างหวุดหวิด

"แท้งกิ้ว ซิกซ์"

เธอพูดขอบคุณพลางใช้สกิล Dark Heal ให้ซิกซ์ อีก 2-3 ครั้ง

ก่อนที่เธอจะมองไปทางโควตี้


"นายไปจัดการกับ ซุซาคุเถอะ ชั้นจะพยายามสู้กับโควตี้แล้วกัน"

"แต่อย่าคาดหวังในฝีมือของชั้นมากหละ"

ก่อนที่เธอจะ ร่ายสกิล Cold Bolt ใส่โควตี้ อย่างรวดเร็ว


ซิกซ์ :~ อย่านานนักหล่อสาวน้อย~ - เด็กหนุ่มเอ่ยพลางแสยะยิ้มพร้อมกับพุ่งตัวเข้าหาซูซากุทันที ทางด้านอัศวินหนุ่มเองก็ตั้งท่าพร้อมรับมือไว้เช่นกัน

Meloney Heal Zixs Recovery 22 [==========]x7
Zixs Sonic Blow & Blash < Guard Susaku Damage -27 [===]x17
Susaku Bash Chain Explotion Cave Zixs Damage -38 [==]x4
Meloney Cold Bolt < Block Chroty
Chroty Thunder Strom Meloney Damage -21 [=========]x1
Zixs Use Nightmare Zone
Status Meloney & Zixe เพิ่มขึ้น 2 ระดับ
Recovery Only demon 10 Point Every Turn

โคว์ตี้ : ช้าไปค่ะ! - หญิงสาวเอ่ยพลางร่ายโล่เวทมนต์ขึ้นมาป้องกันไว้ได้ ก่อนจะร่ายมนต์สายฟ้าสวนกลับไปเนื่องจากความเร็วของเวทย์ของเธอนั้นสูงกว่าจึงทำให้เมโลนี่ไม่สามารถหลบได้
ซิกซ์ : ชิ! - เคร้ง! - เด็กหนุ่มสบถเบาๆก่อนจะถอยออกมากำมือพร้อมกับกรีดนิ้วของตัวเองก่อนจะวาดอักศรโบราณขึ้น
ซิกซ์ : ออกมา Nightmare Zone! - วู้ว พื้นที่รอบๆค่อยๆถูกปกคลุมด้วยความมืด
ซูซากุ : .  . .
ซิกซ์ : ฮะฮ่าเอาล่ะ อยากรู้จังว่าพวกแกที่เข้ามาในถิ่นชั้นใครจะแน่กว่ากัน
โคว์ตี้ : พอเถอะค่ะเมโลนี่ ตาสว่างซักที คุณกำลังโดนหลอกใช้อยู่นะ!


"ชิ จะไหวมั๊ยนะ"

เธอบ่นหลังจากโดนสายฟ้าของโควตี้เข้า

"เธอ หรือ ชั้นกันแน่ ที่กำลังโดนหลอก โควตี้"

"ถ้าตอนนี้ให้ชั้นเลือก ชั้นยอมโดนซิกซ์หลอกดีกว่านะ"


ก่อนร่าย Fire Bolt กลับไปทางโควตี้

Meloney Fire Bolt < Guard Chroty Damage-14 [======]x8
Chroty Frost Diver Miss Meloney

ดูเหมือนว่าอนาเขตของซิกซ์จะส่งผลให้เมโลนี่เก่งขึ้นด้วยแต่มีผลลบกับโคว์ตี้จึงทำให้เธอมองไม่เห็นการโจมตีของเมโลนี่ได้แต่ใช้กำแพงเวทย์ป้องกันหลังจากที่ลูกไฟมากระทบแล้วเท่านั้น

โคว์ตี้ : ทำไมล่ะ ทำไมต้องไปพึ่งปีศาจด้วย ทั้งๆที่เธออยากจะพบกับอามุโร่เมื่อไหร่ตามที่ต้องการก็ได้ แค่ขอให้ทุกอย่างมันคลี่คลายลงแล้ว เดี๋ยวก็ได้พบกันอีก ทำไมเธอถึงไม่ยอมเข้าใจล่ะ! - หญิงสาวเอ่ยตะโกนกลับไปก่อนจะยิงเสาน้ำแข็งหวังจะจับเมโลนี่แต่น่าเสียดายที่เธอไหวตัวทัน

Meloney Recovery 10 [=========]x2
Zixs  Hyper Sonic Blow Susaku Damage -42 [===]x13
Susaku Blowing Bash & Couter Smatdown Miss Zixs

ซิกซ์ : เฮ้ๆ~ เป็นอะไรไป ช้าเป็นเต่าเลยหว่ะพวก
ซูซากุ : ชิ . . .

อีก 10 รอบ Nightmare Zone จะหายไป


"เธอไม่รู้อะไร ไม่ต้องมาพูดหรอก โควตี้"

เธอพูด พร้อมทั้งร่ายสกิล Fire Bolt ใส่ โควตี้อีกครั้ง ตามด้วย Cold Bolt

"คนที่พาเค้าไปจากชั้น ไม่มีสิทธิ์มาพูดหรอกนะ"

"เธอรู้มั๊ย ว่าตอนนี้ เค้ารู้สึกยังไงบ้าง เปนยังไงบ้าง"

"แทนที่ตอนนี้ ชั้นควรจะทำหน้าที่ของชั้น ให้..ดี..ที่..สุด"

"แต่ชั้นก็ไม่ได้ทำ เมื่อเทอเอง เหนสมควรว่า ควรพาอามุโร่ไปให้คนของเธอ"

"ชั้นก้อจะทำ ในสิ่งที่ชั้นควรทำ ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรก็ตาม"


โคว์ตี้ : มะไม่ใช่นะ! ชั้นก็แค่ - หญิงสาวลังเลที่จะพูดตอบโต้
ซูซากุ : ตั้งสติให้ดีโคว์ตี้! - เสียงของซูซากุดังขึ้นเตือนสติก่อนที่ชายหนุ่มจะปลดผ้าคลุมออก
ซูซากุ : เฮ้ เจ้าหนู มั่นใจในความเร็วของตัวเองนักสินะ . . . ถ้าอย่างนั้น !

Susaku Untimate Form Geass
ซิกซ์ : แหมๆ~ แรงกดดันใช้ได้ งั้นมาเจอกันหน่อย!

เปรี้ยง เคร้งๆ! เสียงดาบของทั้งคู่ดังสั่นและเกิดออร่าแปลกประหลาดกระทบกันไปมาจนทำให้ซากหินเริ่มแตกกระจายออกไป
Zix Damage-40 [=====]x3
Susaku Damage-30 [========]x10

โคว์ตี้ : ย่าส์! - หญิงสาวร่ายมนต์บนพื้นที่เมโลนี่อยู่ก่อนจะร่ายเปลวไฟลงบนพื้นที่นั้นแต่ดูเหมือนว่าเมโลนี่ยังคงไหวตัวทันในพื้นที่ของเธออยู่
โคว์ตี้ : แล้วยังไงล่ะ! ชั้นเองก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน! เธอเคยคิดบ้างไหมว่าการที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่ก็ไม่สามารถอยู่เคียงข้างได้มันขมขื่นแค่ไหน - หญิงสาวตะคอกดังพลางเข้ามาใกล้เมโลนี่
โคว์ตี้ : รู้ไหมว่าตอนที่ชั้นเห็นเธออยู่กับเขาน่ะ หัวใจชั้นมันแทบจะฉีกออกเป้นเสี่ยงๆ แต่ชั้นก็ต้องพยายามฝืนใจยิ้มให้เธอ พยายามทำตัวเป็นคนดีไม่ให้เขาเกลียด ชั้นก็อยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ แต่ชั้นก็ไม่อยากให้เธอเข้าใกล้เขามากเกินไปเหมือนกัน!


"เลยทำแบบนี้เหรอ ส่งตัวเค้าให้คนอื่นแบบนี้หนะเหรอ ?"

ขณะที่พูด เธอก็ใช้สกิล Dark Heal ให้ซิกซ์

ก่อนที่จะร่าย Fire Bolt ใส่โควตี้อีกครั้ง

เธอเงียบไปพักใหญ่ๆ หลังจากร่ายสกิลใส่โควตี้ ก่อนจะพูดออกมาเบาๆ


"ก็นี่ไง เมื่อชั้นได้ตัวอามุโร่คืนมา เธอก็ช่วยยุกับอามุโร่แทนชั้น แล้วกัน"

"เมื่อทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิม ชั้นก็จะหายไปจากเค้า กลับไปเหมือนตอนแรก ที่ชั้นไม่ได้อยู่ที่โลกนี้"

"แต่ไปอยู่โลกอื่นแทน เท่านั้นเอง"

เมื่อพูดจบ เธอจึงร่าย Fire Bolt ใส่โควตี้อีกครั้ง


"แค่ตอนนี้ ชั้นต้องช่วยเค้าให้ได้ เท่านั้นหละ ที่ชั้นต้องทำ"


โคว์ตี้ : อย่ามาพูดพล่อยๆนะ! - หญิงสาวปัดลูกไฟของเมโลนี่ออกไปจากทางก่อนจะร่ายมนต์ชุดใหญ่
โคว์ตี้ : เธอจะมาคืนเขาให้ชั้นตอนนี้เพื่ออะไรกัน! ในเมื่อตอนนี้คนที่แทนที่ที่ๆชั้นเสียไปแล้วก็คือเธอ เธอคิดจะปัดความรับผิดชอบแล้วจะทิ้งเขาไปอย่างนั้นหรอ! - แววตาของเธอค่อยๆจางหายจากสติเข้าไปทุกขณะดูเหมือนว่าหญิงสาวที่เงียบสงบมาตลอดเริ่มมีโทสะเข้ามาในจิตใจของเธอแล้ว

ซูซากุ : ชิแย่ล่ะสิ . ..
ซิกซ์ : เฮ้ๆ มองไปทางไหนน่ะ
ซูซากุ : อ๊าาก! - ตึง! ร่างของซูซากุกระเด็นลงมาจากที่สูงเข้าอย่างแรง ชายหนุ่มค่อยๆยันตัวเองขึ้นมาพร้อมกับดาบของเขาไว้
ซูซากุ : ฮึ่ย น่ารำคาญพื้นที่บ้านี่จริงๆ จะไหวไหมนะ ..  .
Susaku Hp [========]x7
Zix Hp [========]x7


"จะเกลียดชั้น มันกะเรื่องของเธอ"

"ทางเดินของชั้น ชั้นเลือกไว้แล้ว"

ก่อนร่าย Cold Bolt ใส่โควตี้

"หลังจากจบการต่อสู้ครั้งนี้ ชั้นก็จะกลายเปนแบบซิกซ์แล้วหละ"

"ชั้นจะไม่อยู่ขัดหูขัดตาเธอหรอกนะ หึหึ"

ก่อนจะมองไปทางโควตี้อย่างเยนชา


"พอถึงตอนนั้น เธออยากทำอะไรก้อเชิญเลย"

"ซิกซ์ เร่งมือหน่อย ชั้นไม่อยากคุยกะยัยผู้หญิงตามรกตนี่แล้ว !!!"

เธอตะโกนไปทางซิกซ์อย่างดุดัน


โคว์ตี้ : ถ้าอย่างนั้นชั้นจะหยุดเธอเอง! - หญิงสาวเอ่ยเช่นนั้นพลางปลดปล่อยมนตราของตัวเองออกมา
ซิกซ์ : วิ้ว~ พลังแข็งแกร่งใช้ได้~ มีมนุษย์ที่มีประจุเวทย์สูงขนาดนี้ด้วยหรอเนี่ย~ - เ็ด็กหนุ่มหันมามองทางโคว์ตี้ก่อนจะหลบคมดาบของซูซากุอย่างฉิวเฉียด
ซูซากุ : ลงแบบนี้ชั้นคงต้องเอาจริงแล้วสินะ

Chroty Untimate Form Active
Chroty Use The Magical Miracle ( ฟื้น HP ให้กับทีมและตัวเอง 30 Point ทุกรอบ)
เสียงเพลงของโคว์ตี้เริ่มดังขึ้นอีกครั้งบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้กับซูซากุและตัวเองได้ชงัดเลยทีเดียว
ซิกซ์ : เฮอะๆ เพลงศักสิทธิ์อย่างนั้นหรอ ต้องรีบกำจัด . . .!
ซูซากุ : คู่ต่อสู้ของแกคือชั้น ย๊าก!

Susaku Oni Cutter Critical Hit Zixs Damage 62![ ===== ]x1

ร่างของซิกซ์กระเด็นติดกับกำแพงเข้าอย่างแรงด้วยความประมาทเพียงชั่วอึดใจเท่านั้น
ซิกซ์ : โครก! แค่กๆ ฮึ่ม แสบนักนะ!  - ฉึก  - อุ๊บ!
ซูซากุ : ชั้นบอกแล้วไง แกดูถูกมนุษย์เกินไป
ซิกซ์ : ฮึๆๆ~ แล้วคิดว่าชั้นจะจบลงแค่นี้งั้นสิ~
ซูซากุ : !

โคว์ตี้ : จะเริ่มล่ะนะ เมโลนี่!


"เอาจริงแล้วสินะ"

เธอพูดพลางมอง โควตี้

"นายก็เลิกเล่นได้แล้ว ซิกซ์ ไม่งั้นม่องแหงๆ"

และหันไปแซวซิกซ์เบาๆ พร้อม Dark Heal ให้ซิกซ์

ก่อนจะกำเซฟิร่าไว้ในมือแน่น


ซิกซ์ : นี่เธอเห็นชั้นเล่นอยู่เรอะ! - เด็กหนุ่มที่ประดาบกับซูซากุอย่างยากลำบากก่อนจะหันมาตวาดใส่เมโลนี่แต่ก็ยังไม่วายมีน้ำเสียงขี้เล่นอยู่
ซูซากุ : เฮ้ออ!! ย๊ากก!
ซิกซ์ : ชิมัต! - ตูม!! เสียงดาบกระแทกกับพื้นจนร่างของซิกซืลอยขึ้นไปบนฟ้า
ซูซากุ : Take My Limited!
OOOOOOOOOOO > กิ้ง!
Onnin Breaker

อัศวินหนุ่มกระโดดตามร่างนั้นไปพร้อมกับฟัน 6 ทิศอย่างรวดเร็วพร้อมกับลอยตัวขึ้นมาเหนือร่างของซิกซ์และฟาดดาบผ่านร่างนั้นลงมาอย่างแรงจนร่างของตัวเองทะลุร่างของซิกซ์ลงมาสู่พื้น

ซูซากุ : อาเมน . . .
ซิกซ์ : อ๊ากกกกก!!

ทางด้านโคว์ตี้เองได้พุ่งตัวเข้ามาหาเมโลนี่อย่างรวดเร็ว
โคว์ตี้: เสร็จชั้นล่ะ! - ฝ่ามือที่ร่ายมนต์ไว้พร้อมที่จะปล่อยออกมาทุกเมื่อพุ่งมายังร่างของเมโลนี่ แต่ตอนนั้นเอง
ป๊อง
โมอาร์ : มิ้ว!! - ร่างของโมอาได้โผล่ออกมาจากตัวเมโลนี่ ทำให้โคว์ตี้นั้นชะงักและรับตัวโมอาร์ไว้
โคว์ตี้: มะโมอาร์?


เธอหลับตาปี๋ ก่อนได้ยินเสียงโควตี้

"ห๊ะ มะ โม อา เหรอ ???"

ก่อนจะค่อยๆลืมตา และเห็นโมอายุบนมือของโควตี้

"มะ มะ โม อา"

เธอเรียกพลางแบมือทั้ง 2 ข้างให้โมอา มาหา

"นี่มันอะไรเนี่ย !!!!!"


โมอา : มิ้วๆ มี้ Q w Q - เหมือนโมอาต้องการจะบอกอะไรซักอย่างกับโคว์ตี้ เพราะท่าทางมันลุกลี้ลุกลนอย่างเห็นได้ชัด
โคว์ตี้ : เดี๋ยวก่อนนะ โมอา - หญิงสาวว่าพลางร่ายวงเวทย์บนตัวโมอาช้าๆ
โมอา : ยะแย่แล้วขอรับ ท่านพ่อ ท่านพ่อเค้า ฮื่ออ Q w Q - จู่ๆ โมอาก็มีเสียงพูดออกมาเป็นภาษาคนด้วยเวทย์ของโคว์ตี้
โคว์ตี้ : ท่านพ่อ ? หมายถึงอามุโร่น่ะหรอ?
โมอา : หม่ามี้! ท่านพ่อแย่แล้วเงื้อออ Q w Q ซะซาดาสวางแผนกับซิกซ์ . . .- ขณะที่โมอากำลังกระโดดมาหาเมโลนี่ที่ยื่นมือมาหา ดาบของสีดำสนิทก็ได้ผุดขึ้นมาจากเงาของเมโลนี่ฝังเข้าไปในร่างของโคว์ตี้เข้าอย่างจัง
ซูซากุ : คะโคว์ตี้!
ซิกซ์ : ฮึๆ~ เปิดช่องว่างเต็มๆเลยนะ~
โคว์ตี้ : อะ อาาา! - หญิงสาวกำดาบสีดำสนิทพร้อมกับเลือดของตัวเองไว้แน่นพลางพยายามดึงออกจากร่างของตัวเอง
ซิกซ์ : ให้ตายสิ ไม่คิดว่าไอ้เจ้าปอริ่งตัวนี้จะเป็นตัวแทนของร่างแยกนั่น . . . แถมดันปากสว่างพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกน้า~
โคว์ตี้ : บะบ้าน่า กะแกน่าจะหายไปแล้วนี่ ฮึ่ก!
ซิกซ์ : ใช่ ถ้าชั้นไม่ได้เมโลนี่ล่ะก็นะ ชั้นคงหายไปแล้วล่ะ~ แต่ว่านะเป้าหมายของชั้นก็แค่กำจัดผู้ใช้บทเพลงแห่งเทพเท่านั้น~ เท่านี้ปีศาจอย่างพวกชั้นคงไม่ต้องกลัวเรื่องนี้อีกต่อไปแล้วล่ะนะ ฮะๆๆ  -
โคว์ตี้ : ฮึ่ยยย!
ซูซากุ : อ๊ากกกก! - อัศวินหนุ่มวิ่งมาอย่างรวดเร็วพลางกระโดดเตะเข้าที่ใบหน้าของซิกซ์เข้าอย่างจังจนกระเด็กไปไกล
ซูซากุ : โคว์ตี้! - ชายหนุ่มเตือนสติที่เรือนรางของโคว์ตี้ก่อนที่หญิงสาวจะจับมือของเมโลนี่ไว้แน่น
โมอา : มี้!! โคว์ตี้ๆๆๆ มี้!
โคว์ตี้ : ขะขอโทษนะ โมอา คะคงเล่นด้วยกันอีกไม่ได้แล้วล่ะ . . . - หญิงสาวยิ้มบางๆให้ก่อนจะเริ่มร่ายวงเวทย์สีขาวบริสุทธิ์
โคว์ตี้ : ปลดปล่อยพัธนาการ . . . - เมื่อแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นตราเวทย์ที่ฝังอยู่บนฝ่ามือของเมโลนี่ค่อยๆจางหายไปช้าๆ จนร่างของเธอกลับมาเป็นสีผิวของมนุษย์อีกครั้ง
ซิกซ์ : บะบ้าน่า นี่แกยกเลิกพันธนาการของปีศาจได้ด้วยเรอะ!
ซูซากุ : Holy Cross!  
ซิกซ์ : อ๊ากกกกก!! ไม่! ขะข้า อ๋าาาา!!! - ร่างของซิกซ์ค่อยๆหายไปกับแสงสว่างช้าๆ พื้นที่ Nightmare Zone ค่อยๆหายไปคืนสู่ราตรีดั่งเดิม
โคว์ตี้ : อึ่ก แฮกๆๆ


"นี นี่มันอะไรกัน"

เธอทรุดลงกับพื้น ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวไปหา โควตี้


"ชั้นขอโทดนะ ขอโทดนะ โควตี้"

"เธอ.. ไม่จำเปนต้องช่วยชั้นนะ ชะ ชั้นเลือกทางเดินเอง"

"เธอไม่จำเปนจะต้องทำแบบนี้"

เธออุ้มโมอา วางไว้ใกล้ๆ โควตี้ ก่อนจะใช้สกิล heal ของเธอ กับโควตี้ เปนระยะ

"เธอต้องไม่เปนอะไรนะ ต้องไม่เปนไรแน่ๆ"

เธอพูดขณะที่ น้ำตาเธอเริ่มไหลรินเป็นทาง พลางจับมือโควตี้ไว้


"เธอต้องอยู่ต่อไปนะ รออามุโร่กลับมานะ อยู่ด้วยกันนะ"


ซูซากุ : . . . โถ่เว้ย! - ชายหนุ่มสบถพลางต่อยกะแพงดังลั่น
โคว์ตี้ : มะไม่เป็นไร แฮก . . . ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก . . นะ . . . - หญิงสาวพยายามจับมือให้เมโลนี่หยุดมือเพราะถึงจะฮีลต่อไปก็ไม่ช่วยอะไรให้ดีขึ้นเนื่องจากหัวใจของเธอถูกเสียบทะลุไปแล้ว
โมอา : มี้!! Q w Q  - โมอากระโดดมานั่งอยู่บนร่างของโคว์ตี้
โคว์ตี้ : ฮิๆ~ ว่าไงโมอา แฮ่ก~ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ~
โมอา : ไมเอา โมอาไม่อยากให้โคว์ตี้ตาย อ้าา มี้! Q w Q
โคว์ตี้ : อึ่ก . . . ไม่เอาน่ะ อย่างอแงสิ ตอนนี้เมโลนี่เป็นหม่าม๊าคนใหม่ของหนูแล้วนะ แฮ่ก . . . - หญิงสาวเอ่ยพลางเอามือเช็ดน้ำตานั่นเบาๆแต่ดูเหมือนว่าจะยิ่งทำให้โมอาเลอะเพราะเลือดของตัวเอง
โคว์ตี้ : ฮึๆ~ เธอเนี่ยนะ . . . แค่ก! . . . ทั้งๆที่ชั้นพูดความในใจ . . . ออกมาตั้งมากมายขนาดนั้น . . .เธอยังคิดจะอยู่กับชั้นอีกหรอ?  


"ซุซาคุ ไม่มีวิธีเลยเหรอไง"

เธอพูดพลางใช้สกิล Heal ของตัวเอง ทั้งๆที่รู้ว่าช่วยอะไรไม่ได้มากแล้วก็ตาม

"ความในใจของโควตี้ โควตี้ ต้องไปบอกอามุโร่เองสิ ชั้นไม่รับฝากหรอกนะ"

เธอพูดหยอกล้อกับโควตี้ แต่น้ำตาของเธอก็ไม่ยอมหยุดไหล


"ให้ชั้นทำอะไรก็ได้นะ แต่โควตี้อย่าเพิ่งเปนอะไรสิ ไม่งั้น อามุโร่ต้องเสียใจแน่ๆเลยหละ"

เธอพูดพลางเช็ดน้ามตาของตัวเอง

"แล้วก็โมอา ก็จะเหงาด้วยนะ เธอจะใจร้ายทิ้งพวกเค้าไปเหรอ"


ซูซากุ : ในกรณีของการกลับจุดเซฟคือแค่หมดสภาพการต่อสู้ได้ . . . แต่ถ้าหากอวัยวะภายในอย่างสมองหรือหัวใจถูกทำลาย ก็เท่ากับตายนั่นแหละ . . . บ้าที่สุดถ้าชั้นไหวตัวทันล่ะก็
โคว์ตี้ : ยะอย่าโทษตัวเองเลย ท่าน. . . ซูซากุ - หญิงสาวพยายามห้ามปลามพลางหันมายิ้มให้เมโลนี่
โคว์ตี้ : ไม่เป็นอะไรหรอก . . . ก็ชั้นมีเธออยู่แล้วนี่นา . . . เธอมาแทนที่ที่ชั้นเคยอยู่ในตอนนั้นแล้ว . . . ถึงชั้นจะหายไป.  ..  แต่อามุโร่ก็ยังมีเธอคอยอยู่ข้างๆ. . . หญิงสาวสำลักโลหิตสีแดงสนิดออกมาเล็กน้อยพลางแตะแก้มโมโลนี่เบาๆทั้งน้ำตาคลอ
โคว์ตี้ : ถ้าอย่างนั้น แฮก ชั้นขอแค่คอยอยู่เคียงข้างเขาแทนชั้นด้วย . . . อะ อามุโร่น่ะ. . . เป็นพวกคิดมากแต่ก็พยายามเอาใจคนที่ตัวเองรักเสมอ. . . พะเพราะงั้นอย่าทิ้งให้เขาอยู่คนเดียวก็พอแล้วล่ะ. . . แค่ก. . .สัญญาได้มั้ย มะเมโลนี่?


"นั่นมันต้องให้โควตี้ทำสิ ไม่ใช่ชั้นหรอก"

"ชั้นไม่เก่งเท่าโควตี้ ซุ่มซ่าม เอาแต่ใจ ข้อเสียเยอะแยะ มีแต่จะทำให้อามุโร่เค้ารำคาน"

"ที่ชั้นคิดไว้ ก็แค่ช่วยออามุโร่กลับมา แล้วส่งต่อให้โควตี้ดูแลต่อเท่านั้นเองนะ"

"ไม่คิดว่ามันจะต้องเปนแบบนี้เลย"

"ชั้นขอโทดนะ ขอโทดจิงๆ"


โคว์ตี้ : สะสำหรับคนที่กำลัง . . จะตายอย่างชั้นน่ะ. . . คงทำอะไรแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ.  . . แฮก
โคว์ตี้ : เพราะงั้น. ..  - หญิงสาวดึงใบหน้าของเมโลนี่ก่อนจะประกบริมฝีปากเบาๆ
โคว์ตี้ : ''มีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อเขานะ. . . '' - แสงสว่างค่อยๆเจิดจ้าขึ้นพร้อมกับร่างของโคว์ตี้ที่หายไป
โมอา : แง๊!!! โคว์ตี้ โคว์ตี้ งื้ออๆๆๆๆ


"คะ คะ โควตี้"

เธอเรียกชื่อของโควตี้เบาๆ ก่อนที่จะกำมือตัวเองแน่น แล้วค่อยๆลุกขึ้น

เธอหันไปมอง ซุซาคุ ด้วยสายตาปวดร้าว

"อามุโร่อยู่ที่ไหน"

เธอถาม พลางอุ้มโมอามาวางไว้บนผมของเธอเบาๆ

"ชั้น..ต้องช่วยเค้า..ได้โปรด.."


ซูซากุ : . . . ถ้าตอนนี้คงจะเป็น. .. -- โครม!!! เสียงดังสนั่นจากด้านหลังของทั้งคู่ทำให้ต้องหันไปมอง
ซูซากุ : ดังมาจากท้องพระโรง? เกิดอะไรขึ้น!? - ชายหนุ่มรีบวิ่งเข้าไปด้านในทันทีและเมื่อทั้งคู่เข้ามาได้ซักพักก็พบกับอัศวินในชุดสีน้ำเงินเข้มนอนสลบอยู่
ซูซากุ : เครออสซามะ!? - ชายหนุ่มรีบนั่งลงพร้อมกับประคองร่างของชายที่ชื่อเครออสช้าๆ - โครม!!! เสียงยังคงดังก้องอยู่แบบนั้น
โมอา : มี้! ท่านพ่ออยู่ตรงนั้นมี้! - โมอากระโดดหยองๆพร้อมกับพูดขึ้น
ซูซากุ : เธออยากจะช่วยหมอนั่นสินะ รีบไปซะสิ เดี๋ยวชั้นจะดูแลทางนี้เอง!


เธอวิ่งตามซุซาคุไปจนถึงห้องพระโรง

"นี่มันอะไรกัน ??"

ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินสิ่งที่โมอาพูด

เธอจึงรีบวิ่งไปทิศที่โมอาบอกอย่างรวดเร็ว

"ฝากด้วยนะคะ ซุซาคุ"


เมื่อหญิงสาววิ่งตรงมายังด้านในก็พบว่ามีอัศวินหญิงและอโคไลท์คนหนึ่งยืนอยู่ในห้องนี้ด้วย ส่วนฮารุนั้นอยู่ไกลออกไปและคนที่เธอต้องการมาช่วยกำลังเผชิญหน้ากับอามุโร่อยู่

(ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าเมโลนี่เข้ามาในห้องแล้ว)

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 25-9-2020 04:31 , Processed in 0.610404 second(s), 24 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้