Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: jeloly

[ Play ] [Start!!] Tales Of Ragnarok

[คัดลอกลิงก์]
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 20-9-2010 00:53:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 21-9-2010 00:26

Nagae Tesstrossa ~ Journey 11st Step ~

Nagae Tesstrossa ~ Journey 12nd Step ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


โครอาร์ : . . . - เธอหลับตาลงเล็กน้อยพลางปล่อยให้นากาเอะจูบเธออย่างว่าง่าย และเธออึ้งเล็กน้อยเมื่อนากาเอะบอกว่าตัวเองเป็นใคร แววตาของเธอเปลี่ยนไปพลางกำมือของตัวเองแน่น - แล้วยังไงล่ะ . . . - พรึบ! ร่างของนากาเอะถูกดึงมาใกล้พลางถูกโครอาร์จูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้งความรู้สึกเป็นห่วงทั้งงอลทั้งโกรธถูกถ่ายทอดด้วยลิ้นของเธอก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาพร้อมกับมองนากาเอะด้วยสายตาจริงจัง - ชั้นไม่สนใจหรอกว่าเธอจะเป็นโยไค หรือเป็นไนท์แมร์ ก็ตาม นากาเอะก็คือนากาเอะที่ชั้นต้องคอยดูแล คือยัยอโคที่ชอบทำให้ชั้นเป็นห่วงได้ทุกครั้งที่ชั้นเผลอหลับหรือแม้แต่ตอนตื่นก็สามารถหายตัวไปได้ตลอด . . . - อัศวินสาวบ่นพึมพำซะนากาเอะได้ยินที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอได้ยินชัดเจนพลางมีน้ำตาเม็ดใสหยดลงบนแก้มของนากาเอะ

System : คะแนนความสัมพันธ์โครอาร์ +10


~ . . . . . . . . . . . ~ หัวของหญิงสาวได้โล่งไปหมดทุกด้าน หญิงสาวที่เคยใช้ความคิดของเธอทุกๆวินาทีได้แต่อ้ำอึ้งหน้าอัศวินสาว เธอไม่สามารถเอ่ยบรรยายความรู้สึกนี้ของเธอออกมาเป็นคำพูดได้เลย

" อย่าทำให้เรา . . . หลงรักเธอขึ้นมาฝ่ายเดียวสิ . . . . . " หญิงสาวได้เอ่ยขึ้นเบาๆพลางใช้แขนเสื้อซับน้ำตาของอัศวินสาวออก โดยที่ตัวเธอเองดันเผลอร้องไห้ออกมาแทนเสียเอง " ขอบคุณนะ . . . ที่ยังอยู่ข้างเราเสมอๆ " นากาเอะได้จุมพิศลงที่อัศวินสาวอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับน้ำตาที่ปิติของเธอ " เราจะไม่ไปไหนห่างจากโครอาร์อีกแล้วล่ะ " หญิงสาวได้เอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้ลดหน้าถอยออกมาจากอัศวินสาว เธอเองได้ยิ้มกว้างออกทั้งน้ำตาโดยที่รอบแขนก็ยังกอดคอของโครอาร์ไว้แน่นเช่นกัน

โครอาร์ : ถ้า . . . คำว่ารักจะไม่ทำให้นากาเอะแอบหนีชั้นไปอีก . . . ถ้าอย่างนั้น ชั้นก็จะรักนากาเอะ . . . จะไม่ปล่อยให้นากาเอะหนีไปไหนเด็ดขาด . . . - เธอพูดแผ่วเบาแต่สีหน้านั้นจริงจังกับคำพูดนั้นมาก - เราจะรักนากาเอะและจะทำให้เธอรักชั้นจนไม่อยากจะแยกจากชั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว . . . - อัศวินสาวพูดพลางก้มลงจูบร่างเล็กนั่นอีกครั้งก่อนจะถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาพร้อมกับสะกดคนตรงหน้าด้วยสายตาอันอ่อนโยนของตัวเอง - เพราะงั้นอย่าไปไหนอีกเลยนะ อยู่ข้างๆชั้นตลอดไป . . .

System : คะแนนความสัมพันธ์โครอาร์ +20


" โครอาร์ !! " นากาเอะเองได้เผลอร้องตะโกนออกมาอย่างลืมตัว เธอได้กอดอัศวินสาวไว้แน่นยิ่งกว่าเดิมพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่หยุดลง เวลาที่พวกเธอได้พบกันนั้นช่างเหมือนกับพรมหลิขิต แม้ว่าเวลานั้นจะเป็นช่วงสั้นๆแต่เธอเองก็ได้เข้าไปพัวพันกับเรื่องต่างๆของอัศวินสาวตลอดเกือบอาทิตย์หนึ่งเต็มๆที่ผ่านมาแทบจะทุกเรื่อง จนเธอเองเพิ่งจะรู้ตัวว่าได้แอบหลงรักอัศวินสาวเข้าเสียแล้ว " เราจะไม่ไปไหนจากเธออีกแล้ว โครอาร์ " หญิงสาวได้ซุกหน้าลงในอ้อมแขนของอัศวินสาวพร้อมกับปล่อยความคิดของเธอตามที่ใจสั่งมา

ทั้งสองได้สวมกอดกันอย่างกับว่า 1 นาทีของพวกเธอนั้นนานแสนนานแต่ว่าก็ต้องกลับมาในโลกแห่งความเป็นจริงเมื่อโครอาร์จับสัมผัสปีศาจได้
โครอาร์ : ก่อนอื่นออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ - เธอรีบจูงมือนากาเอะมาที่อาเชอร์ที่นอนสลบอยู่ พลางเก็บไอเท็มที่คาดว่าจะเป็นของทั้งสองคนไว้ก่อนจะใช้ BFW กลับมาที่เมือง พาย่อน

System : ได้รับ Girl's Diary [1] ,Amulet  

วาป! ทั้งสามคนกลับมายังเมืองของพาย่อน โครอาร์ได้อุ้มร่างของโซระให้ คาฟ่าดูแลพลางกลับมาหานากาเอะที่ยืนรออยู่
โครอาร์ : แล้วนากาเอะจะทำอะไรต่อดีล่ะ?

Player Selection :1) อยากอยู่กับโครอาร์ 2)ส่งเควสกับเนล 3)ไปร้านขนม 4)อื่นๆโปรดระบุ


Choice 1

" ระ . . . เรา . . อยากอยู่กับโครอาร์ . . . . . ได้รึเปล่า . . . . " หญิงสาวเอ่ยขึ้นบางเบาพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างปิดแก้มที่แดงก่ำของเธอพร้อมกับหลบหน้าของอัศวินสาว

~ . . . . . ~ ดูเหมือนว่าในหัวของนากาเอะเองตอนนี้จะไม่สามารถคิดเรื่องต่างๆตามนิสัยหลักของเธอได้เลยแม้แต่น้อย ในหัวของเธอตอนนี้มีแต่ใบหน้าและชื่อของอัศวินสาวลอยเต็มไปหมดเท่านั้น

โครอาร์ยิ้มบางๆให้พลางหอมแก้มของนากาเอะเบาๆ ก่อนจะพาเธอไปยังห้องพักของตัวเอง ที่ห้องโครอาร์นั้นไม่ได้ตกแต่งอะไรเป็นพิเศษเพราะเธอมักจะออกไปทำเควสข้างนอกอยู่เสมอจึงจะกลับมาพักที่นี่นานๆครั้ง เธอพานากาเอะมาที่ห้องพลางขอตัวไปอาบน้ำก่อนเพราะเธอวิ่งมาทั้งวันเลยปล่อยให้นากาเอะอยู่ในห้องของโครอาร์แบบนั้น


~ ทะ . . . ทำไม . . . . . เราถึงรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างนี้นะ . . . . ~ หญิงสาวได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงของอัศวินสาวพร้อมกับแหงนหน้ามองขึ้นบนเพดานห้อง ซึ่งห้องนี้มันก็ไม่ต่างจากห้องธรรมดาซักเท่าไรนัก เพียงแต่ว่าหัวใจของเธอนั้นยังไม่หยุดเต้นลงเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับใบหน้าที่ยังคงแดงอยู่เช่นเดิม

ครืด! เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของอัศวินสาวในชุดอาบน้ำ ที่ทำให้นากาเอะที่หันมามองต้องหลบสายตาเล็กน้อย
โครอาร์ : ? ~ - โครอาร์ค่อยๆเดินมาหานากาเอะช้าๆพร้อมกับนั่งลงใกล้ๆเธอ - นากาเอะจะอาบบ้างมั้ย? น้ำกำลังอุ่นพอดีเลย แต่ว่า . . . - เธอค่อยๆเอามือของตัวเองรวบเอวของนากาเอะไว้พลางใช้มือเชิดคางของนากาเอะให้หันมาหาตัวเอง - ชั้นคงไม่ให้เธออาบแล้วล่ะนะ~ - เธอเอ่ยขึ้นใกล้ๆริมฝีปากของนากาเอะเบาๆก่อนจะจูบริมฝีปากนั้นพร้อมกับผลักร่างของนากาเอะให้นอนราบกับพื้น มือทั้งสองคนประสานกันเป็นหนึ่งเดียว โครอาร์ที่ไม่อาจจะเก็บความรู้สึกของตัวเองได้แล้วค่อยๆถอนริมฝีปากของเธออกมาพลางโลมเลียต้นคอขาวๆของนากาเอะช้าๆ - ผิวของนากาเอะเนี่ย นุ่มจังเลยนะ~ - เธอเอ่ยขึ้นเบาๆให้ลมหายใจของเธอรดที่ต้นคอขาวๆนั่นพลางจะจูบจนเป็นรอยริมฝีปากฝากไว้กับผิวขาวๆนั้นก่อนที่มือของเธอจะปล่อยจากมือของนากาเอะพลางค่อยๆปลดเสื้อของเธอออกช้าๆ - นากาเอะ . . . เธอน่ารักมากเลยล่ะ~


" !! . . !!!! . . " นากาเอะเองที่กำลังนอนเหม่อลอยอยู่นั้นได้ตกใจขึ้นมาอย่างมาก เธอไม่ทันที่จะได้เอ่ยอะไรออกมาก็ได้โดนริมฝีปากของอัศวินสาวปิดไว้ก่อนเสียแล้ว " ยะ . . โครอ . . . อือออ . . . อื้มมมมมม . . . . . " หญิงสาวเองได้นอนนิ่งพร้อมกับจับจ้องมายังอัศวินสาวด้วยใบหน้าที่แดงก่ำของเธอในตอนนี้ ตัวเธอเองได้แปลกใจและตกใจเป็นอย่างมากจนกระทั่งแข็งทื่อเสียจนไม่ได้ยกแขนขึ้นมาห้ามปรามอัศวินสาวแต่อย่างใด

โครอาร์ : ฮึๆ~ - โครอาร์ค่อยๆโลมเลียต้นคอของนากาเอะอีกครั้ง พลางเลื่อนมือไปจับขาเรียวข้างหนึ่งของนากาเอะให้ชันขึ้นมาเพื่อให้กระโปรงของเธอล่นลงมา พลางค่อยๆเลื่อนมือจากน่องลงมาที่ กกน. ของเธอช้าๆ ก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วเรียวของตัวเองเข้าไปยังด้านในนั้น
โครอาร์ : ไม่ต้องอดทนไว้หรอกนะ~ ร้องออกมาเถอะ~ - โครอาร์กระซิบข้างๆหูของหญิงสาวพลางจูบบนหน้าอกของนากาเอะเบาๆ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งยังคงรวบมือทั้งสองข้างของนากาเอะไว้เหนือศรีษะเพื่อไม่ให้เธอดิ้นหนีไปไหนส่วนมือที่ซนอยู่ตรง กกน. ของนากาเอะเองก็ยังคงวนไปวนมาอยู่แถวๆนั้นดั่งกับว่าเธอกำลังแกล้งให้นากาเอะครางออกมา


เสียงร้องครางของหญิงสาวได้ดังขึ้นเป็นระยะๆทุกๆครั้งที่อัศวินสาวได้ค่อยๆเล่นนิ้วของเธออย่างนั้น เสียงเล็กๆของเธอได้หอบลงอย่างเหนื่อยอ่อนพร้อมกับร่างกายที่กระตุกออกของเธอ ไม่นานนักขอบตาของนากาเอะเองก็ได้หลับสนิทลงพร้อมกับเสียงเล็กๆที่ทอดยาวออกมาอย่างน่ารักของเธอ หญิงสาวได้หายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ทั้งข้อแขนและขาของเธอได้แน่นิ่งอย่างไม่สามารถขัดขืนโครอาร์ได้เลยแม้แต่น้อย แววตาเล็กๆของเธอได้หลิ่วมองที่อัศวินสาวอย่างเอียงอายพร้อมกับเสียงครางปนหอบเบาๆที่ยังค่อยๆเล็ดรอดออกมาจากลำคอของเธอ

โครอาร์ : จุฟ~ - เธอจูบหน้าผากของนากาเอะเบาๆ พลางหยุดมือของเธอเพราะแค่นี้ก็คงเพียงพอแล้วล่ะ เธอคิดแค่นั้น หญิงสาวค่อยๆช้อนร่างที่เปลือยเปล่าของนากาเอะเดินมายังฟูกของเธอก่อนจะค่อยๆวางร่างเล็กนั้นลงพลางเลื่อนตัวเองไปนอนแนบชิดกายกับนากาเอะ เสียงหอบของนากาเอะนั้นน่ารักและทำให้หัวใจของโครอาร์เต้นแรงเช่นกันหญิงสาวค่อมร่างของนากาเอะไว้พลางยิ้มบางๆให้ด้วยสายตาคมที่แฝงไปด้วยความขี้เล่นของเธอ - ขอโทษนะนากาเอะ ชั้นอดกลั้นไม่ไหวแล้วล่ะ ~ - เธอพูดพลางจูบต้นคอของหญิงสาวก่อนจะไล่ลงมาเรื่องๆจนหยุดลงที่ช่วงล่างของเธอ โครอาร์ค่อยๆจับขาที่หุบหนีตัวเองให้แยกออกอย่างง่ายดายก่อนจะค่อยๆจูบเบาๆ - ฮิๆ~ ครางออกมาจนกว่าจะพอเถอะนะ ชั้นจะทำให้นากาเอะมีความสุขเอง~ - เธอหลี่ตามองร่างกายนั้นเล็กน้อยพลางจูบเบาๆแล้วค่อยๆสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปช้าๆและชอนลึกพอสมควร พลางหน้าแดงทุกครั้งที่ร่างกายของนากาเอะกระตุกและมาพร้อมกับเสียงครางของเธอ


ทันทีที่ปลายลิ้นของอัศวินสาวได้กระทบลงบนเนินเนื้อ เสียงของนากาเอะเองก็ได้ครางออกดังขึ้นเล็กน้อยจากเดิมพร้อมกับกำมือบนผ้าห่มไว้แน่น ช่วงขาอ่อนของเธอได้ถูกอัศวินสาวยันขึ้นอย่างง่ายดาย  สายธารได้หลั่งคล้อยเป็นทางยาวจากผาเนียนขาวซึ่งไร้อาพรและพงไพรใดๆปกปิด เสียงครางของหญิงสาวได้ร้องออกมาอย่างลืมตัว พร้อมกับปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้กับอัศวินสาวที่กำลังรุกเธออยู่อย่างนั้น

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าเธอเริ่มคล้อยจึงค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปให้ลึกกว่าเดิมจนกระทั่งสุดทางเดินนั้น สายธารใสค่อยๆไหลออกมาจากเนินนั้นอย่างต่อเนื้อ มือข้างหนึ่งของเธอค่อยๆเลื่อนลงมาต่ำกว่าเดิมพลางซนกับช่องนั้นบ้าง เนื่องจากสายธารใสนั้นไหลผ่านช่องนั้นของหญิงสาวจึงทำให้เธอรู้สึกถึงของเหลวที่ไหลผ่านนิ้วของโครอาร์เข้าไปยังช่องนั้นทันที ลิ้นของโครอาร์ยังคงค่อยๆชอนไชไปเรื่อยพลางถอดออกมาจูบเม็ดบัวบนเนินขาวก่อนจะกลับไปจูบเนินนั้นอีกครั้ง มือเองก็ยังคงจับหัวเข่าและค่อยๆซุกซนช่องแคบนั้นช้าๆและต่อเนื่อง


" โครอาร์ . . . . . . "

เสียงเล็กๆของนากาเอะได้ร้องเสียงหลงออกอย่างน่าหลงไหล ซึ่งดูเหมือนว่าเสียงครางของเธอจะดังบางๆและน่าเอ็นดูแบบเดิมและไม่เปลี่ยนแปลงออกไปมากมายแต่อย่างใด แต่ว่ามันช่างต่างกับเสียงที่เธอได้ใช้พูดคุยปกติอย่างน่าแปลกใจมากเลยทีเดียว ไม่นานนักปลายนิ้วเท้าของหญิงสาวก็ได้เกร็งและหดเข้าหากันพร้อมกับร่างที่นอนแน่นิ่งของเธอ เสียงหอบเล็กๆของเธอได้แผ่วออกมาเบาๆพร้อมกับดวงตาทีหลับพริ้มอย่างเหนื่อยอ่อนของเธอ ดูเหมือนว่าตอนนี้ฟูกของโครอาร์เองจะเปียกโชกไปด้วยเหงื่อของทั้งสองและจากส่วนอื่นของร่างกายจากนากาเอะเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะหมดสติไปพร้อมกับคืนแรกของเธอเสียแล้ว ใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอได้เงยขึ้นมามองใบหน้าของโครอาร์ช้าๆก่อนที่เธอจะหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

รุ่งเช้าวันใหม่ แสงตะวันที่ทอแสงอ่อนๆลอดเข้ามายังหน้าต่างปลุกให้หญิงสาวร่างเล็กที่นอนอยู่บนฟูกพร้อมกับผ้านวมผืนบางที่ปกปิดร่างกายที่ได้มีสวมใส่อะไรไว้ หญิงสาวในชุดลำลองที่อยู่ด้วยกันกับเธอเมื่อคืนนี้ ค่อยๆเดินมายังฟูกที่คนรัก(?) ของเธอนอนอยู่พลางยิ้มให้กับใบหน้าที่กำลังหลับอย่างมีความสุขนั่น เธอเอนตัวลงไปจูบที่หน้าผากขาวๆนั่นพลางเอ่ยเสียงปลุกสาวน้อยขี้เซาอย่างอ่อนโยน

โครอาร์ : นากาเอะ . . . ตื่นได้แล้วจ๊ะ


หญิงสาวได้ซลึมซลือเล็กน้อยพร้อมกับค่อยๆขยิบตาเธอออกเบาๆและลืมตาขึ้นมาช้าๆ ดวงตาของเธอได้ลุกวาวขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับใบหน้าที่แดงแจ๋ขึ้นมาเฉยๆเสียอย่างนั้น นากาเอะได้พยุงตัวขึ้นมาจากเตียงอย่างยากลำบากและเชื่องช้า แต่แล้วเมื่อเธอเห็นร่างเรือนเปล่าของเธอใต้ผ้าห่มเธอก็ได้รีบดึงผ้าฟูกนั้นขึ้นมากุมไว้ระดับอกพร้อมกับมองมาที่อัศวินสาวด้วยใบหน้าเขิลอายจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว

~ คะ . . . โครอาร์ . . . . . . มะ . . เมื่อคืนนี้ . . . . . เรื่องจริงเหรอ . . . . . ละ . . . . แล้ว . . . . . . ~ หญิงสาวเริ่มกลับมาคิดมากขึ้นอีกครั้งหนึ่งตามวิสัยของเธอ เธอได้กอดผ้าห่มเอาไว้ด้านหน้าเผยให้เห็นแผ่นหลังขาวที่ได้นอนพาดยาวบนเตียงเมื่อคืนอย่างถนัดตาของอัศวินสาว

" อะ . .  อรุณสวัสดิ์จ๊ะ โครอาร์ . . . . " นากาเอะได้เอ่ยขึ้นอย่างเอียงอาย ใบหน้าของเธอได้ก้มลงหลบสายตาของอัศวินสาวเล็กน้อยพร้อมกับเสียงทักทายที่อ่อนหวานของเธอ แม้ว่าจะเป็นยามเช้าแต่เสียงของเธอก็ไม่ได้ฟังดูแปลกไปเลยแม้แต่น้อยทั้งยังเหมือนกับว่าเสียงของเธอได้ละมุนลงอย่างชัดเจนเลยทีเดียว

โครอาร์ : อรุณสวัสดิ์จ๊ะ - เธอยิ้มบางๆ น้ำเสียงของโครอาร์ดูอ่อนโยนกว่าปรกติพลางยื่นชุดของนากาเอะมาให้เธอ - ชั้นเอาไปซักให้แล้ว ใส่ซะนะ เดี๋ยวจะเป็นหวัด - เธอเอ่ยขึ้นพลางมองตาของนากาเอะ


นากาเอะเองได้เงยหน้าขึ้นมาเพื่อสบตากับเธอพร้อมกับยิ้มรับให้กับอัศวินสาว เธอได้ค่อยๆรับชุดนั้นไว้อย่างเรียบร้อยพร้อมกับเอื้อมมือมาแตะที่ใบหน้าข้องโครอาร์

" ขอบคุณนะ โครอาร์ " นากาเอะได้หอมแก้มอัศวินสาวไปฟอดใหญ่ก่อนที่จะค่อยๆลุกขึ้นโดยใช้ผ้าห่มห่อตัวเอาไว้ชั่วคราวเสียก่อน " นะ . . . นี่ . . เราขอใช้ห้องน้ำของเธอก่อนได้รึเปล่า >///< " หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นอย่างเอียงอายพร้อมกับถือชุดของตัวเองเอาไว้

Nagae Tesstrossa ~ Journey 13rd Step ~
โพสต์ 20-9-2010 18:41:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 21-9-2010 13:12

คุโรกาเนะ : . . . - ชายหนุ่มที่ปลดชุดเกราะของตัวเองออกหันมาทางเสียงประตูที่ดังขึ้น เผยให้เห็นร่างกายที่บอบบางที่แทบจะไม่น่าเชื่อเลยว่าร่างกายนั้นจะมีพลังทำลายมากมายขนาดนั้น
คุโรกาเนะ : ... จะจ้องอีกนานไหม? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางสวมเสื้อรัดรูบที่อยู่ในมือของตัวเอง


เด็กสาวที่นอนจ้องมองถึงกับหันหน้าหนีทันทีที่ชายหนุ่มพูดขัดขึ้น
" ขะ. ขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจ " เธอยังคงนอนหันหน้าหนีจนกว่าชายหนุ่มจะเปลื่ยนเสื้อผ้าเสร็จ


คุโรกาเนะไม่ได้พูดอะไรต่อพลางเดินมานั่งที่โตะของตัวเองเงียบๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาหาอิซึมิ
คุโรกาเนะ : ชั้นพอจะได้ยินมาบ้างเหมือนกัน . . . เธอคือ Theif ที่เคยไปช่วยเอลฟี่สินะ . . . อีกอย่างเธอคงจะเจอเจ้าริคัลน่าแล้วสินะ?


" อ้อ อือใช่ เราก็เคยไปช่วยเอฟฟี่ เกือบตายแล้วล่ะตอนนั้น โชคดีที่จีน่าซังมาช่วยไว้ได้ " สาวน้อยทำหน้ากลัวเมื่อนึกถึงเวลานั้นที่เคยโดนโจมตีจากภูติน้ำ
" หืม? ริคัลน่าน่ะเหรอ หมอนั่นเป็นผู้ติดตามเราเองล่ะ ฮะฮะ " เธอหัวเราะออกมาเล็กน้อย


คุโรกาเนะ : . . . ยังทำตัวเดินตามผู้หญิงอยู่เหมือนเดิมสินะ - ชายหนุ่มหลับตาลงพลางพิงพนักเก้าอีก - ก็เอาเถอะสมกับเจ้านั่นแล้วล่ะ หืม? วันนี้ก็ค่ำแล้ว . . . จะพักที่ห้องนี่ก็ได้ หรือจะไปพักที่โรงแรมที่เมืองก็ตามใจแต่พรุ่งนี้ตอนเช้าเธอจะกลับไปที่พรอนใช่มั้ย? ชั้นจะไปที่นั่นด้วยเหมือนกัน . . . - เขาลุกขึ้นพลางเดินไปที่ประตูด้านใน - พักผ่อนซะ พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้า . . . - ปัง . . . เสียงประตูถูกปิดลงทิ้งให้อิซึมิอยู่ในห้องนี้ตามลำพัง

Player Selection : 1) พักผ่อนที่ห้องนี้


" อือ ได้ โอยาสึมิ " เด็กสาวลุกขึ้นจากโซฟามาโบกมือให้เล็กน้อย และเอนตัวนอนต่อไป
หืม หมอนั่นมีธุระอะไรที่พรอนนะ .. ว่าแต่ ตอนนี้เจ้าบ้านั่นจะเป็นห่วงเราไหมนะ .. ช่างมันเถอะ.. นอน ดี.. กว่า .. สาวน้อยค่อยๆปรือตาลงอย่างช้าๆ และหลับตาลงไป ความรู้สึกก็ขาดสะบั้นทันทีที่นอนลงไป ..


- เช้าวันรุ่งขึ้น -
กริ๊กๆๆ เสียงเหล็กได้เสียดสีกันดังขึ้นเล้กน้อย แสงแดดที่สะท้อนมาเกราะนั้นมาโดนเปลือกตาของเด็กสาวที่นอนอยู่ตรงโซฟาจนตื่นขึ้น
คุโรกาเนะ : . . . ตื่นได้แล้ว ได้เวลาออกเดินทางแล้ว . . . - ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบพลางสวมเครื่องป้องกันของตัวเองไปพลาง


" อะ.. อืม .. " สาวน้อยงัวเงียลุกขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือในสภาพผมยุ่งเหยงและเสื้อผ้าหลุดหลุ่ยเล็กน้อย ในท่านั่งกึ่งคุกเข่า
อะอืม .. เช้าแล้วเหรอ .. เธอขยี้ตาเล็กน้อย พยายามทำให้ตาสว่างอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่อาจทำได้ ดูเหมือนจะเป็นพวกความดันต่ำ ..
" ขอเข้าห้องน้ำหน่อย .. " เด็กสาวค่อยๆลุกอย่างเชื่องช้า เดินไปยังห้องน้ำใกล้ ล้างหน้าช้าๆ และเดินออกมาพร้อมกับจัดเสื้อผ้า ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มไป ด้านล่าง  


คุโรกาเนะที่ยืนคุยกับคาฟ่าอยู่ด้านหลังหันมาทางอิซึมิทันทีที่เดินลงมายังด้านล่าง
คุโรกาเนะ : พร้อมแล้วสินะ . . . ถ้างั้นรบกวนด้วย - ชายหนุ่มถามอิซึมิพลางหันมาบอกคาฟ่า
Kafra : รับทราบค่ะ ลานน้ำพุพรอนเทล่าสินะคะ~ - เธอพูดพลางร่ายวงเวทย์เคลื่อนย้ายทั้งสองคนทันที

ณ ลานน้ำพุพรอนเทล่า

ว๊าป ทั้งสองคนวาปมายังเมืองพรอนเทล่าตรงลานน้ำพุอีกครั้ง
คุโรกาเนะ : ชั้นจะไปที่โบทส์ก่อน เธออยากทำอะไรก็ตามใจ - ชายหนุ่มว่าพลางเดินแยกกับอิซึมิไป

Player Selection : 1)ไปที่โบทส์  


" เฮ้ ไปด้วยสิ " ว่าแล้วเจ้าตัวก็วิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว แต่ชายหนุ่มกับไม่ยอมหันมาดูแม้แต่นิด เขาไม่ได้ยินรึเปล่านะ?
แล้วทั้งคู่ก็เดินมาถึงหน้าโบสถ์จนได้ ..


คุโรกาเนะเดินเข้าไปด้านในเงียบๆ พลางตรงมายังแท่นกลางโบทส์ที่มีพรีสสาวที่หญิงสาวเคยพบ

คีย์ : อ๊ะ คุโรกาเนะซัง อิซึมิจัง สวัสดีค่ะ แหมมาพร้อมกันเลยนะคะ~ - เธอยิ้มบางๆให้ทั้งสองคนพลางเดินมาหา
คุโรกาเนะ : ขอบใจสำหรับน้ำมนต์นะ แล้วเตรียมตัวจะไปกลาสเฮ็มรึยัง? - ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ
คีย์ : อือ เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วล่ะ แล้วก็อิซึมิจังขอบใจนะจ๊ะที่ลำบากไปส่งให้แถมพาตัวคุโรกาเนะซังมาเป็นของแถมอีก - เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดีใจก่อนจะยื่นใบหน้าไปหอมแก้มอิซึมิเบาๆ ก่อนจะถอยออกมา - ตอนนี้ริคัลน่าคงจะเป็นห่วงแย่แล้วล่ะกลับไปหาเค้าเถอะ ~


" อึก .. " สาวน้อยตกใจจนหน้าแดงเล็กน้อยกำการกระทำของพลีสสาวคนนี้
" จริงๆก็ไม่ใช่ของแถมหรอกค่ะ เราต่างหากที่เป็นตัวถ่วงเขา ฮะๆ .. " เธอลูบหัวตัวเองและหัวเราะเล็กน้อย
" งั้น เราไปก่อนนะคะ  " เด็กสาววิ่งโบกมือลาทั้งคู่และวิ่งกลับไปยังโรงแรม
สาวแว่นตัวน้อยกำลังวิ่งลงมาเรื่อยๆจากโบสถ์ ค่อยผ่านลานน้ำพุที่เธออยู่ และค่อยเดินต่อไปยังโรงแรมที่อยู่ใกล้ๆ

กริ๊ง กริ๊ง เมื่อสาวน้อยเปิดประตูเข้ามา เสียงกระดิ่งก็ได้ดังขึ้น
" กลับมาแล้วค่ะ มาสเตอร์ " เธอทักทายกับเจ้าของร้านเล็กน้อย และค่อยๆเดินขึ้นไปข้างบน

แกรก ..
" เฮ้ ริคัลน่า เรากลับมาแล้ว " เด็กสาวเปิดประตูห้องของตัวเองเข้าไป


ตึกๆๆ! - เสียงฝีเท้าของใครบางคนวิ่งตรงมายังอิซึมิด้วยความรีบร้อนทันที
ริคัลน่า : อิซึมิจัง!!~~ - ชายหนุ่มรีบวิ่งพลางสวมกอดร่างเล็กก่อนจะยกขึ้นมาทันที (ตัวเล็กกว่า) - หายไปไหนมาอ่ะ Q __ Q เป็นห่วงแทบแย่แน่ะ . . . - ชายหนุ่มกระดิกหางเหมือนลูกสุนัขที่ห่างเจ้าของ


" ปะ..ปล่อยนะ! " สาวน้อยกำลังหน้าแดงก่ำ พยายามดิ้นรนออกจาก มือของริคัลน่า แต่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะออกไป( แรงน้อยกว่า )
" พ..พะ.. พูดไม่เข้าใจเหรอยังไง!! " เธอโวยวายพลางพยายามออกจาก เงื้อมมือของชายหนุ่ม
" ถ.. ถ้ามีคนมาเห็นจะทำยังไงน่ะ!! " เด็กสาวหน้าร้อนผ่าว ซะจนไอออกมากระทบแว่นจนเป็นฝ้า เธอได้เท้าถีบเข้าที่ท้องของชายหนุ่มอย่างจัง จนทำให้เขาปล่อยมือลง และกลับมายืนดั่งปกติได้
" ก็เขียนไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไปกิฟเฟนหน่อยน่ะ อะ.. แล้วเอฟฟี่ล่ะ? " เธอเดินเข้าห้องมาเพื่อที่จะหาหญิงสาวที่ว่า


ริคัลน่า : แค่กๆ ฮือใจร้ายอ่ะ T ___ T - ชายหนุ่มกุมท้องตัวเองพลางลุกขึ้น - ผมเป็นห่วงจริงๆนะ T^T - ชายหนุ่มงอแงเล็กน้อยพลางนั่งคุกเข่าในระดับสายตาของอิซึมิก่อนจะยื่นมือมาลูบหัวของเธอ - แต่ดีแล้วล่ะเนอะที่ปลอดภัย ^ ^ - ชายหนุ่มยิ้มพลางเดินมาเดินมาที่โซฟา - ถ้าเอลฟี่ล่ะก็ตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่น่ะ~ - ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงอารมณ์ดีพลางยื่นกระป๋องน้ำผลไม้ให้อิซึมิ
ริคัลน่า : กลับมาเหนื่อยคงหิวสินะ ดื่มนี่ไปก่อนก็แล้วกันนะ


" อือ ขอบคุณนะ " เด็กสาวรับน้ำผลไม้กระป๋องมา เปิดออกแล้วค่อยดื่มช้าๆ
" อึก.. อึก ..ฮ่า .. " เธอถือกระป๋องน้ำลงมาบนขา
" อ่าใช่ เราอยากลองไปทำเควสดูน่ะ นายช่วยไปกับเราได้เปล่า? เควสง่ายๆน่ะ เราแค่จะเอาของเฉยๆ " สาวน้อยพูดลอยๆขึ้นมา
" ไม่นานหรอก.. นะ? " เธออ้อนริคัลน่าให้ไปด้วยกัน  


ริคัลน่า : เอ่อ อืม ได้สิ - ชายหนุ่มอ่านบางอย่างบนมือพลางเก็บลงในกระเป๋าเสื้อ - ถ้างั้นไปกันรึยัง? - ชายหนุ่มยิ้มให้ก่อนจะหันไปทางห้องน้ำ - เอลฟี่ . . . เดี๋ยวชั้นไปข้างนอกหน่อยนะ
เอลฟี่ : อื้อ . . . - มีแค่เสียงตอบเรียบๆกลับมาเพื่อบอกคนข้านอกว่ารับทราบแล้ว


" ไปกันเถอะ " เด็กสาวเดินนำลงมาด้านล่างก็ได้ยินคนในร้านพูดกันว่า อัศวินสาวได้รับบาดเจ็บ เลยให้มาพักที่นี่ ดูเหมือนว่าเพิ่งเกิดเรื่องไม่นานนี้เอง
หืม .. บาดเจ็บงั้นเหรอ .. ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เข้าไปหาซักหน่อยดีไหมนะ  ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินเข้าไปยังเคาท์เตอร์และคุยกับมาสเตอร์
" มาสเตอร์คะ เห็นว่ามีอัศวินสาวพักอยู่ที่นี่ เธออยู่ห้องไหนเหรอคะ? "


พนักงาน : อ๊ะค่ะ ถ้าพูดถึงอัศวิน อ้อหมายถึงโครอาร์ซังสินะคะ .? - หญิงสาวเอ่ยนามของคนๆนั้นขึ้น ทำให้ริคัลน่าตาเบิกกว้างทันที
ริคัลน่า : ว่าไงนะ? โครอาร์มาที่นี่งั้นหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่? - ชายหนุ่มถามเป็นชุดด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กๆใส่พนักงานดูแลโรงแรม
พนักงาน : เอะค่ะ คือว่ามีอโคคนนึงพาเค้ามาที่นี่แล้วรู้สึกว่าโครอาร์ซังจะได้รับบาดเจ็บด้วย ตอนนี้เธอพักอยู่ที่ห้อง 06 ค่ะ
ริคัลน่า : . . . ถ้าอย่างนั้น ไปหากันเถอะอิซึมิจัง


" หา? อ๋า? เดียวสิ .. " สาวน้อยผู้สับสนกับท่าทางของริคัลน่าทีแปลกไปเมื่อได้ยินชื่อนั้น และกำลังโดนลากไปยังห้อง 06 ทันที
หมอนี่ไปรู้จักเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย .. เธอเดินตามมาอย่างงุนงงเล็กน้อย
ไม่ช้าก็ ได้ถึงห้องที่ว่า สาวแว่นก็ได้เดินตามริคัลน่าเข้าไปอย่างช้าๆ


แกร๊ก !
ริคัลน่า : โครอาร์ . . . - ชายหนุ่มเปิดประตูออกด้วยความเร่งรีบ และก็หยุดท่าทีของตัวเองทันทีที่เห็นร่างของอัศวินคนหนึ่งนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงสีขาว ริคัลน่าค่อยๆปล่อยมือของอิซึมิอย่างลืมตัวก่อนจะเดินมาที่หัวเตียงของโครอาร์
ริคัลน่า : . . . ยัยบ้าเอ้ย . .  โดนหลอกให้รับเควสล่าม้าดำมาซะอ่วมเชียว - ชายหนุ่มพูดพลางหยิบเส้นผมสีเขียวเข้มนั่นขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเองพลางมองมาที่ผ้าพันแผลบริเวณเอวของเธอ


" ดูเหมือนจะมีคนรักษามาให้ก่อนแล้วสินะ ..  " เด็กสาวพูดขึ้นอย่างแผ่วเบา และค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆ
ดูเหมือนว่า ริคัลน่าจะรู้จักเธอจริงๆสินะ ..
" ขอถามอะไรหน่อยได้รึเปล่า? นายรู้จักกับเธอเหรอ? "  


ริคัลน่า : . . . -ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมายิ้มแห้งๆให้อิซึมิ - ใช่แล้วล่ะ ผมกับโครอาร์น่ะ เคยอยู่กิลเดียวกันมาก่อน แต่พอดีพวกเราไม่ค่อยจะลงรอยกันซักเท่าไหร่ โครอาร์ก็เลยแยกตัวจากกิลของพรอนเทล่าไปอยู่กับพาย่อนน่ะ ซึ่งเมืองพาย่อนเองก็มีแค่เธอคนเดียวที่เป็นอัศวินประจำการอยู่ที่นั่น เป็นคนที่เป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองเสมอเลยล่ะ ไม่ว่าจะเวลาไหนตัวเองมักจะนึกถึงลูกทีมหรือคนรอบข้าง เลยมักจะได้รับบาดเจ็บกลับมาบ่อยๆแบบนี้แหละ - ชายหนุ่มพูดพลางลูบศรีษะของอัศวินสาวที่นอนอยู่เบาๆ

โครอาร์ : อืม . . . นา . .กาเอะ? - ศรีษะของเธอขยับเล็กน้อยพลางค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆ เมื่อเธอเห็นใบหน้าของริคัลน่าชัดขึ้นก็ถึงกับสะดุ้งขึ้นมาทันที - ระริคัลน่า!? นะนายมาอยู๋ที่นี่ได้ไง? เอะ? แล้วชั้นอยู๋ที่ไหน? - เธอเอ่ยถามเสียงหลงพลางมองไปรอบๆห้องที่ไม่เหมือนกับห้องของตัวเองหรือห้องเช่าของพาย่อนเลยแม้แต่น้อย


" อ้ะ ฟื้นแล้วเหรอคะ? " เด็กสาวเดินเข้ามาใกล้ๆอีก
" ที่นี่คือโรงแรมในเมืองพรอนเทร่าค่ะ เห็นว่ามีอโคไลท์คนนึงแบกคุณมา แล้วก็ออกไปข้างนอกแล้วล่ะ " เธออธิบายให้กับอัศวินสาวให้เข้าใจ
" เรามีชื่อว่า อิซึมิค่ะ อิโตะชิคิ อิซึมิ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ส่วนนี้ คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว ผู้ติดตามเราเอง แฮะๆ " สาวน้อยหัวเราะออกมานิดหน่อย


โครอาร์ : งั้นหรอ . . . อือ ชั้นชื่อ โครอาร์ บลาโด้ ยินดีที่ได้รู้จัก - อัศวินสาวแนะนำตัวเองพลางลุกขึ้นมาจากเตียงตรงฝั่งตรงข้าที่ริคัลน่านั่งอยู่ - ชั้นคงต้องกลับพาย่อนแล้วล่ะ ไม่แน่ว่าอโคคนนั้นจะอยู่ที่นั่นก็ได้ - เธอพูดพลางทำท่าจะเดินหนี ก็ถูกริคัลน่าคว้ามือไว้
ริคัลน่า : เดี๋ยวก่อนสิ เธอจะฝืนตัวเองทำไมน่ะ? พวกชั้นมีเรื่องจะคุยกับเธอนะ - ชายหนุ่มรั้งร่างของโครอาร์ไว้พลางมองเธอด้วยสายตาห่วงหา


" นั่นสิคะ กรุณาพักฟื้นร่างกายก่อนเถอะค่ะ " เด็กสาวเดินไปยืนบังทางเดินของโครอาร์ไว้ ไม่ให้เธอหนีไปอีก
" ถ้าคุณไม่คิดจะนอน เราก็ไม่ให้ออกจากห้องนี้หรอกนะคะ " สาวน้อยทำตาขึงขังใส่อัศวินสาวถึงเธอจะรู้ว่าฝีมือมันต่างกันมากก็เถอะ ..


โครอาร์ : . . . ก็ได้ - เธอเปลี่ยนจากจะเดินออกไปจากห้องพลางนั่งลงที่เตียง - แล้วนายจะจับมือชั้นอีกนานมั้ย? - เธอหันมาทำตาดุใส่ริคัลน่าที่ยังกุมมือเธอไว้แน่น ชายหนุ่มรีบสะบัดมือกลับทันทีก่อนที่จะโดนเธอโกรธ
ริคัลน่า : อ๊ะฮะๆๆ โทษทีๆ ว่าแต่แผลนั่น - ชายหนุ่มเกาหัวเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าตัวเองมาถามถึงบาดแผลของเธอ
โครอาร์ : ไม่ได้หนักหนาอะไรมากหรอก แล้วพวกนายมีธุระอะไรกับชั้นล่ะ?

System - ตามหา โครอาร์ - (สำเร็จ)
Reward : คะแนนความสัมริคัลน่า+2 , Info Rikanna & Chroa Stuast Unlock *รอรับ PM


" เอ่อ เราไม่มี แต่ดูเหมือนหมอนี่จะมีน่ะ .. " เด็กสาวมองชายหนุ่มอย่างเอือมๆ เล็กน้อย และเดินเข้ามานั่งตรงริมๆเตียงของโครอาร์
" อือ? " สาวน้อยทำหน้า มุ่ยใส่ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังเหม่ออะไรซักอย่างไม่ยอมพูด  


ริคัลน่า : . . . ที่จริงชั้นมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอแต่ . . . ตอนนี้คงยังไม่สะดวกเท่าไหร่ เอาเป็นว่าดีแล้วล่ะที่เธอไม่เป็นอะไร เป็นยังไงบ้าง? อยู่ที่พาย่อนคงจะลำบากบ้างสินะ?
โครอาร์ : ? ไม่หรอก ชั้นก็อยู่ง่ายๆอย่างที่นายรู้อยู่แล้ว ที่ออกมาจากพรอนก็แค่ไม่อยากจะอยู่กับคนขี้หลีอย่างนาย อิซึมิก็ระวังตัวเองหน่อยนะ หมอนี่มือไวอย่างกับอะไรดีเลย . . .
ริคัลน่า : อ๊ะฮ่าห์~ เธอยังจำตอนที่ชั้นจับหน้า อ็อค!! - ยังไม่ทันชายหนุ่มจะพูดจบ ก็โดนหมัดของโครอาร์กระแทกที่แก้มหงายไปนอนบนเตียงฝั่งตรงข้าม
โครอาร์ : ถ้าแกพูดถึงตอนนั้นอีกชั้นจะฆ่าแกแน่ ! - เธอกำมือแน่นพลางขู่นายริคัลน่า ก่อนจะกลับมาสงบสติอารมอีกครั้ง - เฮ้อ ให้ตายสิ โดนสมาคมหลอกไม่พอต้องมาเจอคนอย่างนายอีกให้ตายซิ
ริคัลน่า : อูย. . . แต่ก็คิดถึงใช่ ว๊าก!
โครอาร์ : หา? เมื่อกี้ว่าอะไรนะ? - เธอพูดเอ่ยเสียงเรียบพลางยิ้มบางๆให้แต่มือเธอถือดาบจ่อคอริคัลน่าไว้
ริคัลน่า : ปะเปล่ากั๊บ Q ___ Q

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +9 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 9

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 20-9-2010 23:27:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 27-9-2010 16:13

"แล้ว อามุโร่หละ จะกินอะไร แนะนำหน่อยสิ"

เธอพูดพลาง จูงมืออามุโร่ไว้ ตลอดเวลา

"แล้วก็ ไม่แพงด้วยนะ ชั้นไม่ค่อยมีเงินหนะ"

เธอพูดพลางทำหน้าละห้อย

"ว่าจะทำเควสเยอะๆ หละกลับไปจ่ายค่าเช่ากับคิคุจิคุงหนะนะ"

"เอ้อ แล้วค่าเช่าที่นี่ เท่าไหร่อ่ะ โฮวววว~"

เธอครวญคราง อยู่ข้างๆ อามุโร่คุง

"หิวข้าวด้วยลาาาา"


อามุโร่: เรื่องนั้นช่างเถอะชั้นจ่ายไปแล้ว ส่วนจะกินอะไรก็สั่งไปเลยชั้นเลี้ยงเธอเองก็ได้ แต่ ' ห้าม ' สั่งของหวานมาเผื่อชั้นเด็ดขาดเข้าใจมั้ย? - ชายหนุ่มพูดเสร็จพลางมองเมนูแล้วสั่งอาหารกับพนักงานเสริฟ
อามุโร่ : อย่ามัวแต่บ่นก็น่า รีบๆสั่งเข้าสิ - ชายหนุ่มหันมาแว้งใส่ท่าทางงอแงของเมโลนี่


"ว้าว ทำไมวันนี้ อามุโร่ใจดีจังน้อออ สงสัยหิมะ จะตกนะนี่"

เธอพูดพลางทำตาโตแสดงท่าทางตกใจทันที

"เห๋ หรือนายจะแอบทวงบุญคุณชั้นตอนหลังหรือเปล่าเนี่ยยย บอกมานะ"

เธอพูดหยอกกับอามุโร่คุงอย่างมีความสุข

"ทำไมเธอไม่ชอบของหวานหละ ชั้นชอบออกกก อร่อยจะตาย เดี๋ยวชั้นสั่งมา หละนายมาแบ่งกับชั้นกะได้นะ เอาป่าว"

"ส่วนจะกินอารายเหรอ เอาแบบอามุโร่หละกัน ชั้นอยากรู้ว่านายชอบกินอะไรหนะนะ ^_____^ "

เธอพูดพลางเท้าคางบนโต๊ะ มองหน้าอามุโร่ตาแป๋ววว ~


อามุโร่ : . . . เธอเนี่ยน้าถ้างั้นขอ . . . สองที่ครับ - ชายหนุ่มหันไปสั่งอีกครั้งพลางกลับมามองท่าทางหิวโหยของเมโลนี่ - เฮ้อ กุลสตรีเค้าทำหน้าแบบนั้นหรอ นั่งดีๆซิ . . .

หลังจากนั้นไม่นาน อาหารที่สั่งก็ถูกนำมาวางเรียงรายตรงหน้าเมโลนี่ ก็คือ (สปาเกตตี้ , สลัดผัก , และซุบบรอ์ช (ซุปของเยรมันนี มีรสจัด และมีเนื้อกับมันเทศอยู่ในนั้นด้วย)

อามุโร่ : เอ้า กินได้แล้ว ฮุๆๆ - ชายหนุ่มพูดพลางแอบหัวเราะในลำคอพลางมองมาที่เมโลนี่


"ขำอารายหนะ ตามุโร่ หืออออ"

เธอพูดพลางทำหน้าเป็นคำถาม และมองไปที่อามุโร่

"นี่เหรอ ของที่นายชอบหนะ"

มันก็อร่อยดีนะนี่ ลันล้า ~

"ไม่น่าเชื่อเลย ว่านายจะชอบของแบบนี้ คริๆ"

"เห๋ ชั้นลืมสั่งของหวานเลยยยย งั้นชั้นขอ เค้กกชอกโกแลต ก้อนโต นะคะ แบ่งกับเพื่อนด้วย"

เธอสั่งของหวาน ก่อนที่เธอจะทานอาหารของเธอบนโต๊ะหมดเสียอีก


อามุโร่ : เอ๋!
พนักงานเสริฟ : รับทราบค่ะ กรุณารอซักครู่นะคะ - เธอโค้งเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในครัว
อามุโร่ : นี่!! เธอสั่งอะไรน่ะ ชั้นไม่ได้บอกซักหน่อยว่าจะกินด้วย! - ชายหนุ่มไม่พอใจเล็กน้อยพลางดุเมโลนี่


"ก็ชั้นบอกแล้วไง ว่าจะแบ่งให้นายกินอ่ะ"

เธอพูดพลางเคี้ยวตุ้ยๆ อาหารเตมปากอยู่เลย

"แล้วก็นะ ชั้นยังกินอาหารที่นายชอบเลย นายกะต้องกินหนมหวานที่ชั้นชอบด้วยสิ จิงม้า ^___________^"

"แลกกันไง น่านะ อามุโร่ ~"


อามุโร่ : ป๊าบ! - เสียงมือกระทบที่หน้าผากตัวเองอย่างเหนื่อยใจก่อนจะหันมาทานอาหารของตัวเองบ้าง -เดี๋ยวให้จ่ายเองซะเลยนิ . . . - ชายหนุ่มบ่นอุบอิบพลางกินต่อไป
ไม่นานนักสาวเสริฟคนเดินได้เดินมาพร้อมกับเค้กก้อนโตตามที่เมโลนี่สั่ง

อามุโร่ : เฮือก! - ชายหนุ่มแทบจะฟุบคาโต๊ะเมื่อเห็นเค้กวางอยู่ตรงหน้า - ชะชั้นขอเข้าห้องน้ำ - ชายหนุ่มพูดพลางทำท่าจะลุกหนีออกไปจากตรงนี้



"อามุโร่บอกจะเลี้ยงแล้วนิ ห้ามเบี้ยวๆ"

"ถึงแม้นายขะไปเข้าห้องน้ำ ชั้นก็จะสั่งเก็บใส่กล่องไว้อย่างดีให้นายเองเลย"

เธอก็ทำนิ้วชี้ส่ายไปส่ายมา ตรงหน้าอามุโร่อย่างมีความสุข


"ว้าววววววววววววว ยอดไปเลย น่ากินชะมัด ใช่มั๊ย อามุโร่ ~"

ขณะที่พูด เธอก็จับมืออามุโร่ไว้ ไม่ให้ลุกชิ่งหนีไปเสียก่อน


"มามะ คนละครึ่งนะจ๊ะ ลันล้า ~"

ดูเธอมีความสุขมากเป็นพิเศษเลยทีเดียว เมื่อได้เห็นเค้กก้อนโตอยู่ตรงหน้า


"หรือเธอนายไม่อยากกิน ชั้นจะป้อนให้นะ"

"กินป่าวววววววววววววว~"


อามุโร่ : ปะปล่อยชั้นนะยัยบ้า อึ๋ย - ชายหนุ่มหน้าซีดเล็กน้อยเมื่อหันกลับมาเจอเค้กก้อนโตจริงๆไม่ได้ฝันไป
อามุโร่ : ม่ายย! ชั้นบอกว่าชั้นจะไม่แตะของหวานไงเล่า ปล่อยนะ! - ชายหนุ่มพยายามสะบัดแขนแต่ไร้ผล - นี่เธอทำไมอยู่แรงๆเยอะจังฟะ ปล่อยซี่!
.

"หึหึ อามุโร่อยากให้ชั้นป้อนก็ไม่บอกนะเนี่ย มามะๆๆ"

เธอไม่ได้พูดแต่ปากเท่านั้น ตอนนี้ เธอหั่นเค้ก 1 ชิ้นตักไว้ในช้อน เตรียมป้อนอามุโร่คุง

"ถ้าไม่ยอมกินนะ เด๋วให้นอนข้างนอกซะเลยย ~ เค้กนี่อร่อยจะตายย"

พูดเสร็ เธอก็ตักเค้กอีกชิ้นเข้าปาก และกินให้อามุโร่ ดูว่ามันหร่อยขนาดไหน

"กินแล้วเคลิ้มเลยหละ จริงๆนะ ~"

เมื่ออามุโร่เผลอ เธอก็ตักเค้กใส่ปากอามุโร่เตมๆ แถมมีบางส่วนเลอะปากอามุโร่อีกด้วย

"โหยยย มูมมามนะเรา ~"

เธอพูดพลางหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดปากให้อามุโร่

"เอาอีกมั๊ยยยย"


อามุโร่ : อร่อยกับผีเธอดิ! ชั้นยอมนอนข้างนอกก็ได้! อย่าเอามาให้ชั้นกินน้า อุ๊บ!! - ชายหนุ่มโวยวายพลาง แต่ตอนนั้นเองเมโล่นี่ใช้จังหวะเผลอรีบตัดเค้กใส่ช้อนพร้อมกับยื่นเข้ามาในปากของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
อามุโร่ : อุ๊ ! หวาน!! แค่กๆ - ชายหนุ่มไอเล็กน้อยกับรสชาติหวานเลี่ยนของช็อกโกแล็ตพลางปิดปากของตัวเอง ก่อนจะหยิบทิชชู่จากมือของเมโล่นี่ไปเช็ดคราบเลอะนั่นออก
อามุโร่ : ไม่เอา! ถ้าเธอยังแกล้งชั้นอยู่แบบนี้ชั้นให้เธอจ่ายเองจริงด้วย! - ชายหนุ่มเริ่มโกรธพลางดุเมโลนี่ก่อนจะจ้องด้วยสายตาจะกินเลือดกินเนื้อหญิงสาวตรงหน้า


"แหมม แค่แกล้งนิดเดียวเอง ไม่ต้องโมโหขนาดนั้นก็ได้นะ"

เธอพูดพลางแลบลิ้นใส่อามุโร่ และสั่งให้พนักงานเก็บเค้กที่เหลือใส่กล่อง

"เอาเค้กที่เหลือใส่กล่องให้ด้วยนะคะ เดี๋ยวชั้นจะไว้กินที่ห้องต่อ"

แล้วเธอก็ขยิบตาใส่อามุโร่ ว่าคืนนี้ ศึกป้อนเค้กยังอีกยาวไกล

"อามุโร่จะไปไหนต่อหรือเปล่า"

"ให้ชั้นไปด้วยหละกันน้า ~"


อามุโร่ : ไม่ล่ะ ชั้นเหนื่อยแล้ว ว่าจะรีบกลับไปที่ห้องแล้วจะรีบนอน ฮ้าว . . - ชายหนุ่มพูดพลางหาวหน่อยๆ ก่อนจะทานอาหารของตัวเองหมดก่อนเมโลนี่พลางลุกขึ้น
อามุโร่ : รีบๆกินให้เสร็จแล้วรีบขึ้นห้องมาซะล่ะ อย่าไปเดินเพ่นพล่านจนหาเรื่องใส่ตัวอย่างวันนั้นอีกล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางหันหลังเดินตรงขึ้นบรรไดกลับไปที่ห้องพัก

System : กุญแจห้องพัก 03 ( Morroc )


"เดี๋ยวสิ รอด้วย ตาอามุโร่"

ตอนนี้เธอรีบยัดกับข้างที่เหลืออยุ่เข้าปาก และรีบถือถุงเค้กเดินตามอามุโร่ขึ้นไป

"ที่เมืองนี้ กลางคืนน่ากลัวทุกที่เลยเหรอไง"

"ชั้นยังอยากเดินเที่ยวยุเลยนะนี่"

เธอพูดไป พลางรีบเดินไปหาอามุโร่อย่างรวดเร็ว


อามุโร่ : จะที่ไหนก็อันตรายสำหรับเด็กผู้หญิงอย่างเธอนั่นแหละ ยิ่งเมจิเชี่ยนเอ๋อๆอย่างเธอแล้ว คงจะเป็นของหวานสำหรับพวกโจรบ้ากามทั้งหลายแหงๆ - ชายหนุ่มค้อนเมโลนี่พลางเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องพัก แกร๊ก ชายหนุ่มใช้กุญแจเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะเดินไปที่หน้าประตูห้องน้ำ
อามุโร่ : เดี๋ยวชั้นจะเตรียมน้ำอุ่นให้ เธอจะกินเค้กรอไปก่อนก็ได้ - ชายหนุ่มบอกเมโลนี่ที่อยู่ข้างหลังพลางพับแขนเสื้อขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำนั้น


"ว้าววว วันนี้อามุโร่ใจดีจัง สงสัยเพราะชั้นป้อนเค้กให้แน่ๆเลยใช่ม้า"

ว่าแล้ว ก็เดินไปแกะกล่องเค้ก เอามาวางไว้บนโต๊ะ

"แต่ส่วนนี้หนะ ของอามุจังนะจ๊ะ"

เธอเรียกแบบย่อๆ เพื่อความน่ารัก 555

"ส่วนของชั้นหนะ ชั้นกินหมดแล้วหละ"

เธอพูดพลาง หั่นเค้กใส่จานเตรียมไว้ให้อามุจัง ~

"เดี๋ยวป้อนให้อีก ดีมะๆ ลันล้า ~"


ชายหนุ่มชะงักทันทีที่เมโลนี่ย่อชื่อของตัวเอง
อามุโร่ : ไม่ต้องมาเรียกย่อให้เหมือนผู้หญิงนะ! ชิ! - ชายหนุ่มค้อนพลางเดินเข้าไปเปิดน้ำด้านใน ปล่อยให้เมโลนี่นั่งรออยู่ซักครู่ก่อนจะเดินออกมา
อามุโร่ : ชั้นเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว จะเข้าไปอาบเลยมั้ย? - ชายหนุ่มเดินถือผ้าเช็ดมือที่เปียกของตัวเองให้แห้งก่อนมาถามเมโลนี่


"อืม กะต้องอาบเลยสิ อามุจัง อุส่าทำให้นี่นา"

"อ่อ อามุจัง อย่าลืมกินเค้กบนโตะนะ ชั้นเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"

พูดเสร็จ เธอกะเดินเข้าไปในห้องอาบน้าม

"ว้าวว อุ่นจังเลยยย ขอบใจจ้า อามุจัง"

แล้วเสียงในห้องน้ำกะเงียบไป เพราะเธอกำลังเพลินกะการแช่น้ำอุ่นอยู่นั่นเอง


ชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ด้านนอกพลางเดินมาที่เค้กส่วนของตัวเองก่อนจะนั่งจุ้มปุ๊กอยู่ตรงหน้าเค้กที่เธอตัดไว้ให้
อามุโร่ : . . . . - ชายหนุ่มมองมันเงียบๆ ก่อนจะหยิบช้อนพลางค่อยเลื่อนไปทำท่าจะตัดเค้กก้อนนั้น
อามุโร่ : ชิ ยัยบ้าเมโลนี่ เพราะเสียดายของหรอกนะเลยกิน . . . - ชายหนุ่มตัดเค้กให้พอดีคำก่อนจะทานเข้าไป - อุ๊ก วะหวาน . . . - ชายหนุ่มน้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อยพลางพยายามกินคำต่อไปอย่างยากลำบากระหว่างรอหญิงสาวอาบน้ำเสร็จ


"นี่ อามุจัง จะอาบต่อเลยมั๊ย"

เธอตะโกนถามออกมาจากห้องน้ำ

"ที่นี่เค้ามีชุดให้เปลี่ยนไหม อามุจัง ดูให้หน่อยสิ"


ปกติจะมีคนเตรียมให้เธออยู่แล้ว พอมาที่นี่เธอเลยไม่ได้เตรียมเรื่องชุดนอนเอาไว้เลย

และ ถึงแม้จะไม่มีคนเตรียม แต่ปกติ เธอก็พักคนเดียว เธอจึงไม่อายที่จะออกมาพร้อมผ้าขนหนู

แต่วันนี้ มันไม่ใช่หนะสิ !!! เธอจึงบอกให้อามุโร่ช่วยหาชุดนอนที่ทางห้องพักเตรียมไว้ให้


ชายหนุ่มหันไปตามเสียงพลางขยี้หัวตัวเองเบาๆก่อนเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนจะรีบหยิบๆมาพลางเดินมาที่หน้าห้องน้ำ
อามุโร่ : เอ้าได้แล้ว แง้มประตูมารับไปสิ . . .- ชายหนุ่มหันหน้าหนีออกจากห้องน้ำพลางยื่นเสื้อผ้าให้กับหญิงสาวในห้อง (เป็นชุดนอนผ้าบางลายตารางสีชมพูดกับกางเกงขายาวทั่วไป)


"โอ๊ะ ขอบใจจ๊ะ อามุจัง รอแป๊บนะ เสร็จแล้วหละๆ"

เธอพูดพลางคว้าเสื้อเข้าไปใส่ในห้องน้ำ

"เสื้อน่ารักเหมือนกันน้านี่"

เมื่อใส่ชุดเสร็จ เธอก็ออกมาจากห้องน้ำ พลางเดินเช็ดผมไปพลางๆ

"อามุจัง ไปอาบสิ สบายตัวสุดๆไปเลยหละ"

"เดี๋ยวก่อน อามุจัง ถ้าว่าง ช่วยเช็ดผมให้หน่อยสิ วันนี้ปวดแขนไปหมดหละเนี่ยยย"

เธอพูดพลางยื่นผ้าขนหนูให้อามุโร่ พร้อม ยิ้มให้อามุโร่อย่างเอียงอาย


อามุโร่ : เลิกเรียกชื่อแปลกๆนั่นซักที - ชายหนุ่มเอ็ดเบาๆพลางเดินสวนเมโลนี่มานั่งขอบเตียงพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้ตัวเลงมาวางไว้ตรงหน้าเค้า
อามุโร่ : มานั่งตรงนี้สิ . . . เดี๋ยวชั้นเช็ดให้ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ พลางยื่นมือมาขอผ้าขนหนูที่เมโลนี่ใช้อยู่


"แล้วอาจังไม่อาบน้ำแล้วเหรอ"

ไม่ให้เรียกชื่อนั้น เอาชื่อนี้ก็ได้ 555+

"ขอบใจนะ ชั้นชอบให้คนเช็ดผมให้หนะ"

"มันรู้สึกว่าสมองเบาหวิวเลย ไว้ว่างๆ ชั้นจะเช็ดให้อาจังบ้างนะ"

ขณะที่คุยกัน อาจังก็เช็ดผมของเธอไปด้วย จนเธอเผลอผล่อยหลับไปในที่สุด


อามุโร่ : นี่เธอจะย่อชื่อชั้นไปถึงไหนเนี่ย - ชายหนุ่มเอ็ดเบาๆพลางใช้นผ้าขนหนูเช็ดเส้นผมของเมโลนี่
อามุโร่ : เห มิน่าเลยเธอถึงได้เอาแต่ใจขนาดนี้ . . อ้าว? - ร่างของหญิงสาวที่พล้อยหลับลงบนตักของชายหนุ่มอย่างกระทันหัน ทำให้เค้าเห็นใบหน้าใสๆของเมโลนี่ใกล้เพียงอื้มเท่านั้นเอง : . . . อ๋า ให้ตายสิ - ชายหนุ่มขยี้หัวตัวเองพลางค่อยๆช้อนร่างขององค์หญิงขึ้นมาบรรทมบนเตียงตัวใหญ่ก่อนจะห่มผ้าให้ - ชิ วันนี้ชั้นยกยอดให้ก็แล้วกัน หลับซะนะ เมโลนี่ . ..   


- ช่วงเช้า -

"งือออ งืมงำๆๆๆ"

เธอลุกขึ้นมานั่ง งัวเงีย ยุที่เตียงของเธอ

"นี่เช้าแล้วเหรอเนี่ย ชั้นหลับไปเมื่อไหร่นิ แล้วอาจังหละ"

ขณะที่พูด เธอก็มองหา คนที่เธออยู่ด้วยเป็นคนสุดท้าย

แล้วเธอก็เห็นอาจัง นอนหลับอยู่ที่โซฟา ห่างจากเตียงออกไปเล็กน้อย

เธอจึงค่อยๆย่อง ไปที่โซฟา เพราะกลัวอาจังตื่น

"เวลาหลับ น่าแกล้งชะมัดเลยแหะ"

ขณะที่กำลังคิดว่าจะแกล้งยังไงดีนั้น

"ชั่งเถอะ วันนี้ให้นอนเยอะๆก่อนแล้วกัน ก็เมื่อวาน อาจังอุส่าช่วยเช็ดผมให้นี่นา"

เธอจึงเดินไปอาบน้ำ ก่อนที่อาจัง จะตื่นนอน


อามุโร่ : อืม . . - ชายหนุ่มค่อยๆลุกขึ้นมาจากโซฟาเพราะเสียงน้ำที่กระทบกับพื้น - เมโลนี่? . . . อาบน้ำหรอ . . - ชายหนุ่มพึมพำขณะที่ตัวเองยังสะลึมสะลืออยู่ก่อนจะมองเสื้อของตัวเองที่ชื้นจากเมื่อคืน - นะเหนียวตัวชะมัด . . . - ชายหนุ่มลุกขึ้นทั้งๆที่ยังคงอาการนั้นก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อของตัวเองอย่างยากลำบาก


"อ้าว อาจัง ตื่นแล้วเหรอ ชั้นทำให้ตื่นหรือเปล่านิ"

พออาบน้ำเสร็จ เธอออกจากห้องน้ำ เห็น อาจังนั่งยุบนโซฟา

"ลำบากมั๊ยนั่น ตัวเหนียวไปหมดแล้วนะ"

เธอพูดขณะมองดู อาจัง ถอดเสื้อตัวเอง

"มานี่ๆ เด๋วชั้นช่วย"

เธอเดินเข้าไป เพื่อช่วยถอดเสื้อให้อาจัง


อามุโร่ : งืม . . . หือ? - ชายหนุ่มที่กำลังพยายามถอดเสื้ออยู่สะดุ้งทันทีที่มือของเมโลนี่มาแตะที่เสื้อของเค้าทั้งชุดผ้าขนหนูแบบนั้น - เฮือก!! ยัยบ้า ทำอะไรน่ะ ไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้!!!!


"นายก็อยู่นิ่งๆสิ ชั้นดึงเสื้อออกจากคอนายแป๊บเดียวเอง"

เธอพูดพลางเอามือดึงเสื้อให้หลุดออกจากตัวอาจังโดยเร็ว

"แล้วก็หลับตาซะด้วยนะยะ"

เธอเพิ่งนึกได้ว่า เธอยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าของตัวเองเลย เพราะมัวแ่มองอาจังนั่นหละ


อามุโร่ : ดะเดี๋ยว! - พรึ่บเสื้อของชายหนุ่มถูกดึงออกจากร่างกายไปอย่างง่ายๆ พลางเผยให้เห็นร่างกายที่มีกล้ามเนื้อนิดหน่อยพองามตาและขาวของชายหนุ่มตรงหน้าเมโลนี่


"แค่นี้ ก็ออกแล้ว เห็นมั๊ยหละ"

เธอพูดขณะที่เธอดึงเสื้ออออกมาจากอามุจังได้แล้ว

"แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกก"

เมื่อเธอเห็นอามุจังอยู่ในสภาพโป๊ครึ่งบน เธอถึงกับตกใจ จนทิ้งเสื้ออามุจังลงบนพื้น และเอามือมาปิดตาของตัวเอง


"เอื่มม ชั้นขอโทด >////<"


อามุโร่ : ยะยะยัย เมโลนี่!!! - เสียงคำรามทั้งโกรธทั้งอายของอามุโร่ดังขึ้นพลางรีบลุกพรวดตรงเข้าห้องน้ำหายแว๊บไปทันที


"แว๊กกกก ชั้นไม่ได้ตั้งใจนะ >///<"

เธอพูดขณะยังปิดตาอยู่ และเมื่อได้ยินเสียงอามุจังปิดประตูห้องน้ำ เธอถึงกล้าเปิดตามอง

"ชั้นสิต้องอาย ไม่ใช่อาจังนะ"

เพราะตอนนี้เธอคิดได้ว่า ตัวเธอเองก็นุ่งแต่ผ้าขนหนูอยู่ผืนเดียวเหมือนกัน

"เดี๋ยวชั้นจะเปลี่ยนชุดนะ อย่าเพิ่งออกมาหละ"

ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนชุดที่ด้านนอก เธอรีบตะโกนบอกอาจัง ก่อนที่จะเผลอเดินออกมาอีก

"อือ อืมมม อืมมม"

เธอทำเสียงแปลกๆ ขณะที่คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตะกี้นี้


อามุโร่ : สะเสร็จรึยัง? - เสียงของชายหนุ่มดังรอดประตูห้องน้ำพลางถามหญิงสาวที่อยู่ด้านนอก


"เดี๋ยวนะ รอแป๊บๆ"

เธอตะโกนพลางจัดชุดของตนเองให้เข้าที่เข้าทาง

"โอเค เสร็จแล้วหละ ออกมาได้แล้ว"

"อาบน้ามเสร็จแล้วเหรอไง อาจัง"


ขณะที่ถาม เธอก็เดินไปนั่งที่เตียง

"งั้นมาหวีผมให้หน่อยสิ คริๆ"

เธอพูดแล้วยื่นหวีในมือให้อาจังช่วยหวีผมให้


เมื่อได้ยินสัญญาณว่าปลอดภัยชายหนุ่มได้เดินออกมาจากห้องน้ำทั้งที่หัวของตัวเองยังเปียกอยู่ พลางหยิบผ้ามาเช็ดพร้อมกับเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับรับหวีจากหญิงสาวพลางเดินมานั่งข้างๆเธอ

อามุโร่ : ให้ตายสิ เธอคิดอะไรน่ะ เล่นมาถอดเสื้อกันกลางวันแสกๆ - ชายหนุ่มบ่นพลางหวีผมให้หญิงสาวตรงหน้าเค้า


"ก้อพอชั้นออกมา เหงอาจังดูท่าทางลำบากมากเลย เหงื่อคงออก เสื้อมันเลยติดหนะ ชั้นกะเลยเข้าไปช่วยไง"

เธอพูดพลาง คว้าผ้าขนหนูใกล้ๆตัวเธอ มาเช็ดผมให้อาจัง

"ตอนนั้น ชั้นมะด้ายคิดจิงๆ ว่าอาจัง โป๊ ว๊ายๆๆๆ 555+"

ขณะที่เช็ดผม เธอก็ชวนอาจังคุย

"วันนี้เราจะไปไหนกันดี หรือจะไปหาเควสทำต่อ อาจังหายเหนื่อยจากเมื่อวานหรือยังหละ"

นี่แหนะๆๆๆ เธอพูด พลาง เอามือขยี้ผมให้ผมไม่เปียก

"หวีให้สวยๆนะ ไม่สวยหละอายคนอื่นแย่เลย"


อามุโร่ : โรคจิตเห็นชั้นโป๊แล้วกรี๊ดกร๊าดชิ- ชายหนุ่มว่าพลางค่อยๆหวีผมของหญิงสาวเบาๆ
อามาโร่ : นี่เธอจะขยี้หัวตัวเองให้มันยุ่งทำไมเนี่ย ชั้นหวีให้ลำบากนะ! - ชายหนุ่มเอ็ดเล็กๆพลางค่อยๆแปลงผมให้เธอใหม่อีกครั้งหนึ่ง


"ก็ผมอาจังเปียกอยู่นิ ไม่ขยี้มันจะแห้งเหรอ"

พูดไป ก็เอามือขยี้ผมอาจังไปด้วย

"แล้วชั้นไปกรี๊ด หุ่นอันเซะซี่ของอาจัง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันมิทราบ คริๆ คิดเอาเองนะเนี่ยยย"

"ผมอาจังนี่ดีเนาะ สั้นๆ ไม่ต้องหวีเยอะๆ แบบชั้น ผมมันยาว หวีลำบากอ่ะ"

เธอพูดพลาง จับผมของตัวเองให้อาจังดู

"แต่ชั้นกลับชอบผมยาว แปลกนะ ว่ามั๊ย"


อามุโร่ : ใช่สิก็เธอมันแปลกนี่นา - ชายหนุ่มพูดเบาๆพลางหัวเราะในลำคอ - ฮะๆ มีที่ไหนล่ะเด็กผู้หญิงนุ่งผ้าขนหนูมาผืนเดียวมายืนถอดเสื้อผู้ชายน่ะ ถ้าไม่ใช่ชั้นล่ะก็ป่านนี้เธอคงเป็นสาวไปแล้ว. . . - ชายหนุ่มแซวพลางหลบหน้าเล็กน้อยเพื่อไม่ให้หญิงสาวเห็นใบหน้าแดงนิดๆของเขา


"ก็ตอนนั้น ชั้นไม่ได้คิดเรื่องนี้นิ ฮ่วยยย"

"แล้วชั้นกะคิดว่า อาจัง ไม่ทำอะไรชั้นหรอก ก้ออาจังเปงสุภาพบุรุษนี่นา ใช่ม้าาา"

เธอพูดขณะเอามือลูบผมอาจัง

"ผมชื้นๆแล้วหละนะ สบายเลยแล้วใช่ม้าาาา"

"แล้ววันนี้ไปไหนกันดีหละคะ ???"


อามุโร่ : นี่เธอคงไม่มองชั้นเป็นผู้หญิงหรอกนะ . . .- ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางจ้องเมโลนี่ด้วยสายตาจับผิด


"ปะ ปะ ปปล่าวนะ อาจัง ออกจะเป็นสุภาพบุรุษสุดๆ"

เธอพูดพลางหลบหน้าไปหัวเราะเงียบๆ

"แล้วอาจังไม่อยากไปไน๋บ้างเหรอ สลับกันไง ตามใจชั้นวันนึง ตามใจอาจังวันนึง แฟร์ๆ ดีมะ"


อามุโร่ : ม่ายล่ะ ชั้นไม่อยากไปไหนเลย พออยู่ขออยู่บนห้องดีกว่า - ชายหนุ่มว่าพลางปล่อยให้เธอเช็ดหัวจนแห้ง - อึ๋ย มือหนักชะมัดเลยเธอเนี่ย - ชายหนุ่มส่ายหน้าเหมือนลูกสุนัขสบัดขนเบาๆพลางทิ้งตัวลงนอน - พอดีชั้นยังเหนื่อยๆจากเมื่อวานอยู่เลย ถ้าเธออยากไปไหนก็ตามใจ แต่ถ้าอยากอยู่บนห้องนี้ จะชวนชั้นทำอะไรก็ได้ตามใจเธอก็แล้วกัน แต่ขออย่างเดียวอย่าพาออกไปไหนก็พอแล้ว


"อ่าน้า เห้นมั๊ยหละ ไม่ยอมกินขนมหวานเยอะๆ เลยไม่มีแรงเลย"

"งั้น เดี๋ยวชั้น สั่งข้าวเช้ามากินบนห้องแล้วกันนะ อาจังจะได้ไม่ต้องลงไปข้างล่าง"

แล้วเธอก็เดินไปที่โทรศัพท์ สั่งสปาเกตตี้ , สลัดผัก และก็ของหวาน อีก 1 อย่าง ให้พนักงานมาส่งที่ห้อง

"อาจังไม่อยากไปไหน แล้ว จะทำอะไรดีหละ"

เธอพูดขณะที่นั่งอยู่ริมเตียง เพราะอาจังนอนอยู่กลางเตียงเธอ

"อาจังเป็นคนเมืองนี้เหรอ หรือว่ามาจากที่อื่นเหมือนชั้น"

เธอรู้แล้ว ว่าเธอจะทำอะไรดี เธอยังไม่รู้เรื่องราวของอาจังเลย ตอนนี้เธอเริ่มอยากรู้จักเค้าให้มากขึ้นซะแล้วหละนะ


อามุโร่ : เปล่าชั้นก็ไม่ใช่คนของเมืองนี้หรอก ชั้นเกิดที่เมือง Geffen น่ะ ว่าแต่เธอบอกมาจากที่อื่นสินะ ลองเล่าให้ฟังหน่อยได้รึเปล่า - ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางตะแคงข้างมาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเตียงใกล้ๆเค้า แต่ก็ต้องสะดุ้งเล็กน้อยเพราะดันไม่รู้ว่าเธอนั่งใกล้ซะจนไปชนน่องขาของเธอ - ทะโทษทีไม่รู้ว่าจะนั่งใกล้ขนาดนี้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหลบหน้าที่แดงก่ำหนีเมโลนี่


"อ๊ะ ไม่เป็นไรๆ"

ขณะที่พูด เธอก็พลางขยับไปนั่งที่กลางเตียง แล้วยกหัว อาจังให้นอนหนุนตัก


"ชั้นว่า อาจัง นอนแบบนี้สบายกว่านะ บ้านชั้น ชอบให้นอนตัก เวลาเหนื่อยๆหนะ"

"อืมมม เรื่องของชั้นเหรอ ถ้าตามความเข้าใจของชั้นหละก็ มันน่าจะคนละโลกกับที่นี่หละนะ แบบว่าคนละประเทศอะไรแบบนั้น เพราะชั้นไม่เคยเห็นการหาเงิน ทำเควส อะไรทำนองนี้หนะ"

เธอพูดพลาง ทำหน้าคิ้วขมวด เพื่อนึกเรื่องราวของตนเอง

"ชั้นที่ต่างเมือง ก็เป็นสายเวทเหมือนที่นี่นั่นหละ ชั้นเป็นพวก ชอบใช้เวทมนตร์เกินความจำเป็นหนะนะ"

"อาจารย์ก็คอยเตือนยุ่บ่อยๆ แต่ชั้นไม่ค่อยเชื่อนักหรอก"

"ชั้นเลยคิดว่า อาจารย์คงเป็นคนส่งชั้นมาที่เมืองนี้ละมั้ง แบบว่า จะได้รู้ว่า ยังมีที่อื่นๆ ที่มีคนเก่งๆมากกว่าชั้นหนะ"

"แล้วอาจังหละ เป้นคนที่ Geffen เหรอ แล้วที่เืมืองเกิดอาจังเป้นแบบไหนเหรอ เล่าให้ฟังหน่อยสิ"

เธอพูดพลางลูบผมของอาจังๆ เบาๆ เพื่อให้เค้ารู้สึกสบายตัว


อามุโร่ : ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรอก . . . ก็แค่เมือง Geffen เป็นแหล่งอารยธรรมเวทมนต์น่ะ ตอนแรกชั้นถูกสอนให้ใช้เวทย์มนต์แต่ชั้นไม่ค่อยจะมีพลังเวทย์มากเท่าไหร่ก็เลยมักจะทำอะไรผิดพลาดอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเรื่องการสอบเวทย์มนต์ เรื่องการเข้ารับการฝึกต้องทำอะไรล่าช้ามาโดยตลอด ชั้นก็เลยออกจากที่นั่นหันมาฝึกเป็นนักบุญแล้วก็มากลายเป็นม็องค์นี่แหละ - ชายหนุ่มอธิบายช้าๆ พลางเพลินกับมือที่ลูบอยู่บนศรีษะของเขา


"แต่นายก็เก่งมากเลยนี่นา แสดงว่านายอาจจะไม่เหมาะกับเวทมนตร์ก็ได้นะ"

ขณะที่พูดเธอก็ยังลูบผมอาจังอยู่เรื่อยๆ อย่างเบาๆ

"ก็ดีสินะ นายเป้นม็อง แล้วเดี๋ยวชั้นจะเป็นคนใช้เวทมนตร์ คู่อาจังเอง ~"

เธอพูดพลางก้มลงงมายิ้มกับอาจัง


"^__^"

"แล้วครอบครัว อาจังหละ ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ"


อามุโร่ : ก็~ ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอก จริงๆชั้นมีน้องสาวอยู่คนเดียวน่ะ ~ อือ~ - ชายหนุ่มเอ่ยติดๆขัด พลางเคลิ้มทุกครั้งที่มือของเมโลนี่ลูบศรีษะของเขา


"เห น้องสาวอาจังเหรอ อยากเห็นจังเลย จะเหมือนอาจังมั๊ยน้า ~"

ติ้งต๊อง ~!!

"สงสัยอาหารเช้ามาแล้วหละนะ รอแป๊บนะ"

เธอเอามือทั้ง 2 ข้าง หนุนหัวของอาจัง ให้นอนลงกับเตียง

"เดี๋ยวชั้นจัดการให้เอง อาจังนอนพักก่อนนะ"

พูดเสร็จ เธอก็ค่อยๆลุกจากเตียงลงไปเปิดประตูห้อง


หญิงสาวเดินไปยังประตูห้องพลางรับออร์เดอร์ของตัวเองกลับมาที่โต๊ะอาหาร ส่วนอามุโร่ที่เผลอปล่อยตัวเองให้หญิงสาวลูบศรีษะของตัวเองก็ได้พล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้นปล่อยให้เมโลนี่อยู่บนห้องเงียบๆตามลำพัง

Player Selection :1)ทานอาหารเช้า(ตัดไปยังช่วงกลางวัน 2) แกล้งอามุโร่ที่หลับอยู่ 3) อื่นๆโปรดระบุ


Choice : 3

"อ้าว หลับไปซะแล้ว"

"งั้น อาหารเช้านี่ เก็บไวกินพร้อมกัน ตอนอาจังตื่นแล้วกัน"


เธอพูดพลาง เก็บอาหารเช้าไม่ให้โดนลม เพื่อให้ไม่เสียรสชาติมากเกินไปนัก

แล้วเธอก็ไปเอาผ้าห่ม มาห่มให้อาจัง

"ตอนหลับนี่น่ารักเหมือนกันนะ ถึงจะปากแขงไปหน่อยก็เถอะ"


เธอพูดพลางนั่งลงที่ขอบเตียง แล้วเท้าคางลง พลางมองดูใบหน้าของอาจังที่กำลังหลับยู่

"โอยาซึมิ นะ อาจัง"
เธอพูดพลางเอามือลูบผมของอาจัง ก่อนที่ตัวเอง จะนอนหลับที่ขอบเตียง

โดยที่ เธอได้จับมือของอาจังไว้ด้วย


อามุโร่ : อืม . . - ชายหนุ่มละเมอเล็กน้อยก่อนจะกำหลวมๆที่มือของเมโลนี่จับไว้อยู่ ใบหน้ามนที่หลับอยู่นั้นช่างน่าเอ็นดูสำหรับหญิงสาวยิ่งนัก หญิงสาวได้ปล่อยให้ช่วงเวลานี้เดินผ่านไปช้าๆแบบนั้น จนผ่านไปได้ 2 ชม. ชายหนุ่มได้ลุกขึ้นมาพร้อมกับอาการสะลึมสะลือเล็กน้อย
อามุโร่ : อือ . . . - ชายหนุ่มเกาหัวของตัวเองเล็กน้อยพลางมองซ้ายมองขวา - เอ . . ที่ชั้น. . . หืม? - ชายหนุ่มพยายามเบิกตาตัวเองให้ลืมเต็มที่ก่อนจะมองมาที่มือของตัวเองที่จับกับเมโลนี่ไว้อยู่ - . . . - ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวนั่งหลับอยู่ตรงขอบเตียงแบบนั้น - ให้ตายสิ จะขึ้นมานอนด้วยก็ได้แท้ๆ ชั้นไม่ทำอะไรเธอหรอกน่ายัยบ็องเอ้ย . ..  - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางเลื่อนตัวลงจากเตียงก่อนจะช้อนร่างของเธอในท่าเจ้าหญิงพลางวางร่างของหญิงสาวลงตรงกลางเตียง - ฮึๆ ตอนตื่นล่ะแสบนักตอนหลับล่ะเหมือนเด็กเชียวนะ . . แถมยังเล่นลูบหัวชั้นซะเคลิ้มเลยต้องเอาคืนซักหน่อยแล้ว ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อยก่อนจะมองที่ริมฝีปากของเมโลนี่พลางค่อยๆลื่นใบหน้าของตัวเองไปประกบริมฝีปากของเธอเบาๆ ก่อนจะถอนออกมาช้าๆ - เธอผิดเองนะที่แหย่ชั้นมากจนชั้นชอบเธอน่ะ ยัยบ๊อง - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางหยิบหนังสือนิยายมานั่งอ่านเพื่อรอจนกว่าหญิงสาวจะตื่นจากการหลับไหลนี้


"งืมมมม งำ"

เธอได้สะลืมสะลือ ควานหา มือของคนที่เธอจับไว้ก่อนที่เธอจะหลับไป

"อ๊ะ อาจัง ไปไหนอ่ะ"

เธอสะดุ้งตกใจตื่นทันที ที่เธอไม่เจอมือของคนที่เธอจับไว้

เห๋ แล้วเรามานอนอยู่บนเตียงได้ไงนิ จำได้ว่าก่อนนอน เรานอนอยู่ข้างเตียงนี่นา

เธอยังเบลอๆจากการมองอยู่ เพราะเพิ่งตื่นนอน ก็เห็นคนที่เธอต้องการพบมนที่สุด

"อ๊ะ อาจัง ตื่นแล้วเหรอ"


เธอพยายามเดินไปหาอาจัง ในขณะที่เธอยังมึนหัวจากการเพิ่งตื่นนอนอยู่


อามุโร่ : อื้ม ตื่นแล้วล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยิ้มบางๆให้ก่อนจะยื่นมือมาขยี้ผมของเมโลนี่เบาๆ
อามุโร่ : ฮะๆๆ จริงๆเลยน้า หัวยุ่งหมดแล้ว หันหลังมาซิ เดี๋ยวชั้นหวีให้นะ ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีพลางหยิบหวีที่อยู่ตรงหัวเตียงมา
อามุโร่ : ว่าแต่เธอหลับสะบายมั้ย? ฝันดีบ้างรึเปล่า? - ชายหนุ่มแอบถามอย่างอารมณ์ดีพลางแปลงผมของหญิงสาวตรงหน้าช้าๆ


"งืมม ฝันมั๊ยน้าา จำไม่ค่อยได้ด้วยสิ"

เธอนั่งให้อาจัง หวีผมอย่างว่าง่าย

"แต่รู้สึกอบอุ่นมากเลยหละ ^_^ สงสัยเพราะอาจังอยู่ด้วยไง ช่ายม้าๆ"

"แล้วอาจังหิวหรือยัง ตอนที่อาจังหลับไป พนักงานเค้าเอาอาหารเช้ามาให้แล้วหละนะ ถึงตอนนี้จะยังไม่เช้าแล้วก็เถอะ แต่ชั้นเกบไว้ให้แล้วหละนะ"

เธอพูดขณะที่นั่งจุมปุ๊กให้อาจังหวีผมให้อยู่


อามุโร่ : อ้อ ขอบใจนะ ฮึๆ ก็นะไม่อุ่นก็แปลกแล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆพลางพูดอะไรเป็นนัยๆออกมา - เอาล่ะเสร็จแล้วดื่มน้ำก่อนสิ จะได้ตาสว่าง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยื่นแก้วน้ำมาให้เมโลนี่ - ชั้นรู้ว่าเธอต้องอ้อนให้ป้อนแน่ เพราะงั้นรีบๆดื่มเข้าล่ะ - ชายหนุ่มว่าพลางยื่นแก้วน้ำมาชิดริมฝีปากของเธอพลางยิ้มบางๆให้ - อ้ามซะทีสิ ถ้าช้าชั้นจะเก็บล่ะนะ


"แล้วอะไรอุ่นๆ เจ้ย ดื่มๆๆ ใจเยนๆสิ อาจัง ใจร้อนอีกแร้ววว"

เธอพูดพลาง ดื่มน้ำที่อาจังส่งให้

"ว้าวววว สดชื่นไปเลยหละ"

"ชิ ~ แล้วอาจังรุ้ได้ไง ว่าชั้นจะให้อาจังป้อนให้"

เธอทำหน้างอน เหมือนโดนคนรู้ทัน


"งั้น เด๋ว อาหารกลางวัน คล้อยบ่าย ชั้นป้อนอาจังเอง"

พูดไม่ทันขาดคำ เธอก็ลุกไปเอาอาหารที่เธอได้เก็บไว้ มานั่งตรงข้ามอาจัง


"หมุนๆๆ สปาเกตตี้ อ่ะ อ้ามมมม"


ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปากก่อนจะทำท่าอ้ามแต่เปลี่ยนมาเป็นขโมยจูบของหญิงสาวไปอย่างง่ายดาย

อามุโร่ : ฮึๆ~ ทีนี้รู้รึยังล่ะ ว่าอะไรอุ่นน่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพร้อมกับสายตาคมของเขา - เธอผิดเองนะที่กวนประสาทชั้นจนชั้นหลงเธอซะแล้ว รับผิดชอบด้วยล่ะยัยบ๊อง- ชายหนุ่มกระซิบข้างใบหูของหญิงสาวพลางหยิบซ่อมที่พันเส้นสปาเก็ตตี้ไว้จากมือของเมโลนี่มาท่านเอง - ถ้าช้าชั้นกินหมดไม่รู้นะ~ - ชายหนุ่มแหย่หญิงสาวพลางแอบจิ้มขนมหวานหนึ่งชิ้นทานเข้าไป


"อ๊ะ >///< "

เธอรู้สึกว่าหน้าตัวเองแดง และร้อนผ่าวไปหมด แต่ถ้าก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจการกระทำแบบนี้ของอาจัง ซะเท่าไหร่

แต่เธอกลับรู้สึกดีมากกว่าที่คิดเสียอีก

"อะ อะ อาจัง.. "

เธอทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่พูด ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินอาหารบนโต๊ะ

"แล้วไหนว่า อาจังไม่ชอบของหวานไงหละ"

เธอถาม ขณะที่ก้มหน้าก้มตา จิ้มอาหารในจานอยู่


อามุโร่ : ฮึๆ ก็นะ ชั้นก็ไม่ได้ชอบของหวานมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ตอนนี้เริ่มจะสนใจของหวานแล้วล่ะ~ ก็ริมฝีปากของเธอก็รสหวานพอๆกับขนมพวกนี้นี่นา~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีพลางยิ้มบางๆให้
อามุโร่ : ฮึๆๆ หน้าแดงเชียว ไหนเมื่อสองวันก่อนเธอยังปั่นหัวชั้นอยู่เลย ตอนนี้หงอเป็นลูกเจี๊ยบเชียว ~


เมโลนี เป้นคนที่ไม่ชอบยอมแพ้ใครเสียด้วยสิ เมื่อเธอได้ยินอาจังพูดแบบนี้ เอาหละน้า ~

"ใครหง๋อ เหรอ อาจังงงง มานี่มะ เดี๋ยวชั้นป้อนเค้กให้เอง"

เธอพูดพลางเงยหน้าขึ้นมา จ้องตาอาจัง ถึงแม้หน้าจะยังแดงอยู่ก้อเถอะนะ

"มานี่เลยย"

เธอพูดพลางถือช้อนที่ตักเค้กไว้ โดนคิดว่าจะป้อนใส่ปากอาจังตอนเผลอ

พอเธอจะป้อนใส่ปาก เค้กดันไปติดอยู่ตรงขอบริมฝีปากของอาจังซะงั้น

เธอจึง ลุกขึ้นไป เลียเค้กที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากของอาจัง

"อืมมมม หวานจริงๆด้วยหละเนาะ"

เธอพกระซิบใส่หูของอาจังอย่างแผ่วเบา


อามุโร่ : เห~ จะจริงรึเปล่าน้า~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนที่จะตักครีมที่ติดจากเค้กมาอมไว้ก่อนจะป้อนหญิงสาวด้วยความขี้เล่นของตัวเอง เค้กก้อนน้อยๆถูกส่งผ่านลิ้นของเมโล่นี่ช้าๆพลางค่อยๆถูกย่อมลงเพราะน้ำลายของทั้งคู่จนหมดไป ชายหนุ่มถอดริมฝีปากออกมาพลางยิ้มให้อย่างผู้ชนะ - ฮึๆ~ หวานมากเลยล่ะยัยบ็อง~


กรี๊ดดดดด เธออุทานในใจ ~

"งืมมม หวานจริงๆด้วยหละน้า"


เธอพูดพลาง เอานิ้วจิ้มลงไปในครีมบนหน้าเค้ก

และเธออก็ยื่นนิ้วของเธอ ไปใกล้ๆ กับปากของอาจัง

"ลองชิมอีกมั๊ยหละ อาจัง"

แต่ขณะที่เธอจะ ยื่นนิ้วถึงอาจัง เธอก็ เอามือลง และ ประทับริมฝีปากของเธอ ลงไปที่ริมฝีปากของอาจัง

เธอได้สอดลิ้นเข้าหาอาจังอย่างอ่อนโยน

และรีบ นำริมฝีปากของตนเองออกอย่างรวดเร็ว จนอาจังตกใจ

"นั่นแน่ๆ ติดใจของหวานเหรอจ๊ะ อาจัง"

เธอพูดยั่ว พลางตักเค้กขึ้นมากินต่ออย่างหน้าตาเฉย


ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆในลำคอก่อนจะดึงแขนของเมโลนี่มาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเองและตรึงร่างของเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน
อามุโร่ : ชั้นไม่ติดใจของหวานหรอก ชั้นติดใจเธอมากกว่า~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาก่อนจะจุมพิศเธออีกครั้ง ชายหนุ่มที่ถูกท้าทายด้วยลิ้นเมื่อครู่ค่อยๆสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปในช่องปากของหญิงสาวก่อนจะกดลิ้นของตัวเองทาบกับลิ้นของเมโล่นี่พลางช้อนใต้ลิ้นของเธอและพันเล็กน้อยแถมต่อเนื่องอีกด้วย ชายหนุ่มจูบแลกลิ้นกับหญิงสาวอยู่นานพอสมควรแต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆเสียด้วยและเธอเองก็ไม่อาจจะหนีไปจากอ้อมแขนของชายหนุ่มได้เช่นกัน น้ำลายใสค่อยๆล้นออกมาจากริมฝีปากของเมโลนี่ช้าๆจนไหลเยิ้มลงมาเปราะคางของเธอ
อามุโร่ : อือ ~ . . . หืม . . . -


ฮึ๊บๆๆๆ เธอพยายามจะดินออกจากอ้อมกอดของอาจัง แต่รุ้สึกว่าจะดิ้นไปไหนไม่ได้เอาเสียเลย

และเธอก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจ การจูมพิศของอาจัง

แต่ตอนนี้ เธอเริ่มรู้จะขาดอากาศหายใจเสียแล้วสิ

เธอจะ ใช้แรงเฮือกสุดท้ายของเธอ ผลักอาจังล้มลง และขึ้นคร่อมบนตัวอาจังแทน

"คิดว่าชั้นจะยอมอาจังหร๋อคะ"

เธอพดพลางทำตาเจ้าเล่ และเลื่อนริมฝีปากของตนเองลงไปที่ ซอกคอของอาจัง

และเริ่มประทับรอยจูบลงบนต้นคอของอาจัง อย่างหนักหน่วง

ทำให้ ที่คอของอาจัง เกิดเป็นรอยสีแดงอย่างเห็นได้ชัด

"หึหึ ชั้นไม่ยอมแพ้อาจังหรอกนะ"


เธอพูด พลางประทับรอยจูบลงที่ต้นคออีกด้านนึงของอาจัง และเงยตามองด้วยสายตายั่วยวน

"ตอนนี้ อาจังเป็นของชั้นแล้วสินะ ~"



ชายหนุ่มหลับตาเล็กน้อยพลางหลบหน้าหนีหญิงสาวที่ก้มลงมาจูบที่ต้นคอของเขาจนเป็นรอยจ้ำแดงทั้งสองด้าน
อามุโร่ : ฮึ~ เธอคงกล้าทำได้แค่นี้แหละน่า - ชายหนุ่มยิ้มมีเล่ห์นัยพลางถามหญิงสาวบนร่างของเขาก่อนจะเลื่อนมือมาแตะหน้าอกของหญิงสาวพลางคลึงเล็กน้อย - ฮึๆ~ นุ่มกว่าที่คิดนะ เอาล่ะ~ ตาชั้นทำให้เธอบ้างดีไหมนะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางดึงคอเสื้อของหญิงสาวที่เผลอปล่อยตัวเพราะถูกสัมผัสที่หน้าอกพร้อมกับคิสมาร์กที่ต้นคอของหญิงสาวบ้าง
อามุโร่ : หอมจังเลยนะต้นคอของเธอเนี่ย~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางเลื่อนมือไปคลึงหน้าอีกที่แนบกับแผ่นอกของชายหนุ่มเบาๆ - คิกๆ อย่าอดกลั้นไว้ล่ะ ถ้าชอบก็ยอมบอกมาดีๆเถอะนะยัยบ็อง จะแกล้งชั้นแบบนี้น่ะยังเร็วไปนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางจุมพิศเธอเบาๆก่อนจะดันร่างของเมโลนี่ให้หันหลังมาทางเขาก่อนจะคลึงหน้าอกที่อวบอุ่มใต้ร่มผ้าบางๆนั้นช้าๆพลางขบใบหูเล็กนั่นไปพลาง


เธอพยายามกลั้นเสียงครางของตัวเองไว้อย่างเตมที่

คิดว่าชั้นจะยอมงั้นเหรอ อาจังง

เธอคิดอยู่ในใจ ขณะที่เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่นั้น

เธอก็เอียงคอขึ้นไปหา อาจัง และ ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของอาจังอย่างแผ่วเบา

และค่อยๆสอดลิ้นของเธอ อย่างนุ่มนวล จนอาจังต้องหันมาสนใจ การสอดลิ้นของเธอ

ในระหว่างที่เธอกำลังแลกลิ้นกับอาจังอยุ่นั้นเอง เธอก็พยายามประสานมือของเธอและอาจังเอาไว้

"ชัน รัก อาจัง นะ"
เธอพูดพลางจับมือทั้งสองไว้อย่างแน่นหนา และ แลกลิ้นกับอาจังจนลืมหายใจ

เมื่อเธอเริ่มรู้สึกขาดอากาศหายใจอีกครั้ง เธอจึงหันหน้าเข้าหาอาจังอย่างรวดเร็ว และสวมกอดอาจังจากทางด้านหน้า

"ไหน ว่า ชั้น เป็น คน น่ารำคานไงหละ ตอนแรกๆ ที่เราเจอกัน" เธอกระซิบที่ใบหูของอาจัง ในขฯะที่ยังกอดอาจังอยู่


ชายหนุ่มยิ้มกว้างเล็กน้อยก่อนจะจูบหล่อนเบาๆ
อามุโร่ : ใช่เธอน่ะน่ารำคาญมากเลยล่ะ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็กวนชั้นได้ตลอด . . - ชายหนุ่มว่าพลางกดร่างของหญิงสาวให้นอนราบกับเตียงก่อนจะดึงดึงเสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ออกมากมัดมือทั้งสองข้างของหญิงสาวไว้พลางค่อมร่างของเธอ - คราวนี้ตาชั้นแกล้งเธอบ้างล่ะนะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางปลดประดุมเสื้อของหญิงสาวออกมาเผยหน้าอกขาวเนียนและใหญ่ของหญิงสาวปลายยอดสีชมพูที่ชูชั้นมาอย่างอวบอิ่ม ชายหนุ่มโน้มใบหน้าของตัวเองจูบที่ซอกอกของหญิงสาวพลางใช้มือนวดหน้าอกของเธอเบาๆ - หน้าอกใหญ่กว่าที่คิดนะ~ แถมนิ่มด้วย น่าแกล้งจริงๆเลยนะเธอเนี่ย~ - ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางเลียยอดอกของหญิงสาวเบาๆ - ว่าไงล่ะจะยอมครางน่ารักๆอ้อนชั้นได้รึยังฮึ?~


"ไม่มีทางหรอกนะ อาจังงง คริๆ"

ในเมื่ออาจังอยากได้ยินเสียงเธอมากเท่าไหร่ เธอก็จะพยายามอดทนมากเท่านั้น ก็เธอไม่ชอบยอมแพ้นี่นา

เธอกัดริมฝีปากพูดขณะที่ เธอทำสายตาซุกซนใส่อาจัง

"ชั้นไม่มีทางยอมแพ้อาจังแน่ๆ หละ ~"


เธอได้ใช้ริมฝีปากของเธอ งับหูของอาจังเบาๆ และสอดลิ้นของเธอ เริ่มเลียจากใบหูของอาจัง และซุกซนลึกเข้าไปเรื่อยๆ

และเธอก็พยายามจะดึงมือออกจากที่อาจุงมัด แต่รู้สึกเหมือนจะไร้ผลเสียแล้ว

"แล้วชั้นไปแกล้งอาจัง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันน ~"


เธอคุยกับอาจัง โดยคิดหาวิธีทางที่จะเอาชนะอาจังอยุ่อย่างเงียบๆ

"แล้ววันนี้อาจังบอกจะพักผ่อนไง ไหนบอกว่าเหนื่อยล่าาา"


อามุโร่ : ตั้งแต่วันที่เราพบกันเธอก็เริ่มแกล้งชั้นแล้วไม่ใช่หรอ? บอกว่าจะทนให้ได้สินะ ถ้างั้นชั้นจะแกล้งเธอจนกว่าเธอจะยอมครางออกมา~ - ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเลห์พลางขบอยดอกอมชมพูดข้างหนึ่งช้าๆก่อนจะค่อยๆจูบเป็นจ้ำอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเลื่อนมือไปลูบเนินขาวของหญิงสาวช้าๆ  -


"มันคนละแบบแล้วนะ อาจังงง ไม่ใช่ทนแบบนี้~"

เธอพูดพลางบิดขา ปกปิดส่วนล่างของเธอ เพื่อไม่ให้ อาจังล่วงล้ำเข้าไปมากกว่านี้

"ตอนแรก ที่ทำไป เพราะอยากเป้นเพื่อนหรอก แต่ตอนนี้มันมากกว่านั้นแล้ว ไม่ได้เรียกว่าแกล้งซักหน่อยนะ"


อามุโร่ : ฮึๆ~ จะทนไหนก็เหมือนกันนั่นแหละนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มพลางเลื่อนนิ้วผ่านช่องขาที่หุบไว้ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปยังร่างกายของหญิงสาวเบาๆ ร่างของเมโลนี่กระตุกขึ้นมาทันทีที่นิ้วของเขาสอดเข้าไปในนั้น - ฮึๆ~ ทนไปเถอะ~ ตอนที่ถึงที่สุดเสียงเธอจะน่ารักมากเลยนะรู้รึเปล่า~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางมองที่ยอดอกที่เต่งตึงขึ้นมาก่อนจะโลมเลียช้าๆเพื่อทำให้หญิงสาวร่างบางตรงหน้าเขาปลดปล่อยความรู้สึกของตัวเองออกมา


"ไม่..มี..ทาง..หรอก..อา..จัง"

เธอพยายามปลดผ้าที่ผูกข้อมือของเธอ จนตอนนี้มีเหงื่อซึมค่อนข้างมาก จนผ้าเริ่มหลวม

"เพราะชั้นมั่นใจว่า ชั้นน่ารักตลอดเวลาสำหรับ อาจังอยู่แล้วหละ"

เมื่อผ้าที่ผูกข้อมือของเธอหลุดออก เธอจึงรีบใช้มือทั้ง 2 ข้าง ยันตัวเองขึ้น

ก่อนประทับริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากของอาจังอีกครั้ง

และวิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

"โอ๊ยยยย เกือบจะแย่แล้วเรา"


เธอบ่นอุบอิบอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำของเธอ และ ลูบไล้ส่วนต่างๆ ที่่ถูกอาจังสัมผัส

มันยังรู้สึกร้อนผ่าว อยู่เลย

แต่ว่า มันยังไม่ถึงเวลาหรอกนะอาจัง .. ยังไม่ถึงเวลานั้น

เธอพูด พลางหอบหายฝจอย่างหนักหน่วง


อามุโร่ : ชิ หนีไปซะได้ แต่เอาเถอะ อย่างน้อย บนร่างกายยัยนั่นก็มีตราของชั้นติดอยู่เพียบเลย~ - ชายหนุ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองก่อนจะมาจัดการเก็บจานกับช้อนตรงเชลให้เรียบร้อย พลางลุกขึ้นมาบิดร่างกายเล็กน้อยให้หายเมื่อยก่อนจะรอให้หญิงสาวที่หนีไปทำใจในห้องน้ำให้ออกมาหาเขาเอง


มื่อเธอสามารถควบคุมตัวเองให้หายร้อนผ่าว และหัวใจกลับมาเต้นเป็นปกติได้อีกครั้ง

"เห้ออ สงสัยชั้นต้องไปหาซื้อเสื้อใหม่ซะแล้วละมั้ง"

เธอก้มมองรอยตีตราทั่วร่างกายของเธอ

อาบน้ำอีกซักรอบแล้วกันน~

เมื่อเธออาบน้ำเสร็จ เธอก็แง้มประตูห้องน้ำออกมาดูว่าอาจังทำอะไรอยู่

"อะ อะ อะ อาจัง ~"

"หายเพี้ยนหรือยังอ่ะ"


เธอถามเพื่อความแน่ใจ ก่อนที่จะออกไปจากห้องน้ำ


อามุโร่ : นั่นสิ หายเพี้ยนรึยังนะ~ - ชายหนุ่มเล่นลิ้นนิดหน่อยพลางหันไปที่ประตูห้อง - แต่ก็ออกมาเถอะ ชั้นไม่ทำอะไรเธอแล้วล่ะ- ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเพื่อให้เมโลนี่เลิกระแวงตัวเองเสียที


"แน่ใจนะ ?"

เธอถามเพื่อเรียกความมั่นใจให้กับตัวเองและอาจัง อีกครั้ง

เธอเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูคลุมผม

"เช็ดผม แล้วก็หวีให้ด้วยเลยนะ อาจัง  แล้วชั้นจะยกโทษให้"



อามุโร่ : แน่ใจสิ - ระหว่างที่หญิงสาวเดินมายื่นผ้าขนหนูให้ชายหนุ่มได้คว้าแขนของเธอพลางจูบแลกลิ้นเบาๆก่อนปล่อย - ขอโทษนะ ชั้นคงจะแกล้งเธอมากเกินไป เจ๊บรึเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางมองรอยแดงที่ต้นคอของเมโลนี่


"มะ มะ ไม่หรอก ไม่ต้องคิดมาก >///<"

ตอนนี้ เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนผ่าวอีกครั้ง

และที่สำคัญ คอของอาจังก็ไม่ได้ต่างจากของเธอซักเท่าไหร่นัก

"มานี่ได้แล้ววว อาจัง"

เธอจูงมือ อาจังมานั่งลงที่ขอบเตียง

"อ๊ะ เช็ดผมให้หน่อยยยย นะ" เธอพูดพลางยิ้มให้อาจังอย่างเขินอาย


ชายหนุ่มปล่อยให้เธอจูงมือไปอย่างว่าง่ายก่อนจะมานั่งข้างๆเมโลนี่พลางเช็ดผมให้
อามุโร่ : ขอโทษนะ ยังไงชั้นก็แกล้งเธอแรงไปจริงๆนั่นแหละ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆอย่างสำนึกผิดพลางเช็ดผมของหญิงสาวไปด้วย - ทั้งขโมยจูบเธอทั้งทำแบบนั้น . . . เธอคงจะกลัวชั้นล่ะสิ? - ชายหนุ่มเหลือสายตาไปมองที่รอยจูบที่ต้นคอของเมโลนี่พลางหลี่ตาลง - แต่ช่วยไม่ได้นี่นา เธออยากแกล้งชั้นจนชั้นชอบเธอทำไมล่ะยัยบ๊อง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะเช็ดผมของเธอแห้งพลางจับหัวของหญิงสาวมานอนหนุนตักบ้าง - เดี๋ยวชั้นปั่นหูให้ นอนอยู่นิ่งๆล่ะ - ชายหนุ่มว่าพลางหยิบคัทเติ้นบัตอันเล็กมาไว้ในมือ พลางค่อยๆแหย่ปลายสำรีนั้นเข้าไปในรูหูของหญิงสาวพลางปั่นเบาๆเพื่อไม่ให้เธอระคายเคือง


"อืมมม สบายจังเลย"

ขณะที่นอนหนุนตักอยู่นั้น เธอก็มองหน้าอาจังไปด้วย

"แต่ไม่เป็นไรหรอก ชั้นไม่ได้โกรธอาจังนี่นา เพราะชั้นเองก็ทำกับอาจังไว้เยอะเหมือนกันนั่นหละ"


เธอพูดพลาง รีบหลบสายตาของอาจังทันที

"เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าอาจังชอบคนที่แกล้งตัวเองหนะ"


ขณะที่พูด เธอก็เอื้อมมือไปจับแก้มของอาจังให้โน้มลงมาใกล้ๆ

"งั้น ชั้นก็จะแกล้งอาจังตลอดไปเลยหละ คริๆ"


แล้วกระซิบที่ข้างหูของอาจังเบาๆ

ก่อนที่จะปล่อยแก้มของอาจังกลับสู้ตำแหน่งเดิม


อามุโร่ : ยัยบ้า ผู้ชายกับผู้หญิงมันไม่เหมือนกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางแตะที่รอยจ้ำสีแดงตรงต้นคอของเมโลนี่เบาๆ - สำหรับผู้หญิงน่ะ เป็นเรื่องใหญ่มากเลยไม่ใช่หรอ?


"มันสำคัญที่ว่า ใครเป็นคนทำไม่ใช่เหรอ ^___^"

"แล้วชั้น ก็ไม่ได้เสียใจด้วยนะ เพราะฉะนั้น ไม่ต้องเสียใจหรอก อาจัง แค่ตอนนี้ อาจัง อยู่ที่นี่ กับชั้น ก้อพอแล้วหละ~"

เธอพูดพลาง นอนตักอาจังอย่างสบายใจ


ชายหนุ่มยิ้มกว้างเล็กน้อยพลางเลื่อนหน้ามาใกล้ๆเมโลนี่ที่นอนอยู่
อามุโร่ : ยัยบ้า พูดแบบนี้เดี๋ยวชั้นก็ห้ามตัวเองไม่ได้หรอก~


"ก็อาจังบอกจะไม่ทำไรแล้วนิ ใช่ม้าหละ"

"แต่ถ้าไม่รุนแรง หละก้ออ  ..."

เธอพูด พลาง เอามือจับแก้ม อาจังลงมาอีกครั้ง แล้วหอมแก้ม 1 ที

"แหะๆๆๆ"


อามุโร่ : . . . นี่แกล้งชั้นอีกแล้วใช่มั้ย ทำให้ผู้ชายอายน่ะ มันไม่ดีนะ - ชายหนุ่มยิ้มแก้มแดงต่อหน้าหญิงสาวพลางเอ็ดเบาๆ


"ว้าวๆๆ อาจัง หน้าแดงแล้วน้าาา"

เธอแซวใขขณะที่ตัวเองยังนอนอยู่บนตักของอาจังอยู่

"ตอนนี้กี่โมงแล้วนะ ถ้าเวลาหยุดอยู่ตรงนี้ได้ ก็คงดีสินะ ~"

ชายหนุ่มลูบศรีษะของหญิงสาวเบาๆ พลางโน้มตัวลงไปจูบเธออย่างอ่อนหวานครู่หนึ่งก่อนถอนริมฝีปากออกมา

อามุโร่ : ขี้แกล้งไม่พอ ยังปากหวานอีกนะ ถ้าเวลาหยุดได้จริงๆเธอจะไม่เบื่อหรอที่อยู่กับชั้นตลอดไปน่ะ?

ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้หญิงสาวพลางมองร่างบางที่นอนบนตักของเขาด้วยสายตาอ้อนเล็กๆ


"แล้วอาจัง เบื่อหรือเปล่า ที่ต้องมาคอยดูแลชั้นอ่ะ"

เธอพูดพลางหยิกแก้มอาจังไปด้วย

"ถึงอาจังจะเบื่อชั้นนะ ชั้นก็จะอยู่กับอาจังแบบนี้แหละ ดีแล้ววหละ ~"

"ก็บอกแล้วไง ว่าชั้นจะคอยตามแกล้งอาจังแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยหละ คริๆ"

เธอพูดแล้ว ยื่นมือไปจับมือของอาจังไว้อย่างอบอุ่น


อามุโร่ : หรอ? - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้หญิงสาว - ถ้างั้นรบกวนแกล้งชั้นด้วยท่าทางน่ารักๆของเธอแบบนี้ตลอดไปด้วยนะ~ นี่ . . . ที่เธอบอกว่ารักชั้นน่ะ เธอไม่ได้ล้อชั้นเล่นใช่มั้ย? - ชายหนุ่มแสดงสีหน้าจ๋อยเหมือนลูกสุขพลางยืนยันคำนั้นจากปากของหญิงสาวตรงหน้าเขา


"นี่ อาจัง ไม่เชื่อชั้นงั้นเหรอ"

"ชั้นไม่ได้พูดคำว่ารักออกมาง่ายๆหรอกนะ ถ้าไม่ได้คิดแบบที่พูดจริงๆ"

เธอหันไปนอนตะแคงข้าง ทำหน้าตางอนอาจังทันที แต่ยังไม่ยอมลุกจากตักของอาจัง

"ทีหลัง จะไม่พูดคำนั้นกับอาจังแล้ว ชิ !!!"


ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆพลางยื่นใบหน้าไปใกล้ๆใบหูน้อยของหญิงสาวที่งอนใส่เขา

อามุโร่ : ฮึๆ~ ชั้นดีใจนะที่เธองอลน่ะ - ชายหนุ่มกระซิบข้างๆใบหูนั้นจนหญิงสาวรู้สึกถึงลมหายใจหุ่นๆนั่นได้ ชายหนุ่มหลี่ตาลงพลางค่อยๆจูบหลังใบหูของเธอเบาๆพลางเลื่อนมางับที่ใบหูที่เพิ่งจะทำความสะอาดให้ใหม่ๆ พลางสอดลิ้นเข้าไปในใบหูนั้นช้าๆและอ่อนโยนนานอยู่พอสมควร
อามุโร่ : ชั้นรักเธอนะ เด็กบ้า~


"งืมมม"

เธอยังคงหันข้างให้อาจังอยู่ แต่เธอแอบยิ้มอยู่กับตัวเอง

"ชั้น ก็ รัก อาจัง นะ"

เธอแอบพูดอยู่กับตัวเองเบาๆ

นอนอยู่ซักพัก เธอก็ลุกขึ้นมา เหมือนนึกอะไรได้

"นี่กี่โมงแล้วเหรอ อาจัง ?"


อามุโร่ : อื้มตอนนี้ก็บ่ายสองโมงแล้วล่ะ มีอะไรหรอ? - ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางเขยิบมาใกล้ๆแฟนสาว


"ท้อง ร้อง อ่ะ"

ที่สะดุ้งเพราะกลัวอาจังได้ยินนั่นแหละ >////<

"ลงไปกินข้าวข้างล่างกันมั๊ย แหะๆๆ"

เธอพูดพลางลุกออกจาเตียง แต่เหมือนเธอจะนั่งอยู่ข้างๆ ขอบเตียง

"เหมือน จะ เป็น เหนบ งือออออ"


เธอพูดพลางหันหน้าไปทางอื่น เพราะตอนนี้ เธอกำลังเริ่มหน้าแดง เพราะอายนั่นเอง


ชายหนุ่มโอบด้านหลังของหญิงสาวเบาๆพลางซบที่ต้นคอของเมโลนี่ พลางอ้อนเธอเบาๆ
อามุโร่ : ทานไปตั้งขนาดนั้นแล้วยังหิวอีกหรอ~ มาทานชั้นแทนดีไหม? - ชายหนุ่มพูดเป็นนัยๆข้างๆหูของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา
อามุโร่ : ชั้นมั่นใจนะว่าตัวชั้นอร่อยกว่าอาหารของที่นี่หรือที่ไหนๆ~♥ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลียต้นคอของหญิงสาวอย่างยั่วยวน


"แง้วววววว"

เธอร้องออกมา เพราะเธอเป็นเหนบอยู่ พอโดนอาจังกอด มันเลยรู้สึกแปลกๆ

"คือ ตอน นี้ กิน อะ ไร ก็ ไม่ ได้ ทั้ง นั้น แล อา จัง"

เธอพูดออกมาเสียงเบาๆ

"ขาชั้น ชา ไปหมดแล้ว น้าาา ~"

เธอพูดอย่างเจ็บปวด เพราะแค่เธอ ขัยบขาเพียงนิดเดียว มันก็แปร๊บๆไปทั้งขาแล้ว


อามุโร่ : ถ้างั้น~ - ชายหนุ่มว่าบางเลื่อนมือลูบไล้ที่เอวของหญิงสาวไล่ไปที่น่องขาของเธอพลางนวดเบาๆ - ให้ชั้นนวดให้ไหม?~ - ชายหนุ่มกระซิบแผ่วเบาพลางค่อยๆลงแรงบีบน่องขาของแฟนสาวเบาๆส่วนมืออีกข้างนั้นเลื่อนมานวดส่วนอื่นที่เธอไม่ได้ปวดเลยแม้แต่น้อย


"มะ มะ เป็นไร ก็ได้นะ อาจัง"

เธอพูดพลาง พยายามขยับขาของตนเองให้รีบหายชา ถึงแม้จะแปล๊บๆทุกครั้งก็ตาม

"แล้ว อีกมือของอาจัง จะซนไปถึงไหนอ๊าา"

ขณะที่ขยับขาอยุ่นั้น เธอก็หันมาแยกเขี้ยวใส่อาจัง ทันที

"อย่าเพิ่งโดนตัวสิ อาจัง งือออ มันแปร๊บๆ อยู่นะ"


ชายหนุ่มไม่ฟังที่เมโลนี่เตือนเท่าไหร่พลางเลื่อนใบหน้าไปจูบพลางสอดลิ้นแกล้งเมโลนี่เบาๆ ส่วนมือทั้งสองข้างยังคงซนและยังคงนวดร่างกายของหญิงสาวเบาๆถึงแม้เธอจะขยับหนีก็ตาม


"อะ อะ อาจัง หยุด หยุด เลยน้าา~"

เมื่อขยับขาแล้วไม่รู้สึกแปร๊บๆ เธอจึงหันหน้าหา อาจัง

"ถ้าอาจังไม่หยุด ชั้นจะงอนอาจังแล้วนะ แง่งงงง"


เธอหันไปขู่อาจังอีกครั้งนึง พลางจับกดอาจังลงนอน และเธอขึ้นคร่อม

"ถ้าอาจังรักชั้นจริง ใจเยนๆ ก่อนนะ"

เมื่อเธอพูดจบ พลางประทับริมฝีปากของเธอ เข้าหาอาจัง และสอดลิ้นเข้าไปเล็กน้อย

แล้วเธอก็ลุกออกมาจากเตียง แล้วเดินไปที่ประตูห้อง

"ไปกินข้าวกันนนะ อาจัง"


เธอพูดพลางยื่นมารอให้อาจังเดินมาหา


อามุโร่ : ฮึๆ~ จะหยุดดีไหมน้า~ - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาและไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยจนหญิงสาวปั้นหน้าโกรธใส่พลางจูบเขา
- ฮึๆ เวลาโกรธก็น่ารักนะ ~ - ชายหนุ่มยิ้มเยาะให้พลางค่อยๆนวดขาของเธอจนหญิงสาวขยับได้แล้ว - อื้ม~ ปล่อยก็ได้~ - ชายหนุ่มปล่อยเธออย่างว่าง่ายและเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พลางเดินตามหญิงสาวด้านนอกห้อง - จริงๆสั่งมากินที่ห้องก็ได้นี่นา~ หรือว่าเธอกลัวชั้นกันเอ่ย~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางแหย่แฟนสาวที่ยืนหน้าแดงรอเค้าอยู่


"ก็วันนี้อยู่กันแต่ในห้องนี่นา หรือไม่จริง"

เธอพูดพลางเดินจับมือกับอาจัง

แต่อาจังก็พูดถูกนิดนึงหละนะ ถ้าอยู่ในห้อง อาจังต้องแกล้งเราอีกแหงๆเลย


"แล้วอาจัง หายเหนื่อยบ้างหรือยัง หรือว่ายิ่งเหนื่อยกว่าเดิม"

"ถ้ายังอยู่ในห้อง อาจังต้องไม่ยอมพักแหงๆ ออกมาข้างนอกน่าจะดีกว่านะ"

"ไปไหนกันดีน้าาา ชั้นอยากออกไปเที่ยวข้างนอกกับอาจังบ้างนี่นาาา พาชั้นเที่ยวหน่อยสิ"

เธอพูดพลางถูผมกับแขนของอาจัง แนวๆอ้อนให้พาไปหน่อยย อ่ะนะ


อามุโร่ : ที่มอร็อคไม่ค่อยมีที่เที่ยวเท่าไหร่นอกจากตลาดกลางเมืองน่ะ แต่ว่าอากาศค่อนข้างร้อนนะ เธอเพิ่งอาบน้ำมาเดี๋ยวก็เหนียวตัวอีกหรอก แล้วก็. . - ชายหนุ่มหยุดเดินก่อนจะอุ้มเมโลนี่ขึ้น - ยัยบ๊อง กาเกงเธอเปียกแบบนี้ไม่อายรึไง _ ''' _ ออกมาทั้งชุดนอนแถมกางเกงยังเปียกอีก ยัยซุ่มซ่ามเอ้ย - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับอุ้มเมโลนี่กลับไปที่ห้องเพื่อให้ไปจัดการเรื่องชุดของเธอก่อน


"อ๊ะ ขอบใจจ๊ะ อาจัง"

เธอพูดพลางหน้าแดงขึ้นมาอีกแล้ว

เพราะเธอมัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้ไปตลาดกับอาจังนั่นหละ


"ไม่เป็นไร ไปตลาด แล้วกลับมาอาบอีกรอบก็ได้ เพราะชั้นอยากออกไปเที่ยวกับอาจังหนะ"

"งั้นเดี๋ยวชั้น เปลี่ยนชุดก่อนนะ อาจังด้วยหละ"

"ชั้นว่า อาจังน่าจะมีเหงื่อเยอะอยู่หละนะ~"


ขณะที่เธอกำลังเปลี่ยนชุดในห้องน้ำอยู่นั่นเองชายหนุ่มได้เลื่อนประตูห้องน้ำออกพลางเดินมาโอบร่างของหญิงสาวที่เปลือยปล่าวอยู่พลางกอดเอวเธอไว้เบาๆ
อามุโร่ : ฮึๆ~ ผิวเธอขาวจังเลยนะ ชั้นอยากจะทำให้มันแปดเปื้อนจัง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางจูบที่ต้นคอของเธอก่อนจะเลื่อนมือลงไปแตะที่เนินขาวของหญิงสาวพลางสอดนิ้วเข้าไปช้าๆ ร่างของหญิงสาวเกร็งและกระตุกเป็นจังหวะช้าๆ  ชายหนุ่มค่อยๆพาร่างของหญิงสาวไปนั่งตรงอ่างน้ำให้เธอนั่งหันมาทางชายหนุ่ม
อามุโร่ : นี่อ้าขาสิ ชั้นจะทำให้เธอรู้สึกดีมากกว่านี้เอง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆจูบหัวเข่าของเธอช้าๆไล่ไปที่ขาเรียวสวยก่อนจะมาหยุดที่เนินขาวของเธอ ชายหนุ่มค่อยๆสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปในถ้ำนั้นช้าๆและวนไปมาด้านใน ส่วนมือนั้นยังคงจับขาของเธอไว้ไม่ให้หนีไปได้


เธอตกใจไปชั่วขณะ ที่อยู่ดีๆ อาจังเข้ามาตอนที่เธอเปลี่ยนเสื้อผ้า

"ไหน อาจัง บอกว่าจะไม่ทำแล้วไง.."

เธอมองหน้าเขาด้วยแววตาที่ปวดร้าวเท่าที่เขาจะเคยเห็น

"รู้สึกดี .. งั้นเหรอ"

เธอพูดพึมพำออกมาเบาๆ

..ในที่สุด มันก็ต้องเปนแบบนี้สินะ..


และปล่อยตัวเองให้ทำตามสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามต้องการ โดยไม่ขัดขืนอีกต่อไป


อามุโร่ : อื้ม ขอโทษนะพอชั้นนึกถึงเรื่องเมื่อกี้ได้ . . . ชั้นก็อยากทำน่ะ . . - ชายหนุ่มเอ่ยตอบเบาๆ แต่ไม่ทันที่จะเงยหน้ามองเพราะมัวแต่หลงไหลกับเนินขาวสวยของเธอพลางค่อยๆโลมเลียช้าๆก่อนจะจูบลงไปเบาๆ ร่างของเธอกระตุกขึ้นมาเป็นจังหวะ แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกแปลกที่ไม่มีเสียงอะไรเล็ดรอดออกมาจากคนรักเลยแม้แต่น้อยชายหนุ่มถอนริมฝีปากของตัวเองออกพลางเงยหน้ามามองใบหน้าของเธอก็พบกว่าเธอกำลังร้องให้และเจ็บปวดอยู่จนทำให้ชายหนุ่มหน้าซีดขึ้นมาทันที
อามุโร่ : เมโล่นี่? เป็นอะไรน่ะ? - ชายหนุ่มหยุดการกระทำทุกอย่างของตัวเองพลางยื่นมือมาปาดน้ำตาของคนรัก - เธอไม่มีความสุขงั้นหรอ? ทำไมล่ะ ทั้งๆที่ชั้นอยากจะทำให้เธอมีความสุข ถ้าเธอไม่ชอบทำไมไม่บอกชั้นมาตรงๆล่ะ ชั้นก็จะหยุดตามที่เธอบอกแท้ๆ - ชายหนุ่มเองก็ได้แสดงสีหน้าเจ็บปวดขึ้นมาเช่นกันเมื่อรู้สิ่งที่ตัวเองทำไปนั้นเป็นการทำร้ายคนรักของตัวเอง
อามุโร่ : เมโลนี่ ชั้นจะถามเธอครั้งสุดท้าย . . . - ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นคลอ - ถ้าเธอ . . . ไม่ต้องการชั้นก็จะหยุด. . . และจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีกเลยไม่ว่าจะเมื่อไหร่ชั้นจะทนเก็บมันไว้คนเดียวตลอดไป จะไม่แตะต้องร่างกายของเธออีกเป็นครั้งที่สอง - ชายหนุ่มกัดฟันแน่นพลางมองคนรักของเธอด้วยสายตาจริงจัง - ชั้นแค่อยากจะทำให้คนรักของตัวเองมีความสุขแต่ถ้าสิ่งที่ชั้นทำมันทำให้เธอเจ็บปวดจนแสดงสีหน้าออกมาทั้งร้องไห้ออกมา ชั้นจะไม่ทำแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง . . . เพราะงั้นช่วยตอบชั้นมาทีเถอะ ว่าเธอต้องการให้ชั้นทำแบบนี้รึเปล่า . . . ข้อร้องล่ะ


"อืม ชั้นรู้ ว่าอาจัง อยากทำให้ชั้นมีความสุข"

"ชั้นเข้าใจดีิ เพราะชั้นรักอาจังไงหละ"

เธอฝืนยิ้มออกมาช้าๆ แต่แววตาของเธอยังไม่เปลี่ยนแปลง

"ไม่ต้องห่วงชั้นหรอก ทำตามที่อาจังต้องการเถอะ"

เธอพูด พลางหลับตาลงอย่างช้าๆ


ชายหนุ่มยังคงสายตาของตัวเองไว้แบบเดิมพลางจับมือของเมโลนี่
อามุโร่ : เธอกำลังกลัวชั้นอยู่ใช่มั้ย? - ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างแผ่วเบาพลางเช็ดน้ำตาของคนรักช้าๆ


"ไม่หรอก ไม่ใช่เลย"

เธอพูดพลางส่ายหัวไปมาอย่างช้าๆ

"เพราะอาจัง เป้นคนสำคัยสำหรับชั้นต่างหากหละ"

"ชั้นแค่ อยากอยู่กับอาจัง ไปเรื่อยๆ"

"ไม่ใช่ว่า ชั้นรังเกียจอาจัง หรอกนะ"

ขณะที่พูด เธอก็หน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอต้องทำ ก่อนที่เธอจะเสียสิ่งสำคัญไป


"ชั้นก็แค่ ยัง ไม่ พร้อม เท่านั้นเอง"

"แต่ถ้าอาจัง จะไม่แตะตัวชั้นอีกเลย ชั้นก็คง...."

"แต่ถ้าอาจัง ต้องการ ชั้นก็จะ พยายามนะ"

เธอพูดพลางหลับตา และเกร็งตัว จนน้ำตาไหลอาบแก้มของเธอด้วยความกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้


ชายหนุ่มจูบคนรักของตัวเองเบาๆเพื่อให้เธอผ่อนคลายก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ

อามุโร่ : ถ้าอย่างนั้นชั้นจะรอ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางกอดร่างอันเปลือยเปล่าของเมโลนี่ไว้แน่น - ชั้นจะรอจนกว่าเธอจะพร้อม ถึงตอนนั้นชั้นจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด . . . เพราะงั้นชั้นจะไม่ฝืน ชั้นจะไม่ทำให้เธอลำบากใจเด็ดขาดเพราะงั้นชั้นจะไม่ทำอะไรมากกว่าจูบเธอ ชั้นจะรอให้เธอเป็นคนบอกให้ชั้นทำเรื่องแบบนี้เองเพราะงั้นหยุดร้องไห้เถอะนะ . . . ชั้นบอกแล้วว่าถ้าเธอกลัว ชั้นก็จะไม่ทำน่ะยัยบ๊อง . . . ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาพลางจูบเมโลนี่เบาๆอย่างอ่อนโยน


"อะ อาจังงงง"

เธอกอดอาจัง พลางร้องไห้เสียดัง ทั้งเสียใจทั้งดีใจในคราวเดียวกัน

"ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ~"

"ชั้น รัก อาจังที่สุดเลยยย"

เธอพูดพลางกอดอาจังแน่นมากขึ้นกว่าเดิม

เธอพูดเสร็จ พลางเช็ดน้ำตาออกมา และ ประทับริมฝีปากของอาจังด้วยความแผ่วเบา

"อยากไปตลาดแล้วหละ"


เธอพูดพลางยิ้มออกมาอีกครั้ง


อามุโร่ : อื้มได้สิ ก่อนอื่นใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางปล่อยร่างของเธอ - ไม่ต้องแต่งสวยมากก็ได้นะ ชั้นไม่อยากให้ใครเห็นเธอแบบนั้น~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะจูบแลกลิ้นกับเมโลนี่ด้วยความหึงเล็กน้อยพลางเดินออกไปจากห้องน้ำปล่อยให้หญิงสาวเปลี่ยนชุดในห้องคนเดียว


"อืม เดี๋ยวจะรีบแต่งตัวเลยนะคะ"

เธอพูดพลางรีบรีบแต่งตัวออกมาหาอาจัง

"พร้อมแล้ววววน้าาา ~"

เธอรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ และกอดอาจังจากด้านหลัง

"อาจังงง พร้อมหรือยัง"


เธอพูดพลาง อ้อนอาจังอยู่ข้างหลัง เป้นการบ่งบอกว่า เธออยากไปเที่ยวกับอาจังแล้ว ^________^

"ชุดชั้นน่ารักมั๊ยหละ"

ขณะที่พูด เธอก็หมุนตัวให้อาจังดู ชุดเดรส สีชมพู ยาวเลยเข่าเล็กน้อย

ที่คอมีระบาย เล็กน้อย ทำให้ช่วงคอไม่ดูโล่งเกินไป

เธอพยายามมองหาเครื่องประดับในห้องนี้ แต่ไม่พบ เธอจึงเลือกชุดทีมีระบายแทน

เพื่อให้มันดูไม่โล่งเกินไป


"อาจัง ชอบมั๊ยย~"


อามุโร่ : อื้มน่ารักสิ~ ถ้างั้นไปกันเถอะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางยื่นมือไปขอจับมือกับเมโลนี่


"จ้าาาา"

เธอยื่นมือไปจับมือของอาจังอย่างรวดเร็ว

"ห้ามปล่อยมือนะ อาจัง"


เธอพูดพลาง เอาหัวไปซบกับไหล่ของอาจังอย่างรวดเร็ว


เมื่อทั้งคู่เดินมายังด้านล่าง ชายหนุ่มก็ต้องชะงักครู่หนึ่งพลางมองมาที่นักดนตรีหนุ่มที่กำลังบรรเลงเปียโน ชายหนุ่มมองไปทางเสียงเปียโนที่ดีดออกมาอย่างเศร้าสร้อย
อามุโร่ : ชั้นรู้จักเพลงนี้ . . . - ชายหนุ่มหลับตาลงช้าๆ พลางร้องเพลงนั้นออกมาช้าๆไปตามเสียงเปียโนที่นักดนตรีคนนั้นได้บรรเลงออกมา

ดั่งกับว่าเสียงของเขาขับขานออกมาอย่างแผ่วเบาไปกับดนตรีนั้นซึ่งมีเพียงเมโลนี่ที่อยู่ใกล้ๆได้ยินอยู่เพียงคนเดียว น้ำตาเม็ดใสของชายหนุ่มค่อยไหลออกมาช้าๆ แต่ไม่มากนักเพราะแค่ปล่อยตัวไปตามอารมณ์เท่านั้นก่อนจะสิ้นสุดลง

อามุโร่ : มันก็เป็นอดีตไปแล้วล่ะ ก็ตอนนี้เมโลนี่คือฟันเฟืองที่จะทำให้ปัจจุบันกับอนาคตของชั้นเดินต่อไปได้นี่นา เนอะ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้คนรักของเขา


"อาจัง เป็นอะไรหนะ"

เธอพูดพลางเอามือของตนเอง เช็ดน้ำตาให้คนที่เธอรัก

"ใครทำอะไรอาจังหรือเปล่า มีอะไรบอกชั้นได้นะ ถ้าชั้นทำอะไรให้อาจังสบายใจได้ บอกได้เลยนะ"

เธอพูดพลางจับมือของอาจัง อย่างอ่อนโยน

"ไม่ว่า จะเกิดอะไรขึ้น ชั้นจะอยู่กับอาจังตลอดไปนะ"

"อย่าคิดมากนะ อาจัง"

เหมือนพูดจบ เธอก็เดินเข้าไปสวมกอดอาจังอย่างอบอุ่น และอ่อนโยน


อามุโร่ : เอาไว้คืนนี้ชั้นจะเล่าให้ฟังก็แล้วกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางจูงมือของคนรักพาเดินออกไปยังข้างนอก เมื่อเดินออกมาก็พบกับบรรยากาศยามเย็นของเมืองแห่งการค้าขนาดใหญ่ที่ถูกประดับประดาไปด้วยไฟหลากสีตามทางเดินและเสาไฟต่างๆ - สวยใช่มั้ยล่ะ เอาล่ะเข้าไปข้างในกันเถอะ - ชายหนุ่มยิ้มร่า พลางจูงแฟนสาวเดินไปชมบรรยากาศรอบๆ ก่อนจะพามาหยุดที่หน้าร้านเครื่องประดับที่มีอัญมณีสีสวยให้แฟนสาวได้เพลิดเพลินไปกับของสวยงามเหล่านั้น - มีแต่ของสวยๆทั้งนั้นเลยเนอะ~ - ชายหนุ่มว่าพลางมองดูรอบๆร้าน


"ว้าววว สวยจังเลย สะท้อนแสงวิบวับเลยหละ อาจัง"

"ที่นี่ จัดงานแบบนี้ทุกวันเลยเหรอเนี่ย ดีจังๆ"

เธอพูดพลางเงยหน้ามองท้องฟ้้า

"อากาศก็เป็นใจด้วยหละ"

"ดีจังที่ได้ออกมาเที่ยวกับอาจัง ชั้นมีความสุขที่สุดเลย"

เมื่อเธอพูดเสร็จ เธอก็กลับมามองร้านเครื่องประดับตรงหน้า

และ เดินดูไปรอบๆ จับชิ้นนั้น ดูชิ้นนี้  อย่างมีความสุข

และเธอก๊็พลันเหลือบไปเห็นต่างหู คู่นึง สีเหมือนคทาเวทมนตร์ของเธอ


"ว้าวววว เหมือนเซฟิร่าเลยหละอาจัง สวยมั๊ย"

เธอพูดพลาง จูงมืออาจังเข้าไปดูใกล้ๆ



อามุโร่ : อื้มสวยมากเลย~ - ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้ - แต่ก่อนอื่นรีบวางก่อนเถอะ เจ้าของร้านเค้ามองใหญ่แล้ว ^ ^''' - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่เจ้าของร้านที่มองมาทางเมโลนี่ก่อนจะรีบจูงมือเมโลนี่หนีออกมาจากหน้าร้านนั้น - อ๊ะฮะๆๆ เธอเนี่ยน้า ชอบเครื่องประดับกับพวกพลอยมากขนาดนั้นเชียว~ - ชายหนุ่มแอบหัวเราะเบาๆ พลางพาหญิงสาวมาหยุดตรงสระน้ำใกล้ๆ


"ไอ้หย๋าาา เจ้าของร้านดุจังเลย~"

"ไม่ได้ชอบเครื่องประดับหรอก ช้นชอบอะไรที่มันสะท้อนแสงได้หนะ"

เธอเล่าให้อาจังฟัง พลางกุมมืออาจังไว้

"สิ่งที่สะท้อนแสงได้ มักจะส่องแสงในที่ที่มีแสงเสมอ และพออยู่ในที่มืด ก็จะไม่มีคนเห็นมันเลย"

"เหมือนคนเรานี่หละ มักจะเป็นที่สนใจ ถ้าเป็นคนสำคัญสำหรับคนๆนั้น แต่ถ้าไม่ได้มีความสำคัญ ก็มักจะถูกมองข้ามไป"

"คิดแบบนั้นมั๊ย อาจัง"

"เหมือนที่ชั้นได้เจอกับอาจังไง เพราะอาจังสะท้อนแสงออกมา ทำให้ชั้นสนใจอาจัง ~"

เธอพูดพลางนั่งลงที่ขอบสระน้ำ

"เอาขาลงไปได้มั๊ยหนะ อาจัง น้ำใสแจ๋วเลย"

เธอพูดพลางเอานิ้วจิ้มน้ำเล่นอย่างสนอกสนใจ


อามุโร่ : นั่นสินะ - ชายหนุ่มยิ้มพลางๆพลางกำมือของแฟนสาวหลวมๆ - เอาสิ ไม่มีใครว่าหรอก - ชายหนุ่มว่าพลางนั่งลงข้างๆเมโลนี่ก่อนจะถอดรองเท้าของเธอ - แต่อย่าเล่นน้ำจนเปียกซะล่ะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางลูบศรีษะของเธอเบาๆ


"อืม ไม่เปียกหรอก ขอบใจนะ อาจัง"

เธอพูดพลางจับมือของอาจังไว้ แล้วค่อยๆหย่อยเท้าตัวเองลงน้ำ

"เย็นเจี๊ยบไปเลยหละ อาจัง"

เธอพูดพลางกำมืออาจังแน่นกว่าตอนแรก

"แล้วถ้าลงไปทั้งตัว คนอื่นจะว่ามั๊ย อาจัง ?"

เธอถามพลางมองหน้าอาจังตาแป๋ว


อามุโร่ : เอ๋? -ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อยเมื่อเธอถามถึงลงสระ - จะว่าได้ก็ได้อยู่หรอก แต่ว่าชุดของเธอจะเปียกนะ . . . - ชายหนุ่มถามด้วยความงงว่าทำไมอยู่ๆเธอถึงอยากจะลงไปเล่นในสระน้ำทั้งๆที่อากาศก็เริ่มเย็นลง ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวาเพื่อดูว่าไม่มีใครจะเดินผ่านมาเห็น - ถ้าจะลงก็ตามใจเมโลนี่นะ แต่อย่าเล่นนานล่ะเดี๋ยวจะเป็นหวัด. . .


"อืมมมมม"

เธอ พูด พลาง ค่อยๆ หย่อนตัวเองลงไปในน้ำ

"ที่เมืองเดิมที่ชั้นอยู่หนะ ไม่ค่อยมีน้ำใสๆ แบบนี้หรอกนะ อาจัง~"

"พอเห้นแล้ว มันเลยรู้สึกอดไม่ได้หนะ"

เธอพูดขณะ ค่อยๆเดิน ตามน้ำไปเรื่อยๆ

แล้วเธอก็เดินวนมาที่อาจังนั่งอยุ่อีกรอบ


"นี่ๆ อาจัง ก้มลงมาหน่อยสิ"

เธอเรียกอาจังให้ก้มลงมาหาเธอ เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ และจับมืออาจังไว้

พลางพูดใกล้ๆหูอาจัง


"รัก นะ"

ตูม !!!!

เธอพูดเสร็จ และลากอาจัง ลงน้ำมาด้วยนั่นเอง


อามุโร่ : หรอ แต่ก็ดีแล้วล่ะที่เธอชอบ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยิ้มพร้อมกับมองเธอเล่นน้ำก่อนจะกลับมาหาเขาอีกครั้ง - หืม? - ชายหนุ่มสงสัยพลางก้มลงไปตามที่เมโลนี่บอก - เอะ? - ชายหนุ่มชะงักพลางหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะโดนลากลงมาในบ่อน้ำด้วย
อามุโร่ : อุ๊!! นี่เธอ. . . - ชายหนุ่มสลัดน้ำออกจากผมของตัวเองพลางมองมายังเรือนร่างของเมโลนี่ที่เปียกปอนไปทั้งตัว - นี่ รอยจ้ำมันโผล่ออกมาแล้วนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าที่เปียกไปเสียแล้วมาพันที่ต้นคอของแฟนสาว แต่มันกลับทำให้เธอมีเสน่ห์เข้าไปอีก - เปียกหมดแล้วเห็นมั้ยยัยบ๊อง เล่นอะไรของเธอน่ะ - ชายหนุ่มเอ็ดเธอเบาๆพลางจับมือข้างซ้ายของเมโลนี่ยกขึ้นพลางสวมบางอย่างไว้ที่นิ้นนางของเธอ

อามุโร่ : มันก็ไม่ใช่ของแพงอะไรมาก แต่ชั้นอยากจะเป็นแสงสว่างและคอยอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป เพราะงั้นไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน มืดซักเท่าไหร่ แสงจากแหวนวงนะจะไม่ดับหายไป มันจะคอยอยู่เคียงข้างเธอแม้ว่าร่างกายของชั้นจะไม่ได้อยู่ใกล้เธอก็ตาม . . . - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ก่อนจะจูบบนฝ่ามือของเธอเบาๆ


"อาจัง เปียกด้วยเลย คริๆ"

เธอเอ่ยหลังจากที่ได้แกล้งคนรักของตัวเอง

ขอบใจสำหรับผ้าเช็ดหน้านะ อาจัง ~

เธอพูดหลังจากที่อาจังเอาผ้าเช็ดหน้ามาคลุมคอให้

และเธอก็ตกใจ รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรถูกสวมเข้ามาที่นิ้วนางของเธอ

มันเป็นแหวนวงนึง ที่หัวแหวนมีเพชรหนึ่งเมด ส่องแสงสะท้อนแวววาว

ซึ่งตอนนี้มันมาอยู่ที่นิ้วนางของเธอ

"อาจัง เป็นชั้นดีแล้วจริงๆเหรอ"


เธอพูดพลางเอามือกุมแหวนไว้อย่างหวงแหน

"ขอบคุณนะ อาจัง ขอบคุณจริงๆ"

ขณะที่พูดเธอก็กำแหวนไว้ และเริ่มมีน้ำตาซึมออกมาด้วยความตื้นตันใจ

"ถึงอาจัง จะไม่ส่องแสง ชั้นก็จะตามหาอาจังจนเจอ ต้องเจอแน่ๆคะ อาจัง"


เธอพูด และเดินเข้าไปกอด คนที่เธอรักมากที่สุด


อามุโร่ : ดีสิ . . . ถ้าไม่มีเธอมาคอยกวนชั้น ชั้นคงจะเหงาน่าดูเลยล่ะ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้กับแฟนสาว พลางปาดน้ำตาบนใบหน้าของเธอ - ฮึๆ ไม่ต้องตามหาหรอก เพราะแสงของชั้นจะอยู่ในใจของเธอตลอดไป . . .- ชายหนุ่มหลี่ตาลงพลางจูบเมโลนี่ในอ้อมแขนอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มสอดลิ้นเชิญชวนแฟนสาวให้คล้อยตาม

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +17 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 17

ดูบันทึกคะแนน

น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 21-9-2010 00:25:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 22-9-2010 03:58

Nagae Tesstrossa ~ Journey 12nd Step ~

Nagae Tesstrossa ~ Journey 13rd Step ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


โครอาร์ : อ๊ะ ... - หญิงสาวตกใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหวานตอบ พลางลื่นใบหน้าคมของตัวเองขโมยจูบยามเช้าไป - ได้สิ ตามสะบายเลยนะ~ - เธอเอ่ยขึ้นเบาๆพลางจูบที่เปลือกตาข้างซ้ายของนากาเอะอีกครั้งพลางปลีกตัวเองออกมาและตรงไป มาที่ประตูห้อง - คิกๆ แต่ก็นะ ชั้นเกือบเผลอห้ามใจไม่อยู่ด้วยล่ะ ~ - เธอเปิดประตูพลางทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มพร้อมกับหน้าแดงเล็กน้อย - อยากฟังเสียงของนากาเอะอีกจัง~ - ครืด~! เสียงประตูถูกปิดลงช้าๆปล่อยให้นากาเอะอยู่ในห้องเพียงลำพัง


นากาเอะได้ยืนนิ่งค้างไปพักหนึ่งเลยทีเดียวกับคำพูดทิ้งท้ายของอัศวินสาว เธอได้สบัดหน้าตัวเองไปมาเล็กน้อยก่อนที่จะรุดเข้าไปชำระล้างร่ายกายของเธอก่อนทันที

~ โครอาร์ . . . . บ้า . . . ~ หญิงสาวได้ก้มหน้าที่แดงก่ำของเธอลง โดยปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านหัวของเธอไปซักระยะหนึ่งก่อนที่จะออกมาเช็ดตัวจนสะอาดพร้อมกับสวมชุดเดิมของเธอ นากาเอะได้จัดดึงปลายเสื้อและขอบพร้อมกับช่วงไหล่ไปถึงข้อแขนให้เรียบร้อย ก่อนที่จะจัดเกล้ากระโปรงของเธออีกทีหนึ่ง มือของเธอได้หยุดนิ่งลงไปชั่วขณะพร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำขึ้นมาอย่างกระทันหัน หญิงสาวได้รีบจัดกระโปรงยาวของเธอให้เสร็จและเดินออกมามองหาอัศวินสาวด้านนอกห้องทันที

Main Event 6 Days on Payon - เทศกาลชมดอกไม้ -
เมื่อนากาเอะเดินออกมาจากห้องเธอก็พบกับโครอาร์ในชุดลำลองเสื้อคอปกแคนกุดสีขาวกับกาเกงยีนสีฟ้าอ่อนรองเท้ามีส้นยืนรอนากาเอะอยู่
โครอาร์ : เสร็จแล้วหรอ? วันนี้เป็นวันเทศกาลน่ะ นากาเอะอยากไปไหนรึเปล่า?


หญิงสาวได้ค่อยๆยื่นมือมาจับมือของตัวเองออกมาจับมือของอัศวินสาวไว้พร้อมกับอมยิ้มเล็กๆภายใต้ใบ้หน้าที่เก็บความเขิญอายไว้ไม่ค่อยจะอยู่ของเธอในตอนนี้

" ระ . . เรา . . . " เธอได้เอ่ยขึ้นโดยเอียงหลบใบหน้าของโครอาร์เล็กน้อย ก่อนที่จะหันใบหน้ามามองหน้าอัศวินสาวด้วยขอบแก้มที่มีสีชมพูอ่อนๆตามธรรมชาติ " เราขอตามไปทุกๆที่ที่โครอาร์ไปได้รึเปล่า . . . . . "



โครอาร์ : ฮึๆ~ อ้อนกันแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ได้ออกไปไหนกันพอดีสิ - เธอยิ้มหวานให้พลางจูงมือนากาเอะออกไปยังด้านนอกหอพัก ต้นดอกซากุระที่บานสพรั่งและค่อยๆโปรยกรีบของมันไปตามสายลมที่พัดอ่อนๆ เหล่าผู้คนที่พากันมานั่งดื่มและทานอาหารชมดอกไม้ไปพร้อมกับแดนซ์เซอร์ที่ร่ายรำเข้าคู่กับบาร์ดที่เล่นบทเพลงเข้ากับบรรยากาศรอบๆนี้ โครอาร์จูงมือนากาเอะเดินผ่านส่วนต่างๆของเมืองก่อนจะมาหยุดหน้าประตูก่อนจะเข้าไปยังด้านใน
โครอาร์ : เข้าไปหาพวกชิโนะกันไหม ? ตอนนี้คงจะจัดงานกันแล้วล่ะ - เธอหันมาถามนากาเอะที่อยู่ด้านหลังของเธอ

Player Selection : 1)ไปที่ร้านขนม 2)อยากชมดอกไม้กันตามลำพัง (ระบุสถานที่ที่จะไป)


Choice 2 ตามทางเดินฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมือง อ้อมผ่านป่าไผ่ของเมืองแล้วเดินเลาะขอบกำแพงเมืองรอบนอก ผ่านเส้นทางสวนธรรมชาติด้านตะวันออกเฉียงใต้โดยเลือกทางล่างใกล้กับลำธารของตัวเมือง และข้ามสะพานก่อนสุดทางเดินด้านตะวันออกไปยังพื้นที่ที่ยื่นออกไปยังแม่น้ำฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ

~ ตอนนี้จัดงานกันอยู่เหรอ . . . . ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ได้อยู่กับโครอาร์สองคนน่ะสิ . . . ฮิฮิ ♫ ~ นากาเอะได้ยิ้มออกมาเล็กๆก่อนที่จะดึงมือของโครอาร์ไว้เบาๆและเอ่ยถามขึ้น

" นี่ . . . โครอาร์ ไปกันแค่สองคนได้รึเปล่า . . . . . " หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นโดยหลิ่วสายตาไปทาง ทางเดินใต้กอไผ่ที่เป็นสัญลักษณ์ของตัวเมือง

โครอาร์ : ~ อือ แล้วแต่นากาเอะก็แล้วกันนะ~ - เธอยิ้มบางๆให้นากาเอะ พลางปล่อยให้คนรักพาที่ๆเธออยากจะไป


นากาเอะได้พาอัศวินสาวเดินออกมาจากจุดเดิมเล็กน้อย แต่ซักพักหนึ่งเธอเองก็ได้เปลี่ยนจากการจับมือเป็นควงวแขนของอัศวินสาวไว้แทนโดยที่ได้กอดช่วงลำแขนนั้นไว้ด้วยพร้อมๆกัน เธอค่อยๆลากพาโครอาร์เดินออกไปทางด้านตะวันตกของตัวเมืองเสียก่อนเพื่อเชยชมธรรมชาติใต้บรรยากาศหลักของตัวเมืองลำพังสองต่อสอง ไม่นานนักพวกเธอก็ได้พบกับคาฟร่าสาวที่ยืนอยู่ประตูด้านตะวันตกของเมืองซึ่งเป็นคนเดียวกับที่เคยช่วยนากาเอะลอบเข้าไปในรถม้านั่นเอง

~ อ๊ะ . . . จริงด้วย . . . . . ~ นากาเอะเองได้ค่อยๆคลายแขนที่ควงกับโครอาร์ไว้อย่างช้าๆ และดูเหมือนว่าเธอจะไม่อยากปล่อยมันออกเลยด้วยเช่นกัน

" คุณคาฟร่า " นากาเอะได้เอ่ยเรียกขึ้นพร้อมกับประกบมือและก้มหัวขอบคุณคาฟร่าสาวคนนั้นอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการในรอบนี้ทันที " ขอบคุณที่ได้ช่วยเหลือเราในวันนั้นนะค่ะ คุณคาฟร่า ถ้าไม่ได้คุณให้ความช่วยเหลือเราคงจะไม่ได้พบกับโครอาร์อีกเป็นแน่ ขอบพระคุณมากๆค่ะ " นากาเอะได้ก้มหัวลงขอบคุณอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะเงยขึ้นมายืนปกติ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งที่สองที่เธอได้เอ่ยขอบคุณจากครั้งก่อนที่ไม่ทันได้ฟังคำของคาฟร่าสาว

ส่ง Amulet 1 ea

" เรามีเรื่องรบกวนอีกครั้งนึงด้วยน่ะค่ะ " นากาเอะได้หยิบยันต์อันหนึ่งออกมาจากปลอกแขนเสื้อของเธอและยื่นให้กับคาฟร่าสาว " เป็นภารกิจของคุณเนล ดูเหมือนว่าเธออาจจะต้องใช้มันในการคุ้มครองตัวเมืองด้วยก็ได้ ฝากนำไปส่งให้เธอด้วยนะค่ะ "

Kafra : อ๊ะค่ะ รับทราบแล้วค่ะ - เธอรับยันต์ไว้พลางแนบใส่ซองบางอย่างพร้อมกับเขียนชื่อผู้รับส่งให้เสร็จ - อ๊ะโครอาร์ซัง สวัสดีค่ะ~ - เธอกล่าวทักทายอัศวินสาวพลางยิ้มให้
โครอาร์ : อ๊ะ จ๊ะสวัสดี ขยันจังเลยนะ วันนี้เป็นวันเทศกาลแท้ๆ - โครอาร์กล่าวพลางยิ้มบางๆตอบ
Kafra : มะไม่หรอกค่ะ > /// <  ว่าแต่โครอาร์ซังไม่ได้อยู่กับคุณเนลหรอคะ? - เธอทำหน้าสงสัยพลางถามขึ้น โครอาร์ยิ้มหวานพลางเดินผ่านนากาเอะไปก่อนจะยื่นหน้ามากระซิบข้างๆหูคาฟ่าที่ยืนนิ่งไปทันที่ใบหน้าของเธอเข้ามาใกล้
โครอาร์ : ช่วยปิดเรื่องนี้เป็นความลับหน่อยนะ - เธอพูดพลางขบใบหูเล็กๆนั่นก่อนจะถอยออกมา
Kafra : ฮะฮายยย~ อ่อย @ ___ @'' - คาฟ่าหน้าแดงขึ้นพลางเข่าอ่อนลงไปนั่งทันทีพลางมองมายังอัศวินสาวด้วยสายตาเคลิ้มน้อยๆ
โครอาร์ : ถ้างั้นเราไปกันต่อเถอะ~


นากาเอะได้แอบตีอัศวินสาวเบาๆ ก่อนที่จะรีบคว้าแขนของเธอไว้พร้อมกับทำหน้างอลออกมาเล็กน้อยทันที ซึ่งดูเหมือนว่าปกติแล้วเธอจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์ต่างๆออกมาเสียเท่าไรเสียด้วย

" โครอาร์ง่ะ " นากาเอะได้รีบดึงแขนของอัศวินสาวไปยังจุดอื่นต่อด้วยแก้มสีแดงระเรื่อของเธอทันที

ทั้งสองได้เดินเลาะตามกำแพงเมืองมาใต้พรุที่จุดเป็นประกายบนท้องฟ้า เสียงอึกกระทึกของบรรยากาศในตัวเมืองได้ดังลอดเล็กน้อยผ่านตัวกำแพงออกมา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำลายบรรยากาศรอบนอกตัวเมืองในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย นากาเอะได้เผลอกอดแขนของโครอาร์ไว้แน่นพร้อมกับจับจ้องมาที่อัศวินสาวตลอดทางเดิน

อัศวินสาวมองไปยังบรรยากาศรอบๆอย่างเพลิดเพลิน
โครอาร์ : วิวสวยจังเลยนะ~ หืม? - เธอเผลอแอบชมทิวทัศน์นานไปหน่อยก่อนจะสังเกตุเห็นนากาเอะที่จ้องเธอโดยที่ไม่รู้ตัวเลย หญิงสาวแอบยิ้มหวานพลางหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะยื่นหน้าไปชนกับจมูกของเธอ - แต่ว่านากาเอะทั้งสวยทั้งน่ารักกว่าอีกนะ~


นากาเอะได้ยิ้มรับออกมาอย่างแจ่มใสพร้อมกับฟุบตัวลงที่ข้างๆแขนของอัศวินสาวพร้อมกับเดินกอดแขนของโครอาร์อยู่อย่างนั้น โดยปล่อยให้บรรยากาศและความรักของพวกเธอทั้งสองนำทางไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย

ไม่นานนักเสียงสายธารที่ไหลอ่อนๆของตัวเมืองก็ได้บ่งบอกถึงทางเดินที่เงียบสงัดข้างๆสายน้ำหลักของเมืองแห่งนี้ นากาเอะยังคงเกาะแขนของโครอาร์ไว้พร้อมกับมองชมสายธารใส่ที่ไหลอ่อยข้างๆพวกเธออย่างผ่อนคลาย แต่ดูเหมือนว่าเธอจะชอบแอบหันมามองที่ใบหน้าของอัศวินสาวเสียมากกว่าการเดินชมทิวทัศน์รอบๆด้าน

ไม่นานนักพวกเธอก็ได้เดินข้ามแม่น้ำฝั่งตะวันออกมายังจุดชมวิวเปลี่ยวอีกด้านหนึ่งของตัวเมือง บรรยากาศรอบด้านช่างเงียบสงัดพร้อมกับใบจากต้นซากุระที่ได้ลอยปลิวไปทั่วทุกสารทิศของเมืองพาย่อน หญิงสาวได้ปล่อยแขนจากโครอาร์ออกและค่อยๆหมุนตัวออกมายืนหน้าหญิงสาวพร้อมกับหยิบเซ็ทถ้วยชาที่ดูเหมือนกับของโครอาร์ขึ้นมาจากด้านหลังของเธอ

" เราแอบเอามาด้วยน่ะ ห้องของโครอาร์จัดเป็นระเบียบเรียบร้อยและไม่แปลกตานักเราเลยพอจะเดาได้ว่าจัดอะไรไว้ตรงไหนบ้าง " นากาเอะได้ยิ้มให้อัศวินสาวก่อนที่จะหยิบขวดไวท์โพชั่นที่โครอาร์เคยให้ไว้กับเธอขึ้นมา " เรายังเก็บไว้อยู่เลยล่ะ ~ ขอใช้กับโครอาร์ตรงนี้เลยแล้วกัน " หญิงสาวได้เปิดจุกออกพร้อมกับรินยาสมุนไพรขาวใส่โถชาก่อนที่จะวางเสิร์ฟถ้วยชาเล็กๆไว้สองใบตรงโขดหินข้างๆริมแม่น้ำ

ใช้ White Potion ( Event ) 1 ea

โครอาร์ : แหม เผลอไม่ได้เลยนะเรา แต่ก็ขอบคุณนะ~ - โครอาร์ยิ้มบางๆให้พลางหัวเราะเบาๆก่อนจะรับถ้วยชาจากนากาเอะ จ๋อม กลีบดอกซากุระที่ร่วงลงมาที่ถ้วยชาของโครอาร์ เธอมองมันเล็กน้อยพลางใบหน้าแดงระรื่อก่อนจะพูดอะไรบางอย่างขึ้น - นี่รู้มั้ย เขาว่ากลีบดอกซากุระน่ะ ถ้าหากตกลงบนถ้วยชาแล้วดื่มกับคนที่เรารัก . . . - เธอเอ่ยขึ้นพลางขยับตัวไปใกล้ๆนากาเอะ - จะทำให้ความรักนั้นมั่นคงตลอดไป~ - หญิงสาวยกถ้วยชาดื่มพร้อมกับจุมพิศทั้งที่ยังไม่ได้กลืนชานั้นเข้าไป เธอค่อยๆแบ่งชาที่นากาเอะรินให้เมื่อครู่ผ่านริมฝีปากบางๆของเธอ ชาสีขาวใสปนกับน้ำลายของทั้งสองค่อยๆรินไหลออกมาช้า จูบที่หอมหวานไปกับรสชาและกลิ่นกายของโครอาร์ไหลผ่านริมฝีปากของนากาเอะช้าๆเข้ากับบรรยากาศที่เงียบสงบยิ่งนัก


นากาเอะเองได้ตกใจเล็กน้อยแต่ว่าเธอก็ไม่ได้ขัดขืนโครอาร์แต่อย่างใด เธอได้ยกฝ่ามือขึ้นทาบไว้ ณ บริเวณเหนืออกของอัศวินสาวพร้อมกับปล่อยตัวให้อยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นแบบนั้น พร้อมกับหลับตาลงและจุมพิศตอบหญิงสาวผู้เป็นที่รักของตน

หญิงสาวค่อยๆดันร่างของนากาเอะทาบกับต้นซากุระพลางถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาช้า พลางยิ้มหวานให้กับคนรักของเธอ
โครอาร์ : นากาเอะจะรักชั้นตลอดไปรึเปล่า? - เธอถามพลางหลับตาเบาๆพลางจูบคนรักของเธออีกครั้ง - ชั้นสัญญานะว่าจะรักนากาเอะตลอดไป . . . จะมั่นคงกับนากาเอะเพียงคนเดียว . . . นากาเอะจะรักชั้นและมั่นคงต่อชั้นเพียงคนเดียวได้รึเปล่า? - สายตาของเธอที่จ้องมองนากาเอะฉายแววความกังวลใจเป็นอย่างมาก


" จะให้เราบอกโครอาร์อีกกี่ครั้งก็ได้ " นากาเอะได้รวบกอดคอของอัศวินสาวไว้พร้อมกับแนบชิดใบหน้าของเธอไว้ใกล้กับคนรักของเธอ " เราจะรักโครอาร์ตลอดไป . . ไม่ว่าจะยังคงมีลมหายใจอยู่หรือไม่ . . . . . ดวงใจของนากาเอะจะเป็นของโครอาร์แต่เพียงผู้เดียว . . . " หญิงสาวได้หลับตาลงพร้อมกับส่งตอบความรู้สึกของเธอผ่านริมฝีปากของเธอเองไปยังอัศวินสาวที่ได้รอคำตอบจากเธออยู่ด้านหน้าอย่างใจจดใจจ่อ

น้ำตาเม็ดใสค่อยๆเอ่อล้นออกมาจากดวงตาของโครอาร์ เธอปล่อยให้ความอ่อนโยนที่นากาเอะมอบให้นั้นอย่างว่าง่าย เธอหลี่ตาเล็กน้อยพลางเลื่อนมือมาจับมือที่ทาบหน้าอกของตัวเองไว้อยู่พลางสอดมือของคนรักของเธอผ่านช่องว่างระหว่างกระดุมนั้นแตะที่หน้าอกของตัวเอง  ตุบๆๆๆ เสียงหัวใจของโครอาร์เต้นดังและแรงมาก ผนวกกับลมหายใจของทั้งสองที่กระทบกันจนแทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน โครอาร์ถอนริมฝีปากออกมาช้าๆพลางเอ่ยเบาๆพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลลงมาผ่านแก้มของเธอ
โครอาร์ : ชั้นดีใจนะ ดีใจเหลือเกิน ดีใจจนหัวใจของชั้นเต้นแรงขนาดนี้ . . .  ขอร้องล่ะ อย่าทิ้งชั้นให้อยู่คนเดียวนะ ได้โปรด . . .- เป็นครั้งแรกที่โครอาร์แสดงความอ่อนแอออกมาให้นากาเอะเห็น หญิงสาวที่เข็มแข็งและมักจะเป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองมาโดยตลอด แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเพียงแค่ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งที่อยากให้คนรักของเธออยู่เคียงข้างตลอดไป


แขนอีกข้างหนึ่งของนากาเอะได้สวมกอดร่างของอัศวินสาวไว้พร้อมกับฝ่ามือที่ทาบช่วงระหว่างอกนั้นก็ได้แตะคงไว้ที่เดิม " อื้ม . . เราสัญญา เราจะอยู่ข้างๆโครอาร์ตรงนี้ . . . . . ตลอดไป . . . " นากาเอะได้เอ่ยขึ้นโดยไม่ได้คิดถึงอะไรทั้งสิ้นนอกเสียจากคนรักของเธอที่อยู่ตรงหน้านั้น ใบหน้าของนากาเอะได้แนบด้านข้างพร้อมกับเอ่ยบอกอัศวินสาวข้างๆใบหูของเธอ " ตลอดไป . . "

Nagae Tesstrossa ~ Journey 14th Step ~
โพสต์ 21-9-2010 13:34:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 23-9-2010 20:35

ริคัลน่า : . . . ที่จริงชั้นมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอแต่ . . . ตอนนี้คงยังไม่สะดวกเท่าไหร่ เอาเป็นว่าดีแล้วล่ะที่เธอไม่เป็นอะไร เป็นยังไงบ้าง? อยู่ที่พาย่อนคงจะลำบากบ้างสินะ?
โครอาร์ : ? ไม่หรอก ชั้นก็อยู่ง่ายๆอย่างที่นายรู้อยู่แล้ว ที่ออกมาจากพรอนก็แค่ไม่อยากจะอยู่กับคนขี้หลีอย่างนาย อิซึมิก็ระวังตัวเองหน่อยนะ หมอนี่มือไวอย่างกับอะไรดีเลย . . .
ริคัลน่า : อ๊ะฮ่าห์~ เธอยังจำตอนที่ชั้นจับหน้า อ็อค!! - ยังไม่ทันชายหนุ่มจะพูดจบ ก็โดนหมัดของโครอาร์กระแทกที่แก้มหงายไปนอนบนเตียงฝั่งตรงข้าม
โครอาร์ : ถ้าแกพูดถึงตอนนั้นอีกชั้นจะฆ่าแกแน่ ! - เธอกำมือแน่นพลางขู่นายริคัลน่า ก่อนจะกลับมาสงบสติอารมอีกครั้ง - เฮ้อ ให้ตายสิ โดนสมาคมหลอกไม่พอต้องมาเจอคนอย่างนายอีกให้ตายซิ
ริคัลน่า : อูย. . . แต่ก็คิดถึงใช่ ว๊าก!
โครอาร์ : หา? เมื่อกี้ว่าอะไรนะ? - เธอพูดเอ่ยเสียงเรียบพลางยิ้มบางๆให้แต่มือเธอถือดาบจ่อคอริคัลน่าไว้
ริคัลน่า : ปะเปล่ากั๊บ Q ___ Q


" ขอบคุณที่เตือนค่ะ ฮะฮะ " เธอลูบหัวตัวเองเล็กน้อย ..
จะว่าไป.. เราก็ถูกเห็นแล้วนี่นะ .. แถมยัง โดนกอดอีกต่างหาก .. ทั้งครั้งนั้นด้วย .. สาวน้อยหน้าแดงขึ้นมาทันตาเห็น ร้อนซะจนมีไอออกมา เธอก้มหน้าลงไว้ ไม่ให้ใครเห็น เด็ดขาด


โครอาร์ : . . . นี่นายทำไปแล้วสินะ + - + - หญิงสาวที่เห็นท่าทางอิซึมิแปลกไปรีบหันมาทางริคัลน่าพร้อมกับสวมบทผู้สอบสวน
ริคัลน่า : เหวอ!? ทะทำอะไร คะเค้าเปล่านะ! - ชายหนุ่มถอยกรูดทันทีที่โครอาร์เข้ามาใกล้
โครอาร์ : อิซึมิจังยังเด็กอยู่เลยนะจ๊ะ - เธอพูดพลางเอาดาบจ่อท้องน้อยของริคัลน่า - ไม่เป็นไรหรอกนะอิซึมิจัง เดี๋ยวชั้นจะตัดป๋องปี๊บของเจ้านี่ซะจะได้ไม่ทำอะไรเธอได้อีก~
ริคัลน่า : ว๊ากก อย่าน้า!! อะอะอิซึมิจังก็ช่วยกันหน่อยสิ ผะผมยังไม่ได้ทำอะไรอิซึมิจังเลย!!


" เอ่อคือ.. ไม่เป็นไรหรอกค่ะ .. = _ ='' " เด็กสาวพยายามห้ามโครอาร์ที่กำลังจะประหารเจ้านั่นของ ชายหนุ่ม
" เรื่องแค่นี้ เราพอให้อภัยให้ได้น่ะค่ะ "
หึ..หึ นายติดหนี้เราแล้วนะริคัลน่า  สาวน้อยแอบยิ้มแสยะอยู่คนเดียว


โครอาร์ : ฮุๆ~ ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป - เธอปล่อยคอเสื้อของชายหนุ่มพลางลดดาบลง
ริคัลน่า : ฟู่ว นึกว่าจะแย่ซะแล้ว . . . - ชายหนุ่มค่อยๆยันตัวเองขึ้นนั่งช้าๆ พลางเช็ดเหงื่อบนใบหน้าของตัวเอง
โครอาร์ : นายบอกว่าธุระของนายไม่สะดวกจะคุยตอนนี้สินะ แล้ว ... จะทำอะไรต่อล่ะ?


" ดูเหมือนจะไม่สะดวกเพราะเราอยู่สินะ ? ฮะฮะ " เธอหัวเราะออกมาพร้อมๆกับท่าเกาหัว
" งั้น เราไปก่อนนะคะ เดียวมานะริคัลน่า " ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินเปิดประตูออกจากห้องไป ปล่อยให้ทั้งสองคุยกันตามลำพัง
" มาสเตอร์คะ เราอาจจะกลับเย็นๆหน่อย ฝากบอกริคัลน่าด้วยนะคะ " เธอเดินมาคุยกับเจ้าของโรงแรมใกล้ๆทางเดิน และเดินออกจากประตูไป

เด็กสาวค่อยๆ เดินผ่านร้านค้าที่ตั้งกันเรียงรายเต็มถนน และเดินเข้าไปคุยกับคาฟ่าที่กลางน้ำพุ
" ขอโทษนะคะ เราอยากมารับเควสรวบรวมเจโรปี้อ่ะค่ะ แล้วพอจะทราบไหมคะว่ามันจะได้จากที่ไหน? " สาวน้อย เอ่ยขึ้น


Kafra : อ๊ะสวัสดีค่ะ - เธอทักทายตามหน้าที่ของตัวเอง - เควสรวบรวม Jellopy สินะคะ สามารถหาดร็อปได้จากเจ้าหนู Poring ที่อยู่รอบๆเขตด้านนอกเมืองได้เลยค่ะ เจ้าหนูพวกนี้ไม่ค่อยร้ายกาจเท่าไหร่ด้วย แต่ยังไงก็ระมัดระวังเรื่องการเดินทางหน่อยก็แล้วกันนะคะ - เธอแนะนำเล็กน้อยก่อนจะยื่นใบรับรองมาให้ - ตอนนี้ก็มีเควส ' การเริ่มต้น ' กับ สูตรยาของ Kurenai ค่ะ ไม่ทราบว่าจะรับเควสไหนไปทำดีคะ


" อืม.. เอามาทั้งสองอันเลยแล้วกันค่ะ " อิซึมิหยิบใบรับรองทั้งสองใบมาพร้อมกัน
" แล้วจะกลับมาใหม่ค่ะ " เธอพูดขึ้นและค่อยๆเดินไปยังด้านล่างเมืองพรอนเทร่าลงมาเรื่อยๆจนผ่านประตูไป
" ฮึบ.. มาเริ่มกันดีกว่า " เด็กน้อยตวัดแขนออกไปข้างๆ ดาบขนาดใหญ่ก็ได้เปลื่ยนด้านลงมาขนานกับแขนทันที คมดาบของมันเปร่งประกายสีเขียวสว่าง ไปรอบๆ
เมื่อเดินไปมา เธอก็ได้พบกับฝูงปอริ่ง และได้เข้าสู่การต่อสู้ทันที คมดาบขนาดยักษ์เสียบทะลุเจ้าหนูโปริ่งโชคร้ายอย่างไม่รู้ตัว


น่าเศร้าใจจริงๆ ที่ปอริ่งทั้งหลายถูกหญิงสาวกวาดเรียบทุกหย่อมหญ้าที่ถูกพบเห็นอย่างง่ายดาย จนมอนแทบจะเกิดไม่ทันเลยทีเดียว
System : ได้รับ Jellopy 30ea
หลังจากที่ผ่านศึกที่ไม่ได้หนักหนามากนัก แต่ว่าต้องใช้เวลาค้นหาเจ้าเยลลี่พวกนี้จนครบจำนวนเวลาก็ล่วงเลยมาตอนเย็นเสียแล้ว

Pleyer Selection :1)กลับไปที่โรงแรม


" ฮึ่ย .. เหนื่อยจริงๆ .. " เด็กสาว หยิบเจโลปี้เม็ดสุดท้ายเข้ากระเป๋า และค่อยๆ เดินกลับทางเดิมอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้เริ่มช่วงเย็นแล้ว
โอย .. หิวจริงๆนะเนี่ย ..TT w TT โครกก เสียงท้องร้องของเด็กสาวดังออกมาซะจนมอนส์เตอร์แถวนี้สะดุ้งไปตามๆกัน เธอเดินบ่นไปกุมท้องไป สาวเท้าอย่างรวดเร็วที่จะกลับไปเมือง
" นี่เราเดินมาไกลขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ..  " หลังจากเดินมาช้านาน(ไม่กี่นาที) ก็เริ่มมองเห็น ทางเข้าเมืองแล้ว สาวน้อยไม่รอช้า รีบวิ่งเข้ามาทันที
และค่อยๆ นั่งลงตรงม้านั่งใกล้ๆ เพื่อพักผ่อนชั่วครู่ จากนั้นค่อยลุก เดินกลับไปยังโรงแรมของตัวเอง
กริ๊ง กริ๊ง
" โอ๊ย หิวจังเลยมาสเตอร์ เดียวลงมาทานนะ ไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวไปหมดแล้ว " สาวน้อยเดินทักทายเจ้าของ และพนักงาน ก่อนจะเดินขึ้นไปยังชั้นบน เพื่อเข้าห้องตัวของตัวเอง
" เรากลับมาแล้วนะ ริคัลน่า " เธอเปิดประตูห้องเข้าไปช้าๆ  


ริคัลน่า : อิซึมิจัง!! - ผลัก! เสียงชายหนุ่มล้มตึงทันทีที่ทำท่าจะวิ่งไปกอดอิซึมิอีกครั้งด้วยมือของโครอาร์
โครอาร์ : เลิกซักทีเถอะไอ้ท่าทางแบบนี้น่ะ - เธอมองสายตาดุไปที่ชายหนุ่มที่นอนแทบเท้าของตัวเองก่อนจะมายิ้มบางๆให้อิซึมิ - แต่เล่นออกไปคนเดียวแบบนี้ พวกเราเป็นห่วงนะอิซึมิจัง - โครอาร์ยิ้มให้พลางเดินมาใกล้ๆอิซึมิพลางเช็ดเศษเยลลี่ที่ติดแก้มของอิซึมิออก - ไปลุยกับพวกโพริ่งมาสินะ เหงื่อออกเยอะเชียวไปอาบน้ำเถอะ


" อ้ะ! " เด็กสาวตกใจเมื่อเห็นว่ามีเศษโปริ่งสถิต.. เอ่อ ติดอยู่ที่แก้มของตัวเอง จึงได้หน้าแดงเล็กน้อย
" งั้นเราไปอาบน้ำก่อนนะคะ " เธอวิ่งตรงเข้าไปยังห้องน้ำทันที และปิดประตูลงเบาๆ ค่อยๆ ถอดชุดตัวเองออกทีละชิ้น จนเริ่มเห็นเรือนร่างของสาวน้อยรูปร่างบางจนไม่น่าเชื่อว่าเธอจะสามารถต่อสู้ได้ เธอค่อยๆเดินเข้าไปเปิดฝักบัวช้าๆ สายน้ำที่แตกกระจายออกมาก็เริ่มโปรยลงร่างของเด็กสาว ถึงกระนั้น เธอก็ยังไม่ได้คิดจะถอดแว่นแม้แต่น้อย จนทำให้น้ำที่กระจายออกมา ติดอยู่ตรงแว่นและรวมกันจนเป็นหยดใหญ่ ทำให้ไม่สามารถคงอยู่ได้จึงตกลงมาถึงพื้น สาวน้อยค่อยลูบไหล้ร่างกายตัวเองเพื่อทำความสะอาด ฟองที่เกิดจากสบู่ก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นจนมองไม่เห็นร่างกายชัดเจน แต่ผิวของเธอก็ยังคงเป็นสีชมพูจางๆอยู่ถึงค่อนข้างขาวซะทีเดียว
ผ่านไปไม่นานนัก เธอก็ค่อยๆชำระร่างกายจากฟองที่อยู่ตามตัวจนหายลงท่อน้ำไป  และสาวน้อยก็ได้ยื่นมือออกมาหมุนก๊อกน้ำจนหยุดลงอย่างช้าๆ น้ำที่ซึมซับอยู่ในผมก็ค่อยๆไหลลงมาสู่หน้าและค่อยๆไหลลงไปเรื่อยๆ ผ่านหน้าอก ผ้าขนหนูที่วางอยู่ก็ได้ถูกหยิบขึ้น และก็ได้ปรากฏร่างจางๆ เพราะไอน้ำที่บดบังกระจกอยู่ใกล้ๆ เด็กสาวถอดแว่นออกชั่วขณะ และเช็ดหน้าก่อนเป็นอันดับแรก แล้วค่อยใส่แว่นกลับคืนดังเดิม ก่อนจะเริ่มซับน้ำที่ยังคงอยู่ทั่วร่างกาย
หลังจากเสร็จธุระเรียบร้อย
ระ.. ลืมเอาเสื้อผ้ามานี่นา .. เด็กสาวใช้ผ้าขนหนูพันรอบตัวเพื่อปกปิดร่างกายส่วนบนเอาไว้ และค่อยๆเดินเข้าไปเปิดประตูเล็กๆ
" โครอาร์ซังคะ เราลืมเสื้อผ้าน่ะค่ะ ช่วยหยิบมาให้หน่อยได้รึเปล่าคะ ? อยู่ตรงใกล้ๆเตียงอ่ะค่ะ " เด็กสาวขอร้องขึ้นเบาๆ ให้เพียงแค่อัศวินสาวรู้เท่านั้น  


ริคัลน่า - ชายหนุ่มตาลุกวาวทันทีพลางพร้อมที่จะกระโจนไปหยิบเสื้อผ้าของอิซึมิ ผลัก! ร่างของชายหนุ่มนอนแน่นิ่งไปอีกครั้งหนึ่ง
โครอาร์ : พอเลยนะแก . . . - เธอหลี่ตามองคนที่นอนแทบเท้าของตัวเองพลางเดินไปหยิบเสื้อผ้าของอิซึมิเอง
ริคัลน่า : นะโน้ววว โครอาร์ ม่ายน้าอุฟ - ชายหนุ่มโอดครวญพลางถูกลูกบอลนั้นวิ่งอัดที่หน้าของตัวเอง
เอลฟี่ : เฮจจิ . . . - เอลฟี่เอ่ยเบาๆพลางอัดลูกบอลน้ำใส่ไม่ยั้ง
โครอาร์ : นี่จ๊ะอิซึมิ . . . - โครอาร์เดินถือเสื้อผ้าของเด็กสาวพลางยื่นส่งผ่านช่องประตูให้ - ไม่ไหวเลยนะเรา ลืมได้ยังไงน่ะถ้าอยู่กับเจ้าบ้านี่ระวังจะโดนทำอะไรลามกใส่ล่ะ - เธอแอบเอ็ดอิซึมิเบาๆพลางเตือนในฐานะผู้หญิงด้วยกัน


" อ่ะ..ค่ะ จะระวังไว้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ  " เด็กสาวก้มขอบคุณเล็กน้อย และ ปิดประตู ทันทีที่ อัศวินสาวเดินออกไป
เธอค่อยๆใส่เสื้อผ้าอย่างยากลำบากนิดหน่อยเพราะชุดของเธอมันผิดปกติต่างคนทั่วไปเล็กน้อย จึงใช้เวลานานกว่าปกตินิดหน่อย แต่มันก็ไม่ยากจนเกินความสามารถของเธอ
" ฮึบ .. " เมื่อสาวน้อย สวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็ได้เดินออกมา
" ทุกคนคะ .. เอ่อ คือเราเริ่มจะหิวแล้ว ยังไงลงไปทานข้าวด้วยกันไหมคะ ? เดียวริคัลน่าเลี้ยงเอง " เธอยิ้มและสยิบตาให้กับชายหนุ่มที่กำลังโดนบอลน้ำอัดอยู่


ริคัลน่า : อือโอ้ว หืม! - ชายหนุ่มรีบกางบาเรียเวทย์จากลูกบอลน้ำของเอลฟี่พลางหันไปที่หน้าต่าง ทันใดนั้น มีบางอย่างพุ่งทะลุหน้าต่างเข้ามายังด้านในชายหนุ่มใช้มือหุ้มบาเรียเวทย์รับของสิ่งนั้นไว้พลางรีบวิ่งออกไปที่ระเบียง - บ้าชิบ! นี่เล่นโจมตีกันกลางเมืองเลยหรอ!
โครอาร์ : เดี๋ยวก่อนริคัลน่า ! - อัศวินสาวรีบวิ่งมาหาชายหนุ่มที่กระฟัดกระเฟียดอยู่ - ขอชั้นดูสิ่งนั้นหน่อย. . . - เธอพูดพลางขอของสิ่งนั้นจากชายหนุ่ม
ริคัลน่า : เท่าที่ตรวจสอบดูไม่มีอันตรายก็จริงแต่ก็ระวังด้วยก็แล้วกัน - ชายหนุ่มยื่นของสิ่งนั้นให้กับโครอาร์พลางมองมันเล็กน้อย
โครอาร์ : สิ่งนี้ไม่มีอันตรายหรอก มันก็แค่ลูกบอลน่ะ - ป็อก เธอเปิดมันออกอย่างง่ายดายพลางให้ชายหนุ่มที่ระแวงอยู่ดู - เห็นมั้ย? - เธอยิ้มบางๆให้พลางหยิบกระดาษด้านในขึ้นมาเปิดอ่าน
ริคัลน่า : แต่วิธีส่งแบบนี้มันแปลกๆนะ น่าจะเป็นวางให้มากกว่านี่นา . . .  -  ตุ๊บ! เสียงลูกบอลตกลงสู่พื้นพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปของโครอาร์เมื่อเปิดอ่านมัน หญิงสาวบีบกระดาษนั่นจนยับก่อนจะทำท่าเหมือนจะวิ่งออกไปจากห้องอย่างกระทันหันแต่ก็ถูกริคัลน่าดึงมือไว้
ริคัลน่า : เฮ้! เป็นอะไรของเธอน่ะ!?
โครอาร์ : ปล่อยชั้น!! - เธอตะคอกพลางขัดขืนริคัลน่า
ริคัลน่า : ฮึ่ม !! นี่อยู่เฉยๆซิ! - ชายหนุ่มใช้จังหวะที่โครอาร์ดิ้นทำการรวบแขนทั้งสองข้างของเธอบิดไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้ขยับตัวได้สะดวกนัก


" อะ. เอ๋? หา? " เด็กสาวกำลังยืนสับสนกับเหตุการที่เป็นอยู่ตอนนี้อย่างมาก
" อะ.. เอ่อ .. คือ.. เกิดอะไรขึ้น .. เหรอคะ ? " @__@~


อัศวินสาวที่ดูเหมือนจะขาดสติไปครู่หนึ่งเธอได้ถูกหยุดด้วยมือที่เชิดผ่านหน้าของหญิงสาวของเอลฟี่และสายตาเย็นชาของเธอ
เอลฟี่ : โครอาร์ . .. ใจเย็นๆก่อน . . . - สายตาของเธอจับจ้องไปทีอัศวินสาวพลางทำให้คนตรงหน้าจนสงบลง ริคัลน่าที่รวบแขนของเธอไว้เห็นท่าทางว่าจะปลอดภัยแล้วจึงค่อยๆปล่อยก่อนจะถอยออกมา
โครอาร์ : . . . ขอโทษที . . . - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนจะทิ้งตัวนั่งบนเตียงข้างๆเอลฟี่ - จดหมายนี่เป็นของไทจิ . . .
ริคัลน่า : หา? ของไอ้บ้านั่นน่ะนะ!? แล้วในนั้นเขียนว่ายังไง? - ริคัลน่าตาลุกวาวพลางถามเสียงหนักกับโครอาร์
โครอาร์ : เจ้านั่นจับพวกเนลไว้เป็นตัวประกันแล้วบอกให้ชั้นไปหาเพียงคนเดียว . . . - หญิงสาวกำกระดาษบนมือแน่นก่อนจะลุกขึ้น
ริคัลน่า : เดี๋ยว! อะ .. - ขณะที่ชายหนุ่มจะรั้งอัศวินสาวไว้ก็ถูกมือของเอลฟี่ดึงมือพลางส่ายหน้าเบาๆให้
โครอาร์ : ขอบคุณ น่าเสียดายนะอิซึมิ อุส่าได้พบกันทั้งทีแต่ชั้นต้องไปแล้วล่ะ - เธอยิ้มบางๆให้กับหญิงสาวที่เพิ่งพบกันครั้งแรกก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากเสื้อคลุมของเธอ


" ไม่ต้องห่วงค่ะ .. จากคำทำนายของเราแล้ว .. เราจะต้องได้พบกันอีกแน่นอนค่ะ " เด็กสาวยิ้มให้กับอัศวินอย่างเบิกกว้าง
" เพราะฉะนั้น ก่อนจะถึงเวลานั้น .. ขอให้คุณรักษาตัวเองไว้ให้ดี .. และขอให้โชคดีค่ะ " เธอโบกมือลา โครอาร์อย่างช้าๆ ด้วยรอยยิ้มเหมือนดั่งที่เคยทำ


โครอาร์ : ขอบใจจ๊ะ~ - หญิงสาวยื่นใบหน้าคมของเธอหอมแก้มเด็กสาวพลางถอยออกมาพร้อมกับหยิบไอเท็มเคลื่อนย้ายขึ้นมา
ริคัลน่า : นี่ . . . อย่าออมมือให้เจ้านั่นเพียงเพราะเป็นศิษย์เก่าหรือเพราะสงสารหมอนั่นเด็ดขาดนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางมองโครอาร์ด้วยสายตาอาลัย
โครอาร์ : อื้ม ชั้นจะพยายาม นายก็ดูแลเอลฟี่กับอิซึมิจังดีๆล่ะ พ่อเสื้อใบ - หญิงสาวยิ้มบางๆให้พลางใช้ไอเท็มนั้นวาปหายไปจากห้อง
ริคัลน่า : หา!! ชั้นไม่ใช่เสือใบนะเฟ้ย!! - ชายหนุ่มค้อนพลางกลับมาถอนหายใจและยิ้มออกมาเล็กน้อย - ให้ตายสิ
เอลฟี่ : . . . ชั้นขอออกไปข้างนอกหน่อยนะ . . . - เอลฟี่พูดพลางเดินตรงไปที่ประตู
ริคัลน่า : อ้าว แล้วเธอจะไปไหนน่ะ?
เอลฟี่ : ชั้นจะไปที่ลานน้ำพุใกล้ๆ อยากจะแช่น้ำบริสุทธิ์ . . . - เธอเอ่ยเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพลางเดินออกไปทิ้งให้ริคัลน่าและอิซึมิอยู่กันตามลำพัง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +10 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 10

ดูบันทึกคะแนน

ราชินีงู
โพสต์ 21-9-2010 13:53:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 1-10-2010 00:39

TOO

เลือก ข้อ 1
TOO : Let's go!!!
เธอเดินไปหาคาฟร่า
TOO : ขอวาปไปพรอนเทร่าค่ะ

Kafra : อ๊ะค่ะรับทราบค่ะ พรอนเทล่าสินะคะ แหม จะไปเดทกันที่นั่นหรอคะ~ - เธอแอบแซวทูเล็กน้อยพลางหัวเราะคิกๆ
ลัส : ฮะๆๆ เห็นพวกเราเป็นแบบนั้นหรอครับ อายจัง อ๊ะนี่ครับ 1000G ค่าวาป - ชายหนุ่มเกาหัวพลางยิ้มแห้งๆก่อนจะยื่นถุงเงินให้
Kafra : รับค่าโดยสารเรียบร้อยขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ~ - เธอเอ่ยขึ้นพลางวาดวงเวทย์ขึ้นรอบตัวทั้งสองก่อนจะส่งไปที่พรอนเทล่า

ณ Prontera

ว๊าป ทั้งคู่ถูกส่งมาที่ประตูทางด้านทิศใต้ของเมืองที่เป็นทางเดินใหญ่สำหรับรถม้าและการค้าขายขนาดย่อมๆของเหล่าเมอร์แชท
ลัส : เอาล่ะมาถึงแล้ว จะไปที่ไหนกันดีล่ะครับ?

ดูเหมือนเธอจะตื่นตาตื่นใจมาก
TOO : โอ้โห   คึกคักจัง พอ ๆ กะกรุงเมพฯเลย ไปที่ไหนดีอ่ะหรอ.....คิดไม่ออกอ่ะ พาเดินดูทั่วเมืองเลยได้ม่ะ??
เธอดูร่าเริงสดใสมาก

ลัส : อื้อ~ ได้อยู่แล้วล่ะ ถ้างั้นไปที่ลานน้ำพุก่อนเลยมั้ย? - ชายหนุ่มยิ้มพลางเดินนำทูเข้าไปยังด้านในตัวเมือง รอบๆมีกลุ่มนักเดินทางหลากหลายอาชีพที่นั่งรอรับปาตี้ และเมอร์เชนที่แข่งกันค้าขายสิ้นค้าของตัวเอง ช่างเป็นบรรยากาศที่คึกคักจริง

ลัส : ตรงนั้นคือลานน้ำพุประจำเมือง เป็นสถานที่พักผ่อนของที่นี่เชียวล่ะ ส่วนใหญ่คนจะมาที่นี่เพือพักผ่อนและเดินชมรอบๆ อ๊ะ - ชายหนุ่มสะดุดสายตาตัวเองครู่หนึ่งเมื่อเห็นพรีสคนหนึ่งกำลังคุยกับจอมเวทผมทองกับเด็กผู้หญิงสาวแว่นอยู่ - นั่นคุณคีย์นี่นา


TOO : เอ๋?? นายรู้จักหรอ แฟนนายซินะ เข้าไปทักมั๊ย ไปทักเลยดีกว่า หือ...พลังเวทย์ใช้ได้แหะน่าจะเปงสายรักษา ลัส พาไปแนะนำหน่อยซิ
เธอเดินลากลัสเข้าไปหาคนกลุ่มนั้นทันที

ลัสรีบดึงมือของทูไว้ก่อนที่เธอจะเข้าไปตรงนั้น
ลัส : จะบ้าหรอ? คุณคีย์ไม่ใช่แฟนของผมซักหน่อย ผมไม่ได้คู่ควรกับเค้าเลยนะ นั่นน่ะพรีสระดับสูงของโบสท์ใหญ่เลยนะ
ปะไปที่อื่นกันเถอะ - ชายหนุ่มพูดพลางลากทูไปดูส่วนโบทส์ของที่นี่ - ที่นี่เป็นโบทส์ใหญ่ประจำเมืองนี้ เป็นทั้งสถานที่แต่งงานและจัดงานเลี้ยงใหญ่ๆ ส่วนถัดไปอีกตรงนั้นคือปราสาทใหญ่ของเมืองนี้

TOO : ฮั่นแน่ ๆ ไม่อยากไปหาแบบนี้มีพิรุจนะเนี๊ยะ ๆ เอาเถอะ ...... โห ใหญ่เปงบ้าเลย ขอเข้าไปดูในโบสถ์แปปนะ
เธอเดินเข้าไปนั่งอฐิฐานข้างในตัวโบสถ์
TOO : ขอให้เค้ายังอยู่ดีมีความสุข ขอให้เค้าไม่ต้องออกตามหาลูก
เธอบ่นพึมพำ ๆ เสียงเบา ๆ เคล้าน้ำตาที่คลอเบ้า

ลัส : ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรกับบรรยากาศของทูในตอนนี้ หลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่ได้กลับมายังด้านนอกของโบทส์เป็นอันจบการพาชมเมือง
ลัส : ก็หลักๆมีเท่านี้แหละนะ เฮ้อชักหิวแล้วสิไปทานอะไรกันหน่อยไหม?


TOO : ไปค่ะ   แต่ว่านะตลาดคึกคักมากเลยหาซื้อของที่ตลาดมานั่งกินกันเถอะ
เธอดูร่าเริงผิดกับเมื่อกี๊อย่างเห็นได้ชัด เธอเดินหาซื้อของในตลาดแล้วมาหาที่นั่งที่ม้านั่งตรงน้ำพุ กลางเมือง

ลัส : โอมากาเสะ . . . - ชายหนุ่มยิ้มางๆพลางยื่นเครปให้ทูก่อนจะนั่งลงข้างๆ - พาเดินซะทั่วเลย สนุกรึเปล่า - ชายหนุ่มถามพลางค่อยกัดเครปคำเล็กๆ


TOO : สนุกซิ ไม่ได้เดินเล่นแบบนี้มาเปง 10 ปีแระิ เมืองหลวงนี่ใหญ่สุดแร้วใช่ม่ะ คนเยอะดีชอบ
เธอพูดไปพลางกินขนมไปพลาง พอหมดแล้วเธอจึงชวนลัสหาเควสทำ
TOO : เด๋วนำ้หนักขึ้น พักนี้ยิ่งอ้วน ๆ อยู่ ไปหาเควงทำกันเถอะลัส ป่ะ
เธอชวนลัสไปหาคาฟร่าด้วยกัน

Kafra : อ๊ะสวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ? - เธอยิ้มให้พลางถามทั้งสองคน
ลัส : เอ้อ พวกเราจะขอรับรายการเควสน่ะครับ
Kafra : รับทราบค่ะ ไม่ทราบว่าจะรับเควสใดดีคะ? - เธอยิ้มพลางยื่นใบรับรองเควสให้ทั้งสองคนดู


TOO : ลัส นายลากไหวมั๊ย ชั้นมี Cold bolt ว่าจะไปล่า PecoPeco ซักหน่อยดีม่ะ
เธอหันไปถามความคิดเหงจากลัส

ลัส : แน่นอน เปโกะๆมีกำลังมากอยู่ก็จริง แต่ไม่เกินกำลังผมหรอก~ - ชายหนุ่มชูนิ้วโป้งให้พลางยิ้มร่า
Kafra : ฮิๆ ถ้าอย่างนั้นเควสล่า PecoPeco นะคะ

- ล่า PecoPeco - รายละเอียดเควส - 0/15 PecoPeco
Point 20 , Gold 450 , Red Potion 5 ea

TOO : งั้นจัดเต็ม!!!
ทั้งคู่เดินลงใต้มาเรื่อง ๆ จนถึงแมป เปโกะ
TOO : ลัส นายลากมาตรงนี้นะ เด๋วเรารอสอยเอง มันจะไวกว่า

Battle & Encouter : PecoPeco * 25 (เนื่องจากจำนวนมอนเตอร์ที่เจอเยอะ จะใช้เป็นเกจ HP เดียวกัน) [==========]x6

ลัส : ฮะๆๆ ช่วยทีนะทู! - ชายหนุ่มรีบวิ่งหนีอะไรบางอย่างมาพร้อมกับฝูง PecoPeco ที่วิ่งตามหลังเขามาติดๆ ชายหนุ่มรีบผลิกตัวพลางใช้ดาบของตัวเองกวาดที่พื้นเพื่อทำทรายหยุดการเคลื่อนไหว
Lus Hit PecoPecos  Damage -6 [====]x6
PecoPecos Hit < Gruad Lus Damage -1 [=========]x1

Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

เลือก 2 ใช้สกิล

TOO : มาไวดีนี่~~~
เธอพูดพลางนั่งดูดน้ำแข็งแท่งที่เธอเสกมาแล้วเอามาชุบ เรดโพชั่น
TOO : เดินหน้ามาอีกก้าวซิจ๊ะ นั่นแหละ ๆ
เมื่อรัสเดินมาอีก 1 ก้าว ก็ได้มีแท่งน้ำแข็งพุ่งลงมาหา ปีโก้ ข้างหลังเค้าอย่างรวดเร็ว
TOO : เป็นเพราะจำนวนที่เสกมาเยอะคงจะไม่รุนแรงเท่าไรแหะ
เธอยกมือขึ้น แท่งน้ำแข็งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเธอแล้วพุ่งไปที่เปโก้ที่ล่ะตัว ๆ
TOO : ลัสปิดเกมเลยจ้า
ดูเหมือนเธอจะเหนื่อยไม่ใช่น้อยเพราะใช้เวทย์จำนวนมากและเหนื่อยกับการควบคุมสมาธิ เธอเลยหอบเล็กน้อย

Battle : Too Ice Bolt Lv.1 Peco Pecos Damage -6 (+2) [========] x5
Lus Hit Peco Pecos Damage - 8 [==========]x4
Pico Picos Hit <Auto Gruad Lus [=========]x1
Too Hp [==========] SP [==========]

Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


เลือก 2 ใช้สกิล
เธอได้ร่ายแท่งน้ำแข็งใส่อย่างต่อเนื่อง
TOO : cold bolt !! ..... อ๊ะจิงซิ ลองของดีก่า
เธอได้หยิบไม้พลองขึ้นมาแล้วปล่อยพลังใส่จนมันกลายเป็นแท่งน้ำแข็งมันใหญ่ยักษ์ แล้วเธอก็ปาใส่ฝูงเปโกะ

Encouter : เนื่องจากการโจมตีด้วยอาวุธขว้างคือการโจมตีกายภาพ และ ATK DEFT TECH ของผู้เล่นไม่เพียงพอกับการใช้เทคนิคนี้

Too BlackStep Lus Damage-5 [====]x1

ผลั่ก!! เสียงหอกน้ำแข็งที่หญิงสาวปาพลาดมาโดนด้านหลังของชายหนุ่มอัดทะลุเอวของชายหนุ่มเข้าอย่างจังทำให้เสียการทรงตัวไปถูกพวกเปโกะเปโกะโจมตี

Peco Pecos Hit Lus Damage - 4 [==========]x0

ลัส : อุ๊บ!! ... ชายหนุ่มถูกปากของเจ้าพวกเปโกะกระแทกเข้าจนกระเด็นออกวงไปทำให้ตัวอื่นๆหันมาทำร้าย Too

Peco Pecos Hit Too  Damage -4 [======]
Too SP : [======]

ลัส : ฮึ่ม ชายหนุ่มที่ใช้ดาบของตัวเองต้านปากของเจ้าเปโกะๆไว้อยู่พยายามดึงหอกออกมาก่อนจะปาอัดตัวที่หลุดไปโจมตี

Lus Spear Moomerang Peco Pecos Damage -10 [==========]x3

Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

เลือกใช้สกิล
TOO : กรี๊ดดดดดด ขอโทดงิ เปงไรม้าย
เธอทำหน้าสลดก้มหน้างุด ๆ เมื่อเหงแผนของเธอพลาด เธอเลยยิงเวทย์น้ำแข็งแบบธรรมดาต่อไปแบบเงียบ ๆ
TOO : cold bolt x 3

Too Cold Bolt x3 Hit Peco Pecos Damge -13(+3) [=======]x2

กระสุนน้ำแข็งพุ่งตรงไปยังเหล่าเปโกะๆที่รุมกดร่างชายหนุ่มไว้จนสลัดหลุดออกไปลัสรีบพลิกตัวกลับก่อนจะถีบตัวเองเข้าคลุกวงในทันที

Lus Spear Stap Peco Pecos Damage -10 [=======]x1
Lus Chain Side Kick Peco Pecos Damge -5 [==]x1

ชายหนุ่มใช้ดาบของตัวเองแทงออกไปเป็นวงกว้างพอสมควรจนทำให้กลุ่มเปโกะที่รุมทำร้ายเมื่อซักครู่กระเด็นออกไปพลางกลับตัวถีบตัวที่อยู่ใกล้ๆนั้นจนล้มลงไปเช่นกัน

Lus SP [====]
Too SP [=]

Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม 4)ปล่อยรอบ (Pass Trun)

(เหลืออีกกี่ตัวนั่น - - ) เลือก 1 โจมตีทางกายภาพ
TOO : พลังชั้นหมดแล้วอ่ะรัส
เธอกระโดลงจากหินไปหยิบอาวุธขึ้นมาช่วยรัสโจมตี

Battle Lus Spear Moomerrang Peco Pecos Damage -14 [ ] Kill

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเข้ามาช่วยลัส ชายหนุ่มก็ได้ปากหอกเวทย์อัดไปที่กลางลำตัวของเปโกะๆตัวสุดท้ายจนตายลงไป

Battle Result : Gold 300
Quest : ตามล่า Peco Peco สำเร็จรอส่งเควส

ลัส : เฮ้อ. . . แทบแย่แน่ะ  - ชายหนุ่มปาดเหงื่อตัวเองพลางหันมาหาทูที่วิ่งเข้ามาใกล้ๆ - เรียบร้อยแล้วล่ะ~ แต่ทูนี่ใช้ไม่ได้เลยนะ เล่นปากหอกน้ำแข็งอัดใส่กันเองแบบนี้น่ะ ถ้าผมไม่ถึกพอล่ะก็คงได้กลับจุดเซฟไปแล้วล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเอ็ดหญิงสาวเบาๆ

TOO : ขะ  ขอโทดค่ะ ๆ
เธอขอโทดลัสเป็นการใหญ่ ดูท่าเธอจะสำนึกจรืง ๆ เพราะสีหน้าเธอดูหดหู่ลงทันทีและก็ไม่ค่อยจะพูดซักเท่าไร จากที่ปกติจะเป็นคนพูดมาก เธอเดินกลับเมืองไปกับลัสเงียบ ๆ จนถึงคาฟร่า
TOO : เอ่อ ส่งเควสค่ะ

ลัส : ฮะๆ ช่างเถอะๆ - ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางหัวเราะออกมา ก่อนจะเดินตามทูกลับมายังเมืองพรอนเทล่า
Kafra : อ๊ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ - หญิงสาวยิ้มให้พลางรับใบรับรองเควส

Reward : Point 20 , Gold 450 , Red Potion 5 ea

ลัส : ตอนนี้ก็มืดแล้วแฮะ ถ้างั้นวันนี้เราแยกย้ายกันตรงนี้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยมาเจอกันใหม่ตรงลานน้ำพุ - ชายหนุ่มว่าพลางโบกมือลาทู - โอยาซึมินะ

อัพ Deft D > C กับ Defense D > C
TOO : จ่ะ
เธอมองดูลัสที่เดินไปอย่างตาละห้อย
TOO : ทำไมภาพมันซ้อนทับกันนะ หรือว่า กงล้อแห่งโชคชะตาได้เคลื่อนไหวอีกครั้งหลังจากที่หยุดมานานแสนนาน
เธอได้เหม่อยืนมองม้องฟ้าอย่างนั้นเป็นเวลานานพอสมควรจึงเดินไปที่โรงแรม
TOO : คือว่าชั้นได้ลงทะเบียบพร้อมจ่ายเงินไปที่เมือง กิฟฯ แล้ว โอนสิทธิ์ได้หรือป่าวค่ะ ถ้าได้ขอขึ้นไปพักเลยนะคะ

พนักงานโรงแรม : ครับผม แน่นนอนครับ ถ้าอย่างนั้นเชิญพักผ่อนเถอะครับ ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว - ชายหนุ่มยิ้มพลางบอกให้ทูไปพักผ่อนในห้องของตัวเองที่ทางโรงแรมได้จัดไว้

เช้าวันรุ่งขึ้น
TOO : อากาศตอนเช้าสดชื่นเจง ๆ
เธอได้ออกมาจากโรงแรมเพื่อมารอลัสตรงกลางลานน้ำพุ เธอได้หยิบขนมปังที่เอามาจากอาหรเช้าของโรงแรมติดมือมาด้วย ขึ้นกินระหว่างรอ

ผมคนที่พลุกพล่านและสัญจรไปมาอย่างคึกคักทำให้บริเวณนั้นไม่ทำให้หญิงสาวเบื่อเท่าไหร่จนกระทั่งลัสมาถึงแต่ท่าทางเขาจะมาพร้อมกับคนอื่นด้วย



ลัส : ฮะๆ อย่างนั้นหรอ
?? : แหม นายเนี่ยนะ

ทั้งสองคนเดินคุยกันอย่างสนุกสนานจนชายหนุ่มหันมาพบกับคนที่นั่งรอเขาอยุ่
ลัส : อ้าว มาแล้วหรอทูซัง - ชายหนุ่มกล่าวทักทายทูพลางเดินมาหาพร้อมกับหญิงสาวอีกคน

TOO : จ่ะ อ้าวพาใครมาด้วยเนี๊ยะ อ๊ะห๊า ๆ หรือว่า.......
เนื่องจากเมื่อวานเธอนอนอย่างเต็มที่วันนี้เธอจึงร่าเริงอย่างมาก
TOO : สวัสดีค่ะ เรา ทู นะ แล้วเธอล่ะ

ลัส : ? -ชายหนุ่มทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรพลางปล่อยให้เพื่อนที่มาด้วยกันแนะนำตัวเอง
คาโอรุ : อื้ม สวัสดี ชั้นชื่อคาโอรุ
ลัส : คาโอรุเป็นเพื่อนของผมตอนเรียนวิชาดาบด้วยกันน่ะ แต่คาโอรุเรียนแขนงประสานเวทย์ ของผมเรียนหอกรุก

TOO : อือดีจัง ...... (เหมือนกันอีกแล้ว  หรือเราคิดมากไป)
อยู่ดีดีเธอก็เงียบไปซักพัก
TOO : เอาล่ะ ๆ วันนี้เราจะไปทำไรกานดี~~~~

ลัส : อื้ม ก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ - ชายหนุ่มเกาศรีษะของตัวเองพลางยิ้มแห้งๆ
คาโอรุ : อ๊ะจริงสิ ถ้างั้นลงอาเรียน่ากันไหม? - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับสีหน้าดีใจ
ลัส : เอ๋? อ้อ ลงแบบทีมสินะ
คาโอรุ : อื้ม ชั้นคอยซัพพ็อตนายเองส่วนทูกับนายคอยจัดการแถวหน้าก็แล้วกันว่าไงสนใจไหม?
ลัส : ฮะๆ ไว้ใจได้เลย ว่าแต่ทูจะเอาด้วยรึเปล่า?

Player Selection : 1) รับข้อเสนอ ( เควส เครีย Areana B Rank ) 2)ปฏิเสธ

เลือก 1
TOO : ลองดูก็ได้ ฟังดูน่าสนุกดี
เธอลุกขึ้นพลางบิดขี๊เกียจ
TOO : อีกอย่าง  ชั้นก็ไม่ได้ร่วมสู้ 3 คน มานานแระ มันทำให้นึกถึงความหลังดีน่ะ
เธอได้เดินตามรัสและคาโอรุไปลง อารีน่า

เสร็จจ้า



Quest - Areana B Rank - เริ่ม

ทั้งสามคนได้เดินมาหาคาฟ่าเพื่อลงทะเบียนแข่งอาเรียน่าแบบกลุ่ม
ลัส : เอาล่ะเรียบร้อย - ชายหนุ่มยิ้มพลางหันมาหาคาโอรุกับทู
คาโอรุ : อื้อ~ เรียบร้อยแล้วล่ะ ทูล่ะ? - หญิงสาวยิ้มตอบพลางหันมาหาทูบ้าง


TOO : .......................... โอเคแระ
เธอเตรียมการหน่วงเวทย์ไว้เส็ดพอดี
TOO : Let's rock !!!

ว๊าบ ทั้งสามคนถูกส่งมายังลานประลองกว้าง บรรยากาศรอบๆเหมือนจะเป็นไซเบอร์มากกว่า

ลัส : เห~ ไซเบอร์โดมหรอ? - ชายหนุ่มตื่นเต้นกับบรรยากาศรอบๆที่มีตัวเลขต่างๆลอยอยู่บนเพดาน
คาโอรุ : มาแล้ว . . . - คาโอรุจับสัมผัสบางอย่างได้พลางหันไปมองฝั่งตรงข้าม

ว๊าบ! และทีมคู่แข่งของทั้งสามคนได้ปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสามคนเช่นกัน

vs

Areana Team Match Lus (Crusader),Kaoru (Knight),Too (Magician) Vs  Chinutsu ( Monk ) , Rei (Hunter) ,Gebel ( Knight )

Info Team
Lus : Crusader : ATK : A DEF : B HP : A MAGIC : C DEFT : B TECH : B Defender
Kaoru : Knight : ATK : A DEF : C HP : C  MAGIC : A DEFT : B TECH : A Suporter
TOO : Magician : ATK : D DEF : C HP : D MAGIC : B  DEFT : C TECH : B  Damager

Chinutsu : Monk : ATK : A DEF : B HP : B MAGIC : B DEFT : A TECH : B Damager
Rei : Hunter : ATK : B DEF : C HP : C  MAGIC : C DEFT : A TECH : A Suporter
Gebel : Knight : ATK : A DEF : A HP : B MAGIC : D DEFT : C TECH : B Damager

Battle Start :
Lus : ATK > Geble
Kaoru :
Blessing (5) , Increase Agility (5) , Angelus (5) > Lus , Too and Self
Player Selection : Cold bolt > Geble

Chinutsu : Blessing (10) , Increase Agility (10) , Angelus (10) > Rei , Gebel and Self
Rei : Charge Arrow > Lus
Gebel : Blash > Lus

คาโอรุ & ชินัทซึ : Blessing!! , Increase Agility!! , Angelus !! - ทั้งสองคนได้ร่ายมนต์เสริมพลังให้กับทีมของตนอย่างรวดเร็วก่อนที่แถวหน้าจะเริ่มปะทะกัน เรย์ใช้ปืนพกยิงสวนเข้าไปที่ทูเพื่อสกัดการใช้สกิลลัสก็ได้วิ่งมาปัดกระสุนนั้นออกไป

Rei > Charge Arrow < Guard Lus Too Damage - 2 [========]x1

จังหวะนั้นเองจีเบลได้รีบกระโดดพุ่งตัวง้างดาบอัดมาที่ลัสทันที
จีเบล : ฮะฮ่า!!! - เคร้ง!! เสียงดาบอัดเข้ามาที่ดาบของลัสอย่างแรงจนชายหนุ่มต้องใช้สองมือต้านเอาไว้

Gebel Blash < Guard Lus Damage -6 [==]x1

ลัส : อุ๊บ!!
คาโอรุ : ลัส!! หือ!? - คาอุรีวิ่งเข้ามาช่วยลัสทันทีแต่ท่าว่าชินัทซึได้พุ่งตรงมาทางเธอด้วยเควมเร็วสูง
ชินัทซึ : คู่ต่อสู้ของเธออยู่ทางนี้!
คาโอรุ : ฮึ่ม! - หญิงสาวรีบร่ายมนต์ขึ้นพลางยิงอัดไปที่ชินัทสึแต่ท่าทางฝ่ายตรงข้ามจะมองเห็นการโจมตีนั้นพลางหลบด้วยความเร็วพลางเข้ามาถึงตัวคาโอรุได้ไม่ยากนัก ฟู่ว!! เสียหมัดแหวกอากาศเข้ามายังลำตัวของคาโอรุอย่างรวดเร็วแต่คาโอรุได้ใช้ดาบขึ้นมากันไว้ก่อนที่จะถึงตัว

Kaoru > Fire Bolt Miss Chinutsu
Chinutsu Hit < Guard Kaoru Damage -3 [=======]
Too Fire Bolt < Block Rei

ซูม! ลูกไฟถูกยิงสวนออกไปทางเรย์ที่ยืนยิงสนับสนุนอยู่ หญิงสาวมองลูกไฟนั่นพลางเล็งปืนก่อนจะยิงสะกัดลูกไฟที่พุ่งเข้ามาด้วย Cold Bolt
Lus Side kick Gebel Damge- 4 [======]x1
ลัส: ฮึ่ม ! - เคร้ง! ชายหนุ่มงัดดาบขึ้นให้จีเบลเสียหลังพลางรีบกลับตัวถีบท้ออย่างแรงให้ร่างของจีเบลถอยห่างไป ก่อนจะปัดกระสุนปืนของเรย์ที่ยิงสนับสนุนมาต่อ
จีเบล : แสบนักน้า!!! - ชายหนุ่มตะคอกพร้อมกับพุ่งตัวเข้ามาง้างดาบใส่ลัส

Gebel Hit < Block Lus

เคร้ง! เสียงดาบปะทะกันอย่างแรงลัสได้ฟาดดาบอัดสวนกับดาบของจีเบลในตำแหน่งที่ได้เปรียบกว่าจนจีเบลเสียหลักไป ขณะที่คาโอรุกำลังพยายามหลบการโจมตีของชินัทซึที่ทั้งต่อเนื่องและรุนแรง

Chinutsu Triple Attack > Chain Attack hit < Guard Kaoru Damage - 5 [=====]

ชินัทซึย่ะตัวเล็กน้อยก่อนจะสวนหมัดเข้าไปหาคาโอรุด้วยความเร็วเพื่อทำให้เป้าหมายเสียหลักก่อนจะกลับตัวต่อยเข้าไปอีกหนึ่งชุดจนคาโอระกระเด็นติดกำแพงไป

Kaoru Fire Blot & Fire Blot < Guard Chinatsu Damge- 3 [=======]

ซู่มลูำกไฟวิ่งสวนควันออกมาพุ่งเข้าทำร้ายชินัทซึ
ชินัทซึ : ฮึบ! - เปรี้ยงๆ! หญิงสาวกำหมัดแน่นพลางต่อยลูกไฟที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่องจนหมดไป
คาโอรุ : ชิ  - หญิงสาวคิ้วกดลงเล็กน้อยก่อนจะพยุงร่างของตัวเองขึ้นพร้อมโจมตีรอบต่อไป

Lus : ATK
Kaoru : SKILL ATK
Too : Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

Chinutsu: ???
Rei : ???
Gebel: ???

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +8 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 8

ดูบันทึกคะแนน

น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 22-9-2010 03:58:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 29-9-2010 03:44

Nagae Tesstrossa ~ Journey 13rd Step ~

Nagae Tesstrossa ~ Journey 14th Step ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


รอยยิ้มค่อยๆเผยออกมาจากใบหน้าของโครอาร์อีกทั้งยังแดงกว่าเก่า เธอสวมกอดร่างเล็กแน่นก่อนจะโฮ่ร้องออกมาเบาๆด้วยความปิติ พลางเอ่ยคำว่าขอบคุณเบาๆ ท่ามกลางสายลมเย็นๆที่พัดกรีบซากุระให้ร่วงโรยลงมารอบตัวหญิงสาวทั้งสองช้าๆ


นากาเอะได้ค่อยๆถอยหน้าออกมาจากข้างๆใบหน้าของคนรักของเธอพร้อมกับหลิ่วมองสายตาของเธอมายังดวงตาคู่นั้น ใบหน้าที่แดงระเรื่อของอัศวินสาวพร้อมกับกริยาที่น่ารักในตอนนี้ทำให้นากาเอะเองเผลอตัวค่อยๆยื่นหน้าของเธอเข้ามาใกล้กับโครอาร์อีกครั้งหนึ่ง

" โครอาร์ . . . " เมื่อสิ้นเสียงลงริมฝีกปากของหญิงสาวก็ได้ประกบลงที่อัศวินสาวอีกครั้งหนึ่งโดยดูเหมือนว่าเธอจะไม่ปล่อยออกไปเหมือนเคยเสียด้วยพร้อมกับสอดชอญลิ้นเข้าไปอย่างต่อเนื่อง มือข้างนึงของนากาเอะได้รวบกอดท้ายทอยของคนรักของเธอไว้พร้อมกับมือข้างเดิมที่เคยแตะอยู่นิ่งๆเป็นเริ่มเคล้าคลึงแทน

โครอาร์ : ! อื้ม . . . ! - เธอตาลุกวาวขึ้นทันทีที่นากาเอะเปลี่ยนท่าทีของตัวเองไปจากเมื่อวาน ร่างกายของเธอกระตุกเล็กน้อยเมื่อมือข้างที่แตะหน้าอกของตัวเองอยู่นั้นกลับกลายเป็นคลึงเสียแทน  - อ่าส์ . . . นะนากาเอะ . .!  ฮึ่ก! - เธอหลับตาปี๋ทันทีท่าทางคนรักของเธอจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆเสียแล้ว


หญิงสาวได้ค่อยๆถอนปากออกมาจากโครอาร์เล็กน้อยเพื่อให้เธอได้พักหายใจเสียก่อน นากาเอะได้ค่อยๆถอนมือของเธอออกพร้อมกับกอดคล้องคอของอัศวินสาวไว้เช่นเดิมและกระซิบที่ข้างหูของเธอเบาๆ

" กลับไปที่ห้องของโครอาร์กันก่อนดีกว่านะ . . . เดี๋ยวจะมีใครมาเห็นเข้า . . . . ." นากาเอะได้ลุกขึ้นพร้อมกับช่วยพยุงแขนของอัศวินสาวขึ้น " เราเองอยากจะให้เป็นโครอาร์คนเดียวเท่านั้นด้วยน่ะ " ใบหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อก่อนที่จะกอดแขนอัศวินสาวไว้และเดินกลับไปที่ห้องพักด้วยกันทันที

โครอาร์ : อะอือ . . . - เธอตอบคนรักของเธอเบาๆก่อนจะพากันกลับมาที่ห้องของตัวเอง ห้องที่มืดสลัวเพราะม่านผืนน้อยบาง พร้อมกับบรรยากาศที่ติดค้างจากเมื่อตอนไม่กี่นาทีก่อนของหญิงสาวทั้วสองคน . . .


ห้องส่วนตัวที่เงียบสงัดใต้แสงจันทร์ยามราตรีในคืนเดือนมืดส่องอ่อนๆผ่านฝ้าของม่านและหน้าต่างนั้นเข้ามาในตัวห้อง เสียงเต้นของหัวใจของหญิงสาวทั้งสองได้ดังเป็นจังว่ะเดียวกันทำให้พวกเธอในตอนนี้ได้ยินแต่เสียงลมหายใจที่บางเบาและหัวใจที่ค่อยๆเต้นแรงขึ้นของพวกเธอ

" . . . . . . โครอาร์ " หญิงสาวได้เรียกชื่อคนรักของเธอขึ้นพร้อมกับเปลี่ยนท่าจากการจับควงแขนเฉยๆมาเป็นการรวบกอดรอบคอของโครอาร์ไว้ก่อนที่จะรีบประกบปากและจุมพิศลงอย่างแนบแน่นพร้อมกับไซร้ร่างกายของเธอเสียจนแนบเบียดเสียดกับอัศวินสาวใต้เครื่องแต่งกายของทั้งสอง " ระ . . เรา " หญิงสาวได้ถอนปากออกมาเล็กน้อยและเอ่ยขึ้นอย่างบางเบาภายใต้แววตาของเธอที่โหยหาพร้อมกับได้ประกบปากของอัศวินสาวลงอีกครั้งพร้อมกับรั้งร่างของโครอาร์ให้คร่อมเธอไว้บนฟูกนอนเดิมโดยที่ยังคงคาปากจูบแลกลิ้นกันไว้แบบนั้น

โครอาร์ : ออส์ ... อืม . . .- เธอหลี่ตาลงเบาๆพลางกดลิ้นและพันลิ้นน้อยๆของแฟนสาว ส่วนมือของเธอค่อยๆลูบไล้ที่คอของหญิงสาวก่อนจะเลื่อนลงมาหยุดที่หน้าอกของเธอพลางสอดเมือเข้าไปด้านในเสื้อของแฟนสาวที่หลุดลุ่ยออกมา พลางสัมผัสยอดอกที่ตั้งชูขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะใช้นิ้วชี้และนิ้วโป้งของเธอขยี้ยอดอกนั้นเบาๆ


" อื้ออ . . . . . . . " เสียงของนากาเอะดังสะท้อนออกจากริมฝีปากและต้นคอเล็ดรอดออกมาเล็กน้อยพร้อมทั้งหรี่ตาลงทีล่ะนิดๆ นิ้วเล็กๆของหญิงสาวได้ค่อยๆปลดพันธนาการบนเสื้อลำลองของอัศวินสาวออกอย่างช้าๆพร้อมกับกอดแผ่นหลังนั้นไว้แน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม

อัศวินสาวค่อยๆถอนริมฝีปากของนากาเอะออกมาช้าๆ ใบหน้าของเธอเคลิ้มและแดงมาก ก่อนจะมองตาของคนรักพลางเลิกเสื้อขงแฟนสาวให้พ้นจากหน้าอกของหล่อนก่อนจะเลื่อนริมฝีปากของตนจูบยอดอกอีกข้างหนึ่งช้าๆ ส่วนหน้าอกอีกข้างยังคงใช้นิ้วมือขยี้ยอดอกนั่นอยู่ หญิงสาวใช้ลิ้นของเธอวนรอบๆยอดอกนั่นช้าๆก่อนจะแนบริมฝีปากเข้ากับหน้าอกของแฟนสาวก่อนจะลงแรงจูบเล็กน้อยส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่เลื่อนลงไปยังเนินขาวที่มี่ผ้าผืนน้อยที่เริ่มแฉะบ้างแล้วก่อนจะลูบเนินนั้นเบาๆ


ปลายนิ้วได้เหยียดกดลงเบาๆที่แผ่นหลังเนียนขาวของอัศวินเบาๆพร้อมกับแววตาที่ปิดสนิท ใบหน้าที่แดงก่ำของนากาเอะได้เผยขึ้นอย่างชัดเจนต่อหน้าของอัศวินสาวพร้อมกับริมฝีปากที่เม้มไว้กึ่งเปิดของเธอเพื่อไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกมามากนัก ข้อแขนทั้งสองข้างได้สวมกอดร่างของอัศวินสาวไว้แน่นพร้อมกับเสียงครางเล็กๆในลำคอของเธอ

โครอาร์ : . .  ฮาส์ - เธอถอนริมฝีปากของตัวเองออกจากหน้าอกของแฟนสาวช้าๆ ก่อนจะจูบต้นคอพลางเลื่อนไปที่ริมฝีปากเบาๆ
โครอาร์ : ฮึๆ~ เมื่อกี้นากาเอะยังทำให้เรามีความสุขอยู่เลยนี่นา~ - หญิงสาวยิ้มหวานให้กับแฟนสาวก่อนจะจับมือของเธอมาสอดผ่านกางเกงยีนต์พลางให้แตะเนินขาวของตัวเองที่เริ่มเปียกแล้วเช่นกัน - ลองสอดนิ้วเข้าไปดูสิ~ - เธอกระซิบข้างหูของแฟนสาวเบาๆพลางหอบเล็กน้อย


ปลายนิ้วเล็กๆของหญิงสาวได้ค่อยๆไล่ไปตามร่องนั้นและผลุบเข้าไปตามที่โครอาร์ได้เอ่ยบอก เธอได้ค่อยๆไล่จากขอบกรีบบางๆนั่นอย่างช้าๆและกดลงไปลึกขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับรวบดึงท้ายทอยของอัศวินสาวลงมาประกบกับปากของเธอไว้พร้อมกับแลกจุมพิศกันอย่างดูดดื่ม

โครอาร์ : อึ! ~ . . .ฮืมม. . . - อัศวินสาวพริ้มตาหลับทุกทุกครั้งที่นิ้วของแฟนสาวนั้นค่อยๆสอดผ่านร่องนั้นไปช้าๆพลางเป็นฝ่ายที่ถูกจูบเสียเอง - ฮาส์ . . . นะนืงง . . . - ลิ้นของแฟนสาวค่อยๆลุกล้ำเธอมากไปชั่วขณะพร้อมกับนิ้วมือที่เริ่มซนมากเข้าไปทุกที ในหัวของอัศวินสาวเริ่มว่างเปล่า เธอเริ่มเคลิ้มมากขึ้นทุกขณะพลางค่อยๆ เลื่อนมือของตัวเองไปซนเนินขาวของแฟนสาวและแลกสอดนิ้วเข้าไปบ้างเช่นกัน~


" อื้ออ . . . . . อื้มมม. . " เสียงของนากาเอะได้ค่อยๆดังออกจากช่วงต้นคอขอตนเองแต่ก็ไม่ได้เล็ดรอดออกมาซักเท่าไรนักเนื่องจากริมฝีปากของทั้งสองที่กำลังประกบกันอยู่อย่างใกล้ชิด ช่วงขาอ่อนและสโพกของเธอได้กระตุกสั่นเล็กๆตามจังหวะปลายนิ้วของคนรักของเธอ ขอบตาของหญิงสาวได้ปิดแน่นลงพร้มอกับเสียงหอบในลำคอปนเสียงครางของเธอได้เร็วขึ้นเรื่อยๆรวมทั้งปลายนิ้วที่ค่อยๆกระตุกไปมาภายในร่างของแฟนสาวของเธอ " อื้มม . . . . . . " หญิงสาวได้แน่นิ่งพร้อมกับช่วงขาที่กระตุกและเกยออกด้านข้าง สายธารใสได้ไหลรินออกเป็นทางพร้อมกับร่างที่อ่อนปวกเปียกของหญิงสาว เธอได้หอบออกเบาๆทั้งยังคงแลกเปลี่ยนจุมพิศกันแบบนั้นอยู่เช่นเคย

โครอาร์ : . . . - หญิงสาวหลี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาพลางมีน้ำใสหยาดเยิ้มออกมาจากลิ้นของทั้งสองคนที่แยกห่างกันเธอลื่นมือของตัวเองออกมาจากเนินขาวของแฟนสาวและ . . .

ฟุบ! - อัศวินสาวรวบรวมแรงของตัวเองดึงมือของแฟนสาวออกจากร่องของตัวเองช้าๆ ก่อนจะรวบไว้ด้วยกันเหนือศรีษะของเธอและกดร่างของคนรักให้นอนราบกับฟูกนั้น
โครอาร์ : นากาเอะ . . . เราทนไม่ไหวแล้วล่ะ~- หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางปลดริบบิ้นจากเสื้อของแฟนสาวมามัดมือทั้งสองข้างของเธอไว้ก่อนจะจูบเบาๆ และไล่ลงมาจากต้นคอ หน้าอก และมาบรรจบที่เนินขาวที่มีสายธารออกมามากเสียเหลือเกิน หญิงสาวค่อยๆดึงกางเกงในของแฟนสาวออกช้าๆพลางยกสะโพกของแฟนสาวขึ้น
โครอาร์ : เราจะเริ่มล่ะนะ~ - เธอเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางสอดลิ้นเข้าไปด้านในร่องของแฟนสาวเร็วและลึกสลับกับดูดเล็กน้อยพลางใช้สายธารนั้นทำให้นิ้วของเธอเล่นซนกับร่องอีกด้านหนึ่งของแฟนสาวของเธอได้ชอนไชสะดวกขึ้น


" อ๊าาา . . โครอ . . . . อาาา " เสียงของนากาเอะได้เผลอครางออกมาอย่างลืมตัว เสียงเล็กๆน่าเอ็นดูของหญิงสาวได้ร้องออกมาปนอย่างไม่ปะติปะต่อกันนัก เสียงเคลิ้มปนเสียงหอบของเธอได้ดังขึ้นอย่างชัดเจนภายในห้องแห่งนั้น รอบเอวของเธอได้บิดไปมาด้วยความสุขที่คนรักของเธอได้มอบให้ รวมทั้งดูเหมือนว่าเธอเองจะมีความรู้สึกไวในส่วนนี้มากกว่าส่วนอื่นๆจึงทำให้เธอไม่สามารถขัดอัศวินสาวได้เลย

โครอาร์ : ฮิๆ~ แบบนั้นแหละ. . . แฮก . . . - อัศวินสาวเคลิ้นตามเสียงที่หลุดลอดออกมาก่อนจะกลับของไปจูบร่องนั้นอีกครั้ง - แต่ชั้นว่า ตรงนี้น่าจะทำให้รู้สึกดีกว่าสินะ~ - หญิงสาวยิ้มบางๆ พลางจูบเนินขาวอีกครั้งก่อนจะเลื่อนลงมาที่ด้านล่างเล็กน้อย หญิงสาวใช้มืองทั้งสองข้างแหวกให้ทางเปิดกว้างขึ้นก่อนที่จะดันลิ้นของตัวเองเข้าไปยังด้านในนั้นพลางชอนไชระรัวและลึกพลางดันลิ้นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะวนไปรอบๆ
โครอาร์ : อืม . . . ซรวบ . . . อืมมม - เนื่องจากจุดนี้ทำให้จมูกของหญิงสาวนั้นชนกับร่องที่อยู่ด้านบนลมหายใจอุ่นๆค่อยๆรดเนินขาวพลางมีสายธารใสไหลสวนกับลมหายใจนั่น
'' หอมจังเลย ร่างกายของนากาเอะ '' หญิงสาวหลับตาลงเบาๆพลางสอดลิ้นให้หนักขึ้นตามความรู้สึกของตัวเองตอนนี้


เสียงครางของหญิงสาวได้ค่อยๆต่อเนื่องมากขึ้นเรื่อยๆภายใต้เสียงที่ยังคงความน่ารักของเธอพร้อมกับแววตาที่คล้อยตามไปอย่างอวบอิ่มนั่น ร่างของเธอได้กระตุกขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับเสียงครางที่ลากยาวและอ่อนหวานของเธอ เสียงหอบเล็กๆพร้อมกับร่างีท่แน่นิ่งได้ปล่อยให้คนรักของเธอเชยชิมรสชาติของร่างกายของเธอหลังจากที่เธอได้ปลดปล่อยความรู้สึกนั้นออกมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว

" อา . . . " เสียงครางเล็กๆปนหอบได้ดังขึ้นถี่ นากาเอะได้ค่อยรวมเรี่ยวแรงที่มีเหลืออยู่และพยุงตัวขึ้นมาจากเตียงราบอย่างช้าๆ " โครอาร์ . . . . . " หญิงสาวได้ส่งยิ้มเล็กๆภายใต้ใบหน้าที่ยั่วยวนนั่นก่อนที่จะรวบกอดตัวอัศวินสาวไว้พร้อมกับจุมพิศเธอและค่อยๆดันคร่อมร่างของอัศวินลงไปอย่างช้าๆ

หญิงสาวตาลุกวางทันทีที่แฟนสาวของเธอลุกขึ้นมาพลางถูกขโมยจูบอีกครั้งก่อนจะถูกเธอค่อมร่างกายบ้าง หญิงสาวหอบเล็กน้อยพลางมองใบหน้าที่แดงระเรื่อและน่ารักน่าชังของแฟนสาว
โครอาร์ : นากาเอะ . . อ๊ะ!!


" ให้เรา . . ทำให้โครอาร์ . . . . มีความสุขบ้างเถอะนะ . . . " นากาเอะได้กอดร่างของอัศวินสาวไว้พร้อมกับค่อยๆปลดเสื้อลำลองของเธอออกอย่างช้าๆจนเผยให้เห็นผิวเนียนกระจ่าง เธอได้ค่อยๆซุกหน้าลงที่หน้าอกของอัศวินสาวโดยยังไม่ได้ปลดตะขอชั้นในออกพร้อมกับไซร้ลงที่ขอบอย่างช้า

โครอาร์ : อึ! . . . - หญิงสาวเม็มปากเล็กน้อย พลางยิ้มหวานให้กับแฟนสาวของเธอ
โครอาร์ : ยอดอก ลองจูบแบบเดียวกับเราดูสิ .  . . - เธอพูดกรั้วกับเสียงหอบทำให้เสียงของเธอออกมาค่อนข้างน่าหลงไหลมากกว่าปรกติ


ใบหน้าของนากาเอะได้แดงก่ำไปตามอารมณ์ของเธอพร้อมกับค่อยๆดึงตะขอจากยกทรงของอัศวินสาวออกก่อนที่จะค่อยๆละเลียดลิ้นลงบนหน้าอกที่ขาวเนียนอมชมพูนั้นอย่างช้าๆ เธอได้ค่อยๆเล็มตามส่วนโค้งเว้าช้าๆและจุมพิศลงบนเนินสีชมพูอ่อนนั้นรวมทั้งค่อยๆดูดเลียมันอย่างทะนุถนอม

หญิงสาวเม็มปากตัวเองแน่นขึ้นพลางเกร็งขาของตัวเองเล็กน้อย มือทั้งสองข้างของเธอแตะที่หัวของแฟนสาวที่ก้มลงโลมเลียหน้าอกของตัวเองเพื่อไม่ให้เธอขยับไปไหน ลมหายใจของเธอเริ่มพี่ขึ้น ลิ้นเล็กๆที่เคยจูบเธอเมื่อครู่ตอนนี้กำลังโลมเลียยอดอกของเธอและหายเข้าไปในริมฝีปากบางของหญิงสาว สายธารไสจากช่วงร่างของอัศวินสาวเองก็เริ่มไหลหยาดเยิ้มออกมาบ้างแล้วเช่นกัน
โครอาร์ : อึ . . . อืม . . . อ๊ะ ดะเดี๋ยวสินากาเอะ ยะอย่าดูดแรง ว๊าย! - เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างแรงพลางกระตุกเล็กน้อยเมื่อแฟนสาวเธอเร่งริมฝีปากนั้นพลางดูดยอดอกของตัวเอง


ดูเหมือนว่านากาเอะเองจะเผลอตัวพร้อมกับเคลิ้มไปกับร่างกายของโครอาร์เสียแล้ว เธอได้ก้มหน้าก้มตาช้อนเชยยอดอกนั้นอย่างหลงไหลและคร่อมตัวของอัศวินสาวไว้ด้านบนทั้งยังเผลอตัวไปปลดตะขอที่รัดกางเกงไว้และซิบจากกางเกงด้านล่างตัวของอัศวินสาวด้วยเช่นกัน

โครอาร์ : อึ อือ! ดะเดี๋ยวนากา. . . อ๊ะ! - หญิงสาวพยายามห้ามแฟนสาวของตัวเองเพื่อไม่ให้ปล่อยตัวเองไปกับอารมณ์ตอนนี้ แต่ท่าทางแฟนสาวเธอจะไม่ยอมฟังเสียเท่าไหร่พลางปลดอาพรท่อนลางของเธอออกอย่างช้าๆและทำให้แฟนสาวของเธอรู้ว่าตอนนี้เนินขาวของเธอนั้นเริ่มเปียกขึ้นมาแล้วนั่นเอง
โครอาร์ : นะนากาเอะ . . . ขะขอเวลานอกก่อน . . .


ดูเหมือนว่านากาเอะเองจะเพลิดเพลินกับการเล้าโลมและไม่ทันได้ฟังอัศวินสาวแต่อย่างใด เธอได้ค่อยๆไล่ละเลียดลิ้นลงมาตามทางจากร่องอกกลางตัวของอัศวินสาววนผ่านหลุมสะดือและลงมาจนถึงช่วงเหนือเข็มขัดเล็กน้อย แต่เธอก็ต้องสะดุ้งขึ้นเสียก่อนเมื่อพอจะรวบรวมสติได้ว่าโครอาร์ได้เอ่ยบางอย่างเรียกเธอไว้

" อ๊ะ !! คะ . . โครอาร์ . . . . . ระ . . . เราขอโทษนะ . . . . เธออาจจะรู้สึกไม่ดีนัก . . . . . ตะ . . แต่ว่า . . " นากาเอะเองได้วิตกกังวลเล็กน้อย เธอไม่รู้เลยว่าที่อัศวินสาวได้รั้งเธอไว้นั้นเพราะว่าเธอรู้สึกดีหรือรู้สึกไม่ดีกับการกระทำของเธอในตอนนี้กันแน่ เพราะว่ามันก็เป็นครั้งแรกของเธอเสียด้วยที่ต้องเป็นฝ่ายรุกเสียเอง เธอเองจึงได้แต่เลียนแบบเฉพาะตอนที่อัศวินสาวได้กระทำบนร่างกายของเธอในคืนวันแรกนั้นเท่านั้น -

โครอาร์ : ปะเปล่าไม่ใช่แบบนั้นนะ . . . คะคือชั้นอายน่ะก็เลย . . . - หญิงสาวเม็มปากของตัวเองเบาๆพลางหลบใบหน้าน่ารักๆของนากาเอะ ก่อนจะพูดตะกุกตะกักเล็กน้อย
โครอาร์ : มะไม่ต้องห่วงชั้นหรอก ทะทำตามที่นากาเอะต้องการเถอะ . .  นะ~  - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางเผลอส่งสายตายั่วยวนให้กับแฟนสาวพลางเลื่อนมือไปกดหัวของแฟนสาวให้ริมฝีปากแตะบนเนินขากของตัวเอง
โครอาร์ : คะค่อยๆทำนะ. . . คะคือชั้นความรู้สึกไวกับตรงนั้น มะมากน่ะ . . . = //// =


นากาเอะได้หัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับทาบมือลงที่ชวงขาอ่อนของอัศวินสาวอย่างนุ่มนวน ใบหน้าของเธอแดงก่ำในระหว่างที่ค่อยๆลดหัวลงตามตำแหน่งที่อัศวินสาวได้กดส่งศรีษะของเธอลงอย่างอ่อนโยน

~ รู้สึกแปลกจังเลย . . . . ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยนี่ . . จะเรียกว่าอะไรดีนะ . . . ~ หญิงสาวได้ค่อยๆแตะลิ้นเธออย่างเบาบางบนเนินอวบอิ่มนั่น เธอได้ค่อยๆไซร้ปลายลิ้นของเธออย่างช้าๆตามกลีบและร่องกลางและค่อยๆเขยิบลงไปลึกเรื่อยๆ เธอได้ดันปลายลิ้นเข้าออกอย่างช้าๆและเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆพลางสลับกับการขบไข่มุขชมพูอ่อนของโครอาร์

โครอาร์ : อึ!!  . . . - หญิงสาวเม็มปากของตัวเองแน่นพลางเชิดหน้าขึ้น ร่างกายเริ่มสั่นระริกไปตามลิ้นที่ค่อยๆไซร์เข้ามายังด้านในร่องของเธอ และเธอต้องกระตุกสะโพกของตัวเองเบาๆเมื่อฟันของแฟนสาวไปขบกับไขมุขของเธอ
โครอาร์ : นะนา . ..  อือ . . .- อัศวินสาวพยายามเก็บเสียงครางของตัวเองไว้ส่วนมือที่กดศรีษะของนากาเอะนั้นค่อยๆเลื่อนมือที่ริมฝีปากของตัวเองพลางกัดนิ้วชี้เมื่อไม่ให้เสียงของเธอเล็ดรอดออกมาเพราะความเขิลอาย


ยิ่งเสียงของโครอาร์เล็ดรอดออกมาเท่าไรมันยิ่งทำให้นากาเอะเล่นลิ้นของเธอเร็วขึ้นเท่านั้น ดูเหมือนว่าเธอเองจะเล่นเสียจนเพลินจนไม่ได้คำนึงถึงอาการของอัศวินสาวเลยแม้แต่น้อย เธอได้ใช้นิ้วเล็กๆลูบผ่านช่วงขาพับและไล่วนรอบๆบริเวณนั้นไปพร้อมๆกับใบหน้าของเธอที่ดูเหมือนว่าจะไม่ถอยห่างออกมาจากจุดเดิมเลยแม้แต่น้อย

สะโพกของหญิงสาวนั้นค่อยเชิดขึ้นช้าๆ มือข้างส้ายของเธอได้กำฟูกไว้แน่นพร้อมกับฟันที่ขบลงที่นิ้วของเธอ เสียงของเธอค่อยๆเล็ดรอดออกมาลำคออย่างต่อเนื่อง ใจหนึ่งอยากจะบอกให้เธอลดความเร็วลงบ้าง แต่คงจะทำไม่ได้เพราะขืนเธอพูดออกมาคงจะไม่เป็นภาษาคนแน่ เธอจึงได้แต่หลับตาปี๋พลางเผลอขยับสะโพกเบาๆเมื่อลิ้นของแฟนสาวแตะโดนเนื้อด้านในนั้นจนสายธารของเธอเริ่มไหลออกมาบ้างแล้ว


นากาเอะยังคงรุกหนักขึ้นกว่าเดิมไปเรื่อยๆทีล่ะนิดๆโดยที่เจ้าตัวเองยังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ เธอค่อยๆดันลิ้นเข้าไปทีล่ะนิดๆอย่างต่อเนื่องและกระหวัดปลายไปมาภายในร่างกายของอัศวินสาวทั้งยังคอยดูดของเหลวที่ไหลออกมาจากร่างของโครอาร์ด้วยพร้อมๆกัน

โครอาร์ : ฮึก! อืม..! - เสียงครางเบาๆของหญิงสาวเริ่มเล็ดรอดออกมาจากนิ้วที่ปิดไว้ ในหัวของเธอนั้นเริ่มว่างเปล่าพลางปล่อยนิ้วที่เธอใช้ฟันขบไว้จนเป็นรอยเขี้ยวของเธออกมาช้าๆพลางวางแนบกับฟูกนั้น สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวทุกครั้งที่ลิ้นของแฟนสาวนั้นได้ชอนไชเข้ามาลึกมากเข้าไปทุกที
โครอาร์ : อ๊ะ . . . อา .~ อื้มม~... - แต่สุดท้ายเธอก็ไม่อาจจะเก็บเสียงของตัวเองไว้ได้จนต้องปล่อยออกมา พลางพยายามหายใจให้ทันกับจังหวะลิ้นของแฟนสาวด้วย - นะนากาเอะ . .  อ๊า . . ~ - เธอเอ่ยชื่อของแฟนสาวเบาๆพร้อมกับเสียงคลางออกมา เพราะสายธารของเธอที่หลั่งออกมานั้นแทบจะถูกแฟนสาวของเธอดื่มกินไปจนหืดแห้งเลยก็ว่าได้


นากาเอะได้ค่อยๆถอนหน้าออกมาช้าๆหลังจากเล้าเล็มช่องกลางร่างนั้นจนอัศวินสาวได้แน่นิ่งและครางออกมาด้วยความเหนื่อยอ่อน เธอได้ล้มตัวลงและกอดอัศวินสาวไว้แน่นโดยที่พาดข้อขาของเธอไว้ระหว่างช่วงล่างลำตัวของอัศวินสาวพร้อมกับหนุนลงที่อกของโครอาร์

หญิงสาวนอนแผ่หลาพลางหอบเล็กน้อย เมื่อแฟนสาวของเธอหยุดการรุกที่เกือบจะทำให้เธอเสร็จ พลางลูบศรีษะของแฟนสาวเบาๆ
โครอาร์ : คิกๆ นากาเอะเนี่ย เกือบทำให้ชั้นเสร็จแล้วนะ~ - หญิงสาวยิ้มหวานให้แฟนสาวพลางค่อยๆชันขึ้นมาจนแตะโดนกลีบบัวของแฟนสาวอย่างยั่วยวน


" อื้อ . . . " นากาเอะส่งเสียงครางเล็กน้อยเมื่อเนินขาของอัศวินสาวได้กระทบเข้าทีแผ่นเนื้อด้านล่างของเธอ พร้อมกับกระตุกขาที่ทาบอยู่ระหว่างตัวของโครอาร์นั้นเบียดกับใบบัวของอัศวินสาวเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นแค่การตอบสนองของร่างกายเธอเท่านั้นเนื่องจากว่าหญิงสาวเองคงจะใกล้จะหมดเรี่ยวแรงแล้วนั่นเอง

โครอาร์ : ฮึๆ เหนื่อยแล้วหรอ ถ้าอย่างนั้น ฮึบ~ - หญิงสาวขยิบตาให้พลางเลื่อนมือไปหยุดหน้าเนินขาวพลางสอนนิ้วเข้าไปบ้าง ก่อนจะดันร่างของตัวเองขึ้นมา จูบแลกลิ้นกับแฟนสาวที่ก่อนแรงพลางลิ้มรสน้ำลายของแฟนสาวช้าๆส่วนมือนั้นได้เพิ่มนิ้วเข้าไปในร่องมากขึ้นพลางใช้นิ้วโป้งเขี่ยเม็ดบัวของแฟนสาวเบาๆก่อนจะกดมันเล็กน้อย


" อ๊อออ ~ " เสียงของนากาเอะได้ครางร้องเสียงหลงในลำคอขณะที่ประกบปากกับอัศวินสาว สะโพกของเธอกระตุกสวนกับนิ้วของโครอาร์ทำให้ปลายนิ้วนั้นยิ่งดันเข้าไปลึกกว่าเดิมเสียอีก เธอได้รวบกอดคอหญิงสาวพร้อมกับแววตาที่ได้ปลดปล่อยอารมณ์ของเธอทั้งหมดออกมาในระหว่างพัวลิ้นกันนั่น

หญิงสาวหลี่ตาลงช้าๆ พลางเลื่อนมือที่วางอยู่จับมือของแฟนสาวให้ทำให้เธอบ้าง แต่เธอไม่ได้เอ่ยอะไรออกมายังคงลิ้มรสลิ้นและน้ำลายของแฟนสาวอยู่แบบนั้น ส่วนนิ้วที่ยังคงชอนไชร่องของแฟนสาวค่อยๆขยับถี่ขึ้นและเข้าไปจนสุดทางนั้นไปเรื่อยๆ


นิ้วของนากาเอะได้สอดเข้าในร่องของโครอาร์อย่างช้าๆและค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นที่ล่ะนิดๆ ปลายนิ้วของเธอได้เกร็งและกระตุกเป็นจังว่ะภายใต้ช่องลับนั้น นากาเอะได้ถอยหน้าห่างจากโครอาร์มาเล็กน้อยพร้อมกับเสียงหอบปนครางของเธอที่ดังกว่าก่อนหน้าเป็นอย่างมาก ปลายนิ้วของเธอได้ชอนไชเข้าไปทีล่ะนิดพร้อมกับเกร็งกระตุกตามอารมณ์ของเธอในตอนนี้

" อ๊าาา . . . . . โครอาร์ . . . ระ . . เรา . . . ." ไม่ทันที่เธอจะพูดจบหญิงสาวก็ได้รีบประกบปากลงกับคนรักของเธอเสียก่อนพร้อมกับร่องด้านล่างของเธอที่กระตุกตอดนิ้วของโครอาร์อย่างต่อเนื่องพร้อมกับธารใสที่ไหลเยิ้มออกมาอย่างมากมาย เสียงครางของเธอได้เล็ดรอดออกมาเล็กๆในลำคอและช่วงปากที่ประกบกันอยู่นั่น ปลายนิ้วของเธอได้หยุดนิ่งตรงจุดเดิมในร่างของอัศวินสาว สะเอวของเธอได้คาหยุดนิ่งพร้อมกับร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของเธอได้ล้มลงทับบนตัวของโครอาร์อย่างหมดแรง สายตากึ่งหลับของเธอพริ้มเล็กๆและจับจ้องมาที่สายตาของอัศวินสาวอย่างยั่วยวนและน่าหลงไหล

โครอาร์ : หืม! อืม . . . - หญิงสาวหลับตาพลางครางออกมาในลำคอ ขณะที่นิ้วของแฟนสาวนั้นได้ซุกซนในร่องของตัวเองส่วนนิ้วมือของเธอนั้นรู้สึกได้เลยว่าเนื้อด้านในนั้นกระตุกและดูดนิ้วของเธอให้ไปชนกับปากมดลูกของแฟนสาว เธอยิ้มหน้าแดงแจ๋ก่อนจะเขี่ยปากมดลูกของแฟนสาวที่กระตุกไม่ขาดสายเบาๆถึงแม้ว่าเธอจะเหนื่อยอ่อนเพราะเสร็จไปแล้วก็ตาม
โครอาร์ : ฮึๆๆ~ ร่องของนากาเอะตอดนิ้วชั้นดีจังเลยน้า~ - เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงยั่วยวนพลางเขี่ยปีกมดลูกที่อยู่ด้านในนั้น ก่อนจะค่อยๆใช้นิ้วทั้งสองแหวกเนื้อที่อยู่ด้านในนั้นให้เปิดออก สร้างความเสียวให้กับแฟนสาวนั้นเป็นอย่างมาก หญิงสาวได้เผลอเคลิ้มไปกับเสียงน่ารักๆนั่น จนได้เผลอเขี่ยมันอยู่แบบนั้นและแรงขึ้นเรื่อยๆ
โครอาร์ : คิกๆๆๆ - เธอหัวเราะในลำคออย่างขี้เล่นพลางเลื่อนมือที่เลือกไปเล่นประตูหลังของแฟนสาวบ้าง ส่วนริมฝีปากของเธอนั้นไม่วายรุกหนักที่ใบหูของแฟนสาวพลางสอดลิ้นเข้าไปในรูหูนั้นเบาๆจนยอดอกของตัวเองนั้นเต่งตึงขึ้นมาจอริมฝีปากของแฟนสาวแล้ว


" ย๊าาาา . . . . . " เสียงครางออกมาอย่างลืมตัวของนากาเอะได้ดังอย่างน่าหลงไหล เสียงเล็กๆของเธอหอบออกมาอย่างหมดเรี่ยวแรง เสียงลมหายใจอ่อนๆของเธอได้ลอดออกมาจากลำคอแทนเสียงครางเป็นบางครั้งคราวสลับกับเสียงที่เริ่มเบาบางลงเรื่อยๆอย่างน่ารักเหมือนกับเจ้าหญิงนิททรา แววตาของเธอได้หรี่กึ่งๆปิดพร้อมกับเสียงใสๆที่ลอดออกมาอย่างไร้การควบคุม ปลายนิ้วทั้งสองของโครอาร์ได้อ้าเนินเนื้อนั้นออกเผยให้เห็นยัยบางๆสีแดงในตัวของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของนากาเอะแดงระเรื่อแต่ดูเหมือนว่าเธอเองจะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขัดขืนใดๆหญิงสาวอีกแล้ว

โครอาร์ : ฮิๆ - หญิงสาวที่เคลิ้มไปกับเสียงน่ารักๆนั้นได้ค่อยๆแตะแผ่นใยบางๆที่เปิดออกนั้นช้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปซุนซนด้านในนั้นอย่างหลงไหลจนร่างกายแฟนสาวได้ขับโลหิตสีแดงออกมาเล็กน้อย
โครอาร์ : ใกล้ๆเสร็จแล้วสินะ~ ปล่อยออกมาให้หมดเลยนะ~ - หญิงสาวหลี่ตาลงเล็กน้อยพลางประซิบอย่างแผ่วเบาก่อนจะเร่งนิ้วของตัวเองมือที่เล่นประตูหลังของแฟนสาวนั้นได้ถอนออกมาพลางกดร่างของแฟนสาวให้ติดกับร่างของตัวเองไว้ไม่ให้ดิ้นหนีเมื่อเธอเริ่มสกิดใยนั่นระรัวเพื่อให้แฟนสาวของเธอนั้นได้ปลอดปล่อยทุกอย่างออกมา


" ฮื๊ออ . . . . อ้าาา . . ฮ๊าาาา . . . . . . " เสียงของนากาเอะสั่นระริกพร้อมกับร่างกายที่กระตุกเล็กน้อยของเธอเมื่ออัศวินสาวได้เขี่ยเยื่อบริสุทธิ์ของเธอออกเสียจนมีเลือดสีแดงจางๆเล็กน้อยไหลตามออกมาจากตัวของเธอ เนื่องจากช่วงตัวของเธอได้ถูกกดติดไว้กับร่างกายของคนรักของเธอจึงทำให้นากาเอะเองสั่นระริกภายใต้อ้อมรักของโครอาร์พร้อมกับร่างที่อ่อนปวกเปียกเต็มทนของเธอ แววตาของเธอหลับพริ้มลงก่อนที่ร่างของเธอจะค่อยๆนิ่งลงในที่สุด " โครอาร์ . . . " หญิงสาวได้เอ่ยชื่อคนรักของตนออกมาเบาๆก่อนที่จะค่อยๆทิ้งร่างกายนั้นให้หลับไหลลงในห้วงราตรีนี้

โครอาร์ : ~ - หญิงสาวยิ้มหวานให้พลางหยุดมือลงช้าเมื่อร่างกายของแฟนสาวเลิกตอดนิ้วของเธอเป็นสัญญาณว่าเธอเสร็จแล้วก่อนจะค่อยๆถอนนิ้วของตัวเองออกมาช้าๆพลางมองมือที่มีทั้งโลหิตสีแดงติดมากับปลายนิ้วเรียวของเธอ - ตายจริง . . . ขอโทษนะคงจะเจ็บสินะ . . . - หญิงสาวหลี่ตาลงตาของนากาเอะพลางโลมเลียมือของตัวเองจนสะอาด - หวานจังเลย . . .  ทั้งเลือดของนากาเอะ ทั้งน้ำของนากาเอะ~ - เธอกระซิบอย่างแผ่วเบาก่อนจะประกบริมฝีปากกับแฟนสาวช้าๆสั้นๆและท่าทางแฟนของตัวเองจะเหนื่อยอ่อนมากจนพริ้มตาหลับบนหน้าอกของตัวเอง หญิงสาวลูบศรีษะของแฟนสาวเบาๆพลางปล่อยให้เธอนอนบนร่างกายที่เปลือยเปล่านั่นพร้อมกับโอบร่างนั้นไว้อย่างอ่อนโยน
โครอาร์ : โอยาสึมิ~ - เธอเอ่ยขึ้นก่อนจะค่อยๆพล้อยหลับลงไปบ้าง จนข้ามช่วงเวลาอันหอมหวานนี้ไปช้าๆ


Nagae Tesstrossa ~ Journey 15th Step ~
โพสต์ 23-9-2010 18:40:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 27-9-2010 20:32

PREVIOUS

เฮือก!! อลิสตกใจไม่หายกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ถ้าเธอไม่ได้ลูมิน่าซังช่วยไว้จะเปนไงกัน? สถานการณ์ตึงเครียด หญิงสาวทั้ง2ยืนประชันหน้ากับราชินีมดไม่วางตา ถ้าชั้นยิงสกัดแล้วให้ลูมิน่าซังเข้าประชิดละก้อมีโอกาสที่กระสุนเราจะพลาดไปโดนเธอจะแย่เอา.. งั้นลองถามความเห็นเธอก่อนดีกว่า
"ลูมิน่าซัง เอาไงดีคะ?" อลิสตั้งท่าเตรียมพร้อมหากได้คำตอบจากลูมิน่าซังก้อจะลงมือจัดการทันที

ลูมิน่า : มะไม่ไหวหรอก จะหนีจากเจ้านี่น่ะคง . ..  - เธอเม้มปากแน่นก่อนจะมองไปยังข้างหลังที่มีกองทัพมดล้อมรอบพวกเธอไว้อยู่

Encouter : ถูกล้อมด้วยมอนเตอร์
Main Event : ล้ม Maya Purple ให้ได้
Reward : Point 70 , ??? (ไอเท็มดรอป)
คะแนนฝีมือ : กำจัด Maya Purple ใน 7 Trun(s)

Maya Purple [ ==========] x7
Lumina HP [==========]

Lumina's Combat Selection : Defender
Alice Combat Selection : 1) Damager 2)Defender 3)Subport
Battle Selection : 1) โจมตีกายะภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Alice Combat  Select : 2
Battle   Select : 1
"งั้นเรามาช่วยกันกำจัดมันเถอะ!!" สิ้นเสียงตะโกน เด็กสาวร่างบางส่องปืนสั้นไปที่หัวของราชินีมดและลั่นไกรัว สายตาสอดส่องหาจุดอ่อนของมันให้เจอ ร่างเพรียวเคลื่อนไหวสลับตำแหน่งไปมาเพื่อหาระยะที่เหมาะกับปืน มืออีกข้างปลดล๊อกปืนอีกกระบอกมาช่วยเสริมกำจัดมอนเตอร์ที่อยู่รอบๆไปพลางๆ สายตาเหลือบมองการโจมตีของลูมิน่าซังไปด้วย

กระสุนพุ่งกระแทกกับใบมีดและเปลือกแข็งของมันแสดงให้เห็นความแข็งแกร่งของมันอย่างเห็นได้ชัด Damage -1 [=========]x7
ลูมิน่า : Perfect Dodge , Katar Mastery , Poison React Active - หญิงสาวรวบรวมสมาธิพลางชูคาต้าข้างหนึ่งขึ้นฟ้าแล้วแทงลงดินเกิดรอยร้าวพุ่งไปยังข้างใต้ของ มาย่าปูเป้  Grimtooth !! Damage -5 [====]x7

Object Main Event : คุ้มกันการเคลื่อนไหวของลูมิน่า
Maya Purple Hit < Block Lumina - แกร๊กๆๆ!! เสียงเกร็งของกระดูกที่ข้อแขนของมันพลางเหวี่ยงใบมีดลอยมาเป็นแนวตั้งมาทางลูมิน่า แอสฯสาวพุ่งตัวออกไปด้านหน้าเล็กน้อยก่อนจะถีบตัวออกด้านข้างก่อนจะใช้กาต้ากระแทกใบมีดนั่นเปลี่ยนทางไปยังด้านหน้าของตัวเองชนกับเหล่ามดงานที่อยู่ในรัศมี

Battle Selection : 1) โจมตีกายะภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 2
Active Skill : Charge Arrow 2 ครั้งตามด้วย Perfect Dodge
อลิสตั้งท่ายิงไปที่ราชินีมดปัดป้องการโจมตีที่เข้ามาคุ้มกันให้ลูมิน่าซังอย่างรวดเร็ว
เปลือกมันแข็งชะมัด!! เด็กสาวคิดพลางหลบการโจมตีากทางด้านมดงาน มีดสั้นถูกปาออกไปตัดหัวพวกมันหลายตัวพร้อมกัน ก่อนที่อลิสจะหันมาให้ความสนใจและช่วยเสริมการโจมตีของลูมิน่าซังทันที ด้วรู้ว่าตอนนนี้ตนยังหาจุดอ่อนของราชินีมดนั่นยังไม่พบ
"ลูมิน่าซัง!! จุดอ่อนมันอยู่ตรงไหนกัน? เปลือกหุ้มนั่นแทบจะทำให้การโจมตีของเราไร้ผลเลยค่ะ"
ถึงแม้จะตะโกนถามไปแต่ความพยายามของเธอก้อยังไม่ลดละ ร่างบางเคลื่อนไหวไปมาสังเกตเหนบริเวณรอยต่อนั้นไม่มีเปลือกแข็งหุ้ม แต่เธอก้อยังไม่มั่นใจ ได้แต่ลองลอบยิงเข้าตรงส่วนนนั้นพร้อมทั้งใช้สกิล Perfect Dodge

ลูมิน่า : ไม่แน่ใจเหมือนกัน! - หญิงสาวลงสู่พื้นพลางรีบพุ่งตัวไปยังมอนเตอร์ด้านหน้าก่อนจะพุ่งกาต้าทั้งสองข้างสลับกันทิ่มแทงร่างกายส่วนร่างของมัน - อุ๊บ! - หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความแข็งที่กระทบกับกาต้าของเธอพลางรีบถีบตัวออกมาจากการตอบโต้ของมันอย่างรวดเร็วนั้น

Lumina Hit Maya Purple Damage- 3 [=]x7
Chian Combat

ขณะที่เธอถอยออกมาได้ซัดมีดอาบยาพิษเข้าไปยังส่วนลำตัวที่คล้ายกับมนุษย์นั่นเข้าอย่างจัง
Maya : ก๊าสสสส!! เสียนางพยาโอดครวญด้วยความเจ็บปวดทันทีที่ใบมีพุ่งอัดมายังร่างของมัน ปึดๆ เสียงมีดที่ฝังอยู่ในเนื้อค่อยๆหลุดออกมาช้าๆพลางถูกพิษกัดกร่อนเล็กนน้อย แต่ถึงตอนนั้นอลิสเองก็ได้ยิงปืนอัดไปยังช่วงที่เป็นเปลือกเข้าไปอีกสองนัด

Lumina Critical Hit Maya Purple Damage -13!! [========]x5
Maya Purple Miss Lumina
Alice Charge Arrow Damage -3x2 [==]x5
Alice MP [=====]
ลูมิน่า : อลิส!! ตรงช่วงบนที่เหมือนกับมนุษย์!! - หญิงสาวตะโกนบอกอลิสที่อยู่ด้านหลังก่อนจะแทงกาต้าอัดพื้นสะกัดการเคลื่อนไหวของเหล่ามดที่เข้ามาทางด้านหลังของเธอ

Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2) ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 2
"โอเคค่ะ!!" เมื่อลูมิน่าซังเปิดโอกาสให้กับเด็กสาว เธอจึงใช้มันให้เปนประโยชน์ มีดสั้นถูกควักออกมาปาตรงเข้าที่ช่วงแขน ก่อนตามมาด้วยลูกปืนรัวใส่ช่วงลำตัวด้านบนของมาย่าบวกกับใช้สกิล Charge Arrow โดยไม่รู้ว่ามันจะได้ผลรึป่าว เธอจึงปลดล๊อกอาวุธอีกชิ้นออกมา ไรเฟิลขนาดเหมาะมือส่องเล็งยิงเข้าที่ส่วนหัวของมาย่าอย่างจัง
"ลูมิน่าซัง!! " อลิสร้องเรียกแอศฯสาวพลางหอบเล็กน้อยเพื่อให้เธอจัดการราชินีมดนั่นต่อ โดยตัวเธอนั้นหันมากำจัดมดงานรอบด้านและคอยช่วยสมทบลูมิน่าซังอยู่ห่างๆ

ปึดๆ! เสียงของช่วงลำตัวของมันดังขึ้นลูมิน่าเองได้รู้สึกตัวว่ามีอะไรบางอย่างกำลังจะเข้ามาจึงรีบห้ามปืนของอลิสไว้ก่อน
ลูมิน่า : อลิส กลั้นหายใจไว้!!- เธอบอกหญิงสาวที่อยู่ใกล้ๆพลางกางกาต้าของตัวเองออกกว้าง


"อะ อะไรกันคะเนี่ย?!" ถึงจะถามออกไป แต่เด็กสาวก้อเลือกที่จะทำตามที่ลูมิน่าซังบอก กลั้นหายใจเอาไว้ และจ้องไปที่มาย่าเขม็ง

ฟุบ!! ๆๆ!!! - เสียงเปลือกแข็งบางอย่างถูกยิงออกมาจากร่างของนางพยามดพุ่งมาหาพวกอลิสอย่างรวดเร็ว ลูมิน่ากำกาต้าแน่นก่อนจะกวาดออกไปรอบๆตัวเป็นวงกว้างโดยระวังไม่ให้โดนอลิสด้วย Meteor Assault!! ทันที่กาต้าฟาดออกไปรอบๆ พิษได้พุ่งกระจายออกมาพร้อมกับฝุ่นที่เกิดขึ้นปัดและปัดเหล่าเปลือกแข็งที่ยิงออกมานั้นออกไป

Maya Purple Hit < Block Meteor Assault Lumina Damage -2 [========]

จังหวะนั้นเองอลิสได้ยิงปืนสวนกระแสไปยังร่างของนางพยาอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่มันระวังตัวเองมากขึ้น เกร้ง!! เสียงกระสุนกระทบกับเหล็กแข็งที่ยกขึ้นมาปิดบังร่างกายของมันไว้อีกครั้ง

Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2) ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 2
อลิสลองใช้สกิลอีกครั้งนึงโจมตีในจังหวะเผลอหลังจากที่กระสุนลูกแรกพุ่งเข้าไปชนมัน
แฮ่ก แฮ่ก เสียงหอบหายใจถี่รัวด้วยการใช้พละกำลังหนักเกินบวกกับต้องกลั้นหายใจนานๆ ไม่ได้เราห้ามท้อตอนนี้ ต้้องชนะมันให้ได้!!
เด็กสาวรวบรวมสมาธิอีกครั้ง และเริ่มทำลายร้างราชินีมดมาย่านั่นอีกครั้ง

ลูมิน่า : อลิส. . . เดี๋ยวชั้นจะส่งเธอขึ้นฟ้าแล้วยิงจากมุมสูงเลยนะ . . . - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะทิ่มกาต้าตรงจุดที่ตัวเองยืนให้สะเทือนเพื่อให้อลิสลอยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะใช้มือส่งเธอลอยกลางอากาศข้ามหลังนางพยามดไป จังหวะนั้นหญิงสาวรีบพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว Back Slide จังหวะที่มีดนั้นสวนมาหญิงสาวสไลด์ตัวต่ำรอดการโจมตีนั้นก่อนจะกลับตัวแล้วทำการกระหน่ำแทงด้วยความเร็วและรุนแรงสูงทันที Sonic Blow!

Maya Purple Miss Lumina
Lumina Sonic Blow Maya Purple Damage -12 [==========]x4
Alice Back Step Maya Purple Damge -5 [=====] x4
Alice SP [===]

จังหวะที่โจมตีลูมิน่าได้ใช้กาต้าเกี่ยวตัวเองลอดผ่านแขนของนางพยาพลางดีดตัวเองไปหาอลิสที่ลอยอยู่เพื่อรับเธอลงสู่พื้น
ลูมิน่า : ยังไม่ตายอีกหรอเนี่ย เจ้าตัวนี้ . . .

ครึกๆๆ เสียงก้นของนางพยามดสั่นพลางปล่อยตัวอ่อนออกมาจากร่างกายแต่ท่าทางมันจะไม่ใช่ตัวอ่อนธรรมดาเพราะความเร็วที่พุ่งเข้ามาหาลูมิน่านั้นรวดเร็วเสียเธอแทบจะจับตาดูไม่ทัน

Encouter : Arclouze *3
Arclouzes Hit < Gruad Lumina Damge-3 [====]

ลูมิน่า : อุ๊บ!! - หญิงสาวใช้กาต้าของตัวเองปัดการพุ่งเข้ามาของเหล่าตัวอ่อนแต่เนื่องจากมันรวดเร็วและโจมตีเข้ามาสามทิศทำให้เธอต้องพยายามกันไม่ให้โดนอลิสเสียมากกว่า
Lumina Danger!

Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 1
"ลูมิน่าซัง!!" อลิสหันไปช่วยยิงพวกมดงานี่เข้ามารมลูมิน่าซังซะก่อน ขาซ้ายยกตวัดเตะตัวที่อยู่ใกล้ทีุ่สุดให้กระเด็นออกไปไกลตามด้วยกระสุนอีกหลายนัด จัดส่งพวกตัวเล็กตัวนน้อยให้เลิกตามลมิน่าซัง แล้วจึงหันกลับมาให้ความสนใจกับมาย่าเหมือนเดิม คราวนี้อลิสกระโดดตัวขึ้นอีกครั้งและส่องยิงเข้าที่ช่วงบนของลำตัวอันเปนจุดอ่อนของมาย่าอย่างรวดเร็วและรุนแรงติดต่กันกลายครั้ง ก่อนจะตวัดหันตัวกลับาป้องกันทางด้านหลังให้กับลูมิน่าซังพรอมตะโกนบอก
"จัดการมันเลย ชั้นจะคุ้มกันให้และคอยเสริมให้เอง"

หญิงสาวลุกขึ้นมาช้าๆพลางเปิดขวดยากระดกดื่ม Lumina Use White Potion 1ea Hp [=========] พลางรีบพุ่งตัวเข้าไปโจมตีเหลาตัวอ่อนที่พุ่งเข้ามาไม่ขาดสายนั้นจนตายลง แต่จังหวะนั้นเองหญิงสาวได้เผลอเข้ามาในระยะการโจมตีของนางพยาอย่างไม่ทันระวัง  ก๊าสสสส เสียงของมันดังสนั่นขึ้นพลางฟาดเหล็กคมใส่ แต่จังหวะนั้นเองอลิสได้ยิงอัดเข้ามายังช่วงตัวที่เปิดกว้างจนมันเสียหลัก ลูมิน่าใช่จังหวะนั้นกระโดดวิ่งไต่ไปตามเหล็กน้อนก่อนจะพุ่งกาต้าชุดใหญ่ใส่ตัวของนางพยามดเข้าอย่างแรง

Enchant Deadly Poison!! & Sonic Blow!!
Lumina & Alice Hit Maya Purple Damge 16x3 [ ]

ลูมิน่า : ย๊ากกกกก !! - หญิงสาวคำรามพลางแทงอัดเข้าทะลุลำตัวของนางพยามดเข้าอย่างจังจนร่างของมันแน่นิ่งไปพร้อมกับล้มตึงลง

Maya Purple ถูกกำจัด!!!
Reward : Point 70 , Oridicon 1 Ea

หญิงสาวรีบกลับตัวออกมาจากศากของมันพลางรีบวิ่งมาจับแขนของอลิสพลางใช้ BFW พาทั้งสองคนกลับมาที่เมืองมอร็อคทันทีก่อนที่จะถูกเหล่ามดรุมจากรอบด้าน


แฮ่ก แฮ่ก เหนื่อยจัง แต่ดูเหมือนลูมิน่าซังจะเหนื่อยกว่าซะอีก
อลิสเหนดังนั้นจึงจับมือลูมิน่าซังเอาไว้เอาหน้าผากทาบเข้ากับอีกฝ่าย และค้างอยู่นิ่งๆอย่างนั้นสักพัก หวังว่ามันจะพอช่วยได้นะ...
"ขอบคุณนะคะ ลูมิน่าซัง ไปพักผ่อนสักหน่อยดีมั้ยคะ?" อลิสถามพลางช่วยพยุงลูมิน่าซังที่เหนื่อยอ่อนเบาๆ

ลูมิน่า : อื้ม . . . ขอบใจจ๊ะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นปนกับเสียงหอบก่อนที่อลิสจะพาไปนั่งพักในโรงแรม เมื่อประตูถูกเปิดออกจีน่าที่กำลังนั่งรอผลอยู่ได้เห็นทั้งสองคนโทรมกลับมาก็รีบเดินมาหาทั้งคู่ทันที
จีน่า : หวายยย พวกเธอไปฟัดกับบอสมารึไงเนี่ย ไหงโทรมกลับมาแบบนี้ล่ะ? - หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพลางพาทั้งคู่มานั่งตรงโต๊ะใกล้ๆก่อนจะยื่นน้ำเย็นให้ดื่ม
ลูมิน่า : อื้ม ก็เพิ่งจะไปฟัดกับมาย่าปูเป้มาหมาดนี่เอง ดันเข้าไปลึกเกิน เจอกับบอสเข้าให้จนได้ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาพลางยกแก้วน้ำดื่ม - เอ้านี่ ของที่เธอสั่ง - เธอเอ่ยขึ้นพลางยื่นรังผึ้งให้กับแม่ค้าสาว
จีน่า : ว้าว~ ได้มาเยอะเหมือนกันนี่นา~ ขอบใจน้า เอ้าพวกเธอก็ทานกันซักหน่อยจะได้สะบายตัว~ - เธอเอ่ยขึ้นก่อนจะใช้เครื่องมือบีบเอาน้ำหวานจากรังผึ้งนั้นออกมาให้ทั้งคู่ดื่ม

Lumina & Alice All Recovery
Quest : บุกรังมด สำเร็จ
Reward : Point 45  Gold 6000  Royal Jelly 5 ea, L.skill Card 1
Event Result : Point 45 + 70 , Gold 6000 Royal Jelly 5 ea , L.Skill Card 1 ,Oridicon 1ea


"อ่าค่ะ"อลิสรับเครื่องดื่มมาจากจีน่าทั้งสองแก้ว ก่อนจะส่งต่อให้ลูมิน่าซัง
"ฮ้าา สดชื่นขึ้นหน่อยละ ลูิมิน่าซังหละคะ เปนไงมั่ง? หรือว่าอยากขึ้นไปพักผ่อน?"

ลูมิน่า : อื้มชั้นว่าจะพักเหมือนกันน่ะ - แต่เมื่อหญิงสาวเอ่ยถึงที่พักจีน่าก็ได้ตาลุกวาวขึ้นมาพร้อมกับควงแขนของเธอทันที
จีน่า : นี่ลูมิน่าจัง~ ถ้าเรื่องที่พักล่ะก็ห้องชั้นว่างนะ~  - เธอหลิ่วตามองอย่างมีเล่นัยมองมาที่ร่างกายของลูมิน่า
ลูมิน่า : เฮือก อะไรของเธอ ปล่อยชั้นนะ - ท่าทางเธอจะต่อต้านจีน่าเอามากๆ พลางพยายามแกะแขน
จีน่า : เอาเถอะน่า~ ก็ห้องชั้นน่ะกว๊างกว้าง มีที่ให้ลูมิน่าจังนอนด้วยกันได้อยู่แล้วล่ะฮุๆ~ - เธอแอบหัวเราะในลำคอพลางกอดแขนลูมิน่าแน่น
ลูมิน่า : ม่าย! ถ้าต้องนอนห้องเดียวกับเธอ ชั้น . . .! ฮึบบ!! ขอนอนข้างนอกยังดีกว่า!

Player Selection : 1) ช่วยลูมิน่า 2)ปล่อยสองคนนี้ให้อยู่ตามลำพัง 3) อื่นๆโปรดระบุ


Select : 1
หวา.. ถ้าให้ลูมิน่าซังอยู่กัจีน่าซังมีหวังคงจะไม่ได้พักแน่ๆ...
อลิสจ้องทั้งสองคนที่ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขัดขึ้น
"ลูมิน่าซังพักห้องชั้นก้อได้จ้ะ ^^"สายตาอลิสจ้องมองสื่อไปถึงลูมิน่าว่าอยากจะช่วยเต็มที่ มือทั้งข้างจับแยกทั้งสองออกจากกัน ก่อนจะเปลี่ยนมาจับมือลูมิน่าซังเอาไว้ และหันมาถามความเหนของจีน่าอีกครั้ง "ว่าไงดีคะ? จีน่าซัง"

ลูมิน่า : อะโอเค!! - หญิงสาวรีบแกะมือตอนที่จีน่าเผลอรีบคว้าแขนของอลิสวิ่งเข้าไปด้านในหนีจีน่าทันที
จีน่า : เอ๋ เอ้า!! เดี๋ยวก่อนนนน!!! - หญิงสาววีนขึ้นมาอย่างผิดพลางแต่ไม่ทันจะลุกลูมิน่าก็ลากอลิสวิ่งหายเข้าไปซะแล้ว
ลูมิน่ารีบพาอลิสวิ่งเข้ามายังด้านในโรงแรมก่อนจะหยุดลงพลางหอบเล็กน้อย
ลูมิน่า : แฮกเกือบไปแล้ว ขอบคุณนะอลิส ว่าแต่จะไม่รบกวนเธอหรอ? ให้ชั้นพักด้วยน่ะ? - หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความเกรงใจ


"อื้อ ไม่เปนไรหรอก ลูมิน่าซังก้อช่วยเราเอาไว้ตั้งเยอะหนินา" เมื่อตอบเสร็จ อลิสก้อเดินนำแอสฯสาวขึ้นมายังห้องของตน เมื่อมาถึงห้อง เด็กสาวเดินตรงไปเปิดหน้าต่างเพื่อรับลมทันที ก่อนจะหันมาสำรวจในห้อง งืมม... เตียงใหญ่อยู่น่าจะนอนด้วยกันได้
"ลูมิน่าซังอาบน้ำก่อนเลย เอ้อ ถ้าไม่มีชุดใส่ละก้อใส่ของชั้นก้อได้นะ"

ลูมิน่า : อื้มจ๊ะ เรื่องชุดไม่มีปัญหาหรอก ชั้นมีอยู่แล้วน่ะ - เธอยิ้มบางๆให้ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้อลิสนั่งคอยอยู่ด้านนอก


อลิสนั่งพักสักนิด หลังจากนั้นจึงเล่นกีต้าร์ไปพลางๆพร้อมกับร้องเพลงไปด้วยระหว่างรอคุณลูมิน่าอาบน้ำ



"อ๊ะ ชั้นคงรบกวนสินะลูมิน่าซัง นอนก่อนเลยจ้ะ" หลังจากจบโน๊ตตัวสุดท้าย เด็กสาวก้อเพิ่งรู้ตัวว่า แขกของเธอออกมาจากห้องน้ำแล้ว..

Lumina : หืม? อ้อไม่หรอก เล่นต่อเถอะ ชั้นอยากฟังเพลงเบาๆด้วยน่ะ - หญิงสาวที่เมื่อก่อนจะมาที่นี่ได้มัดผมไว้แต่ตอนนี้เธอปล่อยผมออกมาพลางเช็ดมันช้าๆ Lumina : อลิสจังท่าทางจะชอบเล่นดนตรีมากเลยนะ ไม่เหมาะกับคราสของเธอเลยนะเนี่ย - หญิงสาวหัวเราะในลำคอพลางนั่งตรงโซฟาตรงข้ามกับอลิส

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +9 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 9

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 23-9-2010 20:17:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 10-11-2010 21:49

บรรยากาศยามเย็นของเมืองนี้สวยจริง ๆ นั้นแหละ...
ตอนนี้ชั้นก็ได้แต่เดินสํารวจพื้นที่ในเมืองไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงช่วงเวลา ที่นัดกับยูนะไว้

" 2 ทุ่ ม 5 0 . . . "

ใ ช่ ชั้ น ม า เ ร็ ว ก ว่ า ที่ นั ด ไ ว้ 1 0 น า ที

" เ อ า ล่ ะ ต อ น นี้ ค ง ไ ด้ แ ต่ ร อ เ ท่ า นั้ น "

ชั้ น ยื น อ ยู่ แ ถ ว ๆ บ่ อ น้ำ พุ เ พื่ อ ร อ ยู น ะ

" ถ้ า ม า ก็ ดี สิ . . . "

. . . แม้ว่าจะถึงเวลาแล้วก็ยังไม่พบร่างของสาวเมดที่เขาได้บอกไว้ว่าจะรอเลยแม้แต่น้อย ผู้คนที่เดินอยู่ก็เริ่มซาลงเพราะฟ้ามืดไปทุกขณะ เสียงน้ำพุจากที่ไม่ค่อยได้ยินเท่าไหร่ก็เริ่มทำให้ชายหนุ่มได้ยินบ้างแล้วและอากาศก็เริ่มเย็นลงเช่นกัน

Player Selection : 1)ยังคงรอยูนะต่อไป 2)ไม่ไหลกลับที่พักดีกว่า


( 1 )

" ก็ น ะ . . . แ บ บ นี้ ก็ ไ ม่ เ ล ว เ ห มื่ อ น กั น บ ร ร ย า ก า ศ อ ย่ า ง งี้ น่ ะ "

ชั้ น เ ดิ น ไ ป นั่ ง แ ถ ว ๆ บ่ อ นํ้ า

" ต้ อ ง ไ ด้ แ ต่ ร อ ล่ ะ น ะ ก็ ที ต อ น ทํ า เ ค ว ส เ ธ อ ยั ง ร อ ชั้ น ตั้ ง น า น เ ล ย นิ น้ า ถื อ ซ ะ ว่ า เ ป็ น ก า ร ล ง โ ท ษ ตั ว เ อ ง ล่ ะ กั น "

ชั้ น นั่ ง ยิ้ ม บ่ น พ รึ ม พ รั บ อ ยู่ ค น เ ดี ย ว

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงผู้คนเริ่มซาลงเข้าไปทุกทีจนแทบจะนับจำนวนได้ หญิงสาวในชุดไปรเวทที่ชายหนุ่มคอยอยู่ก็ได้เดินผ่านมาก่อนจะชะงักเล็กน้อยพลางแอบหลบหน้าพร้อมกับเดินมาใกล้ๆ

ยูนะ : . . . นี่รอชั้นจริงๆหรอเนี่ย . . - เธอเอ่ยขึ้นพลางมานั่งลงข้างๆพร้อมกับยื่นกระป๋องโกโก้ร้อนให้ - เอ้า! ชั้นไม่ได้ซื้อมาเผื่อหรอกนะแค่เค้าแถมมาให้ - เธอรีบยัดเยียดกระป๋องน้ำให้พลางชักมือกลับมาก่อนจะเปิดของตัวเองดื่มบ้าง - แล้วเรื่องจะเลี้ยงข้าวน่ะไม่ต้องหรอกชั้นไม่กินรอบดึกอยู่แล้ว . . .


ชั้ น ยิ้ ม เ ล็ ก ๆ ก่ อ น ที่ จ ะ เ ปิ ด ก ร ะ ป๋ อ ง แ ล้ ว ย ก ซ ด บ้ า ง

" อ ย่ า ง งี้ ก็ แ ย่ น่ ะ สิ ชั้ น อ ย า ก ข อ โ ท ษ เ ธ อ น ะ "

ใ ช่ สิ ก็ ตั้ ง ใ จ ไ ว้ แ ล้ ว นิ

" อ ย่ า ง น้ อ ย ๆ ก็ ท า น ข อ ง ห ว า น อ ะ ไ ร ห น่ อ ย ดี ไ ห ม ไ อ ศ ค รี ม อ ะ ไ ร เ ทื อ ก นี้ "

ชั้ น บ่ น ๆ พ ร า ง ย ก น้ำ ดื่ ม

" ห รื อ เ ธ อ มี ที่ ไ ห น ที่ อ ย า ก ไ ป ห รื อ เ ป ล่ า ล่ ะ "

ชั้ น ยิ้ ม ถ า ม

ยูนะ : สตอร์เบอร์รี่กับช็อคโก้ชิพ . . . -  หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพลางกุมกระป๋องน้ำไว้แน่น - ถ้าแค่ไอศครีมล่ะก็พอทานได้ ไปซื้อมาสิแล้วนั่งคุยไปกินไปตรงนี้แหละ . . .


" 2 อั น เ ล ย เ ห ร อ เ ดี๋ ย ว ก็ อ้ ว น ห ร อ ก ฮ ะ ฮ ะ งั้ น ข อ แ ป๊ ป น ะ "

ชั้ น หั ว เ ร า ะ ก่ อ น ที่ จ ะ ลุ ก ขึ้ น วิ่ ง ไ ป ที่ ซื้ อ ไ อ ศ ค รี ม ที่ ร้ า น ใ ก ล้ ๆ
พ อ ซื้ อ เ ส ร็ จ ก็ วิ่ ง ก ลั บ ม า ห า ยู น ะ พ ร้ อ ม ยื่ น ไ อ ศ ค รี ม ส่ ว น ข อ ง เ ธ อ

" อ๊ ะ รี บ ๆ กิ น ซ ะ ล่ ะ "

ชั้ น นั่ ง ล ง ใ ก ล้ ๆ ยู น ะ แ ล้ ว ใ ช้ ลิ้ น กิ น ไ อ ศ ค รี ม ข อ ง ตั ว เ อ ง

" ยั ง ไ ง ซ ะ ข อ โ ท ษ ด้ ว ย ล่ ะ กั น ที่ ไ ม่ ย อ ม จ่ า ย ตั ง ค์ ส ร้ า ง ค ว า ม เ ดื อ ด ร้ อ น ใ ห้ "

ชั้ น ยิ้ ม พู ด

ยูนะ : . . . ชั้นบอกเมื่อไหร่ว่าให้นายซื้อแยกมาน่ะ . . . - เธอรับโคนไอศครีมสองรสสองอันมาจากยูยะพลางเอ็ดเบาๆ - แค่ไอศครีมไม่ทำให้น้ำหนักเพิ่มหรอกย่ะ ฮึ! - เธอเชิดหน้าหนีพลางค่อยๆเลียไอศครีมบ้าง
ยูนะ : เรื่องเงินน่ะช่างมันเถอะ ตอนนั้นชั้นแค่กำลังโมโหกับไอ้เจ้าผู้ชายขี้หลีคนนึงมาก็เลยมาพาลกับนายด้วย . . . แต่ว่าท่าทีของนายก็ชวนกวนประสาทของชั้นจริงๆนั่นแหละ - หญิงสาวว่าพลางมองด้วยสายตาไม่ไว้วางใจยูยะที่นั่งใกล้ๆเท่าไหร่นักก่อนจะหันมาสนใจไอศครีมบ้าง


" นิ สั ย แ ย่ ก ว่ า ที่ คิ ด อี ก น ะ "

ชั้ น หั ว เ ร า ะ ฮิ ฮิ เ ล็ ก น้ อ ย

" ก็ เ พ ร า ะ เ ธ อ มี เ ส น่ ห์ น่ ะ สิ ถึ ง ไ ด้ มี แ ต่ ค น ต า ม จี บ ฮ ะ ฮ ะ ชั้ น ก็ อ า จ จ ะ เ ป็ น 1 ใ น นั้ น ด้ ว ย ก็ ไ ด้ "

ชั้ น เ ลี ย ไ อ ศ ค รี ม ไ ป ขํ า ไ ป แ ต่ สุ ด ท้ า ย ก็ อั ด ทั้ ง โ ค น เ ข้ า ป า ก ไ ป ห ม ด

" อี ก ไ ม่ น า น ชั้ น ค ง ต้ อ ง ไ ป จ า ก เ มื อ ง นี้ . . . ก็ เ ป็ น พ่ อ ค้ า เ ร่ นิ น ะ "

ชั้ น เ ง ย ห น้ า ม อ ง ขึ้ น ไ ป บ น ฟ้ า ที่ มี ด ว ง ด า ว ม า ก ม า ย ป ร ะ ดั บ อ ยู่

" ชั้ น น่ ะ มี ค ว า ม ฝั น ว่ า จ ะ มี ร้ า น เ ป็ น ข อ ง ตั ว เ อ ง สั ก ร้ า น น้ อ ง ๆ ที่ แ ย ก ย้ า ย กั น ไ ป ข า ย ข อ ง จ ะ ไ ด้ ม า อ ยุ่ ด้ ว ย กั น สั ก ที "

ชั้ น ค่ อ ย ๆ หั น ห น้ า ม า ม อ ง ยู น ะ พ ร้ อ ม กั น แ ส ย ะ ยิ้ ม เ ล็ ก น้ อ ย

" โ ท ษ ที บ ร ร ย า ก า ศ มั น พ า ไ ป น่ ะ . . . ยู น ะ ท า น เ ส ร็ จ แ ล้ ว ไ ป เ ดิ น เ ล่ น กั น ไ ห ม แ ล้ ว เ ดี๋ ย ว ชั้ น ไ ป ส่ ง ที่ บ้ า น เ ล ย ? "


หญิงสาวทำตาขวางใส่เมื่อยูยะพลางสบัดหน้าทีชายหนุ่มหันไปเล็มไอศครีมต่อ
ยูนะ : ฮึ! ชั้นไม่เห็นจะชอบเลยเวลาโดนหลีน่ะ น่ารำคาญจะตายไป
หญิงสาวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งพลางฟังชายหนุ่มเอ่ยความฝันของตัวเองออกมา เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาพลางก้มหน้าเลียไอศครีมลูกน้อยเบาๆ
ยูนะ : ช่างเถอะ ชั้นก็แค่นั่งรับฟังเฉยๆ . . . แล้วแต่นายก็แล้วกัน ชั้นก็ไม่ได้มีแผนอะไรด้วย จะเดินเล่นกับนายก็ได้ . . .- เธอเอ่ยขึ้นพลางทานไอศครีมจนหมดก่อนจะลุกขึ้น - ไปกันได้รึยัง?


" อื อ ไ ป กั น เ ถ อ ะ "

ชั้ น ลุ ก ขึ้ น เ ดิ น เ ล่ น กั บ ยู น ะ ร อ บ ๆ เ มื อ ง
ใ ช่ เ ดิ น ไ ป เ รื่ อ ย ๆ คุ ย กั น ด้ ว ย เ รื่ อ ง ไ ร้ ส า ร ะ ไ ป เ รื่ อ ย ๆ ถึ ง จ ะ เ ป็ น อ ย่ า ง นั้ น แ ต่ ก็ ส นุ ก ม า ก
จ น สุ ด ท้ า ย ก็ ม า นั่ ง ดู ด า ว อ ยู่ ที่ ม้ า นั่ ง แ ถ ว ๆ ป ร ะ ตู ท า ง ใ ต้

" ส ว ย จั ง เ ล ย น ะ . . . ด ว ง ด า ว เ นี้ ย "

ชั้ น ม อ ง ขึ้ น ไ ป บ น ฟ า ก ฟ้ า ที่ ไ ร้ จุ ด สิ้ น สุ ด

" ชั้ น ตั ด สิ น ใ จ แ ล้ ว . . . ชั้ น น่ ะ จ ะ ต้ อ ง เ ปิ ด ร้ า น ที่ เ มื อ ง นี้ ใ ห้ ไ ด้ น้ อ ง ๆ ข อ ง ชั้ น จ ะ ไ ด้ ม า นั่ ง ดู ด า ว ส ว ย ๆ แ บ บ นี้ ทุ ก คื น เ ล ย เ ธ อ ว่ า ดี มั๊ ย ? "

ใ ช่ นั้ น แ ห ล ะ ชั้ น ตั ด สิ น ใ จ แ ล้ ว
เ พ ร า ะ งั้ น ค ง ต้ อ ง เ ห นื่ อ ย กั น ห น่ อ ย แ ล้ ว ล่ ะ

" ยู น ะ นิ ก็ ดึ ก ม า ก แ ล้ ว น ะ เ ดี๋ ย ว ชั้ น ไ ป ส่ ง ที่ บ้ า น น ะ "

ขณะที่หญิงสาวเดินตามหลังของยูยะไปช้าๆชายหนุ่มชวนเธอคุยนู่นนี่เรื่อยเปื่อยไปกับอากาศที่เย็นลงและสีแสงไฟสลัวๆไปตามทางก่อนจะมานั่งพัก เมื่อยูยะเอ่ยถึงดวงดาวเธอก็เพียงแค่นั่งเงียบๆแล้วมองตามอย่างสนใจเท่านั้น

'' ก็ตามใจนายสิ ไม่เห็นจะเกี่ยวกับชั้นเลย . . . ''

หญิงสาวสบัดหน้าหนีพลางกอดอก
'' นั่นสินะ ไม่เป็นไรหรอกแยกกันตรงนี้ก็ได้ ''

หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพลางลุกขึ้นยืนจากม้านั่งนั้น

'' ไม่ต้องห่วงชั้นหรอก ชั้นดูแลตัวเองได้ ว่าแต่นายเถอะรีบๆไปหาที่พักได้แล้ว ขอบใจที่พาชั้นเดินเล่นนะ ''

เธอเอ่ยขึ้นก่อนจะหันหลังเดินเข้าซอยตรงหน้าไปช้า


" อื อ ข อ บ คุ ณ น ะ แ ล้ ว พ รุ่ ง นี้ จ ะ ไ ป กิ น ข้ า ว ที่ ร้ า น ! "

ชั้ น ต ะ โ ก น แ ล ะ โ บ ก มื อ ล า ห ญิ ง ส า ว

" เ ฮ่ อ เ ธ อ ค ง เ ก ลี ย ด ชั้ น แ ห ง ๆ ก็ ดู ไ ม่ ร่ า เ ริ ง เ ล ย นิ น ะ "

ชั้ น ถ อ ด ห า ย ใ จ เ ล็ ก น้ อ ย ก่ อ น ที่ จ ะ เ ดิ น ไ ป ห า ที่ น อ น
พ รุ่ ง นี้ ยั ง มี เ ค ว ส ก ร ะ ต่ า ย ที่ ต้ อ ง ทํ า นิ น ะ

เมื่อชายหนุ่มเดินมายังโรงแรมที่พัก เขาได้ทำการลงทะเบียนเช่าห้องพักพร้อมกับกลับขึ้นไปยังพักผ่อนจนเช้าวันรุ่งขึ้น

- วันที่ 2 ช่วงเช้า-

อากาศสดใสพร้อมกับเสียงนกน้อยที่เสื่อสารกันไปมานอกหน้าต่าง แสงแดดอ่อนๆค่อยๆสาดส่องเข้ามาทำให้ห้องที่มืดอยู่นั้นค่อยๆสว่างสลัวๆปลุกให้ชายหนุ่มที่หลับไหลอยู่ที่เตียงได้ตื่นขึ้นมารับวันใหม่

Player Selection :1) ทานอาหารเ้ช้าที่โรงแรม 2) ทานอาหารเช้าที่ร้านอาหาร 3)อื่นๆโปรดระบุ


( 2 )

ต า ม สั ญ ญ า ล่ ะ น ะ ไ ป ห า ยู น ะ ที่ ร้ า น อ า ห า ร แ ล้ ว กิ น ข้ า ว ที่ นั้ น เ ล ย ดี ก ว่ า
ชั้ น คิ ด ไ ด้ อ ย่ า ง งั้ น แ ล้ ว เ ดิ น ท า ง ไ ป ยั ง ร้ า น อ า ห า ร ทั น ที

อ ยู่ ที่ นี้ ม า ไ ด้ 1 วั น แ ล้ ว ไ ม่ มี เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร อั น ต ร า ย ๆ อ อ ก ม า ใ ห้ ไ ป สื บ บ้ า ง เ ล ย ห รื อ ไ ง น ะ
อ๊ ะ ถึ ง แ ล้ ว ๆ

ชั้ น เ ดิ น ม า ถึ ง ร้ า น อ า ห า ร ร้ า น เ ดิ ม จ า ก นั้ น ก็ เ ข้ า ไ ป ใ น ร้ า น ทั น ที

" ยู น ะ ~ รั บ อ อ เ ด อ ร์ ห น่ อ ย ~ "

ชายหนุ่มได้เอ่ยหาหญิงสาวที่เขารู้จักที่อยู่ไม่ไกลออกไปเธอหันมาหายูยะพลางโค้งลูกค้าท่านอื่นแล้วเดินมาหาคนที่เรียก

ยูนะ : คนอื่นก็มีไม่เห็นต้องให้ชั้นมารับออเดอร์เลยนี่ ว่าแต่จะรับอะไรดี? เมื้อนี้ชั้นไม่เลี้ยงนะบอกไว้ก่อน = _ = - หญิงสาวเอ่ยห้วนๆพลางส่งสายตาแมวดุมาทางยูยะ


" ข อ เ ป็ น ก า แ ฟ กั บ ไ ข่ ด า ว ง่ า ย ๆ ล่ ะ กั น น ะ "

ชั้ น ค่ อ ย ๆ โ น้ ม ตั ว นั่ ง ล ง บ น เ ก้ า อี้ แ ล้ ว ยิ้ ม สั่ ง

" ยู น ะ ต อ น ย ก อ า ห า ร ม า น่ ะ อ ยู่ คุ ย กั บ ชั้ น ห น่ อ ย ไ ด้ ไ ห ม ชั้ น มี เ รื่ อ ง อ ย า ก ถ า ม น่ ะ "
'' กาแฟกับไข่ดาวหรอ? แค่เนี้ยะอ่ะนะ?'' หญิงสาวเผลอถามนอกเรื่องด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่
'' . . . ก็ได้ แต่ชั้นอยู่คุยนานๆไม่ได้หรอกนะ . . . '' เธอเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนจะเดินหายไปในห้องครัว สักพักก็เดินกลับมาพร้อมกับถาดใส่อาหาร
'' ให้ตายสิเช้าๆกินแค่ไข่ดาวมันจะไปอยู่ท้องอะไร เอ้าชั้นเลี้ยงก็ได้ '' หญิงสาวอารมณ์เสียเล้กน้อยพลางวางจานที่มี ข้าวผัดอเมริกันโปะไข่ดาวและไส้กรอกอยู่
'' แล้วเรื่องที่จะคุยล่ะ?''


" ข อ บ คุ ณ สํ า ห รั บ ข้ า ว ผั ด น ะ "

ชั้ น ห ยิ บ ช้ อ น ขึ้ น ตั ก ข้ า ว เ ข้ า ป า ก ทั น ที
แ ล้ ว ค่ อ ย เ อ า ช้ อ น ชี้ ไ ป ท า ง ยู น ะ

" เ มื อ ง นี้ มี เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร แ ป ล ก ๆ ห รื อ อ ะ ไ ร ที่ น่ า ส นุ ก อ ยู่ บ้ า ง ไ ห ม อ๊ ะ ข้ า ว ผั ด อ ร่ อ ย ดี น ะ "

'' ถามอะไรกำกวมจังเลยนะนายเนี่ย '' หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางกลับมายืนปรกติ
'' เรื่องแปลกๆน่ะชั้นไม่ค่อยจะรู้หรอก ส่วนใหญ่ชั้นจะทำงานกับเข้า Areana เท่านั้นไม่ค่อยได้ไปยุ่งกับเรื่องของบ้านเมืองเท่าไหร่ด้วย ถ้านายอยากจะรู้เรื่องพวกนั้น ก็ต้องไปถาม พวกขุนนางระดับสูงๆดู แต่พวกนั้นจะยอมบอกข้อมูลแบบนั้นกับคนธรรมดาอย่างนายรู้หรอ?''


" เ รื่ อ ง นั้ น ไ ม่ ล อ ง ไ ม่ รู้ ล่ ะ น ะ "

ชั้ น พู ด ล อ ย ๆ ไ ป โ ด ย ที่ ยั ง ค า บ ช้ อ น ไ ว้ อ ยู่

" ใ ห้ ต า ย เ อ า ไ ง เ อ า กั น ล่ ะ น ะ ยู น ะ พ อ รู้ จั ก ขุ น น า ง ที่ อ ยู่ เ มื อ ง นี้ ไ ห ม แ ล้ ว จ ะ ไ ป ห า เ ข า ไ ด้ ที่ ไ ห น "

ยูนะมองยูยะครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

'' มีอยู่คนนึงที่คิดว่านายน่าจะขอข้อมูลได้ คนๆนั้นชื่อ ชาล์ เป็นจอมเวทย์ประจำเมืองนี้ เป็นผู้ชายร่างสูงผมสีบลอนผูกหางม้า ชั้นได้ยินมาว่าคนๆนั้นมักจะอยู่ที่โบทส์ข้างๆปราสาทพรอนเทร่าเสมอ'' เธอบอกข้อมูลให้ยูยะพลางหันหลังให้

'' แต่ชั้นไม่รับรองหรอกนะว่านายจะได้ข้อมูลจากเขารึเปล่า '' เธอเอ่ยเบาๆก่อนจะเดินไปทำงานต่อ


" ข อ บ คุ ณ น ะ เ ธ อ นิ ค อ ย ช่ ว ย ชั้ น เ ส ม อ เ ล ย น ะ ต ก ห ลุ ม รั ก ชั้ น แ ล้ ว สิ ท่ า ฮ า ~ "

ชั้ น หั ว เ ร า ะ ไ ป พ ร า ง ย ก แ ก้ ว ก า แ ฟ ขึ้ น ม า ดื่ ม ไ ป พ ร า ง

" เ ก็ บ เ งิ น ด้ ว ย ๆ ๆ ฮิ ฮิ "
ตึกๆ เสียงรองเท้าเดินเข้ามาหาโต๊ะของยูยะแต่คนๆนั้นกลับไม่ใช่ยูนะแต่เป็นเมดคนอื่นแทน เธอได้มาเก็บเงินกับยูยะและเก็บจานข้าวผัดของเขาไป
เมดสาว : เรื่องเงิน ยูนะเป็นคนออกให้ค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ - หญิงสาวโค้งให้ชายหนุ่มก่อนจะเก็บจานกลับไปที่เคาเตอร์ทั้งแบบนั้น


" แ ต ง กิ้ ว "

ชั้ น เ ดิ น อ อ ก จ า ก ร้ า น เ พื่ อ ไ ป ยั ง ที่ ๆ ยู น ะ บ อ ก พ อ ถึ ง จุ ด ห ม า ย

ก็ ยื น ห ล บ ห ลั ง ต้ น ไ ม้ เ พื่ อ ดู ว่ า เ ป้ า ห ม า ย ข อ ง ชั้ น อ ยู่ ห รื อ เ ป ล่ า

ขณะที่ชายหนุ่มกำลังงีบอยู่ไม่มีใครรบกวนการนอนเลย ถึงแม้จะมีคนเดินผ่านไปมาก็ตาม แทร๊ก. . . เสียงเท้าน้อยๆเหยียบผ่านใบหญ้าผืนเดียวกับร่างของยูยะที่หลับไหลอยู่เดินมาใกล้ๆเขา

?? : เอ่อ ..  . -เสียงหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยเรียกคนที่กำลังนอนอยู่
?? : มานอนอยู่ตรงนี้ระวังจะเป็นหวัดนะคะ


ชั้ น ค่ อ ย ๆ ม อ ง ไ ป ที ห น้ า ข อ ง เ ด็ ก ส า ว ข้ า ง ห น้ า พ ร้ อ ม กั บ ยิ้ ม ใ ห้ เ ธ อ

" ข อ บ คุ ณ ที่ เ ป็ น ห่ ว ง น ะ ส า ว ส ว ย ส น ใ จ ม า น อ น กั บ พี่ ไ ห ม ล่ ะ "

ชั้ น หั ว เ ร า ะ เ บ า ๆ ก่ อ น ที่ จ ะ ลุ ก ขึ้ น ม า ลู ป หั ว เ ธ อ

" ล้ อ เ ล่ น ๆ พ อ ดี พี่ ช า ย กํ า ลั ง ร อ เ รื่ อ ง ส นุ ก ๆ อ ยู่ น่ ะ ไ ม่ ต้ อ ง เ ป็ น ห่ ว ง ห ร อ ก "
?? : สะสวยอะไรกันคะ . . @ /// @ - เด็กสาวกวักมือไล่ความอายออกไป - ถ้ามีธุระกับโบทส์ไม่เข้าไปข้างในหรอคะ? - เธอถามด้วยความสงสัยกับการกระทำของยูยะพลางถามขึ้นด้วยเสียงเบาๆของเธอ


" อื ม . . . พ อ ดี พี่ กํ า ลั ง ต า ม ห า ค น ชื่ อ ช า ล์ อ ยู่ น่ ะ ห นู พ อ รู้ จั ก ไ ห ม "

ชั้ น ยิ้ ม ถ า ม ห นู น้ อ ย ต ร ง ห น้ า

" จ ริ ง สิ ข อ รู้ ชื่ อ เ ธ อ ก่ อ น ดี ก ว่ า "

มิว : อ๊ะค่ะ หนูชื่อ มิว ถ้าเป็นชาล์ซามะล่ะก็ตอนนี้ท่านกำลังขอพรอยู่ค่ะ - เด็กสาวแนะนำตัวเองพลางโค้งตามมารยาท - ว่าแต่มีธุระอะไรกับชาล์ซามะหรอคะ?


" มิ ว จั ง สิ น ะ พี่ ไ ม่ รู้ สิ ว่ า ค น ชื่ อ ช า ล์ ห น้ า ต า เ ป็ น ยั ง ไ ง ช่ ว ย พ า ไ ป ห น่ อ ย ไ ด้ ไ ห ม "

ชั้ น พู ด โ ด ย ที่ ใ บ ห น้ า ยั ง ค ง ยิ้ ม เ ล็ ก ๆ อ ยู่

มิว : อ๊ะเข้าใจแล้วค่ะ~ ถ้างั้นเชิญทางนี้ค่ะ~ - เด็กสาวยิ้มร่าพลางกระดิกเสื้อคุมส่วนที่เป็นเหมือนกับหูอะไรซักอย่างพลางเดินนำยูยะเข้ามายังด้านในโบทส์
มิว : เอ . . . อ๊ะ ชาล์ซามะ~ - ฮูดกระดิกพลางรีบเดินไวกว่าปรกติมาหาชายหนุ่มที่นั่งขุกเข่าอยู่ตรงหน้าแท่นบูชาสีขาวบริสุทธิ์

ชายหนุ่มผมบอลสลวยหันมาหาเสียงเรียกพลางยิ้มบางๆให้กับคนที่เรียก
ชาล์ : มีอะไรหรือมิว? - ชายหนุ่มถามพลางเดินมาหาเด็กสาว
มิว : คือว่านะคะ พี่ชายคนนี้มาหาชาล์ซามะน่ะค่ะ~ - หญิงสาวยิ้มร่าพลางชี้นิ้วไปทางยูยะที่เดินตามหลังมา
ชาล์ : ชาล์ คอนสแตนติน ยินดีที่ได้รู้จัก มีธุระกับเราสินะ?


" ชั้ น อิ ท า จิ ยู ย ะ เ ป็ น พ่ อ ค้ า เ ร่ ยิ น ดี ที่ ไ ด้ รู้ จั ก "

ชั้ น พู ด แ น ะ นํ า ตั ว แ ล้ ว เ ดิ น ไ ป นั่ ง เ ก้ า ย า ว ๆ แ ถ ว ๆ นั้ น

" น า ย น่ ะ เ ห็ น ว่ า เ ป็ น ขุ น น า ง ชั้ น สู ง สิ น ะ ชั้ น มี เ รื่ อ ง จ ะ คุ ย ด้ ว ย ห น่ อ ย เ กี่ ย ว กั บ เ มื อ ง นี้ ไ ด้ ไ ห ม "

ชั้ น แ ส ย ะ ยิ้ ม แ ล้ ว ถ า ม

เ ส ร็ จ สิ้ น



ชายหนุ่มผมเงินมองด้วยสายตาเป็นมิตรพลางยิ้มตอบ

ชาล : อืม ได้สิ ถ้าเราพอจะเล่าสิ่งที่เธออยากรู้ได้น่ะนะ ว่าแต่เรื่องนั้นคือเรื่องอะไรหรอ?

ชายหนุ่มเอ่ยถามบางเบาพลางรอคำถามจากฝ่ายตรงข้าม


RM : ขึ้นใหม่เลยจ้า

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 23-9-2010 20:53:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 25-9-2010 04:39

โครอาร์ : ขอบใจจ๊ะ~ - หญิงสาวยื่นใบหน้าคมของเธอหอมแก้มเด็กสาวพลางถอยออกมาพร้อมกับหยิบไอเท็มเคลื่อนย้ายขึ้นมา
ริคัลน่า : นี่ . . . อย่าออมมือให้เจ้านั่นเพียงเพราะเป็นศิษย์เก่าหรือเพราะสงสารหมอนั่นเด็ดขาดนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางมองโครอาร์ด้วยสายตาอาลัย
โครอาร์ : อื้ม ชั้นจะพยายาม นายก็ดูแลเอลฟี่กับอิซึมิจังดีๆล่ะ พ่อเสื้อใบ - หญิงสาวยิ้มบางๆให้พลางใช้ไอเท็มนั้นวาปหายไปจากห้อง
ริคัลน่า : หา!! ชั้นไม่ใช่เสือใบนะเฟ้ย!! - ชายหนุ่มค้อนพลางกลับมาถอนหายใจและยิ้มออกมาเล็กน้อย - ให้ตายสิ
เอลฟี่ : . . . ชั้นขอออกไปข้างนอกหน่อยนะ . . . - เอลฟี่พูดพลางเดินตรงไปที่ประตู
ริคัลน่า : อ้าว แล้วเธอจะไปไหนน่ะ?
เอลฟี่ : ชั้นจะไปที่ลานน้ำพุใกล้ๆ อยากจะแช่น้ำบริสุทธิ์ . . . - เธอเอ่ยเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูพลางเดินออกไปทิ้งให้ริคัลน่าและอิซึมิอยู่กันตามลำพัง


" ฮิฮิ.. " เด็กสาวหลับตาลงช้าๆและหัวเราะออกมาเบาๆ
" เอาล่ะ .. ไม่ต้องเป็นห่วงมากหรอกนะ ริคัลน่า เธอจะต้องไม่เป็นไรอยู่แล้วล่ะ เชื่อเราซี่ " สาวน้อยเดินเข้าไปหาชายหนุ่มใกล้ และค่อยๆยื่นมือมาเชยค้างริคัลน่า
" เพราะอย่างนั้น .. " เธอส่งสายตา อ่อนหวานให้เล็กน้อย และค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ .. อย่างช้าๆ ..
" ... ไปกินข้าวเถอะ ชั้นหิวแล้ว X__X'' " สาวน้อยหมุนตัวกลับทันที และค่อยๆเดินออกไปจากประตูห้อง ปัง ..


ริคัลน่า : ฮึๆ~ เป็นเด็กร่าเริงจังเลยนะอิซึมิจังเนี่ย~ - ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆพลางยิ้มออกมาเล็กก่อนจะเดินตามหลังเด็กสาวลงไปยังด้านล่างเพื่อทานอาหาร ชายหนุ่มพาอิซึมิมานั่งที่ประจำของตัวเอง พลางเปิดเมนูขึ้นมาบ้าง
ริคัลน่า : อิซึมิอยากทานอะไรหรอ? - ชายหนุ่มยิ้มพลางถามเสี่ยงหวาน


" อืม.. ขอเป็น โซบะเย็นละกันนะ " เด็กสาวเอ่ยขึ้นช้าๆ ในการสั่งเมนูที่ไม่ค่อยมีคนกินเท่าไหร่นี้
เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้ววางมือลงบนโต๊ะอาหาร พร้อมๆกับมองหน้า ชายหนุ่ม
" หืม? อะไรเล่า นานๆทีก็อยากกินบ้างนั่นแหละ ฮี่~ " สาวน้อยยิ้มกว้างอย่างไร้เดียงสาออกมาให้ชายหนุ่ม


ริคัลน่า : ฮึๆ วันนี้แบบญี่ปุ่นสินะ น้องครับทงคัตซึกับโซบะเย็นอย่างละชุดครับผม แล้วก็ขอน้ำผลไม้ผสมน้ำหวานพิเศษ 1 แก้วให้คุณผู้หญิงด้วยนะ~  - ชายหนุ่มหันไปสั่งเมดที่อยู่ใกล้ๆพลางกลับมายิ้มให้สาวน้อยอีกครั้ง
ริคัลน่า : อิซึมิจังแต่งตัวน่ารักแบบนี้เลยสั่งพิเศษให้โดยเฉพาะเลยล่ะ


" อะ..อือ.. " เด็กสาวก้มเขินอายอยู่คนเดียว ผมปรกหน้าเลยมองไม่เห็นใบหน้าชัดเจนนักแต่ก็ยังสามารถเห็นใบหน้าที่แดงก่ำอยู่ได้
ขะ.. เขาชมว่าเราน่ารักด้วย.. อืออ.. ทำไมต้องใจเต้นแรงด้วยนะ .. สาวน้อยก้มพึมพำอยู่คนเดียวเบาๆ และค่อยๆยื่นมือไปหยิบแก้วน้ำมาดื่มเพื่อคลายความเครียดซักเล็กน้อย
" นะ..นี่ เราน่ะ.. น่ารักอย่างนั้นเหรอ .. " เธอถามและหน้าแดงขึ้น มือทั้งสองก็ได้ลูบไปมาเพื่อลดความตื่นเต้น แต่ก็คงช่วยไม่ได้มากเท่าไหร่..


ริคัลน่า : อือ~ อิซึมิจังน่ารักมากเลยล่ะ~ จะให้บอกอีกซักกี่ครั้งก็ได้นะ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้านั้น ก่อนจะยกแก้วน้ำมาดื่มบ้าง
ริคัลน่า : ถ้าได้เป็นแฟนกับเด็กน่ารักๆ อย่างอิซึมิจังล่ะก็ คงจะดีสิเนอะ ฮะๆ - ชายหนุ่มยอขึ้นพลางหันมาตักข้าวทานไปพลางอย่างอารมณ์ดี


" ตาบ้า.. แต่ก็ .. ขอบคุณนะ " เด็กสาวยิ้มแลบลิ้นออกมาเล็กน้อยเป็นการหยอกล้อ ด้วยใบหน้าที่ยังคงแดงก่ำเล็กน้อย พลางหยิบตะเกียบออกมาคีบโซบะทาน อย่างช้าๆ
" จริงๆ.. ถ้าเป็นนาย .. ก็ไม่รังเกียจหรอกนะ .. " เธอพูดออกมาอย่างแผ่วเบา และค่อยๆทานทันทีที่พูดเสร็จ ดูเหมือนฝั่งชายจะไม่ได้ยินสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปเมื่อครู่.. ล่ะมั้ง ..



เคร้ง! - เสียงช้อนหล่นพล้อยลงมากระทบกับจานด้วยความอึ้งของชายหนุ่มตรงหน้าก่อนจะร้องเสียงหลงออกมา
ริคัลน่า : เอ๋!! - ชายหนุ่มเก็บอาการทันทีพลางหลบหน้าแดงๆของตัวเองหนี

System : คะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า +10

ริคัลน่า : นะนี่. . . ล้อเล่นกันแบบนี้ ไม่ดีหรอกนะ - ชายหนุ่มปิดปากของตัวเองด้วยความอายพลางเหลือบสายตามามองเด็กสาวตรงหน้าของตัวเองช้าๆ


" จะตกใจดังทำไมน่ะ! คนอื่นเค้ามองนะ! " สาวน้อยโวยวายใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ดังมาก แต่อย่างน้อย พนักงานใกล้ๆก็คงได้ยินอยู่ ..
" อะ..อีกอย่าง .. เราไม่ได้ .. โกหก.. ซะหน่อย .. " เธอก้มหน้าหนีชายหนุ่ม เพราะไม่อยากให้เห็น ใบหน้าของเธอตอนนี้ แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะแก้มของเธอแดงผ่าขึ้นมาจนสังเหตุได้ง่ายๆ  


ความเงียบเริ่มปกคลุมโต๊ะอาหารของทั้งสองคนที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคนตรงกันข้าม เห็นแบบนี้ริคัลน่าที่หลีสาวๆได้ไม่หยุดหย่อนแต่ก็เพราะเป็นนิสัยขี้เล่นของตัวเอง
ขณะนี้ชายหนุ่มถูกความเขินอายเข้าครอบงำจนทำอะไรไม่ถูกเสียแล้ว~

System : คะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า +5

ริคัลน่า : ~~ . . . - ชายหนุ่มเลื่อนมือไปหยิบแก้วน้ำพลางยกดื่มก่อนจะแอบสบัดหน้าตัวเองไล่ความคิดฟุ้งซ่านออก - เอ่อ ผมว่ารีบทานดีกว่านะ ฮะๆๆ - ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่องทันทีพลางก้มหน้าก้มตาทานอาหารเพื่อหลีกเลี่ยงบรรยากาศนี้และสายตาที่ของโต๊ะอื่นที่แอบมองมางทางทั้งสองคนเป็นระยะๆด้วยความน่ารักของทั้งคู่


" อะ.. อือ .. " เด็กสาวเริ่มลงมือ ทานโซบะต่อไป ด้วยใบหน้าที่ยังคงเขินอายอยู่เช่นเดิม มือที่จับตะเกียบก็ยังคงเกร็งเล็กน้อย
อือ.. นี่เราพูดอะไรออกไปเนี่ย .. น่าอายจริงๆ .. บ้าจริงๆ เราเนี่ย .. เด็กสาวทานไปไม่นานก็ได้หมดลงดูเหมือนเธอจะรีบนิดหน่อยเลยเสร็จเร็วกว่าปกติ
" งะ.. งั้นเราไปรอข้างบนนะ .. " เธอลุกหนีออกจากที่นั่งด้วยความอาย และรีบเดินขึ้นบรรได เข้าห้องไป
เมื่อเข้ามาถึงในห้อง ก็ได้เดินไปนั่งบนเตียงของตัวเอง ค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกจนหมดใส่เริ่มใส่กางเกงขายาวและเสื้อบางๆแขนสั้น ทับด้วยเสื้อหนาแขนยาวอีกที

ก็ได้ค่อยๆนอนลง แล้วหมุนตัวเองไปตรงกลางเตียง ก็ได้พลิกหงายขั้น พร้อมกับเอามือมาก่ายหน้าผาก เบาๆ
ทำไมเราถึงพูดแบบนั้นออกไปนะ .. เมื่อนึกถึงเรื่องที่เพิ่งผ่านมา สาวน้อยก็ได้หน้าแดงอีกครั้ง และได้หยิบหมอนมากอดไว้อย่างแน่นด้วยอาการเขินอย่างไม่รู้ตัว   


แกร๊ก . .  -เสียงประตูค่อยๆเปิดออกช้าๆ ริคัลน่าเปิดประตูเข้ามาอย่างเงียบ ก่อนจะเห็นอิซึมิที่นอนหันหลังให้กับเค้าอยู่ ชายหนุ่มยิ้มพลางถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินมาที่ตู้เสื้อผ้าใกล้ๆโดยที่คิดว่าเด็กสาวนั้นคงจะหลับไปแล้วพลางหยิบผ้าขนหนูออกมาก่อนจะเดินตรงเข้าไปอาบน้ำเงียบๆ


หืม.. ตานั่นอาบน้ำงั้นเหรอ .. เด็กสาวลุกขึ้นมานั่งเพื่อมองรอบๆ และค่อยๆ โน้มตัวกลับไปนอนดังเดิม
เธอค่อยๆปรือตาลงจนสนิท และค่อยๆ แกล้งหลับต่อไป


แกร๊ก . . . - เสียงประตูจากห้องน้ำค่อยๆเปิดออกพลางร่างที่มีแต่ผ้าขนหนูพันเอวและโพกหัวไหวของชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ตู้เสื้อผ้าใกล้ๆกับเตียง ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้นเพราะกลัวว่าสาวน้อยที่นอนอยู่บนเตียงนั้นจะตื่นขึ้นพลางหยิบเสื้อผ้าจากในนั้นเตียมจะใส่
แกร๊ก เอลฟี่ : กลับมาแล้ว . . . - เสียงเอลฟี่ทักทายหลังจากเปิดประตูเข้ามายังในห้อง เธอชะงักเล็กน้อยที่เห็นเรือนร่างของริคัลน่า - ทะทำไม ไม่แต่งตัว . . - หญิงสาวหน้าแดงระเรื่อพลางเอ็ดชายหนุ่มเบาๆ
ริคัลน่า : ชี่ เงียบหน่อยเดี๋ยวอิซึมิจังตื่น - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางยกนิ้วชี้ไว้ที่ปากของตัวเองก่อนเดินมาใกล้ๆเอลฟี่ - อะไรกัน เอลฟี่ที่ไม่เคยสนใจชั้นเลยกลับหน้าแดงเพราะเห็นชั้นโป้หรอ? น่ารักจัง~
เอลฟี่ : . . . หนวกหู~ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพลางหลบหน้าชายหนุ่มตรงหน้า - นี่ . . . - เธอเอ่ยขึ้นพลางมองชายหนุ่มด้วยสายตาจริงจัง -  นาย . . . ยังไม่มีคู่สัญญาสินะ . . .
ริคัล่า : หืม? อื้ม ก็นะสัญญาของทูติใช่ว่าจะทำกันง่ายๆนี่นา
เอลฟี่ : . . . ถ้าอย่างนั้น . . . นายจะรับผิดชอบตัวชั้นได้รึเปล่า? - เธอเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาพลางหน้าแดงระเรื่อ - ก็นาย . . . เป็นคนเก็บชั้นที่ไม่มีที่อยู่แล้ว . . . ชั้นเลย . . .อยากจะเป็นกำลังให้ . . .


คู่สัญญา ..มันคืออะไรกันนะ? เด็กสาวนอนคิดอยู่ในใจพลางแอบฟังไปด้วย
จริงๆแล้ว เอฟฟี่เค้าก็.. นั่นสินะ .. เอาเถอะ แอบฟังมากไปก็คงไม่ดี .. แต่ขอฟังจนกว่าจะง่วงก็แล้วกัน .. สาวน้อยพยักหน้าเล็กน้อยในสภาพนอนและหลับตาอยู่ เพื่อปกปิดไม่ให้ใครรู้ว่าตัวเองยังไม่ได้หลับ


ชายหนุ่มทำท่าคิดเล็กน้อยก่อนจะยิ้มให้
ริคัลน่า : อื้ม ได้สิก็นะเธอไม่มีที่พึ่งแล้วนี่นา ถ้าปล่อยให้ทำสัญญากับคนอื่นล่ะก็เดี๋ยวจะโดนใช้ให้ทำอะไรแปลกๆอีก งั้นชั้นเป็นคู่สัญญาให้ก็ได้ - ชายหนุ่มยิ้มระรื่นพลางร่างวงเวทย์ขึ้น  ปับ! เสียงมือทั้งสองข้างของเอลฟี่จับมือของริคัลน่าไว้หญิงสาวหน้าแดงมากขึ้นก่อนจะพูดตะกุกตะกัก
เอลฟี่ : มะ . . ไม่ใช่แค่คู่สัญญา . . . หมายถึงคะคู่รักด้วย . . .
ริคัลน่า : เอะ? - จังหวะที่ชายหนุ่มกำลังอึ้งก็ถูกทูติสาวรวบต้นคอของตัวเองพร้อมกับโดนขโมยจูบไปอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มตาลุกวาวก่อนจะหลี่ตาลง พลางถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาช้าๆ - เอลฟี่... แบบนี้น่ะดีแล้วหรอ?
เอลฟี่ : อื้ม ... ถ้าเรือนร่างของชั้นต้องมอบให้กับชายอื่น . . . ชั้นขอให้ชายคนนั้นเป็นเธอดีกว่า . . .


นั่นไง.. อย่างที่คิดเลย .. มันเป็นอย่างนั้นจริงๆสินะ .. เด็กสาวกำผ้าห่มไว้ในมืออย่างแน่นหน้า เพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองไว้
แต่ช่างเถอะ .. ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเรา .. ไม่เกี่ยวกับเรา .. แม้แต่นิดเดียว.. แววตาของเธอค่อยๆหมองลงอย่างเห็นได้ชัด เธอค่อยๆ ขดตัวเองเข้ามา และก็ได้นอนอยู่อย่างนั้น แต่ก็ไม่สามารถหลับลงได้เช่นกัน


ริคัลน่า : แต่ว่าอิซึมิจังนอนอยู่ . . .
เอลฟี่ : ไม่เป็นไร . . . ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไหร่  . . . แต่ชั้นเคยได้ยินทูติที่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์มาก่อน . . . ถ้าทำเรื่องแบบนั้นเสียงของชั้นจะออกมาใช่มั้ย . . ถ้าแบบนั้นชั้นแค่เอาเสียงของตัวเองออกมาก็พอแล้ว . . . - เธอเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมือมาจับมือของริคัลน่า - ชั้นเอง . . . ก็ไม่ขัดหรอก  ชั้นเข้าใจว่าผู้ชายเองก็มีขีดจำกัดเรื่องแบบนี้เพราะงั้น นะนายจะทำอะไรก็ได้ ตามใจนายเถอะนะ ขะขอแค่ . . . ทำให้ชั้นมีความสุขกับคนรักได้ . . . ชั้นก็พอใจแล้วล่ะ - เธอเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆจูบริคัลน่าเบาๆอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะมองตาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆเล้กน้อย


เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นเข้ามาน้ำใสๆก็ได้เอ่อล้นออกมาจากดวงตาของสาวน้อยทันที เด็กสาวกำหมัดแน่นซะจนมีเลือดออกมานิดหน่อย ไม่ว่าอย่างไร ความอดทนของเธอก็ยังคงจำกัด ที่ไม่สามารถรับเรื่องแบบนี้ได้ จึงได้ลุกขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่หล่นลงมาใส่กางเกงจนซึมหายไป เธอหยิบหมอนขึ้นมาแล้วปาใส่ชายหนุ่มที่กำลังจะมีอะไรกับภูตินั่นทันที และก็ได้ลุกออกจากเตียงด้วยความรวดเร็ว
" ริคัลน่า บ้าที่สุด!! " เธอได้วิ่งหนีออกไปจากห้อง ทิ้งไว้แต่เพียงคราบน้ำตาที่ตกลงมาตามพื้น
เธอยังคงวิ่งไปเลื่อยๆ ในสภาพชุดนอน และก็ได้หยุดลง หน้า ลานน้ำพุประจำเมืองพรอนเทร่า ซึ้งเวลานี้ก็ไม่ได้มีใครอยู่อีกแล้ว แม้แต่คราฟ่า สาวน้อยทรุดลงใกล้ๆบ่อน้ำ และร้องไห้ออกมาอย่างเต็มที่ จนค่อยๆหยุดร้องลง ..   


ริคัลน่า : อิซึมิ? อุ๊บ! - ชายหนุ่มที่ตกใจเมื่อรู้ว่าอิซึมินั้นยังไม่ได้หลับพลางมองมายังเด็กสาวแต่ก็ถูกหมอนปาอัดมาก่อนทำให้เขาเสียหลักเล็กน้อย - ดะเดี๋ยว! - ชายหนุ่มร้องเรียกเพื่อรั้งเด็กสาวที่วิ่งออกไปจากห้องแต่ไม่ทันเสียแล้วเพราะเธอวิ่งออกไปก่อน ชายหนุ่มกัดฟันแน่นก่อนจะรีบใส่เสื้อยืดกับกางเกงขายาวอย่างรีบร้อน
เอลฟี่ : ริคัลน่า? . . . - ทูติสาวได้เอามือกุมหน้าอกตัวเองพลางมองปฏิกิริยาของริคัลน่า
ริคัลน่า : ขอโทษนะ . . . ยังไงชั้นคงจะทำแบบนั้นไม่ได้จริงๆนั่นแหละ . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางรีบวิ่งตามอิซึมิไป ชายหนุ่มวิ่งออกมายังหน้าโรงแรมพลางมองหาร่างของเด็กสาวอย่างรีบร้อน - ยัยบ้า หนีไปไหนนะ - ชายหนุ่มมองซ้ายขวาอีกครั้งก่อนจะวิ่งไปทางลานน้ำพุที่น่าเธอน่าจะไป พลางมาหยุดเห็นเด็กสาวที่กำลังร้องโฮอยู่เพียงลำพังตรงหน้าลานน้ำพุนั้น
ริคัลน่า : อิซึมิจัง . .. - ชายหนุ่มขานชื่อของเด็กสาวตรงหน้าเบาๆ พลางค่อยเดินมาใกล้ๆ - นี่เธอร้องไห้อยู่เหรอ?


" ฮึก.. " สาวน้อยปาดน้ำตาออกทันที ที่ชายหนุ่มวิ่งตามเธอมาจนถึงลานน้ำพุ เธอค่อยๆลุกขึ้น และเดินเข้าไปใกล้ๆ
" ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ..  " เธอเดินเข้าไปลูบใบหน้าของชายหนุ่มเบาๆด้วยสายตาอ่อนโยนอีกครั้ง และค่อยๆโน้มตัวไปประกบริมฝีปากกับชายหนุ่มตรงหน้าทันที


System : คะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า + 10

ชายหนุ่มตาลุกวาวทันที่ริมฝีปากของเด็กสาวประกบกับริมฝีปากของเขาแบบไม่ตั้งตัวชายหนุ่มหลี่ตาลงช้าๆปล่อยให้อิซึมิจุมพิศไปจนกว่าเธอจะพอใจ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +9 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 9

ดูบันทึกคะแนน

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 25-9-2020 03:43 , Processed in 0.419904 second(s), 33 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้