Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: jeloly

[ Play ] [Start!!] Tales Of Ragnarok

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 24-9-2010 21:00:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด shanaha เมื่อ 30-9-2010 19:24
เจ้าของร้าน : โอ้ คุณหนูสนใจดาบสั้นเล่มนั้นด้วยหรอ~ - ชายหนุ่มยิ้มพลางเดินมาหาไฮเนย์ - ตาถึงเหมือนกันนี่นาดาบสั้นนี่น่ะตีจากช่างฝีมือมือหนึ่งอย่างจีน่าซังเชียวนะ น้ำหนักเบาแถมคมมากด้วย สนใจจะซื้อไหมล่ะ?


"งั้นของลองจับดูหน่อยน่ะคะ~~"ว่าแล้วไฮเน่ย์หยิบดาบสั้นขึ้นมา แล้วควงเล่นในมือ เบาดีจริงๆ ขนาดพอดีมือซะด้วย แล้วนิ้วของเธอแตะโดนคมของดาบโดยบังเอิญ "อ๊ะ!!~~"เด็กสาวยกนิ้วที่โดนบาดแล้วเลียเลือดที่แผลออก "อืม~~ คมดีทีเดียว"ไฮเน่ย์พูดต่อว่า "เท่าไรค่ะ?"

Upstatus (ATK) C>B Point : 25-25 = 0

โอ้ถ้ามีดสั้นเล่มนี้ล่ะก็ 5000G น่ะมีดนี่ตีมาอย่างประนีตเชียวนา~ ทั้งคมทั้งเจาะเกราะได้ดีเลยล่ะ ว่าไงล่ะแม่หนูสนใจจะซื้อมั้ย?


"งั้นไปเป็นไรค่ะ ขอตัวก่อนน่ะคะ"ว่าแล้วไฮเน่ย์ก็เดินออกจากร้านไป "5000Gเชียว~~ แต่มันก็ดีสมราคาแหละ " เด็กสาวเดินไปได้สักพักก็ตัดสินใจไปรับเควสกับคาฟ่า "คาฟ่า~~ มารับเควสอารีน่า Rank D ค่ะ"

Kafra : อ๊ะรับทราบค่ะ

System : Areana D Rank (เริ่มต้น)

Kafra : ลงทะเบียนเควสเรียบร้อย ต้องการจะเข้าแอร์เรียน่าเลยมั้ยคะ?


ไฮเน่ย์เข้าไปยังอารีน่าทัน เมื่อเจอศัตรูแล้วเธอก็พุ่งเข้าใส่ทันที"โจมตีก่อนได้เปรียบ~~"แล้วใช้เคียวฟันเข้าใส่ทันที แล้วก็ฟันเข้าไปอีกเป็นชุด แล้วถอยออกมา

Areana Battle : Stive[Swordman] Hp [==========] VS Haine Hp[==========]

Auto Selection : โจมตีกายภาพ
Haine Hit < Guard Stive Damge -1[=========]
Stive Couter Haine Damage -2 [========]

นักดาบหนุ่มรับการโจมตีของไฮเน่ย์ไว้ได้พลางใช้หัวไหล่ของตัวเองกระแทกอัดหญิงสาวกลับไป
Stive : เฮ้ๆ เล่นเข้ามาฟาดปากกันตั้งแต่ระฆังยังไม่ดังแบบนี้ ระวังจะเจ็บตัวนา~ - ชายหนุ่มเอ่ยท้าทางไฮเน่ย์ที่ล้มลงไปพลางตั้งท่าพร้อมสู้

Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


select:1

"งั้นโดนอีกซักหน่อยแล้วกันนะ!!"ไฮเน่ย์ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วใช้เคียวของเธอฟันเข้าใส่ชายหนุ่มทันที ดันเจอคลาสเดียวกันซะได้ แต่คงไม่เร็วเท่า อาเชอร์คนที่แล้วละมั้ง...เด็กสาวคิดในใจ...

Battle Haine Hit < Guard Stive Damge -2 [=======]

เคร้ง!ๆ เคร้ง! เสียงเคียวปะทะกับหอกของทั้งสองคนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง จังหวะที่หญิงสาวได้ฟาดเคียวมาเป็นระรอกชายหนุ่มได้พยายามพลิกตัวเพื่อฟาดหอกอัดไปยังลำตัวของไฮเน่ย์เข้าอย่างจัง

Stive Hit But Away Haine Damage -2 [======]

แต่น่าเสียดายที่การโจมตีนั้นตื้นเกินไปทำให้เธอได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม  


select:2
"อุ๊บ!!~~"ไฮเน่ย์ร้องพลางเอามือกุมท้องแล้วถอยออกมา จากชายหนุ่มแล้วใช้สกิล ฮีล ทันที แล้วตั้งท่าเข้าจู่โจมอีกรอบ "แบบนี้สิถึงจะสนุกหน่อย~~"แล้วกระชับเคียวในมือเพื่อเป็นการเตรียมพร้อม ต้องโจมตีให้เร็วกว่าหมอนั้น ชิ... ฝีมือเรายังไม่ดีพอ เดาการโจมตีต่อไปไม่ออกเลย

Battle Heal HP Haine [========]
Stive : หืม? เห~ มีพลังรักษาด้วยอย่างนั้นหรอเนี่ย น่าสนุก ถ้างั้นทางนี้ก็จะไม่เก็บพลังไว้ล่ะนะ - ชายหนุ่มว่าพลางพุ่งเข้ามาหาไฮเนย์เพื่อเข้าปะทะดาบกัน
Stive Pass Trun
Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


select:1
"ห๊ะ!! แบบนี้ก็ได้เลย!!" ไฮเน่ย์พุ่งเข้าหาพร้อมเหวี่ยงเคียวเข้าใส่นักดาบคนนั้นทันที "ฉันน่ะ ไม่มีทางยอมหรอกน่ะ!!" เด็กสาวตะโกนออกไป

Stive : หึๆ พลางแล้วล่ะ! - ชายหนุ่มโบกมือออกไปเผยลูกไฟขนาดเล็กพุ่งเข้าชนเคียวของไฮเน่ย์จนกระเด็นออกไป
Haine Hit < Guard Fire Bolt Stive

นักดาบหนุ่มรีบพุ่งตัวเข้าไปพลางแทงหอกอัดเข้าไปยังร่างของหญิงสาวจนกระเด็นติดกำแพงไปอย่างแรง

Stive Critical Hit Haine Damage -5 [===] Danger!
Haine ไร้การป้องกันจากอาวุธ
Warning!! : รีบเก็บเคียวของตัวเองกลับมาให้ได้


"อั๊ก!! แฮ่ก...แฮ่ก... เล่นแรงนะเนี้ย "เด็กสาวรีบลุกแล้วกระโจนเก็บเคียวของตัวเองแล้วใช้สกิล ฮีล อีกครั้ง "มุขเด็ดใช้ได้~~ ไฟบอลงั้นหรอ~~"เด็กสาวถือเคียวในมือให้แน่ขึ้น ฮึ่ม... มาแบบนี้ ก็ได้เลยเด็กสาวคิดในใจ แล้วรอยยิ้มประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไฮเน่ย์ เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะยิ้มให้กับความเจ็บปวดที่ตัวเองได้รับ แต่ในดวงตาของเธอกลับแฝงไว้ด้วยความกลัวที่มีมากขึ้นกว่าในตอนแรก กลัว...

นักดาบหนุ่มมองมายังร่างที่สะบักสะบอมนั้นพลางแสยะยิ้มออกมา
Stive : หึๆ ยังจะยิ้มได้อีกนะ จะแพ้อยู่แล้วแท้ๆ! - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางพุ่งตัวมาพร้อมที่จะโจมตีอย่างรุนแรงใส่ไฮเน่ย์
Stive Use Blash

Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


select:1
"ฮึ..."เด็กสาวก้มลงพร้อมใช้เคียวฟันใส่ที่ขาของเขาทันที "บอกแล้วไง... ฉันไม่ยอมตาย ง่ายๆหรอกนะ..."แล้วก็พุ่งเข้าชนโดยใช้ไหล่เข้ากระแทก

เปรี้ยง!!  เสียงอาวุธของทั้งสองคนปะทะกันอย่างแรง และผลก็คือ
Battle Haine Couter > Stive Coma []

เนื่องจากอาวุธของไฮเนีย์นั้นยาวและมีคมที่ได้เรียวกับการหวดใส่กันทำให้ปลายเคียวนั้นฝังร่างของชายหนุ่มจนกลับจุดเซฟไป
Areana Result : Haine Win
Reward : 5 Point , Gold 300
Quest Result : Point 10 , Gold 300

กลับมายังหน้าเมือง Morroc


"เฮ้อ...เกือบไปแล้ว..."ไฮเน่ย์นั่งลงเอาหลังพิงกำแพงอารีน่าแลเวยกมีขึ้นเช็ดเหงื่อที่ไหลออกแล้วก็ลุกพร้อมสำรวจตัวเอง "ผมโดนไฟไหม้ไปด้วยหรอเนี้ย..."เธอจัดการใช้ปลายเคียวของเธอตัดผมส่วนที่ไหม้ออก แล้วตัดสินใจกลับไปยังห้องพักในโรงแรมเพื่ออาบน้ำ เด็กสาวยื่นอยู่หน้ากระจกเงาในสภาพเปลื่อยเปล่า บนร่างเธอเต็มไปด้วยรอยแผลจาการต่อสู้และรอยช้ำขนาดใหญ่ตรงลำตัว "เ็ฮ้อ~~เดินไม่สะดวกอีกหลายวันแน่..." และเมื่อเด็กสาวอาบน้ำเสร็จก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงเป็นการสิ้นสุดวันของเธอ  
Upstatus (TECH)D>C
RM : ยังไม่หมดวัน แต่จะเลื่อนมาเป็นเวลาเย็น

-ช่วงเย็น-

แสงแดดในตอนเย็นที่ส่องผ่านหน้าต่างห้องพักของเด็กสาวได้เปลี่ยนทุกอย่างเป็นสีส้ม ร่างของเด็กสาวค่อยๆขยับแล้วก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง "ยังไม่มืดเลยหนิ..."เด็กสาวลุกจากเตียงแล้วตรงไปยังห้องน้ำแล้วออกมาด้วยหน้าตาที่สดชื่นกว่าตอนแรก เธอเดินไปยังระเบียงของให้พักแล้วยื่นอยู่ตรงนั้นแล้วมองออกไปยังตลาดของเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟและผู้คนมากมาย สายลมในยามเย็นพัดเรื่อยๆทำให้บรรยายกาศในเมืองMorroc ดูสวยงามมากขึ้น "สวยจังเลย~~"ไฮเน่ย์ยืนดูทิวทัศน์โดยรอบซักพักแล้วลงตัดสินใจลงไปยังคาเฟ่ของโรงแรมเพื่อหาอะไรดืม ไฮเน่ย์นั่งลงที่บาร์แล้วพูดว่า"เอา ทอม คอลลินส์ แก้วหนึ่งค่ะ"แล้วเด็กสาวก็นั่งดูบาร์เทนเดอร์เตรียมเครื่องดื่มให้เธอ...

บาร์เทนเดอร์ : ได้แล้วจ๊ะหนู - ชายหนุ่มยิ้มพลางส่งแก้วน้ำสีสวยให้ - ชอบวิวที่นี่ไหม? ถึงมอร็อคจะมีแต่ทะเลทรายแต่ว่าแถวนี้ก็คึกคักไปด้วยร้านค้ามากมายเชียวนะ~ ว่างๆก็ลองไปเดินเล่นดูสิหนู เพราะเขามีพวกนักดนตรีกับนักเต้นรำมาแสดงอยู่ตามจุดต่างๆด้วย เธออาจจะเพลินก็ได้นะ - ชายหนุ่มแนะนำสถานที่เที่ยวให้พลางเช็ดแก้วไปพลางๆก่อนจะไปรินเครื่องดื่มให้กับลูกค้าคนอื่น


ไฮเน่ย์จิบเครื่องดื่มของเธอแล้วมองไปที่เวที ดูนักดนตรีเล่นเปียนโนอย่างใจลอย แล้วเธอก็ยกเครื่องดื่มของเธอดื่มจนหมด เด็กสาวจ่ายเงินค่าเครื่องดื่มแล้วเดินออกไปยังตลาดข้างนอก

บรรยากาศรอบๆนั้นเต็มไปด้วยแสงไฟหลากสีที่ประดับประดาอยู่ตามทางเดินและเสาไฟฟ้า อีกทั้งเสียงผู้คนที่ดังคึกคักในย่านนั้น ทั้งเสียงดนตรีที่ถูกบรรเลงออกมาพร้อมกับมีนักเต็นสาวสวยแสดงลีลาการเต็นอย่างอ่อนช้อย และมีคู่รักเดินจูงแขนกันไปดูห้างร้านต่างๆนาๆที่จัดเตรียมกันไว้เป็นอย่างดีเพื่อดึงดูดลูกค้าให้มาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างเอิกเกริก


ไฮเน่ย์เดินไปรอบๆตลาดพลางดูของที่บรรดาพ่อค้าแม่ค้าเอามาขาย แล้วมาหยุดที่จุดชมวิวประจำเมือง "นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ออกมาเดินแบบนี้หน่ะ..." เด็กสาวยืนที่จุดชมวิวได้ซักพัก ก็ตัดสินใจเดินกลับไปยังห้องพักที่โรงแรม เมื่อถึงห้องพักเธอจัดการอาบน้ำแล้วใส่ชุดนอนแล้วหยิบสมุดเก่าๆจากในการเป๋าเสื้อคลุมของเธอออกมา "ไม่ได้เขียนซะนานเลย..." เด็กสาวนอนลงบนเตียงแล้วเริ่มเขียนไดอาร์รี่ แล้วก็เผลอหลับไป...

รุ่งเช้าที่สดใสต้อนรับวันใหม่ ของอากาศยามเช้ามืดพร้อมกับเสียงนกตัวเล็กที่บินมาเกาะที่หน้าต่างห้องของไฮเนย์พลางส่งเสียงร้องปลุกให้เธอตื่นขึ้นมาจากเตียงตัวน้อยช้าๆ


ไฮเน่ย์ลุกออกจากเตียงไปยังห้องน้ำแล้วจัดการอาบน้ำแต่งตัว แล้วจัดการเก็บไดอาร์รี่ของเธอเข้าไปที่เดิมแล้วเข้าไปเอาเคียวคู่ใจมาถือไว้ในมือ "เอาล่ะ~~ไปหาอะไรทำดีกว่าเมื่อวานก็พักไปตั้งเยอะแล้ว" เด็กสาวออกไปข้างนอกแล้วก็ไปหยุดดูป้ายเควสแล้วเดินไปไปหาคาฟ่า "เอาเควสของขวัญวันเกิดค่ะ"

Kafra : รับทราบค่ะ แต่มอนเตอร์ตัวนี้อยู่ในป่าทางเขตของเมืองพรอนเทล่านะคะ ต้องการจะย้ายเมืองเลยมั้ยคะ?

Quest : รับเควส ของขวัญวันเกิด

Player Selection : 1)ย้ายเมืองไปยังพรอนเทล่า 2)อื่นๆโปรดระบุ


select:1
ไฮเ่น่ย์มาถึงเมืองพรอนเทล่าด้วยเวทย์มนตร์ย้ายมิติ มันทำให้เด็กสาวรู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อย เธอจึงเดินไปนั่งพักที่ม้านั่ง เมื่อเธอรู้สึกดีขึ้นก็ลุกแล้วไปอ่านป้ายแนะนำเมือง "อืม~~ เป็นเมืองที่สวยดีเมืองหนึ่งที่เดียว "เด็กสาวมองไปรอบๆซักพักแล้วก็ออกไปยังทางตอนเหนือ แล้วเริ่มทำเควสทันที "ให้มาเอาตุ๊กตาจากร๊อคเกอร์สินะ" ไฮเน่ย์เดินไปเจอร๊อคเกอร์2ตัวกำลังกระโดดอยู่ "เอาล่ะ! เริ่มเลยล่ะกัน" เด็กสาวพุ่งเข้าใส่พร้อมกับใช้เคียวฟันใส่ร๊อคเกอร์ทั้ง2ตัวทันที่

Battle = Rocker *2 [=======]x2
Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


select:1
"อึดจริงๆแหะ...ฟันแทบไม่เข้า..."ไฮเน่ย์เหวี่ยงเคียวใส่ร๊อคเกอร์ทั้งสองอีกที และฟันเข้าใส่พวกมันอย่างไม่ยั้ง "เอาไปกินอีกทีนะ~~"

Haine Hit Rockers Damage -6 [=]x2

แกร๊ก!! - เคียวของหญิงสาวอัดโดนแขนข้างที่ถือใบไม้ไว้จนขาดออก มันร้องเสียงดังพลางกระพรือปีกมาทำร้ายไฮเนย์

Rockers Hit < Gurad Haine Damge -2 [========]

ร็อคเกอร์ตัวใกล้ได้ใช้ไวโอลินที่มันถือฟาดมาที่หญิงสาวแต่โชคดีที่เธอรับการโจมตีนั้นไว้ได้

Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


select:1
"ฮึ่ย~~ เกือบไปแล้ว~~" ไฮเน่ย์โจมตีกลับอย่างไม่รอช้า เด็กสาวใช้เคียวของเธอฟันใส่ร๊อกเกอร์ทั้งสองอย่างเร็ว แต่ว่าการโจมตีนั้นก็ทำให้เธอเจ็บแผลตรงท้องขึ้นมา "ยังไม่หายเจ็บอีกหรอเนี้ย...."

Rockers Hit < Block Haine
Haine Critical Hit!! Rockers Damge -10 [=]x1

แกร๊ง!! เสียงไวโอรินกระแทกกับเคียวของไฮเน่ย์อย่างแรงจนโดนแรงสะท้อนงัดขึ้นไปจนเสียหลักจังหวะนั้นไฮเน่ย์ได้ฟัดเคียวอัดเข้าลำตัวตั๊กแตนตัวนั้นจนขาดสองท่อนไป
Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2) ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

select:1
"เสร็จไปหนึ่งเหลืออีกหนึ่ง~~"ไฮเน่ย์ใช้เคียวของเธอฟาดใส่ร๊อคเกอร์อีกตัวทันที "หย่ะ!!~~เอาตุ๊กตามาน้า~~"


Haine Hit Rocker Damage -6 [=====]x0
Rocker Hit Haine Damge -2 [======]
Haine Hit Rocker Damage -5 [ ] Kill

กร๊ิอง!! - เสียงไวโอลินที่ถูกผ่าสองท่อนพร้อมหัวส่วนบนของตั๊กแตนกระเด็นออกจากช่วงตัวทันทีที่หญิงสาวฟาดเคียวเข้ามารอบที่สอง

System : Rocker Doll
Quest : ของขวัญวัน เกิดสำเร็จ

Player Selection : 1)ล่ามอนเตอร์ต่อ 2)กลับไปส่งเควส 3) อื่นๆโปรดระบุ


select:2
ไฮเน่ย์ตัดสินใจกลับไปยังเมืองMorrorc เพื่อส่งเควสทันที "คาฟ่า~~เอาเควสมาส่งค่ะ"

Kafra : อ๊ะรับทราบค่ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ ~ - เธอรับตุ๊กตาจากไฮเน่ย์ พลางมอบรางวัลเควสให้
System : เควส ของขวัญวันเกิดสำเร็จ
Reward : Point 20 , Gold 400
Kafra : อ๊ะจริงด้วย นี่ค่ะเจ้าของวันเกิดเขาฝากมาให้  - หญิงสาวยิ้มร่าพลางยื่นกล่อง Blue Gift Box ให้เธอ - ต้องการจะเปิดเลยไหมคะ?

Player Selection : 1) เปิด 2)ไม่เปิด (ไอเท็มหายไป)


select:1
ไฮเน่ย์รับกล่องของขวัญมาอย่าง งงๆ "ขอบคุณค่ะ คาฟ่า"แล้วก็จัดการเปิดมันทันที

Upstatus (HP) D>C

System : ได้รับ Point 30 , L.skill Card 2ea
Upstatus (DEFT) C>D (เหลือ 20 point)
ใช้L.skills Card
1Upgarte Fatal Blow Lv.1>3
2.เรียนDead Critical
ใช้ point (เหลือ 20 point)
1.เรียนVulture's Eye (10 point)
2.เรียนFire Bolt (10 point)
                     
RM : ไม่สามารถเรียนสกิล Dead Critical ได้เนื่องจากไม่ใ่ช่สายอาชีพของตัวเอง
- ทางเลือกตอนนี้กรุณาเลือกสองข้อจากสามข้อนี้เนื่องจาก L.skill Card มีเีพียงแค่ 2 ใบเท่านั้น (อัพเกรด Fatal Blow) (เรียน Vulture's eye) (เรียนFire bolt)
Point ไม่ได้ใช้งานใดๆ คงเหลือไว้ที่ 30 Points


Upstatus (TECH)C>B
1.อัพเกรด Fatal Blow
2.เรียนFire bolt
(เหลือ 5 point)

ไฮเน่ย์เดินกลับไปยังห้องพักของเธอ ในระหว่างที่เธอกำลังเก็บของอยู่นั้นก็มีจดหมายฉบับหนึ่งว่างไว้บนโต๊ะข้างเตียงของเธอ เด็กสาวเดินไปแล้วหยิบขึ้มมา "อืม...ไม่มีชื่อผู้ส่งหรอเนี้ีย..." ไฮ่เนย์เขย่าดูก็เหมือนมีบางอย่างอยู่ข้างใน เด็กสาวก็ตัดสินใจเปิดดูก็พบจดหมายสั้นๆพร้อมกับลูกกุญแจดอกหนึ่ง

'ถึง...ไฮเน่ย์ เรย์ นี้เป็นคำขอร้องของพ่อเธอก่อนเขาจะตาย เขาได้สั่งให้ฉันนำกุญแจนี้มาให้เธอและก็ขอให้เธอยกโทษให้กับในสิ่งที่เข้าทำลงไป  เขาขอให้เธอกลับที่บ้าน ขอให้เธอโชคดี.... '

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +8 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 25-9-2010 04:56:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 25-9-2010 23:39

System : คะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า + 10

ชายหนุ่มตาลุกวาวทันที่ริมฝีปากของเด็กสาวประกบกับริมฝีปากของเขาแบบไม่ตั้งตัวชายหนุ่มหลี่ตาลงช้าๆปล่อยให้อิซึมิจุมพิศไปจนกว่าเธอจะพอใจ


"อือ.." เด็กสาวไม่มีท่าทีว่าจะถอนริมฝีปากตัวเองออกมา กลับสอดแลกลิ้นไปมากกว่าเดิม เธอค่อยๆ กดร่างของชายหนุ่มลงช้าๆ ค่อยๆโน้มเอียงจนทำหลังของชายหนุ่มติดกับพื้น แต่ก็ยังคงจูบริคัลน่าอยู่ ได้ซักพัก .. ก็ได้ค่อยๆ ถอดออกมา
" แฮ่ก.. แฮ่ก.. " สาวน้อยหอบเล็กน้อยจนหน้าแดง หรืออาจจะแดงอยู่แล้วก็เป็นได้ หัวใจของเธอก็ได้เต้นแรงผิดปกติอย่างมาก ก็ได้เอามือ เยียดตรงไปข้างๆศรีษะของชายหนุ่ม เพื่อยั้งตัวเอาไว้
" เมื่อกี้ .. ถือว่า .. เป็นการทำโทษ.. ที่นาย.. แฮ่ก.. ไปมองคนอื่น .. ที่นอกจากชั้น .. " เด็กสาวทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อย กับการกระทำของชายหนุ่มเมื่อก่อนหน้านี้
" เพราะฉะนั้น .. ห้ามไปมอง .. คนอื่น.. เด็ดขาด.. เข้าใจใช่มั้ย?.. " เธอยิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยน และค่อยๆ ฟุบลงที่ร่างของริคัลน่า
" เหนื่อย.. จัง .. " ดูเหมือนสาวน้อยจะตื่นเต้นมากเกินไปจนทำให้ร่างกาย รับไม่ไหว
" ขอนอนพัก.. ซักหน่อยนะ.. " เธอยังคงนอนอยู่บนร่างกายของชายหนุ่ม ไม่มีวี่แววจะลุกในซักพัก ..  


System : คะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า +15

ริคัลน่า: อึ! . . - ชายหนุ่มตาลุกวาวขึ้นทันทีที่ลิ้นของอิซึมิสอดเข้ามาในช่องปากของตนอย่างไม่คาดคิด ชายหนุ่มหลับตาปี๋พลางปล่อยให้เด็กสาวที่ดีฟคิสเขาอย่างไม่คาดคิดต่อไปจนเธอยอมถอนริมฝีปากของตัวเองออกช้าๆ - อึก . ..แฮก - ลมหายใจของทั้งคู่กระทบกันเบาๆ สายตาของชายหนุ่มเบลอๆเล็กน้อยพลางใบหน้าที่แดงขึ้นมาเพราะทั้งตกใจทั้งแปลกใจทั้งอึ้งทั้งดีใจกับการกระทำของเด็กสาวบนร่างของเขา พลางยิ้มให้ที่เธอเอ่ยความในใจออกมาด้วยความหึง(?)รึเปล่าก็ไม่รู้

ริคัลน่า : อิซึมิ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยชื่อเด็กสาวที่นอนบนตัวของเขาก่อนจะยันร่างของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะเชิดปลายคางของเด็กสาวที่เหนื่อยอ่อนก่อนจะจูบเธอบ้าง ก่อนจะถอนริมฝีปากของเองออกมาช้าพลางเลื่อนไปข้างๆหูของเธอ - ไม่ยอมให้พักหลอกนะ~ ก็อิซึมิน่ารักขนาดนี้ จนอดทนไว้ไม่ได้แล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มกระซิบข้างหูเธอแผ่วเบาก่อนขบใบหูนั่นเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมาจูบที่ต้นคอขาวๆของเด็กสาว ส่วนมือนั้นชายหนุ่มโอบร่างของเด็กสาวไว้เพื่อไม่ให้หนีไปจากเขาง่ายๆพลางค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเธอช้าๆ


" ดะ.. เดียวก่อน .. ถ้านายจะทำจริงๆล่ะก็.. เปลื่ยนที่ได้ไหม.. ถ้ามีคนมาเจอ .. ชั้นก็อายนะ .. " เด็กสาวปัดมือของชายหนุ่ม เพื่อเตือนว่าไม่ควรทำตรงนี้เด็ดขาด
ว่าแล้วเจ้าตัวก็ลากชายหนุ่ม เดินไปยังที่เปรี่ยวๆ ลับตาผู้คนหน่อย อย่างน้อยถึงไม่มีใครมันก็ยังไม่เป็นไร
" อือ .. ละ.. แล้วจะทำยังไงต่อ.. ระ..เราทำไม่เป็นหรอกนะ .. " สาวน้อยสับสนเล็กน้อย แต่ก็รอให้ฝั่งชายหนุ่มเป็นคนทำเอง..


ริคัลน่า : ไม่เป็นไร.. อิซึมิอยู่เฉยๆแหละดีแล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเถอะนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเพื่อให้เด็กสาวตรงหน้าเค้าผ่อนคลายลงบ้าง ก่อนจะจูบเธอ มือทั้งสองข้างของชายหนุ่มค่อยๆเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อของเธอช้าๆ ถึงแม้ว่าตอนแรกเธอจะขัดขืนอยู่บ้างแต่ก็ยอมอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มปลดเสื้อนอกของเธอออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของเธอชายหนุ่มค่อยแตะที่เนินอกของอิซึมิช้าๆพลางนวดเบาๆก่อนจะถอนริมฝีปากของตัวเองมาจูบที่ต้นคอขาวๆของเธออีกครั้งหนึ่ง
ริคัลน่า : รู้สึกดีไหม? ถ้าไม่ชอบจะให้หยุดก็ได้นะ . . .-ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยจูบเนื้อขาวๆนั่นไล่ลงมาที่เนินอกของเด็กสาวอย่างอ่อนโยน ชายหนุ่มมองที่เนินอกที่ตั้งชูขึ้นมาก่อนจะค่อยใช้ริมฝีปากของตัวเองดูดกลืนสิ่งนั้นไปพร้อมกับเสื้อบางๆของเธอด้วยความโหยหา


" อือ.. " สาวน้อยครางออกมา ทันทีที่โดนแตะเนินอกของตัวเอง เธอเกร็งซะจนตัวสั่นเล็กน้อย หายใจเป็นระยะๆ และหลับตาไว้ มือของเธอก็ได้จับแขนของชายหนุ่มเอาไว้
" อือ.. ไม่เป็นไร.. ทำต่อเถอะ .. " เธอมองและยิ้มให้เล็กน้อย และพิงร่างกายกับกำแพงไว้ เพื่อไม่ให้ล้มลงไป
เด็กสาวกระตุกตัวด้วยความตกใจเล็กน้อย เมื่อชายหนุ่มกำลังใช้ริมฝีปากดูดกลืนเนินอกออกเธอ
" อือ .. ..  " สาวน้อยหน้าแดงและเอามือปิดปากตัวเองและกัดฟันเอาไว้ไม่ให้เสียงครางของเธอเล็ดลอดออกไป แต่ก็ไม่ได้เป็นผลมากนัก จึงได้ บีบไหล่ของชายหนุ่มซะแน่นเลยทีเดียว


ชายหนุ่มเชยชมร่างกายส่วนบนของเด็กสาวตรงหน้าอย่างอ่อนโยนและเป็นห่วงเล็กน้อยทุกครั้งที่เธอครางเหมือนรู้สึกเจ็บเพราะเธอยังเด็กอยู่จึงได้ค่อยๆกระทำอย่างช้าๆและเบาบาง หัวไหล่ที่ถูกจิกจนเป็นรอยนิ้วทำให้ชายหนุ่มรู้สึกได้เลยว่าเธอกำลังเกร็งและเขินอายเป็นอย่างมาก แต่เขาเอาก็ไม่อาจต้านทานความน่ารักของเด็กสาวตรงหน้าได้เลย มือทั้งข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลงมาจับที่ชายเสื้ออีกชั้นพลางค่อยๆถลอกขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูเอิบอิ่มอย่างชัดเจน ไม่รอช้าลิ้นของเขาก็ได้ดูดกลืนยอดดอกนั้นหายไปพลางวนไปรอบๆเพื่อให้ความบรรเทิงแก่ร่างเล็กมืออีกข้างที่เหลือนั้นได้เลื่อนลงไปยังขอบกางเกงขายาวพลางลูบหน้าท้องขอบเธอเบาๆ


"อื้อ..!!" เด็กสาวร้องสะดุ้งขึ้นมาอย่างตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนส่วนที่ชายหนุ่มกำลังทำอยู่มันจะไวต่อความรู้สึกเอามากๆจนเธอเผลอออกมา
" อา.. " สาวน้อยยังคงครางออกมาเมื่อชายหนุ่มกำลังดูดยอดอก เธอหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าแดงก่ำ ร่างกายสั่นเคลอเล็กน้อยจากอาการเกร็งมากเกินไป
ระ..รู้สึกดีจัง .. แต่.. น่าอายจริงๆ.. เธอหันหน้าเข้าชิดกับกำแพงเพื่อหลบไม่ให้ชายหนุ่มเห็น ถึงแม้มันจะทำให้เห็นมากกว่าเดิมก็ตามที ..  


ปลายลิ้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำใสค่อยๆชะโลมบนหน้าอกของเด็กสาวด้วยตัณหาของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน ชายหนุ่มค่อยๆถอนริมฝีปากจากหน้าอกเล็กนั่นพลางเลื่อนมาจูบกับเด็กสาวพลางแลกลิ้นซึ่งกันและกัน ส่วนมือนั้นได้ค่อยล้วงเข้าไปยังด้านในของผ้าเผยให้รู้ว่าเธอไม่ได้ใส่อะไรทับไว้เลย ชายหนุ่มหลี่ตาเล็กน้อยก่อนจะใช้นิ้วมือของตัวเองค่อยๆเขี่ยเนินขาวนั้นช้าๆ เพื่อให้แน่ใจว่าร่างกายของเธอพร้อมที่จะทำหรือเปล่า


" อื้อ!! " เด็กสาวตาเบิกกว้างทันทีที่นิ้วมือของชายหนุ่มเข้าไปลูบส่วนนั้น ทำให้เธอเผลอตัวคล้องคอและประกบปากชายหนุ่มแน่นกว่าเดิม มีแต่เสียงครางส่งออกมาภายในลำคออย่างเดียว
ไม่นานนักที่เธอก็ได้ถอดออกมาหายใจก่อน " แฮ่ก.. อา.. อือ..  " สาวน้อยหรี่ตาลงเล็กน้อย ด้วยความเหนื่อย



ริคัลน่า : . . . แค่นิ้วยังแน่นมากเลย จะให้ทำต่อจริงๆหรอ? - ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นเมื่อเขาถอนนิ้วออกมาจากร่องของเด็กสาวด้วยความเป็นห่วง - แต่ร่างกายของอิซึมิก็ซื่อตรงดีนะ ดูสิเปียกซะขนาดนี้แน่ะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆยกมือมาตรงริมฝีปากของหญิงสาวเหมือนจะเพื่อให้เธอสูดดมและลิ้มรสสายธารที่ออกมาจากร่างกายของตัวเอง


" แฮ่ก.. แฮ่ก.. " เด็กสาวหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย ได้ยื่นมือไปจับใบหน้าที่เรียวของชายหนุ่มและค่อยๆจูบอย่างช้าๆ เพียงชั่วครู่
" เราไม่เป็นอะไรหรอก .. ทำตามที่นายต้องการเถอะ.. " เธอยิ้มให้กับชายหนุ่มน้อยๆ และค่อยๆยื่นมือทั้งสองข้างไปคล้องคอชายหนุ่ม
" เราทนได้อยู่แล้วล่ะ.. นะ .. " ...


ริคัลน่า : . . . เข้าใจแล้ว - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่าแผ่วเบาก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของเด็กสาวขึ้นเมื่อให้ทางลำเลียงนั้นเปิดออกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ชายหนุ่มใช้มือที่เหลืออยู่ค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปยังร่างกายของเด็กสาวช้าๆและเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าเรื่อยๆ จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 พร้อมกับจูบแลกลิ้นกับเด็กสาวเพื่อไม่ให้เสียงครางของเธอลอดออกมาจนคนอื่นได้ยิน ชายหนุ่มค่อยๆเพิ่มความเร็วนิ้วมากขึ้นสายธารจากร่างกายของเด็กสาวพลานไหลออกมาจากเนินผานั้นอย่างต่อเนื่องจนไหลหยาดเยิ้มลงพื้นด้านล่างและไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย

ริคัลน่า : . . . คงจะพร้อมแล้วสินะ . ..  - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางถอนนิ้วออกมาก่อนจะนำท่อนของตัวเองมาจ่อที่ปากถ้ำของเด็กสาว - อาจจะเจ็บซักหน่อย . . . แต่ก็ทนหน่อยก็แล้วกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาพลางจูบหน้าผากของเด็กสาวเพื่อให้ผ่อนคลายลงบ้าง - อย่างเกร็งนะ ถ้าเกร็งแล้วมันจะเจ็บมากๆเลยล่ะ . . . - ว่าแล้วชายหนุ่มค่อยๆขยับสะโพกของตัวเองพร้อมกับดันท่อนนั้นเข้าไปในร่างกายของเด็กสาวช้าๆ แต่ท่าทางร่างกายของอิซึมิจะยังเด็กเกินกว่าจะรับได้ จึงทำให้การดันเข้าไปนั้นลำบากอยู่พอสมควรผนวกกับโลหิตสีแดงที่ไหลออกมาจากร่างกายของหญิงสาวช้าๆ

ริคัลน่า : เจ็บรึเปล่า? เป็นอะไรมั้ย?


" อือ ..  " เด็กสาวครางออกมาอย่างไม่รู้ตัวเมื่อชายหนุ่มใส่ท่อนของเขาเข้ามา
" อือ.. เจ็บ..  " เธอร้องออกมาเล็กน้อย ดูเหมือนจะมีเลือดออกที่ตรงนั้นของเธอ คงจะเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกของสาวน้อยด้วยกระมั้ง เธอจึงได้ กอดชายหนุ่มแน่นขึ้นไปอีก
" แต่ไม่ต้องห่วง.. ครั้งนี้เท่านั้นนะ .. ที่ชั้น .. จะให้นายทำแบบนี้.. เพราะงั้น .. อือ .. เราจะทนก็แล้วกัน .. " สาวน้อยพูดออกมาในท่าทางเขินอายเล็กน้อย
   


ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้นพลางจูบเด็กสาวเบาๆเพื่อดึงความสนใจมาที่ริมฝีปากของตัวเอง พลางค่อยๆขยับสะโพกของตัวเองเบาๆท่อนที่ชุ่มโลหิตสีแดงของเด็กสาวค่อยขยับเข้าๆออกๆช้าๆเป็นจังหวะไปเรื่อยๆ แต่เพราะเธอตัวเล็กชายหนุ่มต้องระมัดระวังไม่ให้อัดเข้าไปจนทำให้กล้ามเนื้อในร่องนั้นฉีกแต่พยายามทำให้มันขยายตัวไปเรื่อยๆเท่านั้น
ริคัลน่า : ฮ่าส์ ครางออกมาเถอะ อย่าเก็บไว้นะ ถ้าเธอเก็บไว้มันจะทำให้เธอเจ็บ เพราะงั้นปล่อยออกมาพร้อมๆกับเสียงของเธอเถอะ - ชายหนุ่มกระซิบอย่างแผ่วเบาพลางค่อยๆยกขาทั้งสองข้างของเด็กสาวขึ้นจนเธอลอยอยู่เหนือพื้นในอ้อมแขนของเขา พลางค่อยๆขยับสะโพกให้ท่อนนั้นเข้าไปยังร่างกายของเด็กสาวลึกเข้าไปอีก


" อ๊าา . . อ๊า  " เสียงครางของสาวน้อยดังขึ้นอย่างลืมตัว เธอหลับตาสนิทและกอดชายหนุ่มเอาไว้ไม่ให้ตัวเองตกลงไป
" มัน.. อา  .. คับ อ๊า " เด็กสาวเปิดตาขึ้นแค่ครึ่งเดียว เธอพยายามไม่เกร็งตามที่ชายหนุ่มได้บอกเอาไว้
" อึก.. อา  " ดูเหมือนชายหนุ่มจะเริ่มเร่งความเร็วขึ้น น้ำใสๆก็ค่อยๆเอ่อล้นออกมาที่ขอบตาเล็กน้อย ดูเหมือนเด็กสาวจะรู้สึกดีมากจนเผลอร้องออกมา  


ริคัลน่า : อิซึมิ ..! - ชายหนุ่มเอ่ยชื่อเด็กสาวขึ้นพลางขยับสะโพกเร็วขึ้นอีก ก่อนจะเผลออัดท่อนของเขามากเกินไปจนร่างเล็กนั้นกลืนท่อนของเขาไปจนหมด - มะมิดแล้ว . .. เป็นอะไรไหมอิซึมิ? - ชายหนุ่มหอบเบาๆพลางรีบถามอาการของเด็กสาวอย่างเป็นห่วงที่เผลอปล่อยตัวมากจนเกินไป ชายหนุ่มรู้สึกได้เลยว่าร่างกายของเธอนั้นตอดท่อนของเขาระรัวและแน่นเข้าไปทุกทีพร้อมกับเสียงครางของเธอ


" อ๊าา! ♥ .. แฮ่ก.. แฮ่ก.. " สาวน้อยถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อสิ่งนั้นมันลึกเข้าไปซะจนกระแทกข้างในของเธอ เธอหอบเล็กน้อย
" มะ.. อา .. ไม่เป็นไร .. อือ .. เร็วๆสิริคัลน่า .. ♥ " เด็กสาวยิ้มขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะสนุกกับการทำเรื่องแบบนี้ไปซะแล้ว ..  


ริคัลน่า : อื้ม - ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆพลางค่อยๆขยับสะโพกของตัวเองออกก่อนจะอัดกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง ตึกๆๆๆๆๆ เสียงท่อนของชายหนุ่มสอดเข้าไปในร่างกายของเด็กสาวอย่างต่อเนื่องชายหนุ่มหอบออกมาถี่ขึ้น ถี่ขึ้น กลิ่นกายของเด็กสาวตรงหน้าเค้าช่างหอมยั่วยวนยิ่งนัก ชายหนุ่มคิดเช่นนั้นพลางจูบแลกลิ้นกับเด็กสาวอีกครั้งและนานกว่าปรกติด้วย ลมหายจนของทั้งสองคนกระทบกันเบาๆและร้อน เสียงครางของเธอลอดผ่านลิ้นนั้นมาทำให้ชายหนุ่มหลงไหลจนน่าประหลาดพลางปล่อยตัวขยับเอวของตัวเองเร็วขึ้นไปอีก
ริคัลน่า : อะอิซึมิ ขะข้างในของเธอ รัดแน่นเกินไปแล้ว. . . - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผวเบาแต่ไม่มีท่าทีว่าจะลดความเร็วของเอวตัวเองเลยแม้แต่น้อย - อิซึมิ . . .นะนี่เธอเสร็จไปกี่รอบแล้วน่ะ? - ชายหนุ่มถามขึ้นเพราะสายธารที่ไหลสวนมาพร้อมกับเสียงครางของเธอนั้นมากเกินกว่าปรกติสำหรับครั้งแรกเสียด้วย


" ชะ..ชั้นไม่รู้ .. อา ♥ จำไม่ได้แล้ว  " เด็กสาวพูดออกมาพร้อมกับครางไปด้วย
" อ๊าา ♥  อ๊าา ♥ ระ.. ริคัลน่า .. ชั้นจะเสร็จแล้วนะ .. ♥ " สาวน้อย พูดออกมาให้ชายหนุ่มรู้ เพื่อที่จะได้เสร็จพร้อมๆกัน


ริคัลน่า : อือ ชั้นก็ . . . ใกล้แล้วล่ะ หือ? - ชายหนุ่มตะเบิกกว้างทันทีเมื่อขาของหญิงสาวโอบเอวของชายหนุ่มไว้แน่น - ดะเดี๋ยวก่อนอิซึมิ ถ้าเสร็จข้างในมัน . . - ชายหนุ่มชะลอการขยับสะโพกของตัวเองลงช้าๆ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +9 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 9

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 26-9-2010 00:12:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 26-9-2010 17:14




ริคัลน่า : อือ ชั้นก็ . . . ใกล้แล้วล่ะ หือ? - ชายหนุ่มตะเบิกกว้างทันทีเมื่อขาของหญิงสาวโอบเอวของชายหนุ่มไว้แน่น - ดะเดี๋ยวก่อนอิซึมิ ถ้าเสร็จข้างในมัน . . - ชายหนุ่มชะลอการขยับสะโพกของตัวเองลงช้าๆ


" ไม่ต้องห่วงนะ.. อา .. วันนี้วันปลอดภัย .. ไม่ท้องหรอกน่า..♥ " เด็กสาว สยิบตาขวาครั้งนึง เพื่อเป็นการ เตือนให้ชายหนุ่มเร่งขึ้นไปอีก
" เร็วกว่านี้หน่อย ♥ อ๊าาา ♥ " สาวน้อยรัดตัวชายหนุ่มไว้แน่หนา เป็นการบอกนัยๆว่า เธอกำลังจะเสร็จแล้ว ในไม่ช้า



ริคัลน่า : อุ๊ .! - ชายหนุ่มเริ่มเร่งสะโพกของตัวเองตามที่เด็กสาวต้องการเช่นกัน ท่อนของเขาเริ่มกระตุกและขยายขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาบอกว่ากำลังจะมีบางสิ่งนั้ใกล้เข้ามาแล้ว - อิซึมิ ชะชั้น!!- ตึก!! - ชายหนุ่มขยับเอวออกมาพลางอัดเข้าไปเต็มแรงพร้อมกับปล่อยสารสีขาวขุ่นอัดเข้าไปยังร่องของเด็กสาวจนค่อยๆล้นออกมาจากปากถ้ำนั้นพร้อมกับหยุดการขยับลง เสียงหอบของทั้งสองคนประสานกันจนเป็นจังหวะเดียวก่อนจะจูบแลกลิ้นเบาๆ
ริคัลน่า : นี่อิซึมิอายุ 14 แน่รึเปล่านะ ทำไมถึงจูบเก่งแบบนี้~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางถามแหย่เด็กสาวบนอ้อมแขนของตัวเอง


" อา..♥ ร้อน ♥ มันเข้ามาภายในตัวเราเต็มเลย.. ♥ " เด็กสาวมองไปยังเนินร่องของตัวเองก็เห็นว่ามีน้ำสีขาวขุ่นค่อยๆทะลักออกมา
" แฮะๆ.. ไม่รู้สินะ " สาวน้อยจูบที่ริมฝีปากของชายหนุ่มอีกรอบ และก็ได้เดินออกไปเก็บเสื้อผ้าที่โดนถอดออก
" จริงๆแล้วเราน่ะ.. อายุ28 ต่างหาก .. แฮะๆ " เด็กสาวลูบหัวตัวเองยิ้มกว้างเล็กน้อย แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะตาค้างไปเลยทีเดียว
" ล้อเล่นย่ะ ♥ " สาวน้อยแลบลิ้นใส่ชายหนุ่ม และค่อยๆเดินเข้าไปยังโรงแรมและใส่เสื้อผ้าไปด้วย


แกร๊กประตูห้องถูกเปิดออก เมื่อทั้งสองคนกลับมาที่ห้องก็พบว่าห้องน้ำมืดสนิทและเอลฟี่ก็ไม่ได้อยู่ในห้องนี้ด้วย ชายหนุ่มเดินไปเปิดไฟในห้องให้สว่างขึ้นก็ไม่พบว่ามีอะไรผิดประติเลยแม้แต่น้อย

ริคัลน่า : . . . หายไปไหนกันนะยัยนั่น - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิดก่อนจะเดินมาที่กล่องเพลงที่เขาซื้อให้เอลฟี่ - อิซึมิไปอาบน้ำก่อนเถอะ เหงื่อออกมาขนาดนั้นคงจะเหนี่ยวตัวแย่เลย เดี๋ยวผมอาบต่อจากเธออีกทีนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยิ้มกว้างเมื่อพูดถึงเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เอง


" อือ ได้.. " เด็กสาวเดินไปอย่างเงียบๆและก็ได้หยิบชุดนอนอีกชุดพร้อมกับผ้าเช็ดตัวไปด้วย
" งั้นเรา อาบน้ำก่อนนะ  " ปัง.. เสียงประตูห้องน้ำได้ดังขึ้น พร้อมกับการปิดโดยฝีมือ อิซึมิ เธอค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมด และยืนมองอยู่หน้ากระจก ..
ทำไมเราถึงไปทำอะไรกับตานั่นนะ .. โธ่ .. สาวน้อยผู้ที่ยืนสะท้อนกับกระจกได้หน้าแดงระเรื่อ จนถึงขนาดเอามามาปิดแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำต่อ
ก๊อกน้ำก็ได้ถูกหมุนจนมีสายน้ำไหลออกมา เด็กสาวค่อยๆ ล้างร่างกายของตนช้าๆ และก็ได้ใช้นิ้ว สอดเข้าไปในเนินร่องของตัวเอง
" อือ.. " เด็กสาวครางออกมาเบาๆ เพราะเธอกำลังใช้นิ้วคว้านเอาน้ำขาวของริคัลน่าออกจากร่องของตัวเอง ไม่งั้นเธอก็คงหลับไม่ลงถ้ามันมีอะไรเหนียวๆอยู่ในนั้น
หลังจาก ทำความสะอาดร่างกายตัวเองเสร็จ เธอก็ค่อยๆเช็ดตัว ใส่เสื้อผ้า และเดินออกจากห้องน้ำไป
" เฮ้ ห้องน้ำว่างแล้วนะ~ " อิซึมิเรียกชายหนุ่มที่อยู่ข้างนอก


ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้นพลางลุกขึ้นจากโซฟาก่อนเดินมาหยุดใกล้ๆอิซึมิ
ริคัลน่า : แอบช่วยตัวเองในห้องน้ำหรอ ครางออกมาซะดังเชียว~ - ชายหนุ่มกระซิบเบาๆพลางยิ้มกว้างก่อนจะรีบหนีเข้าห้องน้ำไปปล่อยให้อิซึมิยืนหน้าแดงอยู่แบบนั้น
ชายหนุ่มค่อยๆเปิดน้ำจากฝักบัวก่อนจะก้มลงมองพื้นพร้อมกับปิดปากตัวเองด้วยความเขินอายที่ไม่ได้แสดงออกให้เด็กสาวเห็น
'' นี่ชั้นมีอะไรกับอิซึมิ . . . '' ชายหนุ่มคิดในใจพลางมองมือของตัวเองที่เพิ่งจะแตะต้องร่างกายของอิซึมิมาหมาดก่อนจะหลับตาลงเบาๆพลางชำระร่างกายของตัวเองอยู่ในห้องน้ำแบบนั้น


" ระ.. เราไม่ได้ช่วยตัวเองซะหน่อย!! " เด็กสาวเอ็ดใส่ชายหนุ่มที่เดินเข้าห้องน้ำไป
เธอกระโดดขึ้นเตียงไปและพลิกหงายหน้า จ้องมองเพด้านที่ขาวสะอาด ไปเรื่อยๆ จนในที่สุดชายหนุ่มก็เดินออกมา
" อา.. เสร็จแล้วเหรอ " เธอลุกขึ้นมาคุยกับริคัลน่าเล็กน้อย ก่อนจะล้มตัวนอนไปอีกครั้ง และเขยิบไปใกล้ๆมุมเตียงอีกด้าน
" นะ..ไหนๆก็ไหนๆแล้ว .. คะ.. คืนนี้ .. นายจะนอนบนเตียงก็ได้นะ.. มะ.. ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงกลัวนอนไม่สบายตัวหรอกนะ! ฮึ! " สาวน้อย หันหลังให้กับชายหนุ่ม และค่อยๆหลับไป


ชายหนุ่มยิ้มพลางขำกับท่าทีนั้นพลางค่อยๆเลื่อนแขนของตัวเองมากอดเอวของเด็กสาวไว้กระชับมือเล็กน้อยเมื่อให้ไออุ่นจากร่างกายของเขาส่งผ่านไปถึงเด็กสาวที่อยู่ใกล้ชิดนี้ก่อนจะหลับไปเช่นกัน ช่วงเวลาของทั้งสองคนได้ผ่านพ้นไปอย่างช้าๆกับอากาศที่เย็นลงเล็กน้อยแต่สำหรับพวกเค้าทั้งสองคนนั้นอากาศแทบจะไม่ทำให้ทั้งคู่รู้สึกถึงความหนาวเลยก็ว่าได้จนกระทั่งเช้าวันใหม่เริ่มขึ้น

System : แต้มคะแนนความสัมพันธ์ริคัลน่า +24


แสงแดดยามเช้าค่อยๆ ทะแยงเข้ามาภายในตัวห้อง และค่อยๆมากขึ้นจนเข้าไปถึงตรงใบหน้าของเด็กสาว
" อือ ... " เด็กสาวเอามือขึ้นมาบังแสงแดดที่แยงตา เธอค่อยๆปรับสภาพร่างกายและลุกขึ้นนั่งช้าๆ ผมที่ยุ่งเหยิง ใบหน้ากึ่งหลับกึ่งตื่น กับแว่นที่เบี้ยวอยู่ ชวนให้ดูขบขันเล็กน้อย เมื่อเธอหันไปข้างๆก็เจอกับชายหนุ่มกำลังกอดเธอเอาไว้อยู่
" หนอยตานี่.. ยอมหน่อยก็กล้าขนาดนี้เลยเรอะ .. " ว่าแล้วเจ้าตัว ก็เอาหมอนมาดันใบหน้าของริคัลน่าที่นอนอยู่ และเดินลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าเสียหน่อย
เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย เธอก็ได้เดินออกจากห้องน้ำ ไปยังกระเป๋าสัมภาระที่อยู่ข้างเตียง และค่อยๆปลดชุดนอนออก และใส่ชุดตามปกติเสร็จเรียบร้อย เพราะยังไง ชายหนุ่มนั่นก็ยังไม่ตื่นอยู่ดี สาวน้อยเลยไม่ได้ระมัดระวังตัวอะไรมาก
" เอ .. แพนตี้เราหายไปไหนเนี่ย .. อืม .. " เด็กสาวควานห้าทั่วกระเป๋า เพื่อหา สิ่งที่สำคัญอย่างนึง


ริคัลน่า : อึดอัด . . . ชายหนุ่มลืมตาตื่นด้วยความตกใจก่อนจะลุกพรวดขึ้นมาอย่างรวดเร็วพลางมองไปรอบๆห้องก่อนถอนหายใจเบาๆ - นะนึกว่าจะตายซะแล้ว อ้าวอิซึมิล่ะ? - ชายหนุ่มมองไปรอบห้องพลางเห็นคนที่เขามองหาก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เดินมาหาเธอจากด้านหลัง - อรุณสวัสดิ์~ หาอะไรอยู่หรอ?


" อ้อ.. ก็แพนตี้ เรายังหาไม่เจอเลย ... " เด็กสาวอธิบายให้กับคนที่ถามมา โดยที่ไม่ได้ไปมอง
" ... ห๊ะ? อะ.. เอ๋!!? " เมื่อเด็กสาวหันไปมองก็ถึงกับตาค้างไปชั่วขณะและร้องเสียงหลงออกมา เพราะตอนนี้ทั้งตัวเธอไม่ได้ใส่อะไรแม้แต่ผ้าขนหนูเลยด้วยซ้ำ ..
" นะ..นะ.. นายตื่นแล้วเหรอ!! " สาวน้อย ตกใจเป็นอย่างมาก จนเผลอ ร้องเสียงดังออกมา


ริคัลน่า: ?  แพนตี้หายหรอ? - ชายหนุ่มแอบยิ้มอย่างมีเลย์นัยก่อนจะนั่งลงข้างๆอิซึมิ - ถ้างั้นตรงนี้ก็เปิดโล่งอยู่สินะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นข้างๆใบหูของเด็กสาวอย่างแผ่วเบาพลางเปลี่ยนมุขทันที - งั้นอิซึมิจังมีพวกกางเกงรัดรูบรึเปล่าล่ะครับ? ถ้ามีก็ใส่แก้ขัดไปก่อนก็ได้นี่นาจริงมั้ย? - ชายหนุ่มว่าพลางยิ้มกว้างให้เด็กสาว


" ไม่มีหรอก.. มีแต่กางเกงขาสั้นน่ะสิ อืม .. " เด็กสาวยืนคิดอยู่ครู่นึง ก็ได้ค้นหาของต่อ และก็ได้หยิบผ้าพันแผลสีขาวออกมา แล้วก็ได้เดินไปยังห้องน้ำ
" คงช่วยได้ล่ะมั้ง จนกว่าอันเก่าที่ใส่มันจะแห้งหมด เพราะริคัลน่าแท้ๆเลย..  " สาวน้อยยื่นบ่นอยู่คนเดียว แล้วค่อยๆ แกะผ้าพันแผลออก ก็ได้พันช่วงล่างของตัวเองเพื่อปกปิดเอาไว้ เนื่องจาก อิซึมิตัวเล็กมาก เลยไม่จำเป็นต้องใช้เยอะเท่าไหร่ ผ้าพันแผลเลยยังใช้ได้อีกเยอะ และเธอก็ได้เดินออกมาจากห้องน้ำในเวลาไม่นาน
" อาใช่ เราว่าจะไปส่งเควสซะหน่อย ริคัลน่า นายพอจะมีบลูเฮิร์บซัก สองใบ ไหม ? " เด็กสาวยืนถามชายหนุ่มตรงหน้า


ริคัลน่า : หืม? อ้อมีสิ ทำเควสของคุเรย์ไนสินะ - ชายหนุ่มหันมาตอบอิซึมิพลางเดินมาที่เสื้อคลุมของตัวเอง - อ่ะนี่ - ชายหนุ่มว่าพลางยื่นใบสมุนไพรสีน้ำเงินให้กับอิซึมิ

System : ได้รับ Blue Herb 2 ea

ริคัลน่า : จะไปที่กิฟเฟ่นหรอ ให้ผมไปส่งไหม?


" อ่าใช่ เควสของคุเรไนนั่นแหละ " เด็กสาวยื่นมือไปรับสมุนไพรตรงหน้า เก็บเข้าใส่กระเป๋าหน้าของตัวเอง
" อือเอาสิ นายไปส่งง่ายดี ไม่ต้องเดินไปหาคราฟ่า งั้นไปเลยไหม? " สาวน้อยยื่นมือไปให้ชายหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง เพราะยังไงเธอก็รู้ว่า ท่าของริคัลน่าน่ะ มันต้องไปด้วยกัน ..


ริคัลน่า : ถ้าอย่างนั้นขออาบน้ำแป๊บนึงนะ - ชายหนุ่มว่าพลางเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อทำธุระส่วนตัวพลางแต่งกายให้เรียบร้อยก่อนเดินมาหาอิซึมิ
ริคัลน่า : ถ้างั้นไปกันเถอะ - ชายหนุ่มโอบร่างของอิซึมิไว้พลางร่ายสกิลเทเลพ็อตมาที่นครเวทมนกิฟเฟ่น ชายหนุ่มเดินนำอิซึมิเข้าไปยังด้านในสมาคมเมจิกก่อนจะพาเธอส่งเควสของคุเรย์ไนและเดินออกมาด้านนอก
Reward Point 15 , Gold 250 ,Red Potion 2 ea
ริคัลน่า : เอาล่ะเสร็จแล้ว เราจะทำอะไรต่อดี? - ชายหนุ่มหันมาถามแผนการของเด็กสาว


" อืม.. ใช่ เราต้องไปส่งอีกเควสนึงน่ะ " ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินมา ที่คอหอยของ คุโรกาเนะ เนื่องจากมี คราฟ่าแถวๆนั้น
" นี่ค่ะ เควสเริ่มต้น " เด็กสาวยื่น วัตถุประหลาดที่ได้มาจาก โปริ่งจำนวน 10 ชิ้นพอดี
- Reward Point 5 , Gold 250 L.skill Card
" อาใช่ เรามาขอรับเควส Arena C ด้วยอ่ะค่ะ " สาวน้อยยื่นเรื่องขอรับเควสตามที่ตัวเองต้องการ
Learn Skill : Bash
Upgrade Skill Perfect Dodge 4>5 - PointLeft 15
Money 1970>2220



Kafra : รับทราบค่ะ เควส Areana C นะคะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางยื่นใบรับรองให้กับอิซึมิ - คุณริคัลน่าเข้าร่วมด้วยไม่ได้นะคะ
ริคัลน่า : อื้มเข้าใจแล้ว เดี๋ยวผมนั่งรอเธออยู่ด้านนอกก็ได้ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆตอบคาฟ่าพลางหันมาหาอิซึมิ
ริคัลน่า : แล้วจะเข้าร่วมแข่งเลยรึเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยื่นขวดยาให้ - เอาติดตัวไว้ใช้ยามฉุกเฉินนะ

System : ได้รับ White Potion 2 ea Blue Potion 1ea


" อือ.. ขอบคุณนะ " เด็กสาวรับโพชั่นสามขวดมาจากชายหนุ่ม
" แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เราน่ะไม่เป็นไรอยู่แล้ว ฮิฮิ " เธอยิ้มหัวเราะเล็กน้อย
" เราพร้อมแล้วล่ะ! " สาวน้อยเดินเข้าไปหาคราฟ่าใกล้ๆ เพื่อเตรียมตัววาร์ปไปยังสนาม


Kafra : รับทราบค่ะ ถ้างั้นขอให้โชคดีนะคะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางร่ายวงเวทย์ตรง
ริคัลน่า : (~~~)... - ชายหนุ่มบ่นพึงพำบางอย่างพลางยิ้มส่งอิซึมิ

ว๊าบ!

Areana Battle C Rank Izumi Vs  Jony (Archer Class)
HP Izumi [==========]
HP Jony [==========]

ชายหนุ่มคลาสอาเชอร์ที่เงียบขรึมบนมือของเขาไม่มีอาวุธชิ้นใดถือติดมือมาด้วยมองมาทางอิซึมิเงียบไม่ได้เอ่ยอะไรพลางมีเสียงระฆังดังขึ้นเพื่อเริ่มการต่อสู้

Battle Start!!
Battlection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม  


เด็กสาวเปิดใช้ GN-Sword ทันทีปลายดาบก็ได้สับเปลื่ยนมาขนานข้างแขนของเธอ
" สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ " สาวน้อยโค้งคำนับเพื่อเป็นมารยาทก่อนการต่อสู้ และ ตั้งท่ารอ
บุกเข้าไปก็คงไม่ดีแน่ .. รอดูการโจมตีก่อนดีกว่า .. ท่าทางของเธอยังคงเตรียมบุกไว้อยู่ แต่ก็ยังรอจนกว่าศัตรูตรงหน้าจะโจมตีมาก่อน


Jony : . . . ขอความกรุณาด้วย - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหยิบชูริเคนขว้างใส่อิซึมิทันที
Info Jony Unlock ATK : B DEF: D HP: D MAGIC : C DEFT : B TECH : C

Izumi Turn :


เคร้ง!! เด็กสาวสะบัดมือปัดชูริเคนของศัตรูออกด้วย GN-Sword อย่างรวดเร็ว
โฮ่.. ชูริเคนอย่างนั้นเหรอ? บางทีอาจจะมีคุไนด้วยสินะ ฝั่งนั้นก็ปาแม่นซะด้วยสิ .. เพิ่มความเร็วหน่อยดีกว่า เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย
เสีย MP เพื่อเพิ่มความสามารถของ Perfect Dodge
เธอค่อยๆ เริ่มวิ่งเข้าไปและหลบชูริเคนไปด้วย คมดาบของสาวน้อยก็ได้ ฟาดเข้าจากด้านข้างเพื่อโจมตีศัตรู!  


Izumi Perfect Dodge Active SP [=======]
ชายหนุ่มป่าชูริเคนไปเรื่อยๆเพื่อดักทางอิซึมิไม่ให้เข้ามาใกล้แต่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นของเธอทำให้บุกเข้ามาได้ไม่ยากนัก
Izumi Miss < Back Slide Jony
จังหวะที่อิซึมิเงื้อดาบฟาดเข้ามาชายหนุ่มย่อตัวเล็กน้อยพลางถีบตัวเองถอยอย่างรวดเร็วและจังหวะที่ดาบของเธอแตะถึงพื้นด้วยแรงของตัวเองชายหนุ่มรีบขว้างมีดสั้นอัดไปยังอิซึมิทันที
Jony Hit < Block Izumi (Perfect Dodge)
แต่ด้วยความว่องไวของเธอทำให้ยกดาบขึ้นมาปัดการดาวกระจายนั้นออกไปได้อย่างฉิวเฉียด

Jony : . . . ไม่เลว ถ้าอย่างนั้น - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางหยิบหน้าไม้ขึ้นมาพร้อมเล็งมาทางอิซึมิ

Battlection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +7 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 7

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 26-9-2010 17:22:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 28-9-2010 00:07



Izumi Perfect Dodge Active SP [=======]
ชายหนุ่มป่าชูริเคนไปเรื่อยๆเพื่อดักทางอิซึมิไม่ให้เข้ามาใกล้แต่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นของเธอทำให้บุกเข้ามาได้ไม่ยากนัก
Izumi Miss < Back Slide Jony
จังหวะที่อิซึมิเงื้อดาบฟาดเข้ามาชายหนุ่มย่อตัวเล็กน้อยพลางถีบตัวเองถอยอย่างรวดเร็วและจังหวะที่ดาบของเธอแตะถึงพื้นด้วยแรงของตัวเองชายหนุ่มรีบขว้างมีดสั้นอัดไปยังอิซึมิทันที
Jony Hit < Block Izumi (Perfect Dodge)
แต่ด้วยความว่องไวของเธอทำให้ยกดาบขึ้นมาปัดการดาวกระจายนั้นออกไปได้อย่างฉิวเฉียด

Jony : . . . ไม่เลว ถ้าอย่างนั้น - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางหยิบหน้าไม้ขึ้นมาพร้อมเล็งมาทางอิซึมิ

Battlection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


" ขอบคุณจ้า ~ " สาวน้อยยิ้มน้อยๆให้ กระโดดขึ้น เล็กน้อย และลงมากดที่พื้นด้วยความแรง
" เตรียมตัวนะ! " เธอพุ่งตัวโดยการดันพื้นด้วยความแรง ให้ให้ร่างกายดีดตัวและไปได้ไกลกว่าเดิม สลับซ้ายขวาเพื่อหลบหลีก ธนูที่ชายหนุ่มกำลังจะเล็งยิงมา
ลองท่าซะหน่อยดีกว่า ~ ว่าแล้วเจ้าตัวก็ดีดตัวเองให้แรงที่สุด เพื่อเข้าไปให้ใกล้ตัวชายหนุ่มตรงหน้า และ เบรคอย่างกระทันหัน พร้อมกับ หมุนตัวเองเพื่อสะบัดดาบฟาดด้วยความแรง ให้สะบั้นร่างกายของเป้าหมาย BASH!!


Izumi Bash <Guard Jony Damage -3 [=======]
เคร้ง!! เสียงดาบ GN ของหญิงสาวกระทบมีดสั้นอย่างแรง แต่ด้วยแรงของเธอทำให้ชายหนุ่มรับแรงกระแทกเข้าไปอยู่พอสมควร กริ๊ก ชายหนุ่มใช้จังหวะรับดาบนั้นพลางยิงหน้ามาอัดไปยังช่องว่างที่เธอเปิดไว้ (ลำตัว) เข้าจนเด็กสาวกระเด็นออกไป
Jony Hit Izumi Damage -4 [======]

Jony HP [=======] SP [=========]
Izumi [======] SP [=======]

Jony : ไม่ยอมให้เข้าใกล้ได้อีกแน่ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะร่ายสกิลพร้อมสำหรับการเล่นรอบต่อไป
Jony Owl's Eye (3) ,Perfect Dodge (3)
Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


" แหม ~ มันเจ็บนะคะ " เด็กสาวลุกขึ้นมาปัดเสื้อผ้าและดึงลูกธนูออกจากร่างกายและจับไว้แน่น
" อ้ะ!! เสื้อเปื้อนแล้ว " เธอทำหน้ามุ่ยออกมาเล็กน้อย และค่อยๆกลับมาตั้งหลักอีกรอบและหยิบขวดโพชั่นสีแดงออกมาหนึ่งขวด เปิดฝาจุกออก
" จะลุยละนะคะ " เธอยกดื่มเรดโพชั่น แต่น้ำกลับไม่ยอมลงไป เป็นเพราะเธอคาบมันไว้เฉยๆนั่นเอง
ว่าเสร็จแล้วเจ้าตัวก็พุ่งเข้าไปด้วยความเร็วของสกิล อีกครั้ง พยายามเข้าใกล้ให้มากที่สุด สาวน้อยวิ่งวนไปรอบๆ เพื่อกะจังหวะ และปัด ชูริเคนที่ชายหนุ่มปามาด้วย
เมื่อนั้นที่ชูริเคนถูกปามา เธอก็ได้พุ่งเข้าไปด้วยความเร็วอย่างครั้งที่แล้ว และง้างดาบที่จะฟันศัตรู แต่เมื่อกำลังจะโดน เธอกลับหยุดลง และ สาด เรดโพชั่นใส่หน้าของชายหนุ่มคนนั้น และนำดาบเสียบเข้าที่ท้องทันที BASH!!


ขณะที่เธอวิ่งวนไปรอบๆ ชายหนุ่มได้ขว้างดาวกระจายใส่อิซึมิด้วยผลของตาเหยี่ยว ถึงแม้จะไม่โดนเต็มๆแต่ก็เฉี่ยวร่างของเธอไปบ้างเช่นกัน

Jony Hit But Away Izumi Damge - 2 [====]

แต่จังหวะที่เธอถีบตัวเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วพลางสาดน้ำของเรดโพชั่นใส่เขาทำให้เขาเสียงจังหวะจนมองไม่เห็นการโจมตีพลางรับการโจมตีเข้าไปเต็มๆ

System Red potion -1

Izumi Bash Jony Damage -5 [==]

ร่างของชายหนุ่มถูกดาบของหญิงสาวแทงอัดเข้ามาอย่างแรงจนเลือดของเขาค่อยๆไหลออกมาจากปากแผลช้าๆพลางยิ้มให้กับเด็กสาว
Jony : ฮึๆ เสร็จชั้นล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางจ่อหน้าไม้ยิงอัดไปที่ลำตัวของอิซึมิเข้าเต็มๆ

Jony Double Sate Izumi Damge -2 [==]

กริ้ง!! ร่างของอิซึมิกระเด็นออกไปพร้อมกับดาบของเธอจนติดกำแพง  แต่ที่น่าตกใจกว่าคือการโจมตีของเขาเมื่อครู่น่าจะเป็นการโจมตีเผด็จศึกแต่เธอกลับไม่ถูกส่งออกไปจากอาเรียน่า

Jony - บ้าน่า? ไม่น่าจะทนรับการโจมตีนี้ได้นี่ - ชายนหุ่มเอ่ยขึ้นพลางหันไปมองที่มอนิเตอร์ก็พบว่า

Izumi ผลของสกิล Kyrie Eleison ยกเลิก

Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


" อึก..  " เด็กสาวลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เวทย์ของริคัลน่าเหรอเนี่ย .. แฮะๆ ขอบคุณนะ .. เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย ง้างดาบขึ้น อย่างช้าๆ
BASH!! คมดาบสีเขียวพุ่งทะยานฝ่าอากาศออกมาจากตัวเด็กสาวด้วยความเร็วสูง ในช่วงขณะที่อาเชอร์หนุ่มกำลังมองมอนิเตอร์อย่างไม่ระวังตัว และวิ่งตามเข้าไปซัดที่ท้องของชายหนุ่มอีกรอบด้วยแรงทั้งหมดที่มี BASH!!


Jony : อ๊ากกก - ดาบ GN ของเธอฟาดอันตอนที่ชายหนุ่มกำลังอึ้งอยู่เข้าอย่างจังจนกลับจุดเซฟไป
Izumi Win

Areana Result :  Point 10 Gold 800
Quest Result : Point 25 , Gold 550

ว๊าป ร่างของหญิงสาวถูกส่งกลับมายังตรงหน้าคาฟ่า ริคัลน่าที่นั่งรออยู่รีบวิ่งมาหาเธอ
ริคัลน่า : เป็นอะไรรึเปล่าอึซึมิ! - ชายหนุ่มถามพลางมองบาดแผลของเธอ


" อะ.. อือ.. กลับมาแล้วเหรอเนี่ย " เด็กสาวมองซ้ายมองขวาก็พบว่าชายหนุ่มรีบเดินเข้ามาหาพร้อมกับถามสภาพ
" อ้อ.. ก็ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ก็เกือบไปเลยล่ะ เพราะเวทย์ของนายช่วยแท้ๆเลย " เธอลูบหัวตัวเองและยิ้มออกมาเล็กน้อย และค่อยๆเดินออกจากที่นั่น
" เพราะงั้น.. " สาวน้อยยื่นมือไปจับใบหน้าของชายหนุ่มช้าๆ และเขย่งตัวขึ้นไปประกบปากกับชายหนุ่ม ชั่วขณะ และเดินถอยออกมาเล็กน้อย
" พะ..เพราะว่านายช่วยหรอกนะถึงได้ทำ .. คิดซะว่าเป็นรางวัลแล้วกัน! " ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินหนีไปด้วยใบหน้าเขินอาย  


ชายหนุ่มเกาแก้มตัวเองแก้เก้อพลางหัวเราะออกมาเบาๆ
ริคัลน่า : ฮะๆ ก็นะถึงจะให้ยาไปแล้วก็เถอะแต่ว่าก็ยังกลัวๆอยู่ดี ไม่อยากให้อิซึมิแพ้น่ะ ขอโทษนะที่ไม่เชื่อในฝีมือของเธอ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางลูบศรีษะของเด็กสาว - แต่ดีแล้วล่ะที่ชนะมาได้ เก่งมากเลยจ๊ะ~


" ยาของนายน่ะ เราไม่ได้ใช้หรอก ฮึ " สาวน้อยทำแก้มป่องแล้วเดินเข้าไปยังร้านขายของที่นึง
" ขอซื้อ สกิลการ์ดคลาสแรกใบนึงค่ะ " เด็กสาวยื่นเงินจำนวล 2000 ให้กับ เจ้าของ
-Lost Money 2000
-Get L.Skill Card 1ea

เด็กสาวเดินออกจากร้านมา หาชายหนุ่มที่รออยู่ข้างหน้า
" วันนี้ว่างแล้ว ไปเดินเที่ยวกันไหม? " เธอเสยผมข้างหูเล็กน้อยและยื่นมือออกไปรับชายหนุ่มตรงหน้า
Upgrade
-Tech C > B PointLeft : 25
-L.Skill Card > Thunder Bolt
-Thunder Bolt 1>3 PointLeft : 15
-Bash 1 > 3 PointLeft : 5
-Perfect Dodge 5>6 PointLeft : 0




ริคัลน่า : อื้มได้สิ แต่ว่าต้องหลังจากอิซึมิล้างเนื้อล้างตัวก่อนนะ ดูสิเลอะเชียว - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางโอบร่างของเด็กสาวก่อนจะเทเลพ็อตกลับมาที่พรอนเทล่า กลางพาเธอกลับไปที่ห้องพัก - ตอนนี้ยังมีเวลาเตรียมตัวอยู่ พอตกเย็นแล้วไฟสีสวยมากเลยนะ~ เพราะงั้นอิซึมิจังรีบอาบน้ำกับแต่งตัวให้เสร็จเถอะ อ้อแล้วก็นะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยิ้มๆก่อนจะส่งถุงให้กับอิซึมิ - ตอนที่เธอเข้าไปในอาเรียน่า ชั้นไปซื้อแพนตี้มาให้ด้วยล่ะ ใส่ซะนะ~ - เขายิ้มหวานให้


" คะ.. คะ ใครให้นายไปซื้อมาย๊า!! " เด็กสาวเอ็ดใส่ชายหนุ่มและหยิบถุงกับกระเป๋าชุดเข้าห้องน้ำไป และก็ได้หยิบออกมาดู
ลายขวางสีฟ้าเหรอ .. เอาเถอะ  สาวน้อย ยืนกลุ้มเล็กน้อย และเดินเข้าไปอาบน้ำ เธอค่อยๆยื่นมือออกไปบิดก๊อกน้ำ น้ำก็ได้โปรยลงมาเป็นสายๆ เธอค่อยๆ ชำระร่างกายช้าๆ ค่อยลูบผิวที่นุ่มนวลและขาวสะอาดอย่างใจเย็น ไม่นานนักก็อาบเสร็จก็ได้เดินออกมา เธอหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดหน้าและเช็ดตัว ก็ได้เดินมามองตัวเองที่หน้ากระจก ..
อ้ะ.. แว่นมัน .. เด็กสาวเพิ่งรู้สึกตัวว่าแว่นของตัวเองได้เริ่มร้าวอาจจะเป็นเพราะตอนกระแทกตอนสู้เมื่อกี้ก็เป็นได้
เอาเถอะ เปลื่ยนแว่นสำรองก็ได้ .. ว่าแล้วเธอก็หยิบแว่นอีกอันขึ้นมา และสวมใส่อย่างช้าๆ และค่อยๆค้น ชุดไปรเวทออกมาใส่
ชุดนี้ก็คงได้มั้งนะ .. ว่าแล้วเจ้าตัวก็ เริ่มใส่แพนตี้ที่ได้มาจากชายหนุ่ม และดึงผ้าขนหนูที่พันตัวเองอยู่ หลังจากเสร็จแล้ว เธอก็ได้หยิบหนังสือออกมาเล่มนึง เป็นนักสือที่เคยอ่านค้างไว้ตอนจะมาเมืองพรอนเทร่า ขึ้นมา และออกจากห้องน้ำไป วางข้างๆเตียงและนั่งลง

" จะไปกันรึยังล่ะริคัลน่า ? " เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย



ริคัลน่า : ว้าว~ น่ารักมากเลย~ - ชายหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อยพลางยิ้มให้กับเด็กสาว - อื้มไปกันเถอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางจูงมืออิซึมิเดินออกมายังด้านนอก บรรยากาศนั้นคึกคักไปด้วยผู้คนที่สัญจรไปมา มีการตั้งร้านค้าต่างๆอย่างเป็นระเบียบอยู่ตามริมถนนนั้น ชายหนุ่มพาเด็กสาวเดินดูรอบๆพลางมาหยุดที่หน้าร้านขายสัตว์เลี้ยง
ริคัลน่า : อ๊ะแป๊บนึงนะอิซึมิ~ - ชายหนุ่มยิ้มทันทีพลางปล่อยมือของเธอมาเล่นกับลูกกระต่ายที่กระโดดอยู่ในกล่องนั้น - เอ้าเจ้าหนูทานซะนะ - ชายหนุ่มยิ้มร่าพลางยื่นแครอทให้
พ่อค้า : โอ้ ท่าทางจะชอบสัตว์มากเลยนะครับ สนใจจะซื้อไปซักตัวไหม? - พ่อค้ายิ้มพลางสอบถามริคัลน่า
ริคัลน่า : ฮะๆ ไม่ล่ะๆ ไม่ค่อยถนัดเลี้ยงน่ะ ชอบเล่นซะมากกว่า เอ้านี่ ชั้นให้เป็นค่าอาหาร - ชายหนุ่มหันไปตามกลั้วหัวเราะพลางดีดเหรียญ 500G ให้กับพ่อค้า
พ่อค้า : โอ้แหมๆ ขอบคุณๆ งั้นเชิญตามสะบายนะ ว่าแต่คุณหนูจะเล่นกับเจ้าหนูพวกนี้ก็ได้นะ - เขารับเหรียญไว้พลางหันมาถามอิซึมิ
ริคัลน่า : ดูสิๆ เจ้ากระต่ายตัวนี้หูลู่ด้วยล่ะ ฮะๆๆ - ชายหนุ่มเพลิดเพลินกับกระต่ายตัวน้อยพลางยกมาให้อิซึมิดู


" อือ " สาวน้อยยิ้มออกมาเล็กน้อยและค่อยๆใช้มือลูบหัวกระต่ายตัวนั้นอย่างอ่อนโยน
หมอนี่ชอบกระต่ายสินะ.. ฮิฮิ  เธอยิ้มพลางจับมือของกระต่ายตัวนั้นโยกไปโยกมา
" ถ้าริคัลน่าซื้อล่ะก็ เราดูแลให้ก็ได้นะ เราก็ถนัดเลี้ยงสัตว์น่ะ " สาวน้อยยังคงยิ้มอยู่ และถามชายหนุ่มข้างๆ

ริคัลน่า : เอ๋? ฮะๆ ไม่เป็นไรหรอก รบกวนอิซึมิเปล่าๆน่ะ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆพลางลูบหัวเจ้ากระต่ายน้อยช้าๆ - อีกอย่างชั้นชอบกระต่ายก็จริงแต่ว่าชอบเล่นกับมันเวลาเลิกจากงานน่ะ ไม่ค่อยได้ดูแลเท่าไหร่ ว่าแต่ เบื่อรึยัง? จะเดินดูร้านอื่นบ้างมั้ย?

" ยังหรอกอืม .. ชั้นอยากดูเสื้อผ้าน่ะ พอจะรู้จักร้านมั้ย? ช่วงนี้เสื้อผ้ามันชักจะขาดๆ ไม่ค่อยพอใส่แล้วล่ะ " ว่าแล้วเจ้าตัวก็วางกระต่ายลงที่กรงของมัน และเดินออกตามหาและลากชายหนุ่มมาด้วย ไม่นานเธอก็ไปเจอกับชุดที่อยากได้ขึ้นมา จึงได้ซื้อมาสองตัวเป็นเซ็ท และออกมาจากในร้าน เป็นเวลาทั้งหมดราวๆ 20 นาทีเห็นจะได้
Lost 500G
Get Uniform 2ea

" เอาล่ะ ไปกันต่อเถอะ ~ " สาวน้อยค่อยๆเดินต่อไปและฮัมเพลงออกมา เสียงจ้อแจ้ของผู้คนกระจายไปทั่วจนฟังไม่ออกว่าพูดอะไรอยู่ และเธอก็ได้เจอกับร้านไอศครีมร้านหนึง
" อ้ะ.. นี่ๆ ร้านนั้นอะไรน่ะ " เด็กสาวจับแขนของชายหนุ่มตรงไปยังร้านนั้น ทันที


ริคัลน่า : หืม? อ้อ ไอศครีมน่ะ ก็คือ . .. - ชายหนุ่มทำท่าคิดเพราะไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี - จะลองทานดูไหม? - ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางเดินไปซื้อ โคนที่บรรจุลูกไอศครีมสีสวยรสช็อคโก้แลตชิพกับสตอร์เบอร์รี่อย่างละลูกยื่นมาให้อิซึมิ - อ่ะ ลองทานดูสิอร่อยนะ~


" อือ ขอบคุณนะ " เด็กสาวยิ้มให้น้อยๆ และยื่นรับไอศครีมมาทาน เธอค่อยๆเลียอย่างช้าๆเพื่อรับรสของไอศครีม
" ยะ..เย็นจัง แต่ก็หวานดี > _ < " ดูเหมือนสาวน้อยจะเริ่มชอบขึ้นมาเลยทานต่ออย่างมีความสุข
" แล้วนายไม่กินเหรอ? อื่อ! " เธอยื่นไอศครีมให้กับชายหนุ่ม แต่ดูเหมือนจะออกแรงมากไปหน่อย ไอศครีมเลยไปกระแทกริมฝีปากของชายหนุ่มเล็กน้อย


ริคัลน่า : X __ X! - ชายหนุ่มหลับตาปี๋พลางสะดุ้งทันทีไอศครีมแตะโดนริมฝีปากชายหนุ่ม - ชะชั้นไม่ค่อยชอบของเย็นจัดอย่างพวกไอศครีมน่ะ ทานแล้วมันเย็นจี๊ดถึงสมอง @ __ @''' - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาทำท่าจะเช็ดรอยเปื้อนไอศครีมที่ริมฝีปากของตัวเอง


" งะ.. งั้นเหรอ ขอโทษทีนะ " เด็กสาวยิ้มขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะสนุกที่ได้รู้จุดอ่อนของชายหนุ่มมากกว่ารู้สึกผิด
เด็กสาวค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ๆ และจับมือชายหนุ่มที่กำลังจะเช็ดปากของตัวเองออก เธอค่อยๆเข้าไปใกล้ๆ และค่อยๆทำความสะอาดคราบไอศครีมด้วยลิ้นของเธอ
" เห็นมั้ย อร่อยจะตาย ฮิฮิ " สาวน้อยลูบหัวชายหนุ่มเบาๆ และยิ้มขึ้นมา


ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยพลางมองซ้ายมองขวาทันที
ริคัลน่า : ดะเดี๋ยวเถอะอิซึมิ คนมองอยู่นะ @ _ @''' - ชายหนุ่มปิดปากของตัวเองแก้เก้อ


" ฮิฮิ อายเหรอ? " เด็กสาวถามชายหนุ่มออกมา และค่อยๆ เดินทานต่อไป
" ไปต่อกันเถอะ " เธอยื่นมือมารับชายหนุ่มช้าๆ และจูงมือเขาเดินไปพร้อมๆกัน


ชายหนุ่มยังคงอายน้อยๆอยู่พลางพาเด็กสาวเดินไปด้วยกัน ทั้งคู่ก็ได้มาหยุดที่ร้านดอกไม้ใกล้ๆนี้
ริคัลน่า : อิซึมิชอบพวกดอกไม้รึเปล่า? - ชายหนุ่มถามพลางยิ้มน้อยๆให้อิซึมิ


" ถ้าดอกไม้ล่ะก็ ... อืม " เด็กสาวยืนครุ่นคิดอยู่พักนึง ..
" ก็คงเป็นดอกกุหลาบสีขาวน่ะ " เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย
" ทำไมเหรอ? "


ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ก่อนจะหยิบของที่ซ่อนด้านหลังมาสวมบนศรีษะของเด็กสาว (Puppy Love) เป็นช่อดอกไม้ที่ถูกถักเรียงกันสวยมีกลิ่นหอมเล็กน้อย

ริคัลน่า : ฮึๆ~ น่ารักมากเลย - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางยิ้มหวานให้อิซึมิ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +8 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 26-9-2010 23:48:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 29-9-2010 19:20
อามุโร่ : ดีสิ . . . ถ้าไม่มีเธอมาคอยกวนชั้น ชั้นคงจะเหงาน่าดูเลยล่ะ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้กับแฟนสาว พลางปาดน้ำตาบนใบหน้าของเธอ - ฮึๆ ไม่ต้องตามหาหรอก เพราะแสงของชั้นจะอยู่ในใจของเธอตลอดไป . . .- ชายหนุ่มหลี่ตาลงพลางจูบเมโลนี่ในอ้อมแขนอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มสอดลิ้นเชิญชวนแฟนสาวให้คล้อยตาม


เธอสอดลิ้นตอบรับกับที่รักของเธออย่างลึกซึ้งอบอุ่น และ เนิ่นนาน

"แฮ่กๆๆๆ หายใจไม่ออกแล้วว อาจัง ~"

เธอพูดพลางค่อยๆ ถอนริมฝีปากของเธอออกอย่างเชื่องช้า

"ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เพราะนับแต่นี้ไป ชั้นจะคอยแกล้งอาจังคนเดียวเลยหละคะ"

"ชั้นว่าตอนนี้ ฟ้าก็เริ่มมืดแล้วนะอาจัง กลับที่พักกันมั๊ย"

"เพราะว่า ชั้นเริ่มหนาวแล้วหละ อาจัง แหะๆ สงสัยเพราะแช่น้ำนานแล้วแน่เลย"


อามุโร่ : ยัยบ๊อง ก็ใครใช้ให้ลากชั้นลงมาด้วยเล่า . . . - ชายหนุ่มเอ็ดเบาๆพลางจูบมือเมโลนี่มาที่ขอบสระพลางดึงตัวเองขึ้นบนบกก่อน - ส่งมือมาสิ - ชายหนุ่มว่าพลางยื่นมือมาดึงเมโลนี่ขึ้นมาจากสระ - ตัวสั่นเชียว คลุมนี่ไว้ก่อนนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางถอดเสื้อนอกของตัวเองออกมาพร้อมกับสบัดและบิดให้ชื้นพลางเอามาคลุมปกปิดร่างกายของเมโลนี่ - อาจจะไม่ทำให้อุ่นเพราะเปียกแต่ก็ช่วยได้ล่ะนะ กลับไปที่ห้องพักกันเถอะเดี๋ยวจะเป็นหวัด - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางรีบพาเมโลนี่กลับไปยังห้องพักของทั้งคู่ก่อนจะเดินเข้ามาทั้งที่ตัวเปียกๆแบบนั้น
อามุโร่ : ฮึดชิ . . . เธอไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นอาบทีหลัง - ชายหนุ่มว่าพลางส่งเมโลนี่ยังประตูห้องน้ำ พลางกอดตัวเองแน่นเพราะความหนาว


"ฮัดชิ่วววว ~ รอแป๊บนะอาจัง"

เธอพูดพลางวิ่งเข้าห้องน้ำ ไปเอาผ้าขนหนูมาหนึ่งผืน

"อาจัง หันมาสิ"


เธอพูดพลางเอาผ้าชขนหนูอุ่นๆ ที่ทางที่พักเตรียมไว้ให้มาคลุมร่างกายของอาจัง

"จะได้ไม่หนาวไง แหะๆ"

พูดเสร็จ เธอก็เดินเข้าไปหาอาจัง และกอดอาจัง อย่างอบอุ่น

"แหะๆ~"

"เดี๋ยวจะรีบอาบน้ำเลยนะ แป๊บเดียวววว"


แล้วเธอก็วิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว



อามุโร่ : อือขอบใจนะ - ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาพลางขอบคุณแฟนสาวก่อนจะถูกเธอสวมกอดจาก - นี่!.. ไปอาบได้แล้ว - ชายหนุ่มเอ็ดเมโลนี่ ก่อนที่หญิงสาวจะรีบหนีเข้าห้องน้ำไปเงียบๆ ส่วนตัวเองนั้นก็ได้แต่นั่งรอจนกว่าคนรักจะอาบเสร็จ


เสียงที่ได้ินตอนนี้ ก็มีแค่เสียงน้ำในห้องน้ำเท่านั้นเอง

เธอใช้เวลาในการอาบน้ำค่อนข้างสั้นกว่าปกติ เพราะเธอรู้ว่าคนรักของเธอต้องกำลังหนาวอยู่แน่ๆ

"อาจัง รอแป๊บนะ เสร็จแล้วหละๆ"

เธอรีบเช็ดตัว และรีบใส่เสื้อผ้า ก่อนออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

"อาจัง อาบน้ำได้แล้ววววว"

เธอตะโกนขณะวิ่งออกมากอด ชายผู้เป็นที่รัก ซึ่งนั่งรอเธออาบน้ำอยู่ข้างนอก

"เดี๋ยวชั้นนั่งรอ อาจังอาบน้ำตรงนี้แทนเองนะ ^____^"

เธอพูดพลางดึงมืออาจังลุกขึ้น เพื่อให้เค้ารีบไปอาบน้ำก่อนที่จะเป้นหวัด


อามุโร่ : . . . ไม่ต้องย้ำก็ได้น่ายัยบ๊อง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางสั่นริกๆอยู่ตรงนั้นพลางใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดผมของตัวเองพลางซับให้เสื้อผ้าแห้งลงบ้าง
อามุโร่ : เอ๋? เสร็จแล้ว อุ๊บ! - ยังไม่ทันจะหันหลังไปถามด้วยความแปลกใจที่เมโลนี่อาบน้ำไว ก็ได้ถูกเธอสวมกอดจากด้านหลังแล้ว
อามุโร่ : นะนี่ รู้แล้วๆ ตัวชั้นเปียกอยู่นะเดี๋ยวเสื้อผ้าของเธอก็เปียกอีกหรอก . . .- ชายหนุ่มเอ้ดพลางค่อยๆแกะมือของแฟนสาวพลางกลับตัวมาจูบเธอเพื่อให้เธอหยุดซนเสียที พร้อมป้อนยาที่อยู่ในช่องปากของเขาสู่ช่องปากของแฟนสาวอย่างอ่อนโยน
อามุโร่ : นอนก่อนก็ได้นะ ชั้นเพิ่งจะให้ยาเธอไปเดี๋ยวจะเป็นหวัดซะก่อน - เขาว่าพลางลูบหัวเธอเบาๆก่อนจะปลีกตัวเข้าห้องน้ำบ้าง


"ขมนะเนี่ยยย งือออ"

"แล้วอาจัง กินยาแล้วเหรอ"

เธอตะโกนตามหลังอาจัง หบังจากที่เขาเดินเข้าห้องน้ำไป

และพลางเดินไปหยิบยากับน้ำมาวางไว้ให้ที่โต๊ะ ก่อนที่จะไปนั่งจุมปุ๊กอยู่บนเตียง

พลางนั่งมองแหวนที่อาจัง ให้ตอนที่ออกไปเที่่ยวด้วยกัน


"วิบวับเลย~"

แล้วเธอก็นั่งยิ้มอย่างมีความสุข


ซ่า~! เสียงน้ำอุ่นจากฝักบัวค่อยๆร่วงหล่นลงมากระทบกับร่างกายของชายหนุ่มที่อาบน้ำในห้องน้ำนั้นช้าๆ พลางชำระร่างกายให้เรียบร้อยก่อนจะเดินมาที่หน้าประตูห้องน้ำก็ดันลืมว่าตัวเองหยิบมาแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว ลืมหยิบชุดลำลองมาเปลี่ยนด้วย . . .
อามุโร่ : . . . ตายล่ะหว่า - ชายหนุ่มเหงื่อออกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเปิดประตูออกมานิดหน่อยพลางส่งเสียงเรียกคนที่อยู่ด้านนอก
อามุโร่ : เมโลนี่ รบกวนหยิบชุดนอนให้หน่อยได้รึเปล่า?


อ้ะ เธอสะดุ้งตกใจ หลุดจากภวังค์ของตัวเอง

"อืมๆ ได้สิ เดี๋ยวนะ อาจัง"

เธอลุกจากเตียงไปหยิบเสื้อที่ได้เตรียมไว้ นำไปให้อาจัง

"อ่ะ นี่ อาจัง"

เธอพูดพลางหันหลังเข้าหาห้องน้ำ และยื่นเสื้อของอาจังส่งให้

เมื่ออาจังรับเสื้อแล้ว เธอก็เอามือปิดตา และรีบเดินกลับมาที่เตียงของตนอย่างรวดเร็ว


อามุโร่ : ขอบใจนะ - ชายหนุ่มว่าพลางรีบยื่นมืออกมาหยิบเสื้อผ้าไปใส่ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมยาวสีดำกับกางเกงขายาวสีน้ำเงิน ชายหนุ่มเดิมมาหาเมโลนี่ที่นั่งอยู่ตรงเตียงพลางยิ้มบางๆให้ - นี่เธอไม่เคยเช็ดผมเองเลยหรือไงน่ะ ^ ^ - ชายหนุ่มแซวเล้กน้อยพลางยกผ้าขนหนูขึ้นตรงหน้าเมโลนี่


"แหะๆ ก็ชั้นรู้ว่า เดี๋ยวอาจัง ก็ต้องเช็ดให้นี่นา~"

เธอพูดพลาง ส่ายผมเบาๆ ให้อาจังดู

"ผมมันยาวจะตาย เช็ดยากอ่ะ"

"หรือว่าอาจังไม่อยากเช็ดผมให้ ><"

เธอพูดพลางทำหน้าแบ๊วใส่คนรักของเธอ


อามุโร่ : เอ~ ยังไงดีน้า~ > - ^ - ชายหนุ่มหลิ่วตามองแฟนสาวพลางยิ้มหวานให้ - ถ้างั้นงดแล้วกันเนอะ~ - ชายหนุ่มแกล้งหยอกพลางยกผ้าขนหนูมาพาดไหล่ของตัวเอง


"อ้ะ อาจัง ใจร้ายยยยยยยยยยยยยย"

เธอพูดพลางหันหลังใส่อาจัง

"เดี๋ยวชั้นนั่งเช็ดเองก็ได้ เช็ดทั้งคืนเลย ไม่นอนด้วย"

น้ำเสียงที่เธอพูดออกมา แสดงการน้อยอกน้อยใจ ให้อีกฝ่ายนึงรับรู้

"อาจังไปนอนโซฟานู่นเลยยยยยยย"

แล้วเธอก็หันมาแลบลิ้นใส่คนรักของเธอ


อามุโร่ : โอ๋ๆ เข้าใจแล้วๆ นี่อย่างอลนะ - ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอพลางนั่งลงด้านหลังของเธอพลางคลุมผ้าขนหูนลงบนผมของเธอพลางค่อยๆเลื่อนมาที่เส้นผมตรงแผ่นหลังนั้นช้าๆ - ถ้างอลมากเดี๋ยวชั้นจะอยากแกล้งเธอนะ เด็กบ้า~ - ชายหนุ่มเอ่ยกระซิบข้างๆหลังหูของแฟนสาวพลางจูบใบหูนั้นเบาๆ ก่อนจะโอบเอวน้อยๆนั่นแทนที่จะเป็นการง้อเสียมากกว่า


"อิอิ"

"ใครงอนอาจัง ไม่ได้งอนซะหน่อยนะ"

เธอพูดพลางจับมืออาจังที่โอบกอดเธออยู่ ให้กอดเธอแน่นมากขึ้น

"เดี๋ยวนี้นะ อาจังเอะอะ ก็จะแกล้งชั้น ใจร้ายชะมัดเลยย"

แต่เธอกลับกอดแขนของอาจังแน่นขึ้นกว่าเดิม

"จะมีคนรักที่ไหน เค้าชอบแกล้งแบบอาจังบ้างมั๊ยเนี่ยย"


เธอพูดพลางแอบยิ้มให้กับตัวเอง


อามุโร่ : ฮะๆๆ คนรักของตัวเองน่ารักซะขนาดนี้ใครจะอดใจแกล้งไม่ได้ล่ะ~  - ชายหนุ่มเกยแก้มของตัวเองข้างๆคอของคนรักพลางถูเล็กน้อยๆ - หอมจังเลย. . .~ ขออยู่แบบนี้ซักพักได้รึเปล่า - ชายหนุ่มหลี่ตาพลางเอ่ยขึ้นเบาๆก่อนจะอ้อนแฟนสาว จนเกือบพล้อยหลับไปกับกลิ่นกายของแฟนสาว ด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มบางๆนั้น


เธอนั่งนิ่งๆ ซักพัก เมื่อรู้สึกว่า คนรักของเธอได้ผล่อยหลับไปแล้ว

เธอจะค่อยๆ นำมือไปหนุนหัวของอาจัง และพยายามหนุนหมอนให้เบาที่สุด เพื่อไม่ให้อาจังตื่น

"แกล้งมาก สงสัยเหนื่อย หลับไปซะแล้ว"


เธอพูดพลางหอมแก้ม คนที่เธอรัก

แล้วเธอจึงขยับไปนอนด้านข้างของอาจัง โดยสอดตัวให้ไปอยู่ระหว่างแขนของอาจัง

และกอดเขาไว้ จนผล่อยหลับไปเช่นกัน


- เช้าวันรุ่งขึ้น -

เช้าวันใหม่ค่อยๆมาเยือน ณ ห้องที่ทั้งสองคนกำลังนอนอยู่ด้วยกัน แสงแดดได้สาดส่องมาแยงดวงตาของชายหนุ่มที่พล้อยหลับไปให้ตื่นขึ้น
อามุโร่ : อือ . ..  - ชายหนุ่มพยายามจะขยี้ตา แต่เหมือนกับว่าเขาจะยกแขนไม่ได้ แต่พอพยายามลืมตามาดูดีๆ ก็ดันเจอใบหน้าของคนรักของเขาอยู่ใกล้ๆแค่ฝ่ามือเดียวเท่านั้น ชายหนุ่มตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงออกมาเพราะกลัวว่าจะทำให้เธอตื่น
อามุโร่ : ' เหวอ งะไหงชั้นมานอนที่เตียงกับเมโลนี่ได้ล่ะเนี่ย ถะถึงจะนอนเตียงเดียวกันก็เถอะ งะไหงมานอนใกล้แบบนี้ล่ะ ละแล้วชั้นทำอะไรแปลกๆรึเปล่าเนี่ยจำไม่ได้ง่ะ @ __ @'' - ชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อพลางคิดนู่นนี่ไปไกล


"งืมมม"

เธอ นอนหลับอย่างสบายใจ อยู่กับคนที่เธอรัก

เธอยิ่งนอน ก็ยิ่งกอดคนที่อยู่ข้างๆ เธอ แน่นขึ้นเรื่อย

"อา จัง งืมงำๆ"


เธอละเมอพูดอยู่กับตัวเองเบาๆ


อามุโร่ : อึก! - ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแขนของแฟนสาวระชับร่างของชายหนุ่มไว้ - หวา . ..  - เขาพยายามไม่ให้หน้าของตัวเองใกล้เมโลนี่มากจนเกินไป แต่ชายหนุ่มก็ต้องหน้าแดงทันทีที่หน้าอกของแฟนสาวแนบกับตัวร่างของเขา พลางพยายามขยับท่อนล่างของตัวเองออกห่างจากแฟนสาวด้วยเหตุผลบางอย่าง ชายหนุ่มได้แต่หวังให้เธอรีบตื่นเสียที


ธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่อยู่ข้างๆ และลมหายใจจของคนรัก

"งืมมมม อาจัง"


เธอพูดพลาง เริ่มตื่นจากการนอนหลับอย่างสบาย

แต่ยังมีอาการงัวเงียอยู่บ้าง เล็กน้อย

เมื่อเธอตื่นขึ้นมา ก็ได้เห็นคนที่เธอรักเป็นคนแรก

"อรุณสัวสดิ์ นะ อาจัง"

เธอพูดพลางกอดคนที่เธอรัก  อย่างอบอุ่น

"ตื่นนานแล้วเหรอคะ"

เธอพูดพลาง ลุกขึ้นมานั่งคุยกับอาจังแต่เช้า เพื่อให้เธอหายง่วง


อามุโร่ : อะอื้อ อรุณสวัสดิ์ - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆ พลางโล่งอกที่เธอตื่นแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆลุกขึ้นมานั่งหันหลังหนีแฟนสาวก่อนจะคุยทั้งแบบนั้น
อามุโร่ : ปะเปล่าหรอก เพิ่มตื่นเมื่อกี้เอง ตะแต่เห็นเมโลนี่หลับสะบายอยู่น่ะเลยไม่อยากทำให้ตื่น - ชายหนุ่มพูดตะกุกตะกักเล็กน้อย พลางหัวเราะแฮะๆ


"อาจัง เป้นอะไรหรือเปล่าอ่ะ"

เธอสงสัยที่อยู่ๆดี แฟนของเธอ กลับนั่งหันหลังให้เธอ

"หรือเมื่อคืน ชั้นทำอะไรไม่ดีเหรอ โกรธอะไรหรือเปล่าอ่ะ"

เธอแสดงความกังวลเป้นอย่างมาก กลัวว่า อาจัง จะไม่พอใจอะไรเธอหรือเปล่า

"หร หรือ .. ว่า อาจังไม่อยากนอนกับชั้นเหรอ?"


เธอพูดพลางแสดงอาการเสียใจที่ทำให้คนที่เธอรักไม่สบายใจ

"ทีหลัง ชั้นจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วนะ นะ อาจัง"


อามุโร่ : ปะเปล่าไม่ใช่แบบนั้น . . . - ชายหนุ่มเอ่ยแก้ต่างพลางกอดแฟนสาวพลางจูบแลกลิ้นด้วยความโกรธน้อยๆ - ชั้นไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆนะ . .  แต่ชั้นกลัวน่ะ ชั้นกลัวจะห้ามตัวเองไม่ได้ - ชายหนุ่มแสดงสีหน้าสำนึกผิดต่อหน้าคนรักตัวเอง - ชั้นกลัวจะเผลอขืนใจเธอ  . . . แต่ไม่ใช่ว่าชั้นไม่อยากนอนกับเธอนะ แต่ที่ชั้นหันหน้าหนีเธอน่ะ . . . - ชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อพลางเอ่ยขึ้นเบาๆ - เพราะชั้นอยู่ในสะภาพที่ไม่สุภาพสำหรับผู้หญิงอย่างเธอเท่าไหร่ - ชายหนุ่มค้อมหลังเล็กน้อยพลางกุมช่วงล่างของตัวเองไว้ไม่ให้แฟนสาวหันมาสนใจมัน


"อ๋าาาาาาา"

เธอยังทำหน้าไม่เข้าใจกับสิ่งที่คนรักของเธอพูดเอาเสียเลย


"อาจัง รักชั้นหรือเปล่า"

เธอพูดพลางมองหน้าคนที่เธอรักด้วยสายตาเศร้าสร้อย


"ทำไม มีอะไรไม่พูดกันตรงๆหละอาจัง"

"หรือว่า..."

เธอหยุดพูดเพียงแค่นั้น แล้วก้มหน้าตกอยู่ในภวังค์ของตัวเอง


อามุโร่ : ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงเล่า - ชายหนุ่มค้อนพลางประกบปากของตัวเองกับริมฝีปากของเธอเบาๆพลางยื่นมือของแฟนสาวไปแตะบางอย่างที่ตั้งขึ้นมาจนเชิดกางเกงของชายหนุ่ม - ทีนี้เข้าใจรึยังเล่า. . . ยัยบ๊อง ... - ชายหนุ่มหลบหน้าหนีแฟนสาวที่ทำหน้าเอ๋อใส่เขาอยู่


"อ๊ะ"

เธอสะดุ้ง เมื่อรู้สึกสัมผัสถึงอะไรบางอย่างที่อยู่ในกางเกงของอาจัง

เธอจึงหดมือกลับอย่างรวดเร็ว

"อ๋าาา ชั้นไม่รู้ ขอโทดนะ อาจัง"

ตอนนี้หน้าเธอกลายเป็นสีแดงแปร๋ด ที่เธอไม่รู้อะไรเอาเสียเลย

"อ่าา งืมมม แหะๆ"

ตอนนี้เธอก็ทำอะไรไม่ถูกเสียแล้ว หลังจากที่เมื่อกี้ เธอคิดฟุ้งซ่านไปไกล


อามุโร่ : ชิ ก็เพราะมันไม่ควรจะบอกเธอไงล่ะชั้นเลยไม่กล้าบอก แต่เธอก็ดันปั้นหน้าแบบนั้น ชั้นเลยต้องทำแบบนี้ . . . -ชายหนุ่มหลิ่วตามองเมโลนี่ด้วยใบหน้าที่แดงและสายตางอลใส่แฟนสาว - มานี่ซิยัยบ็อง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางขอมือแฟนสาว


เธอทำหน้างง ว่าทำไม แฟนของเธอกลับมาขอมือของเธอตอนนี้

แต่เธอก็คลานเข้าไปหาแต่โดยดี

"มีอะไรเหรอ อาจัง"

เธอพูดพลางยื่นมือไปจับมือของอาจังอย่างรวดเร็ว


ชายหนุ่มจับมือแฟนสาวเบาๆพลางทิ้งตัวลงนอนบนตักของเธอ ก่อนจะเอามือที่จับอยู่จั้นแตะที่หัวของตัวเอง
อามุโร่ : ข้อหาที่เธอล่วงละเมิดทางเพศชั้นเพราะความไร้เดียวสาของตัวเอง เพราะงั้นเธอต้องให้ชั้นนอนหนุนตักกับลูบหัวชั้นจนกว่าชั้นจะพอใจ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางยิ้มให้แฟนสาวอย่างอ่อนโยน - ชั้นยังนอนไม่พอน่ะขอโทษนะ ขอนอนแบบนี้กับทำให้ชั้นเพลินหน่อยเถอะ เธอจะชวนชั้นคุยก็ได้นะ จะได้ไม่เบื่อ~


"อืม งั้นเด๋วชั้น ร้องเพลงให้อาจังฟังนะ"

เธอฮัมเพลงออกมาเบาๆ เพื่อให้อาจังฟังเพียงคนเดียว



"donna kotoba ni kaete kimi ni tsutaerareru daroo
are kara ikutsu mo no kisetsu ga toorisugita keredo
itsumo soba de waratte-ru
watashi ni mo ienai koto ga mada hitotsu dake aru

จะใช้คำพูดใด จึงจะสื่อไปถึงเธอได้
ตั้งแต่นั้น ฤดูกาลผันผ่านมาไม่รู้เท่าไร
ตัวฉันซึ่งยิ้มอยู่ข้าง ๆ เธอเสมอ
ก็ยังมีสิ่งที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ อยู่เรื่องหนึ่ง


Secret of my heart utagattemo nai ne
itsu datte sukoshi no mirai ga areba
shinjitsu wa te ni irerareru hazu I can't say
moo sukoshi dake I'm waiting for a chance
konna odayaka-na toki motto tsunagatte itai
subete o miseru no ga kowakute sukoshi hanarete aruku
kimi no yokogao ga nazeka kowaresoo de
mamoritai motto chika-zukitai yo

ความลับของหัวใจ คงไม่สงสัยสินะ
ไม่ว่าเมื่อไร ถ้ามีอนาคตแม้สักเล็กน้อย
ก็น่าจะได้ความจริงมาได้
ขอเวลาอีกนิด ฉันกำลังรอคอยโอกาส
อยากให้ช่วงเวลาที่ดีเช่นนี้ดำเนินต่อไป
กลัวที่จะเปิดเผยทุกอย่าง เดินห่างออกมาเล็กน้อย
ใบหน้าด้านข้างของเธอ ทำไมนะดูราวกับจะแตกสลาย
อยากจะปกป้องเธอ อยากใกล้ชิดเธอให้มากกว่านี้


Secret of my heart wakatte kureru yo ne
dare datte nigetai toki mo aru kedo
sore dake ja nanimo hajimaranai I can't say
kitto kanarazu I'm calling for a chance
Can I tell the truth?

ความลับของหัวใจ คงจะเข้าใจสินะ
ไม่ว่าใคร ก็คงมีช่วงเวลาที่อยากจะหนีบ้าง
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็คงไม่ได้เริ่มต้นเสียที
แน่นอน ฉันกำลังร้องขอโอกาส
ขอพูดความจริงได้ไหม


sono kotoba iezu kara-mawari suru kuchibiru ni
Feeling in my heart kakusenai kore ijoo
'Cause I love you
I will be with you. Wherever you are.
Can you feel my heart?
Can't you see, you're my dream

พูดคำนั้นไม่ได้ ริมฝีปากไม่ยอมขยับ
ความรู้สึกในใจฉัน ไม่สามารถปิดบังต่อไปได้อีก
เพราะฉันรักเธอ
ฉันจะอยู่กับเธอ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
เธอรู้สึกได้ถึงความรู้สึกในใจฉันไหม
เธอเข้าใจไหม เธอคือความฝันของฉัน


ushinaitakunai yo taisetsu-na kimi to sugosu kono jikan
akirameru kurai nara shinjite
I just wanna say moo mayowanai
Can't you see, you're my heart
donna tsukuri-mono mo
kantan ni kowarete shimau hi ga kuru
dakedo mada itsu made mo kawaranai
Secret of my heart Our future is forever.

ไม่อยากสูญเสียช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเธอคนสำคัญ
ถ้าจะต้องตัดใจละก็ เชื่อมั่นเสียดีกว่า
ฉันแค่อยากบอกว่า จะไม่ลังเลอีกแล้ว
เธอเข้าใจไหม เธอคือหัวใจของฉัน
ทุกสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา
ล้วนแต่จะต้องถึงวันแตกสลายลงโดยง่าย
แต่ฉันไม่ว่าเมื่อไรก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
ความลับของหัวใจ อนาคตของเราจะเป็นนิรันดร์ "


ขณะที่ร้อง เธอก็ ลูบผม คนรักกของเธออย่างแผ่วเบา


ชายหนุ่มหลี่ตาลงเบาๆพลางปล่อยให้แฟนสาวที่ฮัมเพลงอยู่แบบนั้น ชายหนุ่มมองใบหน้าใสๆของแฟนสาวพลางยิ้มน้อยๆออกมาพลางเลื่อนมือไปแตะแก้มของแฟนสาวแต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาจนเธอหยุดฮัมเพลงลง
อามุโร่ : ความลับของเธอน่ะ ชั้นอยากจะรู้ให้หมดเปลือกเลยล่ะ - ใบหน้าของชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ย์ พลางพูดกวนประสาทแฟนสาว


"แหนะๆๆ"

"ยังไง ทุกอย่างของชั้น ก็เป้นของอาจังอยู่แล้วนี่นา"

"คอยๆรู้ไปทีละเรื่องสิ"

เธอพูดพลาง เอานิ้วจิ้มจมูก คนรักของเธอ

"รู้หมดเร็ว เดี๋ยวอาจังเบื่อชั้นพอดี อย่าใจร้อน"

เธอพูดพลางก้มลงมาหอมแก้มแฟนเธออย่างนุ่มนวล

"แต่เอะ เมื่อวานอาจังก็ร้องเพลงนึงให้ชั้นฟังนี่นา แล้วมีอะไรจะเล่าให้ฟังด้วย เล่าให้ฟังซะดีๆ~"

เธอพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ตอบกลับแฟนหนุ่มของเธอ


อามุโร่ : ฮึๆ~ อยากฟังหรอ ยื่นหูมาสิ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้งพลางยื่นใบหน้าไปใกล้ๆใบหูนั้น - รักนะยัยบ๊อง~ - ว่าแล้วพลางเลียใบหูของแฟนสาวอย่างแผ่วเบาก่อนจะรีบลุกหนีออกมาจากตักนั้น - ฮึๆๆ ตกใจล่ะสิ~ - ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางหันมามองแฟนสาวบนเตียง  - เรื่องนั้นน่ะไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก ก็ตอนนี้ชั้นมีเธออยู่แล้วนี่นา~ ยัยบ๊อง - เขาพูดทิ้งท้ายไว้พลางเดินหยิบผ้าขนหนูกับชุดเข้าไปล้างหน้าหน้าล้างตาทันที


"แหนะ อาจัง หนีไปแล้วววว"

เธอพูดพลางทำหน้าสงสัย

"เมื่อก่อน มีอะไรน้า~"

ก็มันอยากรู้นี่นา เฮ้อออออ

"อาบน้ำ ไปข้างนอกเหรอ อาจัง"

เธอตะโถนถาม ขณะที่อาจังเดินเข้าห้องน้ำไป


อามุโร่ : อื้ม ชั้นว่าจะไปทำเควสซักหน่อยน่ะ เธอจะไปด้วยมั้ย? - ชายหนุ่มตะโกนถามกลับไปบ้าง


"อื๊ม ไปด้วย ขออาบน้ามเปลี่ยนชุดก่อนนะ"

"รีบๆอาบน้ำเลย อาจัง เดี๋ยวชั้นจะเลือกชุดรอ ลันล้า ~"

ไปข้างนอกกับอาจัง ลันล้า ~


แกร๊ก ชายหนุ่มเปิดประตูห้องน้ำออกมาในชุดออกเดินทาง
อามุโร่ : เสร็จแล้วล่ะ ? ว่าแต่เธอเลือกชุดอะไรอยู่น่ะ? - ชายหนุ่มหลี่ตามองแฟนสาวที่เลือกชุดอย่างสะบายใจเฉิบ


"ก็ุ้ถ้าไปทำเควส มันก็ต้องชุดกระฉับกระเฉงใช่ม้า"

"ปกติ ชั้นจะมีแต่เป้นชุดกระโปรง ก็เลย ลองหาชุดดูหนะ"

เธอพูดพลางเดินเข้าห้องอาบน้ำไป และออกมาพร้อมชุดลำลองตัวนึง



"พอไหวมั๊ย อาจัง"

เธอพูดพลางเดินมาหา อาจังอย่างอายๆ


อามุโร่ : . . . - ชายหนุ่มมองชุดของแฟนสาวพลางเอ่ยขึ้นเบาๆ - อื้ม แต่ว่ากระโปรงของเธอสั้นไปรึเปล่า? แต่เอาเถอะชั้นจะไปล่า Rybio หน่อยน่ะ เห็นว่าจีน่าซังเขาต้องการแร่ห่ายากน่ะ - เขาอธิบายพลางเดินมาข้างๆเธอ - กราสเฮ็มค่อนข้างอันตราย เธอเองคงจะทำเควสเองไม่ค่อยได้ด้วยใช่มั้ย เพราะงั้นชั้นจะพาเธอทำเควสก็แล้วกัน แต่มีข้อแม้ว่าอย่าอยู่ห่างจากชั้นเด็ดขาดนะ ถ้าเจอพวกสัตว์ปะหลาดล่ะก็ให้เรียกชั้นทันทีเลย


"อืม มันแน่นอนอยู่แล้ว"

"ชั้นยุห่างจากอาจังไม่ได้หรอกนะ"

เธอพูดพลาง เดินเข้าไปจับมือของอาจัง เป็นการบอกว่าพร้อมเดินทางแล้ว


(เปิดระบบบอทเนื้อเรื่อง (ไม่ได้รับค่า Story Point))

Quest NPC - เงิน เงิน ! - 0/10 R.Elunium หรือ 0/10 R.Oridicon

อามุโร่ : ถ้าอย่างนั้นไปกันเถอะ - ชายหนุ่มวาดมือเป็นวงเวทย์เคลื่อนย้ายก่อนจะพา เมโลนี่มายังคุกใต้ดินของกลาสเฮ็ม

ณ คุกใต้ดิน กลาสเฮ็ม

ว๊าปทั้งสองคนถูกส่งมายาหน้าทางลงไปยังคุกใต้ดินชั้นสอง ชายหนุ่มมองบรรยากาศที่ชวนหมดหู่รอบๆ พลางปล่อยเมโลนี่ครู่หนึ่ง

อามุโร่ : รอก่อนนะ - ชายหนุ่มว่าพลางขยับถุงมือก่อนจะร่ายสกิลเสริมพลังให้กับตัวเองและเมโลนี่

Amuro Use Zen , Fury ,Zen
Amuro Use Increase Agility ,Angelus,Blessing {Melony,Himself}

ร่างกายของชายหนุ่มมีกระแสไฟฟ้าไหลเวียนอยู่เล็กน้อยพลางร่ายเวทย์เสริมพลังให้กับเมโลนี่
อามุโร่ : เอาล่ะไปกันเถอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเดินไปตามทางช้าๆ ก่อนจะมีซอมบี้นักโทษเข้ามาหาทั้งคู่ . . .- อยู่ตรงนี้ก่อนนะ ชายหนุ่มยิ้มให้พลางพุ่งตัวเข้าไปอัดกับซอมเหล่ามอนเตอร์นั้นทันที

Zombie Prisoner * 3 [==========]x5
Amuro nomal Attack Chain Tripple Atteck  
Battle Selection :  4) Pass Turn

Amuro Hit Zombie Prisoners Damage- 24 [======]x3 Chain Tripple Attack Damage-26 [==========]x1
Zombie Prisoners Hit < Block (Dodge) Amuro

ชายหนุ่มกำหมัดแน่นพลางอัดพลังศักสิทธิ์ไว้ก่อนเริ่มเข้าโจมตีเหล่าซอมบี้เล่านั้นอย่างต่อเนื่อง ส่วนเมโลนี่นั้นได้แต่เมืองยืนมองการต่อสู้ของชายหนุ่มเงียบๆ หมัดซ้ายขวาของชายหนุ่มอัดไปยังลำตัวและใบหน้าของมันอย่างรุนแรง ก่อนจะตั้งท่าคอมโบ้ชุดใหญ่อีกระรอก

Amuro Chain . . Chain Attack Damge - 20 [ ] Monter Kill
Battle Result :  Elunium 2 ea

ฮู่ม!!! - เสียงคำรามของอสูรร่างยักต์พร้อมกับกระโจนเข้ามาหาอามุโร่อย่างรวดเร็วจนชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว

Battle Selection : 2) ใช้สกิล

กริ๊ง! เสียงกระสุนน้ำแข็งที่เมโลนี่ร่ายขึ้นมาอย่างรวดเร็วอัดเข้าไปยังร่างของสัตว์อสูรตนนั้น

อามุโร่ : ฮึ่บ! - ชายหนุ่มคว้าลูกแก้วหนึ่งลูกที่วนอยู่รอบตัวก่อนจะถีบตัวเองดึงแขนของสัตว์อสูรตนนั้นพลางอัดลูกแก้วเข้าไปยังลำตัวเข้าอย่างจัง

Impaction!!

ปุ๊ง!! เสียงลูกแก้วควานร่างของสัตว์อสูรจนทะลุออกร่างของมันไปเพราะยิ่งมันมีพลังป้องกันมากเท่าไหร่ความเสียหายของทักษะนี้จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

System : ได้รับ Oridicon 1ea

อามุโร่ : เกือบไปแล้ว .! - ชายหนุ่มเก็บไอเท็มเควสขึ้นมาพลางหันมาทางเมโลนี่ก็เห็นเงาดำๆด้านหลังของหญิงสาว Rybio ได้เงื้อมีดพร้อมที่จะทำร้ายแฟนสาวของตน

Body Relocation!!

ชายหนุ่มเคลื่อตัวแหวกอากาศเข้าไปเอาแขนรับมีดนั้นเข้าอย่างจัง ฉั้ว!! เลือดสีแดงค่อยๆไหลออกมาจากแขนของชายหนุ่ม อามุโร่กัดฟันแน่นพลางรวบรวมลูกแก้วทั้งหมดมารวมไว้ในมือก่อนจะทุ่มพลังโจมตีทั้งหมดนั้นสวน Rybio เข้าไปอย่างจัง Asura Strike!! หมัดไฟฟ้าแหวกอากาศอัดเข้าไปยังใบหน้าของRybio จนกระเด็นติดกำแพงจนคอหักตายไป

System : ได้รับ Oridicon 1ea

ชายหนุ่มยืนหอบเล้กน้อยเนื่องจากต้องปลดปล่อยพลังทั้งหมดในยามฉุกเฉิน จนจำเป็นต้องหยิบยาสำรองขึ้นมาดื่มเพื่อฟื้นฟูพลังเวทย์ Use Blue Potion
อามุโร่ : อุ๊บ . ..  - ชายหนุ่มสำรอกเลือดของตัวเองออกมาเล็กน้อยพลางร่ายมนต์เคลื่อนย้ายพาเมโลนี่กลับออกมาจากที่แห่งนี้

ว๊าป

ทั้งคู่กลับมายัง Morroc อามุโร่ที่ได้รับาดเจ็บที่แขนค่อยๆปล่อยเมโลนี่พลางกุมแขนตัวเองแน่นด้วยความเจ็บ
อามุโร่ : เกือบไปแล้วสิ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางเหนื่องไหลพลากเพราะพิษบาดแผล - เธอไม่เป็นอะไรนะเมโลนี่? - ชายหนุ่มเอ่ยถามแฟนสาวตรงหน้า จริงๆแล้วเธอแทบไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลยมีแต่เขาที่ออกแรงและเข้ามาปกป้องเธอไว้


"อาจังง เลือดออกเยอะเลย"

เธอ ได้ฉีกผ้าจากกระโปรงของเธอ ขึ้นมา เผื่อมากดหยุดเลือดของแฟนเธอเอาไว้

"อาจัง กลับไปพักที่ห้องก่อนนะ มานี่"

ยังพูดไม่ทันจบ เธอก็คว้าแขนแฟนเธอมาคล้องที่บ่า แล้วพยุงกลับไปที่พักของเธอ


อามุโร่ : ฮะๆโทษทีนะ - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆพลางค่อยๆลุกขึ้นและเดินกลับมาที่ห้องพัก


เมื่อถึงที่พัก เธอก็ได้พาอาจัง ไปที่เตียงนอน

"นอนตรงนี้ก่อนนะ อาจัง เดี๋ยวชั้นไปเอาที่ปฐมพยาบาลมาทำแผลให้อาจังนะ"

เธอ รีบ ไปเอาเครื่องปฐมพยาบาลจากที่เคาเตอร์ด้านล่างขขึ้นมาบนห้องอย่างรวดเร็ว

"เจ็บหน่อยนะ อาจัง"

เธอค่อยๆ แกะ ผ้าพันแผล ที่ฉีกจากกระโปรงของเธออกมา แล้วค่อยๆ เอาแอลกอฮอล์ ค่อยๆ ล้างแผลของอาจัง

แล้วเอาสำลี ค่อยๆ เช็ดแผลให้แห้ง แล้วทายาลงไปบนแผล

"แสบมั๊ย อาจัง บอกนะถ้าเจ็บหนะ"

ระหว่างทำแผล เธอก็คอยมองคนรักของเธอตลอดเวลา กลัวว่าเขาจะเจ็บ

"จะเสร็จแล้วนะ"

เมื่อทายาเสร็จ เธอก็เอาผ้าก๊อต มาติดแผลไว้

"ดีขึ้นมั๊ย อาจัง"


อามุโร่ : อื้ม ไม่เป็นไร - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆให้พลางปล่อยให้เมโลนี่ทำแผลให้ตามขั้นตอนต่างๆจนเสร็จ ชายหนุ่มค่อยๆยกแขนที่ถูกพันผ้าไว้เพื่อห้ามเลือด
อามุโร่ : อื้อ คิดว่าไม่เป็นไรแล้วหล่ะ - เขาหันมายิ้มบางๆให้แฟนสาวก่อนจะเอามือข้างซ้ายมาแตะทีแผลพลางร่ายมนต์รักษา


"เพราะอาจัง ต้องคอยดูแลชั้นแท้ๆเลย เลยต้องบาดเจ็บแบบนี้"

เธอรู้สึกผิด และโทษตัวเองอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ออกจากดันเจี้ยน จนน้ำตาใสๆไหลออกมา

"ขอโทษนะ อาจัง ฮืออออ ~"

เธอร้องไห้พลางกำมืออาจังเอาไว้

"แงงงงงงงงงง๊"


อามุโร่ : ฮะๆ ไม่เอาน่ะ อย่าร้องไห้สิ . . . - ชายหนุ่มพูดปลอบพลางลูบศรีษะเธอเบาๆ - ถ้าแผ่นหลังของเธอมีลอยแผลเป็นขึ้นมา ชั้นคงจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตแน่ๆเลย  แผลแค่นี้น่ะมันไกลหัวใจตั้งเยอะนะ~ เพราะงั้น . . . - ชายหนุ่มช้อนวงแขนทั้งสองข้างของคนรักพลางพิงหลังของตัวเองติดกับหัวเตียงก่อนจะดึงตัวของแฟนสาวจูบเปลือกตาของแฟนสาวพลางดื่มหยดน้ำบนดวงตาของแฟนสาว ก่อนจะยิ้มบางๆให้ - เลิกร้องให้เุถอะนะ


"ก็อาจัง เจ็บเพราะชั้นนี่นา"

เธอพูดพลางซบหน้าลงกับอกอาจัง

"งั้น ตลอดที่อาจังบาดเจ็บ อาจังอยากให้ชั้นทำอะไร ก็บอกนะ เป็นการชดเชยยความผิดไง"


เมื่อเธอพูดจบ เธอก็ประทับริมฝีปากของเธอประกบเข้าหาอาจัง และ จุมพิศอย่างยาวนาน

"งั้น เด๋วชั้นไปเอายาปก้ปวดมาให้อาจังนะ แล้วอาจังก้นอนพักเยอะๆหละ"

เธอพูดพลางลุกไปเอายามาให้อาจัง


จังหวะที่แฟนสาวทำทีจะลุกจากเตียง ชายหนุ่มได้คว้ามือของเธอไว้ก่อนจะร่างของเธอมากอดไว้

อามุโร่ : ไม่เป็นไร แค่เธอใกล้ๆก็พอแล้วล่ะ - ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนเบาๆ ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก

อามุโร่ : อ๊ะ จะว่าไป . . . เมื่อกี้เธอบอกว่าจะใช้ให้ทำอะไรก็ได้สินะ? - ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางลากเสียงกวนประสาทหน่อยๆ


"ใช่ อาจังอยากให้ทำอะไรนะ ได้หมดเลยหละ"

เธอพูดพลางยิ้มอย่างมีความสุข

แต่เอ๊ะ ไหงอาจัง ทำเสียงแปลกๆๆ

"อะ อะ อาจัง คิดอะไรอยู่อ่ะ"

"ชั้นรู้ว่าอาจังเป็นคนรักษาสัญญา ใช่มั๊ยย"


เธอพูดดักไว้ ก่อนที่จะหอมแก้มคนรักของเธอ พลางลุกไปเอายา


อามุโร่ : อื้ม~ - ชายหนุ่มปล่อยให้แฟนสาวเดินไปนำยามาให้


"จ้าเนะ อาจัง~"

เธอเดินไปนำยาและน้ำกลับมาที่เตียงนอน

"นี่ยานะอาจัง ค่อยๆกินนะ แล้วก็กินน้ำตาม"

เธอพูดพลางถือยาไว้ในมือ


ชายหนุ่มรับเม็ดยาไว้ก่อนจะมองตาหวานมาทางแฟนสาว - ป้อนหน่อยสิ ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงหวานอ้อนแฟนสาว


"งะ งืมม งั้นเดี๋ยวชั้นป้อนนะ"

เธออมยาก่อนที่จะค่อยๆ สัมผัสริมฝีปากอาจัง ก่อนค่อยๆ ใช้ลิ้นดันเม็ดยา ให้ส่งผ่านไปที่อาจัง

"อ่าาาา กินน้ำตามด้วยนะ อาจัง"

เธอพูดพลางหน้าแดง แล้วหลบสายตาของอาจัง


อามุโร่ : อือ~ - ชายหนุ่มหลับหลี่ตาลงช้าพลางรับยาจากแฟนสาว - ฮึๆ~ คืนนี้คงหายปวดแล้วล่ะ~ นางฟ้าอุส่าป้อนยาให้ขนาดนี้นี่นา~ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงหวานก่อนจะเลื่อนมือมาแตะที่รอยคราบน้ำตาของแฟนสาว - ดูสิ หน้าเลอะไปหมดแล้ว ไปอาบน้ำเถอะ


"เจ็บแผลแบบนี้ อาจังก็อาบน้ำไม่ได้หละสิ งั้นเดี๋ยวชั้นเช็ดตัวให้อาจังนะ~"

เธอพูดพลางนึกขึ้นได้ "งั้นขอชั้นอาบน้ำแป๊บนึงนะ เด่วออกมาเช็ดตัวให้น้า"

เธอพูดก่อน เดินเข้าไปใกล้อาจัง แล้วก้มลงหอมแก้มคนรักก่อนที่จะเดินไปอาบน้ำ


อามุโร่ : เอ๋? เดี๋ยวก่อนเมโลอ๊ะ . . - ชายหนุ่มยังไม่ทันค้านก็ถูกเธอหอมแก้มพลางหนีเข้าไปในห้องน้ำเสียแล้ว ปล่อยให้ชายหนุ่มนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นและยาก็เริ่มออกฤทธิ์ทำให้ชายหนุ่มอ่อนเพลียลงแล้ว


หลังจากเธอเข้าไปอาบน้ำซักพัก เธอก็ออกมาพร้อมผ้าขนหนูบนผมเช่นเดิม

แต่ครั้งนี้ เธอตักน้ำอุ่นใส่กังน้ำเล็กๆ ออกมาด้วย

"อาจัง หลับหรือยังงง"


เธอพูดพลางเดินมาริมเตียง และวางถังไว้ข้างๆ พลางเอาผ้าขนหนูผืนเล็กๆ จุ่มน้ำ พลางบิดหมาดๆ

"อะอะ อาจัง ขอโทษนะ"

เธอค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของอาจังออก เพื่อเช็ดตัวให้กับอาจัง

"เดี๋ยวอาจังต้องเปลี่ยนเป้นชุดนอนด้วยนะ จะได้ไม่เหนียวตัว"


เธอพูดพลาง เริ่มเอาผ้าชุบน้ำหมาดๆ เช็ดตัวอาจัง


อามุโร่ : อื้อ . . . - ชายหนุ่มตอบเบาๆพลางสติที่เลือนลางไม่มีแรงจะแย้งแฟนสาวแต่อย่างใด เสื้อของชายหนุ่มค่อยๆถูกปลดออกโดยคนรักของเขาช้าๆ ชายหนุ่มมองคนรักด้วยสายตาเหนื่อยอ่อนเพราะฤทธิ์ยาก่อนจะพลิ้มตาหลับลงไปอย่างช้าๆ


ขณะที่เธอ เช็ดตัวให้กับคนรักของเธออยู่นั้น

เธอก็มองหน้าคนรักของเธอ ด้วยสายตาอบอุ่น

"ขอให้อาจังหายเร็วๆนะ รู้มั๊ย ว่าเค้าเป็นห่วงอาจังมากนะ"

เธอพูดพลางเอาหน้าผาก เข้าไปชิดหน้าผากของอาจังเพื่อวัดไข้

"ดีจัง ที่ไม่มีไข้"

"อาจัง ขยับตัวนิดนึงนะ เด๋วชั้นจะเปลี่ยนชุดนอนให้นะ"


เธอพูดพลาง ค่อยๆ กอดดอาจังเพื่อถอดเสื้อออกทางด้านหลัง

และรีบใส่เสื้อนอนตัใหม่อย่างรวดเร็ว เพราะกลัวอาจังจะหนาว

"นอนดีๆนะ อาจัง"

เธอค่อยๆประคองอาจังให้ล้มตัวลงนอน และค่อยๆติดกระดุมเสื้อให้

"สบายตัวแล้วหละน้าา"


อามุโร่ : อื้ม ขอบคุณ~ . . . - ชายหนุ่มยิ้มบางๆ พลางนอนตะแคงมาทางแฟนสาว - นี่ ลูบหัวชั้นหน่อยได้รึเปล่า . . .? - ชายหนุ่มถามแผ่วเบาพลางเอื้อมมือไปจับมือของแฟนสาวมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเอง


"ถ้าชั้นไม่ลูบผมให้อาจัง อาจังจะไม่นอนหรือไง หือออ"

เธอพูดพลางทำสายตาซุกซน แต่ก็ขยับขึ้นไปนั่งบนเตียง และ พยายามอุ้มอาจังมาหนุนตักเธอ

พลางลูบผมของอาจัง อย่างแผ่วเบา

"อาจัง อยากฟังเพลงอีกมั๊ย หือออ หรือว่า จะนอนพักเงียบๆดี"

เธอถามพลางโน้มตัวลงไปกระซิบที่หูของอาจัง


ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ด้วยความเหนื่อยอ่อน บนตักของแฟนสาว
อามุโร่ : อือ ฟังสิ ชั้นอยากฟังเธอร้องเพลงนะ . . . - ชายหนุ่มอ้อนเบาๆก่อนจะพยายามยกคอของตัวเองจูบแฟนสาวเบาๆ - แฮะๆ ไม่มีแรงจะแหย่เมโลนี่แล้วล่ะ ^ - ^'''


"ชั้นร้องให้อาจัง ฟังคนเดียวนะ ~"

เธอพลางฮัมอีกเพลงนึง ที่เธอชอบ เพื่อให้คนที่เธอรักที่สุดฟัง



ตอนที่ฮัมเพลงอยุ่นั้น เธอก็ลูบผม อย่างเป็นจังหวะ และเผ่าเบา เพื่อไม่ให้กวนการนอนพักของคนรักของเธอ

เมื่อเพลงจบ เธอก็โน้มตัวลงมาประทับริมฝีปากกับอาจังอย่างแผ่วเบา

"ชั้นยอมให้อาจังแกล้งได้คนเดียวนะ ~"

อามุโร่ : ดีจังเลย . . .~ - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบา พลางค่อยๆหลับไปบนตักของคนรักช้าๆ พลางมีน้ำใสไหลออกมาจากดวงตาของชายหนุ่มก่อนจะหลับไป


"หลับแล้วเหรอ"

เธอพูดพลางก้มหน้าลงไปมองว่า คนรักของเธอหลับหรือยัง

"นอนร้องไห้ด้วยอ่ะ หรือว่าจะเจ็บแผลกันนะ"


เธอค่อยๆ ใช้มือของเธอ เช็ดน้ำตาของอาจัง อย่างแผ่วเบา เพราะกลัวจะทำให้อาจังตื่น

เมื่อเธอเห็นอาจัง หลับแล้ว เธอจึงหยิบหมอน มาหนุนหลังของเธอไว้

พลางนอนหลับในท่าแบบนั้น

"โอยาซึมิ อาจัง~"


- Midnight -

สายลมเย็นๆที่พัดเข้ามาจากบานหน้าต่างค่อยๆพัดผ่านแก้มใสๆของชายหนุ่มที่หลับอยู่บนตักค่อยๆขยับเปลือกตาก่อนจะลืมตาขึ้นพลางมองไปรอบๆ
อามุโร่ : ''  อืม? . . . '' ชายหนุ่มคอ่ยๆพยุงตัวขึ้นมาจากตักของแฟนสาวพลางหันมามองเธอ - '' หลับทั้งๆที่นั่งอยู่หรอเนี่ย เก่งจังเลยแฮะ '' - ชายหนุ่มยิ้มเบาๆ พลางช้อนขาของหญิงสาวขึ้นพลางประคองให้นอนในท่าปรกติ ชายหนุ่มมองร่างกายของแฟนสาวของตนพลางโน้มตัวลงจูบแฟนสาวเบาๆ
อามุโร่ : หลับฝันดีนะ . . . ยัยบ๊อง - ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นมาจากเตียง ก่อนจะหยิบเสื้อโค๊ตตัวหนาเดินออกจากห้องไป . . .


เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก แสงก็ส่องเข้ามาในห้อง จนเธอรู้สึกตัว จนต้องตะแคงไปอีกฝั่ง เพื่อหลบแสงที่ส่องเข้ามา

"อืออออ เช้าอีกแล้วเหรอ"

เธอพูดพลางยืดแขนขึ้นสุดแขน เป็นการบิดขี้เกียจ

เมื่อเธอหายจากการสลึมสะลือ เธอนึกขึ้นได้ว่า เมื่อคืนเธอนั่งหลับอยู่นี่นา เพื่อให้อาจังหลับสสบายๆ

แล้วไหงตื่นมา คนบนตักถึงหายไป เธอจึงสะดุ้งมองไปรอบห้อง

"อาจัง ไปไหนอ่ะ"

เธอพูดพลางตะโกนเรียกชื่อ ของอาจัง เพราะกลัวว่า เขาจะบาดเจ็บแล้วฟุบอยู่ที่หนซักแห่งหรือเปล่า

"อาจัง อยู่มั๊ย"

เมื่อเธอลืมตาตื่นเต็มที่ เธอจึงลุกออกจาเตียงอย่างรวดเร็ว และพยายามมองหาคนที่เธอรัก


เมื่อเธอลองหาจนทั่วห้องแล้วกลับไม่พบอามุโร่เลย แม้แต่จดหมายก็ไม่มีเขียนบอกไว้ว่าไปไหน ในห้องตอนนี้มีเพียงแค่เมโลนี่อยู่เท่านั้นเอง


"อาจังไปไหนอ่ะ"

เธอพูดพลางเดินมองหาจนทั่วห้อง แต่ก็ไม่มีวี่แวว ว่ายังมีคนอื่นอยู่ในห้องเลย

เธอจึงเดินลงไปที่เคาเตอร์ชั้นล่าง เพื่อสอบถามพนักงานแถวนั้นดู

"ไม่ทราบว่า เห็น อามุโร่คุงมั๊ย เอิ่มม ที่พักให้ 03 หนะคะ ที่บาดเจ็บที่แขน เอิ่ม ที่ ...."

"เห็นกันบ้างไหมคะ"

เธอถามอย่างลุกลี้ลุกลน เพราะไมรู้ว่าคนที่เธอรักหายไปไหน


พนักงานโรงแรม A : เอ? เค้าไม่อยู่ที่ห้องหรอกหรอครับ? - ชายหนุ่มถามเมโลนี่ พลางหันไปหาเพื่อนร่วมงาน - นายเห็นเขาไหม?
พนักงานโรงแรม B : ไม่นะ ชั้นยังไม่เห็นเลย สงสัยคงออกไปตอนกลางคืนก่อนกะของพวกเราล่ะมั้ง? - ในขณะที่กำลังวุ่นวายกันอยู่นั้น เสียงประตูได้เปิดออกพลางปรากฏร่างชายหนุ่มที่กำัลังตามหากันอยู่

อามุโร่ : หืม? อ้าวเมโลนี่ตื่นแล้วหรอ? - ชายหนุ่มทำหน้าสงสัยเล็กน้อยก่อนเดินมาหาเมโลนี่


เมื่อเธอหันไปตามเสียง เธอก็ได้พบกับคนที่เธอตามหา

แต่เธอกลับหันหลังกลับ และเดินขึ้นห้องของเธอ โดยไม่สนใจคนข้างหลังที่เรีียกเธอแม้แต่น้อย


อามุโร่ : ?? - ชายหนุ่มเป็นงง พลางรีบเดินตามหญิงสาวขึ้นไปที่ห้องพัก - เมโลนี่? เป็นอะไรไปน่ะ? - ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาพลางถามคนที่อยู่ด้านใน


เธอนั่งอยู่บนเตียง พลางหันหลังให้กับอาจัง

"ไปไหนมา ไม่รู้เลยเหรอว่าชั้นเป้นห่วงแค่ไน๋"

"แขนก็ยังเจ็บอยู่ แล้วยังหายไปไม่บอกไม่กล่าว"

"คิดถึงความรู้สึกของคนที่เค้าเป็นห่วงบ้างมั๊ย"


เธอพูดออกมายาวเหยียด โดยไม่หันไปมองหน้าอาจังแม้แต่น้อย

เธอพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือ และเมื่อพูดจบ เธอก้อเงียบลง ปล่อยให้ทุกอย่างเงียบสงบ


ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งพลางเดินมาใกล้ๆแฟนสาวที่กำลังงอลอยู่ก่อนจะย่อตัวลงนั่งใกล้ๆ

อามุโร่ : ขอโทษ . . . ชั้นไม่รู้ว่าเธอจะตื่นเร็วแบบนี้ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆอย่างสำนึกผิด - พอดีชั้นอยากจะสูดอากาศข้างนอก ก็เลยออกไปก่อนแล้วตอนขากลับก็ไปส่งเควสกับคุณจีน่ามาน่ะ ชั้นไม่อยากรบกวนเธอตอนหลับนี่นาก็เมื่อคืนเธอให้ชั้นหนุนตักตลอดเลย . . . แต่ถ้าเธอโกรธล่ะก็ขอโทษนะ . . . - ว่าแล้วชายหนุ่มค่อยๆโอบหญิงสาวจากด้านหลังพลางจับมือสองข้างไว้แน่น


มือของเธอกระตุกขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังไม่หันหลับมามองอาจัง

"ทำไมไม่รอกัน จะปลุกชั้นก็ได้นี่นา"

"แล้วถ้าวันนึง ชั้นหายไปแบบนี้บ้าง อาจังจะคิดยังไง"


เธอพูดพลางเหม่อลอย อยู่ในความคิดของตัวเอง


อามุโร่ : ก็ชั้นไม่อยากกวนเธอนี่นา . . . อีกอย่างชั้นออกไปตอนดึกด้วย จะให้ปลุกเธอขึ้นมาได้ยังไงล่ะ- ชายหนุ่มว่าพลางดึงมือกลับมาหยิบตราชนะ Areana A Rank ยื่นให้หญิงสาวดู
อามุโร่ : ชั้นแค่ออกไปชิงรางวัลมาก็เท่านั้นเอง . . . พอดีเงินของชั้นก็หมดไปกับแหวนที่ซื้อให้เธอ ก็เลยไปล่าเงินรางวัลมาแล้วตอนกลับก็แวะไปหาคุณจีน่าเพื่อเอาเควสไปส่ง

System : Reward เควส เงิน เงิน!(Event) - Point 55 Gold 15000 (หักครึ่งหนึ่งเพราะใช้บอท)

อามุโร่ : แล้วก็ถ้าเธอหายไปจริงๆ ชั้นจะตามหาเธอจนกว่าจะเจอ จะให้พลิกแผ่นดินหาชั้นก็จะหาเธอให้พบ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางกอดเอวแฟนสาวไว้แน่น


"ทีหลังจะไปไหนต้องบอกชั้นก่อน เช้าใจมั๊ย สัญญานะ"

"แล้วถ้าชั้นจะหายไปนะ ชั้นไม่ให้อาจังหาชั้นเจอแน่นอน คอยดูสิ"


เธอหันหน้ามาหาอาจังในที่สุด

"ไม่งั้น คราวหน้าชั้นจะไม่ยกโทษให้แล้ววววววว"


"เห๋ แต่อาจังเคยบอกว่า อาจังมีเงินเยอะนิ แหวนวงนั้นมันแพงมากเลยเหรอ"


เธอตกใจมากกับราคาของแหวนที่เธอใส่อยู่

"ทีหลังไม่ต้องเอาของราคาแพงมาให้นะ แค่อาจังอยู่กับชั้นก็พอแล้ว"

เธอพูดพลาง กอดคนรักแน่นขึ้น


อามุโร่ : อื้อ สัญญา - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางหลบตาแฟนสาว - เอ่อ ก็ไม่ได้แพงมากหรอก แต่พอดีกลัวว่ามันจะไม่พอใช้น่ะก็เลยไปหามาสำรองไว้ก่อน เธอกินจุซะขนาดนี้ ชั้นเลยต้องหามาเพิ่มน่ะ ฮะๆ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางเชิดคางแฟนสาวขึ้นมามองตาเขา - แต่ถ้าเธอหายไปแล้วหนีชั้นไม่ยอมมาเจอล่ะก็ . . . - ชายหนุ่มก้มลงจูบแลกลิ้นกับแฟนสาวพลางแกล้งเธอจูบนานกว่าปรกติ - ชั้นจะจูบเธอจนสลบเลย~


"อะ อะ อาจัง หา หาย ใจ มะ ไม่ ออก แล้วว ~"

เธอพูดพลางหายใจเข้าอย่างเต็มปอดดด

"แล้วใครที่กินเยอะอ่ะ ไม่ใช่ชั้นแล้วหละ ปรักปรำกันชัดๆๆ !!"

เธฮทำหน้าจริงจัง และย้ำ คำหลังสุดๆ

"แล้วออกไปข้างนอกวันนี้ อากาศดีหรือเปล่า แล้ววันนี้จะพาชั้นไปเที่ยวไน๋"

เธอถามอาจัง อย่างรวดเร็ว จนอีกฝ่ายแทบจะฟังไม่ทัน


อามุโร่ : นั่นสิใครกันนะ ที่สั่งทีละเยอะๆ เผื่อชั้นด้วยน่ะ - ชายหนุ่มยิ้มแหย่แฟนสาว  
อามุโร่ : ตอนที่ไปสนามประลองลมค่อนข้างแรงอยู่เหมือนกันชั้นว่าอยู่ที่ห้องน่าจะดีกว่านะ - ชายหนุ่มบอกแฟนสาวพลางจูบเปลือกตาของเธอเบาๆพลางเลียน้ำตาคลอออกมาเบาๆ
อามุโร่ : ใ้ห้ตายสิเธอเนี่ยร้องไห้ทำไมล่ะเนี่ย ก็บอกแล้วนี่นาว่าไปแป๊บเดียว = x = แต่ก็ขอบคุุณแล้วก็ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ


"ก็สั่งมากินด้วยกันงาย ไม่ชอบเหรอคะ เดี๋ยวทีหลังไม่สั่งเผื่อเลยนิ"

เธอพูดพลาง ทำท่างอนน้อยๆ

"ว้า วันนี้ลมแรงเหรออ นึกว่าจะได้ออกไปเดินเล่นซะอีกก แล้วอยู่ในห้องทำอะไรดีหละอาจัง"

เธอพูดพลาง ทำหน้าครุ่นคริด


อามุโร่ : ฮะๆ โทษทีๆ - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆพลางหอมแก้มแฟนสาวเพื่อง้อเธอ - ก่อนอื่นเธอไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นเช็ดผมให้~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆก่อนจะปล่อยมือจากเอวของแฟนสาว


"อืม  ก็ได้"

เธอหอมแก้มคนรักเธอ 1 ที

ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว เพราะโดนล่อด้วยการบอกจะเช็ดผมนั่นแล

"เสดแล้ววว"

"ชุดน่ารักมั๊ย อาจังง >///<"


เธอพูดพลางหมุนตัวให้คนรักเธอดู 1 รอบ




อามุโร่ : . . . - ชายหนุ่มเอามือแตะหน้าตัวเองพลางถอนหายใจเบาๆ - มานี่เดี๋ยวนี้เลย = - = . . .- ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะยื่นมือไปขอมือแฟนสาว


"อ๊ะ ไม่น่ารักเหรอ อาจัง เดี๋ยวชั้นไปเปลี่ยนก็ได้นะ"

เธอพูดพลางเดินไปจับมืออาจังอย่างรวดเร็ว


อามุโร่ : เปล่า . . - ชายหนุ่มรับมือของแฟนสาวก่อนจะเชิญให้เธอมานั่งตรงหน้าเขาก่อนจะเอามือของตัวเองรวบผมของเมโลนี่เบาๆ - ชุดน่ะน่ารัก แต่ทำไมถึงไม่เช็ดผมให้แห้งก่อนค่อยใส่มาล่ะ ดูสิเปียกหมดเลย - ชายหนุ่มเอ็ดแฟนสาวเบาๆพลางค่อยๆเช็ดผมของแฟนสาวไปด้วย


"ก็ชั้นอยากให้อาจังเห็นเร็วๆนี่นา"

เธอพูดพลางนั่งจุมปุกให้อาจังเช็ดผมให้

"ถ้าไม่ได้ไปเที่ยว ชั้นก็ไม่ได้ใส่พอดี ~"

"นึกว่าชุดไม่น่ารักซะอีก ทำหน้าซะดุเชียวววว"


อามุโร่ : ก็มันน่าดุไหมล่ะ  ทีหลังก็เช็ดผมให้แห้งก่อนค่อยใส่สิ - ชายหนุ่มเอ็ดแฟนสาวพลางขยี้ผมเธอจนแห้ง ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นใช้หวี ค่อยๆแปลงผมของแฟนสาวอีกครั้ง - สะบายรึเปล่า? - ชายหนุ่มถามเธอจากด้านหลังเบาๆ แกล้งแฟนสาวด้วยการแนบริมฝีปากของตัวเองจูบที่คอให้เป็นรอยจ้ำระหว่างคอเสื้อนั่น - โชว์มากเกินไปแล้ว ชั้นหึงนะ . . .


"ไม่เช็ดหรอก ก็หน้าที่เช็ดผมชั้น เป็นของอาจังนี่นา"

เธอพูดพลางทำหน้าพริ้มอย่างมีความสุข

"งืมมม งำ"

เธอทำเสียงในคอตัวเองเบาๆ ช่วงที่อาจังเริ่มสางผมให้เธอ

"แอ๊ะ" อาจัง เดี๋ยวเถอะ

เธอตกใจที่อยู่ดีๆ แฟนหนุ่มเธอก็ประทับรอยที่คอของเธอ

"ชุดนี้ไม่เห็นจะโป๊ตรงไหนเลย อาจังแหละ ทำให้มันโป๊"

เธอพูดพลางหันไปขยี้ผมแฟนหนุ่มของเธอ


อามุโร่ : อ้าวหรอ? ^ ^ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหน้าระรื่นเมื่อมือของตัวเองเป็นคนปลดคอเสื้อของแฟนสาวเอง - ก็นะคอเสื้อยังชื้นอยู่ชั้นก็เลยถอดออกมาน่ะ แล้วพอเห็นรอยนั้นหายไปแล้วชั้นเลยคิดถึงตอนที่เธอกดชั้นลงบนเตียงได้ ก็เลยเอาคืนไงล่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มเยาะยื่นหน้ามาใกล้ๆแฟนสาว - หรือจะใ้ห้ทำอีกข้างดี?


"โหยยยยย อาจังนะอาจังงง"

เธอพูดพลางนั่งพิงแขนคนรักของเธอ

"ทีหลังนะ ชั้นจะพันทั้งตัวเป้นมัมมี่ไปเลยย ดีมั๊ยย อาจัง คริๆ"

เธอพูดหยอกล้ออย่างมีความสุข

"ไปอาบน้ำได้หละ อาจัง โอ้เอ้ จะตู่ไม่ยอมอาบเหรอ เดี๋ยวตัวเหม็นนะ"


เธอพูดพลางทำมือปิดจมูก


อามุโร่ : เสียมารยาทน่ะ ชั้นอาบตั้งแต่ก่อนจะกลับมาที่นี่แล้ว~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางงับหูแฟนสาวที่พูดโอเวอร์ - หันมานี้สิ ชั้นจะติดกระดุมให้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลื่อนมือไปติดคอเสื้อของเธอให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อนจะผูกโบว์ให้ - อื้มเสร็จแล้ว ว่าแต่หิวรึยัง?


"ขอบคุณน้า อาจัง~"

แล้วเธอก็หอมแก้มคนรักของเธอ 1 ที


"ว้าววววว กินข้าวเหรอ กินๆๆ"

"แล้วจะสั่งมากินบนห้อง หรือลงไปกินข้างล่างกันดีหละคะ"

เธอเดินไปนั่งตักคนรักของเธอ แล้วจ้องตาแป๋วว~


อามุโร่ : ~ = /// = - ชายหนุ่มหน้าแดงขึ้นทันทีที่เธอนั่งตักของเขา - นี่~... อ้อนกันแบบนี้เดี๋ยวชั้นก็กินเธอแทนหรอก - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางหอมแก้มเธอเบาๆ - ชั้นสั่งไว้แล้วล่ะ เดี๋ยวก็มาส่งแล้ว - ชายหนุ่มว่างพลางประสานมือกับคนรัก - ไม่รู้ว่าจะถูกใจรึเปล่า แต่ของหวานเป็นช็อกโก้ซันเดย์นะ ชอบไอศครีมรึเปล่า?


"แหนะๆๆ เดี๋ยวเถอะ ชั้นก้อแค่ดีใจที่ได้กินข้าวเท่านั้นเองน้า"

"อ่ะ ไปสั่งไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่นิ ไม่เห้นรู้ตัวเลย"

"แล้วก็ของหวาน ชั้นชอบ ชอคโกแลตที่สุดเลยยย ขอบคุนน้า ~"

เธอพูดพลางหอมแก้มคนรักเธออีกครั้งหนึ่ง


"แล้วอาจัง ชอบกินของหวานแล้วเหรอ"

เธอพูดพล่าม พลางเอียงตัวไปซบอกคนรักของเธอ


อามุโร่ : ก็นะ ถ้าไม่สั่งมาด้วยเธอก็คงจะสั่งมาเพิ่มใช่มั้ยล่ะ แต่ดีแล้วล่ะที่เธอชอบ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางซบหน้าลงบนศรีษะของแฟนสาวพลางลูบผมของเธอเบาๆ

พนักงานโรงแรม : อะฮึ่มอาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ - เมดสาวที่ยืนมองทั้งสองคนที่กอดกันอยู่ตรงนั้นพลางเรียก

อามุโร่ : อื้ม ขอบคุณนะ เงินวางอยู่ตรงโต๊ะแล้วล่ะหยิบไปได้เลย - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางยิ้มให้พนักงานสาวก่อนที่เธอจะโค้งให้พลางเดินออกไปจากห้อง

อามุโร่ : นี่ อาหารมาแล้วล่ะ ชั้นสั่งซุปข้าวโพดกับสลัดมาน่ะ หรือถ้าเธออยากทานพวกพวกเนื้อล่ะก็จะเอาสเต็กปลาของชั้นไปก็ได้นะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางปล่อยมือจากแฟนสาว


"ว้าววว น่ากินทุกอย่างเลยหละ อาจัง"

เธอรีบคว้ามือคนรักของเธอ แล้วจูงมานั่งกินที่โต๊ะด้วยกัน

"ไม่เป็นไร อาจังกินสเต็กปลาเลย ให้ชั้นกินแต่เช้า เดี๋ยวอ้วนพุงออก อาจังไม่ชอบพอดี"

"ตอนเช้า กินพวกซุปก็พอแล้วหละ~"

เธอตักซุปข้าวโพดของเธอใส่ช้อน ป้อนให้อาจัง

"ฟู่วว ~ อ่ะ ลองชิมดูนะ เผื่ออาจังชอบ"


อามุโร่ : หืม? อ้าม~ - ชายหนุ่มอ้าปากงับช้อนเข้าไปพลางสูดซุปข้าวโพดไว้ในปากของตัวเองพลางดึงแขนของแฟนสาวมาประกบริมฝีปากป้อนของเหลวนั้นเข้าไปในช่องปากของแฟนสาวอย่างดูดดื่ม - อร่อยมั้ย? ^ ^


เธอตกใจเล็กน้อยเผลอกลืนซุปข้าวโพดลงไปในคอของเธออย่างรวดเร็ว จนยังไม่ทันรู้รสชาติซุปเลย

"อาจังงง เผลอเป็นไม่ได้เลยนะ เดี๋ยวไม่ป้อนซะเลย"

เธอพูดพลางอมยิ้มน้อยๆ

คราวนี้เธอเลยตักซัปข้าวโพด ทำท่าเหมือนจะป้อนอาจังอีกครั้ง

แต่ พอใกล้จะถึงริมผีปากอีกฝ่าย เธอหันช้อนเข้าปากตัวเอง

"อร่อยจริงๆด้วยหละ อาจัง~"


ฮึๆ~ ดีแล้วล่ะที่ชอบ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ - ถ้างั้นรีบทานเถอะเดี๋ยวไอศครีมจะเย็นซะก่อน อ๊ะจริงสิ - ชายหนุ่มเหมือนจะนึกอะไรออกพลางหันมาตัดสเต็ก ชิ้นเล็กพลางยื่นช้อนไปตักสลัดเลือกผักกาดชิ้นเล็กๆมารวมกันเป็นคำเดียวก่อนจะแอบตักซุปของแฟนสาวมาราดหน้าเล็กน้อยพร้อมกับยื่นมาให้เธอบ้าง - ลองทานดูสิ อร่อยนะ~


"อ้ำ ~"

"อร่อยเหมือนกันน้านี่"

เธอพูดพลางเลียริมฝีปากของตนเองที่เปรอะคราบซุป

ก่อนที่เธอจะตักสลัด ราดด้วยซุปข้าวโพด แล้วป้อนให้อาจัง


"ห้ามแกล้งอีกหละ อาจัง ^____^"


ชายหนุ่มอ้าปากรับช้อนนั้นพลางยิ้มบางๆให้ ก่อนจะปล่อยให้แฟนสาวทานต่อจนหมด ชายหนุ่มเลื่อนถาดที่มีฝาปิดอยู่มาให้เมโลนี่

อามุโร่ : อ่ะนี่ ซันเดย์ ลองเปิดดูสิ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางพูดเสียงใส และเมื่อแฟนสาวเปิดได้มีเยลลี่ตัวน้อยกระโดดแตะแก้มใสๆของแฟนสาวเบาๆ


Poring Mini - มิ้ว~ > o < '' - เจ้าหนูปอริ่งหลับตาปี๋เมื่อชนกับแก้มของเมโลนี่ก่อนจะหล่นลงบนอกของเธอพลางกระโดดขึ้นไปนั่งบนศรีษะของเธอ - มิ้ว~ ~= w =~


"ว้าวววว น่ารักก ตัวไรอ่ะ ให้ชั้นเหรอ อาจัง"

เธอ อุ้มเจ้าตัวเล็กไว้บนมือ

"มิ้ว มิ้ว"

แล้วแกล้งทำเสียงเหมือนเจ้าตัวเลก เหมือนกำลังคุยกันอยู่่

พลางเอาหน้า เข้าไปใกล้ๆ แล้วเอาแก้มไปแนบกับเจ้าตัวเล็กที่อยู่บนมือ


อามุโร่ : อือ พอดีเห็นเจ้านี่อยู่ตัวเดียวในร้านขายสัตว์เลี้ยงน่ะ กลัวว่าจะเหงาก็เลยซื้อติดมาด้วย - ชายหนุ่มยิ้มให้กับทั้งคู่ที่กำลังเล่นกันอยู่

Poring Mini : o w o! . .  มิ้ว!~ > w < - เจ้าตัวน้อยตกใจเล็กน้อยเมื่อหน้าของเมโลนี่มาใกล้ๆพลางกระโดดใส่หน้าใสๆของหญิงสาวก่อนจะรีบกระโดดกลับมาหาอามุโร่ ชายหนุ่มรับเจ้าตัวเล็กไว้พลางแอบหัวเราะเบาๆ

อามุโร่ : อ่ะฮะๆๆ โทษทีๆ มินิคงจะกลัวคนน่ะ - ชายหนุ่มพยายามกลั้นหัวเราะพลางมีน้ำตาคลอเล็กน้อย - มินิจัง ไปเล่นกับเมโลนี่เถอะ - ชายหนุ่มเอามือแตะหัวของมินิเบาๆ
Poring Mini : มิ้ว ~ w ~ - เจ้าหนูมินิเคลิ้มทันทีที่มือของอามุโร่ลูบหัวของมันก่อนที่จะถูกส่งให้เมโลนี่ - มิ้ว o _ o'' . . . > _ < '' - เจ้าหนูแอบลังเลเล็กน้อยเมื่อแฟนสาวยื่นมือมารับตัว แต่ก็ยอมกระโดดไปบนมือของหญิงสาวอย่างว่าง่าย - มิ้ว~. . . o ~ o - เจ้าหนูมองตาแป๋วมาทางเมโลนี่พเหมือนกำลังกลัวเธออยู่


"กัวชั้นเหรอ โมอาจัง~"

เธอได้คิดชื่อเจ้าตัวเล็กไว้เรียบร้อยแล้ว

"ไม่ต้องกลัวนะ มิ้วว~"

พลางอุ้ม โมอาจังไว้บนมือ และใช้อีกมือ เขี่ยๆ ตัวโมอา


"นุ่มนิ่มจังเลยยยยย~"


เธอ นั่งมิ้วๆ อยู่กับ โมอาจัง จนลืมว่าตัวเองกำลังกินข้าวอยู่เลยทีเดียว

ชายหนุ่มยิ้มบางๆ พลางวางถุงอาหารของหนูโมอาใกล้ๆถาดอาหารก่อนจะหยิบเจโลปี้ออกมาหนึ่งเม็ดพลางส่งให้เมโลนี่

อามุโร่ : อันนี้อาหารของโมอานะ ให้สามเวลาก็ได้ แต่อย่าให้เยอะนะเดี๋ยวตัวใหญ่ขึ้นล่ะแย่เลย - ชายหนุ่มว่าก่อนจะเปิดอีกถาดหนึ่งที่มีช็อคโกแล๊ตซันเดย์สองถ้วยมาให้เมโลนี่ - ส่วนนี่ของหวานทานซะนะ - ชายหนุ่มว่าพลางตักช็อคโกแล๊ตกับครีมสีขาวขึ้นมายื่นให้แฟนสาว - อ้ามสิ ~
โมอา : O w O !! มิ้ว! - เจ้าหนูโมอาหันมาหาอามุโร่ทันทีที่ได้ยินเสียงของเขาใกล้ๆพลางรีบกระโดดงับช้อนทานไอศครีมนั่นจนหมด - ~ w ~ มิ้ว~
อามุโร่ : ฮะๆ โมอาก็จะทานด้วยหรอ? งั้นผลัดกันทานนะ - ชายหนุ่มว่าพลางตักใหม่ให้เมโลนี่ - เอาล่ะ เมย์จังก็ทานบ้างสิ อ้าม~


"ห๊าาาาาา โมอาาาาาา คำแรกของอาจัง ต้องให้ ม๊าๆกินก่อนสิ ฮืออออ"

เธอพูดพลาง เอานิ้วสะกิด โมอา พลางทำหน้าตาเสียดายไอศครีมช้อนแรกก

"ถ้าคราวหน้า โมอา แย่งม๊าๆ อีกนะ จะไม่ให้หม่ำเจโลปี้แล้ววว"

แล้วเธอก็หันไปหาอาจัง ให้ป้อนให้เธอใหม่อีกรอบ ~


เมื่อช้อนต่อไปยื่นมาเมโลนี่ โมอาได้กระโดดมาทำท่าจะงับช้อนนั้นอีกครั้งแต่ชายหนุ่มเอาหลบไว้ทัน

อามุโร่ : ไม่ได้นะ โมอา ผลัดกันสิ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางลูบหัวโมอา
โมอา : Q ~ Q มิ้ววว~ - เจ้าหนูโมอาอ้อนชายหนุ่มน้ำตาคลอทันทีที่ลงมาแตะที่มือของเมโลนี่
อามุโร่ : หวา ฮะๆ ก็ได้ๆแต่แค่ช้อนนี้เท่านั้นนะ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ พลางยื่นช้อนไปป้อนโมอา
โมอา : > o < ! มิ้ว~!- เจ้าหนูโมอารีบงับช้อนทันที พลางปล่อยช้อนทำหน้าสะบายใจ - = w  =~ มิ้ว~


"ตามคิวสิ โมอาาา เดี๋ยวไม่ให้ไปหาอาจังแล้วนะ"

เธอพูดพลางหันไปกินไอศครีมคำแรก ของรอบที่ 2

"โมอา ต้องเชื่อม๊าๆ นะคะ"


เธอพูดพลางทำมือชี้ไปมา เป็นการสอนโมอา

"ป๊าๆ เป็นของม๊าๆนะ แล้วโมอาก็เป็นของม๊าๆ กับป๊าๆ นะ"


เธอพูดกับโมอา แต่ไม่รู้โมอาจะเข้าใจเธอบ้างมั๊ยน้า~[/color

ชายหนุ่มยิ้มบางๆ พลางตักคำใหม่ให้ โมอาบ้าง
อามุโร่ : อือ ต้องฟังเมโลนี่บ้างนะ ~ แล้วต้องดูแลเมโลนี่ตอนที่ชั้นไม่อยู่ด้วยนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางลูบหัวโมอาเบาๆ
โมอา : > w < ~! มิ้ว~ - เจ้าหนูโมอาพยักหน้าตอบพลางโดดมาจุฟที่ริมฝีปากของชายหนุ่มก่อนจะขึ้นมานั่งบนไหล่ของเขา
อามุโร่ : อิ่มแล้วหรอ โมอา? - ชายหนุ่มหันมายิ้มให้พลางเลื่อนตัวมานั่งใกล้ๆเมโลนี่พร้อมกับถ้วยไอศครีม
อามุโร่ : อ่ะนี่ เหลืออีกเยอะเลยค่อยๆทานนะ - ชายหนุ่มว่าพลางส่งถ้วยให้ก่อนจะรีบเอนตัวหนุนตักของเธอ
โมอา : Q __ Q มิ้วว!! - ท่าทางเจ้าหนูโมอาจะหวงอามุโร่เลยรีบโดดออกมามุดที่มือของชายหนุ่มทันทีเพื่อบอกเมโลนี่ว่าตรงนี้เป็นที่ของตัวเอง


พอเธอเห็นว่า อาจัง หนุนตักเธอ เธอจึงวางไอศครีมไว้ที่โต๊ะ

แล้วเธอก็ค่อยๆ ลูบผม คนที่เธอรักอย่างแผ่วเบา

"แหนะๆๆ  โมอา ดื้ออีกแล้ว มานอนดีๆ กับป๊าๆนี่"

เธอพูดพลางชี้ที่นอน ช่วงบริเวณหัวเข่าของเธอ ( เหนื่อหัวอามุโร่ขึ้นไปเล็กน้อย)

"มานอนตรงนี้สิ เด๋วม๊าๆ จะได้โอ๋โมอาอีกคนไงจ๊ะ มานี่เร็วเข้า"

เธอพูดพลาง ทำหน้ามิ้วๆใส่โมอา


โมอาร์ : ( Q _ Q) , (Q _ Q ) - เจ้าหนูมองน้ำตาคลอใส่เมโลนี่พลางมุดเข้าไปในมือของอามุโร่มากกว่าเดิมเสียแล้ว
อามุโร่ : ฮะๆ ท่าทางจะติดชั้นแฮะ แต่ว่านะ - ชายหนุ่มยิ้มตาหวานให้แฟนสาว - ชั้นติดเธอมากกว่าอีก~


"แอ๊ะ โมอาา"

เธอมองตาละห้อย โดนแย่งที่ไปเสียแล้ววว

"เดี๋ยวซักวันจะไม่ให้โมอา กิน เจโลปี้แล้ว ฮืออออ"


เธอพูด พร้อมกับลูบผมคนรักของเธอไปด้วย

"คราวหน้า อาจังต้องสอนให้โมอา นอนให้ถูกที่นะ เดี๋ยวติดนิสัย"


เธอพูดเหมือนดุโมอา แต่จริงๆ คืออยากทำได้แบบนั้นบ้างต่างหาก

"ก็ถ้า อาจัง ติดโมอามากกว่านะ คืนนี้ นอนข้างนอกเลยคะ"

เธอพูดพลางทำหน้ายิ้มแย้ม แต่ จ้องมาทางอาจังเขม็ง


อามุโร่ : อื้ม จะพยายามก็แล้วกันนะ - ชายหนุ่มว่าพลางหลี่ตาด้วยความเพลิน
อามุโร่ : แล้วถ้าเกิดว่าชั้นติดเธอมากกว่าโมอาล่ะ ชั้นจะได้อะไรหรอ?


"กะ กะ ก็ ได้นอนในห้องไงหละ อาจัง"

เธอพูดพลางหน้าแดง และหลบสายตาคนรักของเธอ


อามุโร่ : งั้น ติดโมอาดีกว่า~ - ชายหนุ่มยิ้มแหย่แฟนสาวพลางยกโมอาที่มุดอยู่ในมือขึ้นมาเอาหน้าถูที่แก้มของตัวเอง
อามุโร่ : อยู่กับโมอาสองคนดีกว่าอีกเนอะ~ - ชายหนุ่มพูดเสียงหวานพลางหลี่ตาไปทางแฟนสาว
โมอา : > o < ~ มิ้วๆ~! - เจ้าหนูโมอาหลับตาปี๋พลางถูแก้มของอามุโร่บ้าง
อามุโร่ : เห็นมะโมอายังบอกว่าดีเลย คุๆๆ~


"งั้นเดี๋ยวชั้นไปนอนข้างนอกเองก็ได้"

เธอพูดพลางทำหน้างอนคนรักของเธอ

"อาจัง ก็แกล้งโมอาแทนชั้นไปเลยแล้วกัน เช๊อะ ~"

เธอพูดพลางบิดจมูกคนรักอย่างหงุดหงิด


ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางจับมือของแฟนสาวไว้
อามุโร่ : ไม่ได้~ ชั้นบอกแล้วนี่นาว่าชั้นจะแกล้งเธอคนเดียว เพราะงั้นเธอก็ด้วยนะยัยบ๊อง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางยิ้มด้วยสายตาคมนั้นก่อนจะจูบฝ่ามือของแฟนสาวเบาๆ

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +15 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 15

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 27-9-2010 21:06:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 1-10-2010 12:33

PREVIOUS

"อื่ม.. คงเพราะไม่อยากให้มีใครกลัวหละมั้ง ฮ่ะๆ จริงสิ ลูมิน่าซังอยากฟังเพลงไหนเนพิเศษรึป่าวหละ? เี๋ดี๋ยวชั้นเล่นให้ฟังจ้ะ"อลิสถามต่อ

NPC : เชิญจ้า

ลูมิน่า : เอ~ เพลงที่อยากฟังหรอ ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ แต่ถ้าเล่นให้ฟังชั้นก็อยากฟังนะ~ - เธอว่าพลางเช็ดผมต่อ


อลิสเล่นเพลงไปเรื่อยๆสักสองสามเพลง ก่อนจะขอตัไปอาบน้ำบ้าง
"ฮ้าา ขออาน้ำก่อนละนะ ลูมิน่าซัง" ว่าแล้วเด็กสาวก้อเข้าห้องน้ำไป เสียงสายน้จากฝักบัวไหลซ่าๆ แล้วเงียบไป ครู่หนึ่งก้อมีเสียงกุกกักๆ และบานประตูห้องน้ำก้อค่อยๆแง้มออกมาเล็กน้อย "อ่า.. ลูมิน่าซังหลับอยู่รึป่าวคะ? ชะ ชั้นลืมผ้าเช็ดตัวน่ะ ช่วยหยิบให้หน่อยสิ -////- "

ลูมิน่า : หืม อื้มได้สิ - หญิงสาวลุกขึ้นจากจากโซฟาพลางเดินมาที่ตู้เสื้อผ้าพลางหยิบผ้าขนหนูสองผืนขึ้นมาก่อนจะเดินไปหาอลิส - ได้แล้วจ้า - เธอเอ่ยขึ้นพลางรอให้อลิสออกมารับไป

System : คะแนนความสัมพันธ์ลูมิน่า +5


"คะ ค่ะ" อลิสรับมาทั้งที่หน้ายังแดงๆอยู ไม่อาจรู้ได้ว่าเพราะน้ำอ่นหรือว่าเขินอยู่กันแน่.. จะเขินได้ไงเล่า นั่นผู้หญิงด้วยกันนะ อ๊ะ หรือว่านี่จะเปนความรู้สึกของหมอนั่น!!! โอย คิดอะไรของชั้นเนี่ย? เด็กสาวจึงหันกลับมาสนใจกับการแต่งตัวต่อ เธอใส่ชุดนอนสบายๆ หลังากนั้นก้อค่อยๆเปิดประตูออกมา
"เหนื่อยมามากแล้ว ลูมิน่าซัง นอนพักสักหน่อยมั้ย?" อลิสพูดพลางเดินไปนั่งลงที่ขอบเตียงด้านหนึง มือเรยวผายออกเชิญให้แขกคนสำคัญมานอนพักผ่อนเสียที

ลูมิน่า : l w l ? อ้อจ๊ะ ถ้างั้นรบกวนหน่อยนะ~ - เธอยิ้มบางๆใ้ห้เด็กสาวพลางเดินอ้อมไปที่เตียงอีกฝากหนึ่งก่อนจะนั่งลงที่เตียง - แฮะๆ จริงชั้นก็ยังไม่ค่อยง่วงหรอกนะ อลิสจะนอนก่อนก็ได้นะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางตั้งหมอนเป็นแนวตั้งกับเตียงพลางเอนหลังพิง


"อ่า ชั้นก้อยังไม่ง่วงหรอก" เด็กสาวขึ้นมานั่งบนเตียเปนเพื่อนก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแว่นตาข้างเตียงมาใส่พร้อมกับเอาหนังสือใต้หมอนออกมาด้วย "แล้ว..ลูมิน่าซัง อยากทำไรหละคะ??"

ลูมิน่า : อืม~ ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก ก็แค่กะว่าจะนั่งคิดอะไรเพลินๆน่ะ อลิสอ่านหนังสือไปเถอะนะ - เธอยิ้มน้อยๆ พลางเงยหน้ามองเพนดานพลางคิดนู่นนี่เรื่อยเืปื่อยไม่รบกวนอลิสที่นั่งอ่านหนังสือใกล้ๆ


"อ๋อ ชั้นจะเขียนไดอารี่ประจำวันน่ะค่ะ แหะๆ ถ้าั้มีอะไรก้อเรียกนะคะ " เด็กสาวค่อยจดบันทึกเรื่องราวในวันนี้ลงไปในหนังสือเล่มบาง ลายมือตวัดเล็กน้อยดูเปนลายมือเด็กน่ารัก สับกับครุนคิดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น จนเวลาล่วงดึกพอควร เด็กสาวจึงปิดหนังสือลงและถอดแว่นตาออก

หญิงสาวไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเธอหยิบออร์ปอร์เม็ดหนึ่งขึ้นมามองพลางยิ้มน้อยๆอยู่อย่างนั้น


"เอ่อ นั่นอะไรหรอ? ลูมิน่าซัง" เด็กสาวจ้องสิ่งที่อยู่ในมือแอสฯสาวอย่างสนใจ

ลูมิน่า : หืม? อ้อ นี่หรอ เขาเรียกว่า โอปอล์น่ะ - หญิงสาวยิ้มพลางยื่น อัญมณีสีขาวบริสุทธิ์ให้อลิสดู - พอดีชั้นไปเจออัญมณีชิ้นนี้ตอนไปล่าซอมบี้มาน่ะ มันสวยเนอะว่ามั้ย? - เธอเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจอย่างน่าหลงไหล พลางมองด้วยสายตาอ่อนโยนกับอัญมณีที่อยู่บนมือของเธอ


"ว้าว สวยจังเลยๆ ว่าแต่จะเอามันไปทำไรหรอคะ?" เด็กสาวเอียงคอถามอย่างสงสัย

ลูมิน่า : ฮิๆ เอาไว้ทำแบบนี้ไงล่ะ~ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางดีดลูกเหล็กเล็กๆไปที่สวิทไฟให้มืดสนิทก่อนจะใช้ไฟอันเท่านิ้วชี้ของเธอส่องผ่านอัญมณี จนเห็นเป็นกลุ่มดวงดาวบนเพดานนั้น - สวยใช่มั้ยล่ะ~


"สะ สุโก่ยย สวยมากๆเลยหละค่ะ" อลิสจ้องไปที่เพดานไม่วางตาเลยทีเดียว เธอนั่งจ้องอยู่อย่างนั้นนานสองนานอย่างไม่รู้ตัว

ลูมิน่า : ฮะๆ สวยใช่ม้า ชั้นก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง แต่ก็ยอดไปเลยล่ะ ชั้นชอบดวงดาวแบบนี้มากเลย พอมองไปแล้วทำให้รู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียวน่ะ - หญิงสาวเ่อ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะค่อยๆปิดไฟฉาย - ดึกแล้วล่ะ นอนเถอะนะอลิสจัง - เธอหันมายิ้มให้เด็กสาวใกล้ๆ


"อื้อ"เด็กสาวหันมาตอบ ก่อนจะหันมายิ้มให้ลูมิน่าซัง แม้จะอย่ในความมืดแต่เธอก้อรู้ว่าลูมิน่าก้อยิ้มตอบเธอเหมือนกัน แล้วจึงค่อยๆล้มตัวลงนอนบ้าง "หลับฝันดีนะคะ ลูมิน่าซัง" หลังจากนั้นสักพัก อลิสก้อค่อยๆจมสู่ห้วงนิทรา เสียงหายใจเปนจังหวะสม่ำเสมอบ่งบอกให้รู้ว่า เธอนั้นหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้ามาพอสมควร

ลูมิน่า : ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพลางเก็บอัญมณีไว้ที่เดิมพลางลูบหน้าผากของอลิสเบาๆก่อนจะค่อยๆลุกออกมาจากเตียงและหายไปจากห้องนอน

- ช่วงเช้า -

ลมร้อนอ่อนๆค่อยๆพัดเข้ามาผ่านหน้าต่างในห้องของชายหนุ่มที่เปลี่ยนตัวกับสาวน้อยที่นอนบนเตียงนุ่มซึ่งแอสฯสาวนั้นไม่ได้อยู่ที่ห้องของเธอแล้ว


"งืมม.." เด็กหนุ่มหน้าหวานงัวเงียตื่นขึ้นมาจากเตียงก่อนจะพบว่าแขกคนสำคัญของเค้าได้หาออกไปจากห้องเสียแล้ว "ลูมิน่าซัง ไปไหนกันนะ..?" อลิสลุกจากเตียงและไปยืนรับลมที่ระเีบียงพลางสอดส่องหาลูมิน่าซังจากมุมสูงแต่ก้อไม่พบ จึงกลับเข้ามาอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกไปที่ด้านในเมืองตรงไปหาคาฟ่าที่อยู่ใกล้ๆ "เอ่อ..ไม่ทาบว่าเหนลูมิน่าซังผ่านมาทางนี้บ้างรึป่าวครับ? " ถามเสร็จเด็กหนุ่มก้อส่งยิ้มหวานให้กับคาฟ่า

Kafra : คะ? เอ... ลูมิน่าซังหรอคะเห็นว่าไปทำธุระกับคุณจีน่าน่ะค่ะกว่าจะกลับก็คงจะเย็นน่ะค่ะ เอาไว้พวกเค้ากลับมาเดี๋ยวชั้นบอกพวกเธอให้นะคะว่าอลิสคุงถามหา - เธอยิ้มให้พลางจดอะไรบางอย่าง - อลิสคุงสนใจจะเข้า Areana รึเปล่าคะ?

Player Selection : 1) สนใจ 2)ม่ายเอา 3) อื่นๆโปรดระบุ


Select : 1
จะออกไปไหน ทำไมไม่บอกกันบ้างนะครับ.. ผมว่าจะเลี้ยงอาหารเช้าสักหน่อยแท้ๆ
อลิสคิดก่อนจะหันกลับมาสนใจเรื่องที่คาฟ่าพูด "ขอบคุณนะครับ ถ้าทั้งสองคนกลับมาฝากบอกว่าผมถามหาด้วยนะครับ ส่วนเรื่อง Areana ผมสนใจครับ จัดที่ไหนครับเนี่ย? ถ้าเปนไปได้ผมขอรายละเอียดหน่อยจะได้มั้ย?"

Kafra : รับทราบค่ะ ก่อนอื่นรบกวนเลือกระดับความยากด้วยนะคะ~ - หญิงสาวยิ้มหวานพลางยื่นใบรับรองมาให้

Player เลือกระดับความยาก D Rank -M Rank




"อื่ม.. ระดับไหนดีนะที่ผมพอจะไหว" อลิสพึมพำและครุ่นคิดอยู่สักพัก จึงได้ข้อสรุปออกมาว่า
"งั้นขอเปน B Rank ละกันครับ"( มีสแตทหนึ่งอยู่ในระดับ A แล้ว จึงขอเลื่อนเป็น B อัตโนมัตินะจ๊ะ)

Kafra : รับทราบค่ะ ถ้าอย่างนั้นขอให้โชคดีนะคะ
Auto Quest Frist Areana B Rank UNlock : B Rank Areana - ผ่าน B Rank ของ Areana ให้ได้ - Reward 30 , gold 2000

ว๊าป! อลิสได้ถูกส่งมายังสนามประลองที่เป็นลานกว้างบริเวณรอบๆมีเสาหินและเนินทรายอยู่เป็นจำนวนมากและคู่ต่อสู้ของเขาเองก็ถูกส่งมาที่นี่เ่ช่นกัน

?? : นายงั้นรึที่เป็นคู่ต่อสู้ในรอบนี้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นห้วนๆ พลางหยิบปืนพกขึ้นมาปลดเซฟตี้ - ชั้นไม่อ้อนข้อให้หรอกนะ - ชายหนุ่มพูดเสียงเข้มพลางปล่อยจิตสังหารออกมาผ่านแววตาคมดุดันนั่น

Areana B Rank  Start! Shin ( Archer ) Vs Alice (Theif)
Shin (1) Info Card Unlock
ATK : A DEF : C HP : C MAGIC : C DEFT : A TECH :B
Battle Selection  : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 1
เมื่อมาถึงสนามประลอง อลิสก้อตั้งสมาธิให้แน่วแน่ ถึงแม้ฝ่ายตรงข้ามจะพยายามปล่อยจิตสังหารออกมา เด็กหนุ่มตวัดสายตาคมกริบไปที่เขาก่อนจะค่อยๆปลดเซฟล๊อกอาวุธตัวเองออกมา รายนั้นเก่งน่าดู น่าจะชำนาญการต่อสู้กว่าเรา..  
คิดได้ดังนั้นอลิสยกปืนขึ้นและเล็งยิงติดต่อกันหลายนัดเื่พื่อเปนการลองเชิง ร่างกายเคลืื่่อนไหวไปรอบๆสนามและยิงโจมตีจากทุกทิศทางหวังให้สกัดการเคลื่อนไหวและโดนจุดสำคัญของคู่ต่อสู้

ฺBattle Alice Miss Shin
ทันทีที่อลิสควักปืนของตัวเองขึ้นชินได้รีบออกตัววิ่งเฉียงออกไปทางด้านขวาอย่างรวดเร็วและใช้ที่กำบังหลบลูกกระสุนพลางยิงสวนอลิสจากจุดนั้นด้วยความเร็วและแม่นยำ

Shin Hit But Aways Alice Damage-2 [========]

ชินเล็งไปที่อาวุธของอลิสจนปืนของเป้าหมายหลุดกระเด็นออกไปก่อนจะรีบกระโดดออกมาขว้างระเบิดมือไปยังชายหนุ่มพร้อมกับตั้งปืนเล็งที่ระเบิดมือนั้น


"แย่หละ ไม่น่าประมาทเลย" อลิสสบถ มีดสั้นที่ถูกควักออกมาปาอย่างรวดเร็วเข้าตรงที่ข้อมือของชิน ให้เขาปล่อยปืนที่เล็งค้างไว้นั่น ก่อนจะกระโดดถอยออกมาจากรัศมีของระเบิดนั่น หลังจากนั้นจึงปลดล๊อกเซฟปืนอีกอันมาใช้แทนอันเมื่อครู่ชั่วคราว ปัง ปัง ปัง !! อลิสเลือกยิงเข้าที่ช่วงหัวเข่าและลำตัวของชิน พลางหลบเลี่ยงสะเก็ดระเบิอดเมื่อครู่

Warning : ระยะห่างระหว่างของอลิสและชินอยู่ไกล เนื่องจากใช้อาวุธระยะไกล (ปืน) สู้กัน จึงกลายเป็นการดักไปโดยสมบูรณ์

Shin : เสร็จชั้นล่ะ!
เมื่อฝ่ายตรงข้ามวิ่งเข้ามายังรัศหมีของระเบิดเขาจึงยิงปืนอัดเข้าไปที่ระเบิดมือนั้นจนเกิดระเบิดขึ้นแรงระเบิดอัดกระแทกอลิสให้กระเด็นอัดเสาหินใกล้ๆ
Shin Hit Alice Damage - 5 [===] Danger!

Shin : หึ งี่เง่าชะมัดเล่นวิ่งมาหาระเบิดแบบนี้คิดจะฆ่าตัวตายสินะ ก็ดีชั้นเองก็จะได้รีบๆจบศึกน่าเบื่อนี่เสียที - ชายหนุ่มว่าพลางเล็งปืนมายังร่างที่นอนอยู่

Battle Selection :1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


Select : 2
"อึก" อลิสกระอักเลือดออกมา แต่ก้อยังไม่ยอมแพ้ รีบกลับมายืนให้ได้ พลางวิ่งออกจากจุดเดิมหลบการโจมตีของชิน และตอบโต้กลับบ้าง กระสุนหลายนัดพุ่งตรงเข้าหาชินที่เปิดช่องโหว่ไว้ (ใช้สกิล Dead Critical  สองครั้งติด ตามด้วยสกิล Perfect Dodge) อลิสอาศัยจังหวะนั้นม้วนตัวเข้าไปเก็บปืนที่โดนปัดไปในตอนแรก ก่อนจะกระโดดหลบเข้าที่กำบังอีกครั้ง แฮ่กๆ ต้องชนะสิ ชั้นต้องชนะ ชั้นจะมาตายที่นี่ไม่ได้...

ปังๆๆ !! เสียงปืนดังอย่างต่อเนื่องชินเล็งยิงไล่ตามการเคลื่อนไหวของอลิสจนชายหนุ่มเข้ามาใกล้ในระยะประชิด (จากผลของ Perfect Dodge) มีดสั้นของชายหนุ่มได้พุ่งมายังคอของชินอย่างรวดเร็ว (Dead Critical) แต่การโจมตีนั้นถูกสกัดด้วยปืนที่เลื่อนมากันจุดตายนั้นไว้ทันก่อนจะรีบถีบตัวเองถอยออกมาจากอลิส

Alice Critical hit < Guard Shin Damage -4 [======]

Shin : ชิ!! - ชายหนุ่มรีบหยิบมีดสั้นออกมาแต่อลิสได้ถอยไปหลบอยู่หลังที่กำบังได้ทัน

Battle Selection : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3) ใช้ไอเท็ม


Select : 1 + 3
อลิสถือจังหวะนั้นโผล่ออกมาจากกำบัง ใช้ปืนคู่ในมือช่วยกันยิงโจมตีชินทันที สกิล Dead Critical ยังทำงานอยู่  
อึก หวังว่าจะได้ผลนะ.. หมอนั่นเก่งเกินไป ไม่ว่ายังไงชั้นในตอนนี้ก้อเทียบไม่ได้เลย แต่ยังไงซะ ชั้นก้อไม่ยอมแพ้หรอก!!
เด็กหนุ่มมีอาการเหนื่อยหอบ และเลือดจะไหลออกมาเยอะกว่าเดิมก้อตาม แต่เขาก้อยังไม่ลดละในการโจมตีต่อเนื่อง และผลัดเปลี่ยนตำแหน่งหลบการโจมตีสวนกลับของชินอยู่ภายใต้กำบังนั่น ใช้สกิล Perfect Dodge และใช้ไอเทม Red potion 1 ขวด

Alice Miss Shin
Shin Couter Alice Damage -1 [==]

ชิน : ชิ! - ชายหนุ่มถีบตัวเองออกมาพลางวิ่งฉีกออกมาทางซ้ายมือเพื่อหลบกระสุนพวกนั้นก่อนจะวิ่งไต่กับเสาพร้อมกับกระโดดขึ้นฟ้า
ชิน : ให้มัน .. น้อยๆหน่อย! - ฟิ้ว! ชายหนุ่มปามีดสั้นบนมือของตัวเองออกไปแฉลบกับแขนของอลิสพลางรีบกลับตัวเองลงมาสู่พื้นพร้อมดีดตัวเข้าไปหลบหลังเสาหินก่อนจะหยิบปืนกระบอกใหม่ออกมา

Alice Healing Red Potion +3 [=====]


"โอ๊ย" เด็กหนุ่มเผลอร้องออกมา แล้วจึงกระโดดออกมาตอบโต้บ้าง ปืนคู่ทั้งสองถูกเติมกระสุนใหม่เรียบร้อยพร้อมกับยิงเข้าที่ต้นขาของชินก่อนที่เขาจะหลบเข้าหลงเสาหิน อลิสวิ่งเบี่ยงออกมาและยิงเข้าใส่คู่ต่อสู้ทันทีที่เขาออกมาจากเสาหินนั่นพลางตะโกนเรียกร้องความสนใจ
"เฮ้ นายน่ะ จะเล่นผมให้ตายเลยหรอไงครับ?" สิ้นคำทักทาย อลิสปามีดสั้นเข้าไปที่ช่วงท้อง ตามด้วยกระสุนที่ลั่นออกจากปืนคู่หวังโจมตีให้ชินได้รับการบาดเจ็บ แล้วจึงกระโดดตัวออกมาจากไปหลบที่หลังเสาหินบ้าง

Alice Miss Shin

ชายหนุ่มวิ่งหลบหลังเนินทรายก่อนจะยิงสวนอลิสไปบ้างพลางนั่งลงหลบอยู่ครู่หนึ่ง
ชิน : ชั้นไม่สนใจหรอกว่านายจะตายหรือยังไง . . . - แกร๊ก!! ฟุบชายหนุ่มรีบวิ่งออกมาจากที่หลบพลางกระโดดหลบมีดสั้นพลางโยนระเบิดมือไปสองจุดตรงที่อลิสหลบอยู่


"บ้าเอ๊ย!!"อลิสสบถ กระโดดใช้เท้ายันเสาหินแล้วถีบตัวออกมาให้ไกลที่สุดจากจุดระเบิดนั้น อาศัยจังหวะนั้นวิ่งเข้าไปชาร์จกับชิน ขาข้างหนึ่งตวัดเตะเข้าที่มือสะบัดให้ปืนของชิินกระเด็นออกไปไกล จังหวะนั้นถือโอกาสกริชขนาดพอดีมือออกมาแทงที่ลำตัว ก่อนจะตวัดขาเตะให้ชินล้มลงและยิงปืนโจมตีต่อกัน

ชิน : แต่ชั้นก็แค่ต้องชนะเท่านั้น  . . .- ชายหนุ่มเปลี่ยนสีหน้าของตัวเองดวงตาของเขาว่างเปล่าอย่างเห็นได้ชัดพลางหลบการโจมตีของอลิสได้ทั้งหมดจังหวะที่อลิสเตะตวัดขาชายหนุ่มได้พลิกตัวเองโดยใช้ตัวอลิสเป็นฐานให้มาอยู่ด้านหลังก่อนจะเอาปืนมาจ่อที่ลำตัวของอลิส
ชิน : จบกันแค่นี้แหละ - ปัง! เสียงปืนอัดเข้าไปยังลำตัวของอลิสจนถูกส่งกลับจุดเซฟทันที

Areana Result : Shin Win

RM : มีไอเท็มอยู่แต่กลับไม่ใช้ฟื้นฟูพลังชีวิตเลย ทำให้การเคลื่อนไหวช้าเพราะอาการบาดเจ็บเปิดช่องโหว่มากมายให้สามารถดักเก็บได้

ว๊าป อลิสถูกส่งกลับมายังโรงแรมพร้อมกับนอนอยู่บนเตียงนั้นเนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสมาทำให้ชายหนุ่มถูกส่งมาที่นี่



?? : นอนอยู่เฉยๆก่อนเถอะ ถึงจะใช้มอนรักษาภายนอกแล้วแต่ให้ร่างกายฟื้นตัวอีกซักหน่อยก็ยังดี - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอลิสเริ่มขยับตัว

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2คะแนนความดี -5 ย่อ เหตุผล
jeloly -10 เนื่องจากตาย
nutchsnon + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 28-9-2010 00:14:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 30-9-2010 00:01



ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ก่อนจะหยิบของที่ซ่อนด้านหลังมาสวมบนศรีษะของเด็กสาว (Puppy Love) เป็นช่อดอกไม้ที่ถูกถักเรียงกันสวยมีกลิ่นหอมเล็กน้อย

ริคัลน่า : ฮึๆ~ น่ารักมากเลย - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางยิ้มหวานให้อิซึมิ


" อะ.. อือ ขอบคุณนะ.. " สาวน้อยหน้าแดงออกมาเล็กน้อย
" ฮิฮิ.. " เธอค่อยๆเดินไปกับชายหนุ่มพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว


หลังจากที่ทั้งสองคนเดินเที่ยวงานกันจนเพลิดเพลินไปกับแสงสีเสียง ตอนนี้ก็ดึงมากแล้ว ชายหนุ่มจึงพาอิซึมิกลับมาที่ห้องพัก พร้อมกับเก็บสัมภาระลงข้างๆตู้เสื้อผ้านั้น

ริคัลน่า : เดินเที่ยวซะเยอะเลย วันนี้สนุกรึเปล่าอิซึมิ?


" อือ สนุกมากเลยล่ะ แฮะๆ ขอบคุณนะ " เธอเดินเข้ามาใกล้ๆ และหอมแก้มชายหนุ่มเบาๆ ก่อนจะเดินไปใกล้ๆเตียงนอน แล้วกระโดดขึ้นไป
" อือ .. เหนื่อยเหมือนกันน้า .. " เด็กสาวนอนยืดแขนขากลางเตียงและกลิ้งไปมาเล็กน้อย
" เฮ้อ .. " เธอถอนหายใจเล็กน้อย ดวงตาของเธอออกเศร้าๆ ราวกับกำลังห้วงหาอะไรอยู่


ชายหนุ่มยังคงง่วนกับของที่เดินซื้อมาเมื่อครู่พลางหยิบกระป๋องกาแฟร้อนเดินมานั่งจิบอยู่ตรงโซฟาข้างๆเตียงพร้อมกับหยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมาอ่านสายตาของชายหนุ่มหลี่ลงเบาๆกับเอกสารนั้นพลางนั่งอ่านต่อไปเงียบๆปล่อยให้เด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นได้พักผ่อนจากการเดินเที่ยว


เด็กสาวเริ่มคว้าหนังสือติดตัวออกมาอ่าน เธอยื่นมือขึ้นและเปิดหนังสือในหน้าที่อ่านค้างไว้ หน้าแล้วหน้าเล่าได้ถูกพลิกไปอย่างช้าๆ และก็ได้ตกลงมาพร้อมๆกับผ้า สาวน้อยก็ได้เข้าสู่ห้วงภวังค์ทันที ..

- เช้า วันที่ 6 -

หลังจากที่หญิงสาวได้คล้อยหลับไปจนข้ามราตรีที่แสนสงบขึ้นเช้าวันใหม่ เสียงดีดของน้ำร้อนและกลิ่นหอมบางอย่างได้ลอยออกมาแตะที่จมูกของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงนั้น


" อือ .. " เด็กสาวตื่นงัวเงียลุกขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าหลุดหลุ่ยจากการนอน(ดิ้น)กระดุมช่วงบนหลุดจนมาถึงหน้าท้องทำให้สามารถมองเห็นเนื้อผิวและแถบหน้าอกได้อย่างชัดเจน เธอขยี้ตาตัวเองและนั่งเหม่อลอยอยู่พักนึง และค่อยๆ เดินตามหาคนที่หาอยู่ทันที
" ริคัลน่า.. อยู่หนายอ้ะ .. " ดูเหมือนสายตาของเธอยังปรับตัวกับรุ่งเช้านี้ไม่เต็มที่ ภาพที่เห็นเลยออกเบลอๆเล็กน้อย เธอค่อยๆเดินตามเสียงและกลิ่นที่โชยออกมา


ชายหนุ่มที่อยู่ในครัวกำลังชงกาแฟนอยู่พลางหันมาทางต้นเสียงที่เรียกเขาทันที
ริคัลน่า : อ๊ะ อรุณสวัสดิ์ . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างร่าเริงก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่งพลางวางมือแล้วเดินมาหาอิซึมิ
ริคัลน่า : ไม่ไหวเลยนะอิซึมิเนี่ย ดูสิแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย~ - ชายหนุ่มย่อตัวลงพลางติดกระดุมให้เธอแต่ไม่วายแอบใช้จังหวะที่เธอกำลังงวงเงียบจูบคอเด็กสาวจนเป็นรอยจ้ำสีแดง ก่อนจะเลื่อนมาเป็นที่ริมฝีปากทักทายยามเช้า - อรุณสวัสดิ์~


" อะ.. อือ อรุนสวัสดิ์ " เด็กสาวเฉยเมยกับการกระทำของชายหนุ่มอย่างไม่ใยดี ดูเหมือนความง่วงจะมีมากกว่าความอายเสียอีก
เธอค่อยๆ เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างช้าๆ และค่อยๆล้างหน้ากับแปลงฟันช้าๆ เมื่อเสร็จแล้วจึงออกมา ดูเหมือนเธอจะเริ่มตาสว่างเล็กน้อย แต่ก็ยังคงไม่ตื่น อาจจะเป็นเพราะอาการความดันต่ำทำให้เธอไม่สามารถตื่นเช้าๆได้มากนัก  


ริคัลน่า : แหมยังไม่ตื่นหรอ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางยื่นแก้วโกโก้อุ่นๆให้ - ดื่มนี่ซักหน่อยนะ จะได้ตาสว่างบ้าง ชอบหวานๆรึเปล่า?


" อืม .. ขอหวานๆนะคะ.. " เด็กสาวหยิบแล้วค่อยๆ เดินไปนั่งเก้าอี้ใกล้ๆ และยกขาทั้งสองข้างขึ้นในท่ากอดเข่า จับแก้วโกโก้ไว้ทั้งสองข้างเพื่อเก็บความอุ่นสู่มือ และค่อยๆดื่มช้าๆ
" ... " เด็กสาวไม่ได้พูดอะไร จนดื่มหมด แล้วก็เดินนำแก้วไปวางที่โต๊ะอย่างตัวลอยๆเล็กน้อย เธอหยิบผ้าขนหนูและเสื้อผ้าที่ซื้อเมื่อวานไป
" ขอบคุณสำหรับโกโก้นะคะ เราขอตัวอาบน้ำก่อน " ว่าแล้วเธอก็ปิดประตูห้องน้ำไป และค่อยปลดเสื้อผ้าตัวเองทีละชิ้นๆ จนหมด และค่อยๆเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างไม่รีบร้อน
หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ดูเหมือนเธอจะตื่นตัวเรียบร้อย เด็กสาวกำลังหาของไปทั่ว แต่ก็ไม่เจอ เธอได้รีบเช็ดตัวและใส่เสื้อผ้าที่ซื้อมาทันที และค่อยๆเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับถามชายหนุ่ม

" พอเห็นแว่นเราบ้างรึเปล่าคะ ? "


ชายหนุ่มหันมาทางอิซึมิพลางมองไปรอบๆก่อนจะหยิบแว่นตาที่เธอหาอยู่พลางเดินมาใกล้ๆ

ริคัลน่า : อ่ะนี่จ๊ะ~ - ชายหนุ่มว่าพลางยื่นให้อิซึมิแต่พอเธอเลื่อนมือมาจะรับเขาก็ชักมือกลับทันที -   > _ <'''


" ขอบคุณค่ะ.. " เด็กสาวยื่นมือไปรับ แต่ชายหนุ่มกลับดึงหนี
" อะ.. เอ่อ.. " เธอยื่นมือไปรับด้านข้างอีกที แต่ชายหนุ่มก็เปลื่ยนที่หนี ราวกับล่อให้ไม่เธอได้แว่นไป
" ขะ.. ขอแว่นตาคืนค่ะ .. " เธอยื่นมือไปจับอีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ และพยายามทำหลายๆรอบแต่ก็ไม่ทันชายหนุ่มแม้แต่ครั้งเดียว
" อือ.. " สาวน้อยน้ำตาคลอเบ้าตาทั้งสองข้าง เธอไม่รู้จะทำยังไงต่อไปและก็ได้เรียกขอคืนของๆเธอ
" ฮืออ.. ขอแว่นคืนนะคะ .. " เธอเขย่งตัวเองเพื่อหยิบแว่นที่ชายหนุ่มยกไว้สูง แต่แน่นอนว่าร่างกายที่สูงน้อยกว่า ไม่สามารถเอาถึงได้  


ริคัลน่า : O /// O - ชายหนุ่มเผลออึ้งกับความโมเอะนั้นเลยเผลอลืมไปเลยว่าต้องคืนแว่นตาให้เธอ ยังคงไม่ยอมคืนอยู่แบบนั้น


" อืออ.. " เด็กสาวพยายามเขย่งเพื่อหยิบแว่นตาให้ได้ แม้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ก็ตาม
" ชะ.. ช่วยคืนมาด้วยนะคะ " เธอยกขาขึ้นข้างนึงเพื่อทำให้สูงขึ้นและหลับตาป๊๋ เมื่อหยิบได้จากการที่ชายหนุ่มเผลอเล็กน้อย สาวน้อยก็ได้เสียหลัก ล้มทับบุคคลตรงหน้าลงโดยที่ใบหน้าของทั้งสองเฉียดใกล้ซะจนได้ยินเสียงลมหายใจ
" ... " เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ใบหน้ากับแดงก่ำและร้อนผ่าวอย่างมาก


ริคัลน่า : อูย เฮือกก!!- ชายหนุ่มหน้าแดงทันที่ใบหน้าของอิซึมิเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มรีบหยิบแว่นจากเด็กสาวที่คร่อมร่างของเขาไว้รีบใส่ให้ก่อนที่บรรยากาศมันจะเกินเลยไปกว่านี้


" ฮึฮึ " เด็กสาวยิ้มขึ้นเล็กน้อย และลุกขึ้นพร้อมกับปิดกระโปรงไม่ให้ชายหนุ่มเห็น พร้อมกับค่อยๆเดินไปหยิบน้ำเปล่ามาดื่ม
" อึก.. อึก.. อาใช่ ริคัลน่า วันนี้นายว่างรึเปล่า? ช่วยไปทำเควสของคุโรกาเนะกับเราหน่อยสิ ไปคนเดียวไม่ไหวน่ะ.. นะ  " สาวน้อยยกมือข้อร้องข้างนึงแล้วหลับตาซ้ายลง


ริคัลน่า : เอะ? - ชายหนุ่มยันตัวเองลุกขึ้นมาพลางหันไปมองอิซึมิ - เควสของเจ้าบ้านั่นหรอ ไม่เอาหรอก เห็นหน้ากันแล้วอยากจะซัดกับเจ้านั่นซักตั้ง - ชายหนุ่มเบี่ยงบ่ายพลางทำหน้าบูด


" อ๋าา นะนะนะนะ " เด็กสาวเดินเข้ามาขอร้อง และก็สวมกอดชายหนุ่ม
" เดียวเรามีรางวัลให้นะ เอาไหม? " สาวน้อยยื่นนิ้วชี้ไปแตะริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆ


ริคัลน่า : ถึงจะบอกแบบนั้นก็เถอะ ก็ชั้นไม่อยากไปเจอไอ้บ้านั่นนี่นา . . . - ชายหนุ่มยังคงงอแงอยู่อย่างนั้น ไม่เหมือนกับเมื่อครู่นี้เลยแม้แต่น้อย
ริคัลน่า : พวกเควสอื่นก็มีนี่นา ไม่เห็นต้องไปทำของเจ้าคุโรกาเนะเลย

Player Selection :1) ยืนยันจะทำเควสของคุโรกาเนะ 2)ทำเควสอื่น 3)อื่นๆโปรดระบุ


"เควสอื่นมันมีเหลือที่ไหนเล่า หรือนายจะให้ชั้นไปตีโปริ่งดรอป เจโลปี้ซัก 100 อันย้า" ว่าแล้วเจ้าตัวก็ฉุดชายหนุ่มออกไปจากห้องทันที แม้ว่าชายหนุ่มจะพยายามขัดขืน แต่เธอก็ไม่ปล่อยมือเขาแต่นิดเดียว ทั้งคู่เดินไปจนถึง คราฟ่า ที่กลางเมือง
" คุณคราฟ่าค้า วาร์ปไป กิฟเฟนหน่อยค่า " เด็กสาวควงแขนชายหนุ่มเอาไว้ ไม่ให้เขาหนีไปไหน


ริคัลน่า : ง้าาา ไม่อาวว ปล่อยผมน้าอิซึมิ! > /// <''' - ชายหนุ่มงอแงพลางโดนลากลงมาจากห้องจนมาหยุดอยู่ตรงคาฟ่า
Kafra : อ๊ะค่ะรับทราบค่ะ วาร์ปแบบเร็วทันด่วนสินะคะ~ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะริบเงินจากกระเป๋มริคัลน่าไป 3000G
ริคัลน่า : เอ้ยย เดี๋ยวก่อน .. .
Kafra : ขอบคุณที่ชั้นบริการค่ะ - ไม่ทันที่ริคัลน่าจะขัดหญิงสาวได้ยิ้มพลางแลบลิ้นน้อยๆ ก่อนจะส่งทั้งสองคนมาที่เมืองกิฟเฟ่น
ริคัลน่า : ยะยัยบ้านั่น กลับไปจะเอาคืนให้เข็ดเลย - ชายหนุ่มขุกเข่าอย่างผู้แพ้พลางบ่นเบาๆ


" อือ ถึงแล้วสินะ " ทันใดนั้นชายหนุ่มก็ได้ถูกลากไปยังหอคอยกลางเมืองทันที โดยฝีมือของอิซึมิ เธอค่อยๆเดินขึ้นมายังชั้นที่ทำงานของ คุโรกาเนะ
เอียดด ประตูที่ถูกดันออกไปทำให้เกิดเสียงเล็กน้อย
" เฮ้ คุโระกาเนะ ไม่ได้เจอซะนานน้า เราว่าจะมาทำเควสของนายซะหน่อย แฮะๆ " การเดินเข้าไปอย่างไม่ค่อยเกรงใจ ของสาวน้อย คงทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะหงุดหงิดแหงๆ ..


ชายหนุ่มผมน้ำเงินเข้มหันมาทางเสียงตรงประตูทันทีเมื่อร่างของอิซึมิเข้าไปโดยที่ไม่ได้ขออนุญาติก่อนและเขายิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่เมื่อคนที่ตามหลังมาด้วยคือริคัลน่า
คุโรกาเนะ : . . . มาทำอะไรที่นี่?
ริคัลน่า : เฮอะ ทำอย่างกับชั้นอยากจะเจอแกนักแหละ
คุโรกาเนะ : เหรอ? งั้นก็กลับไปซะ - ชายหนุ่มมองด้วยสายตานิ่งๆมาที่ริคัลน่า
ริคัลน่า : ไอ้บ้านี่ . . . - ชายหนุ่มกำมือแน่นด้วยความหมั่นไส้กับท่าทีนั้นของคุโรกาเนะ ท่าทางสองคนนี้จะไม่ลงรอยกันอย่างเห็นได้ชัด


" เอ่อ .. " ซวยแล้ว สองคนนี้ไม่ถูกกันเหรอเนี่ย .. แฮะๆ จากการข่มกันเมื่อครู่ ทำให้เด็กสาวยื่นลูบหัวตัวเองเล็กน้อย และเหงื่อตก
" ระ.. ริคัลน่า ไปรอข้างก่อนนะ " เสร็จคำพูด เธอก็ดันร่างของชายหนุ่มออกไปจากห้องทำงานทันที และปิดประตูล็อคไว้
" ฟู่ว .. " เสียงถอนหายใจดังขึ้นช้าๆ เธอก็ได้ค่อยๆเดินไปหา คุโรกาเนะที่นั่งอยู่
" แฮะๆ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ " เด็กสาวยิ้มเป็นการทักทายเล็กน้อย แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่
" เฮ้อ .. เอาเถอะๆ เข้าเรื่องเลยนะ เรามาขอรับเควสน่ะ ได้รึเปล่า? " สาวน้อยพูดอย่างจริงจังขึ้นมา ( ล่ะมั้งนะ .. )


ริคัลน่า : เอ๋ เฮ้เดี๋ยว - ปัง! เสียงประตูปิดใส่หน้าของชายหนุ่มพลางล็อคเรียบร้อยพร้อมเสร็จ - อ๋า อะไรกันนะหนักเนี่ยย! - ชายหนุ่มโวยวายเล็กน้อยพลางยืนพิงประตูอยู่ด้านนอก
ทางด้านคุโรกาเนะที่เห็นตัวน่ารำคาญออกไปจากห้องก่อนจะถอนหายใจเบาๆพลางตอบคำถามของอิซึมิ
คุโรกาเนะ : เควสของชั้นน่ะยากนะ เธอมั่นใจแล้วหรอ? - ชายหนุ่มมองเด็กสาวด้วยสายตาคมกริบพลางถามเสียงเรียบ - ชั้นไม่อนุญาติให้จัดบัดดี้ไปหรอกนะ เพราะเควสของชั้นเป็นเควสทดสอบความสามารถไม่ใช่ปาตี้เควส . . . - ชายหนุ่มพูดดักทางอิซึมิไว้ก่อนด้วยประสบการณ์ของตัวเอง


" อ๋า ไม่ได้เหรอเนี่ย ว่าแล้วแฮะ " เธอว่าพลางเกาหัวเล็กน้อย
" เอาเป็นว่าเราจะลองดูละกัน อาจจะต้องใช้เวลาหน่อยนะ " เด็กสาวพูดขึ้นและนั่งลงตรงโซฟา
" ยังไงเราก็อยากจะเก่งขึ้นน่ะ " สายตาของสาวน้อยดูมุ่งมั่นมากเลยทีเดียว แต่ไม่นานนักเธอก็กลับมายิ้มเหมือนเดิม


คุโรกาเนะ : . . . ถ้าอย่างนั้นก็ดี - ชายหนุ่มลุกขึ้นพลางหยิบใบรับรองเควสให้กับอิซึมิ - เธอจำเห็ดพิษนั่นได้รึเปล่า? ลงไปชั้ันใต้ดินแล้วไปกำจัดมันก็พอ


" ก็จำได้อยู่นะ ถ้าแค่นั้น ถึงจะลำบากมือไปหน่อย แต่ถ้ามาทีล่ะตัวน่าจะสู้ไหวอยู่ล่ะ " เธอค่อยๆลุกตัวจากโซฟา และค่อยๆเดินไปทางประตู
" งั้นเดียวเราจะกลับมาก็แล้วกัน ไปนะ จะออกไปซื้อของใช้นิดหน่อย " เธอเปิดประตูออกไปก็เจอกับชายหนุ่มที่ดักรออยู่
" คุยเสร็จแล้วล่ะ เดียวเราจะไปซื้อโพชั่นมาเก็บไว้ก่อน ไปส่งหน่อยได้รึเปล่า ? " กระนั้น ชายหนุ่มก็ได้เดินตามเด็กสาวมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงร้านที่ขายโพชั่น
" ขอ เรด 15 ขวด กรีน 10 ค่ะ " เด็กสาวสั่งโพชั่นจำนวนมากเพื่อเก็บไว้ยามใช้งาน ถึงแม้มันจะมากไปหน่อย แต่ซื้อเก็บไว้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร
Result
Get
-Red Potion 15
-Green Potion 10
Lost
-750(Red)+400(Green) = 1150
Money
- 1570 - 1150 = 420G

" เอาล่ะ ไปกันเถอะ " เด็กสาวเดินกลับไปยังหอคอยกลางเมืองอีกที เพื่อเข้าชั้นใต้ดิน  เธอกับชายหนุ่มค่อยๆเดินเข้าไปจนใกล้ทางเข้า
" อ่าใช่ ริคัลน่า ช่วยอะไรอย่างนึงสิ เพิ่มพลังเราด้วยเวทย์ของนายให้หน่อยได้รึเปล่า แฮะๆ " สาวน้อยขอร้องชายหนุ่มเล็กน้อย

ริคัลน่า : อื้อได้สิ อ่อค!! - ปึก!! เสียงบางอย่างกระแทกด้านหลังของริคัลน่าอย่างแรงจนชายหนุ่มหมดสติไป
คุโรกาเนะ : กะแล้วเชียว . . . ชั้นบอกแล้วนี่ว่านี่ไม่ใช่ปาตี้เควส . . . - ชายหนุ่มที่ตามหลังทั้งสองคนมาเงียบๆค่อยๆรับร่างของริคัลน่าไว้บนแขนของตัวเองพลางมองตาขวางมาทางอิซึมิ - ชั้นจะคุมตัวหมอนี่ไว้ เธอลงไปทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จๆซะ แล้วกลับไปหาชั้นที่ห้อง - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลาง วาปหายไปจากอิซึมิ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +5 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 5

ดูบันทึกคะแนน

น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 29-9-2010 03:43:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 2-10-2010 02:03

Nagae Tesstrossa ~ Journey 14th Step ~

Nagae Tesstrossa ~ Journey 15th Step ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


- รุ่งเช้า - ( สามารถเล่นได้ถึงช่วงกลางวันก่อนจะตัดไปยัง Main Event )
เช้าตรู่ที่สดใสแสงอาทิตย์ยาวเช้าที่สาดส่องลงมากระทบกับม่านผืนบางทำให้แสงที่เข้ามาในห้องนั้นสลัวๆ หญิงสาวทั้งสองโอบกอดกันไว้ด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าและหลับไหลไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและท่าทางว่าแฟนสาวที่โอบร่างกายของนากาเอะไว้ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเสียด้วย


~ มึนหัวจังเลย . . . . . เมื่อคืนทำไมถึงรู้สึกแปลกๆด้วยนะ . . . ~ หญิงสาวได้ค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมกับแสงเล็กๆที่ได้ลอดผ่านเข้ามาจ่างช่องขอบมุมผ้าม่านที่ปิดแนบขอบหน้าต่าง เธอได้ค่อยๆพยุงตัวขึ้นแต่ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถทำได้เนื่องจากร่างกยที่อ่อนปวกเปียกของเธอในตอนนี้ได้ถูกอัศวินสาวรวบกอดไว้ ดูเหมือนว่านากาเอะเองก็ไม่ได้พยายามดันตัวออกซักเท่าไรนักพร้อมกับซบหน้าลงเช่นเคยเพื่อรอจนกว่าอัศวินสาวจะตื่นขึ้นมา

โครอาร์ : อือ . . - หญิงสาวตรงหน้านากาเอะค่อยๆขยับเปลือกตาพลางค่อยๆลืมขึ้นช้าๆ เธอยิ้มบางๆรับอรุณให้กับแฟนสาวก่อนจะทักทายเธอเบาๆด้วยการจูบ - อรุณสวัสดิ์ ขอโทษนะตื่นนานแล้วรึยัง?


" อะ . . . อื้ม . . อรุณสวัสดิ์จ๊ะโครอาร์ " นากาเอะเอ่ยรับด้วยรอยยิ้มให้กับอัศวินสาว เธอยังคงกอดคล้องแขนไว้พร้อมกับหนุนลงบนอกของคนรักของเธออย่างช้าๆ " ไม่นานหรอก . . . . เราเพิ่งตื่นเมื่อครู่นี้เองน่ะ "

โครอาร์ : ฮึๆ~ ไม่เอาน่ะ ตื่นได้แล้วล่ะคนดี~ - เธอปลอบลูกแมวที่กำลังอ้อนอยู่บนอกของตัวเองพลางพยุงร่างของแฟนสาวขึ้นมานั่ง
โครอาร์ : ขอโทษนะ เมื่อคืนชั้นคงจะแกล้งนากาเอะมากเกินไป ดูสิเลือดออกเลย . . . - หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิดพลางเขี่ยๆ ฟูกที่มีลอยเปื้อนโลหิตสีแดงจากๆนั่นเบาๆ


นากาเอะได้ยิ้มเล็กๆอย่างเขินอายให้กับอัศวินสาวพร้อมกับเลื่อนปลายนิ้วมือของเธอทาบไว้ด้านข้างใบหูของอัศวินสาวพร้อมกับใช้ฝ่ามือบางนุ่มของเธอนั้นทาบลงเบาๆที่ด้านข้างขอบแก้ม " เราจะรอโครอาร์นะ " หญิงสาวเอ่ยเป็นนัยๆพร้อมกับหอมแก้มของอัศวินสาวเบาๆก่อนที่จะค่อยๆพยุงตัวขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ " ไปชำระร่างกายกันก่อนดีกว่านะ โครอาร์มีงานประจำของเมืองอยู่เยอะด้วยนี่นา "

หญิงสาวหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อแฟนสาวพูดเป็นนัยๆแต่ก็ทำให้เธอเข้าใจความหมายได้ดีก่อนจะยิ้มบางๆตอบเธอ
โครอาร์ : อื้มไปสิ~ - หญิงสาวลุกขึ้นพลางแอบรวบแฟนสาวขึ้นมาอยู่บนอ้อมแขนของตัวเอง - แต่ต้องไปอาบด้วยกันนะ~ - เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงขี้เล่นก่อนจะพาร่างเล็กไปที่ห้องน้ำทันที เมื่อเข้ามายังด้านให้โครอาร์ได้ค่อยๆวางนากาเอะลงช้าๆก่อนจะเดินเข้ามาที่อ่างน้ำแบบญี่ปุ่น
โครอาร์ : อื้ม~ น้ำอุ่นกำลังพอดีเลย มาสิ~ - เธอยื่นมือไปของมือแฟนสาวเพื่อให้มาลงอ่างอาบพร้อมกัน


" อื้อ " นากาเอะรีบตอบกลับอย่างรวดเร็วและจับมือของอัศวินสาวไว้พร้อมกับลงไปแช่พร้อมๆกัน แต่ดูเหมือนว่านากาเอะเองจะไม่ชอบนอนแช่นิ่งๆนานเสียเท่าไรนักเธอจึงได้รีบอาบล้างร่างกายและสระผมอย่างรวดเร็วทันที

หญิงสาวยิ้มบางๆให้จากด้านหลังของนากาเอะ พลางเลื่อนมือแตะที่หน้าอกของแฟนสาวเบาๆ - เดี๋ยวชั้นล้างตัวให้นะ~ - ว่าแล้วเธอเลื่อนมือไปกดสบู่เหลวพลางค่อยๆลูบไล้เรือนร่างขาวอมชมพูของแฟนสาวตรงหน้า แต่ท่าทางโครอาร์จะแกล้งนากาเอะซะมากกว่าเพราะเธอมักจะแอบลงน้ำหนักมือแตะตัวร่างกายของแฟนสาวเป็นระยะๆพลางแอบประกบริมฝีปากลงท้ายทอยแฟนสาวอีกด้วย
โครอาร์ : ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้นะจ๊ะ - เธอกระซิบข้างหูของแฟนสาวที่กำลังรีบร้อนสระผมของตัวเองเลื่อนมือไปช่วยแฟนสาวสระผมช้าๆ - ผมของนากาเอะสวยจังเลยนะ~ - ถึงจะเอ่ยแบบนั้นแต่เธอกลับโอบเอวของแฟนสาวไว้แน่นส่วนมือก็ซุกซนไปลูบไล้เนินอกของแฟนสาวด้วยนิสัยขี้แกล้งคนรักของเธอ


" ยะ . . . อย่าสิโครอาร์ " หญิงสาวหน้าแดงแจ้ดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับใช้มือเล็กๆของเธอปัดป้องมือของโครอาร์พัลวัน " คะ . . โครอาร์ บ้า ~ >///< " หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกักด้วยน้ำเสียงคล้ายๆกับการอ้อน " นี่แน่ะ ~ " นากาเอะได้นำไหมขัดตัวที่ชุ่มไปด้วยฟองสบู่แตะลงกลางหน้าของอัศวินสาวคืนก่อนที่จะเริ่มล้างสบู่บนตัวของเธอออก

โครอาร์ : ฮะๆๆ - หญิงสาวหัวเราะเบาๆ ท่าทางทั้งสองคนจะสนุกกับการแช่นั้นในยามเช้ามาก หลังจากนั้นหญิงสาวได้ลุกออกมาจากอ่างก่อนจะเดินมาที่ประตูห้องน้ำพลางหันมายิ้มหวานให้แฟนสาวที่กำลังล้างตัวอยู่
โครอาร์ : เดี๋ยวชั้นไปทำอาหารมาให้นะ นากาเอะรีบอาบแล้วรีบแต่งตัวออกมาล่ะ~ - เธอเอ่ยขึ้นพลางเปิดประตูออกไปก่อน


เมื่อโครอาร์ได้เดินออกจากห้องน้ำไปได้ไม่นานนากาเอะเองก็ได้รีบขึ้นจากอ่างและเช็ดตัวและผมออกจนแห้ง เธอค่อยๆใส่ชุดอื่นที่ได้มีติดตัวไว้จากโลกเซ็นโกเคียวแทนเพื่อรอให้ชุดเดิมแห้งสะอาดเสียก่อน



หญิงสาวได้ค่อยๆเดินลงมาด้านล่างพร้อมกับกระโปรงที่มีความยาวเฉียดปลายหัวเข่าของเธอพร้อมกับถุงน่องลายสลับแดงดำหมวกปีกกว้างที่ได้เปลี่ยนเป็นหูฟังดูมีสไตล์ เสื้อสไตล์ฟรามิงโก้แขนกุดของเธอได้คลุมไว้อีกชั้นด้วยอาพรประจำกายที่มักจะติดตามตัวของเธออยู่ตลอด ซึ่งดูเหมือนว่านากาเอะจะได้เปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวของัตวเองไปอย่างสิ้นเชิงเลยทีเดียว

" มาแล้วจ้า ~ โครอาร์ " นากาเอะได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินออกมาหาอัศวินสาวที่กำลังแสดงสเน่ห์ปลายจวักอยู่ ณ ห้องครัว

หญิงสาวที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำซุปอยู่ในครัวเมื่อแฟนสาวเดินมาหาเธอได้หันมามองช้าๆพลางยิ้มบางๆให้
โครอาร์ : ลองชิมดูสิ~ - เธอเอ่ยถามขึ้นพลางตักน้ำซุปใสใส่ถ้วยสำหรับชิมยื่นให้แฟนสาว (ซุปซี่โครงหมูอ่อน ส่วนผสม,ซี่โครงหมู,มันเทศ,เก๋ากี้,หัวหอมและมะเขือเทศ)


นากาเอะได้ค่อยๆอ้ารับช้อนซุบจากอัศวินสาวอย่างเรียบร้อย เธอได้ยิ้มขึ้นอย่างพอใจก่อนที่จะเอ่ยชมคนรักของเธอต่อไปหลังจากที่ได้ชิมซุปเริดรส

" อร่อยมากเลยล่ะ ♫ โครอาร์ ~ ขนาดยังเคี่ยวไว้ได้ไม่นานแท้ๆ " นากาเอะเอ่ยขึ้นในท่าทีที่ตกใจเล็กน้อยกับความอร่ยของอาหารนี้

โครอาร์ : ขอบใจจ๊ะ~ - หญิงสาวแอบขโมยริมฝีปากแฟนสาวตอนกำลังยิ้มให้ - อร่อยจริงๆด้วยแหละเนอะ~ - เธอมองแฟนสาวด้วยสาตาคมพลางแหย่เธอก่อนจะแอบหัวเราะเบาๆหันมาทำอาหารต่อจนเสร็จ ซุปที่เคี่ยวได้ที่ก็ได้จัดลงบนชามใบเล็กๆสองใบพร้อมกับข้าวสวยและปลาเป็นเครื่องเคียงของอาหารมื้อนี้ ทั้งสองคนได้ช่วยกันจัดแจงชุดอาหารวางลงบนโต๊ะอาหารพร้อมกับน้ำดื่มก่อนจะทานอาหารร่วมกัน
โครอาร์ : ทานล่ะนะคะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นตามมารยาทพลางตักซุปทานไปพลาง - เดี๋ยววันนี้ชั้นต้องไปพรอนเทร่า นากาเอะจะได้ด้วยกันมั้ย?


นากาเอะได้ค่อยๆนั่งคีบอาหารทางด้วยใบหน้าที่แดงก่ำของเธอเนื่องจากเช้ารุ่งนี้เธอก็ได้ถูกลอบจุมพิศตั้งสองรอบในเวลาไล่เลี่ยนกันเสียแล้ว เมื่อทั้งสองเริ่มทานอาหารได้ไม่นานนักนากาเอะก็ได้เอ่ยตอบคำถามขั้นระหว่างขึ้นมาอย่างทันควัญ

" เราจะขอติดตามโครอาร์ไปทั่วทุกๆที่นั่นล่ะ " หญิงสาวตอบขึ้นโดยที่ไม่จำเป็นต้องหยุดชะงักคิดแม้แต่น้อย เธอได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าสถานที่นั้นจะเป็นที่ใดก็ตามเธอก็จะขออยู่กับคนที่เธอรักตลอดไป

โครอาร์ : เข้าใจแล้วจ๊ะ~ - หญิงสาวยิ้มบางให้พลางก้มหน้าก้มตาทานอาหารจนเสร็จ เธอได้ลุกขึ้นเก็บจากของแฟนสาวและของตัวเองไปล้างจนสะอาดพลางกลับมาหาเธอ
โครอาร์ : เอาล่ะไปกัน . . . หือ?-  แกร๊ก เสียงประตูถูกเปิดออก และมีร่างของหญิงสาวที่มีผมสีเดียวกับโครอาร์เดินเข้ามาในห้อง


??: โอเน่ซามะ สะบายดีรึเปละ? - เธอชะงักทันทีที่เห็นนากาเอะนั่งอยู่ในห้องนั้นด้วย - เอ่อ พี่คะ นั่นแขกหรอคะ? - หญิงสาวชี้ไปทางนากาเอะพลางหันมาถามคนที่เธอเรียกว่าเป็นพี่
โครอาร์ : เปล่าไม่ใช่แขกหรอก แต่เป็นแฟนน่ะจ๊ะ - เธอยิ้มบางๆให้น้องสาวของเธอก่อนจะตอบออกมาตรงๆแบบนั้น
?? : เอ๋!?


~ อ๊ะ !! นั่นใครน่ะ . . . . หรือว่าจะเป็นน้องสาวของโครอาร์ซังกันนะ . . . ~ นากาเอะได้หยุดฉุกคิดขึ้นพร้อมกับค่อยเอ่ยแนะนำตัวตามปกติพิสัยของเธอ

" อรุณสวัสดิ์ค่ะ เรามีนามว่า นากาเอะ เทสทรอสซ่า นามย่อว่า นากาเอะ ค่ะ ^^ " หญิงสาวได้รีบลุกขึ้นพร้อมกับกุมมือข้างหนึ่งของเธอไว้ระดับอกพร้อมกับใช้มืออีกด้านหนึ่งแบกุมทับไว้อย่างช้าๆพร้อมกับทักทายหญิงสาวด้วยท่าทางที่เป็นมิตรของเธอ

?? : พะพี่มีแฟนเป็นผู้หญิง @ x @ '''? - ท่าทางหญิงสาวจะยังคงช็อคกับเหตุการณ์ที่เจออยู่ จนเรียกสติตัวเองกลับมาได้ทันที่นากาเอะแนะนำตัว
โคว์ตี้ : อือ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะ โคว์ตี้ บลาโด้ค่ะ - เธอยิ้มแห้งๆให้กับนากาเอะก่อนจะหันมาจ้องพี่สาวของตัวเอง
โครอาร์ : ?? กลับมาได้จังหวะพอดีเลย พวกเรากำลังจะไปพรอนเทร่าน่ะ ไปด้วยกันไหม? - หญิงสาวยิ้มบางๆให้ผู้เป็นน้องพลางถามขึ้น
โคว์ตี้ : อืม หนูก็ไม่ได้มีธุระอะไรที่ต้องทำเป็นพิเศษเหมือนกัน . .. ถ้างั้นหนูไปด้วยก็ได้ค่ะ - ท่าทางเธอจะติดพี่สาวอยู่พอสมควรโดยดูจากสีหน้าและท่าทีของเธอ แต่ดูเหมือนจะฝืนๆอยู่บ้างก็ว่าได้


~ เป็นห่วงพี่สาวของตัวเองสินะ . . . . ~ นากาเอะได้ครุ่นคิดออกไปเรื่อยๆตามนิสัยเดิมของเธอในขณะที่ส่งยิ้มทักทายกลับไปยังโคว์ตี้

หลังจากที่ที่งสามทักทายทำความรู้จักและจัดเตรียมของกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนากาเอะเองก็ได้ยืนรอโครอาร์และโคว์ตี้ที่หน้าประตูห้องเช่นเคยเหมือนกับที่เธอยืนรอหน้าร้านขนมโมจินั่นเอง

แกร๊ก เสียงประตูถูกเปิดออกหญิงสาวสองพี่น้องทั้งสองคนเดินออกมาจากห้องพร้อมกันพลางเดินมาหานากาเอะ
โครอาร์ : เอาล่ะไปกันเถอะ รบกวนด้วยนะโคว์ตี้ - เธอเอ่ยบอกนากาเอะพลางหันมายิ้มบางๆให้น้องสาวของตน
โคว์ตี้ : รับทราบค่ะ~ ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยนะคะ - โคว์ตี้ยิ้มหวานให้พลางหยิบผลึกเวทย์สีน้ำเงินขึ้นมาพร้อมกับร่า้ยวงเวทย์เคลื่อนย้ายพาทั้งสามคนมาอยู่ที่ลานน้ำพุของเมืองพรอนเทร่า
โครอาร์ : สมาคมไนท์อยู่ทางตอนเหนือเดินไปซักหน่อยก็ถึงแล้วไปกันเถอะจ๊ะ - หญิงสาวยิ้มบางๆให้ทั้งสองคนก่อนจะเดินนำไปก่อนช้าๆ จนกระทั่งมาถึงสมาคมไนท์ข้างๆปราสาทพรอนเทร่า อัศวินสาวพาทั้งสองคนเดินเข้าไปยังด้านในก่อนจะเดินมาที่หน้าเคาท์เตอร์จุดประชาสัมพันธ์
พนักงาน : โอ้โครอาร์ซังไม่ได้พบซะนาน - ชายหนุ่มทักทายโครอาร์พร้อมกับรอยยิ้ม
โครอาร์ : อื้ม เครออสอยู่รึเปล่า? ชั้นมีเรื่องจะคุยกับเขาหน่อย  
โคว์ตี้ : . . .
พนักงาน : อ้อถ้าเครออสล่ะก็อยู่สิ อยู่ที่ห้องทำงานน่ะ
โครอาร์ : อื้มขอบคุณ เอาล่ะต่อไปก็ นากาเอะกับโคว์ตี้รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวชั้นมาแป๊บเดียวจ๊ะ~ - หญิงสาวยิ้มกว้างพลางลูบศรีษะน้องสาวที่มองเธอตาละห้อย
โคว์ตี้ : พี่ ... อย่าโกรธเครออสนะคะ ... - เธอเอ่ยขึ้นเบาๆพลางงุดหน้าลงเล็กน้อย
โครอาร์ : จ๊ะ พี่ไม่โกรธหรอก ก็ทั้งสองคนไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา~ - หญิงสาวจ้องตาคนน้องเพื่อปลอบก่อนจะละสายตามาหานากาเอะ
โครอาร์ : ส่วนนากาเอะ~ - เธอเลื่อนมือไปแตะที่แก้มของแฟนสาวพลางจูบแลกลิ้นเบาๆก่อนจะยิ้มหวานให้ - ถ้าแอบหนีไปไหนระหว่างที่ชั้นไม่อยู่ กลับบ้านไปเจอดีแน่จ๊ะ
โคว์คี้ : อะ . . . - โคว์ตี้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยพลางแอบงอลเล็กๆ


" อะ . . อื้อ . . . " นากาเอะมองตามแผ่นหลังของโครอาร์ด้วยอาการเหม่อลอยเล็กน้อยก่อนที่จะเรียกสติตัวเองกลับมาและนั่งลงที่ขอบสะพานเหนือแห่งนี้ตามที่อัศวินสาวได้กำชับไว้

" โคว์ตี้เป็นฝาแฝดกับโคร์อาร์รึเปล่าจ๊ะ ? สีผมเหมือนกันเลย ~ " นากาเอะได้พยายามเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อลดความเป็นห่วงให้กับหญิงสาวที่กังวลใจกับการเจรจาของทั้งสองด้านใน " แต่ถ้าไม่ใช่ฝาแฝดกันน่าจะเกิดเวลาไล่เลี่ยกันรึเปล่าน้า ~ ? " นากาเอะเอ่ยคำถามต่อเล็กน้อยในเรื่องพื้นฐานที่หญิงสาวสามารถตอบได้ทันทีเพื่อที่เธอจะได้ละความสนใจจากด้านนั้นมาบ้างเล็กน้อย

โคว์ตี้ : เปล่าหรอก ชั้นอ่อนกว่าพี่โครอาร์ 2 ปีแน่ะ ชั้นกับพี่โครอาร์เป็นลูกสาวของตระกูลบลาโด้ตระกูลจอมเวทย์ระดับสูงน่ะ - โคว์ตี้ยิ้มบางๆให้พลางเอ่ยขึ้นพร้อมกับเหม่อลอยไปกับท้องฟ้าตรงหน้าของตัวเอง


" คิดถึงใครอยู่เหรอ ~ " นากาเอะเอ่ยถามขึ้นคล้ายๆกับการแซวเล่นมาที่โคว์ตี้พร้อมกับยิ้มออกมาเล็กๆ อย่างน้อยๆโคว์ตี้ก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ถ้าเกิดว่าเธอเดาใจของหญิงสาวในตอนนี้ถูกส่วนหนึ่งมันอาจจะช่วยเปลี่ยนบรรยากาศนี้ได้ก็เป็นได้

หญิงสาวที่ถูกถามค่อยๆหลี่ตาลงช้าๆก่อนจะทอดสายตาไปไกลจากตรงหน้าของตัวเอง
โคว์ตี้ : อือ ชั้นคงเป็นพวกปิดความรู้สึกตัวเองไม่ได้สินะ คงจะมองออกง่ายเลยใช่ม้า - หญิงสาวเอ่ยเบาๆพลางถอนหายใจ
โคว์ตี้ : ถึงจะแต่งงานแล้ว . . . แต่ชั้นก็ยังคิดถึงคนๆนั้นอยู่ดี ถึงจะรู้ว่าพวกเราไม่มีทางจะลงเอยกันได้ก็เถอะ . . . ชั้นอยากจะคอยช่วยเหลือเขา อยากจะสอนเวทย์มนต์ให้เค้า อยากหัวเราะด้วยกันอยากสนุกด้วยกันแต่เพราะฐานะของเราต่างกันราวฟ้ากับเหว สุดท้ายก็ได้แต่ต้องยอมรับมันและแยกจากกันไป . . . - เธอเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาแฝงไปด้วยความเจ็บปวดจากใจของเธอพลางหยิบอัญมณีสีมรกตขึ้นมาดู - สิ่งนี้น่ะเหมือนกับสีตาของชั้นกับเค้าเลยล่ะ สีตาที่เข้มของชั้นจะคอยช่วยเติมเต็มสีที่อ่อนกว่าอย่างเขาและสีที่อ่อนกว่าของเขาจะคอยแบ่งเบาความทุกข์ในใจของชั้น ฮิๆ เหมือนคนบ้าเลยเนอะ ทั้งที่ต้องตัดใจแต่ไม่ว่ายังไงก็ยังคิดถึงเขาอยู่ดี . . .


" ไม่ผิดหรอกนะที่จะคิดถึงคนที่เรารักน่ะ " นากาเอะตอบกลับโคว์ตี้ " อาจจะเป็นเพราะโชคชะตาอาจจะไม่เข้าข้างพวกเธอก็เป็นได้ " หญิงสาวได้แหงนหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าเดียวกับหญิงสาว " ตัวเราเองกับโครอาร์ก็มีบางสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถยอมรับให้คู่กันได้เหมือนกันน่ะ . . . . แต่ว่าไม่มีคนอื่นรู้ความเป็นมาของเราเหมือนกับโครอาร์จึงไม่เป็นปัญหาอะไรเหมือนกับเธอ . . . " นากาเอะได้ยิ้มบางๆให้กับหญิงสาวตรงหน้าเธอพร้อมกับพูดต่อไป " หัวใจที่แน่วแน่ของเธอนั้นเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง . . . แต่ยังไงก็ตามถ้าเขาได้มีคู่ครองไปแล้วตัวเธอเองอาจจะทำให้เขาลำบากใจก็เป็นได้ . . . . เราเชื่อว่าโอกาศของเธออาจจะยังมาไม่ถึงก็เป็นได้ . . . . . " เธอได้ค่อยๆก้มหน้าลงมาเล็กน้อยและสบตามองกับโคว์ตี้

โคว์ตี้ : โอกาศแบบนั้นน่ะคงจะไม่มีแล้วล่ะ . . . - เธอหลบสายตาของนากาเอะ - เพราะร่างกายของชั้นน่ะ เป็นของเครออสไปแล้ว . . . ชั้นไม่อยากให้เขาเห็นตราบาปของชั้นหรอก . . . แล้วก็ . . . ชั้นก็วางใจได้บ้างแล้วล่ะ ที่เขาเองก็มีคนที่คอยดูและเติมเต็มช่องว่างแทนชั้น - และอีกไม่นาน . . . พวกเราก็คงจะลืมกันได้แหละ เนอะ . . .-  เธอฝืนยิ้มพลางมีน้ำตาเม็ดใสไหลออกมาจากดวงตาช้าๆต่อหน้านากาเอะ


" ร่างกายของเธอก็เป็นของเธอเองสิ . . . รวมทั้งหัวใจของเธอด้วย . . . . " นากาเอะได้ใช้อาพรของเธอซับน้ำตาบางๆนั่นที่ไหลออกมาน้อยๆ " แล้ว เครออส ล่ะ ? เขารู้สึกยังไงกับเธอเหรอ ? "

โคว์ตี้ : เขาเป็นคนดีมากเลยล่ะ เขาไม่เคยแตะต้องร่างกายของชั้นเลย เขามักจะให้เกียรติชั้นเสมอ . . . แล้วยังบอกชั้นด้วยว่า '' ชั้นจะไม่ฝืนใจของเธอที่มีแต่หมอนั่น ชั้นจะรอจนกว่าเธอจะหันมามองชั้นด้วยใจของเธอเอง. . .'' ชั้นไม่อยากจะให้คนดีอย่างเครออสต้องมาแต่งงานกับคนที่ไม่มีใจให้เขาแบบชั้นเลย . . .- เธอพยายามฝืนยิ้มแล้วกลั้นน้ำตาไว้แต่ก็ไม่อาจจะปิดความรู้สึกผิดของตัวเองได้


นากาเอะได้แต่นิ่งเงียบพลางโอบตัวและลูบหัวของโคว์ตี้อย่างอ่อนโยน บางครั้งการตัดสินใจของแต่ล่ะคนนั้นก็ได้รู้อยู่แก่ใจแล้วเพียงแต่ว่าพวกเขาอาจจะยังไม่พบมันเท่านั้น จะให้คนอื่นมาชี้น้ำให้ออกจากหนทางที่เลือกไว้เองไม่ได้ " เราจะไม่พูดว่าอย่าร้องไห้ เพราะน้ำตาไม่ใช่สิ่งเลวร้าย . . . . . ซักวันหนึ่ง . . . เธอจะได้คำตอบแก่ใจของตัวเอง เองล่ะ " นากาเอะได้เอ่ยขึ้นเบาๆเพื่อปลอบโยนหญิงสาว

Nagae Tesstrossa ~ Journey 16th Step ~

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 29-9-2010 19:23:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 1-10-2010 18:58
ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางจับมือของแฟนสาวไว้
อามุโร่ : ไม่ได้~ ชั้นบอกแล้วนี่นาว่าชั้นจะแกล้งเธอคนเดียว เพราะงั้นเธอก็ด้วยนะยัยบ๊อง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางยิ้มด้วยสายตาคมนั้นก่อนจะจูบฝ่ามือของแฟนสาวเบาๆ


"แล้วคิดว่า ชั้นจะไปจากอาจังง่ายๆเหรอ"

"ก็บอกแล้ว ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยไง คริๆ"

เธอพูดพลางทำหน้าผู้ชนะในสงครามครั้งนี้

"แต่คราวนี้สงสัยต้องแบ่งครึ่งซะแล้วหละ"

"ต้องแบ่งความรักไปให้โมอาด้วยไงหละจ๊ะ~"

เธอพูดพลางเอามือไปลูตัวโมอาอย่างเอ็นดู


อามุโร่ : ฮะๆ นั่นสินะ - ชายหนุ่มเอ่ยกรั้วหัวเราะบางมองโมอา
อามุโร่ : แต่แบ่งไปตั้งครึ่งเลยหรอ ใจร้ายจัง~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางจูบแฟนสาวด้วยความน้อยใจ - ใจเธอเป็นของชั้นคนเดียวนะยัยบ็อง


"อ้าววว แล้วแบบนี้ใครจะแบ่งให้โมอาหละ อาจัง"

เธอถามพลางทำหน้าครุ่นคิด

"เพราะใจของอาจัง ก็เป็นของชั้นคนเดียวเหมือนกันนะ~"


เธอก้มลงจุมพิศ อาจังอย่างนุ่มนวล เพื่อเป็นการยืนยัน

"โมอาา มาหาม๊าๆเร็วๆ"

เธอพูดพลางกวักมือเรียกให้โมอาเข้าไปหา เพราะตอนนี้ความอิจฉาโมอากลับมาอีกครั้งแล้วหละ


โมอา : งี้ด Q ___ Q - เจ้าหนูโมอาร์สั่นริกๆทันทีที่ทั้งสองคนจูบกับพลางรีบเอาปากของตัวเองแตะที่ริมฝีปากของทั้งคู่เป็นการเรียกความเห็นใจบ้าง
อามุโร่ : อ๊ะ ปากของอาโมนิ่มจังแฮะ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ - ไปหาม๊าสิ เดี๋ยวม๊าโดนป๊าแย่งไปนะ~ -
โมอา : มิ้วว~.... Q _ Q - เจ้าหนูโมอาสั่นริกก่อนจะรีบโดดไปนอนบนตักของเมโลนี่ พลางรีบเอาตัวมุดติดศรีษะของอามุโร่ทันที


"ทำไม โมอา ติดป๊าๆจังง"

คราวนี้เธอหันไปอิจฉาอาจังเสียแล้ว

"ม๊าๆ ไม่แย่งป๊าๆ โมอาหรอกนะ โอ๋ๆๆๆ"

เธอพูดพลางลูบหัวโมอา แล้วโน้มตัวไปอ้อนอาจังบ้าง

"รักอาจังกับโมอาน้า ~"


เธอกระซิบบนข้างหูคนรักเบาๆ


อามุโร่ : = /// = '' - ชายหนุ่มแอบหน้าเด็กเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้างให้ - ชั้นก็รักเธอนะยัยบ๊อง~ - ว่าพลางหันมาจูบแฟนสาวที่อ้อนเขาเบาๆ

ก่อนจะปล่อยให้แฟนสาวลูบผมของเขาไปพลางเล่นกับโมอาไปพลางจนเวลาล่วงเลยมาช่วงเย็นแล้ว


"อาจังงง ไปเดินเล่นข้างนอกกันมั๊ย"

เธอพูดพลาง เอานิ้วจิ้มแก้มคนรักเบาๆ

"ไปหาซื้อที่นอนให้โมอาด้วย"

จริงๆแล้ว เธออยากออกไปเดินชมเมืองข้างนอกด้วยนั่นหละ

"แล้วพาโมอาไปด้วยได้หรือเปล่า เดี๋ยวกระโดดหายไปหละแย่เลย"


แล้วเธอก็หันไป อุ้มโมอามาไว้บนมือของตัวเอง

"ยิ่งชอบ กระโดดๆๆ เดี๋ยวหายไปแบบคนแถวนี้หละแย่เลยนะ"


เธอกล่าวพลางแซวคนรักขของตนเอง


อามุโร่ : อือได้สิ ถ้าเธออยากเดินเล่นล่ะก็ .. .  - ชายหนุ่มหลับตาข้างหนึ่งเมื่อนิ้วของแฟนสาวจิ้มมาที่แก้ม
อามุโร่ : ได้สิ แหมไม่ต้องห่วงหรอกเด็กคนนี้ไม่กระโดดหายไปหรอกน่า - ชายหนุ่มแอบหัวเราะ
อามุโร่ : ชั้นเองก็สอนอะไรนิดหน่อยแล้วล่ะ ว่าเวลาจะออกไปไหนให้นั่งอยู่บนหัวของชั้นน่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหันมาหาโมอา
อามุโร่ : โมอา พวกเราจะออกไปเที่ยวกันนะ ให้ม๊าอุ้มหนูก็แล้วกันนะ แล้วอย่าดื้อล่ะเข้าใจไหม?
โมอา : > - < มิ้ว~! - เ้จ้าหนูโมอาพยักหน้าเบาๆรับคำอามุโร่ก่อนจะกระโดดมาอยู่บนมือของเมโลนี่รับตัวไว้
อามุโร่ : โอเค~ แล้วเธออยากไปไหนล่ะ?


"อืมมมมมมมม ไปไหนดีน้า~"

เธอพูดพลางเดินไปยืนข้างๆ อาจัง พลางอุ้มโมอาไว้ในมือ

"โมอาจ๊ะ นั่งบนผมม๊าๆได้มั๊ย เพราะ ม๊าๆ ต้องจับมือป๊าๆหนะจ๊ะ"

เธอพูดพลางหน้าแดงแปร๊ดด ~

"เดี๋ยว ไปหาซื้อของให้โมอาในตลาดก่อนแล้วกัน ดีมั๊ย อาจัง"

เธอพูดพลางมองทางโมอาที มองอาจังที


อามุโร่ : อื้มนั่นสินะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางลุกขึ้นนั่ง - ถ้างั้นไปกันเลยเถอะ - ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะเดินมารอแฟนสาวให้จัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อยอยู่ด้านนอก


"อืม รอแป๊บนะ อาจัง"

เธอรีบเดินเข้าห้องน้ำไปส่องกระจก โดยมี โมอาอยู่บนผมของเธอ


"เห็นรอยที่คอมั๊ยเนี่ย"

เธอพูดพลางส่องกระจกดูว่า มีรอยไหนที่ออกมานอกเสื้อหรือเปล่า


"โมอา ดูป๊าๆ แกล้งม๊าๆสิ"

เธอทำหน้ามิ้วๆใส่กระจก คุยกับโมอา

"แต่ป๊าๆ โมอา ก็น่ารักที่สุดสพหรับม๊าๆเลยจ๊ะ โมอาก็คิดแบบม๊าๆ สินะ ^___^"

เมื่อเธอเช็คความเรียบร้อยของชุดเสร็จ เธอก็รีบออกไปหาอาจังอย่างรวดเร็ว


โมอา : มิ้ว? o w o? - โมอาขยับตัวทำหน้าสงสัยเล็กน้อยเมื่อเมโลนี่กำลังกังวลเรื่องรอยตราบริเวณต้นคอของเธอ ก่อนจะกระโดดหยองๆเมื่อเธอเอ่ยถึงอามุโร่ พลางนั่งอยู่บนผมของหญิงสาวก่อนจะถูกพาออกมาจากห้องมาหาอามุโร่ที่รออยู่ด้านนอกห้อง

อามุโร่ : ไปกันเถอะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ก่อนจะยื่นมือไปขอมือแฟนสาวพลางเดินลงมาด้านล่างก่อนจะพากันเดินออกจากโรงแรมตรงมายังตลาดด้านในเมือง บรรยากาศยังคงคึกคักเช่นเคย
อามุโร่ : เป็นเด็กดีอยู่กับม๊านะโมอา~ - ชายหนุ่มยิ้มให้เจ้าหนูโมอาที่นั่งทำตาปริบๆมองไปรอบๆอยู่
โมอา : มิ้ว~ > o <''~
อามุโร่ : เอ . . . ร้านขายอุปกรณ์สัตว์เลี้ยง. .  . -ชายหนุ่มพาแฟนสาวเดินดูร้านต่างๆพักหนึ่งก่อนจะเจอร้านหนึ่งเข้า - อ๊ะเจอแล้วๆ - ชายหนุ่มรีบพาเมโลนี่มายังหน้าร้านนั้นก่อนจะมองดูรอบๆร้านที่มีตะกร้าและของใช้สอยสำหรับสัตว์เลี้ยงหลายประเภทเต็มไปหมด
อามุโร่ : หืม ~ มีแต่ของน่าซื้อทั้งนั้นเลย


เธอพยายามเดินหาที่นอนที่น่ารักๆ เหมือนโมอา

เธอจึงเลือกเดินไปที่โซนของที่นอนก่อน

"อาจัง น่ารักมั๊ย"


เธอมาหยุดที่ที่นอนสีชมพู น่ารักๆอันหนึ่ง



"โมอา ชอบมั๊ยจ๊ะ"


อามุโร่ : ถ้าเธอชอบชั้นก็ชอบแหละ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางรับที่นอนมาไว้ - ไปจ่ายเงินกันเถอะ ~ - ไม่รอช้าชายหนุ่มจูงมือแฟนสาวมาหาเจ้าของร้านนี้ - เอ่อขอโทษนะครับที่นอนนี่ราคาเท่าไหร่ครับ?
?? : อ๊ะค่า! - เสียงขนารับจากด้านในซุ้มนั้นตอบกลับมาก่อนจะมีหญิงสาวคนหนึ่งแหวกผ้าที่เป็นเหมือนกับประตูออกมา



?? : อ๊ะ~ - หญิงสาวเอามือปิดปากของตัวเองด้วยความตกใจส่วนอามุโร่เองก็ชะงักทันทีที่เห็นหญิงสาวที่เดินออกมา - โอนี่ซัง~ - หญิงสาวรีบวิ่งมากระโจนกอดอามุโร่ทันทีพลางเอาหน้าถูอกของเขาเบาๆ - ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะ สะบายดีหรอ?
อามุโร่ : อะอื้ม โคว์ตี้เองก็ท่าทางสะบายดีนี่นา ? - ชายหนุ่มหยิ้มแห้งๆให้
โคว์ตี้ : ใช่แล้วล่ะ ไม่คิดว่าจะได้มาเจอกันที่นี่เลยนะ ทุกทีพี่จะอยู่ที่ไอซุสไม่ใช่หรอ? ลมอะไรหอบให้พี่มาที่มอร์ร็อคคะ? - เธอยิ้มหวานให้ชายหนุ่มพลางถามความเป็นมา อามุโร่เองก็ได้แต่เกาแก้มของตัวเองพร้อมกับยิ้มนิดหน่อยก่อนจะตอบคำถานของเธอ
อามุโร่ : ก็หลายๆอยา่งน่ะ ว่าแต่ปล่อยก่อนเถอะ นะ... - ชายหนุ่มรีบตัดบทพลางขอร้องให้หญิงสาวเลิกกอดตนก่อนที่ใครบางคนจะเดือดขึ้นมาก่อน
โคว์ตี้ : แหม ใจร้ายอ่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานขอกอดก่อนไม่ได้หรอ ? - โคว์ตี้พูดเสียงอ้อนพลางบีบน้ำตาน้อยๆใส่ชายหนุ่ม
อามุโร่ : รู้แล้วว่าคิดถึงน่ะ  แต่ขอร้องล่ะปล่อยก่อนได้มั้ย? - ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆพลางรีบกระซิบบอกโควตี้ทันที


"ใครหนะ อาจัง"

เธอพูดขึ้นมา หลังจากเห็นภาพดังกล่าว

"คนรู้จักของอาจังเหรอ ... อืมม ... งั้นชั้นกับโมอา ไปเดินเล่นข้างนอกก่อนแล้วกัน"

เธอพูดพลางปล่อยมือ อาจัง แล้วอุ้ม โมอาไว้ ก่อนเดินออกจากร้านไป


อามุโร่ : อ๊ะ เดี๋ยว เมโล . .. . นี่ .  - ชายหนุ่มหันมาจะรั้งแฟนสาวไว้แต่ว่าเธอดันเดินหนีออกไปจากร้านเสียแล้ว

โมอา : มิ้ววว~ o w o? - โมอาทำหน้าสงสัยเล็กน้อยเมื่อเมโลนี่รีบร้อนพาเจ้าตัวออกมาก่อนและทิ้งอามุโร่ไว้ในร้านขายของแบบนั้น


"โมอา อยู่กับม๊าๆ กันนะจ๊ะ"

เธอพูดพลางร้องไห้ เดินไปตามทาง

"คนๆนั้น เค้าต้องมีความสำคัญกับป๊าๆ ของโมอาแน่เลย"

"แบบว่า อาจจะเป็นคนรักเก่าของป๊าๆ โมอาก็ได้นะจ๊ะ"


เธอพูดพลางนึกถึงวันที่อาจังร้องเพลงให้เธอฟัง แล้วร้้องไห้ออกมา

"เรื่องวันนั้น อาจังก็ไม่อยากเล่า ว่าเกิดอะไรขึ้น"

เธอพูดกับโมอาไปตลอดทางพลางเดินมาถึงน้ำพุที่เธอเคยมากับอาจัง

"โมอา จังยังอยู่กลับม๊าๆหรือเปล่าจ๊ะ"


เธอพูดพลางเช็ดน้ำตาของตัวเอง

"แต่ถ้า โมอาจะอยู่กับป๊าๆ เดี๋ยวม๊าๆ พาไปหาป๊าๆ ก็ได้นะจ๊ะ"

เธอพูดพลางมองหน้าโมอาอย่างเศร้าสร้อย


โมอา : มิ้ววววว~ Q w Q - โมอาส่ายหน้าทันทีที่เมโลนี่ถามพลางเอาตัวของตัวเองถูแก้มของเธอเพื่อปลอบใจ

?? : เธอ ? เป็นอะไรรึเปล่า? - เสียงจรงตรงหน้าของหญิงสาวที่ไม่ได้ทันสังเกตุเลยว่าตอนนี้เธอมายืนร้องไห้อยู่ตรงหน้าสระน้ำที่เคยมากับอามุโร่เมื่อวานนี้



?? : ร้องไห้อยู่หรอ? - ชายหนุ่มถามพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าให้กับเมโลนี่ - ซับน้ำตาซักหน่อยเถอะ


เธอมองหน้าคนแปลกหน้าเล็กน้อย

"ขอบคุณนะ แต่ไม่เป้นไรหรอก"

เธอพูดพลางยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้าตัวเอง


?? : ไม่เป็นไรที่ไหนกัน? - ชายหนุ่มเอ็ดหญิงสาวที่กำลังร้องไห้อยู่พลางใ้ช้ผ้าเช็ดหน้าแตะที่รอยน้ำตาที่ร่วงลงมานั้น - คงเจอเรื่องร้ายๆมาสินะ? ถึงได้ร้องไห้ขนาดนี้น่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆ
โมอา : มิ้ววว~ Q x Q ~ - โมอาน้ำตาคลอพลางพยักหน้าให้ชายแปลกหน้าคนนั้นก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนผมของเมโลนี่
?? : ถ้าไม่รังเกียจชั้นจะอยู่เป็นเพื่อนจะกว่าเธอจะหยุดร้องไห้ก็ได้ ตรงนี้อากาศหนาวนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆถอดเสื้อคลุมมาคลุมให้เมโลนี่ - ตรงนั้นมีม้านั่งอยู่ ไปนั่งพักกันก่อนเถอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลื่อนมือไปทางม้านั่งใกล้ๆให้เธอเดินไปนั่งก่อน


"ขอบใจนะ"

เธอเดินไปนั่งที่มา้นั่งพร้อมโมอาที่นั่งอยู่บนผมของเธอ

ชายหนุ่มไม่ได้นั่งลงด้วยพลางยืนอยู่เป็นเพื่อนเมโลนี่พลางปล่อยให้หญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่แบบนั้นไปพักใหญ่ๆ ก่อนเธอจะเงียบลง
?? : ถ้าไม่สะบายใจนะจะระบายออกมาก็ได้ ชั้นจะรับฟังอยู่เงียบๆ . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางหันมามองหญิงสาวข้างๆ


เธออุ้มโมอาไว้บนฝ่ามือ พลางร้องไห้อย่างหนัก

"เค้ากำลังจะไปแล้วหละ"

"ป๊าๆของโมอา"

"แหะๆๆ ครั้งแรกที่มาน้ำพุนี่ อาจังเป็นคนพามา"

"แต่ครั้งนี้ เหลือชั้นคนเดียว"

"ตอนนี้ เค้าคงมีความสุขแล้วหละ"

"ก็เค้าไม่มาตามชั้นกับโมอาเลยนี่นา"


เธอพูดกับโมอา โดยไม่ได้สนใขชายแปลกหน้าที่มองมาทางเธออยู่เลย

?? : .  . . - ชายหนุ่มหลี่ตาลงพลางหลับตาก่อนจะถอนหายใจเบาๆ - ไม่่ไหวเลยนะหมอนั่น คิดจะทิ้งใครก็ได้ง่ายๆแบบนี้น่ะ - ชายหนุ่มพูดพลางนั่งลงใกล้ๆเมโลนี่ - ร้องออกมาเถอะ น้ำตาทำใ้ห้ลืมเรื่องร้ายๆได้นะ ถึงจะไม่รู้จักเธอมาก่อน แต่ชั้นคงปล่อยให้เด็กผู้หญิงมานั่งร้องไห้อยู่คนเดียวไม่ได้หรอก - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆลาบเผลอลูบศรีษะของเมโลนี่เบาๆ
โมอา : มิ้วววว Q _ Q'' - โมอาเขยิบตัวเองหลบมือของชายหนุ่มพลางเอาแก้มถูมือของเขาเช่นกัน
?? : เจ้าเอง ก็เหมือนกันหรอ? คงเป็นสัตว์เลี้ยงของหมอนั่นเหมือนกันสินะ . . - ชายหนุ่มยื่นมือซ้ายไปเขี่ยแก้มโมอาเพื่อปลอบใจทั้งคู่  


"นายว่างอยู่เหรอ ช่วยอะไรหน่อยได้มั๊ย"

เธอพูดพลางมองหน้าชายหนุ่มเป้นครั้งแรก

"คือเมื่อกี้ ชั้นซื้อที่นอนของโมอาไว้ที่ร้านขายของหนะ นายช่วยไปเอาให้หน่อยได้มั๊ย"

"ชั้น......."


เธอพูดค้างไว้แค่นั้น ก่อนที่จะทำหน้าเป็นเชิงให้คนแปลกหน้าช่วยเธอหน่อย


ฮารุ : เรียกชั้นว่าฮารุก็ได้  ที่นอนของเจ้าหนูนี่คงเป็นร้านขายอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงสินะ ได้สิ นั่งรออยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวชั้นมา . . . - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปยังตลาด

ซักพักหนึ่ง ฮารุได้เดินกลับมาแต่เขาไม่ได้ถืออะไรมาด้วย ชายหนุ่มเดินมาใกล้ๆเมโลนี่ก่อนจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมา

ฮารุ : ขอโทษนะ ชั้นไปที่ร้านนั่นมาแล้วแต่ไม่มีใครอยู่เลย แต่ชั้นว่าชั้นเจอคนที่เธอพูดถึงแล้วล่ะ - ชายหน่มหลี่ตาลงเบาๆพลางมองเมโลนี่ - คนที่เธอตามหาใช่ม็องค์คนนั้นรึเปล่า? ชั้นเห็นหมอนั่นวิ่งเหมือนกำลังตามหาอะไรอยู่ คงจะเป็นเธอสินะ เห็นว่าช่วยกันหากับผู้หญิงอีกคนนึง เธอคงจะหมายถึงสองคนนั้นรึเปล่า? ถ้าหากใช่ล่ะก็สองคนนั้นอยู่ที่หน้าจุดพักผ่อนฝั่งตรงข้ามนี้เอง - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางชี้นิ้วไปด้านหน้าของเมโลนี่


เธอเหม่อมองไปหาผู้ชายที่วิ่งกลับมา

"ขอบใจนะ"

"เค้ามากับ ผู้หญิง .. คนนั้น เหรอ"

พอพูดจบ เธอก็ลุกขึ้นจากม้านั่ง

"ขอบคุณสำหรับวันนี้ที่ช่วยหลายๆเรื่องนะ"

"ชั้นจะกลับไปที่ของชั้นแล้วหละ"

"โมอาจ๊ะ จะอยู่กับป๊าๆ หรือเปล่า ม๊าๆ จะฝากโมอาไว้กับพี่คนนี้ ให้ไปหาป๊าๆนะ"

เธอพูดพลางอุ้มโมอาขึ้นมา ไว้บนมือ


โมอา : มี้!! Q w Q - โมอาร้องออกมาทันทีเพื่อรั้งเมโลนี่ไว้แต่เพราะมันไม่มีเสียงพูดเหมือนคนเลยเอ่ยอะไรออกมาในภาษามนุษย์ได้ ส่วนฮารุที่มองหญิงสาวเงียบๆ ได้เปลี่ยนสีหน้าของตัวเองทันที
ฮารุ : แบบนั้นดีแล้วหรอ? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางมองด้วยสายตาคม - ถ้าหากว่าเธอไม่สำคัญกับหมอนั่นจริงๆ หมอนั่นคงไม่วิ่งตามหาเธอ แต่ว่า . . . - ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบพลางกางมือไปทางจุดที่อามุโร่อยู่ - ถ้าเธอคิดว่าหมอนั่นคิดเล่นๆกับเธอแล้วทำให้เธอร้องไห้อย่างนี้ ชั้นจะฆ่าหมอนั่นให้ก็ได้ ระยะแค่นี้น่ะเวทย์ของชั้นไม่มีทางพลาดเป้านิ่งหรอกนะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางรา่ยวงเวทย์อนุภาพแรงสูงขึ้นพร้อมกับดวงตาข้างซ้ายที่เปลี่ยนสีไป


"ห้ามทำอะไรอาจังนะ"

เธอตะโกน ขึ้นด้วยเสียงอันดัง

"ถ้านายจะทำอะไรอาจังหละก็ ผ่านชั้นไปให้ได้ก่อน"

เธอพูดพลางวิ่งไปทางที่หมอนั่นกำลังจะยิงเวทไป พร้อมถือเซฟิร่าไว้ในมือ

"เค้า คือ คน สำ คัญ ที่ สุด ของ ชั้น"

เธอพูดพลางกำเซฟิร่าไว้แน่น พร้อมที่จะสู้กับชายตรงหน้าทุกเมื่อ ถึงแม้เปอเซ็นความชนะจะต่ำจนติดลบก็ตาม


ฮารุ : ทั้งๆที่หมอนั่นมีคนอื่นอยู่อย่างนั้นรึ?


"มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย"

เธอพูดพลางจ้องหน้าฝ่ายตรงข้ามไม่ลดละ

"อาจัง มีสิทธิ์ที่จะเลือก คนที่เค้ารัก ซึ่งนั่น มันอาจจะไม่ใช่ชั้น.. ก็ได้"

เมื่อเธอพูดจบ เธอก็ก้มหน้าลง แต่ในมือยังคงกำเซฟิร่าของเธอไว้อย่างมั่นคง


ฮารุ : อย่างนี้นี่เอง คิดจะหนีความรู้สึกของตัวเองโดยการหลีกทางให้สินะ - วิ้ง! กระสุนเวทย์พุ่งไปยังจดที่เขาเล็งไว้จนเกิดระเบิดขึ้น - ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องมีใครสมหวังน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสินะ . . . - ชายหนุ่มหันมายิ้มบางๆให้กับเมโลนี่


"นี่.. นายทำบ้าอะไรของนายลงไป รู้ตัวมั๊ย"

"มัน เป็น เรื่อง ของชั้น และ การ ตัด สิน ใจ ของ ชั้น อาจัง ไม่ ผิด"

เธอตะโกนใส่ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้น พลางอุ้มโมอามาไว้ในมือ ก่อนจะวิ่งไปยังจุดที่หมอนั่นยิงเวทไป

เมื่อเธอไปถึง จุดที่เกิดระเบิดขึ้น

"อาจัง"

"อาจัง อยู่ไหน"

เธอตะโกนเรียกหาคนรักของเธอ ในกลุ่มควัน


อามุโร่ : เมโลนี่? - ชายหนุ่มเอ่ยชื่อของคนตรงหน้าด้วยสีหน้าอึ้งทั้งมีเหงื่ออกเต็มตัว ใช่สิ่งที่เธอเห็นเป็นแค่ภาพลวงตาและมีเพียงแค่อามุโร่เท่านั้นที่นั่งอยู่ ไม่ได้มีใครอื่นอย่างที่ฮารุได้บอกไว้ แขนของชายหนุ่มรีบคว้ามือของหญิงสาวพร้อมกับดึงร่างของเธอมากอดไว้พลางจูบเธอด้วยความโกรธและเป็นห่วง ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาหายใจเล็กๆก่อนจะจูบอีกครั้ง
อามุโร่ : ยัยบ้า . . . แฮก ชั้นวิ่งตามหาเธอซะทั่ว แฮก . . - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพร้อมกับจูบเธออีกรอบหนึ่งด้วยความโกรธ
อามุโร่ : ชั้นนึกว่าเธอจะหายไปจริงๆแล้วนะรู้มั้ย ยัยบ้าเอ้ย . . .


"อาจัง เป็นอะไรหรือเปล่า"

เธอถามด้วยความเป็นห่วง เพราะคิดว่าเค้าจะโดนลูกหลงจากเวทของหมอนั่น

"เจ็บตรงไหนมั๊ย"

"เป็นห่วงแทบแย่ นึกว่าอาจังจะเป็นอะไรซะอีก"


หลังจากที่เธอดูรูปการแล้ว คนรักของเธอไม่เป้นอะไร

เธอก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที

"กระเป๋าโมอาหละ?"

เธอพูดพลางยื่นมือไปข้างหน้า

"ชั้นแค่แวะกลับมาเอาที่นอนของโมอาเท่านั้นแหละ"

เมื่อพูดจบ เธอพลางหลบสายตามองไปทางอื่น


อามุโร่ : ถ้ากระเป๋าของโมอาอยู่ที่ห้อง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางยืนขึ้นพร้อมกับจับมือของเมโลนี่ไว้แน่น - กลับกันเถอะ . . . - ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะยังคงอารมณ์โกรธของตัวเองอยู่พลางจูบมือเมโลนี่กลับมาที่ห้องพัก


"ห๊ะ ใครบอกว่าจะกลับไปกับอาจังกันหละ"

เธอพูดขณะที่โดนอาจังลากกลับไปที่ห้องพัก

แต่เธอก็ไม่ได้สะบัดมืออาจังออกแต่อย่างใด


กรึง ..  . เสียงประตูถูกปิดลงอย่างเงียบเชียบพร้อมกับคนสองคนที่อยู่ในห้อง ชายหนุ่มเงียบไปตั้งแต่เดินจูงมือแฟนสาวขึ้นมาบนห้องแล้ว
อามุโร่ : ทำไม . . . ทำไมถึงต้องหนีไปแบบนั้นด้วย? - ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงเรียบกับแฟนสาวที่ไม่มีท่าทีรู้สึกรู้สาอะไร


"ชะ ชั้นไม่ได้หนีอาจังนะ.."

"ก็บอกว่าจะไปรอข้างนอก"

"เผืื่ออาจัง จะคุยอะไรกับ เธอ.. คนนั้น"

เธอพูดพลางเดินไปนั่งปุ๊กที่เตียงนอน และพาโมอา เข้าไปนอนที่เตียงใหม่ที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง

อามุโร่ : นั่นมันก็แค่เรื่องบังเอิญ ชั้นไม่คิดว่าจะได้เจอกับ โคว์ตี้เลยด้วยซ้ำ ชั้นก็แค่ตกใจแล้วก็เผลออึ้งไปก็เท่านั้นเอง แต่เธอกลับเดินหนีชั้นไป พอชั้นวิ่งตาหามาเธอซะทั่ว ก็ไม่เจอ คิดว่าเธอหายไปแล้วซะอีก . . . - อามุโร่ก้มหน้าลงเล็กน้อยพลางพึมพาออกมาดังจนเมโลนี่ได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ


"ชั้นจะไปไหนได้หละ.."

"ชั้นก็แค่ตกใจ นิดหน่อยหนะ"

"แล้วเธอคนนั้นหละ ... คนรักของอาจัง ... สินะ"


เธอพูดพลางเงียบไปเล็กน้อย


"ชั้นเลยคิดว่า ไม่อยู่ตรงนั้น น่าจะสบายใจทั้ง 2 ฝ่ายหนะ"

เธอพูดพลางลูบหัวโมอา แต่ไม่ยอมสบตากับอาจัง

ชายหนุ่มกำมือแน่นเล็กน้อยพลางมองแฟนสาวด้วยสายตาเจ็บปวด
อามุโร่ : คนรักของชั้น ไม่ใช่โคว์ตี้ ... แต่เป็นเธอ . . . ชั้นบอกแล้วไงว่าหัวใจของชั้นมีแค่เธอเท่านั้น - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางสวมกอดแฟนสาวแน่น

อามุโร่ : ยัยบ้าเอ้ยแอบไปร้องไห้ ตอนที่ชั้นไม่อยู่ชั้นยิ่งเป็นห่วงเธอนะ . . .


เธอกอดคนที่เธอรักเป็นคำตอบ

"กะ กะ กะชั้นไม่รู้เลยนิ อยู่ดีๆ เค้าก็เข้ามากอดอาจัง จะให้ชั้นทำยังไงหละ"

"ชั้นไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่า เธอคือใคร สำคัญกับอาจังมากแค่ไหน"

"ชั้นไม่รู้เลยจริงๆ แล้วจะให้ชั้น..ทำยังไงหละ"


เธอพูดพลางร้องไห้โฮออกมาอีกครั้งหนึ่ง

ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าของตัวเองพลางจูบเธอด้วยความโกรธและเป็นห่วง
อามุโร่ : ถ้าเธอน้อยใจเพราะแค่กอด ถ้าอย่างนั้นชั้นจะทำให้เธอเข้าใจว่าชั้นรักเธอมากแค่ไหน . . . -  ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาหายใจเล็กๆก่อนจะจูบอีกครั้ง


เธอตอบรับการจูบของอาจังอย่างนุ่มนวล ทั้งๆที่น้ำตายังอาบแก้มของเธออยู่

"ทุกๆ อย่างของอาจังเป็นของชั้นนะ !!!"

"ชั้นไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องอาจัง"


เธอพูดพลาง เอามือปาดน้ำตาตัวเอง

"แต่คนนั้น อาจังยอมให้เค้ากอดนิ.."

เธอพูดพลางโวยวายอีกครั้ง

"โมอา ก็เห็น ใช่มั๊ยหละ แงงงงงงงงงงงงงง๊"


ชายหนุ่มจูบแลกลิ้นกับแฟนสาวเบาๆเพื่อให้เธอหยุดงอแงก่อนจะสะกดสายตาของแฟนสาวด้วยสายตาคมของตัวเอง
อามุโร่ : ถ้าอย่างนั้นเธอก็ทำให้ร่างกายของชั้นเป็นของเธอคนเดียวซะสิ . . . ทำให้เป็นของเธอคนเดียวไม่มีใครมาแทนที่ได้ . .  .


"แสดงว่า ถ้าไม่ทำอะไรซักอย่าง อาจังก็จะมีคนอื่นๆอีกหละสิ !!"

เธอพูดพลางลุกไปเอา เจโลปี้ มาให้ โมอา

"แล้วก็ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องด้วย"

เมื่อให้ เจโลปี้โมอาเสร็จ เธอก็เดินมานั่งข้างๆ อาัจัง พลางจ้องหน้าเขม็ง

"อธิบาย เรื่อง ผู้หญิง ... คนนั้น มาเดี๋ยวนี้เลยนะ"

อามุโร่ : อึก . . . เข้าใจแล้ว . . . - ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อยพลางค่อยๆเล่าเรื่องราวของโคว์ตี้อย่างแผ่วเบา
อามุโร่ : โคว์ตี้น่ะเป็นนักเรียนในคราสเวทย์มนต์ชั้นเดียวกับชั้นมาก่อน เด็กคนนั้นถนัดด้านเพลงเวทย์มนต์และมีพลังเวทย์สูงมากเลยล่ะ เป็นเด็กที่เจิดจรัสในโรงเรียนนั้นเลยก็ว่าได้ตรงข้ามกับชั้นเลยใช่มั้ยล่ะ ส่วนชั้นที่ได้แต่รั้งท้ายคนอื่นและพยายามอยู่คนเดียวมาตลอดยังเคยคิดเลยว่าถ้าชั้นเกิดมาได้ซักครึ่งของเด็กคนนั้นคงจะดีสินะ . . . แต่ที่รู้จักกับโคว์ตี้ได้ก็คงจะเป็นช่วงแข่งขันกีฬาสีน่ะ ชั้นที่ไม่ค่อยมีความสามารถด้านพลังเวทย์ส่วนใหญ่จะลงเล่นกีฬาซะมากกว่าเพราะมันง่ายต่อการใช้เวทย์เสริมพลังเข้าช่วยได้ ชั้นกวาดรางวัลชนะเลิศพวกกีฬาที่ใช้กำลังเป็นหลักมาหมดถึงมันจะแค่ 4 ประเภทก็เถอะแต่ก็ไม่ได้เด่นอะไรไปกว่าการแข่งขันเวทย์มนต์เลยแม้แต่น้อย ชั้นเองก็ไม่ค่อยอยากจะดูให้มันตอกย้ำกับตัวเองก็เลยแอบโดดออกมานั่งอยู่ตรงสนามกีฬาเงียบๆ แล้วจู่ๆยัยนั่นก็เดินมาหาชั้น . . .

โคว์ตี้ : แอบมาอยู่ที่นี่เอง ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ? - โคว์ตี้ถามชั้นแบบนั้นชั้นเองก็ได้แค่หันหน้าหนีแล้วก็ตอบไปว่า '' ไม่ล่ะ ขืนดูไปมันก็ไม่ได้ทำให้ชั้นเก่งขึ้นมา เธอต่างหากนักเรียนดีเด่นอย่างเธอมาอยู่ที่นี่ทำไม?'' ชั้นถามกลับไปบ้างคงเพราะ ฐิทิ ตัวเองล่ะมั้งแต่ยัยนั่นกลับตีหน้าเศร้าแล้วตอบชั้นเบาๆ
โคว์ตี้ : นักเรียนดีเด่นอะไรกันชั้นก็แค่เกิดมามีพลังเวทย์มากกว่าคนอื่นิดหน่อยเท่านั้นเอง - ซึ่งนั่นทำให้ชั้นรู้ว่ายัยนั่นเองก็ไม่มีเพื่อนเหมือนกัน ถึงแม้ว่าจะเป็นนักเรียนดีเด่นมีคนคอยชื่นชมอยู่ตลอดเวลา แต่กลับไม่มีใครเป็นเพื่อนกับโคว์ตี้เลยซักคนซึ่งชั้นก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามันจะเป็นแบบนั้นแล้วพอชั้นถามถึงเป็นเพื่อนกันไหม ยัยนั่นก็ยิ้มออกมาทั้งน้ำตาแล้วเข้ามากอดชั้น พร้อมกับเรียกชั้นว่า โอนี่ซัง . . . หลังจากนั้นชั้นก็ได้รู้จักได้เห็นรอยยิ้มของโคว์ตี้มากขึ้นทุกวัน ไปไหนก็ไปด้วยกันมาตลอดไม่ว่าจะเวลากินข้าว ตอนใช้ห้องสมุด หรือแม้แต่ไปซื้อของยัยนั่นก็ตามชั้นแจมาตลอด ถึงกับว่าย้ายแมนชั่้นหรูๆที่โรงเรียนจัดหาให้มาอยู่ห้องเช่าใกล้ๆกับชั้นเลยทีเดียว แต่ว่านะพอเวลาผ่านไปเรื่อยๆใจของชั้นมันก็ค่อยๆพัฒนาจากเพื่อนไปเป็นคนที่แอบชอบ ซึ่งชั้นเองก็ไม่รู้ว่าโคว์ตี้คิดแบบเดียวกับชั้นรึเปล่าจนเผลอสารภาพรักไปยัยนั่นก็ดันทำหน้าดีใจพร้อมกับบีบน้ำตาแล้วงอแงซักยกใหญ่เลย.  . . แต่ว่านะถึงแม้จะคบกันแต่ว่าสายตาของคนอื่นๆที่มองมาทางชั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนไปแต่กลับกลายเป็นเหยียดหยามกันมากเข้าไปอีกบ้างก็ว่าชั้นหาประโยชน์ากตัวโคว์ตี้บ้างล่ะ เพราะไม่มีพลัง โคว์ตี้ก็แค่สงสารชั้นเลยยอมคบด้วยบ้างล่ะ ยั่ยนั่นเองก็พยายามปลอบชั้นอยู่ตลอดว่้าไม่ต้องคิดมาก แต่ว่าสุดท้ายเรื่องที่เราคบกันก็รู้ไปถึงครอบครัวของโคว์ตี้ หลังจากนั้นไม่นานจู่ๆโคว์ตี้มีท่าทีผิดไปจากทุกที จากที่ร่าเริงและจะยิ้มให้ชั้นมาตลอดกลับกลายเป็นว่ายัยนั่นเงียบกริบแล้วตีสีหน้าคิดมากและเศร้ามาตลอดชั้นถามอะไรก็บอกว่าไม่มีอะไร จนกระทั่งชั้นรู้เรื่องเข้าว่าครอบครัวของโคว์ตี้พยายามกีดกันพวกเราและคอยสั่งห้ามไม่ให้โคว์ตี้มาเจอชั้น แล้ววันนั้นที่ชั้นได้พบกับโคว์ตี้วันสุดท้าย ยัยนั่นก็ใส่เสื้อผ้าคล้ายๆกับเธอในวันนี้นั่นแหละ จู่ๆยัยนั่นก็มาที่ห้องชั้นตอนดึกพร้อมกับร้องไห้ออกมาแววตาของยัยนั่นไ่ม่ร่าเริงเลยแม้แต่น้อย จะว่าว่างเปล่าเลยก็ว่าได้ และที่น่าตกใจก็คืออยู่ๆยัยนั่นก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกตรงหน้าชั้นแล้วบอกชั้นว่า '' ถ้าต้องแต่งงานกับคนอื่นที่ชั้นไม่ได้รัก ชั้นขอเป็นของอามุโร่ยังจะดีซะกว่า . . .'' และนั่นทำให้ชั้นต้องหน้าถอดสีกับเรือนร่างของโคว์ตี้ที่ฝืนหนีออกมาจากเวทย์กักขังจนมีรอยแผลเต็มไปหมดทำให้ชั้นรู้ว่ายัยนี่พยายามและอยากจะพบชั้นมากแค่ไหน . . .  แล้วชั้นก็ปล่อยตัวเองให้ยัยนั่นทำตามใจของตัวเองไปแบบนั้นจนเรามีอะไรกันในคืนนั้น. . . แล้วอยู่ๆยัยนั่นก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกับหายไปจากชีวิตชั้นเลย เลยทำให้ชั้นรู้ว่าทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราคือยู่ห่างๆกันไว้จะดีกว่า แล้วชั้นก็ไม่ได้พบกับโควตี้อีกเลยเป็นเวลา 3 ปี จนวันนี้ชั้นก็ได้พบกับยัยนั่นอีกครั้ง ท่าทีของยัยนั่นเปลี่ยนไปเหมือนกับย้อนกลับไปเมื่อที่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ ยัยนั่นยังคงคอยเรียกชั้นว่า โอนี่ซังอยู่แบบนั้น ตอนที่เธอเดินหนีชั้นไปยัยนั่นก็ถามชั้นว่าเธอคือรักอย่างนั้นหรอ ชั้นก็ตอบไปตรงๆว่าใช่ ยัยนั่นเองก็เงียบไปแป๊บนึงก่อนจะพยักหน้าให้ชั้นแล้วบอกชั้นว่า '' ดีแล้วล่ะ เท่านี้ชั้นก็ไม่มีอะไรต้องห่วงโอนี่ซังแล้ว '' แล้วยัยนั่นก็บอกให้ชั้นไปตามหาเธอแล้วปรับความเข้าใจกันเพราะยัยนั่นไม่อยากให้เธอคิดมากเพราะตัวเอง แต่พอชั้นตามหาเมโลนี่จนทั่วก็เพิ่งจะคิดได้ว่ายัยนั่นเป็นห่วงชั้นมาตลอดทั้งๆที่ชั้นพยายามลืมยัยนั่นให้ได้เพราะคิดว่ายัยนั่นคงจะมีคนที่เหมาะสมกว่าทำให้ชั้นลังเลยังไงล่ะ ชั้นมันไม่เอาไหนถึงขนาดทำให้เธอกับโคว์ตี้ต้องร้องไห้ต้องทุกข์ใจขนาดนี้. . .


"เค้าเป็นคนสำคัญสำหรับอาจังมากเลยสินะ"

เธอพูดพลางจับมือของอาจังอย่างอบอุ่น

"ไม่ต้องห่วงชั้นหรอกนะ จริงๆ"

"อาจังมีสิทธิ์ที่จะเลือกจ๊ะ"


"แล้วคุณ โควตี้ ก็ท่าทางจะรักอาจังมากเลยหละ ... น่าจะ มากกว่าชั้น ละมั้ง"

เธอพูดพลางยิ้มแหะๆ ให้กับอาจัง แล้วหันไปเล่นกับโมอา

โดยที่เธอไม่ให้อาจังเห็นน้ำตาที่กำลังไหลรินอย่างเงียบๆ


อามุโร่ : หยุดนะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับแสดงสีหน้าเ็จ็บปวดออกมา - ชั้นไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้เธอฟังเพื่อจะฟังเธอตอบกลับแบบนี้ . . .  ชั้นบอกแล้วยังไงล่ะว่าชั้นรักเธอชั้นจะไม่หวนกลับไปหาโคว์ตี้อีก ยัยนั่นเองก็เ้ข้าใจดีว่าพวกเราไปกันไม่ได้. . . ชั้นอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว เธอยังจะถามอีกหรอว่าชั้นเลือกใครน่ะ . . . - ชายหนุ่มเชิดคางแฟนสาวให้มองตาของเขาพลางจูบเธอเบาๆเพื่อเป็นการยืนยันว่าคนที่เขาเลือกคือเธอที่อยู่เคียงข้างเขาตอนนี้นั่นเอง


เธอค่อยๆผละออกจาอ้อมกอดของอาจังเบาๆ

"แต่พวกเธอก็ยังมีความรู้สึกที่ดีต่อกันนี่า"

เธอหันมาพูดกับอาจัง หลังจากที่แอบปาดน้ำตาของตัวเองออก

" โคว์ตี้จัง ก็คงยังรักอาจังอยู่ๆแน่เลยหละ"

"การที่เธอกลับมาเหมือนวันแรก ที่เจออาจัง นั่นก็หมายถึง อาจังยังเริ่มต้นใหม่กับโคว์ตี้จังได้นะ"

"ส่วนชั้น..."

เธอพูดพลางก้มหน้าลง

"ซักวัน..ชั้นก็จะต้องกลับไปที่ของชั้น"

"ถ้าไม่เจอชั้น...อาจังก็ยังคงรอโคว์ตี้จังอยู่แน่ๆเลยหละ"


เธอพูดพลางยิ้มให้อาจังสบายใจ

"แต่........"

เธอเงียบไปพักนึง ก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกมา

"ชั้นก็รักอาจังนะ"

เธอพูดพลางยิ้มออกมาอย่างเศร้าสร้อย

"แต่ชั้นก็ไม่รู้ว่า จะรักอาจัง เท่ากับที่โคว์ตี้จังรักหรือเปล่า"

"เพราะฉะนั้น..."


เธอพูดพลางลุกเดินไปที่หน้าประตูห้อง

"ชั้นอยากให้อาจังคิดดีๆนะ"

"ลองทบทวนหัวใจของอาจังดูดีๆ แล้วค่อยตัดสินใจ"


เธอเดินมากอดอาจังอีกครั้ง

"แล้วอาจัง ค่อยมาบอก สิ่งที่อาจังคิด กับชั้นก็ได้จ๊ะ"

"ชั้น ยอมรับการตัดสินใจของอาจังเสมอนะ"

"ไม่ต้องห่วงชั้นหรอก"

"ไว้อาจังพร้อมแล้วก็มาบอกชั้นนะ"


เธอยิ้มอย่างอบอุ่น และเศร้าสร้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป


อามุโร่ :  เดี๋ยว . . . - ชายหนุ่มเดินมาดึงมือของเมโลนี่ไว้ - เธอกำลังหนีชั้นอยู่ใช่มั้ย การแสดงออกของชั้นมันยังไม่พอให้เธอเข้าใจอีกหรอ? ถ้างั้นฟังให้ชัดๆ แล้วเข้าใจไว้ด้วย ว่าชั้นคนที่ชั้นเลือกน่ะคือเธอ ไม่ใช่โคว์ตี้ ต้องให้ชั้นพูดอีกซักกี่ครั้งก็ได้ ว่าชั้นเลือกเธอชั้นรักเธอ ชั้นไม่ได้กอดเธอเพราะสงสาร ไม่ได้จูบเธอเพราะเป็นห่วง แต่ชั้นรักเธอ รักเมโลนี่ยัยเมจจอมตื้อและชอบกวนประสาทชั้นตั้งแต่วันที่เราพบกันครั้งแรก - ชายหนุ่มดึงแขนบางๆนั้นไว้แล้วโอบเธอจากด้านหลังช้าๆ - เท่านี้เธอจะเชื่อชั้นได้รึยัง . .?


เมื่อเธอรู้สึกถึงการกอดของคนที่เธอรัก อยู่ดีๆ น้ำตาของเธอก็ไหลออกมาอีกครั้ง

"ชั้นไม่รู้"

"ชั้นไม่มีอะไรสู้โคว์ตี้จังได้เลย"

"ชั้น มาทำให้พวกเธอ 2 คน ต้องเลิกกันหรือเปล่า"

"โคว์ตี้จังอาจจะกลับมา เพื่อมาหาอาจังก็ได้"

"ชั้นไม่อยากเป็นสาเหตุให้ พวกเธอต้องแยกกัน"

"ชั้น....ชั้น....กลัว"


เธอพูดพลางกอดคนที่เธอรักพลางร้องไห้อย่างเสียงดัง

บ่งบอกถึงความปวดร้าว และสับสนของเธอที่มีในใจ


อามุโ่ร่ : ยัยบ๊อง เธอจะไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ชั้นกับโคว์ตี้เลิกกันหรอก มันเป็นโชคชะตาของชั้นกับยัยนั่นต่างหาก - ชายหนุ่มลูบศรีษะของแฟนสาวที่ร้องไห้อยู่อย่างนั้น - แล้วก็โคว์ตี้กับชั้นน่ะไม่มีทางจะกลับมารักกันได้อีกแล้วล่ะ ก็ยัยนั่นน่ะแต่งานไปแล้ว ส่วนชั้นก็ให้แหวนหมั้นเธอแล้วนี่นา - ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจับมือที่สวมแหวนเพรชไว้ของแฟนสาว - เพราะงั้นเลิกกลัวอะไรไม่เป็นเรื่องเถอะ . . . นะ


เธอกำมือที่มีแหวนของอาจังไว้ไม่ยอมปล่อย

"ชั้นยังรักอาจังต่อได้เหรอ  จริงๆใช่มั๊ย"


เธอพูดพลางสะอึกสะอื้นไปด้วย

"ชั้นกลัว คำตอบ กลัวว่าอาจังจะหายไป"

"แต่ถ้าอาจังมีความสุข ชั้นก็จะยอมปล่อยมืออาจังไป"

"อาจังไม่ได้หลอกชั้นใช่มั๊ย"


เธอถามคำถามเดิมซ้ำไปซ้ำมา


อามุโร่ : ชั้นจะไปหลอกเธอทำไมฮึ? - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาก่อนจะขโมยริมฝีปากของแฟนสาวไม่อยากให้เธอเอ่ยโทษตัวเองไปมากกว่านี้


เมื่อได้ยินคำยืนยันจากคนที่เธอรัก เธอถึงกับยิ้มแก้มปริ ขณะที่ยังมีคราบน้ำตาเหลืออยู่บนหน้าเลย~

"ชั้น รัก อาจัง ที่สุดเลยยย"

เธอพูดพลางกระโดดกอดคนรักของเธอ

เธอยืนกอดอาจังอยู่เนิ่นนาน อยู่ดีๆ เธอก็หมดสติ และ ล้มลงทรุดลงกับพื้น

เพราะเหนื่อยอ่อนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น


วันที่ 5 ช่วงเช้า
หญิงสาวในชุดนอนบางได้คล้อยหลับไปเพราะความเหนื่อยจากการร้องไห้เธอนอนกอดโมอาไว้อยู่บนหัวนอนแบบนั้น ส่วนคนรักของเธอนั้นได้นอนพิงอ่านหนังสืออยู่รอให้แฟนสาวของตัวเองตื่นขึ้น


เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปหมมดทั้งตัว จนไม่อยากขยับตัวไปไหนเลย

เธอรู้สึกเหมือนปีนเขามาทั้งวันยังไงยังงั้น

"โอ๊ยยยยยย"

เธอร้องเสียงดัง เมื่อเธอพยายามจะบิดขี้เกียจ แต่เจออาการปวดกล้ามเนื้อเข้ามาแทนที่

เมื่อเธอมองไปรอบๆ จึงเห็นคนรักของเธอนอนพิงอยู่ข้างๆ

"อ๊ะ อาจัง อรุณสวัสดิ์ ตื่นนานหรือยัง"

เธอทักทายในท่านอนตรง หันเฉพาะส่วนบนไปทางอาจัง

"ปวดไปหมดเลยยย อยากอาบน้ำ แต่ไม่อยากลุกเลยอ่ะ"


เธอพูดพลางมองตัวเอง เพราะคิดว่ายังใส่ชุดของเมื่อวานอยู่

"แว๊กกกกกกกกกกกกก"


อาการปวดหายเป็นปริทิ้ง

"ทำไม ชั้น .. ใส่ชุดนอนหละ อาจังงง"

เธอมองไปทางคนรักด้วยแววตาสงสัย

อามุโร่ : อ้ออรุณสวัสดิ์ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆรับอรุณให้กับแฟนสาวที่นอนอยู่พลางเขยิบตัวออกมาห่างนิดหน่อยเพื่อให้เธอได้บิดร่างกาย
อามุโร่ : ? - ชายหนุ่มทำหน้างงเล็กน้อย โมอา : O w O!! มิ้วว! - โมอาที่นอนอยู่ข้างๆเธอตกใจเสียงของเมโลนี่พลางรีบกระโดดมาหาอามุโร่ทันที
อามุโร่ : อ้อ~? ถ้าเรื่องชุดล่ะก็ชั้นเปลี่ยนให้เองแหละ กลัวเธอไม่สะบายตัวชั้นเลยเช็ดตัวกับเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มระรื่นพลางยื่นใบหน้าไปใกล้ๆแฟนสาว - เกือบจะอดใจไม่ไหวแน่ะรู้รึเปล่า~ จุฟ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางจูบอรุณสวัสดิ์แฟนสาวเบาๆ



"อะอะ อดใจอะไรหนะ อาจัง"

เธอพูดพลางหน้าแดงแปร๊ดเลย

"แล้วใครเค้าให้เปลี่ยนชุดด เดี๋ยวตอนเช้า ชั้นอาบน้ำก็ได้อ่ะ"

เมื่อพูดเสร็จ เธอจับผ้าห่มมาคลุมโปง ไม่ให้อาจังเห้นว่าเธออายแค่ไหน

"แล้วให้เจโลปี้ โมอา หรือยังอ่ะ"

เธอพูดพลางตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่ม

"อายชะมัดเลย อึ๊ยยย อาจังบ้าๆๆ"

แล้วเธอก็บ่นกับตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่ม


ชายหนุ่มแอบยิ้มพลางเลื่อนตัวไปเปิดผ้าพลางผลิกร่างของแฟนสาวให้นอนหงายก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้ๆใบหน้าที่แดงก่ำนั่นช้าๆ
อามุโร่ : ฮึๆ~ ชั้นเห็นเธอเปลือยไปแล้วครั้งนึงนะ ไม่เห็นต้องอายอะไรเลยนี่~ - ชายหนุ่มว่าพลางเลื่อนริมฝีปากของตัวเองไปจูบที่ต้นคอของแฟนสาวเบาๆ
อามุโร่ : ตอนอาบน้ำอย่าลืมเช็คดูนะว่ามีรอยตรงไหนเพิ่มรึเปล่าคิกๆ~


"เห๋ รอยอะไรเพิ่มอ้ะ"

เธอตกใจพลางสะดุ้งขึ้นมานั่งบนเตียง

"อาจัง แอบทำอะไรชั้นตอนหลับไปด้วยเหรอออ"


เธอพูดพลางมองหน้าอาจัง ด้วยสายตาซุกซน

"งั้นชั้นไปอาบน้ามแล้วนะ"

เธอพูดพลางสะดุ้งลุก แล้ววิ่งไปห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

"มีรอยไหมเนี่ยย"


เธอพูดพลางหมุตนตัวอยุ่หน้ากระจก

"รอยอาจัง จะเต็มตัวไปหมดแล้วนะ พอกำลังจะหายๆ ได้รอยเพิ่มทุกที งืออ~"


เธอบ่นพึมพำพลางอาบน้ำนานกว่าปกติ เพราะเมื่อคืนอาจังคงเช็ดไม่สะอาดเท่าอาบเองหรอก(มั้ง)

เมื่อเธออาบน้ำเสร็จ เธอก็วิ่งไปหาอาจังด้วยความเร็วสูง

"อาจังงงงงงงงง"

"แว๊กกกกกกกกก"


เธอลื่นสะดุดชุดของตัวเอง ก่อนจะล้มปุ๊กลงไปตรงอาจัง



"อ่อยย เจ็บอ่ะ"

เธอบ่นพลางค่อยๆ รวบกระโปรงเข้ามาหาตัวเอง


ชายหนุ่มเกาหัวตัวเองเบาๆพลางลุกออกมาจากเตียงพลางเดินมาช้อนวงแขนของแฟนสาวให้ยืนขึ้น

อามุโร่ : ให้ตายสิซุ่มซ่ามจังเลยนะ แล้วก็  ..  . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางหยิบ ผ้าที่มีริบบิ้นมาพันรอบคอของแฟนสาวเ้ป็นเครื่องประดับให้
อามุโร่ : เปิดต้นคอมากเกินไปแล้ว เห็นเป็นรอยเชียว - ชายหนุ่มบ่นอุบอิบ แต่ก็เป็นฝีมือของตัวเองนั่นแหละ


"กะ ก็ ชุดนี้ มันมีริบบิ้นอะไรไม่รู้นี่นา พอลากมันออกมา ก็เลยสะดุดหนะสิ"

เธอพูดพลางโยนความผิดให้ริบบิ้นซะแล้ว

"ขอบคุนนะ อาจัง~"

เธอพูดขณะที่อาจังช่วยพยุงเธอขึ้นมาจากพื้น

"อาจังงง"

เธอทำเสียงอ้อน พลาง นั่งลงข้างหน้าอาจัง

"เช็ดผมให้ด้วยยยยยย"

เธอพูดพลางมองหาโมอา

"โมอา ตื่นหรือยังหนะ มาหาม๊าๆเร็ว"

เธอพูดพลางโบกมือให้โมอา มาหาเธอ


อามุโร่ : อื้ม~ ได้สิ - ชายหนุ่มว่าพางพาแฟนสาวมานั่งตรงเตียงนอนก่อนจะใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมของเธอเบาๆ
โมอา: มิ้ว? o w o? - เจ้าหนูโมอาร์ที่นั่งอยู่บนหัวของอามุโร่ได้ยินเมโลนี่เรียกพลางกระโดดมาหาเธออย่างเชื่องๆ
อามุโร่ : เห~ สนิทกันเร็วดีนี่นา - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางเอ่ยเสียงหวานแซวแฟนสาว


"โมอาคิดว่าม๊าๆ จะให้เจโลปี้หรือเปล่า คริๆ"

เธอพูดเอามือไปอุ้มโมอามานั่งลงบนตักของเธอ

"แต่เมื่อวาน ถ้าไม่มีโมอา ชั้นก็คงแย่ไปแล้วหละเน๊าะ"

"มิ้ว ~"

เธออุ้มโมอาขึ้นมาระดับหน้าของเธอ ก่อนจะทำเสียง เหมือนคุยกับโมอา และหอมแก้มโมอา 1 ที

"โมอา น่ารักที่สุดเลย มิ้วๆ ~"

เธอนั่งเล่นกับโมอา ในระหว่างที่อาจังเช็ดผมให้เธอ อย่างมีความสุข


โมอา : > o <'' - โมอาหลับตาปี๋ทันทีที่เมโลนี่หมอพลางเอาหน้าถูแก้มเธอบ้าง ส่วนอามุโร่ก็ได้แต่เพลิดเพลินกับทั้งสองไปเช็ดผมของแฟนสาวไปจนผมของเธอแห้ง ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนมาเป็นแปลงผมให้เธอจนเสร็จ
อามุโร่ : เสร็จแล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางสวมกอดแฟนสาวจากด้านหลัง
อามุโร่ : วันนี้ใสชุดน่ารักมากเลย มีอะไรดีๆเกิดขึ้นงั้นหรอ?


"วันไหนได้อยู่กับอาจัง ก็เป้นวันที่ดีทุกวันนั่นหละ ~"

เธอพูดพลางจับมือของอาจังไว้

"อาจังชอบชุดนี้เหรอ"


พูดยังไม่ทันจบประโยค เธอก็หันหน้าเข้าไปหาอาจังแล้วทำตาแบ๊ว

"ชั้นหนะ ชอบชุดนี้มากที่สุดเลยหละ แต่ก็กลัวอาจังจะไม่ชอบหนะนะ"

"เช็ดผมเสร็จแล้วเหรอ ขอบคุณน้า อาจัง"


เธอพูดพลาง ขยับมานอนหนุนตักอาจัง

"โมอา วันนี้ป๊าๆ ชมม๊าๆด้วยหละ มิ๊วว~"

เธออุ้มโมอา มานอนอยู่ที่ตักของอาจังเช่นกัน

"แล้ววันนี้ ป๊าๆ จะพาม๊าๆ กับโมอาไปเที่ยวที่ไหนคะ"


เธอถามพลาง เอาแขนคล้องคออาจังให้มาอยู่ใกล้ๆเธอ


โมอา : มิ้ว~ > w < ~ - โมอายิ้มร่าตอบเมโลนี่ส่วนชายหนุ่มที่โดนคล้องคอนั้นน่าแดงระเรื่อก่อนจะยิ้มบางๆให้
อามุโร่ : โม่ . ..  - ชายหนุ่มหลับตาครู่หนึ่งก่อนจะประกบปากจูบแลกลิ้นกับแฟนสาวด้วยใบหน้าแดงระเรื่อนั่นครู่หนึ่ง - ชั้นจะพาเธอไปทำเควสง่ายๆซักหน่อยน่ะ~ ไปด้วยกันมั้ย?


เธอก็แลกจูบกับอาจังอยู่ซักครู่นึง จนอาจังถอนริมฝีปากออกจากริมฝีปากของเธอ

"เห๋ ทำเควสเหรอ"

เธอพูดด้วยเสียงตกใจ เพราะชุดไม่อำนวยที่จะให้ทำเควสซะเหลือเกิน

แต่เธอก็อยากออกไปทำเควส หรือพูดง่ายๆ ออกไปข้างนอกกับอาจังและโมอา

"แล้วต้องเปลี่ยนชุดมั๊ยอ่ะ"

เธอมองหน้าพลางถามเกี่ยวกับเควสที่จะพาไปทำ

ก่อนที่เธอจะเอาแขนคล้องอาจังลงมาใกล้ๆ แล้วกระซิบที่ข้างหู

"ชุดนี้อาจังชอบ ชั้นไม่อยากให้มันเปื้อนหนะ"

ก่อนที่เธอจะค่อยๆสอดลิ้นของเธอเข้าไปสัมผัสส่วนใบหุของอาจัง แล้วค่อยๆ เข้าไปลึกๆ ก่อนที่จะพาลิ้นตนเองออกจากส่วนหูของอาจัง พร้อมยิ้มอย่างร่าเริง


อามุโร่ : อ๊ะ นะนี่อื้อ. . . > /// < - ชายหนุ่มชะงักทันทีพลางหน้าแดงขึ้นเมื่อลิ้นของแฟนสาวซุกซนในใบหูของเขา
อามุโร่ : โถ่ อย่าแกล้งกันสิ อีกอย่างไม่ต้องเปลี่ยนก็ได้ ชั้นจะพาทำน่ะ จะได้สอนเวทย์มนให้ด้วยไงล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางหอมแก้มแฟนสาวจอมซนเบาๆ
อามุโร่ : แล้วก็อย่าทำแบบนี้บ่อยนะ พอโดนแตะที่หูแล้วชั้นจะไม่ค่อยมีแรงน่ะ~


"ก็ดีหนะสิ ถ้าอาจังมีแรง อาจังก็ต้องมาแกล้งชั้นแน่ๆเลยหละ ~"

เธอพูดพลางยิ้มอย่างซุกซน ก่อนที่จะ ยื่นมืออกมาข้างหน้า 2 ข้าง

"อาจัง ชั้นลุกไม่ขึ้นอ่ะ ดึงแขนหน่อย"


เอ๊ะ หรือเธอจะไม่อยากไปทำเควสกันแน่นะเนี่ย ~

เธอรอจังหวะให้อาจังก้มลงมาใกล้ๆ แล้วใช้แขนคล้องคออาจังไว้

"ถ้าอาจังอุ้มชั้นตอนนี้นะ ชั้นจะเหมือนเจ้าหญิงเลยหละ~ เพราะวันนี้ชุดเหมือนเจ้าหญิงนี่นา"


เธอพูดเพื่อต้องการบอกอาจังให้อุ้มเธอขึ้นมาจากเตียงนั่นเอง


อามุโร่ : ได้เลยครับเจ้าหญิง~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางช้อนขาของแฟนสาวขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าหญิงนั้น - ต้องการอะไรอีกไหมขอรับ? ^ ^


"คริๆ"

เธอยิ้มอย่างมีความสุข พลางหน้าแดงเล็กน้อย

"ถ้า เจ้าชายอุ้มเจ้าหญิงแล้ว ก็ต้องจุมพิศเจ้าหญิงก่อนสิคะ"

เธอพูดออกมา พลางหลบหน้าเจ้าชายที่อยู่ตรงหน้า

ก่อนที่เธอจะ โน้มคอเจ้าชายมาใกล้ๆ พลางกระซิบที่หูเจ้าชาย

"ชั้น รัก อาจังนะ จะอยู่กับอาจังและ โมอา ตลอดไป"

เธอพูดพลางเอามือที่คล้องคอ มากุมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย


อามุโร่ : รับสั่งเลยขอรับ~ - ว่าแล้วชายหนุ่มค่อยๆโน้มใบหน้าไปใกล้ก่อนจะประกบริมฝีปากจูบเจ้าหญิงตรงหน้าอย่างดูดื่ม แต่ท่าทางเธอจะแกล้งเขามากกว่าที่คิดไว้จนชายหนุ่มต้องรีบถอนริมฝีปากออกมา
อามุโร่ : นะนี่ . . .เดี๋ยวชั้นคุมตัวเองไม่ได้นะ ก็เธอน่ารักซักขนาดนี้~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางยิ้มน้อยๆให้ก่อนจะจูบเจ้าหญิงอีกครั้งหนึ่ง
อามุโร่ : เดี๋ยวชั้นก็ละลายกันพอดี


"อิอิ"

เธอตอบรับการจูบจากเจ้าชายถึงสองครั้ง จนเธอถึงกับเคลิ้มไปพักนึงเลยทีเดียว

"แล้วอาจัง จะพาชั้นกับโมอาไปทำเควสได้หรือยัง"

เธอถามพลางทำตาเจ้าเล่ห์

"หรืออยากอุ้มเจ้าหญิงอยู่ในห้องคะ คริๆ"


อามุโร่ : ฮึๆ~ อยู่กับเจ้าหญิงบนห้องดีกว่า~ - ชายหนุ่มอ้อนพลางเอาแก้มของตัวเองแตะที่แก้มของเ้จ้าหญิง
อามุโร่ : ได้อยู่กับเจ้าหญิงน่ารักๆแบบนี้ ชั้นก็ไม่อยากจะออกไปไหนแล้วล่ะ~


"แต่เจ้าหญิงอยากไปเที่ยวข้างนอกกับเจ้าชายนี่คะ"

ระหว่างพูดเธอก็ซบกับช่วงอกของอาจัง

"ไม่หนักเหรอ อาจัง"


เธอรู้สึกว่าเจ้าชายจะอุ้มเธอนานไปเสียแล้วหละ~


อามุโ่ร่ : อย่างนั้นหรอ~? - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางถอนหายใจอย่างผิดหวังเล็กๆ
อามุโร่ : ฮิๆ ไม่เลย เจ้าหญิงตัวเบาแบบนี้อุ้มได้ทั้งวันเลยล่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ ก่อนจะพาเจ้าหญิงเดินมาที่หน้าประตู
อามุโร่ : อยากให้อุ้มไปตลอดเลยมั้ยครับ?


"อายคนอื่นแย่เลยอาจัง แหนะๆๆ"

เธอพูดพลางหน้าแดง

"ปล่อยชั้นลงได้แล้วหละ ไว้มาอุ้มใหมตอนอยู่ในห้องแล้วกันนะ"

"ขอบคุณเจ้าชายนะคะ"


เธอพูดพลางค่อยๆ หย่อนตัวออกจากอ้อมแขมของอาจัง

"นี่ สำหรับ คำขอบคุณ"

ยังไม่ทันพูดจบ เธอก็เอาแขนโอบเอวเจ้าชาย พลางสัมผัสริมฝีปากเจ้าชายอย่างแผ่วเบา แต่เนินนาน


อามุโร่ : อือ~ - ชายหนุ่มรับจูบของเจ้าหญิงบ้างก่อนจะถอดริมฝีปากออกมา - วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะ~- ชายหนุ่มยิ้มหวานให้แฟนสาวพลางร่ายวงเวทย์ขึ้นตรงขาของตัวเอง
อามุโร่ : ไปกันเถอะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางพาเมโลนี่วาปมายังเมืองของพรอนเทร่า ชายหนุ่มได้จูงมือแฟนสาวมายังคาฟ่าที่ยืนประจำอยู่ที่ประตูทิศใต้เพื่อมาขอรับเควส
อามุโร่ : คาฟ่า มีเควสง่ายๆให้ทำบ้างไหมครับ?
คาฟ่า : หือ? อ๊ะสวัสดีค่ะ ถ้าเควสล่ะก็นี่ค่ะ รบกวนช่วยหาตุ๊กตาของ Rocker มาให้ด้วยนะคะ~ ขอให้ทั้งสองคนโชคดีค่ะ - เธอโค้งให้กับทั้งสองก่อนที่อามุโร่จะหันมายิ้มให้แฟนสาว
อามุโร่ : ไปกันเถอะ~ - ว่าแล้วชายหนุ่มได้จูงมือแฟนสาวเดินออกมาจากเมืองพลางพาเธอเดินไปตามทางนั้นท่ามกลางบรรยากาศเย็นสะบายในยามเช้าก่อนจะเข้ามาในเขตป่าของเมืองนี้ ชายหนุ่มพาแฟนสาวเดินมายังต้นไม้ใกล้ๆก่อนจะชี้ให้แฟนสาวเห็นตั๊กแตนตนหนึ่งใกล้ๆ
อามุโร่ : นี่เมโลนี่ ลองร่ายเวทย์น้ำแข็งของเธอไปที่ตั๊กแตนตัวนั้นสิ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางร่ายเวทย์เสริมพลังให้กับแฟนสาว (Blassing)


"อืม"

เธอพยักหน้า ก่อนที่จะร่ายเวทนั้น เธออุ้มให้โมอานั่งบนผมของเธอ

พร้อมเรียกเซฟิร่ามาไว้ในมือ ก่อนร่าย Cold Bolt ใส่ตั๊กแตนตัวนั้นทันที


ฺBattle Melony Cold Bolt Vocal Damge - 4 [======]x3

หอกน้ำแข็งพุ่งตรงไปกระแทกตั้กแตนตนนั้นเข้าอย่างจัง แต่ว่าเสียงการขยับปีของมันนั้นไม่เหมือนกับตัวอื่น เพราะนั่นคือตั๊กแตนตัวแม่นั่นเอง มันกระพรือปีกแรงพลางเรียกให้ตั๊กแตนตัวอื่นๆกระโดดเข้ามาหาทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว แต่ท่าทางชายหนุ่มจะยังแอบหัวเราะอยู่เบาๆแบบนั้นไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกรู้สาอะไรเลย

อามุโร่ : อ๊ะฮะๆๆ เจ้าหญิงเนี่ยเชื่อคนง่ายจังเลยนะ~ นั่นน่ะบอสตั๊กแตนเชียวนะ~

Battle : Vocal & Rocker *10


"แว๊กกกกกกกกกกกกกก"


เธอหันไปดุอาจังที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางมองฝูงตั๊กแตนทีกำลังเข้ามา

ก่อนที่จะร่าย Cold Bolt ใส่ตัวที่เข้ามาใกล้ที่สุดก่อน


Melony Cold bolt Rocker Damge-10 kill

หอกน้ำแข็งอีกลูกหนึ่งพุ่งตรงเสียบทะลุร่างของร็อคเกอร์ที่กระโดดมาใกล้ๆจนนอนแน่นิ่วไป
อามุโร่ : เห~ เก่งเหมือนกันนี่นา เอาล่ะที่เหลือปล่อยผมจัดการเองก็แล้วกันนะครับเจ้าหญิง - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะพุ่งตัวเข้าหา กลุ่มตั้กแตนฝูงนั้น

Amuro : Asura Fist วงเวทย์รวมตัวกันอยู่ที่หมัดของชายหนุ่มพลางต่อยเข้าไปเต็มแรงอัดกระแทกฝูงตั้กแตนพวกนั้นสะลายหายไป

All Monser Destroyed

System : ได้รับ Rocker Doll 2ea
ชายหนุ่มก้มลงเก็บของตุ๊กตาที่หล่นอยู่ตรงพื้นของมาหาแฟนสาว
อามุโร่ : ได้มาตั้งสองอันแน่ะ


"เห๋ ลัคกี้~"

เธอพูดพลางเดินไปหาอาจัง เพื่อส่งเควส

"โมอา อยากสู้มั๊ยจ๊ะ คริๆ"


เธอพูดพลางเอานิ้วไปจิ้มโมฮาที่นั่งอยู่บนผมของเธอ

"แล้วไหนว่าอาจจังจะสอนเค้าใช้เวทไง ตอนท้าย อาจังก็เท่คนเดียวอีกแล้วว ใช่มัีย โมอา"

เธอพูดพลางหัวเราะคิกคัก


โมอา : มี้~! Q x Q - เจ้าหนูโมอาส่ายหน้าทันทีที่ถูกถามเรื่องต่อสู้เพราะตัวเองเป็นมอนเตอร์ที่รักสงบเสียมากกว่า
โมอา : มิ้ว + o + ! - โมอากระโดดฮึดฮัดตามเมโลนี่ทันทีที่ชายหนุ่มแย่งจัดการตั๊กแตนจนหมด
อามุโร่ : ฮะๆ แหมตอนนี้เอาไว้ก่อนเถอะ กลับได้แล้ว~ - ชายหนุ่มว่าพลางกอดเมโลนี่ไว้พลางพาว๊าปกลับมาหาคา่ฟ่าคนเดิม

คาฟ่า : อ้าว? เสร็จแล้วหรอคะ ไวจังเลย o w o? - หญิงสาวอึ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นทั้งสองคนกลับมาแล้ว
อามุโร่ : ก็นะ สำหรับม็องแล้วมอนพวกนั้นไม่ต้องเสียเวลาเป็นวันหรอก~ - ชายหนุ่มว่าพลางยื่นตุ๊กตาตัวหนึ่งให้คาฟ่า
คาฟ่า : อ่าค่ะ  เหนื่อยหน่อยนะคะ - หญิงสาวรับตุ๊กตามาจากอามุโร่ พลางยื่นกล่องกับค่าตอบแทนมาให้ชายหนุ่ม
System : เควส ของขวัญวันเกิดสำเร็จ
Reward : Point 20 ,  Gold 400 , ได้รับ Red Gift Box
อามุโร่ : ลองเปิดดูสิ~

เธอรับ Red Gift Box มา แล้วเลือกเปิดหมายเลข (10,06)
ได้รับ 210 P กับ 8 L. Skill Card จากการเปิด Red Gift Box

อามุโร่ : ยินดีด้วยนะ ~ ชายหนุ่มให้รางวัลเพิ่มหรือจะเป็นของแถมดีนะด้วยการหอมแก้มแฟนสาวเบาๆ


Upgrade
Hp D > B (35)
DEFT C > B (25)
MAGIC C > A (60)
DEF C > A (60)
TECH C > A (60)
Use L.Skill 5 ea > 10 Sp
Up Magic Booster Lv 1>6 (5SP)
Up Hit Rate Magic Lv 1>6 (5SP)
Use L. Skill 3 เรียน
Heal
Perfect Dodge
Fire Bolt
Up Grade Skill
Heal Lv1 > 3 (10)
Fire Bolt Lv 1 > 5 (20)
Cold Bolt LV 1 > 5 (20)
Point Left: 0
L.Skill Card Left : 0


"ขอบใจน้า อาจัง"

เธอพูดหลังจากที่ อาัจังช่วยเธอในการอัพสกิลต่างๆให้

"ตอนนี้ชั้นก็ยิงไฟ และก็ฮีลได้ สินะ ?"

เธอพูดถึงสกิลใหม่ที่อาจัง ช่วยอัพใหม่ให้


อามุโร่ : อือไม่เป็นไร เดี๋ยวเอาไว้จะสอนเทคนิคให้ก็แล้วกันนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางจูงมือเมโลนี่เดินออกมา
อามุโร่ : หิวรึยัง? หาอะไรทานหน่อยเถอะ - ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะจูงมือเมโลนี่มายังร้านพาเฟ่ร้านหนึ่งใกล้ๆนี้ รอบๆบริเวณร้านจัดตกแต่งสวยงามสีชมพูสะบายตามีกระจกใสครอบร้านเป็นบล็อคไว้ ชายหนุ่มพาแฟนสาวมานั่งที่โต๊ะก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบเมนูให้
อามุโร่ : สั่งอาหารก่อนค่อยสั่งของหวานนะ~


"ปกติชั้นก็สั่งอาหารก่อนนะ เค้าไม่ได้กินเยอะขนาดนั้นซะหน่อย"

เธอพูดพลางวางโมอาไว้บนโต๊ะอาหาร

ก่อนทำหน้างอนนิดๆ ที่โดนแซว พร้อมกับเปิดอ่านเมนู

"งั้นชั้นของมักกะโรนี ใส่ซอสมะเขือเทศเยอะๆนะคะ~"

พลางเปิดเมนูต่อไป

"แล้วก็ พุดดิ้งให้โมอาด้วยหนะ โมอา กินพุดดิ้งได้ไหมจ๊ะ"

เธอพูดพลางหันไปหาโมอา พร้อมรอยยิ้ม~


โมอา : มิ้ว? o _ o? - โมอาทำหน้างงเล็กน้อย
อามุโร่ : พาสต้ากับขนมปังกระเทียมครับ - ชายหนุ่มหันไปสั่งออร์เดอร์กับเมดที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก
เมด : รับทราบค่ะ มักกะโรนี พาสต้า การิคเบรค และพุดดิ้งอย่างละที่นะคะ - หญิงสาวทวนออร์เดอร์อีกครั้งก่อนจะโค้งทั้งทั้งสองคนพลางเดินเข้าไปในด้านในร้าน
อามุโร่ : เดี๋ยวขากลับจะสอนเทคนิคการใช้เวทให้ก็แล้วกันนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มบางให้พลางนั่งอ่านหนังสือไปเอามือเขี่ยแก้มของโมอาไปรอออร์เดอร์


"วันนี้ป๊าๆ พามาเที่ยวข้างนอกหละ โมอา"

"ปกตินะ ให้ม๊าๆ กินแต่อาหารที่ห้องพักนะเนี่ยย"


เธอพูดพลางมิ้วๆ กับโมอา ~

"แล้วอาจังจะสอน หรือจะแกล้งชั้นกันแน่ หือออ"

เธอพูดพลาง จ้องไปทางอาจังตาแป๋ว

พร้อมกับ หยิกแก้มคนรักเล็กน้อย


อามุโร่ : ฮะๆ ไม่แกล้งหรอกน่า - ชายหนุ่มยอมให้แผนสาวหยิกแก้มของตัวเองพลางยิ้มหวานให้จนเธอปล่อย
เมดสาว : อาหารได้แล้วค่ะ เชิญตามสะบายนะคะ - เมดสาวโค้งให้หลังจากที่นำอาหารเสิรฟเสร็จจึงเดินจากไป
อามุโร่ : นี่ๆ อย่ามัวแต่เล่นกับโมอา ทานได้แล้ว~ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพร้อมกับถอนหายใจบอกแฟนสาวให้สนใจอาหารที่ตัวเองสั่ง


"ก็ไม่รู้นี่นา ว่าโมอากินพุดดิ้งได้หรือเปล่า ไม่ได้พกเจโลปี้มาด้วย"

เธอพูดพลางมองดูว่า โมอาจะกินพุดดิ้งมั๊ย


"อาจัง ลองกินมักกะโรนี มั๊ย"

เธอตักมักกะโรนีใส่ช้อน พลางป้อนให้อาจัง


อามุโร่ : เอ๋? อื้ม - ชายหนุ่มอ้าปากรับช้อนนั้นไป พลางนิ่งไปครู่หนึ่ง
อามุโร่ : ก็อร่อยดีหรอกนะ แต่ซอสเข็มข้นมากเลย เธอกินรสจัดจังเลยนะฮะๆ - ชายหนุ่มแอบหัวเราะเบาๆพลางดื่มน้ำเล็กน้อย
โมอา : ? o w o? - โมอามองถ้วยพุดดิ้งสีส้มอย่างสนใจพลางมองตาแป๋วมาหาเมโลนี่ช้าๆ

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +10 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 30-9-2010 00:17:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 2-10-2010 00:19



ริคัลน่า : อื้อได้สิ อ่อค!! - ปึก!! เสียงบางอย่างกระแทกด้านหลังของริคัลน่าอย่างแรงจนชายหนุ่มหมดสติไป
คุโรกาเนะ : กะแล้วเชียว . . . ชั้นบอกแล้วนี่ว่านี่ไม่ใช่ปาตี้เควส . . . - ชายหนุ่มที่ตามหลังทั้งสองคนมาเงียบๆค่อยๆรับร่างของริคัลน่าไว้บนแขนของตัวเองพลางมองตาขวางมาทางอิซึมิ - ชั้นจะคุมตัวหมอนี่ไว้ เธอลงไปทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จๆซะ แล้วกลับไปหาชั้นที่ห้อง - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลาง วาปหายไปจากอิซึมิ


" อะไรเล่า งกจริงๆ ขอแค่เวทย์เกราะป้องกันก็ไม่ได้ " เด็กสาวเอ็ดใส่ชายหนุ่มที่วาร์ปตัวหายไปเรียบร้อยแล้ว
" เชอะ ไม่เอาก็ได้ .. " สาวน้อยเดินหงุดหงิดพลางบ่นไปเรื่อยๆตลอดทางเดินไปชั้นใต้ดิน
เมื่อลงมาถึงก็เจอทันทีกับเห็ดพิษที่กระโดดไปมา ตัวนึง
" จะไหวไหมนะ .. ไม่สิ มันต้องไหวต่างหาก! " ว่าแล้วสาวเจ้าก็รวบรวมประจุไฟฟ้ามาไว้ที่มือของตัวเองทันที Thunder Bolt .. และ กาง GN-Sword ของเธอมาขนาดกับแขนที่เรียวบางเกินกว่าจะแบกใบดาบที่ใหญ่กว่าแขนตัวเองด้วยมือข้างเดียวได้ แต่เธอสามารถทำได้เพราะเป็นเจ้าของนั่นเอง สายฟ้ากระจัดกระจายเล็กน้อย ตอนที่เธอนำมันเข้าผสมกับใบดาบ เสียงแปรี๊ยะๆ ดังเป็นระยะๆ และค่อยๆหายไป จากมือของเธอ แต่ดาบของเธอก็เปลื่ยนแปลงไปเล็กน้อย ทำให้ดาบของเด็กสาวกลายเป็นดาบสายฟ้าชั่วขณะ
On ( Dead Critical, Perfect Dodge )
ได้ลองท่าใหม่พอดี เอาล่ะนะ ใบหน้าของเด็กสาวค่อยๆโค้งก้มลงและพุ่งไปยังเห็ดพิษตัวนั้นทันที เธอเตือนตัวเองตลอดเวลาไม่ให้ประมาณ และคมดาบสายฟ้า ก็ได้หมายที่จะสะบั้นร่างของเห็ดน้อยตัวนั้นอย่างไร้ปราณี


System :  open skill Perfeact Dodge & Dead Critical ใช้สกิล Thunder Bolt ประสานกับอาวุธเป็นธาตุสายฟ้า
SP Izumi [=======]
Battle System : Vs Posion Spores [==========]x30 (จำนวนมอนตามเควส)
ฺBattle Izumi Critical Hit Posion Spores Damage -10(+3) [===]x19

ฉั้ว! เสียงดาบสายฟ้าของอิซึมิฟันเห็ดพิษตอนเผลอจนขาดสองท่อนไป เห็นตัวอื่นๆที่อยู๋ในระแวกนั้นได้กลิ่นสปอร์ที่ถูกปล่อยออกมาหลังจากที่ตัวแรกตายได้กระโจนมาหาอึซึมิทันที

Vs Posion Spore {3}

Battle Seleciton :1)โจมตีกายะภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


" แย่ละ .. " เหงื่อใสๆของเด็กสาวค่อยๆร่วงดิ่งสู่พื้นดิน ทันทีที่มันกระทบกับผิวดินที่แตกแห้ง ขาของเด็กสาวก็ขยับขึ้นและพุ่งตรงไป เธอตวัดดาบลากยาวและฟาดเห็ดพิษทั้งหมดในครั้งเดียว Bash ก็ค่อยๆยกมือขึ้นให้สูง และง้างดาบขึ้นที่จะผ่าศัตรู!! BASH!!

Isumi Bash < Guard Posion Spores Damage -6 [=======]x18
Sp Isumi : [======]
ง๊ากก!! เห็ดพิษอ้าปากงับที่ดาบของอิซึมิไว้ส่วนตัวที่เหลือนั้นได้กระโจนเข้าไปกระแทกเด็กสาวจนกระเด็นถอยไปไม่ไกลมากนึก

Posion Spores Hit Isumi  Damage- 3 [=======]


" ชิ.. " เสียงฟันกระทบกันดังเล็กน้อย เธอเม้มปากแน่น และวิ่งตรงไปยังฝูงเห็ดอีกครั้ง
" ย้ากกก!! " Bash คมดาบของ GN-Sword ฟาดฟันเหล่าเห็ดจนกระเด็นไป และเธอก็ได้ ถอยกลับมา เล็กน้อย เพื่อป้องกันตัวเอง  


Izumi Bash Posion Spores Damge - 7 [=]x18
Posion Spores Miss Izumi (ผล Perfect Dodge)
Izumi SP[=====]
System : อีกสองรอบทำการหัก SP จากการเปิด Perfect Dodge , Dead Critical

ร่างของเห็ดพิษตัวที่ถูกฟันรอบแรกกระเด็นตายไป ส่วนตัวที่เหลือได้กระโจนมาทำร้ายแต่เธอรีบถีบตัวมาตั้งหลักก่อน ง๊ากกก!! เสียงเห็ดพิษอีกพวกหนึ่งกระโดดตามสปอร์มาอย่างรวดเร็ว

Monster ที่พบ : Posion Spore *5

Player Reaction


" มากันเยอะจริงๆนะ " Turn off ( Perfect Dodge , Dead Critical ) เด็กสาวเริ่มเปลื่ยนมาตั้งการ์ดบ้าง และฟัันบ้าง แม้ว่าศัตรูจะมีเยอะก็ตาม จิตใจที่ศรัทษาในกันดั้มก็ทำให้เธอไม่ย่อท้อ.. ( หา? ไม่เกี่ยวแย้ว! ) แต่จิตใจของเธอก็ยังไม่หวั่นเกรง เธอเริ่มรวบรวมสายฟ้าอีกครั้ง แปร๊ยะๆ GN-Sword ก็ได้เร่งกระแสไฟฟ้าออกมา Thunder Bolt เธอไม่รอช้า วิ่งเข้าไปฟันพวก เห็ดพิษนั่นทันที และก็ได้การ์ดป้องกันไปด้วย  

Izumi Use Thunder Bolt ประสานกับอาวุธ เปลี่ยนเป็นธาตุไฟฟ้า + พลังทำลาย 2
Izumi Hit Posion Spores Damge -4(+2) [=====]x17
Posion Spores Hit < Guard Izumi Damge -4 [==]
Izumi Sp [
หลังจากที่เหล่าเห็ดถูกคมดาบฟันเข้าไปพร้อมกับกระแสไฟฟ้าอ่อนๆทำให้ชงักเล็กน้อยก่อนจะกรูเข้ารุมชนอิซึมิที่ตั้งดาบมารับแรงกระแทกไว้


" สู้ยากจริงๆแฮะ!! " เด็กสาวตวัดดาบมั่วซั่วไปรอบๆ เพื่อสะบัดฝูงเห็ดให้ไปไกลๆ
Use Red Potion 2 ea เธอคว้าโพชั่นสีแดงจากกระเป๋า และดื่มมันทันทีจนหมด พร้อมที่จะป้องกันอีกครั้ง  


Izumi Hit but away Posion Spores Damge -2 [===]x17
Izumi Healing Red Potion *2 [=========]

อ๊ักก!!! เสียงเหล่าเห็ดโดนดาบของอิซึมิกระแทกถอยไปไม่ไกลมากนักพลางจะทำท่าจะกรูเข้าโจมตีอิซึมิอีกครั้ง


" ฮึ่ม .. " เด็กสาวเม้มปากแน่น แล้วฟาดดาบเป็นวงกว้างอย่างรุนแรง BASH! เธอหอบเล็กน้อย และกลับมาตั้งหลักป้องกันต่อ  

Izumi Bash Posion Spores Damage - 13 [==========]x15
Izumi SP [====]
อึ๋ยอี้!! เสียงร้องของเห็นพิษที่ถูกฟันอย่างแรงจนตายไปพร้อมกัน แต่ท่าทางศึกนี้จะยังไม่จบง่ายๆเสียแล้ว

BATTLE : Posion Spore *7


" ยังมาอีกเหรอเนี่ย .. จะเยอะไปไหนนะ " เธอค่อยๆเริ่มแบมือออกมา และรวบรวมสายฟ้าอย่างรวดเร็ว และอัดมันเข้ากับดาบของเธอทันที
" รับมือลำบากจริงๆ คนเดียวเนี่ย " เสียงบ่นอุบอิบคนเดียว ดังขึ้นเล็กๆ เธอวิ่งเข้าไป หาฝูงเห็ดที่มาไม่หยุดหย่อน และฟาดดาบสายฟ้าอย่างรุนแรงหมายจะปลิดชีวิตพวกมันให้ได้ BASH!!!


Izumi Bash Posion Spore Critical Hit!! Damage - 20 [==========]x13
Posion Spores (สลัดหนาม) Hit but Away Izumi Damage - 2 [=======]


" เมื่อไหร่จะหมดเนี่ย .. แฮ่ก ..แฮ่ก .. " เด็กสาวเริ่มหายใจไม่เป็นจังหวะ  อะไรเนี่ย .. แค่นี้ .. จะไม่ไหวแล้วเหรอ .. เธอกุมหัวตัวเองเล็กน้อย และแสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมาชั่วครู่ เธอค่อยๆ สะบัดหน้าตัวเอง เพื่อที่จะได้รู้สึกตัว และเริ่มทำการ ผสมสายฟ้าเข้ากับ GN-Sword อีกครั้ง Thunder Bolt เมื่อเสร็จสิ้น เธอก็ได้ วิ่งเข้าไปหาฝูงเห็ดนั่น และ กระโดดข้ามหัวไปด้วยความเร็วสูง และหมุนตัวกลับมาสะบั้นเห็ดทั้งหมด ที่มีด้วยความรุนแรง!! BASH!!! ( Turn on DEAD CRITICAL )

Izumi ใช้สกิล Thunder Bolt เปลี่ยนอาวุธเป็นธาตุสายฟ้า พลังโจมตี+ 2
SP Izumi [===]
Izumi Bash Critical hit Posion Spores Damge - 50 (+2) [==========]x8
Battle : Posion Spores *8


" แฮ่ก .. แฮ่ก.. " เด็กสาวค่อยๆหายใจดังขึ้นเรื่อยๆ เธอเริ่ม หน้ามืดขึ้นเรื่อยๆ และทรุดลงเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติขึ้นมา และพยายามตั้งสติไว้ เธอเร่งตัวเองขึ้น และวิ่งไปรอบๆ เพื่อทำให้ศัตรูสับสน ก่อนจะฟาดดาบรัวไปด้วยในขณะวิ่ง และหยุดลงที่ด้านหลังของเห็ดตัวนึงและทำการ ผ่าซีกทันที BASH!!

Izumi Bash Posion Spores Damage -10 [=========]x7
Posion Spores ( กระโดดกระแทก ) Hit Izumi Damge -4 [===]
SP Izumi [==]
Danger!


" อึก.. " เด็กสาวโดนกระแทกซะจนร่างกระเด็นล้มลง เธอค่อยๆชันเข่าตัวเองขึ้นเพื่อ ตั้งหลักกับศัตรูที่มีมากมาย เสียงหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อของเธอเริ่มออกมาก แต่เมื่อลุกขึ้นเรียบร้อยนั้น เด็กสาวก็ได้ไอออกมา และได้ใช้มือซ้ายตัวเองบังเอาไว้
" ละ..เลือด .. " มือซ้ายที่เคยสวยงามบัดนี้กลับกลายเป็นชโลมไปด้วยเลือดของเด็กสาวเอง อิซึมิได้แต่ยื่นตัวสั่น และก็ได้ทรุดลง คุกเข่า และหมดสติลง ..  
" หึ..หึ " ไม่นานนักหรอกที่ร่างกายที่หยุดนิ่งไปเมื่อครู่ กลับหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง เธอค่อยๆลุกขึ้นมาตามปกติ และหยิบ โพชั่นสีแดง ออกมาสองขวด และ น้ำเงินอีกขวด สาวน้อยดื่มรวดเดียวหมดทั้งสามขวดอย่างไม่รอช้า เพล้ง! เสียงขวดแก้วที่เคยบรรจุยาเอาไว้ได้แตกลงที่พื้น รอยยิ้มที่ชวนสยองผุดขึ้นบนใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มของเจ้าหล่อน และหัวเราะออกมา
" หึ..หึ ชั้นบอกแล้ว ไม่เคยฟัง .. หืม .. ? เหมือนจะมีธุระกับพวกนี้ด้วยสินะ .. " สายตาของเธอหันไปมองกลุ่มเห็ดพิษที่กำลังเข้ามาเรื่อยๆ
" แพ้ให้กับตัวแบบนี้เนี่ยนะ ไม่ไหวเลยนะ .. " เธอส่ายหัวเล็กๆ และ กางดาบของตัวเองออกมา ( Turn on Perfect Dodge )
" เอาล่ะ.. ชั้นจะช่วยหน่อยก็ได้!! " รอยแสยะยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง และเตรียมตั้งรับกับฝูงศัตรูที่แห่เข้ามา  


Izumi Defender Position
Posion Spores ( กระโดดกระแทก ) Miss Izumi
Izumi Healing Red Potion 2ea , Blue Potion 1ea
HP [=========]
SP [=======]


" หึ..หึ " ร่างของเด็กสาวค่อยๆเดินไปยัง เห็ดพิษที่โจมตีเธอพลาดเมื่อครู่ และจับมันขึ้นมา ก่อนจะหันไปด้านหลัง แล้วขว้างใส่ เห็ดตัวอื่นทันที BASH!!
เมื่อช่วงที่ เห็ดถูกปาไป เด็กสาวก็ได้ร่ายเวทย์ทันที " THUNDER BOLT! " สาวน้อยประกาศเสียงกึกก้อง และมันก็ได้ผล เมื่อสายฟ้าได้ลงมาจู่โจมเหล่าเห็ดที่เกาะกลุ่มกันอยู่ ตูม!! ควันฝุ้งกระจายไปทั่ว จนมองไม่เห็นสภาพด้านหน้าแม้แต่นิดเดียว ถึงกระนั้น เธอก็ยังคงแสยะยิ้มอยู่เรื่อยๆ


Izumi Bash Posion Spores Damge- 34 [======]x4
Posion Spores Hit (สลัดหนาม) < Guard Izumi Damge -2 [=======]
Sp Izumi [======]
Izumi Thunder Bolt Posion Spores Damge -3 [===]x4
SP Izumi [=====]


" อะไรกันเนี่ย? นี่เวทย์กระจอกขนาดนี้เลยเหรอ .. เฮ้อ ไม่ไหวๆ " เธอสาวหัวตัวเองอีกครั้ง ดูเหมือนจะรับไม่ได้กับการโจมตีแบบนี้เท่าไหร่ จึงได้รีบพุ่งร่างตัวเองเข้าไปใกล้ๆ และกระโดดขึ้นไป พร้อมๆกับอัดสายฟ้าเข้าไปยัง ดาบของตัวเอง Thunder Bolt ขณะที่พวกเห็ดกำลังสับสน และหมุนตัวเองอยู่หลายครั้ง ก่อนจะปลด สลักดาบของตัวเอง แล้วเขวี้ยงมันลงมาอย่างรุนแรง BASH!! ( DEAD CRITICAL ) และลงมา หยิบดาบของตัวเองวิ่งไปรอบๆเพื่อดูผลจากการโจมตี  

Izumi ใช้สกิล Thunder bolt ประสานกับอาวุธ อาวุธเปลี่ยนธาตุเป็นไฟฟ้า พลังโจมตี +2

Izumi Bash (บังคับใช้ผล Dead Critical เสีย SP 2 เท่า) Critical Hit Posion Spores Damge -16 [==========]x2
Posion Spores (สลัดเข็มพิษ) Hit but Aways Izumi Damge -2 [=====]
Sp Izumi [==]


" ยังไม่ตายอีกแฮะ อึดดีจริงๆ หึ..หึ " เด็กสาวยังคงวิ่งอยู่รอบๆ เลือดก็เริ่มไหลออกมาจากหน้าท้อง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่นิดเดียว และตวัดดาบลากยาวกับพื้น เพื่อ กระแทกศัตรูให้ลอบขึ้น ต่อด้วยการใช้ใบดาบ ฟาดเห็ดที่ลอยอยู่รอบๆให้กระเด็นออกไปอย่างรุนแรง!! BASH!!


Izumi Bash Posion Spores Damage-24 [======]
Isumi SP [=]
Posion Spore Hit Izumi Damage -3 [==]
Vs Posion Spore
Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม


" เฮ้อ .. ยังไม่หมดอีกแฮะ ชักเบื่อๆแล้วด้วย " เรดโพชั่นได้ถูกนำออกมาดื่มทันทีที่เด็กสาวพูดเสร็จ ( Use Red Potion 2ea ) เธอปาขวดแก้วลงกับพื้น และพุ่งตัวเข้าโจมตีพวกเห็ดอย่างเมามัน ดูเหมือนเธอจะสนุกกับการต่อสู้มากกว่า ( Turn off Perfect Dodge,Dead Critical ) สาวน้อยเก็บดาบลง และจับเห็ดที่โชคร้ายใกล้ๆมือ มาฟาดพวกเดียวกันอย่างรุนแรง ไม่รู้แม้กระทั่งว่า เห็ดที่ใช้เป็นอาวุธอยู่นั้น ตายไปหรือยัง ..   

Izumi Healing Red Potion 2ea [=========]
Posion Spore (กระโดดกระแทก) Hit but Away Damage -2 [=======]
Izumi hit Posion Spore Damge -2

System : All Monster Destroyed
Battle Result : Use Red Potion 4 ea , Blue Potion 1ea
Bonus Battle : 20 Point , L.skill Card 1

Player Selection : 1) รีบหลบหนีออกไปจากที่นีุ่


" ชะอ่าว.. ตายแล้วเหรอ " ดูเหมือนเด็กสาวจะยืนงงเล็กน้อย และค่อยๆเดินกลับไปข้างบน สาวเดินเดินขึ้นบันไดมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงห้องทำงานของคุโรกาเนะ มือเล็กๆค่อยๆพลักประตูนั้นเข้าไป พร้อมๆกับเดินตามเข้าไปด้วย
" เสร็จแล้วล่ะ .. " เธอเดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งที่ตรงโซฟาอย่างไม่เกรงใจ เสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนแสดงให้เห็นว่าเด็กสาวไปผ่านศึกหนักมาเลยทีเดียว



คุโรกาเนะ : หือ? เสร็จแล้วรึ? - ชายหนุ่มหันไปมองอิซึมิด้วยหางตาก่อนจะก้มหน้าก้มตาเขียนเอกสารต่อไปแบบนั้น
คุโรกาเนะ : ถ้าไม่เอาใบรับรองมาให้ชั้นก็ทำให้เธอผ่านเควสไม่ได้หรอกนะ - ชายหนุ่มพูดแ่ต่สายตาและมือยังคงมองเอกสารของตัวเองอยู่


" เอ้า " เธอลุกขึ้นมาแล้วเดินไปยังโต๊ะทำงานของชายหนุ่มทันที และยื่นใบเควสให้
" แล้ว หมอนั่นหายไปไหนแล้ว? " สายตาของเด็กสาวมองไปรอบๆแต่ก็ไม่พบบุคคลที่ว่า


คุโรกาเนะ : ถ้าหมายถึงเจ้านั่นล่ะก็ อยู่ในตู้นั่นน่ะ พอตื่นขึ้นมาก็โวยวายน่ารำคาญชั้นก็เลยทำให้หมอนั่นเงียบๆ - ชายหนุ่มรับใบรับรองเควสไว้พลางหันมาสนใจงานของตัวเองต่อพลางบอกว่าริคัลน่าโดนขังอยู่ในตู้เหล็กใกล้ๆนั้น

System : Point 45 Point , Gold 2000 ,L.skill Card 1 , คะแนนความสัมพันธ์คุโรกาเนะ + 2


เด็กสาวเดินไปยังตู้เหล็กใกล้ๆที่ชายหนุ่มเพิ่งบอกมา และเปิดประตูเพื่อให้ริคัลน่าให้ออกมาจากข้างใน
" เฮ้ ออกมาได้แล้ว " เธอทำหน้ารำคาญเล็กน้อย


พลั่ก เสียงร่างของริคัลน่าล้มลงพรมพร้อมกับสภาพที่ถูกมัดมือมัดขาและปิดปากไว้ ชายหนุ่มดิ้นดุ๊กดิ๊กให้อิซึมิช่วยแก้มัดให้


" คิก คิก แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย  " เด็กสาวเดินเข้ามานั่งย่อตัวใกล้ๆ แล้วเอานิ้วจิ้ม แก้มของชายหนุ่มช้าๆ อย่างสนุกสนาน
" เอาล่ะ พอดีกว่ามั้ง ฮะฮะ " เสียงหัวเราะเล็กๆดังขึ้นเล็กน้อย และ เธอก็ค่อยๆไปแก้มัดให้กับชายหนุ่ม อย่างช้าๆ
" ไง อยู่ในตู้ สนุกดีไหม? " สาวน้อยทำหน้าตากวนชายหนุ่มอย่างเห็นได้ชัด  


ริคัลน่า : ไม่ได้สนุกเลยซักนิด T w T - ชายหนุ่มงอแงเล็กน้อย
คุโรกาเนะ : หรอ คิดว่าชอบที่แคบๆกับที่มืดซักอีก
ริคัลน่า : ไอ้บ้านี่อยู่ๆก็มาอัดกันจนสลบแล้วจับมัดขังไว้ในตู้ นี่แกไม่มีสำนึกเลยรึไงฮะ!?
คุโรกาเนะ : ?? ชั้นก็แค่ขจัดเสียงที่มันรบกวนการทำงานก็แค่นั้นเอง
ริคัลน่า : หนอยยย. . .
คุโรกาเนะ : ทำไม? จะฉากกันหรอ? - ชายหนุ่มหลี่ตาพลางยิ้มมุมปาก

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +8 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 8

ดูบันทึกคะแนน

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 25-9-2020 03:31 , Processed in 0.595239 second(s), 36 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้