Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: jeloly

[ Play ] [Start!!] Tales Of Ragnarok

[คัดลอกลิงก์]
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 3-11-2010 03:14:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 5-11-2010 22:49

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ After Story ~

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ Mystery ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


" ปล่าวหรอก โครอาร์ ~ เราเพิ่งพบกับเขาที่หน้าทางเข้าก่อนหน้านี้ไม่นานเอง " หญิงสาวรีบตอบกลับมาที่คนรักของเธออย่างรวดเร็ว " ความสามารถของเขาเป็นด้านที่ค่อนข้างได้เปรียบบุคคลิกของเราน่ะ ก็เลยได้เปิดปากคุยกันแค่ไม่กี่ประโยคเอง " นากาเอะเอ่ยตอบพร้อมกับใช้ขอบแขนเสื้อของเธอซับที่หน้าของอัศวินสาวเบาๆ " คงจะเหนื่อยกับเรื่องเมื่อเช้านี้มากเลยนะ "

System : คะแนนความสัมพันธ์ โครอาร์ + 2 , คะแนนความสัมพันธ์อัสรัน + 2 , คะแนนความสัมพันธ์ เนล + 2 , คะแนนความสัมพันธ์ + 2 , คะแนนความสัมพันธ์โคว์ตี้ + 2 , คะแนนความสัมพันธ์ ฮารุ + 2 , สถานะของนากาเอะในมุมมองเครออส ' ระแวง'

หญิงสาวเลื่อนมือมาจับกับมือของแฟนสาวไว้พลางจูบเบาๆที่ฝ่ามือของเธอพร้อมกับรอยยิ้มบางๆบนใบหน้า
โครอาร์ : ไม่หรอกจ๊ะ แค่นากาเอะอยู่ใกล้ๆเราเราก็สบายใจแล้วล่ะ - หญิงสาวโน้มตัวมาหอมแก้มคนรักเบาๆ - อยู่ตรงนี้ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ มากับเรานะ~ - หญิงสาวยิ้มหวานอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะแอบจูงมือนากาเอะเดินออกไปจากห้องประชุมขณะที่ คนอื่นๆกำลังปรึกษาหารือกันอยู่นั้นสายตาของโคว์ตี้ที่มองตามทั้งสองคนไปแอบหัวเราะให้เบาๆพลางพูดแบบไม่มีเสียงให้นากาเอะอ่านปากของเธอ (โชคดีนะจ๊ะ) ก่อนจะเดินมารวมกลุ่มกับพวกอัสรัน

ตึกๆๆ เสียงฝีเท้าของหญิงสาวทั้งสองได้หยุด ณ ห้องสมุดที่ไม่มีคนของสมาคมฯโครอาร์ได้ดันนากาเอะให้ยืนติดกับตัวประตูพร้อมกับเอื้อมมือผ่านร่างของแฟนสาวไปล็อคห้องจากด้านในพลางยื่นหน้ามุ่ยมาใกล้ๆนากาเอะ

โครอาร์ : แอบไปรู้จักผู้ชายคนอื่นตอนชั้นไม่อยู่แบบนี้ คิดจะนอกใจกันสินะ? - หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยความน้อยใจและไม่เป็นผู้ใหญ่เหมือนกับเมื่อครู่ ก่อนจะเลื่อนใบหน้ามนมาขโมยจูบแฟนสาวด้วยการพันลิ้นเบาๆ ส่วนขาข้างหนึ่งของเธอนั้นเลื่อนมาแตะระหว่างขาของแฟนสาวเพื่อรั้งตัวแฟนสาวไว้ให้ยืนได้


" ดะ . เดี๋ . . อะ . . . อื้อ .  . " เสียงนากาเอะร้องเบาๆในลำคอ ซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะห้ามแฟนสาวของเธอไว้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ทันเสียแล้ว

หญิงสาวไม่สนใจคำแย้งของแฟนสาวพลางลงแรงจูบหนักขึ้นมือทั้งสองข้างรั้งมือขนแฟนสาวไว้ติดกับกำแพงก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ

โครอาร์ : ไม่ยกโทษให้หรอกนะ ถ้าเธอคิดจะนอกใจกันน่ะ . . . - หญิงสาวกัดฟันพูดพลางสั่นไหวไปทั้งร่าง


" อะ . . เอ๋ ? เราไม่นอกใจโครอาร์หรอกน่า ถ้าโครอาร์เป็นห่วงเราขนาดนั้นล่ะก็จะหมั้นไว้ก่อนก็ได้นะ ~ " นากาเอะหัวเราะออกมาเบาๆพลั้งปล่อยให้อัศวินสาวรั้งแขนของเธอไว้อย่างนั้น หญิงสาวได้ค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆกับคนรักของเธอพร้อมกับจุมพิษเบาๆลงที่ใบหน้าที่กำลังเป็นกังวลอยู่นั้นเพื่อให้เธอแน่ใจ " เราเป็นคนบอกโครอาร์เองนี่นา ว่าเราจะอยู่กับโครอาร์ตลอดไปน่ะ "

ป้อง~ ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำขึ้นทันทีเมื่อโล่งใจจากสิ่งที่ทำให้กังวลเมื่อครู่ หญิงสาวค่อยๆคลายมือที่ตรึงแขนของแฟนสาวไว้ช้าๆก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงมากอดแฟนสาวเบาๆ

โครอาร์ : ขอโทษนะ. . . เมื่อกี้ชั้นทำรุนแรงกับเธอเข้าให้ซะแล้ว . . .  - หญิงสาวเอ่ยอย่างแฟ่วเบากับสิ่งที่ตัวเองเผลอพลาดพลั้งไปพลางมองแขนที่เป็นรอยมือของตัวเองบนร่างของคนรักนั้น - แต่ชั้นกลัวจริงๆนะ . . . กลัวว่าเธอจะบินหายไปอย่างที่ชั้นฝันไว้เมื่อคืนน่ะ . . . ชั้นเชื่อใจนากาเอะเชื่อคำพูดของนากาเอะนะ . . . ตะแต่ชั้นก็กลัวอยู่ดี มันอดกังวลไม่ได้เลย พะเพราะชั้นเคยอ่านในหนังสือว่าความรักแบบเราน่ะแพ้ทางมือที่สามที่เป็นเพศชาย . . . - หญิงสาวพยายามอธิบายเสียงสั่นคลอพลางน้ำตาคลอบนใบหน้าตรงหน้าคนรัก


นากาเอะได้ค่อยๆใช้ชายแขนเสื้อของเธอซับน้ำตาของอัศวินสาวเบาๆ พร้อมกับยิ้มให้กับเธอ

" ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ เราไม่จากโครอาร์ไปหรอก " หญิงสาวเอ่ยปลอบอัศวินสาวพร้อมๆกับหัวเราะออกมาเบาๆ

หญิงสาวหลับตาที่ถูกแขนเสื้อนั้นปาดน้ำตาออกช้าๆ
โครอาร์ : อะอะไรเล่า . . . คนเค้าคิดมากอยู่แท้ๆ นากาเอะบ้า . . . - หญิงสาวค้อนแก้เก้อพลางหลบหน้าแดงๆนั้นหนีแฟนสาวที่ยิ้มให้ตน


" เอาล่ะ ~ ♫ ไหน ~ ยิ้มให้เราดูหน่อยสิ " นากาเอะยิ้มเล็กๆให้กับโครอาร์พร้อมกับควงแขนของหญิงสาวไว้และพาเดินออกไปด้านนอกตามปกติ

โครอาร์ : อ๊ะ.! นะนี่ - โครอาร์ตกใจเล็กน้อยที่แฟนสาวของเธอยังคงแกล้งอยู่พลางถูกลากออกมาจากห้องสมุด - นะนากาเอะ นะหน้าชั้นยังแดงอยู่เลยนะ นี่ . ! - หญิงสาวพยายามเอ่ยรั้งให้ตัวเองได้สงบสติอารมณ์ก่อนแต่ท่าทางแฟนสาวจะยังอยากแกล้งเธออยู่กระมั้ง


" อ๊ะ ~ ก็ได้ ~ ♫ คงจะมีแค่เราสินะที่ได้เห็นโครอาร์แบบนี้น่ะ " หญิงสาวยิ้มขึ้นเล็กน้อยพลางหยุดฝีเท้าลงและยืนพิงที่ประตูห้องสมุดพร้อมกับจับกลอนเอาไว้

โครอาร์ : โม่ . . .  - หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ พลางพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง - พอได้ทีแล้วแกล้งกันใหญ่เลยนะนากาเอะเนี่ย. . . - หญิงสาวค้อนใส่แฟนสาวพลางเลื่อนมือไปที่ตัวเองสวมอยู่ พลางใช้รั้งมือซ้ายที่นากาเอะจับกรอนประตูนั้นสวมแหวนสีเงินสว่างให้
โครอาร์ : ถะถึงชั้นจะมะไม่เคยหมั้นใครมาก่อน ตะแต่แค่นี้คงจะพอล่ะมั้ง. . . - หญิงสาวพูดตะกุกตะกักด้วยความที่ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายขอหมั้นใคร (ก็เป็นผู้หญิงนี่นา)


" อ๊ะ . . . . เอ๋ !!! " หญิงสาวตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรมากมายนักพร้อมกับชูนิ้วนางมือซ้ายของตนขึ้นมามองอย่างเปี่ยมสุข " นี่คือพิธีหมั้นบนโลกมนุษย์งั้นสินะ "



หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยด้วยความอาย

โครอาร์ : ชะชั้นไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนะนี้เท่าไหร่ . . . ตะแต่เห็นว่าพิธีหมั้นเขาจะสวมแหวนให้กับฝ่ายหญิง วะว่าแต่ไหงมีแต่ชั้นที่อายอยู่คนเดียวล่ะเนี่ย โถ่ . . . - หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเองพลางหลบหน้ากับท่าที่ที่เขินอายนั้นหนีนากาเอะที่ท่าทางจะไม่ค่อยเหมือนกับตัวเองในตอนนี้เท่าไหร่นัก


" ขอบคุณนะ " หญิงสาวยิ้มให้พร้อมกับคล้องกอดคอของอัศวินสาวไว้ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นการเกาะแขนธรรมดาแทน

โครอาร์ : ~~~ - หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าแดงๆของตัวเองลงเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มทั้งใบหน้าแดงๆนั้น - งะงั้นเราแอบไปเดินเล่นกันหน่อยมั้ย? - หญิงสาวเอ่ยชวนก่อนจะเปิดประตูออกพานากาเอะเดินออกมาจากห้องสมุดก่อนจะหลบออกไปจากสมาคมฯเพียงสองคน หญิงสาวพานากาเอะมายังร้านเครปเพื่อแวะมาซื้อเครปก่อน

พ่อค้า : โอ้~! พบกันอีกแล้วนะคุณหนู~ - พ่อค้ายิ้มร่าทันทีที่เห็นนากาเอะกับโครอาร์มายืนอยู่หน้าร้าน - หืม? ท่านโครอาร์หน้าแดงๆนะครับ ไม่สบายหรอ?
โครอาร์ : อึ่ก! ปะเปล่า ชั้นแค่จะพานากาเอะมาซื้อเครปน่ะ พวกเราจะไปเดินเล่นกันซักหน่อย. . . - หญิงสาวตอบแก้เก้อ
พ่อค้า : หรอครับ? - ชายหนุ่มยิ้มพลางหันมาถามนากาเอะ - วันนี้จะเอารสอะไรดีล่ะคุณหนู?


" สายันต์สวัสดิ์ค่ะ " นากาเอะได้เอ่ยทักทายพ่อค้าร้านขายเครปขึ้นพร้อมกับหันมาหาโครอาร์เมื่อพ่อค้าได้ถามคำถามเกี่ยวกับของหวานมายังเธอ " โครอาร์ ~ ช่วยเลือกให้เราหน่อยสิ ~ " หญิงสาวยิ้มระรื่นขึ้นพร้อมกับปล่อยให้อัศวินสาวเป็นผู้เลือกให้

โครอาร์ : อะอื้อ! - หญิงสาวสะดุ้งเมื่อถูกเรียกก่อนจะหันมาชี้ที่แยมบลูเบอร์รี่กับลูกเกต
พ่อค้า : โอ้~ ได้เลยครับ เอาสองชิ้นสินะ - ชายหนุ่มทำท่าจะเิปิดเตาสองกระทะก่อนจะถูกโครอาร์หยุดไว้ด้วยมือของเธอ
โครอาร์ : ชิ้นเดียวก็พอจ๊ะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางยิ้มบางๆให้ พ่อค้านิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนจะนึกอะไรออกเลยทำตามที่เธอบอกก่อนจะยื่นเครปที่ทำเสร็จใหม่ๆให้นากาเอะ
พ่อค้า : นี่จ๊ะ~ ทานให้อร่อยนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มให้พลางขยิบตาให้โครอาร์ก่อนที่อัศวินสาวจะจ่ายเงินแล้วพอนากาเอะเดินเลียดกำแพงชั้นในของเมืองมาเรื่อยๆ


" เมืองหลวงยามเย็นแบบนี้ก็ให้บรรยากาศอีกแบบนะ โครอาร์ " หญิงสาวเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังเดินตามอัศวินสาวไปเรื่อยๆ เนื่องจากเธอได้เริ่มต้นจากเมืองแห่งป่าไผ่จึงไม่ค่อยคุ้นเคยกับสถานที่ต่างๆบนโลกฝั่งนี้นักนั่นเอง

โครอาร์ : เอะ? อื้ม . . . - หญิงสาวที่กำลังเดินเหม่อลอยสะดุ้งพลางรีบตอบและดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ฟังที่คนรักของเธอพูดเสียเท่าไหร่นักหญิงสาวรีบสบัดหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกแล้วพยายามกลับมายิ้มบางๆไม่ให้คนรักของเธอจับพิรุธได้
โครอาร์ : ถะถ้าเป็นช่วงกลางคืนจะสวยกว่านี้นะ  เพราะจะมีแสงไฟประดับตามอาคารแล้วก็ต้นไม้ด้วย ยิ่งที่ลานน้ำพุยังมีแสงไฟสีสวยๆเข้ากับสายน้ำที่ไหลออกมาด้วยล่ะ - หญิงสาวพยายามอธิบายแต่สายตาของเธอยังจ้องเครปที่นากาเอะทานอยู่ไม่ห่างก่อนจะเดินคิดอะไรต่อมิอะไรไปเงียบๆอีกครั้ง


" จะกินด้วยไม๊ล่ะ ? โครอาร์ ~ " นากาเอะเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับอมยิ้มขึ้นเล็กๆให้กับอัศวินสาว " คืนนี้เราว่างนะ ถ้าโครอาร์อยากจะไปที่ไหนล่ะก็เราจะไปด้วยก็ได้ "

โครอาร์ : อ๊ะ? - หญิงสาวเผลอหน้าแดงระเรื่อที่ถูกจับพิรุธจนได้พร้อมกับหยุดเดินอยู่ตรงต้นสนสูงใกล้ๆ - ดะได้หรอ? - หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความลังเลก่อนจะเหงื่อออกบนใบหน้าเล็กน้อย


" ไฮ๊ อ้ามมมม ~ " นากาเอะลากเสียงยาวเบาๆพร้อมกับยื่นเครปในมือของเธอแบ่งให้โครอาร์ชิมบ้าง

อัศวินสาวค่อยๆโน้มคอลงมาก่อนจะเล็มเครปไปหนึ่งคำเล็กๆพลางเคี้ยวเล็กน้อยพร้อมกับกลืนลงไปในทันที
โครอาร์ : อร่อยจังเลย~ - หญิงสาวเอ่ยชมพลางหน้าแดงระเรื่อ - ยิ่งทานกับนากาเอะด้วยแล้วยิ่งอร่อยจ๊ะ~ - หญิงสาวเอ่ยอ้อนพลางโอวเอวของคนรักไว้


" อื้ม ~ ♫ " หญิงสาวเอ่ยตอบสั้นๆด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม " อยากให้บรรยากาศแบบนี้คงอยู่ตลอดไปจังนะ . . . . " หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมกับหยุดเดินลงและหันมองไปบนท้องฟ้าสีแสดนี้ " จริงด้วยสิ . . . ตอนนี้พวกเราได้อยู่กันตามลำพังแล้ว อีกอย่างเรายังไม่รู้เรื่องของโครอาร์เลยด้วยนี่นา ~ จะช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยได้รึเปล่า ? "

หญิงสาวยิ้มบางๆให้พลางลูบผมของคนรักๆเบาๆ
โครอาร์ : ไม่รู้เรื่องของชั้น แต่นากาเอะรู้จักร่างกายของชั้นดีเลยนี่นา~ - หญิงสาวแอบแซวพลางหอมแก้มคนรักอย่างแผ่วเบาๆ - เข้าใจแล้วจ๊ะ กลับไปที่ห้องพักกันก่อนนะ คุยตรงนี้คงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ - หญิงสาวยิ้มก่อนจะจูงมือของคนรักกลับมาที่ห้องพักที่เคยเปิดไว้ ก่อนจะพาร่างของตัวเองและคนรักเข้ามาในห้อง หญิงสาวปล่อยมือจากนากาเอะพลางปลดเปลื้องผ้าคลุมออกช้าๆก่อนจะนำไปแขวนไว้แล้วเดินมานั่งตรงโซฟาใกล้ๆ
โครอาร์ : นากาเอะอยากรู้เรื่องไหนบ้างล่ะจ๊ะ? - เธอหันมาถามพลางยิ้มหวานให้ ก่อนจะยื่นมือไปขอมือคนรักของเธอให้เดินมาหา


" เรื่องอะไรก็ได้นั่นล่ะ " เธอค่อยๆวางมือลงบนฝ่ามือของอัศวินสาวพร้อมกับนั่งลงข้างๆเธอ " เรื่องทั่วๆไปน่ะ เราเองก็ยังไม่เคยบอกอะไรโครอาร์เกี่ยวกับตัวเราเองด้วยนี่นา " นากาเอะเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมกับหัวเราะออกมาเล็กน้อย " เหมือนพวกเรากลายเป็นคู่รักที่รู้จักกันมานานแล้วเลยนะเนี่ย ~ แต่โครอาร์ต้องเป็นผู้ชายแทนเรานะ " หญิงสาวอมยิ้มขึ้นเล็กน้อยและนั่งฟังอัศวินสาวข้างๆ

โครอาร์ : ถ้าเรื่องทั่วๆไปล่ะก็คงจะเป็นพวกสิ่งที่ชอบงานอดิเรกสินะจ๊ะ ได้สิ~ ชั้นจะบอกนากาเอะก็แล้วกันนะ - หญิงสาวยิ้มพลางยกร่างของคนรักให้มานั่งบนตักของเธอแล้วยกนิ้วขึ้นมาตามข้อที่เธอบอก
โครอาร์ : อย่างแรกเลยชั้นก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งมีน้องสาวแท้ๆเพียงคนเดียวก็คือโคว์ตี้ สองแต่งตัวไม่ค่อยจะเก่งเท่าไหร่เพราะส่วนใหญ่ชั้นไม่ค่อยได้ใส่พวกชุดสวยๆนักด้วยส่วนมากจะเป็นไปรเวทเสื้อยืดกับกางเกงยีนต์ซะมากกว่า สามงานอดิเรกของชั้นฝึกซ้อมดาบแล้วก็หมากรุก เอาไว้พัฒนาตรกะน่ะ สี่เห็นชั้นเข็มแข็งแบบนี้แต่ว่าจริงๆแล้วชั้นอ่อนแอมากๆเลยนะ ยิ่งเวลาเห็นนากาเอะไปรู้จักกับการ์เดี้ยนฮารุหัวใจชั้นเจ็บมากๆเลยล่ะ ใช้ไม่ได้เลยใช่ม้า?


" เห ~ ยังติดใจเรื่องนั้นอยู่นิดหน่อยเหรอเนี่ย แหม ~ ไม่เป็นไรหรอกก็โครอาร์รักเราขนาดนี้นี่นา " หญิงสาวตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม " เราเองก็แต่งตัวไม่ค่อยจะเก่งเหมือนกันน่ะ แล้วก็ชอบเล่นหมากรุกด้วยล่ะนะ " หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงข้อที่คล้ายคลึงกันมาเพื่อไม่ให้โครอาร์รู้สึกประหม่าในบทสนทนา

" เราเคยบอกโครอาร์แล้วสินะว่าเราเป็นโยว์ไคน่ะ ชื่อจริงๆของเราคือ นากาเอะ อิคุ เป็นโยว์ไคที่คอยดูแลศาลเจ้ามังกรและน่านฟ้าของเซ็นโกเคียวน่ะ ซึ่งมี ฮินะนาอิ เทนชิ อีกคนหนึ่งที่อยู่เหนือชั้นน่านฟ้าเก็นโซเคียว เธอออกจะดูแลยากซักหน่อยเพราะนิสัยเอาแต่ใจแต่เธอก็เป็นเด็กดีมากเลยล่ะ ว่าไปแล้วคงจะเหมือนน้องสาวกระมัง . . . . " หญิงสาวหยุดพูดต่อเล็กน้อยก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

" โครอาร์ . . . เหตุผลที่เรามาที่นี่เพราะว่าเราต้องการมาส่งสารบางอย่างถึงผู้ที่น่าจะช่วยอณาจักรมิดการ์ดได้ ตอนนี้คริสตอล Ragnarok กำลังอ่อนตัวลงทำให้ทางโลกเก็นโซเคียวสัมผัสความไม่ชอบมาพากลนี้ได้ เราผู้เป็นคนส่งสารจึงได้นำเรื่องนี้มาบอกยังผู้ที่ดูแลโลกฝั่งนี้เพื่อให้เตรียมรับมือสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ตอนนี้เราเองก็ยังไม่มีข้อมูลอื่นมากนักเราจึงคงบอกได้แค่นี้ . . . " หญิงสาวเงียบลงด้วยใบหน้าครุ่นคิดเล็กๆของเธอ " ขอโทษนะที่อยู่ๆก็พูดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา แต่ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่งที่เราเองเกือบจะลืมไปแล้วน่ะ "

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ Fatally ~
โพสต์ 3-11-2010 18:09:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 9-11-2010 18:32
คิคุจิ : เข้าใจแล้วครับ ถ้าเกิดมีข่าวคืบหน้ามาผมจะบอกเมโลนี่เป็นคนแรก แต่ตอนนี้พักผ่อนให้สบายเถอะครับเหนื่อยมามากแล้ว ส่วนนี่ . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหยิบสมุนไพรเม็ดสีน้ำเงินสวยมาให้
คิคุจิ : วันนี้อามุโร่ฝืนใช้พลังเวทย์ขั้นสูงมากเกินไป อีกหน่อยอาการก็คงจะเริ่มออกแล้ว แค่เอายาตัวนี้ให้เขาทานเข้าไปก็เรียบร้อยแล้วครับ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางลุกขึ้นยืนช้าๆ
คิคุจิ : ถึงเขาจะดูแลยากไปซักนิดแต่ถ้าใครซักคนต้องการแบบนั้นเขาต้องยอมใจอ่อนแน่นอนครับเพราะงั้นพยายามเข้านะ . .~ - ชายหนุ่มพูดทิ้งท้ายพลางโค้งให้ก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตูพลางเดินออกไปจากห้อง


"ขอบคุณนะ มาสเตอร์"

เธอพูดด้วยเสียงเบาหวิว

ก่อนจะเก็บยาสมุนไพรที่คิคุจิให้มาบนหัวเตียง พลางพยักหน้าแสดงความขอบคุณ

ก่อนที่มาสเตอร์จะหายออกจากประตูไป


"ต่อจากนี้ คงต้องเจอออะไรมากกว่านี้แน่ๆ"

เธอพูดพลาง มองคนที่นอนยุบนตัก

"ถึงทุกคนจะไม่เชื่ออาจัง แต่ชั้ยจะยุข้างๆ อาจังนะ"

ก่อนที่เธอจะก้มไปจุมพิศบนหน้าผากคนรักเบาๆ

"ถึงแม้พลังเวทของชั้น จะมีน้อย ทำอะไรก็ไม่เปนเอาเสียเลย เป็นภาระให้อาจังตลอด"

เธอพูดขณะที่คิดถึง อดีตคนรักของอาจัง

"เธอคนนั้น...โควตี้จัง.....ทั้งๆที่ น่าจะช่วยอาจังได้มากกว่าชั้นแท้ๆ"

ก่อนที่จะเหม่อลอยอีกครั้ง และค่อยๆ เอามือของเธอไปกุมมือของอาจังเบาๆ

"ชั้นจะปกป้องคนในมือนี้ ด้วยพลังทั้งหมดที่ชั้นมี ถึงแม้ต้องแลกกับอะไรก็ตาม..."


ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากคนรักที่หลับไหลอยู่บนตักของเธอแต่กลับมีรอยยิ้มและน้ำตาเม็ดใสผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขาพลางกำมือของเธอไว้หลวมๆอยู่อย่างนั้น โมอาเองก็ได้เอาใจทั้งเมโลนี่และอามุโร่ด้วยการถูแก้มของตัวเองบนตัวของทั้งสอง (กะก็เค้าทำได้แค่นี้อ่ะมิ้ว Q w Q)


"สงสัยท่าทางจะหลับไปอีกนานเลยแหะ ออกไปหาของกินมาให้ดีกว่า"

"ตื่นมา อาจังน่าจะหิวแน่ๆเลย"

เธอพูดพลางค่อยๆ เอามือหนุนผมของอาจังออกจากตักเธอ ให้นอนบนเตียงแทน

ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เขยิบตัวมาทางขอบเตียง แล้วลุกไปที่ประตูเบาๆ


"ฝากป๊าๆ แป๊บนะจ๊ะ โมอา"

เธอพูดแล้วเดินลงไปชั้นล่าง เพื่อลงไปหาของที่เคาเตอร์ประชาสัมพันธ์

"มีคนอยู่ไหมคะ"

เธอพูดพลางงมองหาพนักงานแถวนั้น


ไม่นานนักก็มีพนักงานคนหนึ่งรีบวิ่งออกมาหน้าฟอร์นมาหาเมโลนี่ด้วยความเร่งรีบ

พนักงานโรงแรม : คะคร๊าบๆ มาแล้วครับ แฮะๆ มีอะไรให้ผมบริการอย่างนั้นหรอครับคุณผู้หญิง - ชายหนุ่มยิ้มเจือนๆให้พลางรีบเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดเหงื่อยของตัวเอง

เสร็จสิ้น


"รบกวนอะไรหน่อยได้ไหมคะ"

เธอพูดพลางมองไปรอบๆ เคาเตอร์

"คือชั้นอยากถามทางแถวนี้หน่อยหนะ เอ่อ..คือชั้นอยากรู้ทางไปซื้อยาสมุนไพรหนะ ไม่ทราบว่าช่วยบอกหน่อยได้ไหม"

พถามเสร็จ เธอก็ยิ้มแก้เขิล ที่เธอไม่รู้จักทางแถวนี้เอาเสียเลย

"แล้วก็....ช่วยเตรียมโจ๊กร้อนๆ ไปที่ห้องชั่นได้ไหม"

"อืมมม แล้วก็นะ ช่วยยุเผนเพื่อน คนในห้อง ก่อนที่ชั้นจะกลับมาได้มั๊ย"

"คือเค้าไม่ค่อยสบายหนะ  นะคะ ~"

เธอพูดพลางทำหน้าขอความช่วยเหลือ


พนักงานโรงแรม : อ้อครับ ถ้าเป็นร้านขายยาและสมุนไพรล่ะก็ออกจากโรงแรมนี้ไปหันไปทางขวาแล้วเดินตรงไปก็เจอแล้วครับ - ชายหนุ่มอธิบายพลางเขียนแผนที่ลงบนกระดาษสีขาวเล็กให้
พนักงานโรงแรม : ส่วนเรื่องออเดอร์ของคุณผู้หญิงนั้นผมจะไปส่งที่ห้องให้ แต่คงจะทำตามที่บอกเรื่องอยู่ดูแลไม่ได้หรอกนะครับ เพราะทางเราเองก็ยุ่งๆอยู่กับลูกค้าท่านอื่นเหมือนกันยังไงก็ขอโทษในเรื่องนี้ด้วย - ชายหนุ่มอธิบายพลางโค้งให้


"อ๊ะ งั้นเหรอคะ"

เธอพูดพลางหยิบกระดาษ พลางรีบวิ่งออกจากโรงแรม ไปตามทางที่พนักงานคนนั้นบอก

"ต้องรีบไปรีบกลับซะแล้วหละนะ"

"ยิ่งไม่อยากให้อาจังอยู่คนเดียวซะด้วยสิ"

เธอรีบวิ่งไปทางร้านขายสมุนไพรโดยเร็ว


ตึก! ระหว่างที่หญิงสาวกำลังรีบรุดหน้ามายังที่หมายก็ได้ชนกับชายหนุ่มที่รีบเดินมายังทางไปโรงแรมเช่นกัน

ฮารุ : อูย? เอะ? - ชายหนุ่มหน้าซีดเล้กน้อยเมื่อเห็นเมโลนี่อยู่ต่อหน้าตนพลางจับไหล่ของเธอไว้ก่อนจะพูดบางอย่าง
ฮารุ : เมโลนี่ นี่เธอปล่อยให้อามุโร่อยู่คนเดียวงั้นหรอ?


เธอหน้ามุ่ยเล็กน้อยที่มีคนมาขวางทางเธอ ยิ่งพอรู้ว่าเป็นตาฮารุ ยิ่งหงุดหงิดกว่าเดิม

"ชั้นไม่ได้อยากให้เค้าอยู่คนเดียวหรอกนะยะ"

เธอพูดพลางวิ่งต่อไปยังร้านขายยา แล้วตะโกนบอกฮารุไปด้วย

"แต่อาจัง ใช้พลังเวทย์ไปเยอะ ชั้นต้องไปซื้อยา"

"อย่ามาขวางชั้นเชียว"

เธอพูดพลางมองหน้าฮารุเขม็ง


ชายหนุ่มตีหน้าซีเรียสใส่ก่อนจะถามเมโลนี่
ฮารุ : เธอจะบ้ารึไง รู้ว่าีมีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นเธอยังปล่อยหมอนั่นที่ไม่มีพลังเวทย์เหลืออยู่เลยอยู่คนเดียวงั้นหรอ? - ชายหนุ่มตะคอกพลางรีบวิ่งหายเข้าไปในโรงแรมทันที

Player Selection : วิ่งตามฮารุเข้าไป / ยืนยันจะไปร้านขายสมุนไพร


Choice : 1

"อ๊ะ แต่ว่า"

เธอตะโกนใส่ตัวเองและฮารุ ก่อนวิ่งตามฮารุกลับไปที่โรงแรม


ตึกๆๆ! เสียงฝีเท้าของทั้งคู่วิ่งขึ้นมายังห้องที่อามุโร่พักอยู่ระหว่างนั้นได้มีแรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาในห้องนั้นเมื่อฮารุเปิดประตูเข้าไปชายหนุ่มต้องชะงักก่อนจะเอาแขนดักไม่ให้เมโลนี่เข้ามาในห้อง

ฮารุ : ฮึ่ม . .. ชั้นมาชั้นไปงั้นรึ? - ชายหนุ่มสบถเบาๆเมื่อภายในห้องนั้นมีคนอื่นนอกจากอามุโร่ที่นอนอยู่ที่เตียงด้วย


สายตาทั้งสามหันมามองฮารุนิ่งๆ เด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ทางซ้ายเรียกมีดสั้นกับวงเวทย์สีดำสนิทออกมาส่วนคนทางด้านขวานั้นเรียกวงเวทย์เสริมพลังขึ้นทันที

ฮารุ : ฮึ. . . จะฉากกันตรงนี้เลยงั้นรึ? - ชายหนุ่มยิ้มแหยๆพลางร่ายมนต์บางอย่างขึ้น แต่เด็กสาวทั้งสองต้องหยุดชะงักเมื่อชายหนุ่มที่รูปร่างคล้ายคลึงกับอามุโร่เข้ามาห้ามไว้

?? : ทาล็อต ทาล็อตเต้ พาร่างทรงนี้ไปก่อน. . . ข้าจะตามไปทีหลัง - ชายหนุ่มออกคำสั่งเสียงเรียบพลางเดินมาประจันหน้ากับฮารุ
ทาล็อต : รับทราบค่ะ - เด็กสาวตอบกลับพลางรีบหันกลับมาใช้วงเวทย์อุ้มร่างของอามุโร่ขึ้น ส่วนเด็กสาวอีกคนนั้นร่ายมนต์ข้ามมิติขึ้นมาด้วยเช่นกัน
ทาล็อตเต้ : รีบๆตามมานะคะ ซาดาสซามะ - หญิงสาวเอ่ยพลางกระโดดเข้าไปในห้วงมิตินั้นก่อนทาล็อตเองก็เข้าตามไปพร้อมกับร่างของอามุโร่เช่นกันจนประตูนั้นปิดสนิทไป

ฮารุ : เฮ้! อุ๊บ!! - ชายหนุ่มทำท่าจะรั้งทาล็อตกับทาล็อตเต้ไว้แต่ก็ถูกหยุดด้วยลูกกระสุนสีดำสนิทที่พุ่งเข้ามาอัดเกราะเวทย์ของฮารุอย่างจัง
ฮารุ : นี่แก . . .
ซาดาส : ข้าไม่ให้เจ้ามาขัดขวางหรอกนะ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะร่ายมนต์อัดใส่ฮารุอีกครั้ง
ฮารุ : ขวางงั้นเรอะ ขวางอะไรของแกน่ะหา? - ชายหนุ่มกัดฟันแน่นพลางปัดป้องกระสุนพวกนั้นก่อนจะร่ายมนต์พื้นที่ให้คุ้มครองห้องๆนี้ไม่ให้ได้รับความเสียหาย
ฮารุ : แกต้องการอะไรกันแน่!? ทำไมแกถึงมีรูปร่างคล้ายกับอามุโร่? แล้วแกพาหมอนั่นไปทำไม?  - ฮารุตะโกนถามพลางร่ายมนต์เรียก Summon นักรบออกมาโจมตีซาดาสแต่ก็ไร้ผล ชายหนุ่มหยุดการร่ายกระสุนสีดำสนิทใส่ก่อนจะลดมือลงช้าๆ
ซาดาส : หึ. . . บอกว่าข้าหน้าตาเหมือนงั้นรึ ต้องเรียกว่าข้าจงใจให้เหมือนกับข้ามากกว่านะ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ
ฮารุ : หา? - ชายหนุ่มชะงักไปทันที - หมายความว่าไง?
ซาดาส : พูดไปก็เสียเวลาเปล่า ข้าได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว ข้าไม่มีธุระอะไรกับพวกเจ้าอีกแล้ว . . .


"พวกแกทำอะไรกับอาจังหนะ"

เธอตะโกนผ่านแขนของฮารุเข้าไปในห้อง โดยพุ่งเป้าไปยังคนที่หน้าเหมือนอาจัง

"แกจะพาเค้าไปไหน อาจังไม่สบายอยู่นะ"

ก่อนที่เธอจะพูจบ เธอก็เรียกเซฟิร่ามาไว้ในมือ

"ปล่อยอาจังมาเดี๋ยวนี่นะ !!!"

เธอตะโกนด้วยเสียงทั้งหมดเท่าที่เธอมี


ซาดาส : หึ เป็นแค่มนุษย์ยังกล้ามาขึ้นเสียงกับข้างั้นรึ? - ซู่มม!! กระสุนวิญญาณพุ่งเข้ามาเมโลนี่อย่างรวดเร็วแต่ก่อนจะถึงตัวเธอฮารุได้ใช้ซัมม่อนช่วยกันทางกระสุนไว้ให้พลางวิ่งมายืนด้านหน้าของเธอ
ฮารุ : ยัยบ้า อยากตายรึไงน่ะ!?
ซาดาส : ฮึ ข้าเสียเวลามามากแล้ว กับพวกเจ้าไม่มีความจำเป็นต้องออกแรงฆ่าเลยแม้แต่น้อย ข้าได้ร่างแยกของข้ากลับมาแล้ว. . .- ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางหันหลังให้ทำท่าเหมือนจะวาปหายไปฮารุได้รีบร่ายมนต์อัดใส่ข้างหลังของซาดาสแต่มีกำแพงเวทย์มากันเอาไว้
?? : ของที่เจ้าอยากได้ที่ว่าหมายถึงเจ้านี่รึเปล่า? - เสียงของใครบางคนดังก้องห้องนี้พลางเผยร่างของซิกซ์ที่อุ้มอามุโร่เดินออกมาจากประตูมิติสีดำสนิท
ซาดาส : !? - ชายหนุ่มชะงักพลางหันมามองก่อนจะกัดฟันแน่น - ซิกซ์ นี่แกเข้าพวกกับมนุษย์อย่างนั้นรึ?
ซิกซ์ : อย่าพูดบ้าๆน่ะ ข้าก็แค่เก็บของที่ทำตกไว้มาคืนเจ้าของเท่านั้น เจ้าต่างหากซาดาสคิดจะแย่งชิงของๆคนอื่นไปอย่างนั้นรึ? ไม่มีศักศรีเอาซะเลยนี่หว่า
ซาดาส : ฮึ่ม! - ท่าทีของซาดาสเปลี่ยนไปพลางทำท่าเหมือนจะร่ายค่ายกลเวทย์ชุดใหญ่แต่ก็ต้องชะงักเมื่อซิกซ์เริ่มขยับตัว
ซิกซ์ : กลับไปซะ พลังของเจ้าในตอนนี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอกนะ ข้าไม่อยากจะมีปัญหากับเทพปีศาจอย่างเจ้าเพราะงั้นจงไปซะ. . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะแผ่รังสีฆ่าฟันพร้อมกับคำพูดนั้น - อ้อแล้วก็ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองตนนั้นน่ะถ้าเจ้าไม่รีบไปช่วยออกมาระวังจะเสียไปนะ
ซาดาส : !? . . . - ถึงจะน่าเจ็บใจแต่ซาดาสเองคงจะรู้อะไรบางอย่างที่เมโลนี่และฮารุไม่รู้ก่อนจะวาปหายไป
ซิกซ์ : เฮ้อ ให้ตายสิ เอ้าชั้นเอาของๆเธอมือคืน - ชายหนุ่มบ่นอุบอิบพลางส่งร่างของอามุโร่ให้กับเมโลนี่ - หัดดูแลของๆตัวเองให้ดีหน่อยสิ


เธอรีบวิ่งไปประคองชายคนรักของเธออย่างรวดเร็ว

พลางหันมาหาซิกส์

"ขอบใจที่ช่วยนะ ซิกซ์" พลางหรี่ตาลงงเล็กน้อย

"เห๋ นี่นายออกจากที่นั่นได้ด้วยงั้นเหรอ ?"

"ทำไมมาช่วยชั้นหละ"


เธอถามพลางมองหน้าซิกส์ด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย

"ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ชั้นยินดีช่วย เพราะนายช่วยชีวิตคนสำคัญของชั้นเอาไว้"

เธอพูดพลางยิ้มให้ซิกส์ และ ประคองอามุโร่ไว้

"อ๋อ" เธอเหลือบตามองฮารุ

"ขอบใจนายด้วยนะ" เธอพูดเสียงสั้นและห้วนกว่าซิกส์มาก เพราะสิ่งที่ฮารุเคยทำไว้กะเธอ เธอยังจำได้ดี


ซิกซ์ : เฮ้ๆ อย่าเข้าใจอะไรผิดน่ะชั้นไม่ได้ช่วยเธอซักหน่อย แค่ยัยอสูรรับใช้สองตัวนั้นมายุ่มย่ามแดนของชั้นเท่านั้นเอง - ชายนุ่มโบกมือไปมาเนือยๆก่อนจะเอามาท้าวสะเอวตัวเอง
ซิกซ์ : ฮึๆ~ ถ้าชั้นขอให้เธอมาเป็นมาเป็นไนท์สควอร์แบบชั้นจะยอมมารึเปล่าล่ะฮึๆ~ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆเมื่อแซวเสร็จ - เอาเถอะยังไงซะชั้นก็ขี้เกียจจะมีปัญหากับอสูรฝ่ายอื่น เพราะงั้นแค่งวดนี้เท่านั้นที่ชั้นจะเอาของๆเธอมาส่งคืน มีงวดหน้าชั้นจะกวาดให้เรียบ เข้าใจนะ? - ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะทิ้งท้ายพลางเลือนหายไปช้าๆ
ฮารุ : ฮึ . . .ไม่คิดว่าเธอจะรู้จักแล้วก็หนีรอดออกมาจากไนท์แมร์โซนชั้นล่างสุดด้วย . . . เธอเป็นใครกันแน่? - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางจ้องมองมายังเมโลนี่ก่อนจะโดนเธอพูดขอบคุณแข็งๆใส่
ฮารุ : ฮ๊ะ? คนช่วยชีวิตเธอไว้พูดแค่คำขอบคุณแข็งเป็นแบบนี้เรอะ!? - ชายหนุ่มโวยวายกับท่าทีลำเอียงของเมโลนี่


"ก็ถ้านายลองเปลี่ยนของกินดู ชั้นอาจจะเปลี่ยนใจ เหมือนที่เคยบอกไง" พลางพูดอย่างยิ้มแย้ม

"เฮ้ๆๆ นายยังไม่ตอบชั้นเลยนะ ว่าทำไมถึงมาช่วยชั้น"

เธอตะโกนไปทางที่ซิกซ์หายไป

"กลับไปที่เดิมอีกหละ แทนที่จะอยู่คุยกันก่อน"

พลางหันมามองฮารุ ที่ตะโกนโหวกเหวกมาซักพัก


"ชั้นรอดจากซิกส์ได้ แปลกตรงไหนกัน ตานั่นก็เป็นคนดีนะ"

พูดพลางสงสายตาค้อนเลกๆไปทางฮารุ

"แต่เอาเถอะนะ วันนี้ชั้นยกให้นาย 1 วัน ก็แล้วกัน ชั้นจะเริ่มมองในแง่ดีบ้างหละนะ เพราะนายช่วยชั้น"

เธอพูดพลางโบกมือในอากาศเบาๆ

"รบกวนอีกที ช่วยชั้น พยุงอาจัง กลับห้องพักได้หรือป่าว"

หลังจากตอบคำถามเสร็จ เธอก็พยายามพยุงอามุโร่ไปที่ห้อง แต่ เหมือนจะไม่ถึงที่หมาย เลยต้องหาคนช่วย


ฮารุชะงักทันทีก่อนจะเกาหัวตัวเองด้วยความไม่สบอารมณ์

ฮารุ : ชิเพราะเป็นงานหรอกนะชั้นถึงจะช่วยเธอ. . . - ชายหนุ่มบ่นพลางพยุงร่างของอามุโร่ก่อนจะเอาแขนของอามุโร่มาพาดที่คอตัวเอง - เอ้าไปกันได้แล้ว . . . -ชายหนุ่มพูดพลางเดินเข้าไปในห้องพร้อมๆกันที่ห้องของเมโลนี่เมื่อมาถึงฮารุได้พาอามุโร่มาวางที่เตียงก่อนจะเดินมานั่งที่เก้าอี้ช้าๆ
ฮารุ : เฮ้อ~ ให้ตายสิ . . . เหนื่อยชะมัดไม่น่ารับงานนี้เองเล้ย . . . - ชายหนุ่มบ่นก่อนจะนั่งไขว่ห้างพลางท้าวโต๊ะอย่างเซ็งๆ


พอมาถึงห้อง เธอได้ยกหัวของอามุโร่ให้หัวหนุนหมอน พลางห่มผ้าห่ม ก่อนที่จะนั่งลงที่ขอบเตียง

"โมอา อยู่กะป๊าๆก่อนนะจ๊ะ"

เธอพูดกับโมอา ก่อนหันหน้ามาคุยกับฮารุ

"แล้วนายมาที่เมืองนี้ทำไมหนะ งานอะไรมิทราบ??"

เธอถามพลางเดินไปโทรสั่งเครื่องดื่มมาให้ฮารุ

"น้ำส้มคั้น 1 แก้ว กาแฟ 1 แก้วคะ"


เป็นคำขอบคุณที่ช่วยพาอาจังมาาส่ง

พลางเดินกลับมานั่งที่ขอบเตียง เผชิญหน้ากับฮารุอีกครั้ง



ชายหนุ่มมองมายังเมโลนี่ที่ถามตนก่อนจะตอบด้วยความเบื่อหน่าย

ฮารุ : เฮ้อ เธอนี่ไม่รู้อะไรจริงๆหรอเนี่ย ลองคนหน้าเหมือนเธอปรากฏตัวมาแบบนั้นเป็นใครก็ต้องเพ่งเล็งมาที่เธออยู่แล้วไม่ใช่หรอ? ชั้นก็แค่ได้รับคำสั่งให้มาคอยคุ้มกันอามุโร่จากพวกองค์กรของเมืองต่างๆเท่านั้นเอง . . . - ชายหนุ่มอธิบาย
ฮารุ : อีกหน่อยก็คงเจอเรื่องยุ่งๆมากกว่านี้แน่ๆ เธออยู่ห่างๆหมอนี่ไว้หน่อยคงจะดีกว่านะ หมอนี่เองก็คงจะต้องการแบบนั้นเหมือนกัน - ชายหนุ่มว่าพลางหันไปมองอามุโร่ที่หลับสนิทอยู่บนเตียงนั้น


"ไม่ต้องพูดตอกย้ำก็ได้นะ ชั้นก็พอรู้ แต่ที่ถาม ชั้นจะถามว่า ทำไม ถึง ต้อง เปน นาย ต่างหากหละ"

เธอถามพลางมองหน้าฮารุ

พลางมองออกไปข้างนอก อย่างเหม่อลอย

"ส่วนเรื่อง อาจัง ถ้าเปนนาย นายจะอยากให้ชั้นไปจริงๆหนะเหรอ ... ถ้าเปนตัวนายหนะ"

ประโยคเธอถามขึ้นมาลอยๆอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย


ฮารุ : อะไรของเธอน่ะ? ชั้นก็แค่รับหน้าที่มาเพราะรู้จักกับพวกเธอหรอกนะ เลยตามหาตัวได้ง่ายกว่าคนอื่น อีกอย่างกราเดี้ยนอย่างพวกชั้นน่ะมีไม่กี่คนหรอกนะ ได้พวกชั้นคอยดูแลเนี่ยโชคดีสุดๆเลยจะบอกให้ - ชายหนุ่มคุยนิดๆก่อนจะนิ่งไปเมื่อเมโลนี่พูดอะไรแปลกๆออกมา

ฮารุ : เอิ่มโทษทีนะ ขอเป็นสาวสวยคนอื่นที่ไม่ใช่เธอได้มะ ฮะๆๆ - ชายหนุ่มแซวพลางหัวเราะเบาๆ - เอาเถอะๆ ถ้าเธอยืนยันจะอยู่แบบนี้ต่อไปชั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ว่าหมอนั่นจะยอมรึเปล่าก็อีกเรื่อง


"เช๊อะ ชั้นรู้ตัวยะ ว่าไม่สวย ไม่ต้องตอกย้ำมากก็ได้นะ"

เธอพูดพลางสะบัดหน้าหนี พลางหันมามองอาจัง

"ชั้นจะยุกับอาจังนี่หละ"

"ชั้นจะไปก็ต่อเมื่อเค้าไล่ชั้น หรือไม่ก็ เมื่อเค้าเจอคนที่ดีก่าชั้น และดูแลเค้าได้ดีกว่าชั้นนั่นหนะ"

พลางยิ้มให้อาจัง อย่างเศร้าสร้อย

ก่อนจะสะบัดความคิดที่ก่อตัวในสมองงออกไป พลางหันไปหาฮารุอีกครั้ง


"แล้วนายคิดยังไงกับสิ่งที่ซิกส์พูด ?? ร่างแยกของจอมมาร ??"



เมื่อเมโลนี่เริ่มเข้าเรื่องชายหนุ่มก็ได้แต่เกาหัวเบาๆก่อนจะพูดเนือยๆ

ฮารุ : ตอนนี้ยังฟันธงไม่ได้หรอกว่าเจ้าซาดาสน่ะใช่ Deep Infono ที่ขโมย Ragnarok ไปรึเปล่า ส่วนเรื่องร่างแยกน่ะชั้นก็เคยได้ยินมาบ้างเหมือนกันที่ว่างพวกปีศาจระดับสูงจะสร้างร่างแยกของตัวเองไว้เพื่อให้เวลาที่ร่างจริงถูกผนึกหรือสูญสะลายไปสามารถคงอยู่และฟื้นพลังของตัวเองผ่านร่างแยกได้

ฮารุ : แต่ชั้นไม่เคยคิดเลยว่าอามุโร่ที่เป็นร่างแยกจะมีอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดเหมือนมนุษย์ได้ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ . . . - ชายหนุ่มพยายามวิเคราะห์เพื่อหาข้อกังขานี้แต่ท่าทางจะคิดยังไงก็คิดไม่ออก


"แล้วปกติ ร่างแยกต้องเปนแบบไน๋หละ"

"ถ้าเป็นแบบที่นายพูด มันเหมือนกับว่า ซักวันอาจัง จะต้องกลายเป็นเหมือนจอมมารคนนั้นเลยนะ"


เธอพูดจากเสียงระดับปกติ เริ่มกลายเปนเสียงกังวลมากขึ้น

ฮารุ : โดยพื้นฐานแล้วร่างแยกจะมีบุคคลิกคล้ายคลึงกับร่างต้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วและเมื่อถูกเวลาที่ร่างต้นต้องการพลังจากร่างแยกก็จะกลับไปหาร่างต้นในทันที แต่อามุโร่ไม่ใช่ หมอนั่นกลับมาหาอามุโร่และพาตัวไปแทน ชั้นถึงได้สงสัยยังไงล่ะว่าทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ . . . .


"สรุปว่า นายก็ไม่รู้อะไรเลยสินะ แต่ตอนนี้ก็มาเปนบอดี้การ์ดให้อาจังว่างั้นเถอะ"

เธอมองพลางส่ายหน้าเลกน้อย ที่เค้าก็ไม่รู้อะไรเลยเช่นกัน

"แล้วใครเค้าส่งนายมาเนี่ย หึ ??"

"นายสนิทกับอาจังหรือไง เค้าถึงส่งนายมาเนี่ย แต่ชั้นว่า ไม่น่าใช่แบบนั้นนะ"

เธอมองหน้าฮารุอย่างค้นหา


ฮารุ : หยาบคายชะมัดไม่มช่ชั้นไม่รู้แต่กรณีอามุโร่มันผิดแปลกมาต่างหากเล่า - ชายหนุ่มขึ้นเสียงก่อนจะทิ้งตัวพิงเก้าอี้ด้วยความล้า
ฮารุ : ชั้นก็ไม่ได้เชิงถูกส่งมาหรอก แต่อาสามาเอง ส่วนเรื่องสนิทกับอามุโร่รึเปล่าหมอนี่ก็น่าจะเล่าให้ฟังบ้างแล้วไม่ใช่รึ? แล้วยังคิดว่าชั้นกับหมอนี่สนิทกันได้อีกหรอ? เพราะงั้นเหตุผลที่ชั้นมาที่นี่ก็เหลือแค่อย่างเดียว . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเว้นเสียงพลางยิ้มบางๆ


"ก็พอรู้มาบ้างหละนะ แต่ก็ไม่ได้รู้ละเอียดอะไรนักหรอก"

"ชั้นถึงสงสัยไง ว่าคนส่งนายมา เค้าไม่รุ้เหรอ ?" พอพูดจบพลางทำตาโตเลกน้อย

"แต่นายบอกอาสามาเองงั้นเหรอ หรือนายคิดจะมาทำอะไร อาจังทีเผลอหนะ"

เธอมองหน้าฮารุ พลางแยกเขี้ยวใส่

ชายหนุ่มยิ้มระรื่นพลางลุกออกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ก่อนจะมานั่งคุกเข่าใกล้ๆเมโลนี่

ฮารุ : ชั้นไม่ได้มาทำอะไรหมอนั่นหรอก แต่ที่ชั้นเล็งไว้น่ะคือเธอต่างหาก ฮึๆ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงระรื่น - ชั้นชักติดใจผู้หญิงไสตล์แบบเธอซะแล้วสิ อยากแย่งเธอมาเป็นของชั้นจริงๆ ฮึๆ~ - ชายหนุ่มว่าพลางเลื่อนใบหน้ามาใกล้ๆเมโลนี่เหมือนจะขโมยจูบหญิงสาว
อามุโร่ : หยุดนะ! .  - ลูกบอลพลังของคนที่นอนอยู่พุ่งเข้าใส่หน้าของฮารุแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไหวตัวทันก่อนจะล่าถอยออกมา พรึ่บ อามุโร่ดันร่างของตัวเองขึ้นมาพลางกอดเมโลนี่ไว้พร้อมกับหอบหายใจถี่
ฮารุ : โห่ ยังมีแรงอยู่อีกหรอเนี่ย? - ชายหนุ่มปัดฟุ่นที่หัวไหล่ตัวเอง ก่อนจะมองมายังสองคนตรงหน้า
อามุโร่ : อึ่ก . . . แฮก. . . แฮก . . . ฮารุ . . นี่แกคิดจะแย่งเมโลนี่ไปจากชั้นเหมือนกับโคว์ตี้อย่างนั้นรึ?. . . - ชายหนุ่มพยามเรียบเรียงเสียงพูดออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมกับหอบหายใจทั้งใบหน้าที่แดงและเหงื่อออกทั้งตัว


"อ๊ะ อาจัง เปนไงบ้าง"

เธอตกใจกับลูกบอลพลังของอาจัง จึงหันมาเห็นคนที่หลับอยุ่ได้สติแล้ว

เธอหันไป ประคองคนรัก พลางลูบหลังช้าๆ

"ตื่นมาก็ุดุเชียว ไม่มีะไรหรอกน้า อาจัง"

"ตานั่นอ่ะ ไม่ได้อยู่ในสายตาชั้นซะนิด"


เธอเหล่ตาไปมองทางฮารุ พลางพยักหน้าให้อาจังเข้าใจ

"แต่ตอนนี้ พวกเราต้องสามัคคีกันก่อนนะคะ"

เธอคิดถึงความปลอดภัยของอาจัง มากกว่าเรื่องอื่น

"ตอนนี้  ฮารุจะมาเป็น บอดี้การ์ด ให้เราชั่วคราวนะ อาจัง"

เธอพูดพลางมองหน้าอาจังด้วยสายตาเป็นห่วง

อามุโร่ : เอะ? - ชายหนุ่มชะงักทันทีพลางมองเมโลนี่ด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่
ฮารุ : ก็ อย่างที่เมโลนี่ว่าแหละนะ ~ ฝากตัวด้วยนะอามุโร่คุง~ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆพลางยิ้มหวานชวนกวนบาทาคนตรงหน้าเป็นอย่างมาก
อามุโร่ : อะไอ้ . . ตึก! อือ!? - ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะพูดบางอย่างเสียงของเขาก็หายไปพลางกำหน้าอกของตัวเองแน่นก่อนจะไอออกมาระรัว
ฮารุ : เฮ้อ ให้ตายสิ ร่างกายเสียพลังเวทย์ไปจนหมดแล้วแท้ๆยังฝืนใช้มนต์อีกนะ
อามุโร่ : อ่อก!? - ชายหนุ่มกอดร่างของตัวเองพลางสั่นอย่างแรงด้วยความทรมาณข้างๆเมโลนี่



"อาจัง เป็นอะไรไปหนะ"

เธอตกใจกับ อาการของอาจัง พลางหยิบยาสมุนไพรที่คิคุจิคุงทิ้งไว้ให้

"กินนี่ก่อนนะ คิคุจิคุง ให้ไว้ก่อนไปหนะ"

เธอพูดพลางหยิบยาป้อนใส่ปากอาจังช้าๆ

"ฮารุ ขอน้ำด้วย แล้วก็อย่าเพิ่งกวนกันเองจะได้มั๊ย"

เธอตะโกนบอกฮารุ พลาง ลูบหลังอาจังเบาๆ


ฮารุ : เฮ้อ ให้ตายสิยุ่งยากชะมัด - ชายหนุ่มเกาหัวเบาๆก่อนจะเดินมาใกล้ๆอามุโร่ - เอ้ากลั้นหายใจไว้นะ . . . - ชายหนุ่มบอกอามุโร่พลางร่ายมนต์บางอย่างที่มือ
อามุโร่ : อึ่ก!? - ชายหนุ่มหลี่ตาลงช้าๆโดยที่ไม่ทันได้ฟังคำบอกของฮารุเลยแม้แต่น้อย ฟุบ ฮารุใช้วงเวทย์ที่เขียนขึ้นร่ายอัดใส่ร่างของอามุโร่เข้าทันที - แค่ก!? - แรงอัดทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งพลางไอออกมาอย่างแรง ฮารุได้ยื่นมือมาหาเมโลนี่พลางพูด
ฮารุ : เอาอัญมณีเสริมพลังมาซิ ชั้นจะรักษาหมอนี่ให้. . .


เธอหรี่ตาหันไปมองฮารุ อย่างไม่ไว้ใจ

แต่ตอนนี้ อาการของอาจังก็ดูไม่ดีเอาซะเลย เธอก็ไม่รู้จะช่วยยังไง จึงต้องยอมเชื่อฮารุดูซักครั้ง

"ห้ามทำอะไร อาจังนะ ฮารุ"

เธอพูดพลางเสกอัญมณีสีชมพูมาไว้ในมือ พลางยื่นให้ฮารุ


ฮารุ : รู้แล้วน่า = _ =''' - ชายหนุ่มตอบเนือยๆพลางหยิบอัญมณีของเมโลนี่มาเป็นตัวแปรสะสาร - พลังรักษาของเธอเข้าคู่กับพลังเวทย์ของอามุโร่ชั้นเลยจำเป็นต้องใช้พลังของเธอเป็นสื่อกลางในการรักษา... - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆก่อนจะประสานมนต์ของตัวเองเข้ากับอัญมณีพลางส่งผ่านเข้าไปในร่างของอามุโร่ช้าๆ ร่างของอามุโร่กระตุกเบาๆก่อนจะนิ่งเงียบไปก่อนจะทิ้งตัวซบลงไหล่ของเมโลนี่ช้าๆ
อามุโร่ : แฮก .  . . .
ฮารุ : เรียบร้อย. . .


"อ๊ะ อาจัง อาจัง เป็นไงมั่ง"

เธอถามด้วยเสียงเบาๆ พลางมองหน้าอาจังด้วยความเปนห่วง

"ดีขึ้นมั๊ยคะ นอนพักมั๊ย หรือว่าอาการหนักขึ้น บอกชั้นได้นะ"

เธอพูดพลางลูบผมอาจังเบาๆ

"ถ้าฮารุทำอะไรอาจังนะ คอยดู แง่งงง"


เธอพูดพลางหันไปขู่ฟ่อ ฮารุเบาๆ เพราะกลัวคนแถวนี้รำคาน


ฮารุ : นี่ๆ ชั้นเพิ่งจะช่วยหมอนี่ไปต่างหากเล่า ก่อนจะระแวงหัดขอบคุณกันก่อนเซ่! - ชายหนุ่มพูดด้วยความไม่สบอารมณ์กับท่าทีนั้นของเมโลนี่พลางมองเธอนิ่งๆส่วนอามุโร่จากที่หอบอยู่ชายหนุ่มค่อยๆเรียบเรียงจังหวะการหายใจใหม่จนเป็นปรกติพลางกอดเอวของเมโลนี่จากด้านหลังไว้
อามุโร่ : ถะถึงแกจะช่วยชั้นแต่อย่าหวังว่าชั้นจะยอมยกเมโลนี่ให้แกเชียว - ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบพลางมองตาขวางมาที่ฮารุ
ฮารุ : ฮึๆ~ ชั้นไม่แย่งมาจากนายหรอกนะอามุโร่~ แต่ชั้นจะทำให้เมโลนี่เดินมาหาชั้นด้วยตัวของตัวเองต่างหาก~ - ชายหนุ่มเอ่ยน้ำเสียงยั่วยวนพลางเลียริมฝีปากของตัวเองเบาๆ - เหมือนกับโคว์ตี้ที่ทิ้งนายแล้วมาหาชั้นยังไงล่ะ ฮึๆ~  - สิ้นเสียงของฮารุมือของอามุโร่ได้เผลอจิกชากเสื้อระหว่างเอวของเมโลนี่ไว้อย่างลืมตัวพลางสั่นเบาๆ
อามุโร่ : หนวกหู . . .  - ชายหนุ่มพึมพำเบาๆพลางก้มหน้าลงเล็กน้อย


เธอมองดูทั้งสอง พลางส่ายหน้าเบาๆ

"เฮ้อ .... ชั้นบอกแล้วไง ว่าอย่าเพิ่งทะเลาะกัน พวกเรายังต้องอยู่ด้วยกันไปอีกซักพักนะ"


"ฮารุ ขอบใจที่ช่วย"

เธอพูดพลางทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกไกด้

"แต่อย่าเพิ่งยั่วอาจังตอนนี้จะได้มั๊ย หืออ แกล้งอาจังนี่สนุกมากเลยใช่มะยะ"

พลางหันไปมองคนรักของเธอช้าๆ

"อาจังนี่ก็น้า ไปเชือที่ฮารุพูด แต่ไม่เชื่อชั้นรึไงกัน คิดว่าชั้นจะไปหาฮารุเหรอ หืออ"

เธอหันไปพูดกับอาจัง พลาง ทำหน้างอนเล็กน้อย


อามุโร่ : มะไม่ใช่นะ ! - ชายหนุ่มรีบปฏิเสธพลางทำท่าลุกลี้ลุกลนเมื่อคนรักของตัวเองเอ่ยแบบนั้นออกมา
ฮารุ : เฮ้ๆ อย่าลืมสิว่าชั้นอยู่ตรงนี้ด้วยน่ะ - ชายหนุ่มฮาโหลสองคนที่เข้าโลกส่วนตัวไปซะแล้วให้หันมาสนใจตัวเองก็จะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม
ฮารุ : เข้าเรื่องกันก่อนดีกว่า อามุโร่ ชั้นเองก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกนะว่าตัวนายคือร่างแยกของปีศาจน่ะ พอจะจำอะไรเรื่องในอดีตก่อนหน้าที่จะเข้าโรงเรียนเวทย์มนต์ไ้ด้มั้ย? เพราะก่อนที่ชั้นจะมาที่นี่ชั้นลองตรวจสอบความเป็นมาของนายแล้วมันไม่มีอะไรเลยในช่วงก่อนที่นายจะมาเรียนที่โรงเรียนเวทย์มนต์ - ชายหนุ่มกุมมือท้าวคางไว้ที่โต๊ะพลางมองมาที่อามุโร่ ส่วนคนที่ถูกถามนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งพลางพยายามคิด
อามุโร่ : ไม่รู้ .. .  ชั้นจำอะไรก่อนหน้านั้นไม่ได้เลยซักนิด
ฮารุ : อืม . . . ช่างเถอะไม่ต้องไปใส่ใจมากหรอกชั้นก็แค่อยากรู้ว่านายถูกสร้างขึ้นมาตอนไหนเท่านั้นเอง ลงแบบนี้คงตั้งใจให้มาเก็บพลังเวทย์จากโรงเรียนที่มีจอมเวทย์อยู่เยอะๆสินะ. . . - หลังจากที่ฮารุเกริ่นอะไรเรื่อยเปื่อยแต่ว่าคำพูดนั้นกลับทำให้อามุโร่คิดมากเสียด้วย


"นี่นายฮารุ"

"นายถนัดแต่พูดจาทำร้ายคนอื่นเค้าหรือไงยะ"

"ช่วยเกริ่นให้มันดูดีกว่านี้หน่อยได้ป่ะ"

"อาจัง เค้ากะบอกว่าจำอดีตไม่ได้นิ เค้าไม่ได้อยากทำหรอกนะ"

เธอหันไปมองหน้าฮารุด้วยสายตาโกรธเคือง

ก่อนจะหันไปจับมืออาจังไว้


"ไม่เปนไรนะคะ ค่อยๆแก้กันไปทีละเรื่อง ไม่ต้องคิดมากหรอก"

"ทุกคนก็มีอดีตที่ไม่อยากจำ หรือเป้นเรื่องไม่ดีทั้งนั้นหละคะ"

เธอพูดกับอาจัง พลางคิดถึงอดีตของตัวเอง

"ตอนนี้ อาจังพอจำอะไรได้บ้างหรือเปล่า"

"เผื่อว่า พวกเราจะได้ช่วยกันหาทางแก้ไขไงคะ มีชั้นอยู่ด้วย ไม่เปนไรแน่นอนคะ ^__^"


เธอพูดพลางยิ้มให้อาจังอย่างอบอุ่น

อามุโร่ : ขอบคุณนะ แต่ชั้นนึกอะไรไม่ออกจริงๆ . . . - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางทำหน้าคิดมากส่วนฮารุที่นั่งฟังอยู่ค่อยๆถอนหายใจก่อนจะพูด

ฮารุ : ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก จิตสำนึกของนายเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา เรื่องก่อนหน้าที่จะถูกสร้างย่อมไม่มีอยู่แล้ว แต่ชั้นไม่เข้าใจแฮะว่าทำไมร่างแยกที่จำเป็นต้องกักเก็บพลังเวทย์สูงๆอย่างนายถึงไปเลือกเป็นม็องค์. . . ถ้าเป็นชั้นคงไม่ให้ไปเป็นสายอาชีพที่ใช้พลังเวทย์เปลืองๆแบบม็องค์หรอกนะ

อามุโร่ : ชั้นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ชั้นงงไปหมดแล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่. . . แต่ที่แน่ๆคือ ชั้นไม่ใช่มนุษย์อย่างที่เคยคิดว่าเป็นมาก่อน. . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางมองมาที่เมโลนี่่ที่อยู่ข้างๆตน


เธอหันไปสบตากับอาจัง พลางยิ้มให้เค้า

"แต่สำหรับชั้น อาจังก็คืออาจังจ๊ะ"

"แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำไรกันต่อไปหละ ??"


เธอถามขึ้นมา พลางมองไปที่ฮาุรุ และ อาจังสลับกัน


"คนที่สั่งให้นายมาช่วยอาจัง เค้าสั่งอะไรมาอีกหรือป่าว"

เธอหันไปหยุดที่ฮารุ พลางมองหน้าเพื่อหาคำตอบ

ฮารุ : เรื่องรายละเอียดน่ะไม่มีอะไรมากนักหรอก แค่มาคอยคุ้มกันอามุโร่จนกว่าทางฝ่ายวังหลวงพรอนเทร่าจะสืบเรื่องนี้ได้ - ชายหนุ่มว่าพลางหยิบไวท์บอร์ดขึ้นมาเขียนแผนผังบางอย่างขึ้นก่อนจะอธิบาย - ตอนนี้พวกเราก็แค่คอยระมัดระวังไม่ให้คนจากฝ่ายของ มอร็อค กิฟเฟ่นแล้วก็ทางฝ่ายของซาดาสพาตตัวของอามุโร่กลับไปจนกว่าทางวังหลวงจะสืบทราบเรื่องนี้ได้แน่ชัดน่ะ แล้วฝ่ายเราก็มีโครอาร์ กับพวกอัสรันที่เป็นกำลังหลักให้กับวังหลวงได้เลยหายห่วงถ้าโดนยกทัพมาแต่คุโรกาเนะเองก็ประมาทหมอนี่ไม่ได้เหมือนกัน ลูมิน่าเองก็ด้วย จัดว่าแต่ละฝ่ายมีกำลังรบที่โดดเด่นกันตามๆไปถ้าเกิดคนพวกนี้เคลื่อนไหวคงได้ยุ่งกันแน่ๆ . . .


พอฟังฮารุพูดจบ เธอก็นับนิ้ว ตามที่ฮารุพูดถึง

"อะไรกันเยอะแยะหละนี่ อาจังไม่ได้ไปทำอะไรใครซักหน่อย"

"แถมให้นายมาคุ้มกันนี่หละที่ทำให้ชั้นงงที่สุด เห้ออ"

"น่าจะหาคนที่พอจะไปกันรอดมาคุ้มกันดีกว่านะ"

เธอพูดพลางสงสายตาไปหาฮารุ พลางแลบลิ้นเบาๆ

"แต่เอาเถอะนะ ชั้นก็อยู่ข้างๆ อาจังนี่หละ ดีมั๊ย อาจัง ~"

เธอหันไปมองคนที่เธอรัก พลางยิ้มแป้น

"แล้วคืนนี้ นายจะพักที่ไหน ฮารุ???"

เธอมองฮารุด้วยแววตาสงสัย


ฮารุ : เฮ้ๆ หมายความว่าไงห๊ะ? เห็นแบบนี้ชั้นก็แกร่งพอตัวนะเฟ้ย อย่างเธอกับอามุโร่ต่อให้รุมชั้นชั้นยังสู้ได้สบายปร๋อเลยนะจะบอกให้ = _ = . .  - ชายหนุ่มเอ่ยพลางส่งสายตาเขม่นใส่เมโลนี่
อามุโร่ : อะอื้ม . . . - ชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อพลางก้มลงมองพื้นช้าๆพลางไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนเมื่อฮารุถูกถามอีกครั้งจึงหันมาตอบแม้ว่าจะไม่สบอารมณ์กับบรรยากาศของทั้งคู่ในตอนนี้เท่าไหร่นัก
ฮารุ : แหงอยู่แล้วว่าต้องพักกับพวกเธอยังไงล่ะ ~ - ชายหนุ่มเอ่ยลากเสียงชวนกวนประสาทพลางแตะริมฝีปากตัวเองพร้อมกับมองมายังสองหนุ่มสาวที่พรอดรักกันอยู่ จนทำให้อามุโร่มองเขาตาขวางพลางกระชับแขนที่กอดเมโลนี่ไว้แน่น


Player : เต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 5-11-2010 22:47:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 12-2-2011 17:25

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ Mystery ~

~ Nagae Tesstrossa ~ Journey ~ Fatally ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


โครอาร์ : อย่างนั้นหรอ ผลกระทบของมิดการ์ดไปส่งผลกับโลกของนากาเอะด้วยสินะ. . . - หญิงสาวเอ่ยบางเบา - ไม่เป็นไรจ๊ะ ชั้นเองก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องนั้นมากนักเหมือนกัน ชั้นถึงพยายามที่จะไต่เต้าขึ้นไปเป็น รูนไนท์ (Rule Knight) เพื่อที่จะสามารถเข้าไปสืบหาข้อมูลของ Ragnarok โดยที่ไม่โดนกีดกั้น ถ้าเป็นเรื่องผู้ที่จะสามารถช่วยโลกฝั่งนี้ได้ล่ะก็ลองเก็บเรื่องนี้ไปปรึกษาเครออสดูก็ได้นะ ถึงเขาจะดูไม่เป็นมิตรแล้วก็พูดจาเรียบๆไม่มีอารมณ์แต่ก็เป็นห่วงบ้านเมืองมากกว่าใครๆ เขาต้องยอมรับฟังข่าวจากนากเอะแน่นอนจ๊ะ - หญิงสาวยิ้มก่อนจะลูบผมของแฟนสาวเบาๆ - แล้วอีกเรื่องที่ว่าคืออะไรหรอ?


" โลกเก็นโซเคียวไม่ได้รับผลกระทบอะไรหรอก เพราะว่าโลกแห่งนั้นปิดกั้นตัวออกจากโลกแห่งความเป็นจริงน่ะ " นากาเอะอธิบายขึ้นพร้อมกับพูดต่ออย่างรวดเร็วโดยไม่เปิดโอกาศให้ฝ่ายตรงข้ามไปพูดอะไรขึ้นมาเสียก่อน " แล้วก็ . . . อีกเรื่องนึงก็คือ . . . . . พรมหลิขิต ( 運命 ) ยังไงล่ะ ~ " เมื่อเอ่ยจบนากาเอะก็ได้จุมพิศลงที่ริมฝีปากของคนรักของเธออย่างอ่อนโยน " วันนี้พักผ่อนกันก่อนดีกว่านะ พรุ่งนี้อาจจะยุ่งกว่าวันนี้ก็ได้ " หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินไปเปิดตู้ภายในห้องเพื่อใช้ผ้าขนหนูของโรงแรม

~ แย่ล่ะ . . . ชุดหลักเราอยู่ที่พาย่อนนี่นา . . . . รวมทั้งชุดของโครอาร์ก็ด้วย . . . . ~ หญิงสาวครุ่นคิดเล็กน้อยพร้อมกับถือผ้าขนหนูสองผืนมายืนกอดไว้

" โครอาร์ มีชุดที่จะเปลี่ยนรึเปล่า ? " หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นในขณะที่หัวเราะออกมาแห้งๆ

หญิงสาวที่ดูดน้ำหวานในแก้วสวยข้างๆตู้เย็นหันมาหานากาเอะพลางปล่อยหลอดสวยนั้นเบาๆ
โครอาร์ : เรื่องชุดชั้นไม่ค่อยมีปัญหาหรอกจ๊ะ ส่วนใหญ่จะเก็บพวกเสื้อยืดกับกางเกงขายาวไว้ในห้องพักที่เปิดเช่าไว้แล้ว - หญิงสาวอธิบายก่อนจะเดินมาหานากาเอะ
โครอาร์ : มีปัญหาอะไรหรอ ?


" อ๊ะ !! ไม่หรอก ~ ไม่หรอก ~ แหะๆ " หญิงสาวหัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะยื่นผ้าขนหนูให้กับโครอาร์ " เข้าไปอาบด้วยกันน่าจะเร็วกว่านะ " หญิงสาวเชื้อเชิญพร้อมกับเดินนำไปก่อนที่ห้องน้ำภายในห้อง

โครอาร์ : O - O!? เอะ? อะอื้อนั่นสินะ - หญิงสาวชะงักเล็กน้อยเมื่อผ้าขนหนูยื่นมาหาเธอก่อนจะรับไว้ก่อนจะวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะใกล้ๆพลางเดินตามนากาเอะมายังห้องเปลี่ยนชุดก่อนจะถึงห้องน้ำ
โครอาร์ : วันนี้นากาเอะอารมณ์ดีจังเลยนะ - ขณะที่หญิงสาวกำลังปลดแบทเทิ้ลสูทของตัวเองออกก็ได้แอบแซวคนรักที่อยู่ข้างหลังเล็กน้อยก่อนจะปล่อยผมที่มัดไว้ออกช้าๆ


" เพราะว่าโครอาร์อยู่ตรงนี้กับเราไงล่ะ " หญิงสาวเอ่ยตอบรับเบาๆก่อนที่จะเปลืองชุดเดิมออกและเข้าไปยังด้านในก่อน โดยที่ไม่ได้ถอดแหวนหมั้นออกแต่อย่างใด

ด้านในห้องน้ำเป็นเป็นแบบไสตท์ยุโรปทั่วๆไปมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่พอเหมาะไม่ดูรกและมีกระจกกับเก้าอี้และฝักบัวอีกด้วย (ห้องน้ำนั้นอยู่ถัดไปจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกที)
ครืดเสียงบานประตูค่อยๆเลื่อนออกพลางมีร่างของคนรักของคนที่เดินเข้ามาก่อนนุ่งผ้าขนหนูมายังด้านในห้องน้ำ
โครอาร์ : ล้างตัวก่อนก็ได้นะ จะได้ลงอ่างได้ไงล่ะ ทางเดี๋ยวชั้นรองน้ำให้นะ~ - หญิงสาวยิ้มหวานก่อนจะค่อยๆเดินเลียดตัวของนากาเอะไปก้มเปิดก็อกน้ำอุ่นกับน้ำร้อนช้าๆ


~ 500 g ต่อเดือนจริงๆเหรอเนี่ย . . . . ~ หญิงสาวยิ้มแห้งๆออกมาพร้อมกับพาดผ้าขนหนูไว้ที่ราวเสียก่อนเพื่อไม่ให้เปียกก่อนที่จะทำความสะอาดตัวเองให้สะอาดเสียก่อนก่อน

" โครอาร์ ~ ให้เราถูหลังให้นะ " นากาเอะพูดขึ้นพร้อมกับชูยัยขัดตัวขึ้นพร้อมกับสบู่เหลวสูตรดูแลผิว

หญิงสาวที่กำลังดูแลน้ำในอ่างให้อุ่นพอดีพลางหันมาหานากาเอะที่เตรียมพร้อมจะถูหลังให้เธอเสียแล้ว

โครอาร์ : อ่ะ เอ่อ มะไม่เป็นไรก็ได้จ๊ะ - หญิงสาวยิ้มแห้งพลางบอกปัด


" เป็นอะไรไปรึเปล่า ? โครอาร์ " หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นเล็กน้อยพลางแตะลงที่ไหล่ของหญิงสาวเบาๆ ดูเหมือนว่าเธอเองไม่ได้อยากจะรู้ความลับของคนอื่นซักเท่าไรนักเช่นกัน

โครอาร์ : กิ๊! - หญิงสาวสะดุ้งโหยงทันทีที่มือเรียวของนากาเอะแตะที่ไหล่ของตัวเองก่อนจะพยายามตอบเสียงสั่นเล็กน้อย
โครอาร์ : มะไม่เป็นอะไรหรอกจ๊ะ ตะแต่เอามือออกไปจากไหล่ชั้นก่อนได้มะมั้ย? น..นะ? - ท่าทางหญิงสาวจะไม่อยากให้แฟนสาวแตะบริเวณหัวไหล่จากด้านหลังและอาการที่โครอาร์แสดงให้เห็นอยู่ตอนนี้นั้นคงจะบอกได้คำเดียวว่าเธอกำลังจั๊กจี้อยู่




" อะ . . . เอ๋ ? " หญิงสาวตกใจเล็กน้อยพร้อมกับถดมือออกมาจากไหล่ของอัศวินสาว " แหะๆ . . . โครอาร์ทำเองคงจะสะดวกกว่าล่ะมั้ง " หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นอุปกรณ์ขัดตัวให้

โครอาร์ : อะอื้อ ขะขอบใจจ๊ะ - หญิงสาวถอนหายใจด้วยความโล่งอกคิดว่าจะโดนคนรักของเธอแกล้งจากจุดนี้เสียแล้ว - เดี๋ยวชั้นถูให้นากาเอะดีกว่านะ~  - อัศวินสาวเอ่ยเบาๆพลางพูบมือกับเส้นใยอ่อนๆนั่นกับสบู่เหลวจนเกิดฟองพลางแตะที่ตัวของนากาเอะเบาๆ - ผิวนากาเอะสวยจังเลยนะ คิกๆ~ - เธอโอบเอวของคนรักไว้พลางค่อยๆไล่ไหมขัดตัวไปตามเรือนร่างของแฟนสาวเพื่อทำความสะอาดช้าๆอยู่แบบนั้น


" ขอบคุณนะ " นากาเอะนั่งลงนิ่งๆและหันหลังให้กับโครอาร์ " ผิวโครอาร์เองก็เนียนสลวยเหมือนกันนี่นา ~ ♫ " หญิงสาวเอ่ยยอขึ้นขณะที่นั่งหันหลังอยู่แบบนั้น

หลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายของแฟนสาวจนเสร็จโครอาร์ดได้เอื้อมมือไปหยิบขันน้ำขึ้นมาเทน้ำจากขันั้นชำระล้างฟองสบู่ออกช้าๆ
โครอาร์ : เอาล่ะเสร็จแล้วล่ะ ลงอ่างกันเถอะ~ - หญิงสาวยิ้มหวานก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นพลางเดินลงไปแช่น้ำก่อนเพื่อตรวจดูว่าน้ำกำลังอุ่นพอดีรึเปล่า - มาสินากาเอะ~


หญิงสาวได้ยื่นมือรับพร้อมกับลงไปแช่น้ำด้วยพร้อมกับคนรักของเธอ หยิงสาวได้พิงแนบเนื้อกับอัศวินสาวพร้อมกับนั่งแช่น้ำอยู่เงียบๆอย่างนั้น

โครอาร์ : ? เป็นอะไรไปหรอจ๊ะ อยู่ๆเงียบเชียว - หญิงสาวเอ่ยถามพลางโอบเอวจากด้านหลังของคนรักให้พิงอกของตัวเองช้าๆ
โครอาร์ : มีเรื่องไม่สบายใจหรอ? บอกชั้นก็ได้นะ?


" ไม่มีอะไรหรอกโครอาร์ ~ เราแค่อยากให้ช่วงเวลาแบบนี้คงอยู่ตลอดไปน่ะ . . . . " หญิงสาวยิ้มบางๆให้กับอัศวินสาวพร้อมกับหันกลับมามองที่ใบหน้าของเธอ " เวลาสงบสุขแบบนี้มีให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่ทุกคนก็ดันลืมเวลาอันมีค่านี้ไปเสียหมด " หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมกับรวมน้ำไว้ในมือของตนเองและก้มหน้าลงเล็กน้อย " แต่แค่นี้เราเองก็มีความสุขมากแล้วล่ะ "

หญิงสาวหน้าแดงระเรื่อน้อยๆกพร้อมกับรอยยิ้มบางๆที่ผุดบนใบหน้าของเธอก่อนจะโอบเอวแฟนสาวให้แนบชิดกับร่างกายของตัวเองช้าๆ
โครอาร์ : ชั้นก็มีความสุขที่ได้อยู่กับนากาเอะจ๊ะ แล้วก็ไม่อยากให้วันนี้หมดไปเลย ~ . . . - หญิงสาวเอ่ยเชื้อเชิญแฟนสาวพลางเลื่อนใบหน้ามนไปประกบริมฝีปากอย่างแผ่วเบาพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปช้าๆอ้อนแฟนสาวให้คล้อยตามไปกับเธอ


หญิงสาวตกใจเล็กน้อยแต่เธอเองก็ไม่ได้ขัดขืนคนรักของเธอมากนัก เธอได้ค่อยๆหลับตาลงพร้อมกับปล่อยให้อัศวินสาวจุมพิศเธออยู่แบบนั้น แก้มของนากาเอะได้ค่อยๆแดงขึ้นทีล่ะนิดๆในขณะที่เธอเองก็ได้สอดลิ้นพันกับโครอาร์ทีล่ะนิดๆเช่นกัน

หญิงสาวหัวเราะในลำคออย่างแผ่วเบากับความน่ารักของนากาเอะก่อนจะพันลิ้นมากขึ้นเล็กน้อยก่อนจะปล่อยลิ้นของแฟนสาวพลางถอนริมฝีปากออกมาทั้งใบหน้าที่เริ่มแดงมากขึ้น
โครอาร์ : โม่~ นากาเอะน่ารักเกินไปแล้วจ๊ะ เดี๋ยวชั้นห้ามตัวเองไม่ได้นะ~ - เธอค้อนเบาๆพลางยิ้มหวานให้แฟนสาว


" อ๊ะ . . . ก็เราเป็นแบบนี้นี่นา . . " หญิงสาวตอบกลับพลางหลบหน้าที่ยังแดงก่ำของเธอหนีเล็กน้อย " ขึ้นกันดีกว่านะ . . . . " หญิงสาวพูดตะกุกตะกักพร้อมกับค่อยๆลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้แห้ง

หญิงสาวยิ้มหวานพลางมองตามแผ่นหลังขาวๆของคนรักที่หนีออกไปก่อนพลางทำความสะอาดตัวเองบ้างก่อนจะเดินตามออกมาช้าๆพลางกอดด้านหลังนากาเอะที่กำลังเช็ดตัวอยู่เบาๆ

โครอาร์ : คุณกระต่ายของชั้นหน้าแดงก่ำเลย~ น่ารักคิกๆ - หญิงสาวกระซิบใกล้ๆใบหูคนรักบางเบาพลางใช้ริมฝีปากสวยของตัวเองขบใบหูเบาๆแกล้งคนรักของตัวเองอย่างลืมตัว


" ยะ . . อย่าสิโครอาร์ . . . . " หญิงสาวร้องเตือนอัศวินสาวด้วยเสียงกระเส่านิดๆพร้อมกับใส่ชุดยูกาตะจากโลกเก็นโซเคียวของเธออย่างรวดเร็วก่อนที่จะหยิกแก้มของอัศวินสาวเบาๆ " นี่แน่ะ ~ "



โครอาร์ : ฮะๆๆ~ - หญิงสาวหัวเราะอย่างขี้เล่นพลางแอบเลื่อนใบหน้าหลบนิ้วเรียวสวยของแฟนสาวก่อนจะจับมือของเธอมาคลอเคลียที่แก้มของตัีวเอง
โครอาร์ : นากาเอะเนี่ยใส่ชุดอะไรก็น่ารัก ดีจังเลยนะจ๊ะ - หญิงสาวเอ่ยชมคนรักของตัวเองพลางปล่อยมือช้าๆพลางหันมาสวมชุดชั้นในแล้วตามด้วยเสื้อยืดและกางเกงยีนขาสั้น - แต่ยูกาตะมักจะไม่ใส่อะไรไว้ข้างในนี่นะ~ ฮึๆ~ - ไม่วายที่เธอจะแอบหยอดคำหวานใส่คนรักของเธอ


" กะ . . . . ก็ . . นอกจากวันเทศกาลแล้ว ชุดยูกาตะยังเป็นชุดกิโมโนสำหรับฤดูร้อนอีกด้วย . . . ชาวตะวันออกมักจะนิยมใส่ชุดนี้แค่ชั้นเดียวหลังการอาบน้ำเพื่อให้สบายตัวน่ะ . . " นากาเอะได้เอ่ยอ้างอิงความรู้เรื่อยเปื่อยออกไปพร้อมกับหลบใบหน้าที่แดงก่ำของเธออย่างเก็บไม่หมดในตอนนี้เพื่อไม่ให้อัศวินสาวเห็น

โครอาร์ : คิกๆ อันนั้นชั้นรู้อยู่แล้วล่ะจ๊ะ~ - หญิงสาวเอ่ยบางเบาพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พลางใช้นิ้วเรียวสวยของตัวเองแตะที่คางมนของคนรักให้หันมาหาตัวเอง - แต่นากาเอะรู้มั้ยว่าสำหรับคู่รักแล้วน่ะ ชุดยูกาตะหลังอาบน้ำหมายถึงการเตรียมความพร้อมสำหรับคืนแสนหวานของเราสองคนน่ะ~ - หญิงสาวเอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงยั่วยวน - นากาเอะขี้อายก็จริง แต่กล้าใส่ชุดนี้หลังอาบน้ำแบบนี้ใจกล้าไม่ใช่เล่นเลยนะจ๊ะ~ - เธอว่าพลางกระซิบใกล้ๆหูคนรัก - ถ้างั้นชั้นจะไม่ขัดความตั้งใจของนากาเอะแล้วกันนะ~ - หญิงสาวค่อยๆเลื่อนใบหน้าสวยมาจูบที่ต้นคอขาวของคนรักก่อนจะลงน้ำหนักให้เนื้อขาวๆนั้นเกิดเป็นรอยริมฝีปากสีชมพูขึ้น


" ระ . . . เราไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นซะหน่อย . . . " นากาเอะเองได้เอ่ยปฏิเสธเล็กน้อยในขณะที่แขนทั้งสองข้างของเธอได้รวบกอดช่วงคอของอัศวินสาวไว้พร้อมๆกัน

หญิงสาวหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะเม้มริมฝีปากเล็กน้อยพลางเลื่อนใบหน้าสวยมาสะกดสายตาของนากาเอะไว้
โครอาร์ : จริงๆหรอ? ให้ชั้นหยุดแค่นี้จะดีหรอจ๊ะ? - หญิงสาวยิ้มหวานพลางถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวนคนรักของเธอเบาๆ


" . . . . . " ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมาจากหญิงสาว จะมีก็เพียงแต่ใบหน้าที่แดงก่ำพร้อมกับสายตาที่เอียงอายจับจ้องมายังดวงตาของอัศวินสาวเท่านั้น

โคอาร์ : ฮึๆๆ~ ไม่ปฏิเสธแสดงว่าไม่อยากให้หยุดสินะจ๊ะ~ - หญิงสาวทึกทักเอาเองกับท่าทีนั้นก่อนจะเริ่มแกล้งแฟนสาวที่เอียงอายอยู่ช้าๆ หญิงสาวค่อยๆโลมเรียวคอสวยของแฟนสาวช้าๆก่อนจะไล่ลงมาที่ไหล่ของเธอส่วนมือทั้งสองข้างของตัวเองนั้นค่อยๆสอดเข้าไปในชายชุดยูกาตะของคนรักพลางเลื่อนขึ้นมาแตะที่บั้นท้ายทั้งสองข้างของคนเราบางเบา


หญิงสาวได้ค่อยๆคว้ากอดแผ่นหลังของอัศวินสาวไว้เบาๆพร้อมกับนอนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น เสียงหายใจของเธอได้เล็ดรอดออกมาแผ่วบางเล็กน้อยอย่างช้าๆ

โครอาร์ : อือ~ ชั้นหยุดไม่ได้แล้วล่ะน้า นากาเอะ~ - หญิงสาวหอบหายใจด้วยความพอใจพลางเลื่อนใบหน้าไปจูมพิศกับสาวน้อยในอ้อมแขนของตัวเองอย่างโหยหาพลางใช้เล็บของตัวเองเขี่ยปุ่มบนเนินขาวของคนรักเบาๆ


แววตาของเธอได้หลับสนิทพร้อมกับเสียงครางเบาๆในลำคอของเธอที่ได้เล็ดรอดออกมาทุกครั้งที่อัศวินสาวได้สัมผัสกับช่วงล่างของเธอ ช่วงแขนของเธอได้กอดรัดหญิงสาวแน่นขึ้นพร้อมกับขาอ่อนของเธอที่ได้นิ่งราบและกระตุกเป็นจังว่ะบนเตียงนอนนั้น

หญิงสาวหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือขึ้นมาล่นชุดยูกาตะที่ปกปิดร่างกายส่วนบนของแฟนสาวช้าๆพลางเลื่อนมือมานวดหน้าอกสวยของแฟนสาวเบาๆพลางใช้นิ้วมือเรียวของตัวเองวนยอดอกของเธอพร้อมกับเขี่ยมันเบาๆ


" ยะ . . ย๊า . . . โครอาร์ . . . . " นากาเอะเผลอร้องออกมาพร้อมกับร้องห้ามคนรักของเธอไว้แต่ดูเหมือนว่าการกรทำของเธอจะค่อนข้างตรงกันข้ามกันเสียอย่างนั้น เธอได้รวบกอดศรีสระของอัศวินสาวไว้แน่นพร้อมกับครางเบาๆออกมา

โครอาร์แอบตกใจเล็กน้อยเมื่อใบหน้าของตัวเองถูกทำให้เลื่อนมาแตะระหว่างหน้าอกของคนรักของเธอ หญิงสาวหลี่ตาลงช้าๆพลางค่อยๆแตะลิ้นที่ซอกอกนั้นบางเบาพลางขยับไปยังหน้าอกขาวอมชมพูทางด้านซ้ายไปหายอดอกที่เริ่มเต่งตึงและกระตุกขึ้นมาบ้างแล้ว

โครอาร์ : แฮก. . .  อออืมมม - หญิงสาวแผ่วเสียงในลำคออย่างหลงไหลพร้อมกับให้แผ่นเนื้อในช่องปากของตัวเองมาโลมเลียยอดอกสีชมพูนั้นช้าๆ ส่วนร่างกายช่วงล่างของตัวเองนั้นค่อยๆเขยิบมาใกล้ๆพลางใช้มือเรียวทั้งสองข้างแหวกขาให้คนรักให้ตัวเองนั้นลุกล้ำมาแทบแนบชิดกันและดูเหมือนว่าคนรักของเธอเองก็เริ่มตอบสนองบ้างแล้วเหมือนกัน

โครอาร์ : แฮก~ ฮึๆ~ หน้าอกของนากาเอะนุ่มมากๆเลย~ - หญิงสาวเอ่ยออกมาบางเบาพลางค่อยๆกลืนยอดอกนั้นพร้อมกับลงแรงดูดแรงกว่าปรกติส่วนมือนั้นค่อยๆชันขาทั้งสองข้างของคนรักของตัวเองให้มาแนบกับสะโพกของเธอไว้


" ทะ . . . ทำอะไรน่ะ . . . . . โครอาร์ . . . . " หญิงสาวได้ถามขึ้นด้วยเสียงกระเส่าของเธอ ร่างกายของเธอสั่นระริกไปด้วยความสุขที่คนรักเธอมอบให้พร้อมกับใบหน้าที่แดงระเรื่ออย่างไม่สามารถปกปิดได้ " ดะ . . . เดี๋ยวสิ . . ระ . . เรา . . . . จะ . . . " นากาเอะได้เอ่ยห้ามไว้เบาๆเมื่อเนินเนื่อของทั้งสองได้แนบสนิทถึงกันอย่างเบาบาง ข้อขาของเธอได้เริ่มกระตุกออกเล็กน้อยแม้ว่าจะเป็นแค่การกระทบเบาๆเท่านั้นเอง

รอยยิ้มหวานพร้อมกับใบหน้าที่แดงเริ่มผุดขึ้นมาบนใบหน้าช้าๆพร้อมกับเลื่อนไปใกล้ๆคอของนากาเอะ
โครอาร์ : จะอะไรหรอ~.  . . - หญิงสาวเอ่ยเสียงหวานพลางค่อยๆใช้นิ้วเรียวแหวกเนินผาของแฟนสาวให้กว้างขึ้นก่อนจะถูกเนินเนื้อของตัวเองลงบนเนื้อของแฟนสาวช้าๆ
โครอาร์ : ฮึ่ !. . . - หญิงสาวสะดุ้งนิดหน่อยพลางค่อยๆขยับสะโพกทำแบบนั้นเรื่อยไป


" อ๊าาา . . . อาาาา . . . . โครอาร์ . . . . . " นากาเอะได้รวบกอดช่วงคอของอัศวินสาวไว้พร้อมกับหายใจถี่แรงขึ้นเรื่อยๆ ช่วงขาของเธอได้เคลื่อนไหวตามสะโพกของคนรักพร้อมกับปล่อยร่างกายของเธอให้กับอัศวินสาว " ยะ . . . ฮ๊าาาา . . . .  " เสียงของหญิงสาวลากยาวอย่างนิ่มนวนพร้อมกับช่วงแขนเธอที่เกยรัดกระตุกพร้อมกับหอบออกมาเบาๆข้างๆใบหูของคนรักของเธอ

โครอาร์ : อึ่ก ฮ๊ะ . . . อ๊ะ . . . - เสียงหัวใจของอัศวินสาวค่อยๆเต็นดังและถี่ขึ้นจนนากาเอะนั้นรู้สึกได้จากการแนบหน้าอกเข้ามาสวมกอดนั้นหญิงสาวค่อยๆเริ่มถูเนินผาของตัวเองเข้ากับเนินผาของคนรักเร็วขึ้นอย่างอ่อนโยนพลางสอดลิ้นจุมพิศแฟนสาวเบาๆพร้อมกับกดลิ้นพันลงบนเนื้ออ่อนๆในช่องปากนั้นช้าๆ
โครอาร์ : งืมม . . . อื้ม . . . ฮ่าส์ ระรู้สึกดีรึเปล่านะนากาเอะ?~ - หญิงสาวตาพริ้มพร้อมกับหน้าแดงระเรื่อพลางถามคนรักตรงหน้าเธอบางเบาพลางขยับสะโพกมากขึ้นเล็กน้อย


หญิงสาวไม่ได้ตอบใดๆกลับพลางยิ้มเล็กๆตอบรับอัศวินสาว ริมฝีปากธรรมชาติของเธอได้พยายามหายใจเข้าอย่างเหนื่อยอ่อน ดวงตากึ่งเปิดของเธอได้จับจ้องมาที่ใบหน้าของอัศวินสาวพร้อมกับรอบแขนที่ยังคงกอดร่างของคนรักของเธอไว้แน่น ไม่นานนักสีหน้าของเธอก็ได้แปลกไปเล็กน้อย หญิงสาวได้กัดฟันแน่นพร้อมกับโน้มตัวลงกอดและเกยคางลงด้านข้างของอัศวินสาวอีกครั้งก่อนที่จะครางยาวออกมาปนกับเสียงหอบของเธอ ธารน้ำใสได้ทอดยาวออกจากตัวของเธอและดูเหมือนว่าร่างของหญิงสาวจะแน่นิ่งไปเสียแล้วแต่ดูเหมือนว่าเธอจะยังมีสติอยู่นิดๆ

โครอาร์ : คิกๆ ~ นากาเอะถึงก่อนชั้นอีกแล้วนะ~ แฮกๆ~ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆขยับข้อขาให้คนรักอยู่ระหว่างช่วงขาทั้งสองข้างของตัวเองพลางหอบหายใจบางเบาจากอาการที่ค้างอยู่เมื่อครู่
โครอาร์ : รับผิดชอบด้วยนะจ๊ะ คิกๆ~ - หญิงสาวยิ้มร่าพลางหลี่ตามองคนรักด้วยสายตายั่วยวนเล็กน้อย


นากาเอะได้รวบกอดร่างของอัศวินสาวไว้แน่นพร้อมกับเกยใบหน้าที่ไหล่ด้านข้างของอัศวินสาวก่อนที่จะเริ่มขยับสะโพกของตนบ้าง เนื่องจากโครอาร์ได้ช่วยเหลือและรวบช่วงขาของทั้งสองติดกันไว้จึงทำให้ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะหลุดออกไปจากกันระหว่างช่วงได้ง่ายๆ เธอได้ค่อยๆขยับไปมาอยู่อย่างช้าๆและเร็วขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางเล็กๆได้ทอดออกเป็นระยะๆพร้อมกับเรียวนิ้วมือที่ได้ลูบไปตามแผ่นหลังของโครอาร์อย่างแผ่วเบา

ร่างของอัศวินสาวค่อยๆกระตุกบาๆเมื่อคนรักเริ่มขยับร่างกายพลางเกร็งสะโพกของตัวเองเล็กน้อยดูเหมือนว่าการทำให้กับเป็นฝ่ายถูกกระทำจะให้ความรู้สึกต่างกันมากนัก
โครอาร์ : อื้ม . . .! แฮกๆ . . . นะ นากาเอะ~ อ๊ะ . . .- หญิงสาวเอ่ยเรียกชื่อแฟนสาวลอยๆพร้อมกับใบหน้าที่เคลิ้มและมองมายังคนรัก ช่วงบนของเธอค่อยๆกระตุกมากขึ้นจนหน้าอกอันอวบอิ่มนั้นค่อยๆเริ่มเด้งไปตามแรงกระตุกของร่างกายของทั้งสอง


หญิงสาวได้เลื่อนหน้าลงพร้อมกับจูบแลกลิ้นกับอัศวินสาวอยู่พักใหญ่ก่อนที่จะค่อยๆถอนปากออกมาและมองใบหน้าที่เคลิ้มนั้นพร้อมกับถามขึ้น " จ๊ะ . . . ? โครอาร์ " เธอเอ่ยถามด้วยเสียงกระเส่าเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ลดความเร็วของตัวเองลงเลยแม้แต่น้อยรวมั้งยังค่อยๆเร็วขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย

หญิงสาวเม้มปากตัวเองไว้แน่นเพื่อไม่ให้เสียงที่น่าอายของตนดังลอดออกมาจนคนรักของเธอได้ยินพลางพยายามเกร็งสะโพกของตัวเองตลอดการเคลื่อนไหวของแฟนสาวแต่เธอไม่อาจที่จะกลั้นหายใจไปพร้อมกับกลั้นเสียงของตัวเองได้นานจึงทำให้หญิงสาวหอบออกมาช้าๆ
โครอาร์ : อึ่ก . . . ยะอย่าเร็วนะนักซิ ฮื่อ! . . . - หญิงสาวเลื่อนแขนทั้งสองข้างมาคล้องคอแฟนสาวพลางหน้าแรบกับหัวไหล่ของเธอก่อนจะเอ่ยขอร้องเสียงอ่อน


นากาเอะยังคงไว้ความเร็วเดิมนั้นพร้อมกับครางเบาๆออกมาเป็นระยะๆพร้อมๆกับอัศวินสาว

" แต่ว่าร่างกายโครอาร์เหมือนไม่อยากให้เราช้าลงแม้แต่น้อยเลยนะ . . . . " หญิงสาวเอ่ยแซวเล็กน้อยในขณะที่ยังคงโอบคอกับคนรักของเธอแบบนั้น

โครอาร์ : อ๊ะ . . .อ๊า . .. - หญิงสาวครางในลำคอทุกครั้งที่เนินผาของตัวเองเสียดสีกับของแฟนสาวพลางพยายามกลั้นเสียงของตัวเองดุแฟนสาว
โครอาร์ : ดะเดี๋ยวเถอะ. . . ชะชั้นไม่ได้บะ อ๊ะ . . .บอกแบบนั้นซักหน่อย อื้ม! . . . - หญิงสาวกระตุกเอวของตัวเองขึ้นมาทันทีพร้อมกับเกร็งแน่นเมื่อแฟนสาวเริ่มเร่งสะโพกของตัวเองมากขึ้น


" ให้เรา . . . แค่เราเท่านั้น . . . ที่ได้ยินเสียงและร่างกายนี้ของโครอาร์เถอะนะ . . . . . " หญิงสาวเอ่ยกระซิบข้างใบหูของอัศวินสาวอย่างยั่วยวนพร้อมกับคงจังหวะเดิมไว้อย่างนั้น เธอได้ค่อยๆถอยหน้าออกมาพร้อมกับประกบปากจูบลงที่คนรักของเธออีกครั้งหนึ่งในขณะที่กำลังเคลื่อนไหวจุดเดิมอยู่อย่างนั้น

โครอาร์ : ฮึ่ก . .. ฮือ! . . . - หญิงสาวหลับตาพริ้มพลางส่ายหัวเบาๆเพราะความเขิลอายก่อนจะถูกแฟนสาวขโมยริมฝีปากของเธอไปอย่างง่ายดาย แผ่นลิ้นของหญิงสาวค่อยๆสอดเข้าไปในช่องปากสวยของคนตรงหน้าอย่างลืมตัวพลางกดลงมาพันเบาๆจนลิ้นของเธอนั้นชุ่มไปด้วยน้ำลายของทั้งคู่
โครอาร์ : ยะ . . . อย่า . . . นะ นากาเอะ ชะชั้น . . . ฮึ่ก . . . ! - หญิงสาวตาลุกวาวพลางถอนริมฝีปากออกมาอย่างกระทันหันพร้อมกับกอดเอวบางๆของนากาเอะไว้แน่น

เสียงหลุดลอยออกมาจากริมฝีปากของอัศวินสาวนานอยู่พอสมควรก่อนที่จะเงียบหายไปพร้อมกับร่างกายที่อ่อนแรงจนทั้งคู่พล้อยหลับไป

- เช้าวันใหม่ -

โครอาร์ : อื้อ . . . - หญิงสาวค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นมาจากฟูกพลางหน้าแดงก่ำทันทีที่มองมาเห็นสภาพเปลือยเปล่าของตัวเอง (อีกแล้ว) - มะเมื่อคืน งืออ - หญิงสาวทรุดอย่างหมดแรงที่เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนกลับกลายเป็นว่าโดนแฟนสาวแกล้งซะตัวเองเหนื่อยจนหลับไปเลยนั่นเอง - หญิงสาวรีบเอื้อมมือไปหยิบชุดของตัวเองขึ้นมาใส่ให้เรียบร้อยพลางสบัดหน้าไล่ความคิดออกไปพร้อมกับรีบลุกขึ้นเดินไปต้มน้ำทันที
โครอาร์ : หืม? - หญิงสาวเอะใจเล็กน้อยเมื่อหันมามองการ์ดของเธอที่มีไฟกระพริบก่อนที่จะหยิบขึ้นมาเปิดอ่านข้อความก่อนจะกำมือแน่น - บ้าที่สุด! - หญิงสาวรีบเดินไปหยิบชุดอัศวินของตัวเองพร้อมกันหันมามองนากาเอะที่หลับไหลอยู่ ก่อนจะเขียนข้อความทิ้งไว้ให้บอกว่าเธอจะไปพบกับเครออสที่พรอมเทร่า สอดไว้ในมือของแฟนสาว หญิงสาวยิ้มบางๆอย่างเจ็บปวดและสับสนก่อนจะก้มลงจุมพิศแก้มนวลนั้นก่อนจะกล่าวขอโทษพร้อมกับรีบวิ่งออกไปจากบ้านทันที

Go to Main Event : ตามโครอาร์ไปที่พรอมเทร่า


~ Nagae Tesstrossa ~ Route " Indepentdent "
โพสต์ 9-11-2010 18:38:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 4-12-2010 01:42
ฮารุ : เฮ้ๆ หมายความว่าไงห๊ะ? เห็นแบบนี้ชั้นก็แกร่งพอตัวนะเฟ้ย อย่างเธอกับอามุโร่ต่อให้รุมชั้นชั้นยังสู้ได้สบายปร๋อเลยนะจะบอกให้ = _ = . .  - ชายหนุ่มเอ่ยพลางส่งสายตาเขม่นใส่เมโลนี่
อามุโร่ : อะอื้ม . . . - ชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อพลางก้มลงมองพื้นช้าๆพลางไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนเมื่อฮารุถูกถามอีกครั้งจึงหันมาตอบแม้ว่าจะไม่สบอารมณ์กับบรรยากาศของทั้งคู่ในตอนนี้เท่าไหร่นัก
ฮารุ : แหงอยู่แล้วว่าต้องพักกับพวกเธอยังไงล่ะ ~ - ชายหนุ่มเอ่ยลากเสียงชวนกวนประสาทพลางแตะริมฝีปากตัวเองพร้อมกับมองมายังสองหนุ่มสาวที่พรอดรักกันอยู่ จนทำให้อามุโร่มองเขาตาขวางพลางกระชับแขนที่กอดเมโลนี่ไว้แน่น


"งั้นเชิญนายไปจองห้องข้างๆแล้วกัน"

เธอพูดพลางเบิ่งตาโตขึ้นอย่างตกใจ

"นายคงไม่คิดว่าชั้นจะให้นายอยู่ร่วมห้องกับชั้นหรอกนะ"

"ให้เวลาพวกชั้นอยู่ตามลำพังบ้างเถอะนะ"

เธอพูดด้วยเสียงงุดงิดเล็กน้อย แต่คงทำอะไรฮารุมากไม่ได้ เพราะเธอยังต้องให้เค้าคอยช่วยเหลืออาจัง

"แต่ก็ต้องขอบใจนายนะ ที่มาคอยช่วยพวกเราระยะนึง"

"ไว้ชั้นจะตอบแทนนายวันหลังแล้วกัน"

เธอพูดพลางยิ้มให้ฮารุ อย่าง(ค่อนข้าง)สนิทใจ เป็นครั้งแรก

พลางกุมมืออาจังไว้บนตักของเธอ


ฮารุ : เชอะชั้นก็ไม่ใช่พระอิฐพระพรหมหรอกนะที่จะมานั่งจ้องพวกเธอหวานกันน่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเบื่อๆพลางลุกขึ้นยืน
ฮารุ : ชั้นจะไปพักห้องของอามุโร่แทนละกัน ถ้าพวกเธออยากอยู่ด้วยกันก็อยู่ด้วยกันไปซะเลย แต่ว่านะเมโลนี่~ - ชายหนุ่มหยุดเดินพลางหันมาหาเมโลนี่พร้อมกับยิ้มหวาน
ฮารุ : ค่าจ้างแทนคำขอบคุณของชั้นน่ะ~ ราคาสูงนะจะบอกให้ ฮึๆ~ - ชายหนุ่มยิ้มหว่านเสน่ให้พลางปิดประตูลงเงียบๆ อามุโร่ที่กอดเมโลนี่ไว้แน่นพลางค่อยๆคลายมือออกช้าๆ
อามุโร่ : . . .  เ็ฮ้อ ชีวิตที่แสนสงบของชั้น พังทะลายหมดเลย . . . - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาพลางนั่งกอดเข่าตัวเองไว้


"เห็ออ ไว้จบเรื่องวุ่นๆก่อน แล้วชั้นจะไปทำเควสมาจ่ายให้หละกันนะ"

เธอพูดพลางทำหน้าปวดหัว เพราะคาดว่า ฮารุต้องคิดค่าจ้างสูงแน่ๆ

พลางมองฮารุเดินออกจากห้องไป


"อย่าคิดแบบนั้นสิคะ *-*"

เธอหันไปยิ้มกับอาจัง เพราะได้ยืนคนแถวนี้แอบบ่นอุบอิบ

"ตอนนี้เรื่องความปลอดภัยของอาจังสำคัญกว่าอะไรทั้งหมดนะ"

"แล้วชั้นก็คงช่วยอะไรอาจังมากไม่ได้เท่าไหร่"

"ขอโทดนะคะ"

เธอพูดพลางยิ้มแห้งๆกับอาจัง

"ชั้นรุ้ว่าอาจังไม่ค่อยชอบฮารุซะเท่าไหร่"

"แต่ ชั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงดี ก้อคงมีแค่วิธีนี้เท่านั้นหละน้า"

"อดทนหน่อยนะคะ *-*"

พลางเดินไปโทรสับสั่งอาหารมาทานบนห้องนอน


"ถ้าชั้นเก่งเท่าโควตี้ ก็คงจะดีก่านี้หรอก คงช่วยอาจังได้มากกว่านี้"

เธอพูดกับตัวเองเบาๆ พลาง สั่งอาหารเป็นโจ๊กกับน้ำอุ่น


อามุโร่ : . .  . อย่าคิดว่าจะเก่งเท่าโควตี้เลย . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น บางเบา - ชั้นอยากให้เธอเก่งในแบบฉบับของเธอมากกว่า . . . สำหรับโควตี้น่ะ . . . ยัยนั่นไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึงแล้วล่ะ . . . ยิ่งชั้นที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์ ยิ่งไม่คู่ควรกับมนุษย์อย่างเธอเข้าไปใหญ่ . . .


"อืมม ละแล้วชั้นหละ"

"อาจังไม่ได้คิดถึงชั้นเลยสินะ"

เธอพูดพลางหัวเราะแห้งๆกับตัวเอง

อามุโร่ : เอะ? - ชายหนุ่มชะงักพลางเลื่อนใบหน้าตัวเองออกมามองคนรักอย่างงงๆ


"งั้นแสดงว่า..ถ้าอาจังไม่รุ้ว่าเตงไม่ใช่มนุษย์ อาจังก็คงยังคาดหวังอยู่สินะคะ"

พูดพลางหันหลังให้กับอาจัง

อามุโร่ : ไม่ใช่นะ . . .


"แหมม รู้งี้ น่าจะบอก ชั้นจะได้ช่วยอาจัง ให้ได้คุยกับโควตี้อีกซักหน่อย"

"ทำพลาดไปหน่อยนะเนี่ยชั้น คริๆ"

"อ้อ"

เผลอทำเสียงดัง พลางนึกอะไรได้

"เด๋วชั้นสั่งข้าวต้มมาให้อาจัง กินนแล้วก็พักผ่อนซะนะคะ จะได้มีแรง"

พลางเดินกลับมานั่งรอที่โตะ รอข้าวต้ามที่น่าจะกำลังขึ้นมาเสริฟ

อามุโร่ : บอกว่าไม่ใช่ไงเล่า! - ชายหนุ่มพูดเสียงดังพลางคว้าแขนของเมโลนี่ไว้
อามุโร่ : ชั้นไม่ได้หมายถึงว่าไมู่คู่ควรกับโควตี้ซักหน่อยตะกี้ชั้นไม่ได้หมายถึงยัยนั่นเลยนะ . . . ชั้นหมายถึงว่าพอเธอรู้แล้วว่าชั้นไม่ใช่มนุษย์เธอจะยังรักชั้นยังคอยอ้อนชั้นเหมือนกับเมื่อก่อนหรือเปล่า . . . พอคิดแบบนั้นแล้วมันกลัวต่างหากเล่า . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงสั่นคลอทั้งมือที่จับแขนของคนรัรกไว้ยังสั่นระิริกอีกด้วย



เธอหันกลับมาเผชิญหน้าคนที่เธอรัก พลางค่อยๆ เอามือลูบใบหน้าของอาจังเบาๆ

"ตอนนี้ ชั้น..กำลังลูบใบหน้าของอาจัง คนที่ชั้นรักหรือเปล่า"

อามุโร่ : อึ่ก . . .

ก่อนค่อยๆ ลูบมาที่แขนของอาจัง

"แล้วนี่ ใช่แขนที่คอยปกป้อง โอบกอดชั้นหรือเป่า"

อามุโร่ : . . . (พยักหน้าเบาๆ)

ถ้าใช่ คนนี้ก็คือคนที่ชั้นรัก คนที่ชั้นอยากอยู่ด้วย

เธอใช่คนๆนั้นหรือเปล่า ถ้าใช่ ถึงแม้เค้าจะเปนปีศาจ ชั้นก็จะไปอยู่ข้างๆ เค้าตลอดไป

เธอพูดพลางน้ำตาคลอ พลางมองหน้าอาจัง ด้วยสีหน้าจิงจัง


ชายหนุ่มมองเบาหน้าใสนั้นช้าๆพลางโน้มคอลงมาจูบน้ำตานั้นบางเบาพลางสะกดคนรักด้วยสายตาคมของตัวเอง

อามุโร่ : อืม ชั้นยังคงเป็นชั้นคนเดิมทุกอย่าง . . . - ชายหนุ่มเอ่ยแผ่วเบาก่อนจะเลื่อนใบหน้าสวยนั้นมาประกบปากจุมพิศปลอบโยนคนรักที่เริ่มหวั่นไหวนั้นพร้อมกับโอบกอดเอวของเธอไว้แน่นเช่นเดียวกัน


"อาจังคิดว่า ชั้นจะทิ้งอาจังไปเหรอ คิดว่าชั้นจะทำจิงเหรอ"

เธอกอดชายคนรักแน่น พลางมองชายคนรักด้วยสายตาจริงจัง


"ชั้นมาที่เมืองนี้ ด้วยตัวคนเดียว คนที่คอยอยู่ข้างๆชั้นก็คืออาจังนะ"

"คนที่ทำให้ชั้นมีความสุขมาตลอด ก็คือผู้ชายที่ชั้นกอดอยู่"

"แล้วอาจังคิดว่า ชั้นจะทิ้งความสุขเพียงหนึ่งเดียวของชั้นได้งั้นเหรอคะ"


อามุโร่ : อื้ม . . . ชั้นเคยคิดนะ . . .  แต่ตอนนี้คงไม่แล้วล่ะ. . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางยิ้มบางๆให้แฟนสาวก่อนจะค่อยๆเลื่อนใบหน้าไปใกล้ๆริมฝีปากนั้นช้าๆอีกครั้ง

พนักงานโรงแรม : ก็อกๆ อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ~ - เสียงผู้หญิงรอดจาใต้ประตูเข้ามายังด้านในทำให้อามุโร่รีบผละตัวออกมาจากเมโลนี่ทันที

อามุโร่ : หวา ตะต้องซ่อน . . . - ชายหนุ่มลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูกเพราะลืมไปว่าเขากำลังอยู่ในห้องของคนรักของตัวเองอยู่


"อ่า ไม่เปนไร นั่งรอตรงนี้แหละ"

"หรือว่าถ้าอาจังอยากหลบพนักงาน ก็ไม่เปนไรนะ แต่ชั้นไม่คิดมากหรอก"

เธอพูดพลางหันไปยิ้มให้กับอาจัง

พลางเดินไปที่ประตู

"เอายังไงคะ จะหลบมั๊ย"

เธอหันมามองพลางทำหน้าขำเล็กน้อย


ชายหนุ่มชะงักท่าทีเมื่อครู่พลางเอามือมาแตะที่หัวเข่าของตัวเองพลางพยักหน้าเบาๆ

อามุโร่ : = //// ='''


"อ๊ะ งั้นก็ไปหลบกะด้ายคะ พร้อมแล้วบอกนะ จะได้เปิดประตู"

เธอหัวเราะเบาๆ พลางเอามือปิดปากไ้ว้ ขณะที่มองคนแถวนี้หาทีซ่อน

อามุโร่ : อ่ะอื้อ! - ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวาพลางรีบเดินไปหลบอยู่หลังระเบียงอย่างรวดเร็ว
อามุโร่ : อ๊ะ ว่าแต่ทำไมชั้นต้องหลบด้วยหว่า? หืม? - ชายหนุ่มหันไปทางฝากห้องของตัวเองก่อนจะคิ้วกดลงมาอย่างแรงพลางกระโดดข้ามระเบียงไปยังห้องตัวเองเงียบๆ

แกร๊ก ประตูค่อยๆถูกเปิดออกพร้อมกับออรเดอร์ที่เมโลนี่ได้สั่งไว้ พนักงานสาวโค้งให้ก่อนจะขอตัวไปทำงานของเธอต่อ


"เห้ออออ ไม่รู้จะแอบไปทำไมนี่น้า ชั้นกะมะด้ายคิดมากแท้ๆเชียว"

เธอพูดพลางมองไปทางที่อาจังเดินไปซ่อน

"แล้วก็นะ .. กลับห้องไป เด๋วกะเจอตาฮารุแกล้งอีกหรอก"

เธอคิดพลางส่ายหน้า เหนลางว่าจะเจอเรื่องปวดหัวอีกแล้ว


หลังจากนั้นไม่นาน อามุโร่ก็ได้เปิดประตูเข้ามาช้าพร้อมกับท่าทีเหนื่อยๆ พร้อมกับแบกกระเป๋าสัมภาระใบไม่ใหญ่เท่าไหร่มาหาเมโลนี่

อามุโร่ : แฮก ให้ตายสิ ไอ้บ้านั่นเล่นรื้อของเองแพ็คของให้ชั้นพร้อมเลย . . .  หมอนั่นจะให้ชั้นนอนห้องเธอจริงๆหรอเนี่ย = /// =''' - ชายหนุ่มวางกระเป๋าลงพร้อมกับเดินมานั่งใกล้ๆเมโลนี่
อามูโร่ : แต่ก็นะ ที่มอร์ร็อคก็นอนห้องเดียวกับเธอมาแล้ว ไม่ค่อยอายเหมือนตอนนั้นเท่าไหร่แฮะ ฮะๆๆ~ - ชายหนุ่มหัวเราะแห้งพลางเหลือบสายตามาหาเมโลนี่ช้าๆ
อามุโร่ : ตะแต่ว่านี่เป็นห้องของเธอ . . . อืมม . . . มีแต่ของน่ารักทั้งนั้นเลยแฮะ อยู่แล้วประหม่าจัง . . .


"ยังดีน้า ที่ให้มานอนกับชั้น ชั้นนึกว่า ฮารุจะอยากนอนกับอาจังซะอีก 555+"

เธอพูดพลางคิดถึงสภาพผู้ชายสองคนนี้อยู่ร่วมกันซักชั่วโมงนึง

อามุโร่ : นี่ๆ หยุดคิดอะไรแปลกเดี๋ยวนี้เลยนะ - ชายหนุ่มรีบทักเมื่อหญิงสาวคิดอะไรแปลกๆทันที


พออาจังเริ่มมองไปรอบห้อง เธอก็รึกเขิลขึ้นมา เพราะไม่ได้จัดห้องเลยหนะสิ -*-

"อาจัง มะต้องมองขนาดนั้นก็ได้ คะ คือ มันค่อนข้างรกหนะนะ"

เธอพูดพลางวิ่งไปปิดตาอาจังจากด้านหน้าเบาๆ

อามุโร่ : เอ๋? ชั้นว่าก็ตกแต่งสวยดีนี่นา แค่ตุ๊กตาเยอะไปหน่อยเท่าหนั้นเอง - ชายหนุ่มาเอ่ยชมทั้งๆที่ยังโดนปิดตาอยู่


"เอ่อ กินโจ๊กดีกว่านะ ชั้นสั่งมาไว้ให้หนะ"

เธอพูดพลางลากอาจังไปที่โต๊ะกินข้าว เพื่อที่เค้าจะได้ไม่สำรวจห้องรกๆของเธอ

อามุโร่ : อื้ม ขอบคุณนะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้แฟนสาวพลางดินมานั่งตรงโต๊ะใกล้ๆ ก่อนจะนั่งลงและเปิดฝาถาดอาหารออกเป็นโจ๊กที่ทำเสร็จใหม่ๆน่าทาน ชายหนุ่มอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆตักโจ๊กพลางทานช้าๆ

อามุโร่ : โอ๊ะ อร่อยแฮะ~ - ชายหนุ่มยิ้มร่าเริงก่อนจะตักขึ้นมาทานอีก ระหว่างนั้นชายหนุ่มรู้สึกเหมือนโดนจ้องอยู่จึงยิ้มบางๆให้แฟนสาวบางๆ
อามุโร่ : มานั่งใกล้ๆสิ เดี๋ยวชั้นป้อน~ - ชายหนุ่มกล่าวเชื้อเชิญให้หญิงสาวมาอยู่ใกล้ๆพลางรอให้เธอตัดสินใจพลางเอาเจโลปี้ให้โมอาทานช้าๆ



เธอนั่งมองคนที่เธอรักกินข้าวอย่างมีความสุข จนได้ยินเสียงอาจังเรียกให้ไปหา

"อ๊ะ"

พอได้ยินเสียงเรียก เธอพลางทำหน้าแดงเลกน้อย ที่โดนคนแถวนี้เห็นว่าแอบมองอยู่

พลางเดินไปหาอาจังที่โต๊ะ

"อาจังนั่นหละ ที่ต้องทานเยอะๆ ไม่ต้ิองห่วงชั้นหรอก"

เธอพูดมานั่งข้างๆ พลางหยิบช้อนจากมืออาจัง มือตักโจ๊กให้แทน

"อ่ะ อาจัง อ้ามมม ~"

ยื่นช้อนไปใกล้ๆปากอาจัง พลางยิ้มให้อาจังอย่างมีความสุข

อามุโร่ : อะอื้อ - ชายหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อยพลางหลับตาอ้าปากพร้อมกับงับช้อนเบาๆพลางกลืนโจ๊กเข้าไปช้าๆ

ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้กับรอยยิ้มของแฟนสาวที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเธอพลางทานคำต่อไป

อามุโร่ : มีความสุขจังเลยนะเธอเนี่ย~ เล่นเอาเรื่องกลุ้มๆที่อยู่ในอกชั้นหายไปด้วยเลย - ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอบางเบาพลางพูด

โมอา : ~ ^ 0 ^~ - โมอาที่จ้องทั้งคู่ตาแป๋วค่อยๆยิ้มหวานพร้อมกับโดดดึ๋งๆอยู่บนโต๊ะนั้น



เธอหันไปยิ้มให้กับอาจัง พลางเอานิ้วไปจิ้มโมอาเบาๆ

"แค่มีอาจัง ชั้นก็มีความสุขแล้วหละคะ"

"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แค่มีอาจัง อ๊ะ โมอา ด้วย อิอิ ก้อเพียงพอแล้วหละ"


เธอพูดพลางตักโจ๊กป้อนอาจังอีกคำ

"อร่อยมั๊ยคะ"

พลางเอามือป้ายริมฝีปากของอาจังเบาๆ เพราะโจ๊กเลอะเลกน้อย


อามุโร่ : อื้อ อร่อยดี~ - ชายหนุ่มยิ้มรับพลางลุกขึ้นช้าๆก่อนจะยืดแขนตัวเองเบาๆ
อามุโร่ : อื้มม~ สบายตัวขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ ขอบใจนะ - ชายหนุ่มยิ้มบางให้พลางเดินมากอดเมโลนี่เบาๆ ก่อนจะสะบัดมือออกไปทางหน้าต่างอย่างแรง ฟู่ว! ลูกแก้วพลังของเขาพุ่งออกไปนอกหน้าต่างและดูเหมือนว่ามีบางอย่างอยู่ตรงนั้นด้วยแต่ดูเหมือนว่ามันจะหลบหนีไปได้ ชายหนุ่มรีบผละจากเมโลนี่พลางวิ่งไปดูที่ระเบียง
อามุโร่ : ชิหนีไปได้งั้นรึ?
แกร๊กเสียงประตูจากด้านหลังค่อยๆเปิดออกพลางร่างของฮารุและคิคุจิรีบวิ่งมาหาทั้งสองคน
ฮารุ : แย่แล้วล่ะ พวกเราโดนเจอตัวแล้ว คงอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
คิคุจิ :  พวกมอร็อคเริ่มชิงลงมือก่อนครับ ตอนนี้ต้องรีบไปจากที่นี่ก่อนที่กำลังหลักจะตามมา
อามุโร่ : เข้าใจแล้ว เมโลนี่เธอจะไปกับพวกชั้นมั้ย?

Story Selection : ไปกับกลุ่มของอามุโร่ / อื่นๆโปรดระบุ


Choice : 1

"ไม่เห็นต้องถามเลยนะ อาจัง หึหึ"

เธอพูดพลางเดินเข้ากลุ่มของอาจังโดยไม่ลังเล

System Party : Meloney Join Amuro's Party (Event)
Member : Amuro Leader , Haru Guard , Kikuji Supproter , Meloney Member

อามุโร่ : อื้ม - ชายหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะหันมามองฮารุ
ฮารุ : ไม่มีเวลาแล้วรีบออกไปจากไอซุลก่อนเถอะ - ฮารุว่าก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องตามมาด้วยอามุโร่และคิคุจิกับเมโลนี่ตามมาติดๆ ทั้งสี่ค่อยๆวิ่งเลียดไปตามทางแคบๆเพื่อเลาะออกไปจากเมืองแห่งนี้ หลังจากวิ่งเลาะมาได้ไม่นานฮารุก็ได้ให้สัญญาณให้ทุกคนหยุดการเคลื่อนไหวก่อนจะมองออกไปยังทางรอบๆ
ฮารุ : โดนล้อมแล้วล่ะ อามุโร่จับสัมผัสได้กี่คน?
อามุโร่ : 5. . . ไม่สิน่าจะ 7
คิคุจิ : ท่าทางจะเป็นแค่หน่วยสอดแนมมากกว่ากำลังหลักนะครับ
ฮารุ : อืม ทางนั้นคงไม่ส่งนักฆ่ามาแค่นิดๆหน่อยๆแน่ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงกับฝั่งพรอนเทร่า งานนี้คงไม่หมูซะแล้วล่ะ
อามุโร่ : อะไรของนาย? ถ้ามาก็ซัดซะให้หมดก็สิ้นเรื่อง
ฮารุ : หา?
อามุโร่ : กี่คน?
ฮารุ : อะไร?
อามุโร่ : นายคิดว่ารับมือแอสฯพร้อมๆกันได้กี่คน?
ฮารุ : . . . เห~ คิดจะวัดกันรึ? ถ้าพวกปลายแถวล่ะก็ 5 คนก็อยู่ แต่ถ้าระดับหัวหน้ามาเองเลยตรึงมือก็ 2 หล่ะนะ
อามุโร่ : ฮึ ค่อยสมกับเป็นกราเดี้ยนหน่อย
คิคุจิ : เอ่อ ทั้งสองคนอย่างเพิ่งคุยอะไรกันเองโดยที่ไม่บอกพวกเราสิ
อามุโร่ : มาสเตอร์กับเมโลนี่คอยสนับสนุนก็พอแล้วล่ะครับ ส่วนผมกับเจ้าบ้านี่จะไปไล่บี้พวกนั้นเอง
คิคุจิ : อืม แต่อย่าประมาทนะ พวกนั้นเองคงไม่ส่งมือสังหารระดับต่ำๆมาเจอกับกราเดี้ยนแน่แล้วถ้าเกิดแอสฯหญิงคนนั้นมาร่วมด้วยคงจะตรึงมือน่าดู ยังไงก็ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยก่อนก็แล้วกัน
ฮารุ & อามุโร่ : โอ้ / ครับ!

Combat Selection :
Amuro Damager Status  ATK : A DEF : A HP : B MAGIC : B DEFT : A TECH : B
Haru Defender ATK : A DEF : S HP : A MAGIC : SS DEFT : S TECH : SS
Kikuji Supporter ATK : B DEF : B HP : C MAGIC : C DEFT : A TECH : A
Meloney Supporter ATK : D DEF: A HP:B  MAGIC :A  DEFT:B TECH :A


มองไปทางซ้ายที ขวาที อย่างกระวนกระวาย

"คิคุจิ พวกเค้าเอาจิงเหรอ"

คิคุจิ : ครับ พวกนั้นตั้งใจจะมาพาตัวอามุโร่คุงไปแน่นอน ลงรู้ว่าอามุโร่อาจจะเป็น ' กุญแจ ' แล้วคงไม่มีฝ่ายไหนอยู่เฉยแน่ ตอนนี้คงต้องฝ่าออกไปจากเมืองให้ได้แล้วไปขอความช่วยเหลือจากคุณโครอาร์พวกเราจะปลอดภัยมากกว่านี้มาก


เธอถามพลางมองอาจังอย่างเป็นห่วง

เพราะอาจัง เพิ่งได้พักฟื้นไปไม่นาน พลังน่าจะยังกลับมาไม่มากนัก

แต่เธอคงห้ามแล้วไม่ฟังแน่

เพราะ สองคนนั้น เตรียมสู้เต็มที่

"ชั้นก็คงต้องทำสิ่งที่พอทำได้สินะ !!"

เธอพูดพลางเรียกเซฟิร่าไว้ในมือ เพื่อเตรียมพร้อม

ฮารุ : พร้อมนะอามุโร่ - ชายหนุ่มหันมาถามอามุโร่ที่กำลังเตรียมลูกบอลพลัง
อามุโร่ : ถึงจะไม่พร้อมเท่าไหร่ แต่ก็พอสู้ได้ล่ะไปกันเลย - ชายหนุ่มตอบพลางหันมาหาเมโลนี่ก่อนจะขยิบตาให้เมโลนี่
คิคุจิ : ผมจะร่ายสกิลซับให้นะ อย่าอยู่ห่างจากพวกเรามากนักล่ะ
ฮารุ : เข้าใจแล้ว! - ชายหนุ่มเอ่ยพลางกระโดดออกไปจากจุดที่ซุ่มอยู่เพื่อล่อเป้าก่อนจะร่ายศรสีดำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว


Battle : Amuro's Party Vs Assasin's Party

Haru Black SoulStike


ศรสีดำจำนวนหนึ่งพุ่งเปิดเข้าไปยังด้านบนหลังคาทันทีและดูเหมือนว่าจะมีใครอยู่ตรงนั้นจริงๆเสียด้วย


แอสซาซิน (1) : !! หนอยรู้ตัวแล้วเรอะ! - ร่างนักฆ่าคนหนึ่งกระโดดหลบศรพวกนั้นพลางลงมาสู่พื้นอย่างง่ายดาย
ฮารุ : เหอะ โดนพวกอาวุโสทางนั้นใช้ให้มาสิท่า? ขอบอกไว้ก่อนนะชั้นไม่ให้พวกแกพา กุญแจ ไปหรอกนะเฟ้ย - ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางร่ายมนต์เตรียมประจุไว้ในถุงมือของตัวเองทางด้านอามุโร่ที่ตามออกไปได้ใช้หมัดประจุพลังเวทย์ต่อยนักฆ่าที่คิดจะเข้ามาลอบทำร้ายฮารุจากด้านข้าง
อามุโร่ : ชิระวังหน่อยสิไอ้บ้าเอ้ย
ฮารุ : ฮะๆ ซึมังๆ แต่ก็ขอบใจนะ ฮึๆ - ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจพร้อมกับจ้องมองเหล่านักฆ่า
แอสซาซิน (2) : กุญแจออกมาเองเลยแฮะ งานนี้ต้องพาแกกลับไปด้วยให้ได้!

Battle Start!!


Assasain's Party  Member : Assasin (1) ,
Assasin (2) Assasin (3) Assasin (4) Assasin (5)

Support Turn
Kikuji Apple Song Lv.10 : เพิ่ม HPmax ให้กับคนในปาตี้
Kikuji
A Drum on the Battlefield Lv.10 : เพิ่ม ATK 150%

Battle Selection : 1. โจมตีกายภาพ / 2. ใช้เวทมนต์ (ระบุว่าจะทำอะไรกับใคร) / 3. ใ้ช้ไอเท็ม



Choice : 2

เธอพยายามมองดูสถานการ์ และ ช่วยใข้สกิล Heal ให้กับทั้งฮารุ และ อาจัง

แต่สายตาของเธอจับจ้องชายคนรักอย่างเป็นห่วง

"มากันทำไมเยอะแยะเนี่ยย"

เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนดูสถานการณ์ต่อไป


ฮารุ : ศรทมิฬ . . .
อามุโร่ : ฮึ่!

Haru Dark Soul Striker Missed Assasin ( 2 , 4 , 5 )
Amuro Hit < Block Assasin ( 1 ) Couter Sonic Blow < Triple Attack

ซู่ม!! เฟี้ยว!!ๆๆ เสียงลูกดอกสีดำสนิทกระจายออกไปรอบๆกลุ่มนักฆ่าพร้อมกับทิ่มแทงลงมายังจุดที่พวกนั้นยืนอยู่แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เวริคเสียเท่าไหร่เพราะพวกนี้เองท่าทางจะชำนาญการตาสู้อยู่มากพอสมควร

ฮารุ : ชิ! - ทางด้านอามุโร่ที่พยายามออกหมัดใส่หัวหน้าหน่วยนักฆ่าอย่างยากลำบากชายหนุ่มใช้ขาขวาถีบร่างของหัวหน้านักฆ่าอย่างแรงแต่ดูเหมือนว่าไม่ได้ผลเพราะเป้าหมายได้หายตัวไปอย่างกระทันหันก่อนจะโผล่มาอยู่ตรงหน้าเขาระยะประชุด
Assasin ( 1 ) เสร็จชั้นล่ะ! - หัวหน้านักฆ่าเอ่ยเสียงดังพลางทิ่มแทงกาต้าอันแหลมคมและชโลมพิษขณะที่อามุโร่ไม่ได้ทันตั้งตัว
อามุโร่ :  ฮึ่ย! - ชายหนุ่มเกร็งหมัดแน่นจากด้านข้างลำตัวของตัวเองพลางตัดสินใจต่อยสวนกับการโจมตีของศัตรูและดูเหมือนว่าทางความเร็วในการโจมตีของนักฆ่านั้นสูงกว่าทำให้มีการออกกาต้าบางส่วนแฉลบผ่านแขนของอามุโร่ไปบ้างแต่ชายหนุ่มไม่ได้มีท่าทีชะงักอะไรพลางต่อยสวนจังหวะที่นักฆ่าหนุ่มกำลังดึงกาต้ากลับไปทำให้แขนของเขาลอยขึ้น (เปิดการ์ด)
Assasin ( 1 ) ยะยาไบ! - ชายหนุ่มรีบดึงแขนที่ลอยขึ้นของตัวเองกลับมาการ์ดไว้แต่ไม่ทันเสียแล้วอามุโร่ได้ฟุตเวริคเข้ามาใกล้ก่อนจะออกหมัดทำลายจังหวะของเขาได้จนสำเร็จ

Amuro Chain Attack ' Shineing Attack ' Assasin ( 1 ) Damage - 12 [========]x3

ตูมเสียงหมัดประเคนเข้าไปที่ร่างกายของนักฆ่าหนุ่มอย่างจังจนเขาต้องละถอยตัวเองกลับมา
อามุโร่ : เป็นยังไงล่ะ . . . แฮก . .. - ท่าทางชายหนุ่มที่ได้เปรียบอยู่จะหยุดชะงักลงไม่ทำการโจมตีต่อพลางเหงื่อออกเล็กน้อย
Assasin ( 1 ) : หึๆ . . . แค่ก . . . พิษคงเริ่มออกฤทธิ์แล้วสินะ - นักฆ่าหนุ่มสแยะยิ้มพลางลุกขึ้นมาช้ามองอามุโร่ที่เอามือกุมปากแผลไว้แน่น
อามุโร่ : บ้าเอ้ย . . . สกปรกที่สุด . . .
Assassin ( 1 ):การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มต่างหาก! - ชายหนุ่มเอ่ยเสียดังพลางรีบรุดเข้ามาทำร้ายอามุโร่ที่กำลังเสียเปรียบอยู่ทันที
Amuro ติด Posion+ (สูญเสียพลังชีวิต 3 Damage ต่อเทริน ได้รับความเสียหายมากขึ้น 50%)

Assasin ( 1 ) : รับไปซะ! - ชายหนุ่มเงื้อกาต้าของตัวเองขึ้นพร้อมกับกระโดดลอยตัวพุ่งมากระแทกที่พื้นตรงหน้าของอามุโร่อย่างแรง
Assasin ( 1 ) Power Jump Hidden Amuro Damage -9[=]x4

ทางด้านฮารุเองก็ได้หลบการรุมโจมตีของเหล่านักฆ่าแบบฉิวเฉียดด้วยการเทเลพ็อตระดับสูงพร้อมกับใช้มนต์ดำสวนการโจมตีนั้นอย่างดุเดือดและท่าทางกินกันไม่ลงเสียด้วยซ้ำ
คิคุจิที่กำลังเล่นบทเพลงซัพพ็อตกับปาตี้ของตัวเองอยู่ก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างที่ใกล้เข้ามาก่อนที่จะรีบรวบเอวของเมโลนี่พร้รอมกับกระโดดหลบเข็มพิษที่ถูกปล่อยออกมาจากที่สูง

Assasin ( 2 ) : เหอะ หลบได้งั้นเรอะ
คิคุจิ : หนอยแน่ นี่หลุดมาทางนี้ได้คนนึงงั้นรึ . . .- ชายหนุ่มสบทเบาๆเพราะคลาสของตัวเองเสียเปรียบคลาสของฝ่ายนักฆ่ามากเลยทีเดียว  


"อ่ะ อาจังงงงงงง"

เธอตะโกนพลางเห็นเลือดของอาจัง ที่เกิดจากกาต้าของศัตรู

ก่อนที่คิคุจิ จะรวบเอวเธอ ให้พ้นจากเข็มพิษ

"อ๊ะ ขอบใจนะ"

เธอพูดเบาๆ พลาง ร่ายเวท Cold Bolt กลับไปทางศัตรูทันที


Battle Melony Cold Bolt > Assasin (2) Damage -16 [====]x6

Assasin ( 2 ) : อุฟ! - ชายหนุ่มกระอักพลางงอตัวเล็กน้อยเมื่อแท่งน้ำแข็งจำนวนหนึ่งพุ่งเข้ามากระทบกับร่างเขาด้วยความเร็ว ดูเหมือนว่าผลจากการหน่วงเวลาเวทย์ที่อามุโร่เคยสอนเธอไว้จะช่วยให้ได้เปรียบสายคลาสนี้มากกว่า แอสฯหนุ่มถอยห่างพลางกระโดดหยีบแท่งน้ำแข็งที่เหลือขึ้นไปยังบนเพดานก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาทางเมโลนี่
Assasin ( 2 ) : แสบนักนะ!! - ชายหนุ่มง้าง Kata ไปไว้ด้านหลังขณะที่เขากำลังจะเข้าถึงตัวศรสีดำก็ได้พุ่งมาสกัดการเคลื่อนไหวนั้นไว้พลางร่างของอามุโร่ก็ได้โผล่มประชิดเขาอย่างกระทันหันก่อนจะถูกม็องค์หนุ่มซัดหมดจนกระเด็นออกไป

Break!
Haru > Dark Soul Stirke Assasin ( 2 ) ( Block Line At.) > Chain Amuro Body Relocation and Hit Assasin Critical Damage - 27 [=======]x4

Assasin ( 2 ) : อุ๊ก! - โครมเสียงแผ่นหลังของมือสังหารหนุ่มกระเด็นไปติดกับต้นไม้ใกล้ๆนั้นเข้าอย่างจังก่อนที่ร่างของอามุโร่จะลงมาสู่พื้นพลางคุกเข่าและหอบหายใจแรงเพราะอาการบาดเจ็บและพิษที่ได้รับ

Amuro HP [==]x2 Posion+

อามุโร่ : ไม่เป็นไรนะ . .  แฮก - ชายหนุ่มเอ่ยถามคนข้างหลังแต่ยังไม่ทันขาดคำ มือสังหารที่เขาโดนเล่นงานก็ได้พุ่งตัวเข้ามาทำร้ายด้วยกาต้าเช่นกัน

Assasin ( 1 ) Moved to Amuro Chian Kikuji Block Line Assasin ( 1 )

เฟี้ยวลูกธนูจากศรของคิคุจิวิ่งผ่านหลังของอามุโร่ไปหาตัวนักฆ่าที่กำลังพุ่งเข้ามาทำร้ายแต่ทว่าฝ่ายตรงข้ามไหวตัวทันได้หยุดชะงักพลางปัดศรนั้นออกไป
Assasin ( 1 ) : ชิ ซัพพ็อตกันดีจังเลยนะ . . . -ชายหนุ่มสบถก่อนจะพุ่งตัวไปหาอามุโร่อีกครั้ง - ฮ่าส์!
อามุโร่ : อึ่ก ฮึ . . ฮึ่ม!- ชายหนุ่มพยายามทรงตัวก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปปะทะด้้วยเช่นเดียวกัน

ทางด้านฮารุที่รับศึกหนักกว่าใครเพราะเขาต้องรับมือนักฆ่าถึงสามคนในเวลาเดียวกันแต่เพราะซัมม่อนและทักษะการร่ายมนต์ของเขาเหนือชั้นกว่ามากทำให้เหล่านักฆ่าไม่อาจเข้ามาใกล้ชายหนุ่มได้เลยแม้แต่น้อยอีกทั้งเขายังสามารถช่วยสกัดการเคลื่อนไหวของนักฆ่าที่คิดจะลอบทำร้ายเมโลนี่ให้อามุโร่ได้ใช้ช่องว่างนั้นสวนการลอบโจมตีนั้นเช่นกัน

ฮารุ : เฮอะ คลาสของพวกนายคิดจะมาสู้กับการ์เดี้ยนอย่างชั้นงั้นรึ น่าขำชะมัด - ชายหนุ่มยิ้มอย่างผู้ชนะผลางร่ายมนต์อัคคีสีดำขึ้นมาชุดใหญ
Assasin ( 3 ) : ชิ หมอนี่ร้ายกาจชะมัด . . .
Assasin ( 5 ) : อย่าไปกลัวมันกระจายกันออกไป
Assasin ( 3,4 ) : โอ้! - เมื่อสิ้นเสียงนักฆ่าทั้งสามคนได้กระจายกันออกไปคนละทางพลางขว้างมืดสั้นใส่ฮารุอย่างต่อเนื่อง
ฮารุ : ชิไวเป็นกรดเชียวนะพวกแก . .. - ชายหนุ่มร่ายมือก่อนจะปล่อยศรทมิฬสวนกับมีดไม่ให้เข้าหาตัวเองได้จากทั่วสาระทิศ

Assasin ( 3 , 4 , 5 ) ATK <  Guard Haru Damage -8 [==]x5

Assasin ( 1 ) Atk < Guard Amuro Damge -5 (x2 Damage) [==]x1
Amuro Atk < Guard Assasin ( 1 ) Damage -4 (+150%) [=========]x5

ฟุบ! เสียงกาต้าแหวกอากาศเข้ามายังใบหน้าของอามุโร่อย่างรวดเร็วก่อนจะถูกหยุดด้วยการใช้มือซ้ายของอามุโร่ปัดไปทางอื่นก่อนจะสวนหมัดของตัวเองเข้ามาอย่างรวดเร็วแต่ก็พลาดเมื่อฝ่ายตรงข้ามเองก็ไวไม่แพ้กัน ทั้งคู่แลกหมัดกันอย่างดุเดือนแต่ดูเหมือนว่าสภาพและอาวุธกาต้านั้นระยะหวังผลจะสูงกว่าสนับมือของอามุโร่ทำให้ชายหนุ่มเสียเปรียบและยังมีอาการบาดเจ็บพ่วงกับพิษด้วย

อามุโร่ : อึ่ก - ชายหนุ่มเป็นฝ่ายล่าถอยออกมาจากการปะทะกันเมื่อครู่แต่ทางด้านนักฆ่าก็ได้เข้ามาอัดสกิลใส่เมื่อตนได้เปรียบ


"อาาจัง"

เธอตะโกนพลางปล่อย Cold Bolt ใส่ Assasin ที่กำลังต่อสู้กับอามุโร่

ก่อนที่จะใช้ Heal ให้กับ อาจัง เป็นการช่วยทางเดียวที่เธอคิดได้ตอนนี้

และ เมื่อเธอ ช่วยอาจัง เธอจึงตามได้ Fire Bolt ของเธอ ไปที่ Assasin คนเดิมอย่างรวดเร็ว


Battle

Break!

Meloney Cold Bolt  Assasin (1) Damage -34 [====]x3

Assasin ( 1 ) : ! อ๊ากกก!! - เสียงโอดควรญขอนักฆ่าหนุ่มดังลั่นเมื่อถูกศรน้ำแข็งอัดเข้าไปในร่างกายเข้าอย่างจังและจังหวะนั้นอามุโร่ได้ทรงตัวได้พอดีก่อนจะตีเข่าเข้าไปที่ท้องของฝ่ายตรงข้ามแล้วย่อตัวลงเตะปลายคางจนร่างของนักฆ่านั้นลอยขึ้นไปบนอากาศให้เมโลนี่ได้เล็งศรเพลิงได้ถนัดมือขึ้น

Amuro Atk Assasin ( 1 ) Damage -19 [=====]x1 Chain Meloney Fire Bolt Assasin ( 1 ) Critical Hit -30 []x0
Assasin Leader Destroyed

Assasin ( 1 ) : อุ๊บอ๊าาาา!! - แว่บ! ร่างที่ถูกศรไฟพุ่งเข้าใส่ค่อยๆสลายหายไป
อามุโร่ : ฟู่ว . . . แฮ่ก . . . เสร็จไปหนึ่ง !!- ฉึก! เสียงของมีคมแทงทะลุร่างของชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังเมโลนี่ดังขึ้น
อามุโร่ : อั่ก!? - ชายหนุ่มกระอักเลือดออกมาจากปากตัวเองทันทีพลางหันไปมองที่หน้าอกของตัวเองที่มีคมกาต้าฝังเข้ามาจากด้านหลัง

Assasin ( 2 ) Cookie walker Chain Backstep Amuro Damage- 19 [==]x0

Assasin ( 2 ) : ฮ่าๆ! ประมาทจนได้นะ!
คิคุจิ : บ้าจริง! มันใช้หัวหน้ากลุ่มเป็นนกต่อหรอเนี่ย!? - หนุ่มแว่นกัดฟันแน่นพลางหยิบคันธนูขึ้นมาเล็งไปที่นักฆ่าหนุ่ม แต่ก็ไม่สามารถเล็งยิงได้เพราะหมอนั่นใช้อามุโร่เป็นโล่กำบัง
อามุโร่ : อั่ก!? ฮึ่ก!!
Assasin ( 2 ) : ฮึๆ! เพื่อค่าตอบแทนสูงๆแล้ว กะอีแค่สังเวยทีมไปซักคนมันจะเป็นไรไป
อามุโร่ : หนะหนอย อึ่ก! - เมื่ออามุโร่กำมือแน่นแอสซาสินก็ได้กระชับกาต้าให้แหวกปากแผลกว้างขึ้น

System : Amuro Danger!


"อะ อาจังง"

เธอตะโกน เมื่อเห็นกาต้าผ่านร่างของอาจัง จนทะลุออกมา

เธอจึงรีบใช้ สกิล Heal อย่างรวดเร็ว

"แบบนั้น มันขี้โกงนี่ เล่นทีเผลอนี่นา"


เธอตะโกนพลางใช้สกิล Heal เป็นระยะ เพื่อหลอกล่อความสนใจ


อามุโร่ : อั่ก!! - เมื่อเมโลนี่เริ่มใช้สกิลรักษาจะยิ่งทำให้สถาณการณ์แย่ลงไปอีก
Assasin 2 : ฮ่าๆๆ ขี้โกงงั้นหรอ? ก็คลาสชั้นมันถนัดเรื่องพวกนี้อยู่แล้วนี่ โทษกันไม่ได้หรอกนะแม่หนู - ชายหนุ่มหัวเราะลั่นพลางใช้มืออีกข้างดึงผมของอามุโร่เชิดขึ้นมาใกล้
Assasin 2 : แค่เอาหมอนี่ใสสภาพที่ยังใช้งานได้อยู่ก็พอแล้ว จะด้วยวิธีอะไรชั้นก็ได้เงินก้อนโตเห็นๆ ถึงตายจะโดนหักไปครึ่งก็เถอะ หึๆ
คิคุจิ : ชิ . . . - คิคุจิทำท่าเหมือนจะใช้สกิลมนต์เสริมพลังแต่ก็ถูกหยุดไว้
Assasin 2 : อ๊ะๆ อย่านะเว้ยๆ ไม่งั้นคอหมอนี่หลุดออกจากบ่าแน่ ฮึๆ
คิคุจิ : ฮึ่ม . . - ชายหนุ่มวางฟรุ๊ตลง
อามุโร่ : อึ่ก . . . แฮก . . . - ชายหนุ่มพยายามหลี่ตามามองเมโลนี่อย่างทรมาณพลางล่นมือที่กุมคมกาต้าที่ทะลุร่างของเขาไว้ก่อนจะทำสัญญาณนิ้วชี้ลงพื้นตรงขาของตัวเอง
อามุุโร่ '' โยน . . . มาตรงนะนี้ . . . '' เสียงของอามุโร่ดังเข้ามาในหูของเมโลนี่โดยที่เขาไม่ได้ขยับปากอะไรเลย '' อัญมณี สะสีแดง . . . ''


"อะ อื้ออ"


เธอคิดในใจโดยที่ไม่รู้ว่าทางฝ่ายอาจังได้ยินคำตอบหรือไม่

ก่อนที่เธอจะโยนอัญมณีสีแดง ที่เธอเสกขึ้นในมือ ไปที่ที่อาจังส่งสัญญาณให้อย่างรวดเร็ว


Assasin 2 : เฮ้ยทำอะไร!? อุฟ! - นักฆ่าหนุ่มหันมาตะคอกใส่เมโลนี่แต่ตอนนั้นเองอามุโร่ได้ชักศอกแล้วกระแทกไปที่ท้องของฝ่ายตรงข้ามทำให้เขาหลุดออกมาจากการตรึงร่างไว้ด้วยกาต้า ตูม!! เมื่ออัญมณีเปร่งแสงก็เกิดระเบิดขนาดย่อมขึ้นทำให้ร่างของอามุโร่และแอซซาซินนั้นแยกออกจากกัน อามุโร่ได้ใช้จังหวะนั้นเรียกลูกบอลพลังขึ้นมาอีกหนึ่งลูกพร้อมกับกางมือไปทางแอซซาซินที่กระเด็นติดกำแพงไป
อามุโร่ : ลาขาดล่ะ . . . - ซู่มบอลพลังพุ่งตรงไปยังศรีษะของแอซซาสินหนุ่มอยา่งแรงจนร่างของเขาสลายหายไป ส่วนร่างของตัวเองนั้นก็ได้กระเด็นมาทางเมโลนี่เช่นกัน


"อ๋าา อาจัง"

เธอรีบวิ่งออกไปรับอาจัง ที่กระเด็นออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะประคองเข้ามาหา คิคุจิ

ร่างของชายหนุ่มถูกหญิงสาวรับไว้อย่างง่ายดายและทำให้เธอรู้ว่าคนรักของเธอนั้นตัวเบาผิดจากรูปร่างที่เห็นด้วยตา คิคุจิเองก็ได้รีบวิ่งมาหาเมโลนี่เช่นกัน



"เป็นยังไงบ้างอาจัง"


อามุโร่ : อึ่ก . . . ไม่เป็นไร . . . ขะขอบใจนะ แฮกๆ . . - ชายหนุ่มหอบด้วยความทรมาณจากปากแผลที่เกิดขึ้นแต่ก็ยังพยายามฝืนกลั้นเสียงไม่ให้หญิงสาวเป็นห่วง

คิคุจิ : แผลลึกมากเลย . . . - ชายหนุ่มแตะปากแผลของอามุโร่อย่างระมัดระวังพลางตรวจดูแผลนั้นช้าๆ


ก่อนที่เธอจะเสก อัญมณีสีชมพู แล้วป้อนใส่ปากอาจังอย่างรวดเร็ว

"แล้ว ฮารุหละ หายไปไหนแล้ว"


เธอถามพลางมองไปทางคิคุจิ


((ขนาดอาจังยังบาดเจ็บขนาดนี้ นายนั่นจะไหวมั๊ยนะ))


"งั้น ชั้นฝากอาจังหน่อยนะคะ คิคุจิ"


ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปหาฮารุอย่างรวดเร็ว


คิคุจิ : เห็นว่าอยู่ข้างนอกนี้แหละครับ อ๊ะ เดี๋ยวก่อนเมโลนี่จัง! - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางร้องเรียกห้ามไม่ให้เธอวิ่งออกไป

และเมื่อเธอเดินออกมายังลานด้านนอกก็ได้พบกับภาพที่ฮารุกำลังโดนตะลุมบอนอยู่จากเหล่านักฆ่า
ฮารุ : ฮึ~! - ชายหนุ่มยิ้มพลางกระโดดหลบกาต้าที่พุ่งลงมาอย่างแรงของลูมิน่าหญิงสาวได้ กลับตัวพร้อมกับต่อยไปในระดับหน้าอกของเขาหวังจะฆ่าในครั้งเดียวแต่ก็ไร้ผล ฮารุได้ใช้ฝ่ามือร่ายเวทย์หยุดกาต้านั้นไว้ก่อนจะถอยหลังออกมาพร้อมกับร่าย มนต์เคลื่อนที่หายไปเมื่อเรียวเฮเข้ามาใกล้เขา
เรียวเฮ : บ้าเอ้ย ไวชิบ!
ลูมิน่า : ว่าแล้วเชียวว่าแค่ลูกไม้ตื้นๆใช้ไม่ได้ผลจริงๆด้วย . . . - หญิงสาวกรอดฟังแน่นด้วยความเจ็บใจ
ฮารุ : ฮึๆ~ หืม? - เปรี้ยง! เสียงมีดสั้นของอลิสพุ่งมาหาฮารุจังหวะที่เขากำลังหลบการโจมตีเมื่อครู่
ฮารุ : ชิ น่ารำคาญชะมัดเลยแฮะหมอนั่น - ชายหนุ่มเหลือบสายตาไปมองอลิสพลางร่ายศรสีดำหันมาทางอลิสก่อนจะยิงออกไปด้วย ความเร็วแต่เนื่องจากระยะค่อนข้างไกลทำให้อลิสไหวตัวได้ทันและหลบการโจมตี นั้นได้
ลูมิน่า : ฮึ่ม! - หญิงสาวกระโดดตามขึ้นไปบนอากาศพลางฟาดกาต้าใส่ฮารุอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้ ขาของเธอเตะระหว่างเอวของชายหนุ่มฮารุเองก็รับการโจมตีของเธอได้ด้วยมือ เปล่าทำให้เธอรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นมีประสบการณ์การต่อสู้มาโชกโชนเหมือนกัน
ฮารุ : ทำได้แค่นี้หรอ? - ชายหนุ่มแสยะยิ้มก่อนจะต่อยด้วยออร่าสีดำในมือของตัวเองใส่ลูมิน่าจังหวะ นั้นเองหญิงสาวได้เลื่อนกาต้าขึ้นมากันไว้เลยแค่ทำให้เธอล่าถอยออกมาจากฮารุ เท่านั้น เรียวเฮเองก็ได้ขว้างมีดสั้นช่วยขัดจังหวะการเคลื่อนไหวของฮารุไว้เช่นกัน
ฮารุ : ฮึ่ยน่ารำคาญชะมัดเลยแฮะ . . . หืม? - ชายหนุ่มปัดมีดนั้นออกไปอีกครั้งพลางเหลือบสายตาไปเห็นเมโลนี่ที่อยู่ข้างหลังพวกเค้า
ฮารู : ยะยัยบ้านั่น? ฮึ่ม! - ชายหนุ่มกัดฟันแน่นพลางพุ่งดิ่งลงมาแหวกทางเหล่านักฆ่าไปหยุดตรงหน้าเมโลนี่
ฮารุ : นี่เธอจะบ้ารึไง ออกมาทำไมตอนนี้เนี่ยหา? - ชายหนุ่มตะหวาดใส่เมโลนี่ทันทีก่อนจะหันมากางกำแพงเวทย์กันการโจมตีของทีมนักฆ่า
Assasin 4 : ชิ!
ฮารุ : ฮึ่ย! - ชายหนุ่มต้านไว้ด้วยพลังเวทก่อนจะผลักร่างนั้นออกไปอย่าางแรง
ลูมิน่า : คนแปลกหน้าหรอ? ไม่ใช่คนของมิตินี้สินะ ผู้หญิงคนนั้นน่ะ . . . - แอซซาซินสาวที่ท่าทางจะเป็นหัวหน้าของทีมนี้เอ่ยถามพลางเดินเข้ามาใกล้ๆทั้งคู่
ฮารุ : เหอะ รายละเอียดปลีกย่อยชั้นรู้ไม่ระเอียดเท่าแฟนยัยนี่หรอกนะ~ ขอบอก~ - ชายหนุ่มแสยะยิ้มแต่ก็ยังสามารถแซวคนข้างๆได้อีก


"แง่งงงงงงงงงงง"

เธอหันมาแยกเขี้ยวใส่คนตรงหน้า พลางมองสถานการณ์โดยรอบ

"แล้วนี่มันอะไรเนี่ย ชั้นเหนนายไม่กลับไปซะที ก็เลยออกมาตามหนะสิ"


เธอพูดพลางไม่สนใจคนที่ยืนอยู่รอบๆ


ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อยแต่ยังคงรอยยิ้มกวนนั้นไว้อยู่บนใบหน้าพลางอธิบายออกมาเสียงเรียบ

ฮารุ : ฮะๆ ตอนแรกชั้นก็ไม่คิดว่ามันจะเสียเวลาขนาดนี้หรอก แต่นี่ถึงขนาดส่งมือสังหารระดับสูงอย่างยัยนั่นมาล่ะก็ งานนี้คงจะตรึมมือหน่อยล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางค่อยๆขยับถอยมาหาเมโลนี่
ฮารุ : อามุโร่ ได้รับบาดเจ็บใช่มั้ย ถ้าปรกติหมอนั่นต้องวิ่งออกมาพร้อมเธอแล้ว คงจะเจ็บหนักเลยสิท่า ถึงได้ปล่อยให้เธอวิ่งออกมาหาชั้นคนดียวแบบนี้น่ะ - ชายหนุ่มพูดพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่
ลูมิน่า : . . . - ท่าทางเหล่านักฆ่ายังคงดูเชิงอยู่แบบนั้นอย่างระมัดระวังเพราะเกรงว่าฮารุนั้นจะเล่นตุกติกอะไรอีก
ฮารุ : เฮ้อ ไอ้ชั้นก็ดีใจนะที่เป็นห่วง แต่ตอนนี้คงจะให้เธออยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางเอามือแตะที่หูข้างซ้ายของตัวเอง
ฮารุ : โคว์ตี้ ใช่มั้ย . . .  - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆแค่ให้ได้ยินกันแค่เขากับเมโลนี่เท่านั้น
โควตี้? : หืม? ฮารุ? มีอะไรหรอ? - เสียงที่หญิงสาวคุ้นเคยดีดังตอบฮารุเมื่อซักครู่ชายหนุ่มหลับตาเบาๆก่อนจะพูดต่อช้าๆและชัดถ้อยชัดคำ
ฮารุ : เรื่องทางนี้ฝากด้วยนะ ชั้นจำเป็นต้องพึ่งเธอแล้วล่ะ
โควตี้ : อื้ม เข้าใจแล้วชั้นจะรีบไปหาพวกนายนะ อย่าเพิ่งตายล่ะ. . . - ดูเหมือนว่าการสนทนาจะจบลงเพียงเท่านี้ฮารุได้วาดมือลงมาแนบกายเหมือนเดิมก่อนจะหันมาหาเมโลนี่
ฮารุ : เอาล่ะฟังชั้นให้ดีนะเมโลนี่ ชั้นคงจะช่วยเปิดทางให้พวกเธอได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ตอนนี้โควตี้กำลังพากำลังทหารลงมาช่วยเราจากเมืองพรอนเทร่า แต่ชั้นว่าระดับลูมิน่าคงไม่ยอมปล่อยให้หนีออกไปจากประตูเมืองง่ายๆแน่คงจะมีอีกหน่วยนึงไปดักซุ่มอยู่ ให้รอดูท่าทีดีีๆล่ะ ส่วนชั้นคงต้องเคลียกับลูมิน่ายาวซักหน่อย ถ้ารอดกลับไปได้คงได้เจอกันอีกแหละนะ ฮะๆๆ - ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะเดินออกมาด้านหน้าพลางหยิบการ์ดสีดำขึ้นมา
ลูมิน่า : ! นั่นมัน! - หญิงสาวชะงักเมื่อมองการ์ดสีดำนั้น
ฮารุ : Card Input . . Arc angling's

Haru : Plug in [ Arc Angling's card] : Recovery HP 4 Point & SP 7 Point Every Turn
ฟู่ว ออร่าสีฟ้าค่อยๆล้อมรอบตัวของฮารุเอาไว้ก่อนจะที่ชายหนุ่มจะลืมตาขึ้นมาช้าๆ
ฮารุ : รีบไปพาคิคุจิกับอามุุโร่มาหาชั้น แล้วชั้นจะเปิดทางให้พวกเธอหนี เร็วเข้า! - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงดังพลางพุ่งตัวเข้าไปปะทะกับกลุ่มนักฆ่านั้นอีกครั้ง


"หะ เห๋ นายทำอะไรหนะ"

เธอพูดพลางมองไปทางฮารุ และสายตาของลูมินา ที่มองมาทางฮารุ

ก่อนจะวิ่งกลับไปหาอาจัง และ คิคุจิ อย่างรวดเร็ว

"คิคุจิ พาอาจังมาทางนี้เร็วเข้า"


เธอวิ่งพลางตะโกนไปทางที่คิคุจิคุงอยู่


คิคุจิ : อะโอ้ อดทนไว้นะอามุโร่ - คิคุจิรีบเอาแขนของอามุโร่พาดไว้ที่คอพลางค่อยๆพยุงให้ชายหนุ่มยืนขึ้นช้าๆ
อามุโร่ : แค่ก . . อื้ม . . - อามุโร่ตอบกลับอย่างเหนื่อยอ่อน

ฮารุ : เร็วเข้า! ย๊าก! - ฮารุที่พยายามถ่วงเวลาให้อยู่ค่อยๆซัดหมัดกันไม่ใ้ห้เหล่าทีมนักฆ่านั้นเ้ข้าไปใกล้พวกเมโลนี่ ชายหนุ่มใช้ขาซ้ายของตัวเองเตะเข้าไปที่กลางลำตัวของนักฆ่าสาวก่อนจะรับกาต้าของลูมิน่าที่สวนเข้ามาอย่างรวดเร็วไว้ได้
ลูมิน่า : ชิ! - หญิงสาวลงแรงต้านกาต้ามากขึ้นส่วนฮารุเองก็ใช้มืออีกข้างร่ายมนต์ใส่ทันที
ลูมิน่า : อ๊าา! - ร่างของหญิงสาวค่อยๆล่วงลงสู่พื้นแต่ก็ได้เด็กหนุ่มผมสีทองที่ยิงปืนมานั้นช่วยไว้
ฮารุ : ตอนนี้แหละวิ่งไปเลยเมโลนี่!
คิคุจิ : ไปกันเถอะครับ เมโลนี่! - คิคุจิเอ่ยขึ้นพลางรีบคว้ามือของเมโลนี่พร้อมกับรีบเดินออกไป


"ละ แล้ว ฮารุหละ คิคุจิ"

เธอตะโกนพลางโดนคิคุจิลากไป

"นายต้องไม่เปนอะไรยนะยะ จำคำชั้นไว้ให้ดีหละ"


ผลั่ก! - ชายหนุ่มใช้มือต่อยแรงดันอากาศสกัดการเคลื่อนไหวของทีมนักฆ่าที่คิดจะเข้ามาขวางทางของเมโลนี่พลางใช้มือตั้งการ์ดกระสุนไรเฟิ้ลของอลิสไว้
ฮารุ : ฮะๆ ถึงเธอจะบอกให้จำก็เถอะ แต่ชั้นก็ให้คำมั่นไม่ได้หรอก . . . นะ! - ชายหนุ่มเพ่งสายตาพลางต่อยกระสุนไลเฟิ้ลนั้นกลับไปเป็นบอลพลังสีดำสนิทคืนสู่เจ้าของ
คิคุจิ : เร็มเข้า! - ชายหนุ่มรีบเร่งเมโลนี่พลางกระชับมือที่กุมมือของเธอไว้พลางรีบพาวิ่งออกไป
ฮารุ : อึ่ก!? - เสียงร้องของฮารุดังขึ้นมาเงียบๆผ่านแผ่นหลังเมโลนี่เมื่อหญิงสาวหันมาก็เห็นว่าชายหนุ่มถูกแอซซาซินทั้งสามคนเข้ามารุมใช้กาต้า่ของเหล่านักฆ่า
ฮารุ : วิ่งไป!! - ชายหนุ่มตะโกนตามหลังเมโลนี่ที่หันมามอง - วิ่งไปซะไม่ต้องห่วงชั้น ไปเร็วเข้าคิคุจิ!!


"นี่นาย ห้ามตายนะยะ แล้วกะรีบๆ ตามมาด้วย"

เธอพุดตะโกนให้ฮารุได้ยิน ก่อนที่จะตัวสั่นเล็กน้อย

"ฮารุจะปลอดภัยไหม คิคุจิ"


เธอพูดพลาง ก้มลงไปช่วยปรระคองอาจังให้มุ่งหน้าเดินต่อไป

คิคุจิ : . . . - หนุ่มแว่นไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพลางเม็มปากเบาๆก่อนจะรีบพาเมโลนี่วิ่งออกมายังทางเชื่อมของประตูเมือง


"เพิ่งจะมาทำตัวเปนสุภาพบุรุษ แล้วจะตายไปแบบนี้หนะเหรอ"

"ถ้านายนั่นไม่มาหาพวกเราหละก็ ชั้นจะไม่คุยด้วยแล้ว"


เธอพูดด้วยเสียงสั่นเครือ พลางประชดประชันเบาๆ


อามุโร่ : มะไม่ไหวหรอก . . .แค่ก . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเบาๆพลางลืมตาขึ้น
คิคุจิ : ไม่ต้องพูดแล้ว เดี๋ยวปากแผลจะเปิดนะ- ชายหนุ่มพยายามห้ามไม่ให้อามุโร่พูดอะไรมาก แต่ชายหนุ่มที่หอบแรงเพราะพิษบาดแผลพยายามพยุงตัวเองให้ยืนได้พลางหันมาหาเมโลนี่ช้า
อามุโร่ : ถะถึงจะเป็นฮารุ . . . แต่ว่า 5 รุม 1 มันก็ตะตรึงมือเกินไป . . . แฮกๆ . . .- ชายหนุ่มพยายามหอบให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้พลางพยายามเดินมานั่งลงตรงใต้ต้นไม้ข้างๆ
อามุโร่ : มะมาสเตอร์กับเมโลนี่ . . ไปช่วยฮารุเถอะ . . ผะผมจะหลบอยู่ตรงนี้แหละ . . .
คิคุจิ : จะบ้ารึไง? เกิดโดนพวกอื่นเข้ามาหาล่ะนายจะทำยังไง?
อามุโร่ : แต่ว่าตอนนี้ฮารุกำลังแย่ แค่กๆ . . . - ชายหนุ่มสำลักเลือดออกมาช้าๆพลางมองคิคุจิด้วยสายตาจริงจังกับคำพูดของตัวเองมาก
คิคุจิ : . . . เอายังไงดีเมโลนี่? - ชายหนุ่มหัวเสียพลางหันมาถามเมโลนี่
อามุโร่ : ขอร้องล่ะ . . . อย่าปล่อยให้หมอนั่นสู้คนเดียวเลย . . . นะ

Player Selection : ยืนยันว่าจะอยู่กับอามุโร่ที่นี่และออกไปจากเมือง / หันหลังกลับไปช่วยฮารุและปล่อยให้อามุโร่รออยู่ที่นี่


Choice : ยืนยันว่าจะอยู่กับอามุโร่ที่นี่และออกไปจากเมือง

"ชั้นปล่อยอาจังไว้ที่นี่ไม่ได้หรอก อาจังก็แย่เหมือนกันนะ"

เธอพูดพลางเดินไปนั่งข้างๆ พลางมองดูบาดแผลของอาจัง

อามุโร่ : ยะยัยบ็อง . .  แฮก . . - ชายหนุ่มหลีตาลงหอบเบาๆพลางเผลอทิ้วตัวมาซบกับไหล่ของเมโลนี่อย่างเหนื่อยอ่อน


"เหมือนกลังของชั้น จะฟื้นร่างกายอาจังได้ไม่มาก แล้วจะให้ชั้นทิ้งอาจังไว้คนเดียว ชั้นทำไม่ได้หรอก"

เธอพูดพลางมองหน้าอาจัง พลางมองสลับไปทางคิคุจิคุงช้าๆ


"แล้วถ้าทิ้งให้ชั้นอยู่ที่นี่ แล้วคิคุจิไปรับฮารุมาที่นี่หละ"

เธอยื่นข้อเสนอให้ทั้งคิคุจิ และอาจังช่วยกันคิดหาวิธี


System คะแนนความสัมพันธ์ อามุโร่ + 3 , คิคุจิ +1

คิคุจิ : ไม่ไหวหรอกครับ สายคลายของผมน่ะสู้สายคลายนักฆ่าทีเดียวพร้อมๆกัน 5 คนได้หรอก ฮารุเองก็รู้ว่าตัวเองต้องเสียเปรียบแน่แต่ก็ยังคิดจะรับมือคนเดียว ... - หนุ่มแว่นเอ่ยขึ้นพลางขยับแว่นของตัวเอง

อามุโร่ : อืม. . . หมอนั่นรู้ . . . ว่ามันตรึงมือเกินไป . . . ถะถึงขนาดทำให้ . . หมอนั่นงัดการ์ดขึ้นมาปลั้กอินด้วย . . . คงคิดจะเยื้อเวลาให้มาที่สุดเท่าที่จะทำได้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆเอามือแตะไหล่ของเมโลนี่และพยุงตัวขึ้นมามองตาของคนรัก

อามุโร่ : ถะถึงจะเจ็บใจ ตะแต่ว่าเธอจำเป็นตะต้องไปช่วยฮารุพระพร้อมกับมาสเตอร์ . . . แค่ก มาสเตอร์มะมีสกิลช่วยให้เธอร่ายมนต์ได้เร็วและรุนระแรงขึ้น  .. .  - ชายหนุ่มพยายามกลั้นเสียงและเรียบเรียงคำพูดให้ฟังง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้


"แล้วจะให้ชั้นทิ้งอาจังไว้นี่เหรอ ไม่เอาหรอก"

"ชั้นจะไม่ยอมให้อาจังอยู่นอกสายตาของชั้นเป็นอันขาด"


เธอพูดพลางมองอาจังด้วยสายตาที่แน่วแน่

"ดังนั้น เราต้องหาวิธีอื่น ที่ไม่ใช่วิธีนี้คะ"


เธอไม่ยอมตามใจคนรักของเธอในเรื่องนี้เด็ดขาด ไม่มีทาง !!!


อามุโร่ : ถะโถ่ ทะทำไมไม่ยอมชะเชื่อชั้นบ้างเลยนะ แฮ่ก . ..  - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเงยหน้าขึ้นหายใจเบาๆ
คิคุจิ : แต่ว่า ถ้าปล่อยไว้แบบนี้นานๆคงไม่ดีต่อฮารุแน่ . . . ต้องรีบตัดสินใจแล้วล่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเตรียมคันธนูของตัวเอง
อามุโร่ : . . . ถ้าอย่างนั้น . . . -ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะพยุงร่างของตัวเองขึ้นมายืนช้าๆพร้อมกับจับที่เอวของตัวเอง - ชั้นจะไปด้วย . . . แค่ก . . .
โพสต์ 9-11-2010 19:27:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย shanaha เมื่อ 20-3-2011 19:54

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 12-3-2011 18:12

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย shanaha เมื่อ 8-3-2011 22:47

แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 18-2-2011 15:31

ประชาสัมพัน : คะ? อ้อค่ะ สำหรับ Rydic จะอาศัยอยู่ในปราศาทหลักของนครล้าง Glast Helm จ๊ะ แต่แถวๆนั้นค่อนข้างอันตรายเพราะีมีมอนระดับสูงและพลังป้องกันกับพลังทำลายก็สูงอีกด้วย - หญิงสาวเอ่ยอธิบายพลางมองมาที่ไฮเน่ย์
ประชาสัมพัน : สำหรับสวอร์ดอย่างหนูในตอนนี้มันตรึงมือเกินไปนะคะ ควรหาตี้ไปช่วยกันล่าจะดีกว่านะ - เธออธิบายพลางยิ้มบางๆให้ไฮเน่ย์


เด็กสาวยิ้มให้ประชาสัมพันและกล่าวคำขอบคุณแล้วเดินออกมาจากสมาคมไนท์ "อืม... ตี้งั้นหรอ... แต่ว่าใครจะไปกะเราหล่ะเนี้ย... แยกย้ายกันไปหมดแล้ว" ไฮเน่ย์ยืนดีอยู่ซักพักแล้วก็ออกเดินพล่างพูดว่า "ถึงจะยังไงมันก็คงไม่เกินกำลังของเราหรอก" แล้วเธอก็มุ่งหน้าสู่ นครร้าง Glast Helm...

ซู่ม~! สายลมอันเงียบสงัดพัดผ่านร่างของเด็กสาวไปอย่างบางเบาหลังจากที่ผ่านประตูที่เต็มไปด้วยวัชพืชที่เกาะบานประตูเหล็กนั้นไว้แสดงให้รู้ว่าเมืองแห่งนี้ปล่อยรกร้างมานานแสนนานแล้ว



Story Selection :  Go Glast Heim F1 , Go Glast Heim F2 , Go Glast Heim Chivalry , Go St.Abbey , Go Staircase Dungeon


select: Go Glast Chivalry F1
เด็กสาวมองไปรอบๆ "เงียบจังเลย...." แล้วก็เริ่มออกเดินและพยายามรักษาความเงียบของฝีเท้าของตัวเองไว้ ไฮเน่ย์เดินลัดเลาะไปตามกำแพงผ่านสิ่งก่อสร้างที่ถูกทิ้งร้าง จนถึงทางเข้าของ Glast Heim F1 แล้วก็เดินเข้าไปในนั้นทันที เมื่อเด็กสาวเข้าไปข้างในก็เจอกับสิ่งที่เธอต้องการ "เห๊ะ!!! Rydic...." เด็กสาวเอาตัวของเะอพิงกำแพงเพื่อหลบเจ้า Rydic "โชคดีหรือโชคร้ายกันเนี้ย...." เด็กสาวพูดกับตัวเองเบาๆ แล้วก็พูดกับตัวเองเบาๆอีกรอบ "มีแค่ตัว เดียว คงไหวอยู่..."ว่าแล้วเด็กสาวก็ร่าย Fire Bolt ใส่เจ้าRydicทันที

Battle : Rydic [==========]x7

ซู่ม!! ลูกไฟพุ่งเข้าใส่ร่างของเกราะลอยได้แต่ดูเหมือนว่าจะไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่เสียด้วย
Haine Fire Bolt Rydic Damge -2 [========]x7

Rydic Stauts Unlock

ATK : A DEF : A HP: A MAGIC : B DEFT : B TECH : B

ดาบยาวของเกราะลอยได้ค่อยๆยกสูงขึ้นพลางฟาดลงมาใส่ไฮเน่ย์เข้าปะทะดาบของเธออย่างจัง

Rydic Atk < Guard Haine Damage - 5 [=====]x0

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / อีกสามตาคำสั่งหลบหนีจะปรากฏ


select: Use skill Heal
ความกลัวเริ่มทะลักเข้าสู่ใจของไฮเน่ย์อย่างบ้าคลัง "นี้มัน...." แต่เด็กสาวก็ร่ายเวทย์รักษาให้กับตัวเอง แล้วถอยออกหาจาก Rydic แล้วเตรียมการตั้งรับการโจมตีของ Rydic อีกครั้ง

Haine Healing Recovery 3 [========]
Rydic Power Maximum Atk < Guard Haine Damge-6 [==] Danger!!

ฮู่ม! ท่าว่ามันค่อนข้างเคลื่อนไหวได้รวดเร็วและการฟาดฟันนั้นก็หนักหน่วงเกินกว่าไฮเน่ย์จะรับการโจมตีได้ (คลาสไม่เหมาะสมจะล่าที่นี่)  จึงทำให้เธอเสียเปรียบเป็นอย่างมาก

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / อีกสองตาคำสั่งหลบหนีจะปรากฏ


select: โจมตีกายภาพ
"บ้า...ที่...สุด...เลย"  เด็กสาวก็เริ่มการโจมตีของเธอทัน โดยที่ไม่สนว่าเธอจะแพ้หรือไม่ เด็กสาวพุ่งเข้าใส่เกราะลอยได้แล้วเอาเคียวของเธอฟันใส่มันทันที

Haine Hit Rydic Damage -12 [====]x6
Rydic Hit < Block Haine
Haine Hit < Guard Rydic Damage -5 [=========]x5
Rydic Stun!

เคียวของไฮเน่ย์ที่ได้เปรียบเรื่องระยะการโจมตีทำให้เธอเว้นระยะห่างของการเหวี่ยงดาบได้แบบฉิวเฉียดและการโจมตีครั้งที่สองนั้นดู้เหมือนว่าจะทำให้มันชะงักไปครู่หนึ่งด้วย


เมื่อเห็นศัตรูหยุดชะงักไป เด็กสาวจึงรีบถอยออกมาการระยะดาบของ Rydic ทันทีแล้วร่าย Heal ให้กับตัวเอง "เกือบไปแล้ว..." เด็กสาวพูดกับตัวเองแล้วเตรียมโจมตีใส่ Rydic อีกรอบ...

Haine Healing Recovery 3 [=====]
Rydic Recovery Stun
Rydic Moved to Haine

ฮู่ม เสียงคำรามของมันดังก้องด้วยความโกรธพลางรีบขยับเกราะอันแข็งแกร่งของมันเข้ามาใกล้ไฮเน่ย์หวังที่จะโจมตี
Attack Rank A Tips : ระยะของการโจมตีด้วยอาวุธหอกนั้นไกลกว่าดาบ 3 ช่อง
ระยะห่างระหว่างเป้าหมาย : 4 ช่อง

Battle Selection : 1. โจมตีกายภาพ / 2. ใช้สกิล / 3. ใช้ไอเท็ม / 4. หลบหนี


select: โจมตีกายภาพ

เด็กสาวเริ่มใช้ความได้เปรียบของความยาวอาวุธของเธอในทันที เด็กสาวฟันใส่เกราะลอยได้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เด็กสาวระวังตัวมาขึ้นกว่าเดิม "โดนสับอีกรอบมีหวังได้กลับบ้านเก่าแน่เรา...."

Battle

Haine hit < Guard Rydic Damage -4 [======]x5
Rydic Missed Haine

โครม! เสียงดาบของเกราะลอยได้กระทบกับเสาที่เด็กสาวหลบการโจมตีของมันจนเกิดรอยบ่างลึกด้านในนั้นพลางหันมามองไฮเน่ย์ช้าพร้อมกับถอนดาบของตัวเองออกมาพร้อมโจมตีอีกครั้ง


เด็กสาวเริ่มถอยห่างออกมาจาก เกราะลอยได้มากยิ่งขึ้นแล้ว ก็ใช้ Heal รักษาตัวเองแล้วเตรียมการตอบโต้ทันที

Haine Heal Recovery 3 [=======]x0
Battle Rydic ATK < Guard Haine Damge-5 [===]
Haine Couter Rydic Damge -8 [=========]x4

ฮู่ม !!! เกราะลอยได้ ได้ฟาดดาบของตัวเองใส่ไฮเน่ย์อย่างรุนแรงแต่เพราะการโจมตีของมันนั้นเป็นแค่การเหวี่ยวดาบอันทรงพลังใส่เท่านั้นทำให้ไฮเน่ย์สามารถป้องกันการโจมตีได้ไม่ให้โดนจังๆและจังหวะที่มันกำลังจะง้างดาบไฮเน่ย์ได้ใช้ความถนัดของการใช้เคียวของตัวเองฟาดอัดกลางลำตัวของมันจนชะงักไป

Haine ขยับได้สอง Turn เนื่องจาก Rydic ติด Stun


เด็กสาวเริ่มหมดแรงเพราะการโจมตี "ไม่ไหว....." เด็กสาวเริ่มหันหลังแล้วออกวิ่งหนี ไปจากตรงนั้นทันที....

ตึกๆๆ . . . - เสียงฝีเท้าของเด็กสาวที่รีบวิ่งออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนก็มาหยุดอยู่หน้าทางเข้า ท่าทางเธอจำเป็นจะต้องพักผ่อนตรงนี้เสียแล้วเพราะบาดแผลและอาการบาดเจ็บภายในทำให้เธอเริ่มหมดแรงและท่าทางบริเวณนี้จะเป็นทางเข้าดันด้วยน่าจะมีใครผ่านมาพบกับเธอได้บ้าง

Player Selection : 1. พักตรงนี้ / 2. ยืนยันจะกลับเมือง


Select: 1 พักตรงนี้

ไฮเน่ย์ทิ้งตัวของเธอลงกับพื้นใต้ต้นไม้อย่างเหนื่อยอ่อน "นี้เรายังไม่แข็งแกร่งพอเหรอ?..... เรายังมีพลังไม่พอ...." เด็กสาวพูดกับตัวเองเบาๆ แล้วก็กพิงกายของเธอลงที่ต้นไม้นั้น แล้วก็เผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน...

เปรี๊ยะๆ . . . - เสียงแตกออกของบางสิ่งที่ถูกความร้อนเผาไหม้จนเกิดรอยร้าวและกระเด็นออกไป ทำให้สาวน้อยที่หลับไหลอยู่ลืมตาตื่นขึ้นในผ้าห่มสีเขียวน้ำตาลเข้มที่คลุมตัวเธอไว้อยู่เมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบกับชายหญิงคู่หนึ่งกำลังช่วยกันทำอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้ากองไฟแต่ดูเหมือนว่าทางฝ่ายหญิงที่มีหูประหลาดนั้นจะคอยกวนฝ่ายชายเสียมากกว่า



Player Selection : ทักทาย / หลบออกไปเงียบๆ


Select : ทักทาย

เด็กสาวค่อยๆขยับตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ แล้วก็สำรวจร่างกายตัวเอง "ยังครบ32แฮะ..."เด็กสาวก็นั้งมองดูคนทั้งสองแล้วก็พูดกับทั้งสอง "เออ....... ขอบคุณที่ช่วยหนูไว้นะค่ะ" ไฮเน่ย์นิ่งไปซักพักแล้วก็ถามต่อว่า "พวกคุณเป็นใครหรอ??" พลางค้นหาขวดเหล้าของตัวเอง...

?? : อ้าวตื่นแล้วหรอ? - หญิงสาวเอ่ยเสียงร่าเริงพลางหันมาหาไฮเน่
?? : สลบไปนานเชียว นึกว่าจะไม่รอดซะแล้วซะอีก
?? : นี่ๆ พอเลยเธอน่ะ - ชายหนุ่มเดินตามหลังหญิงสาวผมสีชมพูพลางดึงคอเสื้อยกร่างเล็กนั่นขึ้นมาอย่างง่ายได้
?? : อะไรเล่าราเทลล่ะก็ ชั้นไม่ได้พูดอะไรผิดซักหน่อย ปล่อยน้าา!!
ราเทล : ชั้นก็ไม่ได้บอกว่าเธอพูดผิดหรอกนะ ก็แค่หัดสำรวมกับคนเพิ่งได้สติซะบ้าง . . . - ชายหนุ่มเอ็ดพลางหันมาหาไฮเน่ที่นั่งอยู่ - เป็นยังไงบ้าง? แผลคงไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย? - ชายหนุ่มเอ่ยพลางชี้ไปที่รอยแผลจากดาบของเรดิกตรงเอวของเธอ - มิยาบิ เธอไปดูหม้อนั่นก่อนเดี๋ยวชั้นไปปรุงให้แล้วอย่าคิดปรุงเองล่ะ
มิยาบิ : โถ่รู้แล้วน่า ก่อนอื่นก็ปล่อยชั้นก่อนซี่!! > /// < - หญิงสาวโวยวายพลางดิ้นไม่เลิก ราเทลเองก็ถอนหายใจก่อนจะวางเธอลงช้าๆ
มิยาิบิ : ยี้! ราเทลบ้าาา - หญิงสาวยียวนพลางรีบเดินไปดูหม้อเมื่อครู่นี้ส่วนราเทลเองก็ได้นั่งลงพลางมองดูไฮเร่อย่างพิจารณา
ราเทล : จากสภาพแล้วคงไม่มีปัญหาอะไรสินะ ว่าแต่เธอนี่จะเรียกว่ากล้าหรือบ้าบิ่นดีนะ? ถึงได้มาลงดันเจี๊ยนนี่คนเดียวทั้งๆที่ยังเป็นคราสแรกอยู่น่ะ? - ชายหนุ่มพูดด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉยของเขาก่อนจะนึกขึ้นได้ - อ้อ จริงสิ ชั้นชื่อราเทล คราสวิสาทยินดีที่ได้รู้จักนะ เอ่อ  . .?


" ไฮเน่ย์ค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"เด็กสาวตอบพร้อมกับส่งยิ้มเล็กๆให้และถามราเทลว่่า "พวกคุณมาทำอะไรที่นี้ค่ะ??"

ราเทล : ยินดีที่ได้รู้จักนะไฮเน่ย์ พวกเรามาล่าอีลูเนี่ยมเอาไว้เสริมของน่ะ เธอมาเปลี่ยนไนท์สินะ ไปกับพวกเราไหม?

เด็กสาวได้ยินราเทลพูดแล้วก็รู้สึกเกิดอาการอายปนความดีใจอย่างบอกไม่ถูก "ไปค่ะ ขอบคุณมากๆนะค่ะ" ไฮเน่ย์ตอบแล้วก้มหน้าลงอืนด้วยความอาย แล้วก็ยกขวดเหล้าของตัวเองขึ้นดื่ม แล้วก็นั่งนิ่งเงียบไป

มิยาบิ : เน่ราเทล - เสียงของหญิงสาวเอ่ยเรียกชายหนุ่มกำลังคุยกับเด็กสาวอยู่พลางเดินมาหา
ราเทล : ? มีอะไรหรอมิยาบิ?
มิยาบิ : จะไหวหรอ? เรามาล่าม้าดำกันเชียวนะ แล้วเด็กตัวเล็กๆแบบนั้นจะมาแท็งค์ให้เราได้รึ?
ราเทล : อ่า ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ตอนนี้เราก็ช่วยไฮเนย์เปลี่ยนคราสก่อนก็แล้วกัน
มิยาบิ : ม๊ะ เอาแบบนั้นก็ได้ มันก็ดร็อปเหมือนกันนี่นะ ล่าง่ายกว่าด้วย
ราเทล : อาหารเสร็จแล้วสินะ งั้นมาทานกันเถอะ - ชายหนุ่มว่าพลางลุกขึ้นก่อนจะหยิบถ้วยเล็กๆขึ้นมาตักซุบก่อนจะยื่นให้ไฮเน่ย์
ราเทล : ทานซะนะร่างกายจะได้อุ่นๆ


เด็กสาวรับถ้วยซุปจากมือราเทลพลางพูดขอบคุณเบาๆ ก่อนที่จะเริ่มกินซุปในถ้วย เมื่อจัดการซุปในถ้วยจนหมดแล้ว เด็กสาวก็ถามราเทลว่า "แล้วเราจะเริ่มเดินทางการเมื่อไหร่คะ??"

ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้กับคสามกระตือรือร้นนั้นก่อนจะวางถ้วยซุบลงช้าๆ

ราเทล : พร้อมเมื่อไหร่ก็ลุยกันได้เลย ชั้นกับมิยาบิจะคอยสนับสนุนไฮเน่ย์เอง แต่ก็ต้องระวังเวลาลากมากด้วยนะ มอนที่นั่นค่อนข้างโหดอยู่ใช่มั้ยล่ะ? คลาสสวอทแมนอาจจะยากไปหน่อยสำหรับลากมอนจำพวกนี้แต่ถ้าทีละตัวสองตัวล่ะก็พอไหวอยู่ - ชายหนุ่มอธิบายพลางพูดให้กำลังใจไฮเน่ย์พลางเดินมาใกล้ๆเธอ - มั่นใจและเชื่อมั่นในเคียวของเธอสิ

มิยาบิ : นี่ รา้เทลล อย่ามัวแต่ปลอบยัยนั่นเลย พวกเราก็มีเควสของตัวเองเหมือนกันนะ - หญิงสาวเท้าสเอวพลางพูดเรียกให้ราเทลหันมาสนใจบ้าง

ราเทล : อ้อ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ที่นั่นก็มีมอนที่ดรอปของเควสอยู่เหมือนกัน อีกอย่างไม่มีคนลากด้วย เดี๋ยวจะเหนื่อยกันซะเปล่าๆ ช่วยๆกันไปแหละดีแล้ว


"ค่ะ.... ถ้าหนูได้ขอทำเควสครบแล้ว หนูจะช่วยพวกคุณทำเควสค่ะ" เด็กสาวตอบแล้วยิ้มบางๆให้ จากนั้นก็ยิบอาวุธของเธอแล้วก็ลุกขึ้น "เอาละ... จากไปกันหรือยังค่ะ??"

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 10-11-2010 22:49:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 1-12-2010 08:08

PREVIOUS

"อะ.. อื่อ" อลิสตอบรับพลางหันรีหันขวางเล็กน้อย เนื่องด้วยยังไม่เคยชินกับที่นี่ สักครู่จึงเห็นห้องอาบน้ำและเดินเข้าไป เด็กสาวค่อยๆชำระล้างร่าวกายตัวเองไปพร้อมกับฮัมเพลงเปนทำนองเบาๆเอื่อยๆไปเรื่อย
วันนี้เรื่องเยอะจิงน้า... ทำไมชั้นต้องเกิดมาโดนคำสาปบ้าๆนี่ด้วยนะ? ไม่งั้นก็คง... เด็กสาวคิด แวบหนึ่งภาพของเด็กหนุ่มมือปืนฝีมือดีที่เพิ่งเจอกันก่อนหน้านี้ก้อโผล่ขึ้นมาในสมอง ใบหน้าหวานแดงขึ้นอย่างไร้สาเหตุ
"อ๊ะ ชั้นเปนอะไรไปเนี่ย?!~ ไม่น้าๆๆๆ ชั้นไม่มีทางชอบหมอนั่นหรอก" มือเรียวยกขึ้นตกหน้าตัวเองสองสามครั้ง ก่อนจะรีบจัดการใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยเหมือนเดิม "ต้องเปนเพราะวันนี้มีเรื่องเยอะๆแน่ๆเลย ชั้นถึงเพ้อไปขนาดนี้.." เด็กสาวพึมพำกับตัวเองแล้วค่อยๆเปิดประตูห้องน้ำออกมา เเดินตรงไปหาลูมิน่าซังที่นั่งคอยอยู่
"ห้องน้ำว่างแล้วค่ะ ^^" ลูมิน่าซังก็น่าจะอาบสักหน่อยนะคะ แล้วเราค่อยไปต่อกัน"

หญิงสาวที่ถูกเรียกค่อยๆหันมาหาอลิสช้าๆ

ลูมิน่า : จ้า เดี๋ยวไปแล้วล่ะ - หญิงสาวเอ่ยพลางยิ้มบางๆให้ก่อนจะหันมาอ่านเอกสารต่ออีกนิดหน่อยพลางหยิบมาให้อลิส
ลูมิน่า : ลองอ่านแล้วทำความเข้าใจดูนะ - หญิงสาวเอ่ยเบาๆพลางเดินปรี่ตรงไปในห้องน้ำทันที

*ข้อความจากกระดาษที่ลูมิน่าส่งมาให้*

'' หน่วยข่าวกรองของฝ่ายเราส่งข่าวมาว่า เมืองหลวงพรอนเทร่าเริ่มเคลื่อนไหวกันอย่างลับๆเพราะพวกนั้นได้ตัวของชายคนนั้นไปแล้ว จงรีบลักพาตัวเป้าหมายมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่พวกมันจะเริ่มตรึงกำลังมากเข้าไปทุกที ทางฝ่ายเราได้ส่งกำลังคนไปสืบหาดูแล้ว ส่วนกลุ่มของ ลูมิน่า , เรียวเฮ , ซึบารุ ขอให้เริ่มเคลื่อนที่ทันทีหลังฟ้าสาง ขอให้ระวัง พี่น้องมรกต โครอาร์และโคว์ตี้ เอาไว้ให้ดีด้วย สองคนนี้มีความสามารถทางการรบสูงมาก เป็นไปได้ให้หลีกเลี่ยงการเข้าปะทะกับสองคนนี้ไม่ว่าจะตรงๆหรือทางอ้อมก็ตามเพื่อลดความสูญเสียของฝ่ายเรา


ทำไมกัน... คุณโคร์อามาเกี่ยวอะไรด้วยกัน..? เด็กสาวนั่งลงที่เกี้าอี้แทนที่ลูมิน่าซังพลางครุ่นคิดและขมวดคิ้ว เธออ่านข้อความซ้ำอีกรอบเพื่อจดจำรายละเอียดให้ได้หมด แล้วจึงวางไว้บนโตะให้เรียบร้อยเหมือนเดิม ก่อนที่จะค่อยๆผล็อยหลับไป ร่างกายบอบบางราวกับกลับผู้หญิงค่อยๆหายไป แทนที่ด้วยเด็กหนุ่มที่รูปร่างใกล้เคียงกันแต่ดูร่างเพียวกำยำกว่า เส้นผมกลับมาสั้น ใบหน้าคมเข้มแต่ยังแลดูหวานเฉกเช่นเดิมอยู่ ขนตาหลับพริ้มหลังจากที่ผ่านเหตุการณ์และเรื่องต่างๆมามากมาย... รอเพียงแอสฯสาวอีกคนเพื่อร่วมออกเดินทางในยามรุ่งสางนั้น

ฟู่มเสียงสายลมโหมพัดเข้ามาอย่างแรงแสดงให้รู้สึกว่ากำลังจะมีการต่อสู้ที่ยากลำบากสำหรับชายหนุ่มที่เพิ่งเข้าร่วมสมาคมมาใหม่ๆ ตึกๆๆ เสียงฝีเท้าของลูมิน่าและแอสฯหน่วยเดียวกันวิ่งตรงมายังอลิสที่ยืนอยู่

ลูมิน่า : ได้เรื่องแล้วล่ะ พวกนั้นยังอยู่ที่เดิม พวกเรารีบไปที่ไอซุสกันก่อนที่หน่วยสอดแนมจะต้านไว้ไม่อยู่เถอะ - หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบและแน่วแน่


"ครับ!" เด็กหนุ่มตอบรับหนักแน่น พลางกระชับอาวุธปืนในมือให้แน่น เขาพยายามประกบตัวตามลูมิน่าซังและเกาะกลุ่มกับคนในหน่วยอย่างว่องไว ด้วยประสาทสัมผัสและการจดจำของนักดนตรีทำให้ไม่ยากที่จะเรียนรู้จากพวกเขา อลิสจ้องมองตรงไปยังข้างหน้าและรอดูเหตุการณ์ต่อไป

หลังจากที่หน่วยของลูมิน่าได้ฟ่าทะเลทรายมาได้ไม่นานนักพวกเค้าก็ได้มาหยุดอยู่ตรงหน้าผืนหญ้าสีเขียวแบ่งเขตแดนระหว่างทะเลทรายและที่ราบอันเขียวขจีนี้ ลูมิน่ามองไปยังรอบๆพลางจับสายลมอ่อนๆอย่างบางเบา

ลูมิน่า : เริ่มแล้วสินะ .  . .- หญิงสาวเอ่ยบางเบาพลางหลับตาลงช้าพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ



เรียวเฮ : อย่ามัวแต่ลังเลสิ~ มัวแต่ห่วงเรื่องเล็กๆน้อยๆ เดี๋ยวงานจะล่มเอานา~ - ชายหนุ่มผมสีม่วงสนิทเอ่ยเสียงร่าเริงพลางยิ้มร่าให้กับท่าทีนั้นของลูมิน่า

ลูมิน่า : เฮอะ ไม่ต้องมาสอนชั้นหรอกน่า ทำงานของตัวเองให้ดีก็แล้วกัน - หญิงสาวสบัดแขนเบาๆพลางเดินนำหน้าไปเล็กน้อยส่วนชายหนุ่มผมสีน้ำเงินสว่างที่เป็นหัวหน้าหน่วยเช่นเดียวกับลูมิน่าและเรียวเฮก็ได้แต่ยิ้มแห้งพลางห้ามทั้งคู่ไม่ให้ทะเลาะกัีน



ซึบารุ : น่าๆ ทั้่งสองคนอย่าเพิ่งแตกคอกันเองสิครับ พวกเรายังมีงานต้องทำกันอีกนะ. . . แล้วก็จะไม่วางแผนกันหน่อยหรอครับ?

ลูมิน่า :  นั่นสินะ จริงของนาย - หญิงสาวหันกลับมาพลางนึกคิดบางอย่าง

เรียวเฮ : ฮะๆ ชั้นไม่ว่าไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่สำหรับแผนน่ะนะ มีแค่สิ่งเดียวที่ต้องระวังไว้ก็คือ

ลูมิน่า : โครอาร์กับโคว์ตี้. . . - หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ

ซึบารุ : ครับ ถ้าสองคนนั้นเคลื่อนไหวพวกเราคงทำอะไรกันลำบากน่าดู

ลูมิน่า : ชั้นเคยประดาบกับโครอาร์มาแล้วครั้งนึง รู้ได้เลยล่ะว่าหล่อนน่ะเก่งเกินไป ชั้นสู้หล่อนไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว . . .

ซึบารุ : หวา หัวหน้าลูมิน่ายังเทียบไม่ได้แล้วพวกผมล่ะฮะๆ

เรียวเฮ : เฮ้ๆ ถึงจะเก่งแค่ไหนก็เหอะ 10 รุม 1 คงจะตรึงมือบ้างแหละน่า

ลูมิน่า : ไม่หรอก สำหรับโครอาร์แล้วไม่ใช่เรื่องยากเลย ดาบสองมือที่หล่อนใช้น่ะ เห็นแบบนั้นน้ำหนักเบามากเลยนะอีกทั้งยังบางและคมอีกด้วยถ้าประหมาดหล่อนแม้แต่นิดเดียวฝ่ายเราต่างหากที่จะแพ้เพราะงั้นถึงจะได้เปรียบยังไงก็ห้ามชะล่าใจเด็ดขาด. . .

ซึบารุ : หน่วยของผมจะคอยดูลาดเลาแถวๆทางออกเอง ถ้าโครอาร์กับโคว์ตี้เคลื่อนไหวหน่วยเราจะให้สัญญาณทันทีรบกวนเรื่องเวลาด้วยนะครับ

เรียวเฮ : ไว้ใจได้เลย ลงชั้นเข้าไปเอี่ยวด้วย งานนี้หมูๆ~

ลูมิน่า : อื้ม ฝากระวังหลังให้ด้วยก็แล้วกัน

Player Selection : เข้ากลุ่มกับ Lumina & Ryohei บุกเข้าไปใน Izude / เฝ้าระวังตรงทางออกของ Izude - Join Tsubaru's Party


Select : เข้ากลุ่มกับ Lumina & Ryohei บุกเข้าไปใน Izude
เด็กหนุ่มที่ฟังพวกเขาพูดคุยกันมาตลอด ได้แต่ยืนอยู่นิ่งๆและหันไปพยักหน้าให้กับลูมิน่าซังเล็กน้อย
ผมไม่อยากปะทะกับคุณโคร์อาร ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผมไม่อยากต่อสู้กับเขาจิงๆ อลิสคิดและเอ่ยแนะนำตัวขึ้น
"ผมคิราริ อลิส ยินดีที่ได้ร่วมงานด้วยครับ ขอคำแนะนำด้วย.. ซึบารุซัง เรียวเฮซัง" พูดจบเด็กหนุ่มยิ้มพร้อมกับยกมือขึ้นมาโบกเปนเชิงทักทาย "ผมว่าเรารีบเข้าไปกันดีมั้ยครับ?"

ตึกๆ เสียงฝีเท้าทั้งสามคนได้วิ่งเข้ามาในเมือง Izude ที่เงียบสงัดลงอย่างน่าแปลก แต่ไม่ใช่บรรยากาศที่น่าสงสัยอะไรเมื่อมีเสียงระเบิดดังขึ้น ตูม!!

เสียงศรทมิษพุ่งทะลุออกมาจากด้านในก่อนที่ทั้งสามจะหลบมันได้อย่างฉิวเฉียด
เรียวเฮ : ท่าทางหมอนั่นจะอยู่ที่จริงๆด้วยแฮะ ฮะๆ . . . -ชายหนุ่มหัวเราะร่าพลางติดกาต้าของตัวเองไว้ที่หลังมือ
ลูมิน่า : ฮึ่ย . . . กราเดี้ยนฮารุ . . . ไปกันเถอะ ทางนั้นก็คงจะแย่แล้ว - หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะรีบวิ่งตรงไปยังสนามรบกลางเมือง



ตูม!!!
ฮารุ : Dark Soul sei Flame!! - ลูกไฟและศรสีดำสนิทจำนวนหนึ่งพุ่งออกไปรอบๆโจมตีเหล่าหน่วยสอดแนมที่ล่วงหน้ามาก่อน
Assasin ( 4 ) : กรี๊ด!! - ร่างของทีมนักฆ่ากระเด็นไปติดกำแพงต่อหน้าต่อตาลูมิน่า หญิงสาวกัดฟันแน่นก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปหาฮารุทันที
ฮารุ : หืม!? ชิ! - เปรี้ยง!! เสียงโล่เวทย์มนต์กระทบกับกาต้าของลูมิน่าจนเกิดแรงปะทะอย่างแรงฮารุได้กำมือก่อนจะรวบรวมพลังและปล่อยออกผลักลูมิน่าออกไป
ฮารุ : โฮ่ ใบมีดแหวกอากาศลูมิน่ามาเองเลยหรอ? ท่าทางพวกนั้นจะเอาจริงนะเนี่ย~ - ชายหนุ่มหอบเบาๆพลางจ้องมองมายังลูมิน่า
ลูมิน่า : ชั้นเองก็ไม่คิดว่ากราเดี้ยนอย่างคุณจะรับงานนี้เพียงคนเดียวเหมือนกันกราเดี้ยนฮารุ
ฮารุ : ฮะๆๆ จะให้ชั้นทำงานร่วมกับคนเยอะๆน่ะไม่เอาด้วยหรอกนะ เพราะชั้นขี้เกียจฟังเสียงบ่นน่ารำคาญน่ะ
Assasin ( 5 ) : ย๊ากกก!! - ฟู่มเสียงกาต้าแหวกอากาศหวังจะมาทำร้ายฮารุจากด้านหลังแต่ก็ไม่สำเร็จชายหนุ่มยกมือขึ้นมาจับใบมีดนั้นไว้อย่างง่ายดาย
ฮารุ : โฮ่~ แค่นี้ฆ่าชั้นไม่ได้หรอกนะ แค่แกเข้ามาในรัศมีชั้น 5 เมตรชั้นก็รู้การเคลื่อนไหวของแกแล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานก่อนจะซัดแรงดันอากาศเข้าใส่นักฆ่าคนนั้นเข้าอย่างจังจนกระเด็นออกไป

Battle Haru VS Lumina's Party : (Lumina , Alice , Ryohei , Assasin 3 , Assasin 4 , Assasin 5)


อะไรกัน ทำไมแม่แต่ลูมิน่าซังก็รับมือกับคนๆนี้ได้ยากงั้นหรอเนี่ย?! เด็กหนุ่มคิด
"ฮึ๋ย" อลิสสบถ สองมือยกปืนคู่ใจขึ้นมาพร้อมใส่กระสุนเต็มแม็ก ถ้าโจมตีประชิดลำบากคงต้องลองโจมตีระยะไกลสักหน่อยละ..
เด็กหนุ่มกระโดดพุ่งตัวหลบหลีกการโจมตี แล้วยิงเข้าที่ขาทั้งสองข้างเปนอันดับแรก หวังว่าจะได้ผลนะ!! จะได้สกัดการโจมตีของหมอนั่นได้ อลิสไม่รอช้าปามีดสั้นเข้าไปสมทบอีกรอบ และรอจังหวะดูการโจมตของคนอื่นๆไปด้วยไม่ให้โดนฝ่ายเดียวกัน

Haru : Hight Wizard : ?? Stauts HP [==========]x??
Lumina : Assasin : ATK : S DEF : A HP : B MAGIC : A DEFT : S TECH : S  [==========]x5
Ryohei : Assasin : ATK : A DEF : A HP : A MAGIC : B DEFT : S TECH : A [==========]x6
Assasin 3 :  ATK : A DEF : C HP : MAGIC : C DEFT : A TECH : B [==========]x2
Assasin 4 : ATK : A DEF : C HP : MAGIC : C DEFT : A TECH : B [==========]x2
Assasin 5 : ATK : A DEF : C HP : MAGIC : C DEFT : A TECH : B [==========]x2

เมื่ออลิสชักปืนออกมาจังหวะนั้นเองเหล่านักฆ่าก็ได้กรูกันเข้าไปหาฮารุพร้อมๆกันทันที
ฮารุ : วิ้ว~ เคลื่อนไหวกันได้ดี~ แต่ว่า~ มันก็แค่นั้นแหละนะ~ - ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางร่ายวงเวทย์ขนาดใหญ่ขึ้นมา

Haru Increase AGI : Lumina , Alice , Ryohei , Assasin 3 , Assasin 4 , Assasin 5 Deft ลดลงหนึ่งระดับ

ลูมิน่า : ชิ!? - หญิงสาวชะงักทันทีเมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองหนักขึ้น
เรียวเฮ : หนอยแก . ! - ชายหนุ่มขว้างมีดออกไปแต่ดูเหมือนว่าเพราะร่างกายของเขาหนักขึ้นจนไม่อาจเล็งได้ดีเท่าไหร่นัก
ฮารุ : ฮึๆ~ อย่าลืมสิว่าคราสชั้นน่ะคือ Hight Wizard เชียวนะ~ คงไม่โดนพวกนายเชือดนิ่มง่ายๆหรอกนะ~ หืม? - เปรี้ยงๆ! เสียงกระสุนปืนที่อลิสยิงออกหวังผลที่ขาของฮารุก็ได้ถูกสะกัดไว้ด้วยลูกบอลสีดำสนิทนั้นพลางกลืนลูกกระสุนนั้นหายไป
ฮารุ : เห?~ เธอมีพวกโจมตีอาวุธระยะไกลด้วยหรอนี่? เอาล่ะจะเริ่มกันได้รึยัง? - ชายหนุ่มยิ้มเย้ยก่อนจะดีดนิ้วของตัวเองสร้างศรเวทย์ขึ้นมาจำนวนมาก
ลูมิน่า : ฮึบ . . . เรียวเฮ ชั้นจะเข้าไปก่อนระวังหลังให้ด้วย! - หญิงสาวเอ่ยเสียงดังก้องก่อนจะถีบตัววิ่งออกไป
เรียวเฮ : โอ้!! - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับวิ่งขนาบลูมิน่าไปเช่นกันตามด้วยทีมอีกสามคนเข้าไปตะลุมบอนฮารุที่ยืนอยู่ในท่าที่ไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่
ฮารุ : ฮึ~! - ชายหนุ่มยิ้มพลางกระโดดหลบกาต้าที่พุ่งลงมาอย่างแรงของลูมิน่าหญิงสาวได้กลับตัวพร้อมกับต่อยไปในระดับหน้าอกของเขาหวังจะฆ่าในครั้งเดียวแต่ก็ไร้ผลฮารุได้ใช้ฝ่ามือร่ายเวทย์หยุดกาต้านั้นไว้ก่อนจะถอยหลังออกมาพร้อมกับร่ายมนต์เคลื่อนที่หายไปเมื่อเรียวเฮเข้ามาใกล้เขา
เรียวเฮ : บ้าเอ้ย ไวชิบ!
ลูมิน่า : ว่าแล้วเชียวว่าแค่ลูกไม้ตื้นๆใช้ไม่ได้ผลจริงๆด้วย . . . - หญิงสาวกรอดฟังแน่นด้วยความเจ็บใจ
ฮารุ : ฮึๆ~ หืม? - เปรี้ยง! เสียงมีดสั้นของอลิสพุ่งมาหาฮารุจังหวะที่เขากำลังหลบการโจมตีเมื่อครู่
ฮารุ : ชิ น่ารำคาญชะมัดเลยแฮะหมอนั่น - ชายหนุ่มเหลือบสายตาไปมองอลิสพลางร่ายศรสีดำหันมาทางอลิสก่อนจะยิงออกไปด้วยความเร็วแต่เนื่องจากระยะค่อนข้างไกลทำให้อลิสไหวตัวได้ทันและหลบการโจมตีนั้นได้
ลูมิน่า : ฮึ่ม! - หญิงสาวกระโดดตามขึ้นไปบนอากาศพลางฟาดกาต้าใส่ฮารุอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้ขาของเธอเตะระหว่างเอวของชายหนุ่มฮารุเองก็รับการโจมตีของเธอได้ด้วยมือเปล่าทำให้เธอรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นมีประสบการณ์การต่อสู้มาโชกโชนเหมือนกัน
ฮารุ : ทำได้แค่นี้หรอ? - ชายหนุ่มแสยะยิ้มก่อนจะต่อยด้วยออร่าสีดำในมือของตัวเองใส่ลูมิน่าจังหวะนั้นเองหญิงสาวได้เลื่อนกาต้าขึ้นมากันไว้เลยแค่ทำให้เธอล่าถอยออกมาจากฮารุเท่านั้น เรียวเฮเองก็ได้ขว้างมีดสั้นช่วยขัดจังหวะการเคลื่อนไหวของฮารุไว้เช่นกันเมื่อสิ้นสุดการปะทะกันอย่างดุเดือด ดูเหมือนว่ากราเดี้ยนฮารุนั้นจะให้ความสนใจกับบางอย่างที่อยู่ด้านหลังของพวกลูมิน่าพลางรีบพุ่งตัวฝ่าพวกหล่อนไปหยุดหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ท่าทางจะไม่ใช่คนของโลกนี้เลยและดูเหมือนว่าทางฝ่ายลูมิน่าเองจะหยุดรอดูท่าทีของฮารุด้วยและไม่อาจรู้ว่าหมอนั่นคิดจะทำอะไรอีกเพราะงั้นจึงเลือกที่จะไม่ขยับก่อนดีกว่า
ลูมิน่า : นั่นมัน! - ลูมิน่าเอ่ยเสียงหลงเมื่อฮารุทำท่าเหมือนกับหยิบการ์ดสีดำขึ้นมา
ฮารุ : Card Input . . Arc angling's - เมื่อชายหนุ่มเอ่ยคำพูดบางอย่างออกมาการ์ดก็ค่อยๆเข้าไปในร่างกายของเขาพลางมีออร่าสีน้ำเงินห่อหุ้มตัวของฮารุไว้
System : Haru Plug in [ Arc Angling's Card] Recovery HP 4 Point & Sp 7 Point Every Turn
เมื่อฮารุเอ่ยบางอย่างขึ้นพร้อมกับตะโกนออกมาอีกทั้งยังพุ่งตัวเข้าไปปะทะกับลูมิน่าด้วยเช่นกัน

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 10-11-2010 23:00:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 12-11-2010 06:52


ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางดึงอิซึมิมาสวมกอดหลวมๆ
ริคัลน่า : ยินดีต้อนรับนะ แต่ว่า. . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาพลางผละร่างเด็กสาวออกจากอ้อมกอดช้าๆพร้อมกับมองตาของเธอ
ริคัลน่า : ตอนนี้คงจะไม่เหมาะเท่าไหร่เอาไว้พรุ่งนี้ตอนเช้าพวกเราค่อยไปที่ 'โบสถ์' ด้วยกันนะ - ริคัลน่าเอ่ยบางเบาพลางเอามือของเด็กสาวมาแตะที่แก้มของตัวเอง
ริคัลน่า : วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้วกลับไปพักผ่อนด้วยกันเถอะนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางขยิบตาให้เด็กสาวหรือคนรักของตัวเองเบาๆ


" อะ.. " อิซึมิสะดุ้งตัวเล็กน้อยที่จู่ก็โดนสวมกอดอย่างไม่ตั้งตัว แต่ก็ไม่ได้มีทีท่าขัดขืนอะไรและหลับตาพริ้มอยู่เฉยๆ จนกว่าเจ้าตัวจะพอใจ
" อื้ม ได้สิ.. " รอยยิ้มอย่างอ่อนโยนผุดขึ้นมาน้อยๆ ก่อนจะเดินควงแขนของริคัลน่าไปอย่างช้าๆ
" นี่.. นายรู้รึเปล่า.. ชั้นน่ะ .. จริงๆแล้ว.. " เธอพูดอย่างแผ่วเบาโดยที่ไม่ทราบว่าเขาได้ยินหรือเปล่า แต่ก็ยังคงพูดต่อไปช้าๆ พร้อมกับใบหน้าที่ค่อยๆกลายเป็นสีชมพูดอ่อนๆ
" ชั้นน่ะ.. ชอบนายนะ .. "


O w O!'' ชายหนุ่มชะงักพลางอึ้งค้างครู่หนึ่งเมื่ออิซึมิมาสารภาพรักเขาอย่างกระทันหันแบบนี้ ใบหน้าของชายหนุ่มแดงระเรื่อก่อนจะเอามือมาปิดปากตัวเองพร้อมกับเบือนหน้าหนีแก้เก้อ
ริคัลน่า : อ่ะ เอ้อ . . . - ชายหนุ่มพูดตะกุกตะกักพลางควันออกหัวเล็กน้อยพลางจูงมืออิซึมิเดินกลับตรงดิ่งไปที่ห้องพักทันที
ริคัลน่า : แฮกๆ . . . - เนื่องจากไม่ค่อยจะได้ออกกำลังกายอะไรหนักๆมานานจึงเล่นเอาชายหนุ่มหอบเล็กน้อย (เพราะจากโบสถ์มาถึงห้องพักมันก็ไกลอยู่พอสมควร) - ละเล่นสารภาพรักกันกลางแจ้งบะแบบนี้ ชั้นอายนะอิซึมิ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางรวบเอวของคนรักไว้พร้อมกับโน้มคอลงมาจุมพิศเธอเบาๆ


" อะ.. อือ.. " เสียงของอิซึมิคราง ออกมาในลำคอเบาๆ ก็ได้ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ได้เอาคืนชายหนุ่ม
" ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่ .. ก็เหมือนกับตอนที่นายชอบทำเราบ่อยๆยังไงล่ะ.. " เธอขมิบตาและแลบลิ้นออกมาหยอกริคัลน่า
ริคัลน่า : = /// =''' อะไรกัน . . .ผมไม่ได้ทำเรื่องน่าอายต่อหน้าคนอื่นซักหน่อย - ชายหนุ่มแก้ตัวน้ำขุ่นพลางหน้าแดงระเรื่อ

" เพราะงั้น.. วันนี้ .. " อิซึมิค่อยๆดันตัวชายหนุ่มไปที่เตียงอย่างช้าๆ ก่อนจะขึ้นคร่อมชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มเล่ห์นัย
" ชั้นจะเอาคืนให้หมดเลยล่ะ .. " ดูเหมือนริคัลน่าจะเกร็งตัวขึ้นเมื่อเธอจับใบหน้าของเขาทั้งสองข้างช้าๆ และ ค่อยๆ ก้มหน้าลงไปประกบปากจูบชายหนุ่มอย่างดูดดื่มเป็นเวลานาน ..
ริคัลน่า : เอ๋? เดี๋ย .. . อึ! - ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะห้ามก็ถูกริมฝีปากน้อยๆของคนรักของเค้าหยุดเอาไว้พลางเกร็งคอเล็กน้อยก่อนจะเป็นยินยอมให้เด็กสาวจูบเขา


" อะ.. อืม .. "
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มเกร็งตัวมากขึ้น ทำให้เด็กสาวได้ใจ ค่อยๆแลกลิ้นอย่างช้าๆ และรุกเข้าใส่อย่างต่อเนื่องโดยไม่มีทีท่าจะหยุดแม้แต่น้อย ยังคงแกล้งชายหนุ่มโดยการดีฟคิสแบบไม่ให้ตั้งตัวและไม่ยอมให้ถอย ลมหายใจของเธอค่อยๆดังขึ้นอย่างช้าๆ ก็ได้ใช้มือทั้งสองข้างดันศรีษะของริคัลน่าให้เข้ามาใกล้ๆ และค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเขาออกจนถึงแค่หน้าท้อง แล้วค่อยๆผละริมฝีปากออกมาอย่างช้าๆ เพื่อหายใจอย่างเต็มที่ และก็ได้แสยะยิ้มอีกรอบ ก่อนจะลงมือจูบชายหนุ่มอีกรอบอย่างไม่มีให้รอพัก



ชายหนุ่มตาลุกวาวขึ้นทันทีที่มือของอิซึมิได้เลื่อนลงมาปลดเปลื้องเสื้อเชิตที่เขาสวมใส่ไว้อยู่ แม้ว่าจะพยายามเอามือปัดแต่เด็กสาวกลับรุกที่ริมฝีปากของเขามากขึ้นจนชายหนุ่มถูกเด็กสาวดันไปติดกับกำแพงใกล้ๆ ใบหน้าที่แดงและลมหายใจที่พยายามจะสูดเข้าไปเมื่อเด็กสาวเปิดช่องว่างของปากเขาและเธอช้าๆ

ริคัลน่า : อึ่ก . . .อิ . . อืออ - ชายหนุ่มหลับตาพริ้มพลางปล่อยให้เด็กสาวที่ไม่มีทีท่าว่าจะละจากจูบเขาเลยแม้แต่น้อย


" อืม .. " เมื่อเวลาผ่านไปได้ซักพัก เธอก็ได้ค่อยๆหยุดลง และถอนริมฝีปากออก ก่อนจะค่อยๆ ลงนอนข้างๆชายหนุ่มและหอบอยู่เป็นจังหวะช้าๆ
" แฮะๆ เป็นยังไงบ้างล่ะ.. เหนื่อยไหม? แฮ่ก..  "



ชายหนุ่มหายใจเบาๆพลางหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์มาหาอิซึมิ

ริคัลน่า : อย่าดูถูกกันสิครับ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางเลื่อนมือไปลูบไล้ขาเรียวสวยน้อยๆของอิซึมิเบาๆ ก่อนจะไล่ไปหาสะโพกของเธอช้าๆ พลางวนตรงเป้ากางเกงอย่างยั่วยวน
ริคัลน่า : ถ้าคิดจะให้ผมใช้หนี้คืนน่ะ ~ - ชายหนุ่มเว้นเสียงนิดหน่อยพลางกดผ้าตรงเป้ากางเกงของเด็กสาวจนยุบเข้าไปด้านใน - อิซึมิจังคงอ่อนยวบไปก่อนแล้วล่ะ~


" ขะ.. ขี้โกงนี่นา.. อือ.. " เธอครางออกมาในลำคออย่างไม่ได้ตั้งใจเมื่อมือของชายหนุ่มใช้นิ้วกดไปโดนตรงนั้นของเธอ
" อือ.. " อิซึมิเม้มปากแน่นและกระตุกตัวเล็กน้อยช้าๆ ก่อนจะพยายามค่อยๆลุกขึ้นมาปิดกระโปรงห้ามไม่ให้ชายหนุ่มทำ แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่



ริคัลน่า : หืม~? ว่าอะไรนะครับ~? - ชายหนุ่มยิ้มหวานอย่างพอใจก่อนจะค่อยๆชอนนิ้วเปิดทางให้ผ้าที่ปิดบังเนินขาวนั้นออกพร้อมกับกดนิ้วเข้าไปในเนินเนื้อนั้นอย่างแรง


" อือ! " อิซึมิกระตุกตัวทันทีที่นิ้วของริคัลน่าได้เข้าไปอย่างแรง และก็ได้หน้าแดงก่ำขึ้น " ยะ.. อย่าน้า.. อย่ามองน้า.. " เธอพูดตะกุกตะกักอย่างเขินอายเมื่อชายหนุ่มได้เปิดแพนตี้ของเธอออกไป



ริคัลน่า : ฮึๆ~ - ชายหนุ่มทำเสียงในลำคอพลางดึงร่างของอิซึมิให้มาค่อมบนตักของเขาไว้
ริคัลน่า : คิกๆ ผมจะทำให้อิซึมิรู้สึกดีเองนะ~ - ชายหนุ่มพูดเสียงหวานพลางลูบเนินผาของเด็กสาวที่เริ่มเปียกเบาๆก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช้าๆและลึก


" อะ.. อึก.. " อิซึมิพยายามเม้มปากแน่นขึ้น ร่างกายก็ได้กระตุกถี่ๆตามจังหวะที่นิ้วของริคัลน่าสอดเข้ามาช้าๆ เธอได้คล้องคอของชายหนุ่มเอาไว้และปล่อยให้เขาทำต่อไปอย่างไม่ได้ขัดขืนอะไรมาก

ชายหนุ่มยิ้มหวานอย่างพอใจพร้อมกับเร่งนิ้วเข้าไปซนในร่องนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใบหน้าของตนค่อยๆเลื่อนมาปลดเสื้อของเด็กสาวให้หน้าอกน้อยๆนั่นโผล่พ้นเสื้อของเธอออกมาพร้อมกับประทับจูบยอดอกนั้นเบาๆ


" อือออ.. " อิซึมิสะดุ้งตัวเล็กน้อยที่ริมฝีปากของริคัลน่ามาประทับบนหน้าอกของตัวเอง ทำให้เธอยิ่งกอดร่างกายของชายหนุ่มแน่นขึ้นพร้อมกับหลับตาและเบือนหน้าหนี อย่างเขินอาย

ชายหนุ่มค่อยๆเร่งนิ้วมากขึ้นพลางลงน้ำหนักจูบหน้าอกมากเข้าไปทุกขณะและไม่มีทีท่าว่าจะยอมพักเลยแม้แต่น้อยคงจะเป็นการเอาคืนของเขาเป็นแน่


" อือ.. ! " ร่างกายของอิซึมิสั่นเล็กน้อยทันทีที่ชายหนุ่มเร่งขึ้น ดูเหมือนนิ้วของเขาจะทำให้เธอทนเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไปซึ่งมันก็ยิ่งทำให้เธอกอดร่างกายของชายหนุ่มไว้แน่นมากขึ้น " ระ.. ริลคัลน่า.. ชะ.. ชั้น.. ทน.. ไม่ไหวแล้ว .. ♥ " ไม่นานนักก็ได้มีน้ำใสๆค่อยๆไหลออกมาจากเนินของเธอช้าๆ เด็กสาวได้แต่หอบอยู่อย่างนั้นหลังจากที่ตัวเองได้เสร็จไป

ริคัลน่า : ฮึๆ~ - ชายหนุ่มยิ้มพลางหัวเราะในลำคออย่างพอใจก่อนจะถอนนิ้วออกมาจากเนินผาของคนรักช้าๆก่อนจะถูนิ้วที่มีสารบางอย่างจากร่างกายของคนรักขึ้นมาถูบเบาๆตรงหน้าเขา
ริคัลน่า : น่ารักจังเลยน้า~ อิซึมิเนี่ย~


"อะ.. อุรุไซ.. " เด็กสาวเบือนหน้าหนีอย่างเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปประทับที่อกของริคัลน่า.. ก็ได้ ช็อตไฟฟ้าใส่ชายหนุ่มอย่างจังเพื่อทำให้ชา ไปเรื่อยๆ ( Thunder Bolt ) ก็ได้พลักชายหนุ่มล้มไปกับเตียง ก็ได้ค่อยๆ คลานมาขึ้นคร่อมร่างกายของเขาอย่างช้าๆ พร้อมกับดึงกางเกงของเขาออกจนหมด และก็ได้ จับแท่งของเขาใส่เข้าไปในเนินของตัวเองอย่างช้าๆ " อือ.. ♥ " เธอเริ่มเม้มปากขึ้นและครางในลำคอ เมื่อมันเริ่มเข้าไปจนสุด ส่วนแขนทั้งสองก็ได้ล็อคแขนซ้ายขวาของชายหนุ่มไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหนได้พร้อมๆกับช็อตไฟฟ้าใส่เขาไปเรื่อยๆอย่างไม่รุนแรง แต่ก็ทำให้ชาได้ชั่วขณะในช่วงที่สะโพกของเธอค่อยๆขยับขึ้นลงช้าๆ

ริคัลน่า : คิกๆ ~ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆกับท่าทีนั้น พลางเผลอปล่อยตัวมากเกินไปจนไม่ได้ระมัดระวังจนโดนเด็กสาวช็อตไฟฟ้าเข้าให้จนร่างกายของเขาชาไปทั้งตัว
ริคัลน่า : อั่ก อะอิซึมิ? - ไม่นานนักร่างของเขาก็ได้นอนราบกับพื้นพลางขยับตัวไม่ได้เพราะความชา ก่อนจะถูกเด็กสาวปลดอาพรช่วงร่างออกพร้อมพับถูกเด็กสาวนำเนินผาเข้ามากลืนท่อนของเขาในทันทีทำให้ชายหนุ่มร่างกระตุกเล็กน้อย
ริคัลน่า : อะ อา . . . อิซึมิ อุ๊บ!? - ชายหนุ่มพยายามดิ้นพลางถูกเด็กสาวรั้งแขนทั้งสองข้างก่อนจะถูกช็อตไฟฟ้าอีกครั้งและทำให้ท่อนของเขาขยายขึ้นข้างในเนินเนื้อนั้นเล็กน้อย
ริคัลน่า : อะอะอิซึมิ . . . อึ่ก . . - ชายหนุ่มกลั้นเสียงตัวเองไว้อย่างเหนื่อยอ่อนพลางปล่อยให้เด็กสาวทำตามใจตัวเองอยู่แบบนั้น

โพสต์ 11-11-2010 21:20:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 9-12-2010 00:31

ชั้นทําท่านั่งคิดเล็กน้อย

" นั้ น สิ น้ า ~ "

ชั้นลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ทางออก

" ไ ว้ คิ ด ไ ด้ จ ะ ม า อี ก ที ล่ ะ กั น น ะ พ่ อ รู ป ห ล่ อ "

ชั้นแสยะยิ้มให้ชายตรงหน้าก่อนที่จะเดินออกมาจากที่นั้น

ชาลได้มองตามแผ่นหลังของยูยะไปทั้งใบหน้าและสายตาเหมือนเดิมและไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพลางหันมาหาเด็กสาวที่อยู่ใกล้ๆเขาและเหมือนจะคุยอะไรกันอยู่ด้วย

Player : จะออกไปจากโบสถ์เลยหรือจะอยู่ต่อก็ได้จ้า


สเต๊ปเดิมขอแอบฟังหน่อยล่ะกันนะ ขอโทษที

จะให้เข้าไปถามถึงความลับของเมือง หรืออะไรเทือกนี้คงไม่ได้ ลองแอบ ๆ ฟังดูหน่อยดีกว่า...

ชาล : ท่าทางไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่นะคนๆนั้นน่ะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยบางเบาหลังจากที่คิดว่ายูยะเดินจากไปแล้ว
มิว : อ่า หนูก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมถึงถามเรื่องแบบนั้น - หญิงสาวเอียงคอพลางท้าวคางคิดเล็กคิดน้อย ชาลยิ้มบางๆให้พลางลูบหัวเด็กสาวเบาๆ
ชาล : ไม่ต้องคิดมากก็ได้ มิวยังเด็กอยู่ค่อยๆเรียนรู้ไปเถอะนะ แต่ก่อนอื่นเราหิวแล้วล่ะ ทำพายมาให้เราทานหน่อยได้รึเปล่า? - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้เด็กสาวพลางขอร้อง เด็กสาวก็ได้ยิ้มร่าเริงพยักหน้ารับก่อนจะเดินเปิดประตูเข้าไปในห้องๆหนึ่งช้าๆ ซักพักชาลได้หันมาคุยกับใครบางคนที่อยู่ข้างๆเขา
?? : ชาลซามะ มีรางงานครับ ทางมอร็อคได้เข้าใกล้ ' กุญแจ ' ก่อนฝ่ายเราแล้ว
ชาล : ฮึ เจ้าพวกสวะนั่น . . . คิดจะตัดหน้ากันงั้นรึ? แล้วทางเครออสล่ะ?
?? : ท่านเครออสดูท่าว่าจะยังคงดูท่าทีอยู่ แต่กราเดี้ยนฮารุได้อาสาเข้าไปคุ้มกัน ' กุญแจ ' ขอรับ . . .
ชาล : . . . กราเดี้ยนฮารุ . . . ไอ้หมอนั่น . . .


อื ม ~ ♪
ล้ า น แ ต ก แ ต่ ว่ า
" กุ ญ แ จ "
คื อ อ ะ ไ ร กั น น ะ ก ร า เ ดี้ ย น ฮ า รุ . . .

- ตั ด ฉ า ก -

" โ อ ย ยู น ะ ~ ข อ นํ้ า เ ป ล่ า แ ก้ ว สิ๊ ~ "

ชั้ น ก ลั บ ม า นั่ ง โ ต๊ ะ ป ร ะ จํ า ที่ ร้ า น เ ดิ ม กั บ พ นั ก ง า น เ จ้ า เ ก่ า ที่ ส นิ ท กั น ม า ก ๆ ( ? )

" มี เ รื่ อ ง อ ย า ก ถ า ม เ ธ อ ห น่ อ ย อ๊ า ~ "

หญิงสาวในชุดเมดคิ้วขมวดลงอย่างเห็ดได้ชัดพลางเดินมาเสริฟน้ำแบบเซ็งๆจนการวางแก้วของเธอเหมือนจะเป็นการหาเรื่องยูยะเสียมากกว่า
ยูนะ : เน้! ชั้นบอกแล้วไงว่าอย่ามากวนเวลาทำงานของชั้นน่ะห๋า!? พนักงานมีตั้งเยอะแยะทำไมต้องเรียกแต่ชั้นด้วยยะ? - หญิงสาวโวยวายเพราะตัวเองกำลังวุ่นอยู่กับงานพิเศษของเธอก่อนจะพยายามสงบสติตัวเองลงก่อนจะเลื่อนตัวถอยออกมาเท้าเอว

ยูนะ : แล้วมีเรื่องอะไรล่ะ? ถ้าจะให้ชั้นเลี้ยงล่ะก็ โดนฆ่าแน่ย่ะบอกไว้ก่อน . . .


" นั้ น สิ น๊ า ~ "

ชั้ น ย ก ซ ด นํ้ า แ ก้ ว ที่ ยู น ะ เ ส ริ ฟ ใ ห้

" ก ร า เ ดี้ ย น ฮ า รุ พ อ จ ะ รู้ จั ก ห รื อ เ ค ย ไ ด้ ยิ น บ้ า ง ไ ห ม "

ชั้ น แ ส ย ะ ยิ้ ม ถ า ม เ ธ อ ห ลั ง ว า ง แ ก้่ ว นั้ น ล ง บ ร ร ย า ก า ศ ร อ บ ๆ
เ ย็ น ล ง เ ล็ ก น้ อ ย ต อ น ชั้ น เ อ๋ ย ถ า ม

ยูนะ : . . .  - ท่าทีของหญิงสาวนิ่งเงียบไปทันทีพอได้ยินชื่อนั้น

ยูนะ : ทำไมนายถึงถามเรื่องของหมอนั่นล่ะ จะอยากรู้ไปทำไม? - เธอเอ่ยถามเสียงเรียบและดูเหมือนว่ามันจะผิดวิสัยจนยูยะจับได้เสียด้วย
ราชินีงู
โพสต์ 22-11-2010 08:02:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tourt0ur เมื่อ 24-12-2010 09:03

TOO



ดูเหมือน ทู จะไม่ได้สนใจเรื่องที่ตัวเองเป็นต้นเหตุเท่าไร ถึงในใจจะรู้สึกผิดอยู่บ้างก็ตาม + กับความเหนื่อยล้า เธอจึงนั่งลงรอ เฉย ๆ เท่านั้น
TOO : (ก็ไม่แปลกหรอกที่ 2 คน นั้นจะเคืองเรา แต่ มันเลี่ยงไม่ได้ เพราะเราต้องการรู้ศักยภาพของทั้งคู่ งัยยัง พวกเราต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน ตอนนี้เราพอจะเข้าใจความสามารถของทั้งคู่เพิ่มขึ้นจากตอน pvp แระ  ครั้งต่อไปเอาดีดี ดีกว่า เด๋วได้โดนเกลียดพอดี)

คาโอรุ : อื้ม . . . นี่ทู - หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาพลางหันมาหาทูก่อนจะกอดอกตัวเองไว้
คาโอรุ : ชั้นว่าเธอพยายามอย่าใช้ศาสตราเวทย์ทีละหลายๆบทในเวลาเดียวกันจะดีกว่านะ ใช้แค่ทีละ 2 ถึง 3 บทก็พอแล้วล่ะ คลาสเธอยังร่ายมนต์ชุดใหญ่ขนาดนั้นไม่ได้หรอก - เธออธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง
คาโอรุ : จริงอยู่ที่พลังทำลายล้างของคลาสเธอจะรุนแรงแต่ถ้าใช้ไม่ถูกจุดมันก็เท่านั้นแหละนะ ดีไม่ดีจะพาชั้นกับลัสแย่ไปด้วยเพราะงั้นลดปริมาณลงหน่อยก็ดีนะ เอาซักแค่ทีละสองบทก็กำลังดีแล้วล่ะ


TOO : (ฟู๊... ดีนะที่ไม่โดนด่า - -) อ่อ ได้จ่ะ ๆ โทดทีเมื่อกี๊คึกไปหน่อย   เอ่อ... ขอถามไรหน่อยได้มั๊ย ทำไมเธอถึงเลือกที่จะต่อสู้ล่ะ??

คาโอรุ : หืม? ชั้นน่ะหรอ? - หญิงสาวเอ่ยถามพลางเอียงคอเล็กน้อยกับคำถามนั้น
คาโอรุ : อืมก็ไม่รู้ิสิ ชั้นเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะต่อสู้กันไปทำไม แต่ก็นะถ้าเราไม่ทำอะไรเลย เราก็ไม่มีทางอยู่ได้หรอก - หญิงสาวเอ่ยบางเบาพลางยิ้มเรียบๆ
คาโอรุ : แล้วก็ยังมีอีกเหตุผลที่ชั้นต่อสู้เหมือนกันไม่สิ สำหรับชาวมิดการ์ดอย่างพวกเราต้องช่วยร่วมกันสู้อยู่แล้วแต่ติดที่ว่ายังไม่อาจที่จะร่วมมือกันได้. . .
ลัส : คาโอรุ . . . ทู  . . . - เสียงคุยในปาตี้จากลัสดังขึ้นระหว่างที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่
คาโอรุ : ว่าไง มีอะไรงั้นหรอ?
ลัส : ชั้นว่าชั้นงานเข้าแล้วล่ะ ตอนกำลังลากๆอยู่ดันไปเจอคนที่ลากมาอยู่แล้วมาลากมอนทิ้งไว้ตรงทางกลับ . . .
คาโอรุ : เดี๋ยวนะ โอเคชั้นเห็นนายแล้ว . ..  - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางลุกขึ้นยืน - พยายามลากให้ห่างๆตัวไว้นะ ชั้นจะเน้นร่ายเวทย์
ลัส : โอ้
คาโอรุ : ไปกันเถอะทู ลัสติดอยู่บนเขาลูกนี้น่ะ เห็นว่ามีมอนเยอะเกินไปคงลากกลับมาไม่ได้อีกอย่างถ้าลากมามีหวังรับมือยากแน่ๆ เล่นลอบโจมตีมันจากข้างหลังนี่แหละ


ทูสะดุ้งขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของลัสเพราะกำลังตั้งใจฟังคาโอรุอยู่
TOO :  อื้อ ไปกันเถอะ

เธอรีบวิ่งตามคาโอรุไป

ฟุ่บๆ . .  ตึกๆๆ เสียงฝีเท้าของทั้งคู่วิ่งและกระโดดขึ้นไปตามหินผานั้นจนขึ้นมาบนยอดเขาลูกหนึ่งที่เป็นพื้นที่ราบเรียบและปกคลุมไปด้วยต้นไม้เหมาะแก่การอยู่อาศัยของพวกแมลงยิ่งนัก

คาโอรุ : . . . ทางนี้ ! - หญิงสาวมองซ้ายขวาก่อนจะรีบวิ่งนำทูไปก่อน เมื่อวิ่งมาได้ซักพักก็เห็นว่าลัสกำลังสู้อยู่กับมอนเตอร์จำนวนมากอยู่เพียงลำพัง

Lus Hp [====]x1

คาโอรุ : ลัส!? ชิ - หญิงสาวสบถเบาๆพลางร่ายเวทย์เพลิงใส่เหล่ามอนเตอร์พวกนั้นเพื่อช่วยเหลือลัส

Battle : Argos*4 , Argiope*5 ,Mantises *4 Total Hp [=========]x73

คาโอรุ : หนอยใครลากมาทิ้งไว้เยอะแบบนี้เนี่ย ! ลุยล่ะนะ

Kaoru Fire Bolt Monsters Damage- 19 [=]x72
Kaoru Fire Bolt Monsters Damage- 22 [=========]x70
Trips : บริเวณรอบๆนั้นเป็นป่าไม้เพราะฉะนั้นจงระมัดระวังอย่าให้ลูกไฟนั้นไปตกไปถูกพวกใบไม้หรือต้นไม้เพราะจะทำให้เกิดทะเลเพลิงขึ้นและทำให้ HP ของทั้งสองฝ่ายลดลงอย่างมาก

Battle Selection : ATK / Skill / Item  


TOO : (เอาล่ะ ตั้งใจหน่อยดีก่า)
เธอได้เสกลูกไฟจำนวนสองลูก (ร่ายจำนวนน้อยเพื่อที่จะได้ควบคุมทิศทางได้ง่าย) ลูกไฟทั้งสองได้พุ่งหลบต้นไม้ใส่มอนสเตอร์ที่ดูท่าว่าพลังเหลือน้อยที่สุด

Too Fire Bolt Monster Damage -28 [==]x68
ลัส : อั่ก!!
คาโอรุ : ลัส!?

Monster Hit Lus Damage -7 [====]x1
ลัส: ฮึ่ม ไอ้พวกแมลงเอ้ย!
Lus Magnum Break Monster Damage - 35 [=======]x64
Kaoru Bash Monster Damage -28 [=========]x61
คาโอรุ : เกะกะชะมัดเลย ย๊าาส์!!


TOO : (Party talk) ดูท่าจะอันตรายใช่ย่อยนะ สงสัยต้องล้อมกรอบซักหน่อยแล้ว เอางงี๊มัย เด๋วพวกเธอหาจังหวะหลบฉากออกมาแล้วให้คาโอรุกับชั้นช่วยกันสร้างกำแพงน้ำแข็งล้อมพวกมันไม้ก่อนแล้วค่อยจัดการด้วยเวทย์ใหญ่ทีเดียว ok??
คาโอรุ : ไม่ไหวหรอก พวกมันเคลื่อนที่กันเร็วเกินไป - เปรี้ยงเสียงดาบฟาดร่างของหนอนแดงยักให้ถอยออกห่างไป

Kaoru Hit Monster Damage - 14 [====]x59

คาโอรุ : อีกอย่างมอนพวกนี้มันไม่กลัวน้ำแข็งน่ะสิ ต้องเอาไฟไล่อัดอย่างเดียว แต่รอบๆนี้มีแต่ต้นไม้กับใบไม้ ฮึ่ย!

Monster Hit < Guard Kaoru Damage -4 [====]x1
Lus Hit Monster Damage - 21 [===]x57

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / (อีกสี่รอบจะถึงหน้าผาไม่สามารถล่าถอยไปต่อสู้ไปได้)


TOO : งั้นหรอ งั้นสอยกันต่อไปล่ะกัน  fire bolt x 3 (อ๊ะ!!! หน้าผา จริงซินะ)

Too Fire Bolt Monster Damage -69 (3 Time) [=====]x53

ลูกไฟของทูที่ร่ายออกมาอย่างรวดเร็วและแม่นยำนั้นพวยพุ่งไปชนร่างของตั๊กแตนและแมงมุมยักจนกระเด็นถอยไป

Monster Hit < Guard Kaoru < Too Damage -4 [==========]x0

จังหวะที่พวกมอนที่เหลือเข้ามาใกล้ คาโอรุก็ได้เข้ามารับการโจมตีแทนพลางฟาดดาบให้พวกมันล่าถอยออกมาไป

คาโอรุ : ไม่เป็นอะไรนะ!? - หญิงสาวหอบเล็กน้อยพลางเริ่มร่ายมนต์ธาตุไฟอีกครั้ง

Kaoru Fire Bolt ประสานกับอาวุธเป็น ธาตุไฟ Lv.2
Kaoru Bowling Bash Damage -49 -6 [=====]x48
Lus Side Kick Monster Damage -17 [========]x46

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไิอเท็ม / อีกสองรอบจะถึงหน้าผา


TOO : อ่า~~ ตึงมือมากเลยนะเนี๊ยะ เหลือกอีกตั้งหลายสิบตัว fire bolt !!
เธอยิงไฟไปอีก 3 ลูก (ขอทราบภูมิประเทศของบริเวณที่ยืนอยู่ตอนนี้)

Too Fire bolt Monsters Damage -45!! [====]41
Monster Hit < Guard Kaoru Damage -5[=======]x0
Monster Hit < Guard Lus Damage -4 [=========]x0
Kaoru Bash Critical Hit Monster Damage - 40 [====]x37
Lus Spear Step Monster Damage -39 [=====]x34

ดูเหมือนว่าสถาการณ์ในตอนนี้จะเริ่มไม่สู้ดีนักและทั้งสามคนพยายามถอยออกมาตั้งรับจากการบุกของเหล่าแมลงทั้งหลายจนพวกเขาเริ่มจะออกมานอกเขตป่าทึบแล้ว

สถานที่โดยรอบ : (ข้างหน้าคือป่าทึบที่ออกมา ขณะนี้ทั้งสามคนถอยออกมายังบริเวณพื้นที่โล่งแจ้งแล้ว อีกรอบเดียวจะอยู่ตรงหน้าผา)

Battle Selection : โจมตีกายภาพ / ใช้สกิล / ใช้ไอเท็ม / อื่นๆโปรดระบุ


TOO : นี่ถ้าจะต้องลากอีกรอบนี่จะเคืองกันมั๊ยเนี๊ยะ เพราะเรามีวิธีกำจัดเจ้าพวกนี้เเล้ว = = "    fire bolt x 4
เธอได้ยิงลูกไฟใส่เหล่ามอนนพลางรอคำตอบจากทั้งคู่

คาโอรุ : ย๊าส์! - ฉัวะ! เสียงดาบอัดกระแทกร่างของแมงมุมที่พุ่งเข้ามาทำร้ายเธอจนขาดสองท่อนผ่านตัวหญิงสาวไป - ชิ ชั้นเองก็ตรึงมือเหมือนกันคงไม่มีเวลามานั่งคิดแย้งเธอที่คิดแผนไว้แล้วล่ะ! - หญิงสาวเอ่ยพลางหลบการโจมตีด้วยใยและขาอันแหลมคมของตั้กแตน
ลัส : จะทำอะไรก็รีบทำเหอะ! ชั้นลากจะไม่ไหวแล้วนะ! - ชายหนุ่มเอ่ยพลางใช้ดาบขึ้นมาตั้งรับการโจมตีจำนวนมากไว้

Too Fire bolt (x4 Damage -20%) Monster Damage- 61 [====]x28
Kaoru Hit Monster Damage -11 [===]x27
Lus Hit Monster Damage -14 [=========]x25
Moster Hit < Guard Lus Damage -5 [======]x0
Lus Danger!

Trip Magic : สกิลจำพวก Bolt นั้น จำนวนกระสุนมากน้อยขึ้นอยู่กับระดับเลเวลสกิล และเมื่อมี่ค่า Tech ในระดับสูงจะสามารถร่ายได้จำนวนทีละหลายๆบทและความเสี่ยงจะลดน้อยลงตามลำดับ

สภาพแวดล้อม : อีกหนึ่งเทรินจะไม่สามารถถอยหลังได้ > ฝั่งทูและคาโอรุมีมอนเตอร์เหลืออยู่ [ หนอนแดง 2 , ตั๊กแตน 1 , ] > ฝั่งลัส มีมอนเตอร์เหลืออยู่ [ หนอนแดง 3 ตั๊กแตน 2, แมงมุม ,3]


ทูสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ 2-3 ที
TOO : เอาว่ะจะเกิดไรก็ต้องเกิดล่ะ   ลัส!! เตรียมรับแรงกระแทก
ทูได้ร่ายแท่งน้ำแข็ง 1 ลูกไปทางลัสเธอเล็งให้ไปตกที่พื้นข้างตัวลัสทำให้เกิดแรงกระแทกให้ลัสกระเด็นลงไปบนพื้นข้างหลังกลุ่มมอนสเตอร์  มอนสเตอร์ทางลัสจึงหันมาโจมตีทูแทน
TOO : คาโอรุ มานี่ !! ออกไปให้ห่าง ๆ นะ
เธอ สร้างแท่งน้ำมาปักบนพื้นให้คาโอรุกระโดดข้ามไปให้ไกล ๆ  ทำให้ตอนนี้ เหล่าฝูงมอนฯได้วิ่งเข้ามาหาทู เธอจึงวิ่งไปตรงหน้าผา
TOO : ลัส คาโอรุ !!! โจมตีลงพื้นให้หน้าผาหักเลย เร็วเข้า!!

เมื่อหน้าผาหักทั้งทูและเหล่ามอนสเตอร์ได้ตกลงไปพร้อม ๆ กัน แต่ทูได้ร่ายแท่งน้ำแข็งมาปักไว้ตรงหน้าผาแล้วเอามือเกาะไว้

(หวังว่าแผนนี้จะได้ผลนะ =w= ขอล่ะ)

เสร็จจ้า
โพสต์ 3-12-2010 19:09:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 8-12-2010 00:29

PREVIOUS

อลิสที่ไม่ค่อยรู้อะไรนักแต่ก็รับรู้ได้ถึงพลังที่สูงขึ้นของคู่ต่อสู้ และสปีดของตัวเองที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดอะไรมากแล้ว ต้องโจมตีให้เข้าจุดให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เด็กหนุ่มคิด
จังหวะนั้นเองก็อลิสขยับตัวออกมาพร้อกับสลับอาวุธเปนไรเฟิลขนาดเหมาะมือแล้วหาที่หลบใกล้ๆ ใช้เวลาเล็งครู่หนึ่งก่อนจะลั่นไกออกมายิงสะกัดการโจมตีของฮารุไว้ให้ได้ ตำแหน่งแรกเล็งเข้าที่หัวเข่าทั้งสองข้างแล้วเปลี่ยนมาต่อด้วยช่วงหัวไหล่ และลั่นไกถี่หลายนัดให้ตรงเข้าที่หัวแต่ด้วยพลังที่มากขึ้นทำให้อลิสนั้นจับความเคลื่อนไหวของฮารุได้ยากยิ่งนัก
"ชิส หมอนี่เป็นใครกันแน่นะ"

ผลั่ก! - ชายหนุ่มใช้มือต่อยแรงดันอากาศสกัดการเคลื่อนไหวของทีมนักฆ่าที่คิดจะเข้ามาขวางทางของเมโลนี่พลางใช้มือตั้งการ์ดกระสุนไรเฟิ้ลของอลิสไว้และยังสบัดมือปัดลูกปืนกลับมาหาอลิสอีกด้วย
ลูมิน่า : ระวัง!! - ลูมิน่าที่พยายามพยุงตัวเองขึ้นมาเห็นการสวนการโจมตีของฮารุพลางตะโกนเสียงหลง
เรียวเฮ : ฮึ่ม!!! - เรียวเฮกัดฟันแน่นพลางกระโดดขึ้นมาต้านลูกบอลพลังนั้นไว้พลางปัดมันออกไปนอกเส้นทางของอลิส
Assassin (3) : ย๊ากก!! -  Assassin (4) : เสร็จชั้นล่ะ! - ขณะที่ฮารุยังคงห่วงหญิงสาวและกลุ่มของเขากำลังหลบหนีอยู่ก็ได้พุ่งตัวเข้ามาสองทางและทิ่มแทงกาต้ามายังร่างของฮารุเข้าอย่างจัง
ฮารุ : อึ่ก!! - ฉึก!!! เสียงของมีคมฟังเข้ามายังแขนทั้งของข้างที่เอาึขึ้นมาป้องกันไว้
ฮารุ : วิ่งไป!! - ชายหนุ่มตะโกนตามหลังเมโลนี่ที่หันมามอง - วิ่งไปซะไม่ต้องห่วงชั้น ไปเร็วเข้าคิคุจิ! - และท่าทางเค้าจะทำอะไรซักอย่างด้วย
ลูมิน่า : !!! ( คุยในปาตี้ ) ถอยออกมาเร็ว!!

Player Selection เลือกจุดโจมตีเพื่อทำการลอบยิงฮารุ : ข้อมือ / หัว / แขน / ลำตัว / ขา / เท้า (1 ในตัวเลือกทั้งหมดนี้สามารถหยุดและสร้างความเสียหายให้กับฮารุมาก)
วิศัยทัศโดยรอบตัวตอนนี้ : อยู่ด้านหลังโครงสร้างของร้านค้ากลางเมืองที่พังถล่มลงมาเห็นฮารุเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น


Select : ลำตัว
ทันทีที่ได้จังหวะ ก่อนที่กราเดี้ยนหนุ่มจะได้ทำอะไร อลิสตัดสินใจจะยิงอีกครั้ง
"มองไม่ถนัดเลยแฮะ..." อลิสพึมพำ ก่อนจะลั่นไกออกไปให้เข้าในส่วนลำตัวของเขา และรอฟังคำสั่งการอีกครั้งหลังจากที่ลูมิน่าซังสั่งให้ทั้งหมดถอยออกมา
Great Job~!

ขณะที่ฮารุกำลังรวบรวมศูนย์ยากาศรอบๆให้เข้ามาไว้ในมือ
ลูมิน่า : แย่ล่ะ!! ไม่ทันแล้ว - ขณะที่หญิงสาวกำลังตั้งการ์ดรอรับมนต์ชุดใหญ่ของฮารุนั้นเอง
ฮารุ : ฮ่าาาส์!! Darkness Stomm! .. ฟ- ปัง! เสียงปืนไลเฟิลของอลิสดังขึ้นพร้อมกับกระสุนที่วิ่งผ่านลังไม้เล็กนั้นเข้ามายังเอวของจอมเวทย์หนุ่มอย่างไม่ทันระวังตัวทำให้กระสุนนั้นเจาะร่างของเขาจนทะลุออกไป

Alice Assasin Shooting!

เฉลย Selection
ข้อมือ 10%
หัว 0%
ลำตัว 50%
แขน 0%
ขา 30%
เท้า 0%

Alice Critical Hit Haru Damage -33 ( ATK RANK : A DAMAGE*2) [=======]x0

ฮารุ : อั่ก!? - มนต์ของฮารุหายไปในพริบตาที่กระสุนนั้นวิ่งผ่านร่างของเขาไปพร้อมกับร่างที่เซไปข้างหลังก่อนจะเอามือแนบกับปากแผลที่ถูกยิงจังหวะนั้นเองเรียวเฮก็ได้พุ่งตัวเข้ามาพร้อมที่โจมตีฮารุทีเผลอทันที

Meloney Turn

เมื่อเธอเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า

เธอจึงใช้ Fire Bolt ใส่คนจะเข้ามาโจมตี ฮารุทันที

"ฮารุ ฮารุ"

เธอตะโกนเรียก พลางวิ่งไปหา พร้อม Heal ฮารุ ช่วยบรรเทาความเจ้บปวด

"นาย เปนไงบ้าง...ไหวมั๊ย"

"แล้วพวกนายที่รุมฮารุอยู่เนี่ย เห็นแก่ตัวที่สุดเลยนะ"

เธอหันไปมองหน้าคนที่กำลังรุมฮารุอยู่

"รุมคนๆเดียว สนุกมั๊ยยะ"

ก่อนจะมองไปทางคนที่น่าจะเป็นเฮดของคนกลุ่มนี้

Meloney Break Ryohei

ลูมิน่าที่ได้ยินเช่นกันก็ได้แต่เงียบพลางมองเมโลนี่ด้วยสายตาจริงจัง
ลูมิน่า :  โทษทีนะชั้นเองก็ไม่ได้ชอบการต่อสู้แบบนี้ซักเท่าไหร่ แต่ในเมื่อคำสั่งลงมาแล้วชั้นคงจะเลือกวิธีอะไรมากไม่ได้หรอกนะ
เรียวเฮ : ช่ายๆ~~ แล้วหมอนั่น เอ . . . กราเดี้ยนฮารุใช่มะ? ร้ายไม่เบาเลยนี่หว่า คลาสเมจิ๊ก ไหงสู้ได้คล่องแบบนั้นนะ แต่ก็ต้องขอบคุณน้องใหม่นะ ยิงเข้าเป้าสวยมากเลย ฮะๆๆ - ชายหนุ่มผมสีม่วงสดหัวเราะขึ้นด้วยความชอบใจ
ฮารุ : ฮึ่ม . . . บ้าที่สุด . . . - ฮารุกัดฟันแน่นพลางพยายามลุกขึ้นมาช้าๆ
ฮารุ : ยะยัยบ้า . . . ชั้นบอกให้หนีไปกับอามุ  .  โร่ก่อนไงเล่า กะกลับมาทำไมกัน?

PLAYER : ตอนนี้อยู่ไกลสามารถออกแอ๊กชั่นได้พร้อมกับเมโลนี่


ถึงเขาจะได้ยินและเหนเหตุการณ์ทั้งหมด แต่เขาเลือกที่จะไม่ออกไปแสดงตัว แม้ว่าจะรู้สึกผิดขนาดไหนแต่มันคือหน้าที่ที่ได้รับคำสั่งมา...
"ขอโทดนะครับ..." อลิสพึมพำอยู่คนเดียวและปล่อยให้หน้าที่เจรจาเปนของลูมน่าซังและเรียวเฮไป ส่วนตัวเองนั้นรอดูท่าทีของฮารุต่อไปเพื่อไม่ให้เขาทำร้ายคนในปาร์ตี้ของตนได้อีก

ดูเหมือนว่าการเจรจาของลูมิน่านั้นจะไม่เป็นผล อีกทั้งหญิงสาวยังมีท่าทีว่าจะต่อต้านลูมิน่าด้วย

ขณะนั้นเองลูมิน่าก็ได้เริ่มเปิดฉากโจมตีใส่ทั้งสองคนแต่ไม่เป็นผลเพราะฮารุนั้นได้อุ้มหญิงสาวที่มาขวางทางแล้วกระโดดหลบไปทางอื่น ส่วนลูมิน่าเองก็ได้ให้สัญญาณกับอลิสว่าให้ตามไปก่อนจะรีบกระโดดขึ้นหลังคาตามหาทั้งคู่เช่นกัน

Player Selection : ลอบยิง / รอดูท่าทีไปก่อน / อื่นๆโปรดระบุ


Select : ยิงสกัดไม่ให้มีทางหนี
"อ่า..ไม่ได้การละ" เด็กหนุ่มที่เหนเหตุการณ์มาตลอด มองการเคลื่อนไหวของกราเดี้ยนฮารุที่พยายามหนีออกไปพลางยิงสกัดดักทางที่เขามุ่งจะวิ่งไปให้เสียหลัก และด้วยสภาพร่างกายของเขาแล้ว เด็กหนุ่มไม่อยากทำอันตรายให้เขาอีก...
ผู้หญิงคนนั้นเกี่ยวข้องอะไรด้วยนะ? ทำไมต้องเอาตัวเองมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องอันตรายพวกนี้ด้วย? อลิสคิด
สายตาและประสาทรับรู้เพ่งมองสิ่งรอบข้างและกำลังเสริมของฝ่ายศัตรูด้วยเกรงว่าจะมีการลอบโจมตีทางฝั่งเขาด้วย สุดท้ายเขาจึงเลือกยิงเข้าที่บริเวณข้อเท้าขาหนึ่งของฮารุเพื่อไม่ให้หลบหนีไปได้ และปล่อยให้คนอื่นๆเข้าสอบสวน

ดูเหมือนว่าการโจมตีในครั้งนี้จะพลาดเป้าและเกิดการประทะกันในซอยนั้นซึ่งอลิสไม่อาจจะยิงโจมตีได้เลยและลูมิน่าเองก็ได้สั่งให้อลิสคอยยิงทันทีที่ฮารุกระโดดออกมาแต่ว่าดูเหมือนว่ามันจะไม่ง่ายเสียนี่

แอสซาซิน (5) : ชิถ้าชั้นไวกว่าหมอนั่นได้ล่ะก็ . . . - แอสหนุ่มสบถข้างๆอลิสที่ประจำการอยู่เบาๆแต่ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนมาอยู่ด้านหลังของทั้งคู่ขณะสังเกตุการณ์อยู๋ด้วย
?? : คงจะเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ที่ระดับคุณจะมีความสามารถเท่าฮารุ . . . - เสียงผู้หญิงดังมาจากด้านหลังทำให้ทั้งคู่นั้นต้องหันไปมองก็พบกับหญิงสาวผมสีเขียวมรกตนัยตาสีมรกตสวยสวมแว่นกำลังยืนอยู่ข้างหลังและแผ่แรงกดดันแปลกๆใส่พวกเขา

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 25-9-2020 05:06 , Processed in 0.311315 second(s), 24 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้