Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: jeloly

[ Play ] [Start!!] Tales Of Ragnarok

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 30-9-2010 19:03:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด shanaha เมื่อ 6-10-2010 23:04


เด็กสาวเก็บดอกกุญแจเข้ากระเป๋าแล้วออกไปจากห้องพักทันที เธอเดินไปหยุดที่หน้าบ้านหลังหนึ่งแล้วจัดการไขกุญแจทันที บรรยายกาศในบ้านดูเย็นอย่างประหลาดเพราะไม่มีคนอยู่มาหลายปีแล้ว "ไม่คิดเลยว่าฉันจะกลับมาที่นี้อีก..."ไฮเน่ย์เดินเข้าไปในบ้านมองไปรอบๆ "ยังไม่เปลี่ยนไปเลย..."เด็กสาวเดินสำรวจในบ้านอยู่ซักพักก็เดินเข้าไปในห้องนอน ซึ่งครั้งหนึ่งมันเคยเป็นของเธอ เธอเดินไปรอบๆห้องและสังเกตเห็นของบางอย่างว่างอยู่บนโต๊ะในห้อง ไฮเน่ย์เดินเข้าไปใกล้ก็พบว่ามันเป็นหนังสือที่มีฝุ่นจับอยู่ เด็กสาวจัดการหยิบหนังสือขึ้นมาปัดฝุ่นแล้วก็เปิดดู แล้วเธอก็พบโน๊ตใบหนึ่ง เธอยิบมันขึ้นมาอ่าน

'ถึงไฮเน่ย์ลูกรัก... สุขสันวันเกิดน่ะลูก พ่อรู้ว่าลูกโกรธมากที่พ่อจะแต่งงานใหม่แต่ว่าพ่อก็อย่างให้ลูกมีแม่เหมือนคนอื่นๆเขาบ้าง พ่อก็แค่อย่างให้ลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์ รักเสมอ...พ่อ'

เด็กสาวยื่นนิ่งอยู่ซักพักแล้วก็ขว้างหนังสือใส่พื้นห้องทันที "ใครมันอยากจะได้แม่ใหม่กันหล่ะ!!"เด็กสาวตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกือบจะร้องไห้และเธอก็พึ่งเห็นกล่องอีกใบว่างอยู่บนโต๊ะ เธอหยิบมันขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา แล้วก็พบโน๊ตอีกอันแปะอยู่ เธอก็หยิบมันขึ้นมาอ่าน

'ถึงไฮเน่ย์ลูกรัก ครบ2ปีแล้วสิน่ะที่ลูกออกจากบ้านไป ถ้าลูกเห็นขอความนี้แล้วก็อยากให้รู้ว่า พ่ออยากขอโทษในสิ่งที่พ่อทำลงไปและหวังว่าลูกคงให้อภัย พ่อยกเลิกกำหนดการแต่งงานทันทีที่ลูกหายไป พ่อคงไม่มีเวลาจะเขียนอะไรมากไปกว่านี้แล้วและไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนลูกยังจะเป็นลูกของพ่อ และพ่อยังรักลูกเสมอ
รักลูกเสมอไป...พ่อ'


เมื่อเด็กสาวอ่านจบก็ถึงกับทรุดลงไปนั่งกับพี้นห้องแล้วเริ่มร้องไห้ "นี้เรา...ทำอะไรลงไป..." แล้วกอดกล่องใบนั้นแล้วร้องไห้... เมื่อผ่านไปไ้ด้ซักเด็กสาวก็เปิดกล่องดู ก็เจอล๊อกเก็ตเส้นหนึ่งกับรูปถ่ายของพ่อและเธอ เด็กสาวเก็บหนังสือและกล่องนั้นใส่กระเป๋าสือคลุมเข้าเธอแล้วก็เดินออกจากบ้านไปยังห้องพักของเธอ เมื่อถึงห้องพักเด็กสาวก็ลงตัวลงนอนพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ท่วมใจดวงน้อยของเธอ...


เช้าวันที่ 5 ช่วงเช้า

เช้าวันใหม่ได้เคลือบครานมาอย่างช้าๆ โดยที่หญิงสาวที่หลับไหลอยู่นั้นไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงแค่อากาศที่ร้อนอบอ้าวนิดหน่อยและแสงแดดที่ส่องรอดหน้าต่างมาเท่านั้นที่บอกเธอว่าวันใหม่ได้มาถึงแล้ว


ร่างบางของเธอขยับหนีแสงแรกของวันใหม่เหมือนยังไม่อยากจะลุกออกจากเตียงของเธอ แต่แสงแดดก็สาดไปทั่วห้องจนเด็กสาวต้องตื่นขึ้น เด็กสาวนั่งกอดหมอนอยู่บนเตียงแล้วพูดเบาๆ "หนูขอโทษค่ะ คุณพ่อ" แล้วฟุบหน้าลงกับหมอนและร้องไห้อีกครั้ง... เด็กสาวร้องไห้สักพักก็ปาดน้ำตาออกแล้วก็ลุกไปอาบน้ำ เมื่ออาบน้ำเสร็จเธอก็ไปหยิบหนังสือที่ได้มาจากที่บ้านออกมา "เทล ออฟ แร๊คนาร็อค... อืม... นิยายแฟนตาซีนี้น่า... แต่ว่าไอ่ แร๊คนาร็อคนี้มันคุ้นๆแฮะ..." แล้วเธอก็เริ่มต้นอ่านมันทันที เด็กสาวอ่านไปเป็นเวลานานมากจนแสงตะวันเริ่มลับขอบฟ้าไป "มืดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย..." ไฮเน่ย์ลุกจากโต๊ะแล้วบิดขี้เกียจ "อื้อ~~ ลงไปหาอะไรดื่มดีกว่า~~" ว่าแล้วเธอก็ลงไปที่คาเฟ่ของโรงแรมแล้วก็สั่งเครื่องดืมทันที "เอา ทอม คอลลินส์ แก้วหนึ่งค่ะ" แล้วก็ดูบาร์เทนเนอร์หนุ่มเตรียมเครื่องดี่มเหมือนเคย
บาร์เทนเนอร์ : รับทราบครับ - ชายหนุ่มรับออร์เดอร์พลางจัดแจงเครื่องดื่มตามที่ตัวเองสั่ง

?? : ดรีมว็อช ไม่ใส่วอร์ดก้านะ - เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งสั่งเครื่องดื่มพลางนั่งลงเก้าอี้ถัดไปจากไฮเนย์
บาร์เทนเนอร์ : รับทราบครับ แหมไม่ค่อยเห็นคนที่ดื่มอะไรแรงขนาดนั้นมานานแล้ว ถึงจะไม่ใส่วอร์ดก้าก็เถอะ
?? : ฮะๆ ขืนใส่มาด้วยมีหวังปวดหัวไม่มีแรงไปทำงานแน่ แค่มาดื่มให้ตาสว่างเฉยๆน่ะ - ชายหนุ่มยิ้มพลางคุยกับบาร์เทนเนอร์อย่างถูกคอ


ไฮเน่ย์หันไปทักทายชายหนุ่มข้างๆ "สวัดดีค่ะ ดื่มของแรงจังเลยน่ะคะ" แล้วยกเครื่องดื่มของเธอขึ้นจิบ

?? : หืม? อ้อ สายัญสวัสดิ์ - ชายหนุ่มหันมาทักทายกลับ - พลางยกแก้วของตัวเองยกดื่ม
?? : ก็นะ พอดื่มแล้วหัวมันโล่งดี ช่วงนี้มีแต่งานหนักๆทั้งนั้น ก็เลยต้องให้เจ้านี่ช่วยซักหน่อย ว่าแต่เธอเถอะ ยังเด็กอยู่เลยนี่นาหัดดื่มของพวกนี้แล้วหรอ?


"ก็เหมือนกันคะ ดื่มมันแล้วรู้สึกเย็นใจดีน่ะ ก็เลยดื่ม อันที่จริง หนูชื่อ ไฮเน่ย์ เรย์ ยินดีที่ได้รู้จักคะ"เด็กสาวตอบพร้อมกับยิ้มใหม่แล้วยกเครื่องดื่มของเธอขึ้นดื่ม
แล้วก็มองไปที่แก้วเครื่องดื่มอย่างใจลอย...

ฮารุ : ไซออนจิ ฮารุ เรียกชั้นว่าฮารุก็ได้ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางยกแก้วของตัวเองดื่มจนหมด
ฮารุ : อื้ม~. . . เด็กผู้หญิงนี่มีหลายแบบจังเลยเนอะ เมื่อวานก็เจอพวกขี้แยกขี้น้อยใจ มาวันนี้เจอเด็กชอบดื่มอีก ฮะๆๆ เฮ้อ - ชายหนุ่มลุกขึ้นจากที่นั่งพลางหันมาหาไฮเน่ย์ -  ดีจังนะที่ได้เจอเธอก่อนจะไปทำภาระกิจน่ะ เอาไว้พบกันใหม่ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้ก่อนวางเหรียญ 500G ให้บาร์เทนเนอร์และเดินออกไปจากร้าน
บาร์เทนเดอร์ : เห้อ ท่าทางจะงานยุ่งน่าดูเลยนะเนี่ย พวกกราเดี๊ยนน่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเช็ดแก้วไปพลางก่อนจะเก็บค่าน้ำจากเขา - เธอไม่ต้องจ่ายก็ได้นะ คนเมื่อกี้จ่ายมาตั้ง 500G มันค่านั้นตั้ง 10 แก้วแน่ะ


เด็กสาวหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วบอกกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มว่า "หนี้บุญคุณต้องใช้คืน และหนูก็ไม่อยากเป็นหนี้ใคร..."เด็กสาวยกเครื่องดื่มของเธอดื่มจนหมดแก้ว หน้าของเด็กสาวเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆเพราะผลของ ดาร์ย ยิน ในเครื่องดื่ม "แล้วเจอกันน่ะคะ คุณบาร์เทนเดอร์ " ไฮเน่ย์เดินออกจากโรงแรมแล้วเริ่มต้นการเดินทางของเธออีกครั้ง  เด็กสาวยืนอยู่ที่จุดชมวิวของเมืองแล้วพูดเบาๆว่า"ลาก่อนแล้วพบกันนะ มอร๊อค และหวังว่าเราคงจะเจอกันอีกนะค่ะ คุณกราเดี๊ยน..."เด็กสาวเดินไปหาคาฟ่า "คุณคาฟ่าค่ะ เมืองไหนใกล้ที่สุดก่อนถึงIzludeค่ะ??"

Kafra : คะ? อ้อค่ะ เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ Prontera ค่ะ - เธอหันมาตอบ - อันที่จริงถ้าจะวาปทีเดียวให้ถึงที่หมายเลยก็ได้นะคะหรือจะแวะที่พรอนเทร่าก่อนก็แล้วแต่นะคะ

Player Selection : 1)แวะที่พรอนเทร่าก่อน 2)ไปที่ไอซุสเลย


select:1
ไฮเน่ย์ตัดสินใจไปที่พรอนเทร่าทันที เมื่อเธอมาถึงที่หมายเด็กสาวก็รู้สึกอยากอ้วก "เ็ฮ้อ~~ การวาปแบบนี้ทำให้คลื่นไส้ดีแท้..." เด็กสาวเห็นคาฟ่าอยู่ใกล้ๆ "เฮ้อ~~ ติดเหล้าจริงๆด้วยสินะเราเนี้ย..." เด็กสาวเดินเข้าไปในร้านแล้วก็พูดกับบาร์เทนเดอร์ว่า "เอา พิงค์ เลดี้ หนึงแก้วและ วอร์ดก้า กับ ดาร์ย ยิน อย่างละขวดค่ะ ไม่ต้องเปิดน่ะ"

บาเทนเดอร์ : หืม? เอ จะไหวหรอหนู นั่นน่ะแรงมากเลยนะ - ชายหนุ่มห้ามเตือนไฮเนย์ที่ยังเด็กอยู่ด้วยประสบการณ์ของตัวเอง


"ไม่เป็นไรค่ะ แก้ง่วงหน่ะคะ" แล้วก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเงียบๆอยู่ตรงนั้น

บาร์เทนเดอร์ : เอ้า จัดให้เลยหนู - ชายหนุ่มวางขวดวอร์ดก้า กับ ดาร์ย ยิน อย่างละขวดให้กับเด็กสาว - ดื่มระวังๆหน่อยนะ เดี๋ยวล้มพับไปจะแย่


เด็กสาวยิ้มให้กับบาร์เทนเดอร์หนุ่มพร้อมกับวางเงินไว้ "ค่ะ นี้เงินค่ะ" แล้วก็เดินออกจากร้านไปพร้อมกับเอาเครื่องดื่มทั้งสองเก็บใส่กระเป๋าเป้ของเธอ "เอาล่ะได้เพื่อนร่วมทางแล้ว ฮะๆ"แล้วเด็กสาวก็เริ่มเดินหาโรงแรม.... และเธอก็เจอโรงแรมแห่งหนึ่งและตัดสินใจเดินและไปแล้วก็บอกกับพนังงานที่ล๊อบบี้"มาเปิดห้องพักค่ะ"

พนักงาน : อ๊ะคุณไฮเน่ย์สินะคะ คุณได้เปิดห้องที่ Morroc แล้วสามารถใช้กุญแจเปิดห้องเข้าไปพักตามเลขที่เขียนไว้ได้เลยค่ะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางอธิบายระบบของที่พักให้เธอฟัง - พักผ่อนมากๆนะคะ~


เด็กสาวเดินไปที่ห้องของตัวเองแล้วก็อาบน้ำทันที  แล้วก็ไปนอนทันทีเพราะความเหนื่อยล้า...

เช้าวันที่ 6

Player Selection : 1) ไปที่โบทส์ 2)ไปที่สมาคมไนท์ 3)ไปที่ปราสาทของเมืองพรอนเทร่า 4)เดินทางไปไอซุส


select:1

ไฮเน่ย์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการมึนๆเพราะ เครื่องดื่มเมื่อวาน "เมาค้างเหรอเนี้ย... อาบน้ำซักหน่อยก็คงดีขึ้มมั้ง.... " เมื่อเด็กสาวอาบน้ำเสร็จก็วางแผนจะออกไป "อืม...ไหนๆมาถึงที่นี้แล้ว ก็ไปดูโบสถ์แห่งพรอนเทร่าดีกว่า" ว่าแล้วเด็กสาวก็เดินทางไปโบสถ์ทันที เมื่อถึงโบสท์แล้วเธอก็พบว่าที่แห่งนี้เป็นสถาปัตยกรรมที่สวยงามมากแห่งหนึ่ง "ว้าว!!~~ สวยดีเหมือนกันน่ะเนี้ย" แล้วเด็กสาวก็เดินเข้าไปในโบสถ์แล้วมองไปรอบๆ

ขณะที่หญิงสาวกำลังเพลิดเพลินกับที่แห่งนี้อยู่นั้นก็ได้มีซิตเตอร์คนหนึ่งเดินมาหาเธอในมือมีตระกล้าแอปเปิ้ลอยู่บนมือ
?? : ชอบโบทส์นี้หรอคะ? - เสียงนุ่มนวลของเธอเอ่ยถามไฮเน่ย์พลางเดินมาหาเด็กสาว


"ค่ะ ที่นี้สวยดีค่ะ หนูชื่อไฮเน่ย์ค่ะ ให้ช่วยถือตะกร้าไหมค่ะซิตเตอร์??" เด็กสาวตอบแล้วยิ้มให้ซิตเตอร์คนนั้น

?? : อาระ ถ้าอย่างนั้นรบกวนหน่อย - เธอยิ้มหวานให้พลางส่งตระกล้าให้ักับไฮเนย์และเดินนำเธอเข้าไปยังโบทส์ด้านใน - ที่นี่เป็นโบทส์หลวงของปราสาทพรอนเทร่าจ๊ะ เป็นทั้งโบทส์ที่ใหญ่ที่สุดและเป็นสถานที่จัดพิธีสำคัญๆต่างๆด้วย - หญิงสาวอธิบายพลางพาไฮเน่ย์เดินมาหยุดหน้าประตูหนึ่งก่อนจะหยิบกุญแจเปิดเข้าไปด้านในเป็นห้องครัวเล็ก - อ๊ะ ตระกล้าวางไว้ตรงนั้นก็ได้จ๊ะ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่โต๊ะใกล้ๆ ส่วนตััวเองนั้นเดินมาหยิบมีดปลอกผลไม้และอ่างน้ำมาหาไฮเน่ย์ - อ๊ะยังไม่ได้แนะนำตัวเลยสินะ ชั้นชื่อคีย์จ๊ะ เป็นซิตเตอร์ของที่นี่และคอยดูแลโบทส์ทั้งหมดนี้ยินดีที่ได้รู้จักนะไฮเนย์จัง


"อ่า คะ มีอะไรมห้หนูช่วยอีกหรือเปล่าค่ะ?"ไฮเน่ย์พูดหลังจากว่างตระกร้าผลไม้ไว้ที่โต้ะตามที่ซิตเตอร์สั่ง

แต้มคะแนนความสัมพันธ์ คีย์ +2

คีย์ : แหมถ้าอย่างนั้นรบกวนล้างแอปเปิ้ลในตระกล้าให้หน่อยนะ ชั้นจะทำพายน่ะจ๊ะ - หญิงสาวยิ้มบางๆพลางเดินมาเตรียมแป้งขนมปังระแวกนั้น


ไฮเน่ย์ถอดถุงมือพร้อมกับถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วจัดการล้างแอปเปิ้ลในตระกร้าให้ซิตเตอร์ทันที เมื่อล้างแอปเปิ้ลทั้งหมดเสร็จแล้วหันไปถามว่า"มีอย่างอื่นให้ช่วยอีกไหมค่ะ??" แล้วจัดการเรียงแอปเปิ้ลที่ล้างเสร็จแล้วไว้ให้เ็ป็นระเบียบ

คีย์ : อืม~. . . - หญิงสาวทำท่านึกคิดก่อนจะยิ้มหวานให้ไฮเน่ย์ตามนิสัยของเธอ - ถ้าอย่างนั้นไฮเน่ย์นั่งรอก่อนก็แล้วกันนะ~ - เธอบอกคู่สนทนาก่อนจะง่วนกับการปลอกเปลือกผลไม้สีแดงก่อนจะหั่นใ้ห้เป็นชิ้นเล็กๆ เล็กมากๆสำหรับใส้พาย ก่อนจะจัดการทุกอย่างเสร็จพร้อมกับจัดแจงเข้าเตาอบ - เรียบร้อย~ ว่าแต่ชั้นไม่เคยเห็นไฮเนย์มาก่อนเลยเธอมาจากเมืองอื่นหรอจ๊ะ? - เธอหันมาชวนไฮเน่ย์คุยระหว่างรอขนมในเตาอบ


"ค่ะ หนูมาจากเมืองมอร์ร๊อคค่ะ  แล้วซิตเตอร์เป็นคนเมืองนี้หรอค่ะ??"เด็กสาวพูดและหยิบหนังสืออกมาว่างไว้บนตักแล้วก็สนทนากับซิตเตอร์ต่อ.... การสนทนาก็ดำเนินไปเรื่อยๆจนกระทั้งเวลาล่วงเลยไปมาก เด็กสาวจึงพูดว่า "งั้นหนูขอตัวก่อนน่ะค่ะ หนูมีธุระที่ต้องไปทำ ดีใจที่ได้ช่วยน่ะค่ะ"

NPC: เชิญฮะ

select : 7, 47
ได้รับ 170 Point  L Skill Card 8


Upstatus :ATK B>A (35)
              DEF C>B>A(60)
              DEFT C>B>A(60) (เหลือ 15 points)

Skill: Up Melee Weapon Mastery (ใช้4ใบ)
       Up Fatal Blow(ใช้3ใบ)
       Up Fire Bolt (ใช้5points)
       เรียน Angelus(ใช้1ใบ)
       Up Angelus(ใช้10point)

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
ราชินีงู
โพสต์ 1-10-2010 08:09:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 3-10-2010 15:54

TOO



ว๊าบ ทั้งสามคนถูกส่งมายังลานประลองกว้าง บรรยากาศรอบๆเหมือนจะเป็นไซเบอร์มากกว่า

ลัส : เห~ ไซเบอร์โดมหรอ? - ชายหนุ่มตื่นเต้นกับบรรยากาศรอบๆที่มีตัวเลขต่างๆลอยอยู่บนเพดาน
คาโอรุ : มาแล้ว . . . - คาโอรุจับสัมผัสบางอย่างได้พลางหันไปมองฝั่งตรงข้าม

ว๊าบ! และทีมคู่แข่งของทั้งสามคนได้ปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสามคนเช่นกัน

vs

Areana Team Match Lus (Crusader),Kaoru (Knight),Too (Magician) Vs  Chinutsu ( Monk ) , Rei (Hunter) ,Gebel ( Knight )

Info Team
Lus : Crusader : ATK : A DEF : B HP : A MAGIC : C DEFT : B TECH : B Defender
Kaoru : Knight : ATK : A DEF : C HP : C  MAGIC : A DEFT : B TECH : A Suporter
TOO : Magician : ATK : D DEF : C HP : D MAGIC : B  DEFT : C TECH : B  Damager

Chinutsu : Monk : ATK : A DEF : B HP : B MAGIC : B DEFT : A TECH : B Damager
Rei : Hunter : ATK : B DEF : C HP : C  MAGIC : C DEFT : A TECH : A Suporter
Gebel : Knight : ATK : A DEF : A HP : B MAGIC : D DEFT : C TECH : B Damager

Battle Start :
Lus : ATK > Geble
Kaoru :
Blessing (5) , Increase Agility (5) , Angelus (5) > Lus , Too and Self
Player Selection : Cold bolt > Geble

Chinutsu : Blessing (10) , Increase Agility (10) , Angelus (10) > Rei , Gebel and Self
Rei : Charge Arrow > Lus
Gebel : Blash > Lus

คาโอรุ & ชินัทซึ : Blessing!! , Increase Agility!! , Angelus !! - ทั้งสองคนได้ร่ายมนต์เสริมพลังให้กับทีมของตนอย่างรวดเร็วก่อนที่แถวหน้าจะเริ่มปะทะกัน เรย์ใช้ปืนพกยิงสวนเข้าไปที่ทูเพื่อสกัดการใช้สกิลลัสก็ได้วิ่งมาปัดกระสุนนั้นออกไป

Rei > Charge Arrow < Guard Lus Too Damage - 2 [========]x1

จังหวะนั้นเองจีเบลได้รีบกระโดดพุ่งตัวง้างดาบอัดมาที่ลัสทันที
จีเบล : ฮะฮ่า!!! - เคร้ง!! เสียงดาบอัดเข้ามาที่ดาบของลัสอย่างแรงจนชายหนุ่มต้องใช้สองมือต้านเอาไว้

Gebel Blash < Guard Lus Damage -6 [==]x1

ลัส : อุ๊บ!!
คาโอรุ : ลัส!! หือ!? - คาอุรีวิ่งเข้ามาช่วยลัสทันทีแต่ท่าว่าชินัทซึได้พุ่งตรงมาทางเธอด้วยเควมเร็วสูง
ชินัทซึ : คู่ต่อสู้ของเธออยู่ทางนี้!
คาโอรุ : ฮึ่ม! - หญิงสาวรีบร่ายมนต์ขึ้นพลางยิงอัดไปที่ชินัทสึแต่ท่าทางฝ่ายตรงข้ามจะมองเห็นการโจมตีนั้นพลางหลบด้วยความเร็วพลางเข้ามาถึงตัวคาโอรุได้ไม่ยากนัก ฟู่ว!! เสียหมัดแหวกอากาศเข้ามายังลำตัวของคาโอรุอย่างรวดเร็วแต่คาโอรุได้ใช้ดาบขึ้นมากันไว้ก่อนที่จะถึงตัว

Kaoru > Fire Bolt Miss Chinutsu
Chinutsu Hit < Guard Kaoru Damage -3 [=======]
Too Fire Bolt < Block Rei

ซูม! ลูกไฟถูกยิงสวนออกไปทางเรย์ที่ยืนยิงสนับสนุนอยู่ หญิงสาวมองลูกไฟนั่นพลางเล็งปืนก่อนจะยิงสะกัดลูกไฟที่พุ่งเข้ามาด้วย Cold Bolt
Lus Side kick Gebel Damge- 4 [======]x1
ลัส: ฮึ่ม ! - เคร้ง! ชายหนุ่มงัดดาบขึ้นให้จีเบลเสียหลังพลางรีบกลับตัวถีบท้ออย่างแรงให้ร่างของจีเบลถอยห่างไป ก่อนจะปัดกระสุนปืนของเรย์ที่ยิงสนับสนุนมาต่อ
จีเบล : แสบนักน้า!!! - ชายหนุ่มตะคอกพร้อมกับพุ่งตัวเข้ามาง้างดาบใส่ลัส

Gebel Hit < Block Lus

เคร้ง! เสียงดาบปะทะกันอย่างแรงลัสได้ฟาดดาบอัดสวนกับดาบของจีเบลในตำแหน่งที่ได้เปรียบกว่าจนจีเบลเสียหลักไป ขณะที่คาโอรุกำลังพยายามหลบการโจมตีของชินัทซึที่ทั้งต่อเนื่องและรุนแรง

Chinutsu Triple Attack > Chain Attack hit < Guard Kaoru Damage - 5 [=====]

ชินัทซึย่ะตัวเล็กน้อยก่อนจะสวนหมัดเข้าไปหาคาโอรุด้วยความเร็วเพื่อทำให้เป้าหมายเสียหลักก่อนจะกลับตัวต่อยเข้าไปอีกหนึ่งชุดจนคาโอระกระเด็นติดกำแพงไป

Kaoru Fire Blot & Fire Blot < Guard Chinatsu Damge- 3 [=======]

ซู่มลูำกไฟวิ่งสวนควันออกมาพุ่งเข้าทำร้ายชินัทซึ
ชินัทซึ : ฮึบ! - เปรี้ยงๆ! หญิงสาวกำหมัดแน่นพลางต่อยลูกไฟที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่องจนหมดไป
คาโอรุ : ชิ  - หญิงสาวคิ้วกดลงเล็กน้อยก่อนจะพยุงร่างของตัวเองขึ้นพร้อมโจมตีรอบต่อไป

Lus : Spear Step
Kaoru : Soul Strike > Fire bolt
Too : Battle Selection :1)โจมตีกายภาพ 2)สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

Chinutsu: ฺBash>UpperCorsshair
Rei : Open Owl's Eye (10) , Attention Concentrate (10)
Gebel: Couter Attack

TOO move to back line
TOO cold bolt x 3 >> Chinutsu&Gebel&Rei

ปังๆ! เสียงปืนดังขึ้นต่ือเนื่องคอยสะกัดการเคลื่อนไหวของลัสไม่ให้เป้าหมายมีโอกาศโจมตีขณะนั้นเธอเห็นทูที่ถอยห่างออกไปพลางร่ายสกิล
เรย์ : จีเบลถอยออกมา 4 ก้าว - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางเล็งปืนไปที่ตราเวทของทู
จีเบล : โอ้! - พรึ่บชายหนุ่มที่ฟาดดาบกดดันลัสอยู่ได้ยินเช่นนั้นจึงรีบถีบตัวถอยออกมาตามทีเรย์บอก
Too >Ice Bolt < Block Rei , Gebel
Too > Ice Bolt < Break Stop Chinutsu
หอกน้ำแข็งของทูพุ่งออกไปทางทั้งสามคนเรย์ที่เล็งปืนอยู่ยิงสะกัดหอกน้ำแข็งที่พุ่งมายังตัวเองและจีเบลด้วยความแม่นยำสูง ก่อนจะยิงอัดกลับไปอีก 1 นัด

Rei > Hit < Guard Lus , Too Damage - 1 [=]x1
เคร้ง!  - ลัสใช้ความเร็วของตัวเองเข้ามาสกัดลูกกระสุนของเรย์พลางรีบพุ่งตัวเข้าไปหาเรย์ทันที
ลัส : ฮ่าส!!! - ชายหนุ่มเปลี่ยนวิุีถีดาบเป็นแนวระนาบพลางแทงออกไปเป็นเส้นตรงหวังทำร้ายฮันเตอร์ที่คอยป่วนอยู่ด้านหลัง จีเบลได้เดินมาขวางทางของหอกของลัสพลางแสยะยิ้ม
ลัส : !! - จีเบล : เสร็จชั้นล่ะ!!
Lus Spear Step < Couter Attack Gebel , Rei < Lus Take Damage - 5 [======]
เครี๊ยด เสียงดาบลู่ใต้ดาบของลัสพลางงัดขึ้นพร้อมกับสบัด 360 องศาใส่ชายหนุ่มด้วยความแรงจนร่างของลัสกระเด็นถอยออกไป
ลัส : ฮึ่ม! - ชายหนุ่มรีบพยุงตัวเองขึ้นมาพลางหอบออกมา - หินชะมัด . . .
จีเบล : ฮึๆ - อัศวินหนุ่มผมแดงแสยะยิ้มออกมาพลางลู่ดาบลงพร้อมโจมตีในรอบต่อไป

ทางด้านชินัทซึ
ชินัทซึ : ฮึ่ย! - คาโอรุ : ฮ่าส์!! - หญิงสาวทั้งสองคนผลัดกระรุกรับกันอย่างดุเดือนชินัทซึหลบเพลงพาบของคาอุรุอย่างฉิวเฉียดและปัดดาบที่ฟาดเข้ามา คาโอรุเองใช้ดาบกันหมัดที่รวดเร็วนั่น
เรย์ : ชินัทซึ Ice bolt พุ่งไปทางเธอแล้ว. . . - จังหวะนั้นหอกน้ำแข็งก็ได้พุ่งมายังชินัทซึ หญิงสาวถีบตัวเองออกมาพลางใช้ลูกแก้วเวทย์มนต์หนึ่งลูกมารับหอกน้ำแข็งนั้นไว้จังหวะนั้นเองคาโอรุร่างเวทย์มนต์ชุดใหญ่อัดไปยังชินัทซึอย่างรวดเร็ว
คาโอรุ : รับไป! - กระสุนวิญญาณและลูกไฟจำนวนมากพุ่งอัดเข้ามายังชินัทซึจนเกิดควันหนาเตอะ - สำเร็จ!
ชินัทซึ : หรอ? - เสียงเรียบดังมาจากด้านหลังของคาโอรุ
คาโอรุ : !! - ชินัทซึ : ช้าไป!!

Kaoru Soul Strike & Fire bolt Miss <  Body Relocation Chinutsu
Chinutsu Back Step Bash & Upper Crosshair Hit Kaoru Damge-5 [ ] Down!!

หมัดที่รวมรวบกำลังไว้ต่อยงัดลงมาที่ลำตัวของคาอุรุอย่างแรงจนคาโอรุทรุดลงจังหวะนั้นเธอรีบตีลังกางัดเท้าอัดปลายคางของคาโอรุจนร่างของเป้าหมายลอยขึ้นสูงจนตกลงสู่พื้นไป

ชินัทซึ : เสร็จไป 1  . . . - หญิงสาวกลับตัวลงสู่พื้นพลางมองไปทางเรย์กับจีเบลที่ตอนนี้ก็ยังได้เปรียบอยู่เช่นกัน
ลัส : หา!? คาโอรุ!! ฮึ่ม - ชายหนุ่มรีบใช้มนต์รักษาตัวเองพลางทำท่าจะรีบไปหาคาโอรุแต่ก็ถูกปืนของเรย์ยิงสกัดไว้อยู่ Lus healing +9 [====]x1
เรย์ : ไม่ให้ออกไปจากตรงนั้นได้หรอกนะ

Lus : Skill ATK
Kaoru : Down!!
Too : Battle Selection : 1) โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

Chinutsu : ATK TOO
Rei : ATK LUS
Gebel : ATK LUS


TOO : โยน เรดฯ ให้ คาโอรุ 5 ขวด & ยิง fire bolt สะกัดศัตรูทั้ง 3

Too Use Item Fail < Chinutsu Block Selection

ขณะที่ทูได้โยนขวดยาไปใ้ห้โดยที่ไม่ได้คำนึงถึงระยะห่างและความเร็วของศัตรูเลยแม้แต่น้อย ปับ! เสียงขวดยาที่ถูกโยนออกไปถูกมือของชินัทซึเก็บไว้
ชินัทซึ : ใครจะยอมให้ฟื้นพลังได้ง่ายๆล่ะ - เธอเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะบีบขวดโพชั่นทั้งห้าอันแตกละเอียดคามือพร้อมกับพุ่งตัวเองเข้ามาหาทูด้วยความเร็วสูง

System : สูญเสีย Red Potion 5ea

Rei & Gebel Hit < Guard Lus Damge - 4 [====]

เรย์และจิลเบลต่างโจมตีเข้ามาหาลัสอย่างต่อเนื่องไม่ปล่อยโอกาศให้ลัสใช้สกิลหรือขยับตามที่ตัวเองต้องการนัก
ลัส : อึ! หา!? - ชายหนุ่มเหลือบไปเห็นชินัทซึที่พุ่งเข้ามาหาทูอย่างรวดเร็วจนเสียการทรงตัวเล็กน้อย ปัง! เสียงปืนอัดมาที่แขนของชายหนุ่มเข้าอย่างจังจนเสียหลักไป
จีเบล : เสร็จชั้นล่ะ!! - วูบ!! เสียงแรงเหวี่ยงของดาบฟาดมายังลัสทันทีชายหนุ่มรีบยกดาบขึ้นมารับแรงกระแทกนั้นแต่ชายหนุ่มต้องการใช้แรงกระแทกดีดตัวเองให้เข้ามาใกล้ๆทูพลางสร้างหอกเวทย์มนต์ขึ้นมาปาดักทางของชินัทซึไว้

Lus Spear Moomerrang Hit but away Chinutsu Damage -4 [===]

ชินัทซึ : !! อุ๊บ! - หญิงสาวรีบถีบตัวเองหลบการโจมตีอย่างกระทันหันทำให้โดนหอกนั้นเฉี่ยวไปเท่านั้น เธอรีบดีดตัวเองกลับมายังกลุ่มของตัวเอง - ไม่เลวเลยนะ - เธอเอ่ยชมพลางเลื่อนมือมารักษาบาดแผล
Chinutsu Healing + 6 [=========]
ลัส : แฮกๆๆ . . . - ชายหนุ่มหอบออกมาเล็กน้อยพลางใช้มนต์รักษาตัวเองอีกครั้งก่อนจะดื่ม Red Potion เข้าไปด้วย
Healing Lus +13 [=======]x1
ลัส : พลังของทูยิงออกมาในระยะไกลไม่ได้ . . . คาโอรุก็โดนน็อคไปแล้ว . . . บ้าที่สุดไม่เห็นทางชนะเลย . . - ชายหนุ่มสบถเบาๆพลางจับจ้องการเคลื่อนไหวของทั้งสามคนตรงหน้าเขา

เรย์ : รีบๆจบการต่อสู้นี้กันเถอะ - ฮันเตอร์สาวเอ่ยขึ้นพลางเล็งปืนมาทางลัส
ชินัทซึ : นั่นสินะ เอาล่ะนะจีเบล - หญิงสาวลู่ตัวลงก่อนจะกระโดดก้าวยาวไปหาลัสพร้อมกับจีเบลทันที

Chain ATK : Rei Double Shot , Chinutsu Tripple Attck > Asura Fist , Gebel, Bash > Bowling Bash Lus
Lus : Def SKill
Too : 1)โจมตีกายภาพ 2)ใช้สกิล 3)ใช้ไอเท็ม

- มีความเสี่ยงสูงที่ลัสจะโดน Down -
- มีความเสี่ยงสูงที่จะถูกสกัดการใช้สกิลจาก Rei -
- มีความเสี่ยงสูงที่ Too จะถูก Down -


TOO : pass turn
(ศัตรูเป็นทีมที่สมบูณร์แบบ ไนท์ ค่อยโจมตีในระยะไกล ฮันฯค่อยก่อกวนจากระยะไกล ม๊องได้ทั้งรุกทั้งรับ อีกอย่าง ฮันฯยิงกระสุนเวทย์สกัดพลังเราได้แถมยังจะใช้ดาบได้พอ ๆ กับสายประชิดอีก ส่วนทีมเราอ่อนแอเต็มที.....แต่มันต้องมีซิ จุดบอด เราต้องหาให้เจอ .... ใช้เวทย์กับฮันฯไม่ได้แน่ ๆ เพราะฉะนั่น ๆ )
TOO Party Talk : ลัส ๆ เราคงต้องดับเครื่องชนแล้วล่ะ พอจะไหวมั๊ยถ้าให้ถ่วงเวลาซัก 5 นาที เราจะรวมพลังเวทย์สร้าง cold bolt จำนวนมากปล่อยลงรอบ ๆ ตัว ม๊อง กะ ไนท์ ให้เป็นกำแพงน้ำแข็ง (จากTECH : B,DEFT : C,MAGIC : B น่าจะทำได้) แล้วจังหวะนั้นนายให้โจมตีฮันฯอย่างสุดกำลัง ถ้าคำนวนไม่พลาด 2 คนนั้นจะเสียจังหวะประมาณแค่ 3 วินาทีเท่านั้น นายจะลองมั๊ย??? เราไม่มีอะไรจะเสียแล้วนะ

ลัส Party talk : 5 นาทีอย่างนั้นหรอ เอาสิจะลองดูก็ได้ งั้นฝากด้วยก็แล้วกัน - ชายหนุ่มแอบยิ้มมุมปากพลางตั้งดาบในท่าตั้งรับ
Lus : Auto Guard , Couter Attack

ชินัทซึ : จีเบลฝากด้วย - ชินัทซึหลี่ตามองการร่ายสกิลของลัสพลางให้จีเบลที่เป็นไนท์เข้าไปเปิดก่อน
Gebel : ได้เล้ย~! - ชายหนุ่มเงื้อดาบขึ้นสูงพร้อมที่จะฟาดลงมาได้ทุกเมื่อ - เอาไปกินซ้า! - ฟุบเคร้ง!! เสียงดาบเสียดสีกันอย่างแรงทั้งสองฝ่ายใช้แรงเข้าปะทะกันอย่างดุเดือด
ขณะเดียวกันชินัทซึกระโดดไปยังด้านหลังของลัสขณะที่ทั้งคู่กำลังปะทะกันอยู่

Gebel Bash < Auto Guard Lus Damage -2 [=====]x1
Chinutsu Tripple Attack < Auto Guard Lus Damge - 3 [==]x1
Rei Double Shot < Auto Guard Lus Damage -2 [==========]

ชินัทซึ : เสร็จชั้น! ตุบ! - เสียงหมัดของชินัทซึต่อยอัดมาที่มือของลัสที่หันมาัรับไว้อย่างกระทันหัน - อะไรน่ะ? - ปังๆ! เคร้งๆ กระสุนแหวกอากาศมายังลัสชายหนุ่มรีบใช้ดาบของตัวเองเยื้องออกมาปัดวิถีนั้นออกไปจังหวะนั้นจีเบลก็ได้ถอนดาบออกมาพลางลู่ไว้ด้านหลังและฟาดกลับมาอย่างรวดเร็ว

Gebel Bowling Bash < Guard Lus Damage -4 [======]
Chinutsu Asura Fist < Couter Attack Damage = 0

ตูม!! เสียงดาบฟาดอัดลงมาอย่างแรงที่ดาบจนเกิดแรงดันขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่รับดาบไว้ถอยห่างออกมาจังหวะนั้นชินัทซึได้รวบรวมพลังทั้งหมดต่อยมายังลัสทันที แต่ชายหนุ่มกะไว้อยู่แล้วว่าเธอต้องเข้ามาโจมตีตอนเปิดช่องว่างจึงรีบกลับตัวบนร่างของหญิงสาวเมื่อปล่อยหมัดออกมาพลางผลักให้เธอเสียให้ก่อนจะขว้างบางอย่างไปทางฮารุ
ลัส : ตอนนี้แหละ!!


TOO : ย๊ากกกกกก ลัส จัดการเลยยยยย
เธอใช่แรงเฮือกสุดท้ายร่าย cold bolt จำนวนมากลงมา ปักรอบตัว Gebel และ Chinutsu จนกลายเป็นโดมน้ำแข็ง
TOO : ฝากด้วยนะลัส
เธอฝากความหวังทั้งหมดไว้กับแผนนี้ เพราะตอนนี้เธอไม่เหลือพลังจะร่าวเวทย์อีกซักพักใหญ่ ๆ (TOO pass 2 trun)

ลัส : โอ้!! - ชายหนุ่มวิ่งไปตามธารน้ำแข็งก่อนจะใช้โอกาศนั้นกระโดดขึ้นสูงพลางร่ายหอกเวทย์มนต์ขึ้น
เรย์ : ฮึ่ม! - เรย์ที่เห็นว่าหอกนั้นกำลังพุ่งเข้ามาแต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะขยับไม่ได้เสียแล้ว - !! อะไรกัน? - เมื่อเธอมองไปที่ขาของตัวเองก็พบกว่ามีน้ำแข็งเกาะอยู่ที่เท้าของเธอจนไม่อาจจะขยับได้
คาโอรุ : ไม่ให้หนีไปได้หรอก . . . -
ลัส : ฮ่าส์!!! - ลัสขว้างหอกเวทย์พุ่งอัดลำตัวของเรย์เข้าไปอย่างจังจนเธอกระเด็นติดกับกำแพงด้านหลังไป
เรย์ : กรี๊ด!!
ชินัทซึ : เรย์!! ฮึ่ม!! - ชินัทซึรวมลูกแก้วไว้ในมือพลางกระโดดไต่ขึ้นไปหาลัสที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น
ลัส : หา!? - คาโอรุ : ลัส! - ชินัทซึ : หายไปซะ Asura Fist!!!-  

Too Ice Bolt l Chinutsu , Gebel l
Lus Use Yggdrasil Leaf Kaoru [==]
Kaoru Frost Diver Rei Damage -4 [======]
Lus Spear Moomerrang Rei Damage -6 [ ] Down
Chinutsu Asura Fist Lus Damge-20 [ ] Down
Chinutsu Can't Move & Attack
อีก 1 รอบกำแพง Ice Bolt ถูกทำลาย

เปรี้ยง!! หมัดของชินัทซึกระแทกไปทีใบหน้าของลัสเข้าอย่างจังจนแรงอัดนั้นส่งให้ร่างของเขาพุ่งลงทะลุกับพื้นเป็นวงกว้างจนสลบเหมือดไปในที่สุด
ชินัทซึ : อุ๊บ! - หญิงสาวล่อนตัวเองลงยังในกำแพง Ice Bolt ของทูเพื่อใ้ช้เป็นที่กำยัง
จีเบล : เอ้าดื่มนี่ซะ - ไนท์หนุ่มยื่นขวดยาสีเหลืองกับสีน้ำเงินให้กับทีม ชินัทซึรับมาไว้พลางรีบกระดกดื่มทันที

HP Chinuts [==========] SP [====]
ทางด้านคาโอรุเองรีบประคองตัวเองขึ้นก่อนจะดื่ม White potion เช่นกัน
Kaoru HP [========] Sp [======]
คาโอรุ : ลัส!! - หญิงสาวรีบวิ่งไปยังร่างของลัสที่สลบอยู่ก่อนจะพาเขากลับมาหาทูพลางใช้ใบไม้คืนชีพให้
Kaoru Use Yggdrasil Leaf Lus [=]
ลัส : อูย . . - ชายหนุ่มลุกขึ้นมาพลางสำรอกเลือดออกมาจำนวนมาก
คาโอรุ : อย่าเพิ่งพูดอะไรดื่มนี่ซะก่อน - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางใช้มนต์รักษาพร้อมกับส่ง White Potion ให้
Lus HP [=====]x1 SP [====]
ลัส : อึก ขอบใจนะ เอาล่ะทางเราได้เปรียบแล้ว มาจบการต่อสู้นี้กันเถอะ . . .

TOO : pass turn (เสียดายที่เรายังไม่มีเวทย์สายฟ้าไม่งั้นจะได้ละลายน้ำแข็งแล้วซีอตก็จบไปแระ อ๊ะจริงซิ )
Party talk : คาโอรุ เธอมีเวทย์สายฟ้าป่าว พอจะคิดไรออกแระ

คาโอรุ : อื้มมีสิ ทำไมหรอ?


Player : เชิญ
โพสต์ 1-10-2010 19:04:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด rainnajung เมื่อ 2-10-2010 23:34
อามุโร่ : เอ๋? อื้ม - ชายหนุ่มอ้าปากรับช้อนนั้นไป พลางนิ่งไปครู่หนึ่ง
อามุโร่ : ก็อร่อยดีหรอกนะ แต่ซอสเข็มข้นมากเลย เธอกินรสจัดจังเลยนะฮะๆ - ชายหนุ่มแอบหัวเราะเบาๆพลางดื่มน้ำเล็กน้อย
โมอา : ? o w o? - โมอามองถ้วยพุดดิ้งสีส้มอย่างสนใจพลางมองตาแป๋วมาหาเมโลนี่ช้าๆ


"โมอา ไม่กินพุ้ดดิ้งเหรอจ๊ะ เดี๋ยวม๊าๆตักให้"

เธอพูดพลางตักพุ้ดดิ้งใส่ช้อน แล้วยื่นไปทางโมอา

"มันนิ่มๆ เหมือนตัวนู๋เลยนะจ๊ะ *0*"


โมอา : มิ้ว~ > O < ~ > w < มี้~!- โมอารีบงับช้อนเข้าไปทันทีและท่าทางมันจะถูกใจพุดดิ้งเข้าให้ซะแล้ว ส่วนอามุโร่นั้นได้แต่ยิ้มพลางทานอาหารของตัวเองไปเงียบๆจนหมดลง
อามุโร่ : หืม~ อร่อยดีเหมือนกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยชมเบาๆ พลางมองใบหน้าของเมโลนี่
อามุโร่ : ฮะๆ ค่อยๆทานก็ได้ ดูสิเลอะปากหมดแล้ว~ - ชายหนุ่มว่าพลางหยิบกระดาษทิชชู่สีสวยของทางร้านแตะที่มุมปากของแฟนสาว
โมอา  : > w < มิ้ว~ - หลังจากที่ทานพุดดิ้งจนหมดโมอาได้กระโดดมานั่งบนหัวของอามุโร่พลางนอนลงเหมือนกับว่ามันอิ่มแล้วยังไงอย่างนั้น
อามุโร่ : ชอบพุดดิ้งงั้นหรอ? เอาไว้จะซื้อมาฝากนะ โมอาจัง~ - ชายหนุ่มยิ้มพลางลูบหัวของโมอาเบาๆ
อามุโร่ : เมโลนี่ ทานเสร็จแล้วจะไปหอสมุดหน่อยไหม? หรือว่าจะให้ชั้นสอนเทคนิคใช้เวทย์มนต์ให้?

Player Selection : 1)ไปหอสมุด 2)กลับไปฝึกเทคนิคเวทย์มนต์ที่ห้องพัก 3)อื่นๆโปรดระบุ


Choice : 1

เมื่อเธอทานเสร็จ

"ไปหอสมุดก็ได้อ่ะ ยังไม่เคยไปกับอาจังเลยนี่นา"

เธอลุกขึ้น พลางเดินไปหาอาจัง เพื่อเตรียมพร้อมไปห้องสมุด


ทั้งสามคน(?) พากันเดินมายังหอสมุดของเมืองนี้
อามุโร่ : ที่พรอนเทร่าน่ะ หอสมุดแห่งนี้มีหนังสือรวมรวมเรื่องราวต่างๆมากมายเลยนะ ส่วนที่ชั้นอยากมาวันนี้น่ะกะว่าจะหาพวกศาตรต์เวทย์ง่ายๆน่ะ เพราะชั้นเองถนัดแต่สายเสริมพลังมากกว่าสายโจมตี -ชายหนุ่มอธิบายพลางเดินมายังตำราเวทย์มนต์


"อ๋อออ"

"แต่อาจังเป็นม๊องอยู่แล้วนี่ แค่นี้ก็เก่งจะแย่อยู่แล้วนะ~"


เธอพูดพลางจับมืออาจัง ขณะเดินทางไปหอสมุด โดยมีโมอาหลับอยู่บนผมของอาจัง

"จะเก่งไปถึงไหนกันน้า แค่นี้ชั้นก็สู้อาจังไม่ได้แล้วหละ"

เธอคุยกับอาจังเพลินๆๆ ในระหว่างทีเ่ดินทางไปหอสมุดของเมืองนี้

เมื่อมาถึงหอสมุด อาจังก็พาเธอไปในส่วนที่มีตำราเวทมนตร์

"แล้วอาจัง อยากได้เวทมนตร์แบบไหนหละ? เผื่อชั้นจะได้ช่วยหา"

เธอพูดพลางมองตามหนังสือในหอสมุดที่มีมากมายจนลายตาไปหมด

"แล้วมีเวทสำหรับโมอามั๊ย"

เธอพูดหลังจากที่มองดูตำราไปได้ซักพัก


อามุโร่ : ไม่หรอก จอมเวทย์ที่เก่งๆน่ะมีถมไป . .. เอ - ชายหนุ่มไล่นิ้วมือไปตามชั้นหนังสือ - ศาสตราต่อเนื่อง กับประยุกต์ . . - ชายหนุ่มพยายามมองหาหนังสือที่ตัวเองเคยอ่านมาก่อนไล่ไปเรื่องจนเจอเข้า - อ๊ะเจอแล้ว - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางค่อยๆดึงออกมา - เล่มนี้บอกเทคนิคการหน่วงเวทย์กับประยุกต์ใช้ได้เยอะเลยล่ะ แต่ว่านะจะทำแบบนั้นได้เธอก็ต้องฝึกทั้งกำลังกายบ้าง จะได้ยัยสะดวก - ชายหนุ่มมองแฟนสาวพลางทำท่าคิด - เอ . . . แต่คงไม่ต้องแล้วมั้งเนอะ การอัพเกรดตะกี้น่าจะทำให้เธอตัวเบาขึ้นเยอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลื่อนมือพุ่งไปหยุดตรงหน้าแฟนสาวด้วยความเร็ว แต่เนื่องจากการอัพเกรดเมื่อซักครู่ทำให้เธอมองตามมือของอามุโร่ได้ทัน - เนอะ~? ส่วนโมอาน่ะตอนนี้ยังร่ายมนต์อะไรไม่ได้หรอกยังเล็กอยู่เลยนี่นา~ เอาไว้โตอีกหน่อยค่อยฝึกให้ก็แล้วกัน~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ พลางดึงร่างของแฟนสาวมาสวมกอดไว้ - บทเรียนของชั้นค่อนข้างโหดนะ~ แต่ถ้าพยายามจนทำได้ดีชั้นก็มีรางวัลให้ - ชายหนุ่มก้มลงจูบริมฝีปากของแฟนสาวเบาๆ พลางยิ้มบางๆให้ - รีบๆเก่งกว่าชั้นให้ได้ล่ะยัยบ๊อง


"โหยยย ให้ชนะอาจัง จะไหวเหรอเนี่ย"

เธอพูดพลางส่ายมือไปมา

"ยากแหงๆเลยหละ"

แต่เธอก็แอบคิดถึงรางวัลที่อาจังพูดถึงอยู่เหมือนกัน จนเริ่มรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมาบ้างแล้ว

วิธีเอาชนะอาจัง ไม่ยากหรอกนะ เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ~

"ถ้าโมอาตัวใหญ่กว่านี้ คงให้นั่งบนผมไม่ได้แล้วมั่งเนี่ย"

เธอพูดพลางหันไปหาโมอา

"ตัวแค่นี้ก็พอแล้วมั้ง สงสัยต้องงดของหวาน คริๆ"

"ได้หนังสือที่ต้องการแล้ว เอากลับไปฝึกที่ห้องเหรอ อาจัง"


เธอพูดพลางถามอาจังด้วยความสงสัย


อามุโร่ : โมอาร์น่ะตัวไม่ใหญ่ขึ้นหรอกแต่แค่จะเปลี่ยนสีเฉยๆน่ะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเปิดหนังสืออ่านเพื่อให้แน่ใจว่าถูกเล่ม - เอาล่ะถูกเล่ม หืม? อ้อถ้าเรื่องฝึกล่ะก็ไม่ต้องห่วงชั้นมีที่ฝึกอยู่น่ะเอาไว้จะพาไปนะ~ เอาล่ะตอนนี้เรากลับห้องกันเลยมั้ย?


"อืม กลับเลยก็ได้หนะ"


เธอพูดพลางคิดถึงตอนโมอาเปลี่ยนสี !!!~


อามุโร่ : ถ้างั้นกลับกันเถอะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางร่ายมนต์เคลื่อนย้ายพาเมโลนี่และโมอากลับมายังห้องนอนของตัวเอง
อามุโร่ : ก่อนอื่นชั้นจะสอนการหน่วงเวทย์ก่อนแต่ก่อนก็แล้วกันนะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเดินมานั่งที่เตียง - เธอไปอาบน้ำก่อนก็ได้ชั้นอยากให้เธอผ่อนคลายซักหน่อยก่อนค่ะเริ่มฝึีกกัน


"อืม"

เธอพูดพลางเดินเข้าห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย

และออกมาพร้อมกับชุดเดิม

"ขอใส่ต่ออีกนิดแล้วกัน แห่ ~"

เธอพูดพลางเดินมาหาอาจังที่เตียง

"อ๊ะ ห้ามลืมนะ"

และเธอก็นั่งหันหลังให้อาจัง เพื่อให้อาจังเช็ดผมให้นั่นเอง


อามุโร่ : ก่อนอื่นการหน่วงเวลาเวทย์ก็คือการมโนภาพก่อนร่ายมนต์ร่วงหน้า อาจจะทำเป็นสัญญาลักษณ์หรืออุปกรณ์ช่วยก็ได้ - ชายหนุ่มอธิบายไปพลางค่อยๆเช็ดผมของแฟนสาวไปด้วย - เมโลนี่ชอบพวกอัญมณีใช่มั้ย? ถ้างั้นแค่สร้างอัญมณีที่ไว้สำหรับยิงออกไปเป็นเวทย์ก็พอแล้ว ตัวอย่างแบบนี้ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางร่ายลูกแก้วพลังขึ้นมาลูกหนึ่งก่อนจะทำให้ลอยอยู่ตรงหน้าเมโลนี่ - คล้ายๆแบบนี้แหละ แต่ถ้าอย่างเมโลนี่ก็มโนภาพเป็นพวกอัญมณีตามสีของสายธาตุเวทย์มนต์นั้นให้ง่ายต่อการใช้ก็พอแล้ว ลองมโนภาพว่าเธอกำลังถืออัญมณีสีแดงอยู่สิแล้วรวบรวมพลังเวทย์ไว้ ณ จุดๆเดียวแล้วสร้างมันขึ้นมา. . .- ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางโอบร่างของแฟนสาวไว้ - ไม่ต้องเกร็งหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆมโนภาพเพรชสีแดงขึ้นมาตรงหน้าของเธอ


"งืมมม จะลองดูนะ"

เธอค่อยๆ มโนภาพอัญมณีสีแดงตามที่อาจังบอก

ในระยะแรก ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เป็นเพียงแค่แสงจางๆเท่านั้นเอง แถม อยู่ให้เห็นไม่ถึง 2 วิด้วยซ้ำ

หลังจากลองดับๆติดๆอยู่นาน ตรงหน้าเธอก็มีก้อนกลมๆ สีแดง ลอยอยู่เบื้องหน้าเธอ แต่สีแดงค่อนข้างซีดๆ เลยทีเดียว

"ต้องได้สิน่า"

เธอพูดให้กำลังใจตัวเอง เพื่อให้ก้อนกลมๆสีแดง นั้น ไม่ดับหายไป


หญิงสาวพยายามรวบรวมสมาธิเพื่อสร้างอัญมณีขึ้นมาอย่างตั้งใจ อัญมณีสีแดงค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอีกสีของมันยังเริ่มเข็มและส่องประกายเล็กน้อย ชายหนุ่มที่โอบร่างของแฟนสาวไว้พยายามคอยเตือนเธอไม่ให้เกร็งและให้หายใจเข้าลึกๆอย่างสม่ำเสมอ
อามุโร่ :อีกนิดเดียว พยายามเข้า - วิ้ง! เสียงอัญมณีตรงหน้าของเมโลนี่ดังขึ้นเบาๆก่อนจะร่วงลงมาบนตักของเธอ เป็นก้าวแรกที่ดีสำหรับหญิงสาวเลยก็ว่าได้ ชายหนุ่มหยิบอัญมณีนั้นขึ้นมาพลางมองสำรวจก่อนจะพึมพำอะไรบางอย่าง
อามุโร่ : Fire . . . - พรึบ! อัญมณีเม็ดนั้นได้สร้างเปลวไฟสีแดงขึ้นบนมือเขาก่อนจะทำให้มันดับลงเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น -
โมอา : มิว. . . = w =~ มิ้ว! O w O!? - โมอาที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมาทันทีที่อามุโร่จุดไฟจากอัญมณีพลางมองดูสีไฟสวยนั่นอย่างสนใจ
อามุโร่ : ดีใจด้วยนะ ทำสำเร็จแล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยื่นอัญมณีสีแดงเม็ดแรกให้กับแฟนสาว


เธอดูจะตื่นเต้นกับการที่อาจังจุดไฟจากอัญมณีของเธอ

"เห๋ ทำได้ไงหนะ"

"แล้วเวลาใช้เวทไฟ ก็ต้องใชอัญมณีทุกครั้งเลยเหรอ"


"ใช้เซฟิร่าไม่ได้เหรอ"


เกิดคำถามมากมายขึ้นในหัวของเธอทันที


อามุโร่ : เมื่อกี้นี้ชั้นก็แค่มโนภาพว่ามีดวงไฟออกมาจากอัญมณีน่ะ เธอเองก็ทำได้เหมือนกัน แล้วก็ อัญมณีน่ะเอาไว้เป็นสื่อสำหรับมโนภาพว่าเธอยิงลูกไฟออกไป สปี๊ดของลูกไฟและระยะเวลาในการร่ายจะสั้นกว่าใช้คฑาร่ายมาก แต่ว่าอัญมณีที่ชั้นมีจำกัด ไม่เหมือนกับการร่ายผ่านคฑา แต่ว่าถ้าร่ายผ่านคฑาจะสามารถร่ายออกมาได้ทีระปริมาณมากๆน่ะ เหมาะสำหรับลงเวทย์ชุดใหญ่มากกว่า ตอนแรกเธออาจจะสร้างอัญมณีช้านิดหน่อย แต่พอทำไปเรื่อยๆจนจับทางได้เธอจะสร้างมันขึ้นมาระหว่างต่อสู้ได้ในพริบตาเลยหละ เหมือนกับชั้นนี่ไง - ชายหนุ่มยิ้มให้พลางร่างลูกบอลพลังทั้ง 5 ลูกลอยล้อมรอบตัวเอง - เอาล่ะลองพยายามสร้างขึ้นมาให้ได้วันละ 10 เม็ดก่อนก็แล้วกันนะ~


"แอ๋ วันละ 10 เลยเหรอ เอาทีละเม๊ด หรือต้องพร้อมกันแบบอาจังหละ"

เธอเริ่มหน้าถอดสีเสียแล้ว แค่เม็ดนึง เธอยังจะไม่รอดเอาเลย

"ฮึบ สู้ !!"

เธอพูดกับตัวเองอีกครั้ง

ก่อนที่จะแกล้งอู้ โดยการ นอนตักของอาจัง

"วันนี้ขอพักก่อนได้เปล่าอ่ะ แหะๆ ~"

"แต่จริงๆแล้วว ชั้นรู้ว่าอาจัง ยังไงก็คุ้มครองชั้นกับโมอาได้อยู่แล้วหละเนาะ"


พลางงนอนยิ้มแหะๆ อยู่บนตักของอาจัง

"เพราะ อาจัง เท่ ที่สุดไปเลย~"


อามุโร่ : อือ ได้สิ ทำดีแล้วล่ะ - ชายหนุ่มลูบผมของแฟนสาวเบาๆพลางยิ้มให้
อามุโร่ : ขอบคุณ - ชายหนุ่มก้มลงจูบแฟนสาวเบาๆแต่เนินนานพลางค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะยิ้มหวานให้
อามุโร่ : อยากได้อะไรเป็นรางวัลล่ะ?


"เห๋ ขออู้แล้วมีรางวัลให้ด้วยเหรอคะ"

เธอพูดแซวคนรักของเธอ ก่อนหัวเราะอย่างมีความสุข

"งั้น..... ขออะไรดีน้า~"

เธอพูดก่อนใช้แขนโน้มคอคนรักลงมาใกล้ๆ

"ขอให้อาจัง รัก ชั้น กับ โมอา ตลอดไปคะ"

พลางยิ้มหวานให้กับ ชายผู้เป้นคนรักของเธอ


อามุโร่ : อันนั้นมันแน่อยู่แล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางยิ้มตอบ - รางวัลที่สร้างอัญมณีเม็ดแรกได้ไงล่ะ อยากได้อะไรก็บอกมาเถอะ ถ้าชั้นทำให้ได้น่ะนะ


"อืมมมมมมมมม"

เธอนอนอยู่บนตักอาจัง พลางคิดว่าเธออยากได้อะไร

"ตอนนี้ชั้นไม่อยากได้อะไรเป้นพิเศษนี่นา แล้วแต่อาจังแล้ว"

เมื่อพูดจบ เธอก็หันมายิ้มหวานให้กับอาจัง


อามุโร่ : ตามใจชั้นหรอ? ถ้าอย่างนั้น~ - ชายหนุ่มเผยสายตาเจ้าเล่ห์ทันทีพลางโน้มตัวใกล้ๆแฟนสาว - ช่วยแกล้งชั้นหน่อยสิ~


"เห๋"

เธอตกใจกับสิ่งที่คนรักขอ แต่ก็นอนคิดโดยดี ว่าจะแกล้งคนรักเธออย่างไร

"โมอา มาหาม๊าๆหน่อยเร็ว"

เธอเรียกโมอา ให้มานอนอยู่บนตักของอาจัง

"นี่น้า โมอา ทำตามที่ม๊าๆ ทำนะจ๊ะ"

เธอเรียกให้โมอาดู เธอค่อยๆประกระดุมเสื้อของอาจัง

แล้วเธอก็โน้มคอชายคนรักลงมาใกล้ๆ

ให้ริมฝีปากของเธอส้มผัสที่ต้นคอของอาจังเบาๆ

ก้อนที่จะประทับหลายที่ต้นคอของอาจังอย่างหนักหน่วง จนเกิดเป็นรอยแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ทำได้มั๊ยจ๊ะ โมอา"


และเธอก็ ไปประทับรอย ที่ต้นคอของอาจังอีกฝั่งนึง

"อ่ะ โมอา ลองทำดูสิจ๊ะ"

เธอมองไปที่โมอา พลางส่งสัญญาณว่าให้โมอาลองทำดู

ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ลุกขึ้นคร่อมตัวอาจัง และ สัมผัสริมฝีปากของอาจังอย่างแผ่วเบา

ก่อนเพิ่มน้ำหนัก การประทับริมฝีปากให้หนักหน่วง และสอดลิ้นเข้าไป เบาๆ อย่างเนินนาน


โมอา : o w o? - เจ้าหนูโมอาทำหน้าสงสัยเมื่อเมโลนี่บอกบางอย่างให้ฟังพลางจ้องตาแป๋วกับการสาธิตของเธอ
อามุโร่ : เอ๋? - โมอา : > o <"! มิ้ว! - เจ้าหนูโมอารีบกระโดดมาเอาปากของตัวเองแตะบนตัวของอามุโร่เลียนแบบเมโลนี่
อามุโร่ : อ๊ะฮะๆๆ มันจั๊กจี้นะ หืม!? - จังหวะที่กำลังหัวเราะอยู่นั้นแฟนสาวก็ได้ขึ้นมาคล่อมร่างกายท่อนบนของเขาก่อนจะถูกจูบโดยคนรักของตนชายหนุ่มปล่อยให้ลิ้นของแฟนสาวเข้ามาซุกซนในช่องปากของตัวเองพลางค่อยๆพันเบาๆเพื่อตอบรับเธอ จนลืมไปแล้วว่าโมอากำลังทำอะไรอยู่


ขณะที่เธอกำลังสอดลิ้นรับกับอาจัง เธอก้รู้สึกว่าจะเริ่มหายใจไม่ทันอีกแล้ว

เธอจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากของตนเองออกมา

"นี่ไง แกล้งแล้วนะ~"

เธอพูดพลางหน้า ก่อนที่จะมองไปที่ต้นคอ และตามตัวของคนรัก

มีรอยสีแดง ทั้งเล็ก ใหญ่ปนกันไปหมด

"โอ้โห โมอา เก่งมากเลยจ๊ะ"


เธอหัวเราะคิกคัก จากผลงานที่โมอาทำไว้บนตัวอาจัง ก่อนที่เธอจะอุ้มโมอาไว้บนนมือ

"แบบนี้ ม๊าๆต้องให้รางวัล"

พางจุ๊บลงที่แก้มของโมอา พร้อมให้เจโลปี้อีกด้วย


อามุโร่ : จ๊ะ ยัยบ๊อง~ - ชายหนุ่มยิ้มหวาน - ก่อนจะนอนแผ่หลาตรงนั้น - ฮะๆ โมอาเนี่ยน้า ทำกันได้ แบบนี้ต้องงดเจโลปี้~
โมอา : มี้! Q w Q - โมอาร้องเรียกทันที่ที่โดนขู่จนต้องรีบกระโดดมาเอาแก้มถูแก้มของอามุโร่เพื่อขอคืนดี
อามุโร่ : ฮึๆ ล้อเล่นน่ะๆ~


"ป๊าๆ ไม่ให้ เดี๋ยวม๊าๆให้ เจโลปี้ โมอาเองจ๊ะ"


เธอพูดพลางค่อยๆ นอนซุกอยู่ข้างๆอาจัง และกอดเค้าไว้ไม่ให้หนีไปไหน


อามุโร่ : แหม~ สองคนนี้ช่วยกันดีจังเลยนะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น น้อยใจเล็กน้อยก่อนจะหันมากอดเมโลนี่ - คิกๆ เมื่อกี้ใช้โมอาแกล้งชั้นสินะงั้นชั้นขอคืนแล้วกันนะ~ ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์พลางซุกหน้าของตัวเองแนบกับหน้าอกของแฟนสาวพลางจูบเนื้อขาวๆนั่นเบาๆก่อนจะเลื่อนไปอีกข้างหนึ่งช้าๆ


ขณะที่นอนอยู่นั้น เธอก็กอดอาจังให้แน่นมากกว่าเดิม

เพื่อไม่ให้อาจัง ทำอะไรมากไปกว่านั้น

"อาจัง ออกไปเที่ยวข้างนอกกันมั๊ย"

"พวกเรายังไม่เคยออกไปเดินในเมืองตอนกลางคืนเลยนะ"


เธอหันไปหาอาจัง พลาง ซุกหน้าตัวเองที่หน้าอกของอาจัง


อามุโร่ : เอ๋~ อะไรกันชั้นยังอยากอยู่กับเมโลนี่ในห้องอยู่เลยนี่นา~ - ชายหนุ่มอ้อนพลางจูบหน้าผากของแฟนสาวเบาๆ


"ถ้าอยู่บนห้อง เดี๋ยวอาจังก็ซนอีกหนะสิ"

"ใช่มั๊ย โมอา"

เธอแซวคนรักของเธอ โดยทำเป็นแกล้งคุยกับ โมอา


"แล้วโมอาหละจ๊ะ อยากอยู่บนห้องกับป๊าๆหรือเปล่า"

เธอถามความเห็นของโมอา เพื่อหาเสียงข้างมาก *0*


อามุโร่ : โมอา ต้องเข้าข้างป๊านะ~- ชายหนุ่มยิ้มหวานให้โมอา
โมอา : มิ้ว~ > w < - เจ้าหนูโมอาเอ่ยขึ้นพลางเอาหน้าถูแก้มของอามุโร่ทำให้ชายหนุ่มยิ้มอย่างผู็ชนะใส่เมโลนี่
อามุโร่ : คิกๆ เป็นเด็กดีอยู่บนห้องเนี่ยแหละเนอะ~ - ชายหนุ่มว่าพลางกระชับแขนของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะจูบแฟนสาวพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปเบาๆเพื่อแกล้งเธอ


เธอตอบรับการสอดลิ้นของอาจัง และ พันลิ้นของเธอเล็กน้อย

"แงะ โมอา ใจร้ายกับม๊าๆ"

แล้วเธอก็แกล้งปิดหน้าร้องไห้ ใส่โมอา

"ม๊าๆ จะไม่ให้เจโลปี้โมอาแล้วล่า~"


โมอา : มี้~! Q w Q! - เจ้าหนูโมอาที่กำลังเล่นกับอามุโร่อยู่ตกใจเล็กน้อยพลางสงเสียงอ้อนเมโลนี่เบาๆ
อามุโร่ : ฮึๆ ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวป๊าดูแลโมอาก็ได้~ ก็โมอาน่าร้ักขนาดนี้นี่นา~- ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นกลั้วหัวเราะพลางยิ้มหวานให้คนในอ้อมกอด
อามุโร่ : ม่าม๊าใจร้ายกับโมอาแบบนี้ ป๊าจ๊ะลงโทษจนกว่าจะกลับมาเป็นม๊าที่ใจดีกับโมอาเหมือนเดิน~ - ชายหนุ่มมองแฟนสาวครู่หนึ่ีงก่อนจะประกบรมฝีปากลงเบาๆ พลางสอดลิ้นแกล้งแฟนสาวอย่างดูดดื่ม  มือข้างหนึ่งนั้นเลื่อนมาแตะคลึงที่หน้าอกของแฟนสาวเบาๆพร้อมกับมืออีกข้างที่กระชับเอวของแฟนสาวไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหน


"แหนะ"

เธอร้องออกมา เมื่ออาจัง เริ่มรุกมาหาตัวเธอ

และเธอก็ถอยหนีไม่ได้อีก เพราะโดนอาจังรวบเอวเอาไว้

เธอจึงแลกลิ้นกับ อาจังอย่างต่อเนื่อง และพยายามขยับตัวให้หลุดจากมือของอาจัง


ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่มซึ่งกันและกันบนเตียงหลังใหญ่นั้น ลมหายใจที่ติดขัดของทั้งสองกระทบกันพร้อมกับใบหน้าที่แดงระเรื่อของอามุโร่ ชายหนุ่มหลี่ตามองใบหน้าที่อยู่ใกล้เขามากๆของแฟนสาวพลางใช้มือซุกซนหน้าอกของเธอและนวดเบาๆก่อนจะค่อยๆล่อนอาพรลงมาจนหน้าอกขาวอมชมพูของแฟนสาวออกมาจากอาพรที่ปิดบังไว้อยู่ท่าทางชายหนุ่มจะเริ่มเีคลิ้มไปกับความน่ารักของแฟนสาวจนเผลอพันลิ้นของเธอรุนแรงขึ้นนิดหน่อย


"อะ อะ อย่านะ อาจัง"

เธอพูดขณะที่อาจังกำลังเพลิดเพลินอยู่กับร่างกายของเธอ

แต่เธอก็ยังพยายามที่จะไม่ส่งเสียงร้องออกมาให้ คนรักของเธอได้ยิน


เมื่อแฟนสาวพยายามห้ามปลามด้วยเสียงเล็กๆของเธอทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยพลาง ปล่อยมือที่นวดหน้าอกของแฟนสาวออกช้าๆ
อามุโร่ : โถ่ ยัยบ๊อง เกือบทำให้ชั้นเคลิ้มแล้วนะ . . . อย่าน่ารักให้มากนักจะได้มั้ย? - ชายหนุ่มหลบไปหน้าที่แดงโดยการกอดเธอไว้แล้วเอาแก้มของตัวเองชิดกับแก้มของแฟนสาวแต่ความร้อนบนใบหน้าของเขาทำให้เธอรู้ดีเลยว่าคนตรงหน้าเธอนั้นกำลังอายมากๆอยู่


"ชั้น ยัง ไม่ ได้ ทำ อะ ไร อา จัง ซัก หน่อย~"

เธอพูดอุบอิบ ขณะที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของอาจัง

และพยายามที่จะไม่ให้อาจังเห้นหน้าของตัวเอง ที่ตอนนี้คงกายเป็นสีแดงไปแล้ว


อามุโร่ : แค่เธออยู่ใกล้ชั้นขนาดนี้ ชั้นก็แทบจะเป็นบ้าแล้ว บากะ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ พลางลื่นใบหน้ามาแตะหน้าผากของแฟนสาว - ขอโทษนะ . . . ทำให้กลัวอีกรึเปล่า?


"อืม ไม่หรอก"

เธอพูดพลางส่ายผมช้าๆ

"ชั้นเชื่อใจอาจังนะ ^____^"

"งั้นที่หลัง สงสัย ต้องอยู่ไกลๆ อาจังซะแล้วหละ"


เธอบ่นอุบอิบ พลางหัวเราะคิกคัก

"เดี๋ยวอาจัง เป็นบ้าขึ้นมา ทำไงดีน้า ~"


อามุโร่ : ก็ต้องอยู่ข้างๆชั้นไงล่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้ก่อนจะผละตัวออกมาจากเมโลนี่ - ชุดยับหมดเลย . . . ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางเลื่อนมือไปจัดเสื้อของแฟนสาวที่ตัวเองไปดึงลงมาให้เรียบร้อย ก่อนจะนั่งเอามือทั้งสองข้างยันร่างของตัวเองไว้จากด้านหลัง - สงสัยจะยังฝึกมาไม่พอแฮะ แค่ยังห้ามใจตัวเองไม่ค่อยจะได้เลย - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ
โมอา : o w o? มิ้ว - โมอาที่นั่นอยู่ข้างๆทั้งสองคนตั้งแต่เมื่อกี้ค่อยๆกระโดดมามองอามุโร่บนตักของเขาพลางหันมาหาร้องเรียกเมโลนี่ - > o < มิ้ว~ - ก่อนจะกระโดดไปนั่งบนผมของอามุโร่แทน


"อ๊ะ โมอา เรียกม๊าๆ แต่ไปหาป๊าๆ เนี่ยน่า"

เธอมองไปทางเสียงที่โมอาเรียก

ก่อนที่เธอจะขยับมานังพิงไหล่ของอาจัง

"ไม่เป้นไรหรอก ก็ไม่ได้ออกไปไหนนี่นา"


เธอก้มมองชุดที่ค่อนข้างยับ ( ถึงอาจังจะช่วยจัดให้ก็เถอะ)


อามุโร่ : นี่ แบมือหน่อยสิ - ชายหนุ่มขึ้นเบาๆ - แล้วนึกถึงอัญมณีสีแดงดู.  . .- ชายหนุ่มพูดใ้ห้แฟนสาวมโนภาพตาม แล้วมีแสงขึ้นมาบนมือของเธอเผยให้เห็นอัญมณี 7 เม็ดอยู่ในมือของเธอแต่สีกลับกลายเป็นสีชมพูไม่ใช่สีแดง - อู๊บ ฮะๆๆ เธอเนี่ยซื่อตรงจังเลยนะ - ชายหนุ่มรีบหันหน้าหนีไปแอบหัวเราะกับความไร้เดียงสาของเธอ


เธอตั้งสมาธิตามที่อาจังบอก เพื่อนึกถึงอัญมณีสีแดง

"เห๋ ทำไม มันกลายเป๊นสีชมพูหละอาจัง"

เธอถามด้วยความสงสัย เพราะเธอนึกถึงอัญมณีสีแดงอยู่นี่นา


อามุโร่ : อัญมณีสีแดงน่ะคือไฟร้อนแรงเธอคงจะคิดถึงชั้นไปด้วยผลก็เลยออกมาเป็นสีชมพูน่ะ ซึ่งผลของมันจะเป็นการรักษาเสียมากกว่า - ชายหนุ่มพูดพลางหยิบอัญมณีสีชมพูใส่ปากของแฟนสาว - ลองชิมดูสิ ยิ่งหวานมากก็เท่ากับความรักที่เธอมีให้ชั้นยังไงล่ะ~


เธอค่อยๆ เขยิบไปหาอาจัง พลางประทับริมฝีปากขงตัวเองกับของอาจัง พลางค่อยๆ ดันเม็ดอัญมณีสีชมพู ที่อาจังป้อนให้เค้าลองชิม

"ต้องถามอาจังสิ ว่า หวานมั๊ย"


ก่อนที่เธอจะหยิบอัญมณีอีกเม็ด วางไว้บนมืออาจัง

"อ่ะ ชั้นให้อาจังนะ ถือว่าเป็นของขวัญแล้วกัน"

เธอพูดพลางหน้าแดง ก่อนที่จะหยิบอัญมณีอีกเม็ดไปให้โมอา

"ให้โมอาเก็บไว้ด้วยนะ เวลาเหงาๆ จะได้ถึงม๊าๆไง ~"

เธอพูดพลางลูบหัวโมอาอย่างเอ็นดู


อามุโร่ : อือ~ @ //// @- ชายหนุ่มที่ไม่คิดว่าแฟนสาวจะเป็นฝ่ายป้อนให้รับอัญมณีนั้นไปช้าๆก่อนค่อยๆกลืนลงไป - วะหวานมากเลยล่ะ > /// <'''
โมอา : l w l? มิ้ว~? - โมอาเอียงคอเล็กน้อยก่อนจะอ้าปากแล้วงับอัญมณีนั้นหายไปพลางเรอออกมาเบาๆ - มี้~ > ~ <~


"อิอิ คราวนี้น้า อาจัง ก็น่าจะชอบของหวานมากขึ้นแล้วหละ จริงมั๊ย ~"

"เพราะ อัญมณีสำหรับอาจัง จะหวานขึ้นๆ ทุกวันเลย เหมือนความรักที่ชั้นมีให้ิอาจังไงหละ"

เธอพูดพลางหลบสายไปหาโมอา

"โมอา ก็หวานด้วยเหรอจ๊ะ ทำหน้าเมี๊ยวเชียว"

เธอพูดพลางหัวเราะกับโมอา


อามุโร่ : จะรอทานทุกวันเลยก็แล้วกันนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางซบไหล่ของเธอ
โมอา : O w O!? มิ้ว! - โมอาที่นั่งอยู่บนหัวของอามุโร่ไหลลงมาบนผมของเมโลนี่ทันทีเขาซบไหลของแฟนสาวก่อนจะมองลงมาที่เมโลนี่ช้าๆ - > w <'' - พลางแนบตัวเองบนผมของเมโลนี่เป็นสัญญาบอกว่าจะนอนแล้ว
อามุโร่ : ตอนนี้น่ะเธอสร้างอัญมณีสีแดง กับ สีชมพูได้แล้ว สีฟ้าครามเธอก็น่าจะสร้างได้แล้วล่ะนะ ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ พลางหยิบกระเป๋าคาดเอวที่มีกระเป๋าเล็กๆหลายใบในผ้าคาดนั้น - สร้างเสร็จแล้วก็เก็บไว้ในนี้นะ มันจะสะดวกในการหยิบแล้วก็เก็บรักษา - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางให้สิ่งจำเป็นต่อเธอในอนาคตไว้ - นี่ลองสร้าง อัญมณีสีแดง กับ สีฟ้าคราม มาอย่างละ 3 เม็ดสิ เดี๋ยวชั้นจะสอนวิธีใช้ให้


"อืม"

เธอตบปากรับคำ ก่อนที่จะอุ้มโมอาไปนอนในที่นอนของโมอาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง

ก่อนที่เธอจะกลับมาตั้งสมาธิ เพื่อสร้างอัญมณีทั้ง 2 สีออกมา

ในครั้งนี้ เธอทำได้ไม่เลว และใช้เวลาไม่นาน เนื่องจาก เธอสามารถจับหลักในการสร้างอัญมณีได้แล้วนั่นเอง

ในไม่ช้า ในมือเธอก็มีอัญมณีทั้ง 2 สี คือ สีฟ้าคราม และ สีแดงอย่างละ 3 เม็ด

เธอจึงรวมอัญม๊ทั้งหมดไว้ในฝ่ามือ โดยมีสีฟ้าคราม 3 เม็ด และ สีแดง 8 เม็ด


ชายหนุ่มร่ายลุกขึ้นพลางเดินออกมาห่างจากเมโลนี่พอสมควร
อามุโร่ : เอาล่ะต่อไปจะเป็นการใช้อัญมณีคู่กับพลังเวทย์นะ ตามปรกติแล้วเวลาเราร่ายมนต์นั้นจะต้องเรียกชื่อและลักษณะของเวทย์มนต์นั้นๆด้วยจึงทำให้กินเวลาค่อนข้างนานอยู่ เพราะฉะนั้นการใช้อัญมณีเป็นตัวช่วยหน่วงเวลาทำให้ไม่ต้องเอ่ยนามนั้น จากที่เราต้องร่าย ศรแห่งเปลวเพลิง (Fire Bolt) ก็จะเหลือแค่ร่ายชื่อประจำธาตุ อย่างเดียว (Fire) น่ะ เอาล่ะลองมโนภาพว่าข้าวอัญมณีเป็นศรพุ่งมาทางชั้นดูสิ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้แฟนสาวพลางยื่นมืออกมาเป็นเป้าให้


"เห๋ จะให้ชั้นยิงใส่อาจังเหรอ"

เธอถามพลางมองหน้าชายคนรักอย่าง งงๆ

"ไม่เอาหรอก เดี๋ยวพลาดอาจังเป้นอะไรไป ชั้นจะทำยังไงหละ"


เธอพูดพลางวางอัญมญีสีแดงและสีฟ้าไว้ที่หัวเตียง


อามุโร่ : นี่ๆ ถ้าไม่ให้ลองทำเลยแล้วเมื่อไหร่จะใช้ได้คล่องล่ะ - _ -''' - ชายหนุ่มเท้าเอวพลางบ่นเบาๆ
อามุโร่ : ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ชั้นไม่เป็นไรหรอก เชื่อใจชั้นสิ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พร้อมกับแบามืออีกครั้ง


เธอลังเลใจอีกครั้ง มันก็จริงที่อาจังบอกหละนะ ถ้าไม่ลองก็คงทำไม่ได้

ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือไปหยิบอัญมณีเม็ดสีแดงมาไว้ในมือ 1 เม็ด

เธอตั้งสมาธิให้อัญมณีของเธอเป็นลูกธนูอันเล็กๆ ( กลัวอาจังบาดเจ็บหนะสิ -..- )

ก่อนที่เธอจะจะพูดชื่อธาตุออกมาเบาๆ


"Fire"

ชายหนุ่มมองการตั้งสมาธิของแฟนสาวอย่างจริงจังเพราะจากการอัพเกรดของเธอนั้นจะทำให้พลังเวทย์ของเธอสูงขึ้นไปด้วย
อัญมณีที่ถูกปล่อยออกมากลายเป็นศรเพลิงพุ่งมายังอามุโร่ด้วยความเร็วสูงและรุนแรง (จากผลสกิล Magic Booster , Hit Rate Magic )
อามุโร่ : เอะ!?- ชายหนุ่มใช้มือเปล่าต้านลูกศรนั้นเอาไว้แต่เพราะพลังทำลายสูงกว่าเมื่อตอนที่แฟนสาวนั้นใช้ยิงใส่ร็อคเกอร์ทำให้เกิดแรงเสียดสีกับพลังเวทย์ของทั้งคู่
อามุโร่ : Break Stop . . - ลูกบอลพลังของชายหนุ่มที่ลอยอยู่ใกล้ๆเข้ามาอยู่ในมือของเขาและทำการดูดกลืนศรนั้นจนหายไป แต่เพราะพลังทำลายของศรเมื่อครู่ทำให้มือของชายหนุ่มมีรอยไหม้เล็กน้อย
อามุโร่ : เฮ้อ~ ตกใจหมดเลย


"อาจัง เป็นอะไรหรือเปล่า"

เธอตกใจจากภาพเหตุการณ์เมื่อซักครู่ เธอไม่คิดมาก่อนว่า พลังเวทของเธอจะมากขนาดนั้น

เธอจึงรีบเดินไปหาอาจังอย่างรวดเร็ว

"เห็นมั๊ยหละ .. ไม่น่าลองเลย"

เธอจับมือของชายคนรักขึ้นมาดูเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะประทับริมฝีปากของเธอ เพื่อป้อนยาอัญมณีสีชมพู บรรเทาอาการเจ็บปวด

"ชั้นจำได้ ว่าอาจังบอกว่า อัญมณีสีชมพูชวยในการรักษาใช่มั๊ย ?"


เธอพูดพลางดูอาการของคนรัก หลังจากกลืนอัญมณีสีชมพูลงไป


อามุโร่ : ฮะๆ ไม่คิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้น่ะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางปล่อยให้แฟนสาวดูแผลให้ก่อนจะโดนป้อนอัญมณีจากเธอ
อามุโร่ : อื้มใช่แล้วล่ะ อัญมณีสีแดงคือเอาไว้ใช้หน่วงเวลาเวทย์ของสายธาตุไฟ สีน้ำเงินคือน้ำและน้ำแข็ง สีชมพูดคือมนต์รักษา Healing น่ะ - ชายหนุ่มยิ้มพลางอธิบายให้เธอฟังช้าๆและชัดเจน - ฮะๆ ตอนนี้เธอมีพลังเวทย์มากกว่าชั้นอีกนะ~ ถ้าได้สู้กันล่ะก็ชั้นยังไม่รู้เลยว่าจะชนะเธอได้รึเปล่า~


"ชั้นไม่มีทางสู้กับอาจังหรอก"

เธอพูดพลางเดินไปเอาผ้าชุดน้ามมาประคบมือของอาจังเอาไว้

"ถ้าต้องทำแบบนั้นจริงๆ ชั้น ......."

เธอหันมายิ้มให้อาจังอย่างอ่อนโยน

"เวทพวกนี้ ชั้นจะเอาไว้ใช้เวลาจำเป็นก็พอหนะ"

"ท่านอาจารย์เค้าบอกไว้ แต่ชั้นไม่เคยเชื่อเลย แต่ตอนนี้รู้แล้วหละว่าทำไม"

"เพราะการทำให้คนอื่นบาดเจ็บมันไม่ดี ยิ่งเป็นคนที่เรารัก ยิ่ง ไม่ดีเข้าไปใหญ่"

เธอพูดพลางกุมมือของอาจังไว้แน่น


อามุโร่ : เป็นอาจารย์ที่ดีนะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆพลางดึงแฟนสาวที่รู้สึกผิดอยู่มากอดไว้ - ยัยบ๊องชั้นเป็นคนขอให้เธอทำเองนะ เพราะงั้นไม่ต้องจ๋อยไปหรอกน่า อีกอย่างชั้นก็อยากทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นแล้วก็ดูแลตัวเองได้เท่านั้นเอง ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ



"แต่ชั้นว่า.."

เธอค่อยๆ ปล่อยแขนที่กอดอาจังออก

"ชั้นมีอาจังคอยดูแลอยู่แล้วนี่นา~"

"ชั้นรู้ ว่ายังไง อาจังก็จะอยู่ข้างๆชั้น"

"จริงมั๊ยหละ"


ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เอาผมไปซบหน้าอกอาจัง เหมือนเด็กๆ


อามุโร่ : จริงสิ~ - ชายหนุ่มจูบหน้าผากของแฟนสาวเบาๆก่อนจะยิ้มหวานให้ - แต่เฉพาะตอนเธออาบน้ำน่ะนะ~ ที่ชั้นไปอยู่ข้างๆเธอไม่ได้ - ไม่วายก็ยิงมุขแหย่แฟนสาว


เธอมองหน้าอาจังแล้วทำตาโต

"คงไม่มีใคร เข้ามาทำร้ายชั้นตอนอาบน้ำ ยกเว้นคนแถวนี้หรอก"

เธอพูดพลางทำสายตาซุกซนไปให้คนที่เธอรัก

ก่อนที่เธอจะเงียบไปซักพัก

"แล้วพลังเวทนี่ ต้องมาจากอัญมณีอย่างเดียวเหรอ ?"

เธอถามด้วยความไมแน่ใจ

"แบบนี้เวลาไปไหน ก็ต้องพกถุงใส่อัญมณีไว้หนะสิ"

"ถ้าบรรจุอัญมณีใส่ไว้ในเซฟิร่า ได้รึเปล่า"


เธอคิดถึงคทาสีม่วงของเธอ ที่ไม่ค่อยได้ใช้เอาเสียเลย


อามุโร่ : ยัยบ๊องไม่เข้าใจที่ชั้นสอนเลยสินะ ชั้นบอกแล้วนี่นาว่าพลังเวทย์น่ะอยู่ในตัวเธออยู่แล้ว แต่ที่ให้สร้างอัญมณีขึ้นมาน่ะ เอาไว้หน่วงเวลาเวทย์ต่างหาก จะได้สามารถยิงเวทย์มนต์ออกมาได้อย่างฉับพลันไม่เสียเวลาร่ายมนต์ ส่วนจะใช้เซฟีร่าน่ะก็เหมือนกับการร่ายมนต์ทั่วไปโดยใช้คฑาเป็นตัวแปรในการยิงพลังเวทย์แต่ก็ต้องใช้เวลาร่ายอยู่ดีเพราะงั้นจะใช้อันไหนก็ขึ้นอยู่สับสถานการณ์น่ะนะ


"อูยยย ก็มันดูยุ่งยากซับซ้อนนี่นา"

"ทีหลังนะ ไม่ฝึกแล้วหละ จะตามเกาะอาจังไปตลอดชีวิตเลย ง่ายกว่าอีก"

เธอพูดพลาง เขยิบตัวลงมานอนที่ตักของอาจัง แล้วมองไปทางหน้าต่างในห้องของเธอ

"วันนี้พระจันทร์สวยนะ อาจััง"

"ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับอาจัง ชั้นรุ้สึกมีความสุขมากๆเลยนะ"

"มากกว่าเมืองเดิมที่ชั้นเคยจากมา"

เธอพูดกับตัวเองและอาจัง พลางลดเสียงลดในประโยคสุดท้ายอย่างแผ่วเบา


อามุโร่ : ฮะๆ เอาแบบนั้นเลยหรอ~ - ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆพลางลูบผมของแฟนสาวที่นอนตักอยู่ เมื่อเธอเอ่ยถึงดวงจันทร์ชายหนุ่มก็เหม่อมองไปทางนั้นเช่นกันพลางก้มลูงมาจูบหน้าผากของแฟนสาวเบาๆ - ชั้นจะปกป้องความสุขของเธอด้วยมือคู่นี้เอง~


"ก็นี่ไง"

เธอเลิกหันมองไปทางดวงจันทร์ แต่หันกลับมามอง ผู้ชายคนที่ให้เธอหนุนตักอยู่

"ความสุขของชั้น ก็นั่งอยู่ตรงนี้แล้วไงหละ~"

เธอพูดพลางมองหน้าอาจังอย่างมีความสุข


อามุโร่ : ความสุขของเธอยังไม่่เคยทำให้เธอครางน่ารักๆออกมาเลยนะ~ แบบนั้นจะเรียกว่าความสุขได้อีกหรอ~ - ชายหนุ่มแลบลิ้นอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะแหย่แฟนสาวอีกครั้ง


เธอเอามือตีเข่าของอาัจังเป็นการลงโทษ

"ไม่เห็นเกี่ยวเลยนี่่ ความสุขของชั้นไม่จำเป็นต้องมีเรื่องแบบนั้นก็ได้นี่นา"

"แค่นี้ชั้นก็มีความสุขแล้ววหละ"

"หรือว่า...อาจังไม่มีความสุข"


เธอพูดพลางหลบตาคนที่เธอรัก


อามุโร่ : คิกๆ มีความสุขสิ แต่ว่านะ ผู้ชายเขาก็อยากได้ยินเสียงน่ารักๆของแฟนตัวเองเหมือนกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยอ้อนเบาๆ - รู้รึมั้ย ชั้นน่ะหมดความมั่นใจไปเยอะเลยล่ะ ที่ทำให้เธอครางออกมาไม่ได้น่ะ - ชายหนุ่มแอบจ๋อยนิดหน่อยพลางยอมแพ้ในความอดทนของเมโลนี่ - เริ่มไม่มั่นใจแล้วล่ะว่าจะทำให้เธอยอมเปล่งเสียงน่ารักนั่นออกมาได้รึเปล่า แฮะๆ


เธอมองไปที่คนรักของเธออย่างซุกซน

"อืมมมมมมม"

"งั้นอาจัง ก็ต้องอยู่ข้างชั้นๆ รักชั้นมากๆ ใจดีกับชั้น ดูแลชั้น ไม่ทิ้งชั้น ตลอดไป~"

เธอพูดพลางนับนิ้วสิ่งที่เธอเอ่ยออกไป


"ซักวัน ชั้นอาจจะใจอ่อนก็ได้นะ"

"แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา"

เธอพูดพลางมองไปทางหน้าต่างอีกครั้ง


อามุโร่ : ฮึๆ~ เป็นเจ้าหญิงที่เอาแต่ใจจังเลยนะ~  - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะช้อนวงแขนของแฟนสาวให้นั่งก่อนจะสวมกอดเธอจากด้านหลังเบาๆ - พระจันทร์จะเป็นพยานให้ว่าชั้นจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป - ชายหนุ่มเอ่ยข้างๆเบาหูของแฟนสาวก่อนหอมแก้มเธอเบาๆ


"อืม"

"ดวงจันทร์ ผู้คอยดูแล โลกทั้งใบ จะเป็นพยานในคำมั่นสัญญาครั้งนี้"

เธอพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะยิ้มให้กับอาจัง และจับแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายไว้แน่น

"อาจัง เดี๋ยวชั้นเล่านิทานเรื่องนึงให้ฟังนะ"

เธอพูดพลางนั่งพิงคนรักของเธอ


"กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีครอบครัวจอมเวทย์ผู้สูงศักดิ์"

"ซึ่งเป็นเจ้าเวทย์ที่เก่าแก่สืบต่อกันมารุ่นต่อรุ่น จนเป็นที่หวาดหวั่น และเกรงกลัวของคนในเมืองนั้น"

"ซึ่งพลังที่สะสมกันรุ่นต่อรุ่นเป็นระยะเวลานานนั้น"

"ปกติแล้ว ผู้สืบทอดพลังเวทมนตร์ จะส่งมอบให้กับลูกชายคนโตของตระกูล เป็นแบบนี้มารุ่นต่อรุ่น"

"ถ้ามีบุตรมากกว่า 1 คน คนถัดมา ก็จะได้รับพลังเพียงเศษเสี้ยวของคนแรกเท่านั้น ซึ่งจะไม่ได้รับการยอมรับ"

"ในตระกูลนี้ จึงมักที่จะมีบุตรเพียงคนเดียว"

"แต่ชั่งโชคร้าย ที่ในปีนี้ ตระกูลนี้ได้ลูกสาวเป็นบุตรคนโต"

"ซึ่งเธอจะได้รับการสืบทอดพลังเวทอย่างมากมาย"

"แต่ครอบครัวเธอ กลับไม่ยินดีต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซักนิดเดียว"

"พวกเค้า อยากได้ บุตรชาย เพื่อสืบตระกูลต่อไปเท่านั้น"

"ถึงแม้จะมีบุตรชายเป็นลำดับที่สอง แต่ก็จะไม่สามารถสืบต่อพลังเวทได้เท่ากับบุตรคนแรก"

"เธอจึงไม่ได้รับความรักจากคนในครอบครัว"

"คนในครอบครัวต่างคิดว่า เธอทำให้ตระกูลกำลังจะล่มสลาย..."

"เธอจึงคิดอยู่เส...."

ขณะที่เล่านิทานให้อาจังฟังอยู่นั้น เธอก็ค่อยๆพล่ิอยหลับอยู่ในอ้อมกอดของอาจัง


อามุโร่ : แต่ชั้นต้องการเธอนะ . . . ยัยบ็อง - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาก่อนจะกระชับมือเล็กน้อยปล่อยให้แสงจันทร์ส่องลงมากระทบกับคู่รักทั้งสองจนคล้อยหลับไป

เช้าวันที่ 6

รุ่งเช้าที่สดใส เสียงนกน้อยดังขึ้นทำให้เมโลนี่ที่หลับอยู่บนอกของอามุโร่ค่อยๆขยับตัวช้าๆและตื่นจากนินทราที่แสนยาวนานนั้นขึ้นมารับแสงแดดของวันใหม่


เธอสะลืมสะลือตื่นในตอนเช้าที่บรรยากาศดีๆ เมื่อรู้สึกตัว เธอจึงคิดได้ว่า เมื่อวานเธอเผลอหลับไปบนตัวอาจัง

เธอจึงค่อยๆ ลุกออกจากตัวอาจัง ก่อนที่จะค่อยๆเดินออกไปสูดอากาศข้างนอกห้องพัก

"ทำไมนะ เราไปเล่าเรื่องแบบนั้นให้อาจังฟังทำไมกัน"


เธอพูดพึมพำกับตัวเอง ขณะที่เดินชมบรรยากาศภายนอก

"เค้าไม่สมควรที่จะรู้เรื่องพวกนี้ ยังไงซะ ที่แห่งนี้ ก็ไม่มีใครรู้เรื่องแน่ๆ ยกเว้น...ท่านอาจารย์"

"ต้องไม่มีใครรู้...เด็ดขาด"


อามุโร่ : เมโลนี่? - ชายหนุ่มที่ซะลึมซะลือตื่นทีหลังค่อยๆยันตัวเองขึ้นมาจากที่นอนนั้น ก่อนจะขยี้ตาเล็กน้อยพลางมองหาแฟนสาวที่ตายังคงปิดอยู่
โมอา : มี้~ = o =~ - โมอาที่นอนอยู่บนตัวของอามุโร่หล่นลงมาบนตักเขาแต่ยังคงหลับอยู่ทั้งแบบนั้น


เธอยังคงเดินไปเรื่อยๆ พลางคิดเรื่องราวของเธอไปพลางๆ จนน่าจะออกห่างจากที่พักของเธอพอสมควร

และเพราะอากาศในตอนเช้าสดชื่นด้วย ทำให้เธอเดินได้เรื่อยๆ โดยไม่รู้สึกเหนื่อย


ตึก! เสียงเธอเดินชนกับใครบางคนเข้าโดยที่ตัวเองไม่ระวังเลยแม้แต่น้อยจนล้มก้นกระแทกไป

ฮารุ : ? อ้าวเธอเมื่อตอนนั้นนี่นา? - ชายหนุ่มหันมามองร่างที่ล้มลงไปพลางยิ้มแบบเป็นมิตรให้ - ลุกไหวรึเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยื่นมือไปหาเมโลนี่


"อ้ะ นายตัวปัญหาคนนั้นนี่"

เธอพูดพลางถอยหลังให้ออกห่างด้วยความรวดเร็ว

"วันนั้นนายหลอกชั้น...เพื่ออะไรมิทราบ"

เธอพูดพลางจ้องหน้านายคนนั้นด้วยความโมโห

ฮารุ : อ้อ ก็แค่ไม่ชอบการตัดสินใจที่จะหนีปัญหาของเธอก็เท่านั้นเอง - ชายหนุ่มยิ้มเล็กพลางมองท่าทีนั้นจนแอบขำเล็กน้อย
ฮารุ : ลงเป็นแบบนี้คงจะคืนดีกับหมอนั่นได้แล้วสินะ ยินดีด้วย~

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1คะแนนความดี +10 ย่อ เหตุผล
nutchsnon + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 1-10-2010 21:09:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด Assassin_Nin! เมื่อ 6-10-2010 20:10

PREVIOUS

"อึก.. ครับ.." อลิสยอมนอนนิ่งตามที่คนตรงหน้าบอก หากไม่สังเกตดีๆเขาก้อคิดว่าคนตรงหน้าเปนผู้หญิงไปแล้ว...
เฮ้ออ ฝีมือเรามันไม่เอาไหนจิงๆสินะ.. คงต้องฝึกฝนมากกวjานี้ซะแล้ว เพื่อที่จะปกป้องคนสำคัญของผมให้ได้ ต่อจากนี้ผมจะต้องฝึกอย่างหนัก ต้องไม่พึ่งพาใคร ผมต้องทำให้ได้!!! เด็กหนุ่มขยับต่อเล็กน้อยเพื่อปรับท่าให้สบายขึ้น ก่อนจะมองดูรอบๆครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยขึ้น  "ผมชื่อ คิราริ อลิส ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เขากล่าวแนะนำตัว
"ผมเนี่ยไม่ได้เรื่องเลยนะครับ อา..ขอโทดครับที่บ่นอะไรไม่รู้เรื่อง ขอบคุณนะครับที่ช่วยผม ไม่ทราบว่าคุณเปน...?"

ชายหนุ่มนั่งฟังอลิสกล่าวโทษตัวเองก่อนจะหยิบขนมขึ้นมาทาน (ป๊อกกี้)
?? : ไม่ใช่ว่านายไม่ได้เรื่องหรอกนะ ชั้นว่าคู่ต่อสู้ของนายน่ะแข็งแกร่งเกินไป - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางกัดแท่งขนมหักครึ่งก่อนจะเคี้ยวมันจนหมด - ชิน อาซึกะ พลทหารมือดี กวาดรางวัลชนะ Areana ไป 12 รอบติดต่อกัน มือใหม่อย่างนายไปเจอกับหมอนั่นคงจะเรียกว่าดวงไม่ดีแล้วล่ะ เพราะงั้นไม่ต้องคิดมากหรอก - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางโยนดาต้าของคู่แข่งให้ดู
?? : แล้วชั้นก็ดูการแข่งขันของพวกนายแล้ว ชั้นนึกสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง . .. -ชายหนุ่มขยับแว่นตาของตัวเองก่อนจะมองด้วยสายตาคมจับจ้องมาที่อลิส - ทำไมถึงไม่ใช้ไอเท็มฟื้นพลัง ถึงแม้ว่าจะสู้ไม่ได้ก็เถอะ แต่นายก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาศชนะ ถ้าร่างกายไม่พร้อมไม่ว่าจะทำอะไรนายก็ไม่มีทางทำได้หรอกนะ . . . ชั้นขอเตือนเรื่องนี้ในฐานะหมอคนหนึ่ง ไอเท็มน่ะใช้ๆไปเถอะ เดี๋ยวก็หามาได้ใหม่


"อ่า..ครับ คราวหน้าผมจะพยายามให้มากกว่านี้" เด็กหนุ่มตอบรับพลางนั่งดูดาต้าที่คุณหมอหน้าสวยโยนมาให้
คร่อก~ เสียงท้องร้องดังขึ้นอย่างน่าอาย อลิสหันหน้าหลบสักพักแล้วเงยขึ้น แล้วจึงเอ่ยขึ้นเบาๆ
"หมอชื่อไรกันครับ? จะได้เรียกง่ายหน่อย และก้อตอนนี้ผม..หิวอ่า พอจะมีอะไรให้ทานมั่งรึป่าวครับ?" ภาพของอลิสในร่างผู้หญิงโผล่ขึ้นมาซ้อนทับกับเด็กหนุ่มในตอนนี้ ใบหน้าหวานเว้าวอนร้องขอหมอที่อยู่ใกล้ๆ

ครุซ : ชั้นชื่อครุซ เป็นนายแพทย์ประจำอาเรียน่าสาขามอร็อคน่ะ ถ้าหิวล่ะก็ทานนี่ซักหน่อยก็ได้ - ชายหนุ่มกล่าวแนะนำตัวพลางยื่นกล่องขนมให้อลิส


อลิสรับกล่องขนมมา และตั้งหน้าตั้งตากินอย่างไม่สนใจอะไรอีกทั้งนั้น สักพักหลังจากที่ฟาดขนมไปกินหมดเรียบร้อย จึงถามขึ้น "เอ๊ะ.. นี่ใกล้จะเย็นแล้วรึป่าวครับเนี่ย ครุซคุง"

ตุบ~! เสียงกล่องขนมอีกหนึ่งอันบนมือครุซตีลงบนหัวของอลิสเบาๆ
ครุซ : มาเรียกซะสนิทสนมเลยนะ แล้วก็เห็นแบบนี้ชั้นอายุ 27 แล้วนะ ต้องซังสิ อ้อแล้วก็นะถ้าเธอยากจะเก่งขึ้น ชั้นได้ยินมาว่ามีเควส ของขวัญวันเกิดได้ยินมาว่าเควสนี้มีของขวัญให้กับคนทำั้เควสด้วย อลิสไม่ลองไปทำดูล่ะเพื่อจะเก่งขึ้น - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางแกะกล่องขนมนั้นออกมา - แต่ล่าร็อคเกอร์ตอนกลางคืนน่ะไม่ไหวหรอกนะ ถ้าจะไปตอนนี้ก็ต้องรีบหน่อยล่ะ


"ขอโทดครับ ครุซซัง... ว่าแต่ตอนนี้ร่างกายผมหายพอที่จะไปทำเควสได้แล้วสินะครับเนี่ย? ไล่กันถึงขนาดนี้เลย" อลิสตอบพลางจ้องมองขนมอีกกล่องที่หมอหน้าหวานหยิบมาใหม่อีกราวกับที่กินไปเมื่อกี้ยังไม่อิ่มท้องสักเทาไหร่นัก

ครุซ : ตอนนี้ก็พ้นขีดอันตรายแล้วล่ะ ก็ขนมนี่มันเป็นยาฟื้นพลังนี่นา จะกินอีกมั้ย? - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยื่นอีกล่องให้


อลิสรับขนมอีกกล่องมาทาน "แล้ว..เควส ของขวัญวันเกิด เนี่ยต้องรับที่ใครกันหรอ? ครูซซังพอจะรู้รายละเอียดมีรายละเอียดมั้ยครับ?" เด็กหนุ่มทานไปและพยายามลงลุกจากเตียงไปพลาง พร้อมกับจ้องรอคำตอบจากคุณหมอ

ครุซ : เควสนั้นรู้สึกจะรับจากคาฟ่าได้เลย ส่วนรายละเอียดรู้สึกว่าจะเป็นให้ไปหาตุ๊กตาอะไรซักอย่างมาให้เนี่ยแหละ ลองไปถามคาฟ่าดูแล้วกันนะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกขึ้นมาหยิบแผ่นข้อมูลคืนจากอลิส - โอ๊ะ หมอนั่นชนะอีกแล้วแฮะ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางเกาหัวตัวเองเมื่อมีร่างของผู้เข้าแข่งขันนอนโซมมาอีกแล้ว - จะพักอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ แต่ถ้าจะไปทำเควสนั้นก็ตามใจนายนะ ชั้นจะไปทำงานต่อแล้ว - เขาบอกอลิสพลางลุกขึ้นไปหาคนป่วยอีกคน


"พูดตามตรงนะครับ ผมยังไม่อยากออกไปทำเควสรึเท่าไหร่..อึก.. งืมม" อลิสโซเซเล็กน้อย และค่อยๆล้มลงบนเตียงอีกครั้ง ร่างเด็กหนุ่มหน้าหวานๆค่อยเปลี่ยนไป เส้นผมค่อยๆยาวจนถึงกลางหลังสลวย ร่างกายแปรเปลี่ยนเปนสาวน้อยวัยแรกแย้ม ไม่ได้ใส่อะไร... เปลือกขนตาค่อยขยับลืมตาขึ้น
"อา อืออ.." เสียงงัวเงียดังขึ้น อลิสในร่างหญิงสำรวจตัวเองเล็กน้อยก่อนจะโวยวายออกมา "กรี๊ดดดดดดด อย่ามองนะ!!!" -///- เด็กสาวหน้าแดงแจ๋ พลางมุดตัวเองลงไปในผ้าห่มให้มิดชิด "นะ นายหมอ!! ชั้นขอยืมชุดหน่อย ชุดอะไรก้อได้ ชุดพยาบาลก้อได้.. เร็วๆเข้า แล้วชั้นจะช่วยนายทำงานคืนนี้"

ครุซ : เอะอะจริงๆเลย. . . - ชายหนุ่มหน้าหวานเมื่อครู่เดินเปิดม่านเข้ามาพลางชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นอลิส
ครุซ : เธอเป็นใครล่ะเนี่ย ทำไมถึงอยู่สภาพแบบนั้น - ชายหนุ่มถอดเสื้อคลุมสีขาวที่ตัวเองใส่อยู่พลางยื่นไปให้อลิสและดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้หน้าแดงหรือตื่นเต้นอะไรเท่าไหร่นัก


"ชั้นก็อลิสไง นะ นาย..ติดคนไข้อยู่รึป่าว "อลิสถามพลางชะโงกมองข้ามไปข้างหลังของครูซ แล้วจึงเอ่ยเสียงอ่อยๆ "ไปรักษาเขาก่อนเถอะ...ชั้นขอเป่าออแกนเบาๆให้นะ เขาคงจะเจ็บน่าดูเลย" เด็กสาวพูดและจัดเสื้อคลุมที่ได้มาจากหมอให้เรียบร้อยและนั่งลงรอ พร้อมกับหยิบออกแกนขึ้นมาเป่าเปนทำนองเบาๆคลอไป...

ครุซ : ถ้าเรื่องแผลล่ะก็เรียบร้อยแล้วล่ะที่เหลือก็ปล่อยให้ร่างกายรักษาภายในเท่านั้นแหละเวทย์รักษาของชั้นสูงอยู่นะ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเดินมานั่งตรงโต๊ะทำงานใกล้ๆ - ชั้นไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่หรอกนะแต่ถ้าเธอคืออลิสจริงๆ ชั้นก็คงจะแปลกใจนั่นแหละ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางแกะป้อกกี้มาทานต่อ- ถ้าจะเป่าก็ตามสะบายแต่อย่ารบกวนคนไข้คนอื่นล่ะ


อลิสเป่าออแกนไปเรื่อยจนจบเพลงแล้วเพลงเล่า.. แต่ทว่า
"นี่ นายคิดจะให้ชั้นใส่แค่เสื้อคลุมนี่น่ะหรอ? ครูซ!!" อลิสที่คิดว่าเขาจะไปหาชุดมาให้ แต่กลับไม่ทำอะไรเลยนอกจากนั่งกินป๊อกกี้ฟังเพลงที่เธอเป่า เธอจะอาละวาดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ว่าเปล่า เธอกระโดดลงมาจากเตียงพร้อมกับกระชากแขนหมอนั่นมาขัดขวางการกินขนมที่แสนอร่อยของเขา มืออีกข้างคว้ากล่องป๊อกกี้ยึดมาไว้แทน

ครุซ : อะไรของเธอเนี่ย ชิ. . - ชายหนุ่มคิ้วขมวดลงพลางดีดนิ้วเบาๆจนเสื้อคลุมของอลิสเปลี่ยนเป็นชุดอื่น

ครุซ : พอใจรึยัง?


อลิสสำรวจตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะหันมาตอบ "แค่นี้ก้อสิ้นเรื่อง ขอบใจมาก หมอครูซ" เธอยิ้มที่มุมปากนิดๆด้วยความที่ไม่ค่อยเกรงใจคนตรงหน้าที่ถึงแม้จะอายุมากกว่าเธอ "ชั้นออกไปดูที่สนามสักหน่อยนะ เดี๋ยวกลับมาช่วยดูคนไข้" อลิสเดินออกมาที่สนามและเข้าไปยืนดูใกล้ๆแต่ก้อมองไม่ค่อยเหนเท่าไหร่ เพราะคนข้างหน้าบังซะหมด เด็กสาวจึงพยายามแทรกตัวเข้าไปแต่ก้อยังไม่ได้อยู่ดี โอย ทำไมคนมันเยอะอย่างนี้นะ? อลิสจึงเอ่ยขึ้น " นี่ ขอทางหน่อยสิ ชั้นมองไม่เหน ขอชั้นดูมั่ง"

เมื่อหญิงสาวพยายามแหวกฝูงชนที่ร่วมเชียร์การแข่งขันอันดุเดือดอยู่เธอก็ได้ออกมาในที่ชมได้ถนัดตา เมื่อมองลงไปเธอจึงได้พบกับชินกับคิระกำลังต่อสู้กันอยู่ เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วฮอล์พร้อมกับเสียงเชียร์ทั้งคู่ที่รุกรับกันจนแทบกินกันไม่ลงเลยก็ว่้าได้แต่ว่าเท่าที่อลิสเห็นรู้สึกว่าทางคิระจะได้เปรียบชินอยู่มากโขนัก

ชิน : ฮึ้ม! ทำไมไม่โดนซักที!! - ปังๆๆ!! ชายหนุ่มกระหน่ำรัวปืนพกของตัวเองใส่ฝ่ายตรงข้าม คิระเองเมื่อเสียงปืนดังขึ้นชายหนุ่มหยิบมีดสั้นสีน้ำเงินเข้มขึ้นมาปัดวิถีกระสุนออกไป
คิระ : เล่นยิงจุดตายทั้งนั้นเลยนะ - ชายหนุ่มมองชินด้วยแววตาจริงจังพร้อมกับออกวิ่งไปรอบๆไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามจับการเคลื่อนไหวได้พลางยิงปืนสวนไปทางชินบ้าง ชินเองก็ไม่ยอมให้คิระโจมตีมาโดนตัวเองเช่นกันพร้อมกับวิ่งหลบเข้าที่กำบังอีกทั้งยังขว้างระเบิดออกไปยิงให้มันระเบิดขึ้นเพื่อให้แรงลมทำให้คิระไม่สามารถออกมาจากที่กำบังได้


"อ๊ะ คิระหนิ... ส่วนคู่ต่อสู้นั่น ชิ!! ทำไมต้องมาแพ้หมอนั่นด้วยนะ?"เด็กสาวมองดูการต่อสู้อย่างตั้งใจ ศึกษาการต่อสู้ของคิระเปนแบบอย่างไว้ ใช่แล้ว...ชั้นอยากเก่งให้ได้แบบเค้าจัง ไม่วาจะด้านความเร็วหรือการใช้อาวุธก้อดีคล่องเปนมืออาชีพมากนัก
"เอ.. จบการแข่ง เดี๋ยวลองเข้าไปทักคิระคุงหน่อยดีกว่า ^^" อลิสพึมพำเบาๆ ก่อนจะหันกลับมาสนใจที่ลานประลองอีกครั้ง

ปังๆๆๆ!~ บรึ้ม!! - เสียงปืนและระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื้อ การดวลอาวุธระยะไกลนั้นดุเดือดเป็นอย่างมาก ทั้งคู่เริ่มเข้าปะทะกันในระยะใกล้เข้าไปทุกทีแม้แต่การกระโดดนั้นยังสามารถฆ่าฝ่ายตรงข้ามได้เลยทีเดียว

ชิน : ชิ!! - ชายหนุ่มหยิบดาบของตัวเองออกมาพลางยิงปืนออกไปสามนัดพร้อมกับพุ่งตัวเข้าหาคิระ - ว๊ากก!
คิระ : อึ! - ชายหนุ่มใช้มีดสั้นปัดกระสุนปืนให้พ้นทางก่อนจะถือใช้มีดสั้นคู่มาต้านดาบของชินไว้ - ฝีมือไม่เลวเลยนะ
ชิน : โถ่เว้ย!! - ชายหนุ่มใส่แรงเพิ่มเพื่อให้คิระเสียหลักพลางง้างดาบขึ้นและฟาดลงอย่างรวดเร็ว คิระเองหลังจากที่ตัวเองเสียหลักได้รีบกลับตัวพลางขว้างมีดสั้นใส่ดาบของชินเพื่อให้วิถีดาบคลาดเคลื่อนไป

อ๊อดดดด!!! - เสียงกริ่งหมดเวลาการแข่งขันดังขึ้น แสดงให้เห็นว่าการต่อสู้นั้นจบลงโดยที่ไม่มีผู้ชนะ
คิระ : ฟู่ว จบแล้วสินะ เป็นการต่อสู้ที่ดีมากเลย - ชายหนุ่มเก็บมีดสั้นของตัวเองพลางยื่นมือไปขอจับมือชินตามมารยาทแต่ท่าทางฝ่ายตรงข้ามจะไม่พอใจกับผลที่เกิดขึ้นเท่าไหร่ก่อนจะเดินกลับไปในโดมเงียบๆ คิระเองไม่ได้คิดอะไรมากพลางกลับเข้าไปในโดมเช่นกัน


เมื่อจบการแข่งขัน อลิสรีบวิ่งลงมาทางที่ออกทันทีเพื่อจะมาทักทายคิระ
"คิระคุงงง~" เด็กสาวตะโกนเรียกพร้อมมกับโบกมือให้ และวิ่งเข้าไปหา ไม่รู้เหมือนกานว่าเขาจะจำเธอได้รึป่าว...

เชิญจ้า

Select : 6,13

ได้รับ 80 Point , L.skill Card 2


ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
โพสต์ 1-10-2010 21:14:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด justicegun เมื่อ 6-10-2010 21:26

Status


"...หึหึ...ดุซะจริ๊ง " การินยิ้มเล็กๆออกมาก่อนที่จะเดินไปนั่งที่โต๊ะ 4 ตามที่บอก และเขียนออร์เดอร์ลงในกระดาษว่า   "ดังโงะ 2 ไม้ " เมื่อเขียนเร็จเขาก็นั่งเอาขาพาดโต๊ะ ดันโยกเก้าอี้ให้เป็น2ขาชวนกวาดเสียวว่าจะล้มลงมา พลางมอง ชิโนะ ทำงานไปพลางด้วยความสนุกสนานส่วนตัว (โรคจิต)
"โอ้ย ยัยเปี๊ยก เสริ์ฟแล้วเรียกด้วยล่ะ หึหึ " เขาพูดออกมาดังลั่นให้ชิโนะได้ยินก่อนจะหยิบเครื่องเล่นMP3พร้อมกับหูฟังสีขาวออกมาใช้งานและเร่งเสียงไม่ให้ได้ยินเสียงรอบๆตัว ดวงตาค่อยๆปิดลงจนมองเห็นแค่สีดำหลังจากหลับตาลง
หญิงสาวหันมาทางการินที่แซวตัวเองพลางแสดงสีหน้าไม่พอใจเล้กน้อยก่อนจะไปบริการโต๊ะอื่นก่อนจะเดินมาหยิบแผ่นโน๊ตจากโต๊ะการินตามหน้าที่แล้วเดินหายไปเงียบๆ ซักพักเธอได้กลับมาพร้อมกับ ดังโกะ 2 ไม้ในจานไม้ไผ่เล็ก
ชิโนะ : เอ้าได้แล้วนะ . ..  - หญิงสาวเอ่ยขึ้นแต่ท่าทางคนตรงหน้าจะไม่สนใจเท่าไหร่ และเธอมองไปยังด้านหลังไม่เห็นว่ามีใครนั่งอยู่เลยลองเอ่ยเรียกอีกครั้ง
ชิโนะ : นี่ ขนมที่สั่งได้แล้วนะ . . . - เธอเอ่ยดังขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่เธอเรียก เธอจึงหันไปทางลูกค้าคนอื่นพลางขยิบตาให้ก่อนจะผลักร้องเท้าของเขาเบาๆ จนเก้าอี้ที่นั่งแทบจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่พาร่างของการินหงายหลังไป


การินที่เกือบจะล้มนั้นพูดออกมาทั้งที่หลับตาอยู่พลางเอามือจับโต๊ะไม่ให้ล้ม
"หึหึหึ รู้แล้วน่า ชั้นไม่ได้หลับซะหน่อย หึหึหึ "
เขามองดังโงะ2ไม้ที่สั่งมาโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา เขาชี้นิ้วไปที่มันแล้วหันหน้าไปทาง ชิโนะ ด้วยสายตาระแวงๆ
"หวังว่าคงไม่ได้ใส่ยาพิษมาด้วยนะยัยเปี๊ยก หึหึหึ "  

ชิโนะ : ถ้าชั้นทำแบบนั้นแล้วได้เงินซัก 100M ล่ะก็จะเก็บไปคิดดูนะ. . . - เธอเอ่ยขึ้นพลางหันหลังให้การิน - ไม่ต้องห่วงน่า ดังโกะที่นี่ไม่ใส่ของพรรณนั้นลงไปหรอก กินๆแล้วรีบๆจ่ายซะเถอะ - ว่าแล้วจึงเดินกลับไปบริการโต๊ะอื่นด้วยท่าทางยิ้มแย้มเช่นเดิม


" ... หึหึ น่าเสียดาย "  การินค่อยงับดังโงะไปทีละลูก ๆ  หลังจากการอ้าปากกว้างงีบลูกแรก ก็ทำให้ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้าง เนื่องจากมันอร่อยมาก ไม่นาน ดังโงะ 2 ไม้นั้นก็เกลี้ยง
" ยัยเปี๊ยก เก็บตังได้แล้ว "  การินขวักมือเรียก ชิโนะมาเก็บค่าอาหาร เขาเอามือท้าวคาง จ้องมองผ่านดวงตาอันใสซื่อของชิโนะแล้วพูดว่า  
"หืม ... หวังว่า 2 ไม้ที่ คงไม่เป็นล้านๆเพราะคิดค่าความไม่สบอารมณ์กับฉันด้วยนะ หึหึหึ "

ชิโนะ : ชั้นไม่รีดไถ่อะไรแบบนั้นหรอกน่า - หญิงสาวกดคิ้วลงเล็กน้อยกับเสียงหัวเราะนั่น - ทั้งหมด 30g ทานเสร็จแล้วจะนั่งอยู่ก่อนก็ตามใจแต่เห็นใจลูกค้าด้วยก็แล้วกัน - หญิงสาวในชุดกิโมโนเอ่ยขึ้นพลางเดินหายเข้าไปในร้าน ผ่านไปซักพักเธอกลับเดินออกมาในชุดนักเดินทางมาหยุดตรงหน้าการิน
ชิโนะ : ?? ยังไม่ไปอีกหรอเนี่ยนายน่ะ?


" หึหึ อะไรกันก็เธอบอกให้นั่งอยู่ได้นี่ หึหึหึหึ ไปก็ได้ๆ หึหึหึ "การินลุกขึ้นแล้วหยิบเงินจำนวน 30g จากกระเป๋ากางเกงมาวางไว้บนโต๊ะ
"ไว้จะแวะมาใหม่ละกัน หึหึหึหึหึ " เขาหันกลับมาพูดก่อนจะเดินจากร้านไป การินมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำที่ไหลผ่านเมือง Payon ก่อนที่จะนั่งมองแม่น้ำจนเผลอหลับไป

เช้าวันที่ 3 Payon

ฟิ้ว~ วิ้ว~ - เสียงสายลมพัดอากาศเย็นสะบายผ่านร่างของชายหนุ่มอย่างเบาบาง แสงแดดที่ลอดผ่านดอกซากุระจนเป็นช่องเล็กๆส่องมายังตัวของชายหนุ่มบ่งบอกว่าเช้าวันใหม่เริ่มขึ้นแล้ว

?? : ฮะๆ แหมนอลย่าล่ะก็ - เสียงผู้หญิงคุยกันดังเล็กน้อยมาจากด้านหน้าของเขาจนเสียงนั้นค่อยๆใกล้เข้ามาทุกขณะ
?? : แล้วก็นะโครอาร์ก็ อ้าว? มีีคนมานอนอยู่ในที่แบบนี้ด้วยหรอ? - หญิงสาวผมสีม่วงอ่อนชี้มายังการินที่นอนอยู่ใกล้ๆทางเดิน
?? :  นี่เธอ . . มานอนตรงนี้เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกนะ - หญิงสาวผมสีน้ำตาลค่อยๆเดินมาใกล้ๆพลางปลุกการินที่กำลัีงนอนอยู่


" ไม่นะ ... ไม่.. หยุดเถอะฮะ..!!  " เสียงร้องอ้อนวอนของเด็กคนหนึ่งดังขึ้นขณะที่เขาถูกหญิงสาววัยใกล้จะกลางคนกดอยู่(ไม่ใช่กดแบบนั้น!!)มือข้างหนึ่งของเธอจับมือของเด็กหนุ่มวางแผ่ลงกับพื้นห้องนอนของเด็กคนนั้น ร่างกาย นั่งทับแขนและร่างของเด็กคนนั้นไม่ให้ขยับไปไหนได้ มืออีกข้างดำแม่นปลายแหลมไว้อย่างแน่นหนา
"ไม่เป็นจ๊ะ .. อีกไม่นาน...มันก็จบแล้ว...เป็นเด็กดีนะ~ "
"ไม่นะ... หยุดเถอะ..หยุดเถอะฮะ คุณแม่!!!! "
!!
การินสะดุ้งตื่นขึ้นมาก่อนจะเห็นมือของผู้หญิงมาจับที่ร่างของเขา การินรีบลุกขึ้นและเหงยหน้ามองหน้าของคนมาปลุกเขาอยู่
" . . .  "การนไมได้พูดอะไรได้แต่เพียงจ้องหน้าหญิงทั้ง2ด้วยความตกตะลึง

&

?? : ไม่เป็นอะไรนะ? - หญิงสาวผมสีน้ำตาลเอ่ยแผ่วเบา ถึงแม้จะตกใจอยู่บ้างก็ตาม
?? : คงจะแค่ฝันร้ายน่ะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง? - หญิงสาวผมสีม่วงพูดขึ้น


" . . . " การินยังคงเงียบและยืนดูทั้ง2คนพูดคุยกับค่อยๆ
ก่อนที่จะหันไปดูมือที่พันได้ผ้านพันแผลเก่าๆใกล้จะขาดที่พันมาจนถึงข้อศอก

เนล : ไม่ยอมตอบด้วยสิ . . . เอายังไงดีนอลย่า? - หญิงสาวผมสีน้ำตาลหันไปถามนอลย่า
นอลย่า : ชั้นว่าคงไม่เป็นอะไรหรอกน่า ตอนนี้เราต้องไปจัดการงานที่เหลืออีกนะ เร็วเข้าเถอะ - หญิงสาวบอกเนล


การินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ทั้ง2คน ฟุดฟิดๆ เขาสูดลมหายใจแรงๆเพื่อดมกลิ่น
". . . หึหึ . .กลิ่นมาจากเธอ2คนจริงๆด้วย มิน่าถึงทำให้ฉันตื่นขึ้นมา .. หึหึหึหึ " เขาถอยออกห่างทั้ง 2 คนพลางเอามือขวาที่พันด้วยผ้าพันแผลมาอุดจมูก
" จะว่าไป..แถวนี้มีเจ้าเปี๊ยกโปลิ่งอยู่ไหม  หึหึ.. "

เสร็จสิ้น

เลือก การ์ดใบที่ 25 และ ใบที่ 10
ได้รับ 70Point , L. Skill Card 4 ea

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
น้องสาวเซะซี่
โพสต์ 2-10-2010 02:01:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tesstrossa เมื่อ 7-10-2010 02:18

Nagae Tesstrossa ~ Journey 16th Step ~

Nagae Tesstrossa ~ Journey 17th Step ~

Stat


Passive Skill & Active Skill


โคว์ตี้ : นั่นสินะ. . . เวลาคงจะช่วยให้ชั้นหาคำตอบให้ก็ได้ . . . - เธอก้มหน้าลงพลางพึมพำกับตัวเองก่อนจะยิ้มทั้งน้ำตาให้นากาเอะ - ขอบคุณนะ ไม่เป็นไรแล้ว - เธอเอ่ยขึ้นพลางถอยออกมาจากนากาเอะเล็กน้อย - กว่าพี่จะคุยธุระเสร็จ นากาเอะมีเรื่องที่ต้องทำรึเปล่า? อย่างพวกเควสอะไรแบบนี้น่ะ?


" เราสัญญาโครอาร์ไว้แล้วว่าเราจะไม่ไปไหนห่างจากโครอาร์อีกน่ะ . . . . " หญิงสาวยิ้มพร้อมกกับตอบกลับ " เราไม่ได้ทะเยอทะยานซักเท่าไรนักด้วย . . . แค่เราพอช่วยโครอาร์ได้บ้างก็พอใจแล้วล่ะ . . . . "

โคว์ตี้ : อย่างนี้นี่เอง ดีจังเลยนะที่พี่โครอาร์มีคนรักแบบนากาเอะน่ะ... - เธอเอ่ยขึ้นพลางเดินมาใกล้ๆนากาเอะ - แต่แบบนี้ชั้นก็ต้องทำใจเรื่องหลานน่ะสินะ คุณพี่~


หญิงสาวหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับยกฝ่ามือเล็กๆของเธอกุมปิดไว้ที่ปากของเธอเล็กน้อยและหัวเราะออกมาเบาๆ " ถ้างั้นโคว์ตี้ก็มีหลานให้เรากับโครอาร์แทนสิ " นากาเอะพูดหยอกล้อกับโคว์ตี้ด้วยท่าทางที่เรียบร้อยของเธอ

หญิงสาวยิ้มบางๆให้พลางหัวเราะออกมาเบาๆเช่นกัน
โคว์ตี้ : แหม นากาเอะล่ะก็ พูดอะไรก็ไม่รู้ - เธอถอยออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันหลังให้พร้อมกับบ่นพึงพำกับตัวเองเบาๆ - ถ้าเป็นไปได้ก็ดีน่ะสิกับหมอนั่น . . .
หลังจากนั้นไม่นานนักโครอาร์ได้เดินออกมาหาทั้งสองคนที่กำลังยืนชมวิวกันอยู่
โครอาร์ : ขอโทษที่ให้คอยนานนะ เสร็จแล้วจ๊ะ~ - เธอเอ่ยขึ้นพลางยิ้มให้ทั้งสองคนก่อนจะยกใบรับรองเลื่อนคลาสให้
โคว์ตี้ : ว้าว~ ท่านพี่เก่งจังเลย~ - หญิงสาวรีบกระโจนมากอดร่างของผู้เป็นพี่ก่อนจะเอาแก้มของตัวเองถูกับแก้มของโครอาร์อย่างสนิทสนม
โครอาร์ : ฮึๆ ไม่เอาน่ะมันจั๊กจี้นะ ฮะๆๆ


" ยินดีด้วยนะโครอาร์ " นากาเอะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอย่างเรียบร้อยตามนิสัยของเธอ " โครอาร์จะไปทำอะไรต่อล่ะ ? "

โครอาร์ : วันนี้เป็นวันหยุดน่ะ ก็เลยไม่มีแผนการว่าจะทำอะไรดี โคว์ตี้ล่ะมีแผนจะทำอะไรบ้างไหม? - เธอยิ้มบางๆให้พลางหันมาถามน้องสาวในอ้อมกอดของตน
โคว์ตี้ : ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ แค่วันนี้กลับมาเยี่ยมพี่โครอาร์เหมือนทุกทีน่ะแฮะๆ - เธอแลบลิ้นออกมาพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ
โครอาร์ : หรอ? แล้วนากาเอะล่ะ? มีแผนจะทำอะไรรึเปล่า?


" อืม . . . . " หญิงสาวยืนครุ่นคิดเล็กน้อยเนื่องจากว่าเธอเองก็เพิ่งจะมาเมืองหลวงนี้อย่างเป็นทางการครั้งแรกเสียด้วย " งั้นก็ . . . พอจะมีเควสอะไรที่ง่ายๆเหลืออยู่บ้างรึเปล่า ? โครอาร์ ~ " เธอเอ่ยถามความเห็นจากอัศวินสาวขึ้น

โครอาร์ : เอ ถ้าเควสแถวๆนี้หรอ? อ๊ะจริงด้วย นี่โคว์ตี้เธอยังมี Rocker Doll เหลืออยู่ในสต็อกบ้างรึเปล่า? - หญิงสาวทำท่าคิดก่อนจะหันมาถามน้องสาวของตน
โคว์ตี้ : ตุ๊กตาตั๊กแตนหรอคะ? ค่ะ ยังพอมีเหลืออยู่
โครอาร์ : เยี่ยมจ๊ะ ถ้างั้นพี่ขอซักตัวได้รึเปล่า มีเควสนึงที่ต้องใช้น่ะ~ - หญิงสาวยิ้มร่าพลางอ้อน
โคว์ตี้ : แหม~ พี่โครอาร์อยากได้ล่ะก็ หนูให้ได้อยู่แล้วล่ะ - เธอว่าพลางดีดนิ้วขึ้นจนมีกล่องสีเขียวน่ารักๆโผล่ออกมา เธอเปิดมันพลางหยิบตุ๊กตารูปตั๊กแตนมาให้โครอาร์ - นี่ค่ะ
โครอาร์ : ขอบใจจ๊ะ~ - หญิงสาวกล่าวขอบคุณพลางหอมแก้มน้องสาวเบาๆ - นี่จ๊ะนากาเอะ เอานี่ไปให้ Kafra รับรองเควสของขวัญวันเกิดซะนะ~ จะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอกให้เสียงอันตราย - อัศวินสาวยิ้มบางๆพลางยื่นตุ๊กตาให้กับนากาเอะ


" อ๊ะ . . ขอบคุณมากนะโคว์ตี้ โครอาร์ แต่เรารับมาเฉยๆอย่างนี้ไม่ได้หรอก " หญิงสาวยิ้มบางๆขึ้นพร้อมกับเอ่ยถามโคว์ตี้ " ราคาของตุ้กตาตัวนี้คือเท่าไรเหรอ ? โคว์ตี้ "

โคว์ตี้ : ? 1000G จ๊ะ ทำไมหรอ? - หญิงสาวเอียงคอเล็กน้อยเมื่อนากาเอะถามถึงราคาตุ๊กตาตัวนั้น


Gold : 4 050 - 1 000 = 3 050

หญิงสาวได้รับตุ้กตามาพร้อมกับแอบยัดเยียดเงินจำนวนนั้นคืนให้กับโคว์ตี้ " เราจะได้แลกเปลี่ยนค่าที่เท่าเทียมกันไงล่ะจ๊ะ ~ โคว์ตี้ " เธอยิ้มให้กับโคว์ตี้และหันมาหาโครอาร์ " ไปกันเถอะ ♫ " นากาเอะได้ออกเดินเท้าไปข้างๆพร้อมๆกับอัศวินสาวและน้องสาวของเธอมาที่คาฟร่าที่สะพานเหนือของเมือง

" มารับเควสของขวัญวันเกิดค่ะ . . . แล้วก็รบกวนตรวจเควสย้อนหลังให้ด้วยนะค่ะ " หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งตุ้กตาให้กับคาฟร่าสาว

System : ยันปริศนา สำเร็จ
Point 35 , Gold 1000 , คะแนนความสัมพันธ์เนล ,นอลย่า , +3
เควส ของขวัญวันเกิด สำเร็จ
Point 20 ,Gold 400 ,Green Gift Box

Kafra : อ๊ะค่ะ กรุณารอซักครู่นะคะ .. . . โอเคค่ะเควสของคุณดำเนินการเรียบร้อยแล้ว เหนื่อยหน่อยนะคะ ส่วนนี่เป็นของฝากจากเจ้าของวันเกิดค่ะ~ - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางยื่นค่าตอบแทนพร้อมกับกล่องของขวัญให้กับนากาเอะ

Player Selection : 1)เปิดกล่อง 2)ไม่เปิด (ไอเท็มหายไป)


Gold : + 1 400 / ของเดิม 3 050 + 1 400 = 4 450

Point Left : 55

~ อ๋า . . . ไม่เปิดหายด้วยหรือนี่ . . . . ~ นากาเอะได้รับกล่องของขวัญนั้นไว้พร้อมกับก้มหัวขอบคุณคาฟร่าสาวก่อน

" ขอบคุณมากนะค่ะ คุณคาฟร่า ^^ " หลังจากเอ่ยจบนากาเอะก็ได้ค่อยๆเปิดกล่องนั้นอย่างช้าๆพร้อมกับมองสำรวจรอบกล่องถึงชื่อผู้มอบของขวัญชินนี้ด้วยเช่นกันที่รอบๆตัวกล่อง

ได้รับ 120 P & 3 L.SKill Card จากการเปิด Gift Box

รอบๆกล่องนั้นไม่ได้มีชื่อและที่อยู่ของผู้ส่งเลย น่าจะเป็นเพียงแค่การตอบแทนเล็กๆน้อยเท่านั้นก็เป็นได้
โครอาร์ : เป็นยังไงบ้างนากาเอะ ได้อะไรบางหรอ? - หญิงสาวเอ่ยถามแฟนสาวพลางเดินมาหาเธอ
โคว์ตี้ : เห~ เควสนี้มีให้เปิดกล่องด้วยหรอคะเนี่ย - โคว์ตี้เองก็เดินเข้ามาพร้อมกับโครอาร์เช่นกันพลางแอบเสียดายที่เธอทำเควสนี้สำเร็จไปแล้ว


-:- ตารางการใช้แต้มต่างๆ



~ เควสนี้แปลกจังเลยนะ . . . . ~ หญิงสาวครุ่นคิดขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับหันกลับมาหาโครอาร์ และโคว์ตี้ ที่อยู่ข้างๆเธอ ~ แค่เราได้อยู่กับเธอย่างมีความสุขก็พอแล้วล่ะนะ . . . ~

" เหมือนจะได้พลังอะไรบางอย่างล่ะนะ . . . . " หญิงสาวตอบกลับไปยังโครอาร์ " อ๊ะ !! จริงด้วยเราเคยจองห้องพักที่นี่ไว้นี่นา . . . แต่ว่าโครอาร์น่าจะมีที่พักของอัศวินที่เมืองนี้เหมือนกันสินะ ? " นากาเอะเอ่ยถามขึ้นขณะที่กำลังเดินเรื่อยเปื่อยในเมืองไปพร้อมๆกับโครอาร์และโคว์ตี้เพื่อเป็นการฆ่าเวลาไปในตัวและถามให้แน่ใจเสียก่อนเผื่อว่าเธอจะได้คืนกุญแจห้องพักนี้เสียด้วยเลย

โครอาร์ : จ๊ะถ้าเรื่องที่พักล่ะก็มีอยู่แล้วล่ะ - หญิงสาวยิ้มบางๆให้
โคว์ตี้ : ถ้าอย่างนั้นไปหาอะไรทานกันก่อนไหมคะพี่? หนูหิวแล้วล่ะ~ - เธอเอ่ยถามพลางควงแขนพี่สาวไว้
โครอาร์ : จริงด้วยสิ โคว์ตี้ยังไม่ได้ทานอะไรเลยสินะ เสียดายจังเมื่อเช้าพี่ทำซุปไว้ซะด้วยสิ เอาไว้กลับพาย่อนแล้วทานด้วยกันนะ~ นากาเอะก็มานี่สิ - หญิงสาวเอ่ยเบาๆกับผู้เป็นน้องพลางหันมายิ้มหวานให้แฟนสาวที่มองทั้งสองคนกอดแขนกันอยู่ - อีกมือนึงของเรายังว่างนะ มาสิจ๊ะ~


" อะ . . . อื้อ " นากาเอะรีบขานรับอัศวินสาวและคล้องกอดแขนของเธอไว้อย่างแนบแน่น

~ ใช่แล้ว . . . เราไม่ต้องการอะไรอีกแล้วล่ะนะ . . . . ~ หญิงสาวได้ก้าวตามคนรักของเธอที่ได้เดินเลือกร้านในตัวเมืองหลวงเพื่อรองท้องกันเสียก่อนที่จะเดินทางกลับพาย่อน

ทั้งสามคนเดินมายังร้านเครปใกล้ๆโดยโครอาร์เป็นคนพามาด้วยตัวเอง
พ่อค้า : โอ้~ โครอาร์ซัง~ ไม่ได้เจอกันซะนาน สะบายดีไหมครับ~ - ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางทักทายโครอาร์
โครอาร์ : อื้มตั้งนานแล้วนะที่ได้ทานเครปร้านนายน่ะ - หญิงสาวยิ้มตอบพลางคุยกันถูกคอเล็กน้อย
พ่อค้า : เห~ ควงสาวมาตั้งสองคนแหน่ะ ไม่เปลี่ยนเลยนะครับเรื่องป็อบในหมู่ผู้หญิงเนี่ย~
โคว์ตี้ : จะคุยกันอีกนานมั้ยคะ บู่ ...- โคว์ตี้พูดแทรกขึ้นพลางงอลแก้มป่องมายังพี่สาวของตัวเอง
พ่อค้า : ฮะๆๆ โทษทีๆ ว่าแต่จะรับเครปซักหน่อยมั้ยสาวน้อย?
โคว์ตี้ : ฮึ!~ ไม่เห็นอยากจะกินเลย - จ๊อก~  ถึงปากจะบอกว่าไม่อยากกิน แต่ท้องของเธอคงไม่คิดแบบนั้น
พ่อค้า : ฮ่าๆๆ~ ยอมซะเถอะนะสาวน้อย เดี๋ยวชั้นจะทำเครปอร่อยๆให้ทาน ว่ารสมาเลย~
โคว์ตี้ : ชิ . . . ช็อคโกแล็ตกับครีมวานิลา ขอหวานเลยนะ!- เธอชี้นิ้วมาทางพ่อค้าอย่างตั้งใจเลือก
โครอาร์ : คิกๆๆ น่ารักน่าแกล้งไม่เปลี่ยนเลยนะโคว์ตี้ งั้นของชั้นขอเป็นบลูเบอร์รี่อย่างเดียวนะ แล้วนากาเอะล่ะ?


~ แย่ล่ะ . . . เราไม่เคยกินของแบบนี้เลยนี่นา . . . . เวลาลงมาจากน่านฟ้าเซ็นโกเคียวเรย์มุก็มีแต่ชากับดังโงะให้ . . . . . ~ หญิงสาวเหงื่อแตกซิกพางครุ่นคิดเล็กน้อยเพื่อพยายามที่จะเลือกไม่ให้มีพิรุทมากนัก

" งะ . . . งั้น . . เราเอาเป็นอันนี้กับอันนี้แล้วกัน " หญิงสาวยื่นนิ้วชี้ไปที่ทูน่ามายองเนส และ ข้าวโพดต้ม

โครอาร์ , โคว์ตี้ , พ่อค้า : l w l?  - ทั้งสามคนยืนมองนากาเอะด้วยความอึ้งกับเครื่องที่เธอเลือก
โครอาร์ : เอ่อ นากาเอะ สั่งแบบนั้น ถะถ้าไม่เคยทานมาก่อนงั้นให้ชั้นเลือกให้มั้ย
โคว์ตี้ : เป็นรสที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย = w ='''
พ่อค้า : ฮะๆๆ คุณหนูคงไม่เคยทานมาก่อนสินะ~


" อะ . . ฮะๆๆ งั้นรบกวนโครอาร์ด้วยแล้วกันนะ " หญิงสาวหัวเราะออกมาแห้งๆ เนื่องจากดูเหมือนว่าเธอจะเผลอสั่งเมนูสุดพิศดารไปเสียซะอย่างนั้น

โครอาร์ : ถ้าอย่างนั้น ขอแยมสตอเบอร์รี่กับลูกเกตอีกอันก็แล้วกันนะ
พ่อค้า : โอ้ได้เลยครับ~ - ชายหนุ่มรับออร์เดอร์ทั้งสามเสร็จก็ได้ทาครีมที่เป็นแป้งเครปลงบนเตาทั้งสามอย่างชำนาญและทำการแต่งแต้มรสต่างๆให้ดูสวยงามและน่าทาน แต่ท่าทางเขาจะเน็นของนากาเอะที่เพิ่งเคยกินครั้งแรกเพื่อความประทับใจกระมั้ง
พ่อค้า : ไฮ~ คุณหนูได้แล้วล่ะ ~ ลองชิมดูนะอันนี้ชั้นทำให้พิเศษเลย~!- ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางยื่นเครปที่ทำเสร็จใหม่ๆให้กับนากาเอะ
โครอาร์ : มันยังร้อนอยู่นะค่อยๆทานล่ะ - เธอยิ้มบางๆให้พลางรับของตัวเองกับโคว์ตี้มา


นากาเอะได้ยิ้มขอบคุณพ่อค้าคนนั้นและรับเครปไว้ เธอจดจ้องก้อนขนมปังรูปร่างคล้ายฐานสามเหลี่ยมอย่างตื่นตาพร้อมกับค่อยๆเล็มลงอย่างเรียบร้อยโดยที่ลืมไปว่ามันยังร้อนๆอยู่จากเตาเลยทีเดียว

" อุ้ย !! " หญิงสาวได้เล็ดน้ำตาออกมาเล็กๆด้วยความร้อนของของหวานแต่เธอก็ได้พยายามกัดกินมันอยู่ในปากนั้นเพื่อไม่ให้เสียมารยาท

~ อร่อยจังเลย . . . นี่คือเครปสินะ . . . . ~ หญิงสาวยิ้มออกมาเล็กๆอย่างชอบใจในความหอมหวานของเครปที่เธอได้รับ ซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะชอบเกือบทุกอย่างที่ไม่มีส่วนผสมของผักรวมอยู่ด้วย

โคว์ตี้ : ว้าว อร่อยจังเลย~ - โคว์ตี้เผลอเอ่ยออกมาหลังจากที่ทานเข้าไปบ้าง
พ่อค้า : ฮะๆฮ่า~  แหงล่ะเครปร้านชั้นอร่อยที่สุดในพรอนเทร่าแล้วนะ! - ชายหนุ่มคุยขึ้นมาทันทีที่ได้รับเสียงชมจากลูกค้าอย่างภูมิใจ
โครอาร์ : เสียดายที่ไม่ได้ตั้งตรงที่คนเดินผ่านไปมาเยอะๆเนอะ - โครอาร์แอบแซวพลางทานของตัวเองบ้าง
พ่อค้า : แหม ทำไงได้ล่ะโครอาร์ซัง แถวนั้นมีแต่ร้านค้าตั้งอยู่เต็มไปหมด มันก็มีความเป็นไปได้นะว่าพอซื้อเสร็จอาจจะชนกับใครก็ได้ พอต้องมาเห็นของที่ตัวเองตั้งใจทำตกลงพื้นน่ะมันปวดใจมากเรยนะครับ
โครอาร์ : ฮะๆ นั่นสินะ แต่ชั้นจะเป็นขาประจำร้านของคุณต่อไปแหละนะ อ่ะนี่จ๊ะ - หญิงสาวเ่อ่ยขึ้นพลางวางเงินจำนวน 1000G ให้กับพ่อค้า
พ่อค้า : โห! เยอะเกินไปแล้วโครอาร์ซัง เครปของผมแค่อันละ 20 G เองนะครับ - ชายหนุ่มแย้งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นจำนวนเงินนั้น
โครอาร์ : เป็นค่าขอบคุณที่ทำให้สาวๆมีความสุขยังไงล่ะ รับไปเถอะนะ ขอให้ขายดีนะ~ - เธอขยิบตาให้พลางพาทั้งสองคนเดินมายังลานน้ำพุตามมาด้วยเสียงขอบคุณจากพ่อค้านั้น
โคว์ตี้ : อ๋า อร่อยมากเลยอ่ะ ไม่คิดว่าพ่อค้าวางท่าแบบนั้นจะทำอร่อยขนาดนี้ - โคว์ตี้ที่กำลังเพลิดเพลินกับเครปเอ่ยขึ้น - พี่โครอาร์รู้จักร้านเครปอร่อยๆแบบนี้ไม่เคยบอกหนูเลยอ่ะ
โครอาร์ : หืม อ้อนั่นสินะ โทษทีจ๊ะ เอาไว้คราวหลังจะซื้อให้ทานอีกก็แล้วกันนะ แต่โคว์ตี้ก็ออกไปตระเวนตามเมืองต่างๆตลอดนี่นา เอาไว้ก็แวะไปซื้ออีกก็ได้จำทางได้แล้วใช่มั้ยล่ะ?
โคว์ตี้ : อื้อ เอาไว้หนูจะซื้อกลับมาให้พี่นะคะ ~
โครอาร์ : ขอบใจจ๊ะ - หลังจากนั้นไม่นานทั้งสามคนได้มาอยู่ที่ลานน้ำพุ

Player Selection :1)ไปยังโบทส์เพื่อไปเยี่ยมคีย์ 2)กลับไปยังเมืองพาย่อน 3)อยู่ตรงลานน้ำพุไปก่อน


Choice 3 ( อยู่แปปเดียวก็พอ แบบว่านากาเอะไม่เคยมาอ๊า ~ ♫ )

~ สายน้ำ . . . . ผ่อนคลายดีจังเลยนะ . . . ~ หญิงสาวยิ้มกระหยิ่มพร้อมกับเอียงคอที่ซบอยู่ตรงไหล่ของอัศวินสาวมองสายน้ำที่ไหลอยู่นั่น แม้จะเป็นแค่บรรยากาศธรรมดาๆ แต่สำหรับคนที่กำลังมีความสุขอยู่นั้นไม่ว่าอะไรก็ดูสวยงามไปเสียหมด รวมทั้งคนที่อยู่ข้างๆเธอด้วย

นากาเอะได้เล็มเครปของเธอทีล่ะน้อยอย่างช้าๆจนเหลือครึ่งอัน เนื่องจากเธอเป็นคนที่ค่อนข้างจะเรียบร้อยจึงไม่ได้ทานมุมมามรวดเร็วเท่าไรนัก

" ถึงจะเป็นเมืองหลวงแต่ก็ให้ความรู้สึกสบายๆเหมือนกันนะ " เธอพึมพำขึ้นเล็กน้อยขณะที่กำลังเดินข้างๆกับอัศวินสาว

รอตัดไปที่ Main Event เน้อ

ได้รับ Point 10 Gold1000 จากกิจกรรม Main Event
ใช้ 10 Point อัพเกรด Angelus 2 > 4
โพสต์ 2-10-2010 02:40:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 4-10-2010 21:52



ริคัลน่า : ไม่ได้สนุกเลยซักนิด T w T - ชายหนุ่มงอแงเล็กน้อย
คุโรกาเนะ : หรอ คิดว่าชอบที่แคบๆกับที่มืดซักอีก
ริคัลน่า : ไอ้บ้านี่อยู่ๆก็มาอัดกันจนสลบแล้วจับมัดขังไว้ในตู้ นี่แกไม่มีสำนึกเลยรึไงฮะ!?
คุโรกาเนะ : ?? ชั้นก็แค่ขจัดเสียงที่มันรบกวนการทำงานก็แค่นั้นเอง
ริคัลน่า : หนอยยย. . .
คุโรกาเนะ : ทำไม? จะฉากกันหรอ? - ชายหนุ่มหลี่ตาพลางยิ้มมุมปาก


" อืม .. " เด็กสาว กุมขมับตัวเองเล็กน้อย แล้วค่อยๆทรุดจนล้มลงนอน
" นี่.. ช่วยอะไรหน่อยสิ " ดูเหมือนว่าการล้มลงไปอย่างไม่มีสาเหตุจะทำให้ชายหนุ่มทั้งสองตกใจเล็กน้อย
" พาร่างนี้ขึ้นไปนอนบนโซฟาที ดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ " เธอพูดขึ้นพลางถอนหายใจเล็กๆออกมา  


ริคัลน่า :เฮ้เป็นอะไรรึเปล่า - ชายหนุ่มรีบยกร่างของอิซึมิขึ้นพลางพาเธอไปวางบนโซฟาพร้อมกับนั่งใกล้ๆ


" โทษทีนะ ดูเหมือนชั้นจะใช้ร่างกายของอิซึมิมากไปหน่อย คงเป็นเพราะฝืนมากไปด้วยล่ะ " เสียงพูดของเด็กสาวยังคงปกติดี แต่ร่างกายดูเหมือนจะขยับไม่ได้ไปพักนึง
" พักซักชั่วโมงก็หายแล้ว ตอนนี้ชั้นก็กำลังใช้พลังช่วยอยู่ งั้น ชั้นไปล่ะ " ว่าแล้วเธอก็ได้หลับตาลง และไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก ดูเหมือนจะสลบไป  

ริคัลน่าที่นั่งคอยให้อิซึมิลืมตาขึ้นมาอีกครั้งอย่างเป็นห่วงยังคอยลูบไล้ใบหน้ามนของเธอเบาๆ ส่วนคุโรกาเนะนั้นท่าทางจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ยังคงก้มหน้าก้มตาเขียนงานของตัวเองจนเสร็จ
คุโรกาเนะ : เฮ้อเสร็จซักที
ริคัลน่า : เวลาแบบนี้แกยังมีอารมณ์จะทำงานอีกนะ. . .
คุโรกาเนะ : อย่าเอานิสัยสันหลังยาวของแกมาเทียบกับชั้น . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเก็บเอกสารให้เข้าที่
ริคัลน่า : ไอ้บ้านี่ . . . - ชายหนุ่มกำหมัดแน่นด้วยความหมั่นไส้พลางมองตาขวางไปยังคู่ปรับของเขา


ไม่นานนักดูเหมือนว่าเด็กสาวจะเริ่มได้สติแล้ว " อือ ..  " เธอลุกขึ้นมาด้วยสายตาเหม่อลอยเล็กน้อย และมองไปรอบๆ " ที่นี่ที่ไหนเนี่ย ..  " ดูเหมือนว่า สาวน้อยกำลังงงงวยกับสภาพในรอบๆตอนนี้  

ริคัลน่า : อ๊ะตื่นแล้วหรอ? ที่นี่ห้องของคุโรกาเนะน่ะ เป็นยังไงบ้าง ปวดตรงไหนมั้ย?


" ก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่ แล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันนะ " ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้เรื่องที่ตัวเองมาอยู่ที่นี่นักเท่าที่ควร " ดูเหมือนจะเสร็จธุระแล้วสินะ? งั้นกลับกันเลยไหม ริคัลน่า ? " เธอว่าพลางค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ " อา ใช่ .. แล้วเจอกันใหม่นะ คุโรกาเนะ " หลังจากบอกลากับชายหนุ่มเสร็จแล้ว เด็กสาวก็ได้เปิดประตู ออกไปข้างนอกพร้อมกับริคัลน่า ทั้งคู่เดินมาเรื่อยๆจนหยุดอยู่ที่หน้า คราฟ่าใกล้ๆ " อาใช่ ชั้นกะจะหาเควสทำอีกซะหน่อยนะช่วยหน่อยละกัน " ว่าแล้วเธอก็เดินไปขอใบรับรองเควสจาก คราฟ่าใกล้ๆแบบไม่รีบร้อนเท่าไหร่ แต่ใบหน้าของสาวน้อยกลับนิ่งเฉยซะจนแปลกประหลาด  

ริคัลน่า : ? เควสอะไรหรอ? - ชายหนุ่มเอียงคอถามด้วยความสงสัย - แน่นอนสิชั้นช่วยเธออยู่แล้วล่ะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางตอบตกลง


" หืม ? ก็เอา .. ของขวัญวันเกิด ตามหา ตุ๊กตาร็อคเกอร์มาน่ะ ท่าจะง่าย " เมื่อพูดเสร็จเธอก็เริ่มก้าวเดินต่อไป มุ่งไปยังทางออกทิศใต้ เพื่อเดินทางไปยังป่าร็อคเกอร์ ทั้งคู่เดินผ่านฝูงคนจำนวนมาก ที่หลั่งไหลเข้ามายังใจกลางเมือง จริงๆก็ไม่ได้มากเท่าไหร่หรอก แต่ก็เยอะอยู่ เสียงคนพูดข้ามลอยหัวไปมา ซะจนแยกไม่ออก บางคนก็เริ่มตั้งร้านขายของกันแล้ว แต่บางคนก็เก็บไปแล้วเหมือนกัน ไม่กี่นาทีก็ได้ถึงที่หมาย เธอเดินออกไปยังนอกประตู และเบียดบางคนเล็กน้อย เมื่อออกมาก็ได้เห็นทิวทัศน์ของป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีเหล่า เจลลี่ สีต่างๆกระโดดไปมาอย่างน่ารัก แต่บางตัวก็โดนกระซวกจนแตกกระจายก็มี .. แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ชั้นก็ได้เดินมาถึงซะที " เอาล่ะ มาเริ่ม การล่า กันดีกว่า " สาวน้อยค่อยๆบรรจงเอาเท้ายันกับก้อนหิน ที่สูงระดับหัวเข่า ลมจากทิศตะวันตกก็ได้พัดผ่านเข้ามาสู่ที่ราบสูง สายลมนั้นทำให้ผมของเธอพลิ้วไหว รอยยิ้มเล่นสนุกก็ได้ค่อยๆผุดขึ้น สายตาที่กวาดมองไปรอบๆก็ได้เจอกับเป้าหมายที่ต้องการไม่ยาก ก็ได้กระโจรลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว แกร๊ก .. เสียงดาบขนาดยักษ์ก็ได้เผยร่างออกมา คมดาบสีเขียวสว่างก็ได้ฟาดลงลงที่ตั๊กแตนโชคร้ายด้วยฝีมือของเด็กสาวที่กำลังทะยานลงมาในช่วงไม่กี่วินาที

System : เนื่องจาก Rocker ไม่อาจทำอะไรอิซึมิได้ จึงตัดข้าม Battle ไป

ทั้งสองคนพยายามไล่เก็บกวาดเหล่าร็อคเกอร์ที่กระโดดไปมาในป่าแห่งนี้ แต่ท่าทางแต่ละตัวจะไม่ยอมดร็อปตุ๊กตาออกมาเลยแม้แต่น้อยจนทั้งคู่ใช้เวลาตามหานานกว่าที่คิดไว้ก่อนจะดร็อปมาให้ซักตัวหนึ่ง

System : ได้รับ Rocker Doll 1 ea - ช่วงเวลาหัวค่ำ -

ริคัลน่า : เฮ้อ ดรอปยากชะมัด . ..  - ชายหนุ่มทรุดลงนั่งพลางหันมาตุ๊กตาที่มือของอิซึมิ - ถึงจะฆ่าง่ายแต่ของไม่ดร็อปให้เลย เล่นซะล่าเกือบหมดป่าแน่ะ


" อือ นั่นสินะ " เด็กสาวนั่งลงช้าๆเพื่อพักผ่อน เล็กน้อย ฝ่่ามือทั้งสองข้างที่ยันพื้นไว้ด้านหลังนั้น ทำให้รู้สึกได้ถึงก้อนดินและหินเล็กๆ ผสมปนเปกัน สายตาของเธอมองไปขึ้นไปยังบนฟากฟ้า " มองเห็นดาวแล้วแฮะ .. " กลุ่มดาวที่รายล้อมมากมาย ค่อยๆเด่นชัดขึ้น ความเงียบสงบยังคงตัวไปไม่นาน เด็กสาวก็ได้ทำลายมันลง " เอาล่ะ กลับกันรึยัง ? " เธอลุกขึ้นและค่อยๆ เดินไปสวมกอดชายหนุ่มจากด้านหลัง " ชั้นหิวแล้ว .. วาร์ปไปทีสิ ขี้เกียจเดินแล้ว .. " เสียงท้องร้องก็ได้ดังตามมาเบาๆทันที

ริคัลน่า : อื้อ มาสิ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางยื่นมือไปของมือของเด็กสาวก่อนจะดึงร่างของเธอมากอดก่อนจะวาปกลับมายังลานน้ำพุ
Kafra : อ๊ะ เหนื่อยหน่อยนะคะ~ - คาฟ่าสาวเดินมาหาทั้งสองคน
ริคัลน่า : อะนี่ตุ๊กตาฝากสุขสันวันเกิดให้ด้วยนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางยื่นตุ๊กตาตั๊กแตนให้
Kafra : ค่ะ~ ส่วนนี่ของแทนคำขอบคุณจากเจ้าของงานวันเกิดค่ะ~ - หญิงสาวยิ้มพลางยื่นกล่องของขวัญให้ริคัลน่า
System : เควสของขวัญวันเกิดเสร็จสิ้น
Reward : Point 20 , Gold 400 , Blue Gift Box

ริคัลน่ายื่นกล่องของขวัญกับของรางวัลเควสให้กับอิซึมิพลางถาม
ริคัลน่า : ลองเปิดดูสิ

ได้รับ 60 P 3 L.Skill Card จากการเปิด Blue Gift Box


" อะอือ " ดูเหมือนว่าจะเปิดได้ของที่ไม่ค่อยดีมากเท่าไหร่ แต่เด็กสาวก็พอใจที่จะรับเอาไว้ " กลับโรงแรมกันเถอะ ไม่ไหวแล้ว .. " เธอพูดพลางกุมท้องและหน้าเริ่มซีด พร้อมๆกับอาการเสียงท้องร้องดูเหมือนว่าจะใช้พลังงานมากไปหน่อย  




ริคัลน่า : ฮะๆ งั้นกลับไปที่โรงแรมกันเถอะ คงจะหิวแล้วสินะ~- ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางอุ้มอุซิมิขึ้นในท่าเจ้าหญิงก่อนจะพอเธอเดินกลับมาที่ห้องพัก ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงนอน - ไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวจะสั่งอาหารขึ้นมาทานกันข้างบนนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้พลางเดินไปที่โทรศัพท์ของโรงแรมใกล้ๆ


" อะอืม ฝากด้วยละกัน " เสียงเล็กๆของเด็กสาวค่อยๆหายไปพร้อมกับร่างกายในห้องน้ำ เงาลางๆเผยออกมาให้เห็นทางกระจก รูปร่างของเด็กสาวร่างเล็ก ค่อยๆเดินห่างออกไป และเสียงน้ำก็ได้ดังขึ้น สายน้ำค่อยๆไหลลงมากระทบกับผิวที่ขาวเนียน เนื้อผิวสีชมพูเล็กๆค่อยๆถูกชำระลง สายน้ำก็ได้ไหลผ่านจากร่างกายส่วนบน ลงไปถึงพื้นล่าง เป็นเวลาชั่วขณะ มือที่เรียวเล็กค่อยๆลุบไล้ร่างกายอย่างช้า ฟองจากสบู่ก็ได้ก่อตัวมากขึ้น มากขึ้น เยอะซะจนเกาะไปทั่วตัว และก็ได้ล่วงไหลสู่พื้น เมื่อฝักบัวได้ทำการล้างฟองออกไป แล้วค่อยๆออกมาที่เดิม ผ้าขนหนูก็ได้ถูกหยิบขึ้นมา และเช็ดร่างกายของเด็กสาวอย่างนุ่มนวนจนกว่าจะแห้งเรียบร้อย เธอได้หยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาและสวมใส่ชุดนอนอย่างเรียบง่าย ก่อนจะออกไปยังข้างนอกที่มีชายหนุ่มรออยู่  

ริคัลน่า : มานั่งตรงนี้สิ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลื่อนเก้าอี้ให้อิซึมินั่ง - วันนี้เป็นซุปเนื้อกับขนมปังน่ะ เย็นแล้วทานอะไรเบาๆก่อนนอนก็แล้วกันนะ ส่วนของหวานมีแพนเค๊กราดน้ำผึ้งอยู่ - ชายหนุ่มว่าพลางเลื่อนมือไปเปิดถาดออกมาเป็นอาหารตามที่สั่งไว้ - ทานให้อร่อยนะชั้นขอตัวไปอาบน้ำก่อน ~ - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางขอตัวไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ


" อือ " เธอพยักหน้าเบาๆ แล้วค่อยๆเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้โต๊ะทานข้าว แล้วค่อยๆบรรจง หยิบอุปกรณ์ขึ้นมาตักอาหารนั่งทานอย่างสบายใจช้าๆเพียงคนเดียว จนกว่า ชายหนุ่มที่กำลังเข้าห้องน้ำจะออกมา ก็อาจจะใช้เวลาซักพัก

แกร๊กเสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทเดินออกมาหาอิซึมิที่กำลังทานอาหารอยู่
ริคัลน่า : เป็นยังไงบ้าง? อาหารถูกปากมั้ย? - ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางยิ้มบางๆให้เด็กสาวก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม พลางยกถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบเบาๆ
ริคัลน่า : วันนี้ลุยกันมาเยอะเลย ทานเสร็จแล้วอย่านอนดึกล่ะเดี๋ยวพรุ่งนี้จะลุกไม่ไหว ~


" หืม? ก็โอเคนะ " กริ๊ง เสียงกระทบของเครื่องเงินกับภาชณะกระทบกันดังเล็กน้อย เป็นสัญญาญบอกว่าเธออิ่มแล้วนั่นเอง " อือ อิ่มแล้วล่ะ " เด็กสาวค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้และมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำเพื่อแปรงฟันก่อนที่จะหลับ มันคงดูไม่ดีที่ตื่นมาแล้วมีกลิ่นอาหารติดอยู่ทั้งคืน หลังจากเสร็จเรียบร้อย เธอก็ได้มานั่งลงที่ขอบระเบียงหน้าต่าง เงยหน้าขึ้นไปก็พบกับดวงจันทร์ลูกใหญ่ลอยอยู่เป็นสง่า ปราศจากซึ่งเมฆหมอก ทำให้คืนนี้มีแสงสว่างเล็กน้อยอยู่ทั่วพื้นที่เลยทีเดียว

ริคัลน่า : วันนี้มองเห็นดาวเต็มฟ้าเลยเนอะ - ริคัลน่าเอ่ยพลางเดินมายืนใกล้ๆอิซึมิ พลางมองออกไปบนฝืนฟ้าที่มีดวงดาวระยิบระยับนั้น


" อือ นั่นสินะ " รอยยิ้มเล็กๆค่อยเผยออกบนหน้าของอิซึมิอย่างไม่รู้ตัว เธอค่อยๆปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเงียบสงัด ในยามแสงจันทร์นี้  

ริคัลน่า : ฮึๆ ~ - ชายหนุ่มแอบยิ้มเล็กๆพลางแอบดึงแว่นตาออกมาจากจมูกของเด็กสาว - ดวงดาวสวยเหมือนนัยตาของอิซึมิเลยล่ะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาก่อนจะประกบริมฝีปากลงเบาๆก่อนจะถอนออกมา - เนอะ~  ^ ^


" อะ.. อือ.. " สาวน้อยเริ่มหน้าแดงก่ำท่ามกลางแสงจันทร์ มือทั้งสองข้างกุมกันแน่นที่หน้าตักของตัวเองอยู่ซักพัก เธอก็ได้ยิ้มขึ้นมาอย่างเขินอาย ทันใดนั้น ร่างกายของเด็กสาวก็ได้ลุกพรวดขึ้น และหันไปมองสายตาของชายหนุ่ม อย่างอ่อนโยน มือทั้งสองก็ได้ยื่นเข้าไปที่อกของชายหนุ่ม และเขย่งตัวประกบริมฝีปากทันที พร้อมกับหลับตาสนิท และค่อยๆออกมาช้าๆ " ขอบคุณนะ.. " เธอค่อยๆเดินหนีชายหนุ่มไปที่เตียงของตัวเองอย่างรีบร้อน เพราะไม่อยากให้เห็นใบ้หน้าที่แดงของตัวเองตอนนี้ " ละ.. แล้วก็ อย่าทำแบบนี้บ่อยนักสิ .. ดะ.. เดียวเราควบคุมตัวเองไม่ได้นะ .. " คำพูดที่ตะกุกตะกักมาจากหัวใจที่กำลังเต้นแรงของเด็กสาว เธอเดินต่อทันทีที่พูดจบ และล้มตัวนอนอย่างรวดเร็ว แต่หัวใจก็ยังคงเต้นแรงอยู่ แม้ว่าเธอจะพยายามหลับตา แต่ก็ยังไม่อาจหลับได้ตอนนี้ ..  

ริคัลน่า : คำพูดนั้นต้องเป็นทางนี้ไม่ใช่หรออิซึมิจัง ฮะๆๆ - ชายหนุ่มพูดตามหลังเด็กสาวที่ทิ้งตัวนอนลงไป พลางแหงนหน้ามองดูดาวต่อไปพลางบ่นพึงพำกับตัวเองจนเด็กสาวไม่อาจได้ยินได้ ก่อนจะกลับมาในห้องและนั่นอ่านบางอย่างอยู่ที่ซักพักชายหนุ่มได้เลื่อนมือไปปิดไฟแล้วทิ้งตัวลงนอน

Player : จะตัดไปช่วงเช้าเลยก็ได้ เพราะยังไม่ได้กำหนดว่าหลับไปแล้ว


" อือ .. " เด็กสาวร้องขึ้นเบาๆ พลางควานหาอะไรบางอย่าง ดูแล้วเป็นคนนอนดิ้นทีเดียว มือทั้งสองข้างพยายามควานหาอะไรซักอย่าง ซึ่งไม่นานก็ได้เจอ มันก็คือร่างของชายหนุ่มที่นอนข้างๆ เมื่อแตะโดนแล้ว เธอก็ไม่รอช้า ค่อยๆเข้าไปกอดทันที และละเมอออกมาเบาๆ " อุ่นจังเลยล่ะ .. "

ริคัลน่า : . . . = _ =''' - ชายหนุ่มที่นอนหันหลังให้อยู่ต้องนิ่งไปนานพอสมควรเมื่อเด็กสาวที่นอนข้างๆเขาสวมกอดเขาจากด้านหลังพลางพยายามข่มตาให้กลับให้ได้


หลังจากที่ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว(ร่างกายริคัลน่า)เด็กสาวก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย แต่ยังคงกอดร่างกายนั้นไว้แน่น จนกว่าจะถึงรุ่งเช้าอย่างสบายใจ ..

- เช้าวันที่ 7 -

ริคัลน่า : . .  อือ - ชายหนุ่มขยี้ตาของตัวเองเบาๆพลางพยายามปรับดวงตาให้รับแสงที่ส่องเข้ามาในห้องให้ได้ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นมาช้าๆ - กี่โมงแล้วนะ . . . - ชายหนุ่มมองไปยังนาฬิกาใกล้ๆก่อนจะตาเบิกกว้าง - ยะแย่แล้วสายแล้ว . . .- ชายหนุ่มหันมาแกะมือของอิซึมิก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงพลางเดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องไปยังที่ไหนซักแห่งทันที
โพสต์ 2-10-2010 23:38:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 6-10-2010 20:07
ฮารุ : อ้อ ก็แค่ไม่ชอบการตัดสินใจที่จะหนีปัญหาของเธอก็เท่านั้นเอง - ชายหนุ่มยิ้มเล็กพลางมองท่าทีนั้นจนแอบขำเล็กน้อย
ฮารุ : ลงเป็นแบบนี้คงจะคืนดีกับหมอนั่นได้แล้วสินะ ยินดีด้วย~



"ชั้นไม่ได้หนีปัญหานะ นายไม่รู้อะไรอย่ามาพูดหน่อยเลย"

เธอพูดพลางมองหน้าชายหนุ่มคนนั้นอย่างไม่วางใจ

"แล้วทำไมถึงรู้หละ ว่าชั้นดีกับอาจังแล้ว ?"


ฮารุ : ก็หน้าของเธอตอนนี้กับตอนที่เราพบกันครั้งแรกน่ะ มันต่างกันริบเลยน่ะสิ~ ว่าแต่ทำไมถึงเดินออกมาทั้งที่ใส่ชุดนั้นอยู่ล่ะ? - ชายหนุ่มยิ้มพลางถามกลับบ้าง


"ก็ชั้น แค่ออกมาสูดบรรยากาศตอนเช้าหนะสิ แล้วชั้นก็ไม่ได้ใส่ชุดนอนนี่ยะ"

เธอพูดพลางองหน้าชายหนุ่มตรงประมาณอารมณ์ว่า จะถามทำไมเนี่ย

"แล้วนายหละ ? ไม่หลับไม่นอนบ้างเหรอไง"

"ครั้งที่แล้ว ถ้าจำไม่ผิด ชั้นก็เจอนายอยู่แถวนี้ไม่ใช่เหรอไง"


เธอตอบกลับแบบรัวเป็นชุด และพร้อมหาเรื่องได้ทุกเมื่อ


ฮารุ : อืม~ ถ้าเรื่องหลับเรื่องนอนล่ะก็ชั้นก็นอนปรกติแหละนะ ว่าแต่ถามแบบนี้เป็นห่วงกันหรอ? - ชายหนุ่มเหล่ตามองเมโลนี่พลางถามด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
ฮารุ : ให้ตายสิเธอนี่เป็นผู้หญิงที่หลากหลายอารมณ์ซะจริงเลยนะ ไม่ต้องทำหน้าระแวงกันขนาดนั้นก็ได้น่าชั้นไม่ได้จะทำอะไรเธอซักหน่อย~


"นี่นาย มองหน้าชั้นไม่ออกเหรอไง ถึงกล้าถามว่าเป็นห่วงนายหนะ"

เธอพูดพลางส่ายตาให้ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า

"แล้ววันนี้มีอะไรมาแกล้งชั้นอีกไม่ทราบ หึ"

เธอพูดอออกไป เพราะคิดถึงความแค้นครั้งก่อนที่ทำให้หน้าแตกต่อหน้าอาจัง


ฮารุ : เฮ้ๆ ไม่เอาน่า ชั้นเป็นทำให้เธอกับหมอนั่นคืนดีกันนะ หรือถ้าตอนนั้นถ้าเธอไปชั้นก็จะ . .
อามุโร่ : เมโลนี่!! - เสียงของอามุโร่ดังมาจากด้านหลังของทั้งคู่ชายหนุ่มรีบวิ่งมาขว้างมือของเมโลนี่พลางดึงเธอมากอดไว้
ฮารุ : โย่ อามุโร่~ ยาซาชีบูริ - ฮารุยิ้มกว้างพลางโบกมือทักทาย
อามุโร่ : ฮารุ นายมาทำอะไรที่นี่ นายต้องอยู่เป็นกราเดี๊ยนที่พรอนไม่ใช่รึ?
ฮารุ : เฮ้ๆ~ ชั้นก็มีวันพักบ้างสิ ว่าแต่แฟนนายน่ารักดีนะ~ ทีหลังอย่้าปล่อยให้ร้องไห้ฟูมฟายอีกล่ะ~ แล้วพบกันใหม่
อามุโร่ : เดี๋ยว! - ฟุบ มนต์ดำค่อยๆครอบคลุมร่างกายของฮารุก่อนจะหายไปต่อหน้าทั้งสองคน
อามุโร่ : ยัยบ้า แอบออกมาคนเดียงได้ไง! - ชายหนุ่มหันมากอดแฟนสาวแน่นพลางจูบด้วยใบหน้าที่โกรธเล็กน้อย


"นี่นาย"

เธอกำลังจะเรียก แต่นายนั่นก็หายไปเสียแล้ว

"อ๋าา ชั้นออกมาคิดอะไรเพลินๆหนะ อาจัง~"

เธอพูด ด้วยใบหน้าสำนึกผิด เพราะรู้ว่าอาจังโกรธแหงๆ

"ไม่คิดว่าจะเดินเพลินไปขนาดนี้ ขอโทดนะที่ทำให้เป็นห่วงหนะ"

เธอสวมกอดคนรัก เพื่อบ่งบอกว่า ไม่เป็นอะไรแล้วน้า

"แต่...ทำไมอาจังรู้จักนายนั่นหละ ?"

เธอถามขึ้น หลังจากคิดว่าอาจังน่าจะหายโกรธบ้างแล้ว


อามุโร่ : ไซออนจิ ฮารุ หมอนั่นน่ะเป็นนักเรียนดีเด่นเหมือนกับโคว์ตี้นั่นแหละ หมอนั่นหลงรักโคว์ตี้แต่รู้สึกว่าจะเป็นรักข้างเดียว ก็เลยมาคอยกดดันให้ชั้นอยู่ห่างจากโคว์ตี้ถึงหมอนั่นจะมีนิสัยแบบนั้นแต่ก็เป็น 1 ในกราเดี้ยนของพรอนเทร่าหมอนั่นแข็งแกร่งกว่าชั้นมากเลยล่ะ . . . - ชายหนุ่มอธิบายช้าๆ พลางกระชับแขนแน่นขึ้น - แต่สุดท้ายพอหมอนั่นรู้ว่าชั้นกับโคว์ตี้แยกทางกันแล้วก็คงจะไปขอโคว์ตี้แต่งงานแต่คงจะถูกเธอปฏิเสธมาเหมือนกันเพราะงั้น . . . ห้ามเชื่อใจหมอนั่นเด็ดขาดนะ . . ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม . . .


"เห๋ แต่วันนั้นที่พวกเราเจอโคว์ตี้ หมอนั่นก็อยู่ด้วยนะ"

เธอพูดพลางค่อยๆลำดับเหตุการณ์ในวันนั้น

"นายนั่นอ่ะ ใจร้ายจะตาย ไม้รุ้จะแกล้งอะไรอีกหรือเปล่า เห้ออ"


เธอพูดพลางถอนหายใจ


อามุโร่ : นี่เธอหนีไปร้องไห้กับหมอนั่นมาหรอกหรอ? . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ - ทำไมต้องเป็นต้องให้เจ้านั่นมาซับน้ำตาให้เธอทั้งๆที่นั่นเป็นหน้าที่ของชั้นกัน . ..


"ชั้นไม่ได้วิ่งไปหาเค้านะ อาจัง หมอนั่นมาเจอชั้นเองต่างหาก"

"ชั้นยุกับโมอา ที่น้ำพุนี่หละ แล้วหมอนั่นก็มาจากไหนไม่รู้"


เธอพยายามพูดให้ อาจัง อย่าคิดมาก เพราะมันไม่มีอะไรเลยจริงๆ แถมหมอนั่นก็น่าหมั่นไส้จะตายไป

อามุโร่ : . . . อืม ชั้นจะเชื่อเธอ ก่อนอื่นกลับไปที่ห้องก่อนเถอะ ชั้นสั่งอาหารไว้ให้แล้วล่ะ วันนี้เป็น ทงคัตซึ กับ มิโซะซุป ส่วนของหวานคือช็อตโก้ช็อคซันเดย์ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางจูงมือแฟนสาวกลับมาที่ห้องพัก ขณะนั้นโมอากำลังนั่งมองพุดดิ้งที่อามุโร่ได้สั่งไว้ตาแป๋วอยู่ ก็หันมาหาทั้งสองคนที่กลับเข้ามาแล้วทันที
โมอา : มิ้ว > o <~ - เจ้าหนูโมอารีบกระโดดลงมาจากโต๊ะพลางกระโดดมาหาเมโลนี่ด้วยความร่าเริงและทักทายอรุณสวัสดิ์เธอด้วยการเอาแก้มนิ่มๆนั้นถูกจมูกของเมโลนี่เบาๆ


"อ้ะ โมอา"

เธอเกือบจะอุ้มโมอาไม่ทัน เพราะ อยู่ดีๆ โมอา ก็กระโดขึ้นมากระทันหัน

"อรุณสวัสดิ์นะจ๊ะ โมอา"

ก่อนที่เธอจะเหลือบไปเห้นอารหารเช้าบนโต๊ะ

"แหนะ อยากให้ม๊าๆ ป้อนพุดดิ้งหละสิ"

เธอจึงจูงมือทอาจังมานั่งที่โตะ ก่อนที่จะวางโมอาไว้บนโต๊ะเหมือนครั้งที่แล้ว


โมอา : มิ้ว~ l w l - เจ้าหนูโมอาจ้องพุดดิ้งตาไม่กระพริบพร้อมกับรอให้เมโลนี่ป้อนให้ ส่วนอามุโร่นั้นได้แต่นั่งดื่มกาแฟกับบัตเตอร์เค้กที่แยกชุดออกมาต่างหาก
อามุโร่ : เดี๋ยวทานเสร็จแล้ว จะสอนเทคนิคการใช้คร่าวๆให้นะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบพลางยกแก้วกาแฟดื่ม


"รอแป๊บนะจ๊ะ โมอา เดี๋ยวป้อนทงคัตซึให้ป๊าๆ ก่อนนะจ๊ะ วันนี้ป๊าๆ อารมไม่ดีแต่เช้าเลยหละ"

เธอพูดหันไป ตักทงคัตซึ แล้วป้อนให้กับอาจัง

ก่อนที่เธอจะสลับป้อนทั้งพุดดิ้งและทงคัตซึให้ทั้งสองคน


อามุโร่ : อื้อไม่เป็นไร เธอทานเถอะ . . - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางยกมือห้ามเมโลนี่ ก่อนจะหันมาอ่านหนังสือที่ซื้อมาเมื่อวานเงียบๆ
โมอา : มิ้ว~ > o < งับ~ - เจ้าหนูโมอารีบงับช้อนพุดดิ้งทันทีพลางส่ายหัวตัวเองเล็กน้อยบอกถึงความอร่อย


"อาจังง เป็นอะไรหรือเปล่าอ่ะ"

เธอรู้สึกถึงความผิดปกติของคนรักของเธอ

"ไม่พอใจที่ชั้นเจอ ฮารุเหรอ??"

"ไม่มีอะไรกันจริงๆนะ เชื่อชั้นสิ"

เธอเดินเข้าไปหา และกอดอาจังทางด้านหลัง พลางซุกหน้าลงบนไหล่อาจัง


อามุโร่ : เปล่า ไม่ใช่ไม่พอใจเมโลนี่ แต่ชั้นไม่พอใจตัวเองที่ไม่ได้อยู่ข้างๆเธอตอนเธอร้องไห้ แต่กลับเป็นหมอนั่นที่อยู่เป็นเพื่อนเธอไม่ใช่ชั้น - ชายหนุ่มจับแขนของแฟนสาวเบาๆพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ


"อ่าาาา"

"ไม่เป้นไรนี่นา เพราะตั้งแต่นี้ไป อาจังสัญญาว่าจะอยุ่ข้างๆชั้นนี่"

"จริงมั๊ยหละ"


เธอพูดพลางหอมแก้มคนรักเบาๆ

อามุโร่ : อืม . . . นั่นสินะ แต่อย่าลืมนะพยายามอยู่ห่างๆหมอนั่นไว้จะดีกว่า . . . - ชายหนุ่มเอ่ยพลางยิ้มบางๆให้
โมอา : มี้~ o w o'' - เจ้าหนูโมอาที่ทานพุดดิ้งเองจนหมดแล้วโดดมาหาอามุโร่
อามุโร่ : ฮะๆๆ ปากเลอะหมดเลย - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆพลางเอากระดาษเช็ดปากให้โมอา - เดี๋ยวจะเย็นหมดนะ รีบทานเข้าเถอะ ^ ^


"ก็อยู่กับอาจังตลอดนี่หละ อาจังอยากให้อยู่ห่างๆใคร ก็ลากออกมาได้เลย~"

เธอพูดพลางยิ้มแป้นให้คนที่เธอรัก

"โหห โมอา จะชมดีมั๊ยนะ ที่กินพุดดิ้งเองได้แล้วเนี่ยย"

เธอแซวหลังจากที่เห็นโมอากระโดดมาหาอาจัง

"ม๊าๆสิ ยังไม่อิ่มเลย ไม่มีคนป้อนนน"


พอพูดจบ ก็ยิ้มหวานไปทางอาจัง


อามุโร่ : ถ้ายังไม่ยอมเป็นเด็กดีนั่งทานให้เรียบร้อยก็จะไม่ป้อนหรอกนะ~ - ชายหนุ่มยิ้มพลางเอ่ยขึ้น


เธอรีบเดินกลับไปนั่งที่ตนเอง พลางเท้าคางรอคนป้อนให้

"อ้ามมมมมมมม"

"หิวจนท้องร้องแล้วววน้า~"


ชายหนุ่มตัดเนื้อหมูทอดเป็นชิ้นเล็กพร้อมกับข้าวสวยอุ่นๆให้พอดีคำพลางยื่นไปป้อนแฟนสาวช้า

อามุโร่ : ค่อยๆเคี้ยวนะ อุ๊บ ฮะๆๆ - ชายหนุ่มปิดริมฝีปากตัวเองพลางหัวเราะออกมาเบาๆ - เธอเนี่ยเหมือนเด็กเลยนะ ฮะๆๆ

ถึงจะหัวเราะแฟนสาวอยู่บ้างแต่ก็ยังคงดำเินินการป้อนเธอต่อไปจนกระทั่งหมดลง

อามุโร่ : ส่วนนี่ของหวาน เห็นบอกว่าชอบช็อคโกแล็ตใช่รึเปล่า - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเลื่อนถาดถ้วยแก้วสวยบรรจุไอศครีมสีขาวเหลืองอ่อนๆสามลูกราดช็อคโกแล็ตตกแต่งบัตเตอร์เค้กเป็นบล็อคเล็กๆวางเรียงบนไอศครีมพร้อมกับป็อกกี้ปักไว้บนยอดสองอัน - เห็นว่าจัดสวยดีก็เลยอยากให้ลองทานดูน่ะ


"ชั้นโตแล้วนะ ไม่เด็กซะหน่อย"

เธอพูดพลางเคี้ยวหมูทอด ตุ้ยๆๆ อย่างมีความสุข

"อ้ะ อาจัง"

เธอมองไปที่ไอศครีม พลางมองไปทางอาจัง

"อ้ามมมมมมมมมมมมมมมมมมม ป้อนด้วยนะ"

เธอพูดพลางลุกเดินไปหา แล้วนั่งบนตักอาจัง


ชายหนุ่มยิ้มบางๆเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบช้อนตักไอศรีมพร้อมกับช็อคโคแล็ตก่อนจะป้อนแฟนสาว
อามุโร่ : ว่าไง หวานมั้ย?  ^ ^ - ชายหนุ่มถามความเห็นกับแฟนสาวเบาๆพลางใช้แขนอีกข้างประคองร่างของเธอไว้


"อืม หวานสิ หละก็อร่อยที่สุดเลยหละ"

เธอพูดพลางเลียริมฝีปากของตัวเอง

"ถ้าอาจังไม่ป้อนนะ ไม่อร่อยแหงๆเลยหละ~"

เธอพูดพลางจุ๊บ อาจัง ก่อนที่จะรอให้อาจังป้อนไอศครีมต่อ


อามุโ่ร่ : แหมเด็กคนนี้ ~ - ชายหนุ่มเอียงคอเล็กน้อยพลางตักไอศครีมเข้าปากของตัวเองพลางป้อนแฟนสาวขี้อ้อนช้าๆ คำแล้วคำเล่า ไอร้อนจากอุณหภูมิของช่องปากของทั้งสองออกมาเป็นไอเล็กน้อยเพราะความเย็นของไอศครีมที่มีรสหวานทั้งริมฝีปากของชายหนุ่มและความหวานขอไอศครีมเป็นเนื้อเดียวกันจนกระทั่งไอศครีมหมดลง
อามุโร่ : อือ~. . อร่อยมากเลยสินะ? ^ ^ - ชายหนุ่มยิ้มหวานให้แฟนสาวที่ใบหน้าแดงระเรื่อจากการป้อนปากต่อปากเมื่อครู่


ธอหลบสายตาอาจังเล็กน้อย

"ไอศครีมอร่อยดีนะ แหะๆๆ"

งั้นเดี๋ยวชั้นไปอาบน้ำดีกว่า

เมื่อพูดยังไม่ทันจบ เธอก็วิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วว

เมื่ออาบน้ำเสร็จ เธอก็วิ่งมาหาอาจัง



"น่ารักมั๊ยยยย"

เธอพูดพร้อมกับวิ่งมากอดข้างหลังอาจังอยางรวดเร็ว


อามุโร่ : อื้มน่ารักสิ มานี่ซิ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางให้เธอมานั่งตรงเตียงข้างๆเค้า - จะเช็ดผมให้นะ~


เธอรีบเดินมานั่งข้างหน้าอาจังอย่างรวดเร็ว

"โมอา มาเล่นกะม๊าๆ หน่อย มิ้วว.."

ระหว่างที่รออาจังเช็ดผมให้ เธอก็เล่นกับโมอาไปด้วย


ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังค่อยๆเช็ดผมให้แฟนสาวอยู่นั้น เจ้าหนูโมอาก็ยังคงเล่นกับเมโลนี่อยู่ด้วย

โมอา : มี~งับ > w < - เจ้าหนูโมอาโดดหนีมือเมโลนี่ที่เล่นด้วยพลางหาจังหวะดีๆงับมือของเธอเบาๆแต่เพราะตัวโมโอนิ่มเลยเหมือนกับว่ามีเยลลี่มาแนบนิ้วของเธอไ้ว้เท่านั้น

อามุโร่ : เอาล่ะเสร็จแล้ว - ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆหลังจากที่เช็ดผมและหวีให้เธอเสร็จก่อนจะรวบเอวของแฟนสาวมากอดไว้เหมือนปรกติ

อามุโร่ : เห้อ ไม่ไหวๆ ชักจะติดเมโลนี่ซะแล้วสิ อยากกอดแบบนี้นนานๆจัง - ชายหนุ่มเอ่ยอ้อนแฟนสาวตรงหน้าเขาหอมแก้มเธอเบาๆ กลิ่นแชมพูและสบู่บนกายของเธอค่อยๆโชยมาแตะที่จมูกเขาทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอารมณ์ดีกว่าเมื่อกี้มาก -  หอมจังเลย~  - ชายหนุ่มเอ่ยแผ่วเบาก่อนจะเลื่อนริมฝีปากของตัวเองมางับเบาๆที่ใบหูของแฟนสาว - อยู่นิ่งๆนะคิกๆ - ว่าแล้วลิ้นของเขาค่อยๆแตะที่แผ่นหูด้านในก่อนจะค่อยๆสอดเข้าไปซุกซนในนั้นช้าๆ -  ชิส์ เสียดายจังที่เมโลนี่ไม่แพ้ทางที่หู - ชายหนุ่มเอ่ยงอลๆพลางซนใบหูของแฟนสาวทั้งแบบนั้น


"ไม่หอมก็แปลกสิอาจัง ก็ชั้นเพิ่งอาบนำ้เสร็จนิ"

เธอพูดในระหว่างที่อาจังยังคงซนอยู่กับใบหูของเธอ

และมือเธอก็ยังคงพัลวันอยู่กัับโมอา

"แล้วก็ไม่ต้องห่วง เพราะชั้นจะทำให้อาจังติดชั้นมากกว่านี้อีกนะ"

"ไม่งั้น ก็ไม่มีคนทำผมให้ชั้นสิ เพราะชั้นจะให้อาจังทำผมให้ชั้นคนเดียวเลยหละ~"


เธอหันไปหาอาจัง พลางทำหน้ายิ้มแย้ม


อามุโร่ : จะทำให้ชั้นติดเธอมากกว่านี้หรอ? อย่างเช่น? - ชายหนุ่มยิ้มหวานพลางถามกลับไปพร้อมกับใบหน้ากระล่อนนิดๆนั่น


"อ่าาา ..."

เธอทำเสียงอยู่ในคอ พลางคิดว่าจะทำยังไง

"ถ้าอาจังไม่ติดชั้น แล้วอาจังจะไปกอดใครทุกวันๆหละ"

เธอพูดพลางหน้าแดง เพราะไม่รู้จะตอบยังไงดี


อามุโร่ : น่านสินะ~ ถ้าไม่ได้กอดเธอทุกวันแบบนี้ก็คงจะเป็นโคว์ตี้ล่ะมั้ง~ - ชายหนุ่มเล่นเสียงแหย่เล็กน้อยพลางประกบริมฝีปากของตัวเองลงเบาๆ - แต่เธอคงไม่ยอมให้ใช้ไปกอดใครอยู่แล้วนี่จริงมั้ย?


"ถ้าเป็นโคว์ตี้จัง ก็ไม่แน่นะ"

เธอหันไปมองหน้าอาจังก่อนที่จะยิ้มด้วยรอยยิ้มซุกซน

อามุโร่ : นั่นสิน้า โคว์ตี้ทั้งเอาใจเก่งแถมตัวเล็กกว่าเมโลนี่ด้วยกอดสบายกว่าเยอะเลย - แม้ว่าปากจะพูดนั่นพูดนี่แต่มือของตัวเองก็ยังคงรวบเอวของแฟนสาวไว้อยู่แบบนั้น - แถมโคว์ตี้ยังแกล้งง่ายกว่าเมโลนี่อีกฮึ~


"งั้นสงสัย ต้องให้โคว์ตี้มานั่งตรงนี้แทนชั้นแล้วหละสินะ"

เธอพูดพลางทำท่าจะลุกจากเตียง

อามุโร่ : ดะเดี๋ยวสิ! - ชายหนุ่มรีบคว้าเอวของแฟนสาวไว้ก่อนที่จะจะเดินหนีไปอีก - ชั้นแค่อยากให้เธอหึงชั้นเท่านั้นเอง ทำไมถึงต้องหนีชั้นไปอยู่เลยล่ะ?


"ชั้นไม่เคยคิดจะหนีอาจังนะ"

เธอพูดพลางยิ้มบางๆ

"ชั้นไม่สามารถรั้งคนที่ไม่รักชั้นได้หรอก"

"ถ้าอาจังคิดว่า โคว์ตี้ ดีกว่าชั้น ชั้นก็จะไปเอง"

"ความรักของชั้นจะคงอยู่ ถึงแม้ไม่ได้ครอบครองก็ตาม"

ขณะพูด เธอก็จ้องมองอาจังด้วยสายตาอ่อนโยนผสมกับความเศร้าสร้อย


อามุโร่ : ชิส์ . . - ชายหนุ่มหลี่ตาลงเล็กน้อยพลางดึงร่างของแฟนสาวไว้บนที่นอนพลางค่อมตัวเธอไว้แบบนั้น - ยัยบ้า . . . เธอน่ะดีกว่าโคว์ตี้อยู่แล้ว ถ้าเธอยังบอกว่าจะยอมหลีกทางให้โคว์ตี้อีกล่ะก็ ถึงชั้นจะฝืนใจเธอแต่ชั้นจะทำให้ร่างกายของชั้นเป็นของเธอคนเดียวและเธอเองก็เหมือนกัน . . . - ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นคลอพลางมือที่ยึดแขนทั้งสองข้างของแฟนสาวนั้นเริ่มสั่นคลอเล็กน้อย


"มันอยู่ที่อาจังต่างหาก ไม่ใช่ชั้น"

ขณะที่พูด เธอพยายามคลายมือที่ถูกอาจังยึดไว้ให้หลุดออก

"ตอนนี้ ที่แห่งนี้ ในเมืองนี้ ชั้นมีแค่อาจังเท่านั้น"

"ชั้นรักอาจังด้วยหัวใจทั้งหมดของชั้น เท่าที่ชั้นมี"

"แต่ถ้ามัน..ยังไม่เพียงพอ สำหรับอาจัง ชั้นจะรั้งไว้ทำไม"

"ถ้ามีคนที่เค้ารักอาจังได้มากกว่าชั้น ทำให้อาจังมีความสุขได้มากกว่าที่ชั้นทำ....."


อามุโร่ : ชั้นไม่เคยบอกเลยว่าความรักที่เธอให้มันไม่เพียงพอสำหรับชั้น แค่ชั้นได้สัมผัสเธอ ไ้ด้กอดเธออย่างทุกวันนี้ชั้นก็มีความสุขมากพอแล้ว แค่ทำให้เธอยิ้มได้ ทำให้เธอหัวเราะออกมาชั้นก็ไม่อยากได้อะไรแล้ว - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางโน้มใบหน้าของตัวเองไปจูบแลกลิ้นกับแฟนสาว พลางถอนออกมาเพื่อหายใจ- ถ้าชั้นไม่รักเธอมากขนาดนี้ชั้นคงไม่สัญญาแบบนั้นกับเธอแล้วก็พยายามหักห้ามใจจนถึงวันนี้หรอกนะ . . .


"ฮึก"

เธอจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ยังคิดว่าจะพูดหรือไม่พูดออกไปดี

"แล้วถ้าชั้นพูดเหมือนอาจังบ้างหละ ถ้าไม่ใช่อาจัง ชั้นไปกอดฮารุดีมั๊ย เป้นอาจังจะคิดยังไงหละ"

แล้วเธอก็หลุดปากในสิ่งที่เธอคิดออกไป


อามุโร่ : = _ =. . . - ชายหนุ่มชะงักทันทีเมื่อได้ยินชื่อที่เขาไม่อยากจะได้ยินจากปากของคนรัก - ไม่มีทาง ถ้าเธอคิดจะทำแบบนั้น . . . - ชายหนุ่มโกรธเล็กน้อยพลางเลื่อนมือลงมาที่กระโปรงของเมโลนี่พลางสอดมือเข้าไปด้านใน - ชั้นก็จะทำให้เธอไม่อยากจะอยู่ห่างจากชั้นแม้แต่วินาทีเดียว . . . - ว่าแล้วปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มค่อยๆลูบไล้ กกน . ของแฟนสาวพลางเข้าไปซนด้านในนั้น อีกทั้งยังมีสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก


"กะ กะ ทีอาจังยังพูดเลยนิ ชั้นก็แค่ถามกลับ ว่าถ้าชั้นพูดบ้างหละ .."

"ชั้นก็รู้สึกเหมือนที่อาจังรู้สึกนั่นหละ ว่าเวลาคนที่ตัวเองรักพูดถึงคนอื่น มันรู้สึกยังไง"

เธอพยายามจะขยับส่วนล่างของเธอให้พ้นมือของอาจัง

"ถ้าอาจังล้ำมากไปกว่านี้ ถือว่าอาจังไม่รักษาคำพูดที่ให้ไว้กับชั้นนะอาจัง"

เธอรีบใช้ไม้ตายสุดท้าย ก่อนที่อาจังจะโมโหเธอจนไม่ได้สติ


อามุโร่ :  Break Stop* . . - ชายหนุ่มเอ่ยมนต์สะกดการเคลื่อนไหวพลางมองแฟนสาวด้วยสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก ดูท่าว่าความโกรธของชายหนุ่มจะมากเกินกว่าจะถูกห้ามไว้ด้วยสัญญาเสียแล้ว - ชั้นบอกเธอว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่าจูบ ก็ได้ . . . - ชายหนุ่มลุกพลางขยับตัวไปอยู่ช่วงล่างของแฟนสาว - ชั้นจะรักษาคำพูดว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่าจูบ แต่ก็ไม่เกี่ยวว่าจะจูบตรงไหน . . .-  ชายหนุ่มล่นผ้าที่ปิดเนินขาวของแฟนสาวไว้ออกมาช้าๆพลางประกบริมฝีปากลงกับเนินขาวนั้นก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในร่างกายของแฟนสาวช้าๆด้วยความไม่พอใจ


ตอนนี้เธอรับรู้ได้แล้ว ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอ

"อาจัง ร่ายเวทใส่ชั้น เพื่อ .... แบบนี้ .... งั้นเหรอ"

ตอนนี้ น้ำตาเธอไหลออกมา โดยไม่สามารถหยุดได้อีกต่อไป

"นี่สินะ...ที่อาจังบอกว่าจะทำให้ชั้นมีความสุข"

"ที่แท้มันคือแบบนี้สินะ"


อามุโร่ : อย่าเหมาชั้นไปรวมกับพวกผู้ชายที่คิดแค่ต้องการเรือนร่างของผู้หญิงนะ! - ชายหนุ่มตะคอกขึ้น พลางเลียกรีบเนื้อนั้นเบาๆ - ชั้นไม่เคยคิดเล่นๆกับเธอเลยแม้แต่น้อย ชั้นจริงจังกับเธอมาตลอดชั้นแค่จะทำให้เธอไม่คิดจะไปหาหมอนั่นอีกเป็นครั้งที่สอง . . . - ชายหนุ่มขบฟันตัวเองแน่นพลางสอดลิ้นเข้าไปลึกกว่าเดิม


"แล้วอาจังคิดว่า ทำแบบนี้มันจะได้ผล ?"

"มันยิ่งทำให้ชั้นรู้ ว่าอาจัง ก็แค่อยากเอาชนะฮารุเท่านั้นนั่นหละ ..."

"เพราะ แค่นี้ ชั้นก็รับรู้ได้แล้ว ว่า อาจัง ไม่ได้รักชั้นเลย"

"ที่จริง ชั้นว่า เธอน่าจะร่ายเวทให้ชั้นหลับไปเลยน่าจะดีสำหรับอาจังมากกว่านะ"

"แค่เธอมีความคิด ที่จะร่ายเวทใส่ชั้น... เพียงเท่านั้น ... ชั้นก็เข้าใจทุกอย่างแล้วหละ"


หลังจากสิ้นประโยค เธอนอนหลับตา และหยุดขัดขืนทุกอย่าง แค่รอให้ทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น จบลงเท่านั้น

อามุโร่ : . . . คลาย . . . - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างเบาบางพลางปลดพันธนาการของแฟนสาวพร้อมกับดึงร่างของเธอขึ้นมากอดไว้ - ชั้นไม่เหมือนกับฮารุ . . ชั้นไม่ได้รักเธอไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อเอาชนะหมอนั่น . . ขอให้เข้าใจไว้ด้วย ชั้นรักเธอจากใจจริง  ถึงเธอจะไม่เชื่อแต่ชั้นก็จะยังคงรักเธอแบบนี้ต่อไปและตลอดไป . . .


ในตอนนี้ ในความคิดของเธอไม่เหลืออะไรอีกต่อไป

ที่เธอพูดไป เธอก็ไม่ได้คิดถึงความเป็นจริงข้อนี้ก่อนที่จะพูดเลย เธอคิดแค่ต้องหยุดผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น

ตอนนี้ความรุ้สึกที่หลงเหลืออยู่่มีเพียงความหวาดกลัว และความรุ้สึกของคนตรงหน้าืั้ที่ไม่รักเธอ..

"ชั้นโดนทรยศอีกแล้วเหรอเนี่ย ฮ่ะๆๆ" เธอพูดไปพลางหัวเราะกับตัวเองไป

"ไม่ว่าอยู่เมืองไหน ชั้นก็จะต้องเป็นแบบนี้สินะ"

"คนที่ชั้นรักทุกคน...ทรยศชั้น...."

"เวทมนตร์....ทำร้ายชั้นอีกแล้ว ฮ่ะๆๆ"


เธอกำลังเอาภาพในอดีตที่เมืองเก่า กับภาพของเมืองนี้ซ้อนทับกันโดยไม่รู้ตัว

ในหัวของเธอ มีภาพหลายๆอย่าง ซ้อนทับกันมาากมาย จนเธอรู้สึกปวดหัว

.....จนในที่สุด สติของเธอก็ดับไป.....


ในห้วงแห่งความฝันภาพที่เมโลนี่เห็นตรงหน้ามีเพียงแต่ความมืดาและกลิ่นอายบางอย่างชวนให้สะอิดสะเอีียน

?? : หืม? มีคนหลงมาในที่แบบนี้ด้วยหรอ? - เสียงจากที่ไหนซักแห่งตรงหน้าของเมโลนี่เอ่ยขึ้นช้าๆ


"นะ นะ นะ นี่ที่ไหน แล้วนายเป็นใคร?"

เธอมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ที่เธอรู้สึกไม่ดีเอาาเสียเลย

ซิกส์ : ซิกส์ ที่นี่คือไนท์แมร์ หรือที่พวกมนุษย์อย่างพวกเจ้าเรียกว่านครแห่งฝันร้ายนั่นแหละ ที่นี่เป็นศูนย์รวมความมืดและความสิ้นหวังของมนุษย์ผู้ซึ่งไร้พลัง มักจะมีมนุษย์หลงมาที่นี่ตอนฝันอยู่บ้าง แต่ที่ๆเธอหลุดเข้ามาน่ะ มันชั้นลึกที่สุดเชียวนะ - ชายหนุ่มอธิบายพลางกระโดดไปนั่งบนเสาหินใกล้ๆ
ซิกส์ : ความสิ้นหวัง ผิดหวัง การทรยศ ความแค้น มันโชยออกมาแต่ไกลเชียว คงผ่านเรื่องร้ายๆมาเยอะล่ะสิ


เธอมองไปยังคนที่พูดอยู่กับเธอด้วยสายแข็งกร้าว

"แล้ว เกี่ยว อะ ไร กับ นาย ?"

"ชั้นจะเจออะไรมา มันก็เรื่องของชั้น"

"แล้วทำไม ชั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้ หึ"


ชายหนุ่มอึ้งกับคำถามของหญิงสาวพลางหัวเราะออกมา
ซิกซ์ : ฮะๆๆๆ ชั้นบอกแล้วไงว่าเธอน่ะหลงเข้ามาเอง เพราะงั้นจะออกไปเธอก็ต้องช่วยตัวเอง - ชายหนุ่มยิ้มร่าพลางเล่นกับดวงวิญญาณสีดำสนิท
ซิกซ์ : แล้วก็นะ ถามว่าเกี่ยวอะไรกับชั้นใช่มั้ย ชั้นจะบอกให้ก็ได้ เกี่ยวกับชั้นโดยตรงก็ตรงที่ความมืดที่อยู่ในตัวเธอมันเป็นอาหารของพวกชั้นยังไงล่ะ - ชายหนุ่มยิ้มพลางเหล่ตามองมาทางเมโลนี่


"แล้วชั้นจะออกไปยังไงหละ ?"

เธอถามย้ำอีกทีด้วยเสียงเรียบ

ซิกซ์ : ฮะๆๆ ชั้นคงบอกเธอเลยไม่ได้หรอกนะ ก็นานๆจะมีอาหารหลุดมาถึงชั้นนี้บ้างนี่นา~ - ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ
ซิกซ์ : แต่นานๆทีมีคนหลุดเข้ามาชั้นนี้ได้ ชั้นจะใบ้ให้ก็แล้วกัน - ชายหนุ่มเว้นเสียงพลางหลี่ตาพร้อมกับแสยะยิ้ม - ในใจของเธอตอนนี้มีความแค้นบางอย่างอยู่และมันก็แรงกล้ามากเสียด้วย ที่เหลือเธอก็หาทางเอาเองก็แล้วกันนะ ^ ^ แล้วก็อย่าช้าล่ะ เจ้าหนูพวกนี้เริ่มจะหิวแล้วด้วย~ ชั้นคงจะรั้งไว้ได้ไม่นานหรอกนะ

4 เทรินในการตอบคำถามของซิกซ์เพื่อออกไปจากไนท์แมร์โซน


"ความแค้นของชั้น มันเกี่ยวอะไรกับการออกไปจากที่นี่มิทราบ"

"ต้องให้ชั้นยกโทดให้คนที่ทำ งั้นเหรอ?"


เธอมองหน้าซิกส์แบบท้าทาย

ซิกซ์ : ชั้นไม่ได้บอกให้เธอทำแบบนั้นนี่~ - ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางเล่นกับดวงวิญญาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันมาหาเมโลนี่พร้อมกับยิ้มหวานให้ - เอ้ารีบๆหน่อยนะ~ - วู้ม!!เสียงโหยหวนดังขึ้นมารอบทิศทางเหมือนกับว่ามีบางอย่างกำลังมาทางนี้

3 เทรินในการตอบคำถามของซิกซ์เพื่อออกไปจากไนท์แมร์โซน


"ถ้างั้น นายก็ปล่อยชั้นกลับไปได้แล้ว"

"ทำให้ชั้นตื่นเดี๋ยวนี้เลย"


เธอมองซิกส์ด้วยแววตาโกรธแค้น


ฮู่ม!!! ตึง!! เสียงจากโขดหินที่ซิกซ์นั่งอยู่เริ่มดังกังวาลขึ้น ชายหนุ่มตรงหน้าค่อยๆเลียปากของตัวเองเบาๆพลางมองเมโลนี่ช้าๆ
ซิกซ์ : ฮึๆ~ ชั้นปล่อยเธอไปไม่ได้หรอกนะ เพราะชั้นไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น คนที่จะเลือกว่าจะตื่นจากความฝันนี่หรือจะถูกจองจำอยู่ที่นี่น่ะคือเธอต่างหาก ชั้นก็แค่คอยกัดกินวิญญาณของพวกมนุษย์ที่หลงเข้ามาก็เท่านั้นเอง~และชั้นคงจะไม่ช่วยสิ่งที่ตัวเองต้องกินเข้าไปให้รอดไปได้หรอกนะ~ เพราะงั้นพยายามเข้านะจ๊ะ~

2 เทรินในการตอบคำถามของซิกซ์เพื่อออกไปจากไนท์แมร์โซน


"หึ งั้นชั้นจะไปจากที่นี่แล้วหละ"

ก๋อนที่เธอจะพยายามตื่นจากฝันนี้

"นายก็เที่ยวอย่าขุดคุ้ยเรื่องคนอื่นหรืออยากกินของแปลกๆซะจะดีกว่านะ"

เธอมองด้วยแววตากราดเกรี้ยว

"ถ้าชั้น ยังมีพลังเวทของเมืองเก่าอยู่ ชั้นไม่ปล่อยนายไว้แน่ๆ หึ"


ซิกซ์ : แหมๆ เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ แต่เธอกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าชั้นที่เป็นผู้คุมของที่นี่เชียว~? - ชายหนุ่มยิ้มหวานอย่างไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย - แต่ก็เอาเถอะมนุษย์ประเภทจองหองแบบเธอชั้นก็พบมาบ่อยแล้วล่ะ แต่ก็มีหลุดรอดออกไปได้ไม่กี่คนจนนับนิ้วได้เลยล่ะ~
เคร้ง!! . . . เคร้ง!! - เสียงหินที่ซิกซ์นั่งอยู่เริ่มสั่นสะเทือนมากขึ้นเหมือนกับว่ามีบางอย่างกำลังจะออกมาจาตรงนั้นและบรรยากาศในตอนนี้นั้นเริ่มมีแรงกดมหาศาลมากเข้าไปทุกนาที

1 เทรินในการตอบคำถามของซิกซ์เพื่อออกไปจากไนท์แมร์โซน


"นะนะ นั่น มันอะไรหนะ"

เธอพูดพลางได้ยินเสียงสั่นสะเืทือนทั่วบริเวณนี้

"หรือว่า นั่นคือทางออก"

เธอพูดพลางค่อยๆเดินไปใกล้กับหินที่กำลังสั่นสะเทือนนั้นอย่างระมัดระวังพร้อมที่จะเข้าไป ถ้ามีทางให้ไป -*-


ซิกซ์ : โอ้ในที่สุดก็รู้แล้วอย่างนั้นหรอ? อื้มถูกแล้วล่ะที่ชั้นนั่งอยู่คือทางออกไปจากที่นี่แต่ว่าเธอคงจะผ่านประตูทั้งๆแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ~ ก็เพราะ~

ตึง!! โคร๊ม!! - หินที่ซิกนั้นอยู่นั้นแตกกระเด็นออกมาพลางมีมือกระดูกจับกับโขดหินนั้นพลางมีเสียงกรีดร้องสยองชวนขนลุกออกมา



ซิกซ์ : เจ้านี่กำลังหิวสุดๆเลยล่ะ~

Battle : Wraith Dead [==========]x4

Battle Selection : 1) โจมตีกายภาพ 2) โจมตีด้วยเวทมนต์
ิไม่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตด้วยไอเท็มได้เืนื่องจากอยู่ใน ไนท์แมร์โซน


Choice : 2

"เฮ้ยยยย ออกมาไงเนี่ย"

เธอร้องเสียงดังตกใจกับสิ่งที่ออกมาจากหินก้อนนั้น

ก่อนที่เธอจะเรียกเซฟิร่าออกมาในมือ พร้อมใช้เวท Cold Bolt สะกัดไม่ให้มันเข้ามาใกล้


Meloney Cold bolt Wraith Dead Damge -5 [=====]x4

แท่งน้ำแข็งจำนวนหนึ่งพุ่งอัดมายังร่างของปีศาจตนนั้นอย่างจังแต่ท่าทางมันจะไม่ระคายผิวมันมากเท่าไหร่

ซิกซ์ : เห~ ไม่เลวเหมือนกันนี่นาที่ทำให้ Wraith Dead ชะงักได้น่ะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยชมพลางตบมือเบาๆ - แต่ระวังนะถ้าโดนปากเจ้านี่กัดเข้าไปล่ะก็เธอจบเห่ทันทีเลยล่ะ

Wraith Dead : ก๊าสสส!! ปีศาจตนนั้นกรีดร้องออกมาพลางเปิดปากของมันออกหวังจะกินเมโลนี่เข้าไป


เธอวิ่งออกห่างเจ้าตัวประหลาดตัวนั้นออกไปไกลพอสมควร

ก่อนที่จะ ร่าย Cold Bolt เพื่อสะกัดไม่ให้มันมาเข้าใกล้อีกครั้ง

ก่อนที่จะ ตั้งสมาธิ แล้วคิดถึงธนูแสง ตามที่อาจังเคยสอน

แล้วใช้เวท Fire ตามไปซ้ำอีกระรอกหนึ่ง  


Wraith Dead Miss Melony

กร๊วม!!! เสียงกามของมันกัดหินผาแหลกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนจะถูกมนต์น้ำแข็งร่ายใส่อีกครั้งพร้อมกับศรเพลิงที่มาจากอัญมณีอัดเข้าไปในปากของมัน

Melony Cold Bolt & Fire Bolt Damge - 17 [========]x2

ท่าทางมันจะไม่ทนทานกับมนต์สายธาตุไฟซักเท่าไหร่นัก เปลวไฟค่อยๆแผดเผาร่างกายของมันช้าๆก่อนที่มันจะกรีดร้องออกมาดังสนั่นให้แรงลมปัดเป่าไฟออกไปก่อนที่จะยิงวิญญาณสีแดงใส่เมโลนี่บ้าง

Wraith Dead Devil Soul Melony Damge- 4 [======]



"ชิ"

เธอสบถกับตัวเอง ที่ไม่ทันระวังวิญญาณสีแดงของมัน

"แต่แกกลัวไฟหละสินะ"

เธอพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อจะค่อยๆ ตั้งสมาธิ เพื่อเนรมิตรอัญมณีออกมา 10 ก้อน

"เอาหละนะ"

เธอจินตนาการถึงธนูแสงอีกครั้ง แต่คราวนี้ เธอใช้อัญมณีทั้ง 10 ก้อน

"Fire"


Melony Fire Bolt * 3 Wraith Dead Damge 30! [ ]

ก๊าสสสส!!! เปลวไฟแผดเผาร่างของอสูรตนนั้นด้วยไฟอันแรงกล้าจนมอดไหม้หายไป เสียงปรบมือของชายหนุ่มที่นั่งดูการละเล่นนั้นอย่างพึงพอใจก่อนจะหยุดนิ่งลงมายิ้มให้

ซิกซ์ : ฮึๆ~ แหมมีพลังเวทย์สูงกว่าที่คิดไว้อีกนะ แต่ก็เหนื่อยมากเลยใช่มั้ยล่ะที่ต้องใช้พลังมากขนาดนั้นในที่แบบนี้น่ะ แต่เอาเถอะตอนนี้เธอจะเดินออกไปตอนนี้ก็ได้นะแต่ว่า~ - ชายหนุ่มหลี่ตาลงพร้อมกับยิ้มมุมปาก - ชั้นมีอะไรจะให้เธอดู - ป็อก~! เสียงดีดนิ้วของชายหนุ่มดังขึ้นพลางมีกระจกขนาดใหญ่ลอยออกเหนือบานประตูนั้น แสดงภาพให้เห็นคนรักของเธอกำลังเชยชมร่างกายอันเปลือยเปล่าของตัวเองอยู่ - ถ้าเธอกลับไปตอนนี้เธอก็จะเห็นและรับรู้แผลใจของเธออีกครั้ง ว่างัยล่ะสนใจจะอยู่ที่นี่ซะเลยดีมั้ย?


ธอรู้สึกหอบเล็กน้อย เพราะเธอไม่คิดว่าการเสกอัญมณีถึง 10 ชิ้น ต้องใช้พลังเวทของเธอไปมากทีเดียว

ระหว่างที่หอบ ซิกซ์ก็เสกกระจก และมีภาพตัวเธออยู่ในกระจก

"อืมมมมมมม แฮ่กๆๆ"

เธอเฝ้าดูภาพในกรระจก พร้อมกับยืนหอบไปด้วย

เมื่อดูภาพไปซักระยะ เธอจึงหันไปคุยกับ ซิกส์ ด้วยแววตาอิดโรย

"ถ้าชั้นอยู่ที่นี่ ชั้นก็ต้ิองกินความทุกข์ของคนอื่นเหมือนกับเธอหนะเหรอ ?"

เธอถามซิกส์ด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม


ซิกซ์ : ปิ๊งป่อง~ ก็อย่างที่เธอเข้าใจนั่นแหละนะ พวกเราอยู่ที่นี่และกินความทุกข์ของมนุษย์เพื่ออยู่รอด ถ้าเธอจะทิ้งชีวิตของมนุษย์มาเป็นพวกเราล่ะก็ชั้นยินดีเลยล่ะ ฮึๆ~ - ชายหนุ่มยิ้มร่าพลางยื่นข้อเสนอให้เมโลนี่


"นี่นาย"

เธอพูดในระหว่างที่เธอพักจากการต่อสู้

"ถ้านายอยากให้ชั้นยู่ที่นี่เนี่ย ... ช่วยเสนออะไรที่คิดว่าชั้นจะโอเคหน่อยได้มะ"

เธอพูดพร้อมทำหน้าเบื่อหน่าย และก้าวเดินไปยังทางออก ที่กำลังเปิดอยู่


ซิกซ์ : ข้อเสนอหรอ? ชั้นต้องลดตัวไปทำอะไรแบบนั้นกับมนุษย์ด้วยรึไงกันฮึ?~ มีแค่สองทางเดินออกไปจากที่นี่หรือจะอยู่ที่นี่ก็เท่านั้น~ - ชายหนุ่มตอบใบหน้ายังคงยิ้มอยู่แบบนั้น


เธอหันมามองหน้าซิกส์เล็กน้อย

"ก็ถ้านายมีข้อเสนอที่ดี ชั้นอาจจะอยากอยู่กับนายขึ้นมาบ้างไงหละ"

"อยู่ที่นี่ มัวแต่กินแต่ของแปลกๆ ไม่อยากมีเพื่อนไว้คุยบ้างเหรอไง"


เธอพูดพลางเดินเข้าไปสู่ทางออกที่กำลังเปิดรออยู่


ซิกซ์ : ฮะๆๆๆ เธอนี่แปลกคนชะมัด เพื่อนงั้นรึ ชั้นน่ะไม่มีของแบบนั้นหรอกน่า- ชายหนุ่มขำพลางกุมท้องของตัวเอง พลางยิ้มบางๆให้ - อย่ามัวแต่เสียเวลาอยู่กับชั้นเลยน่ารีบๆกลับโลกของเธอไปซะเถอะ  


"ทีงี้หละ มาไล่ชั้นเชียวนะ"


เธอพูดพลางโบกมือลาซิกส์ก่อนเดินออกประตูไป

ซิกซ์ : ฮึๆ เป็นมนุษย์ที่แปลกชะมัดเลยแฮะยัยนั่น เพื่อนงั้นรึ~ - ชายหนุ่มมองตามหลังของเมโลนี่ไปจนเธอเดินหายไปในประตูนั้นช้าๆ

แว่บ- เมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ยังคงอยู่ในสภาพห้องนอนเหมือนปรกติ

อามุโร่ : ตื่นแล้วหรอ? - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้แฟนสาวที่นอนซบอกของเขาอยู่พลางลูบผมเบาๆ - ฝันร้ายหรอ? ชั้นได้ยินเธอละเมอออกมาด้วย - ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างแผ่วเบาก่อนจะจูบผมของเธอเบาๆ

- ช่วงกลางวัน -


เมื่อเธอเดินออกมาพ้นประตู เธอก็พบกับแสงสว่างจ้า จนเธอต้องรีบหรี่ตา

เมื่อเธอค่อยเปิดตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ที่เดิมแล้ว

"กลับมาแล้วสินะ"

เธอพูดกับตัวเองเบาๆ และก็ได้ยินเสียงของอาจังอยู่ใกล้ๆตัวเธอ

"อะ อะ อาจัง"

เธอเรียกคนรักด้วยเสียงสั่นเครือ ก่อนที่จะค่อยๆเขยิบตัวออกห่างจากอาจัง


อามุโร่ : อ๊ะ . . - ชายหนุ่มยื่นไปทำท่าเหมือนจะคว้าเธอไว้แต่ก็ชะงักลงเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อตอนเช้า- . . . - ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพลางนำมือของตัวเองกลับมาช้าๆ- คง . . . จะนอนเต็มอิ่มแล้วสินะ?


"อะ อะ อืม ไม่เป็นไรแล้วหละ"

"งะ งั้น เดี๋ยวขอไปห้องน้ำหน่อยนะ"

เธอพูดพลางค่อยๆ เดินลุกออกจากเตียงไป ด้วยร่างกายที่อ่อนแรงจากการสูญเสียพลังเวท

เมื่อเธอเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ

เธอก็พยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง เพราะ พอตื่นขึ้นมา ก็มีเสียงมากมายดังก้องอยู่ในหัวของเธอ

((คนทรยศ)) ((ชั้นไม่ได้รักแกซักนิด)) ((โง่ให้คนอื่นเขาหลอกอยู่ได้)) และอีกหลายๆเสียงที่ดังซ้อนเข้ามา

"แต่อาจังไม่ใช่คนแบบนั้น เค้าไม่เหมือนคนพวกนั้นนะ ไม่เหมือน!!"


((แล้วแกจะรู้ได้ยังไง ว่าเค้ารักแกจริง อยากโดนเหมือนที่เมืองเกิดหรือไง))

"ชั้นรู้สึกได้ ชั้นสัมผัสความรักที่ได้จากอาจังนะ"

เธอตะโกนสวนกลับไปยังความคิดของเธอ

((แกอยากให้มันหลอกแกก็ตามใจเถอะ))


เสียงในหัวตอบคำถามที่เธอพูดอย่างชัดเจน

แล้วอยู่ดีๆเสียงในหัวเธอก็เงียบลง

"ฮึกๆๆ ชั้นจะทำยังไงดี ทำยังไงดีนะ ฮืออ"


ขณะที่ชายหนุ่มยังนั่งเล่นอยู่กับโมอาจู่ๆเขาได้ยินเสียงเมโลนี่ตะโกนอยู่ในห้องน้ำชายหนุ่มหันไปตามต้นเสียงพลางเอ่ยขึ้นเบาๆ
อามุโร่ : ? เป็นอะไรรึเปล่านะ? - ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงพลางเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องน้ำพลางเคาะเพื่อเรียกคนข้างใน
อามุโร่ : เมโลนี่? เป็นอะไรรึเปล่า? - ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงคนที่อยู่ด้านในนั้น


"อ่าา ไม่เป็นไรๆ กำลังจะออกไปแล้วหละ"

เธอพูดขณะที่รีบเช็ดน้ำตาของเธอออกจากใบหน้าอย่างรวดเร็ว

และเมื่อเธอดูสภาพตัวเองในกระจก แล้วเธอคิดว่าโอเคแล้ว เธอจึงเดินออกมากจากห้องน้ำ


อามุโร่ : อือ . . . - เมื่อได้ยินคำตอบจึงถอยออกมายืนรอตรงนั้นจนแฟนสาวเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งชุดผ้าขนหนูแบบนั้น
อามุโร่ : . . . ชั้นยังเช็ดผมให้เธอได้อยู่ใช่มั้ย? - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้แฟนสาวพลางเอ่ยถามเบาๆ


"ได้สิ มันเป็นหน้าที่ของอาจังอยู่แล้วนี่นา~"

เธอหันมายิ้มให้อาจังอย่างอ่อนแรง

"เง้อออ ไม่ได้เตรียมชุดเอาไว้"

เธออ่อนแรง และเหนื่อยจากการต่อสู้ จนลืมแม้กระทั้งชุดของเธอเอง


อามุโร่ : อื้ม - ชายหนุ่มนำผ้าเช็ดตัวอีกผืนมาคลุมที่ไหลของแฟนสาวให้รัดกุมกว่าเดินก่อนจะช้อนร่างของแฟนสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน - ถ้าเหนื่อยก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวชั้นจะให้เธอนอนตักแล้วเช็ดผมให้นะ - ชายหนุ่มยิ้มบางๆให้พลางพาร่างของแฟนสาวมานั่บนตักที่เตียงนั้นพร้อมกับค่อยๆเช็ดผมของเธอไปเงียบๆ
โมอา : มิ้ว~ > w < - เจ้าหนูโมอาที่หลบให้อามุโร่นั่งพลางโดดมาหาเมโลนี่พร้อมกับยิ้มให้เธออย่างร่าเริง


"โมอา ม๊าๆ คิดถึงจังเลย"

ิเธอพูดพลางอุ้มโมอาไว้ในมือ พลางเอาแก้มถูเบาๆ

"โมอา คิดว่าป๊าๆรักม๊าๆหรือเปล่าจ๊ะ"


เธอพูดกับโมอา แต่คาดหวังว่าอีกคนจะได้ยินสิ่งที่เธอพูดด้วย

"วันนี้ม๊าๆกลัวมากเลยหละ"

"จนม๊าๆคิดว่าป๊าๆ เค้าคงไม่รักม๊าๆแล้ว"

"แต่ทำยังไงมีาๆ ก็เกลียดป๊าๆเค้าไม่ลงอยู่ดี"

"ม๊าๆ จะทำยังดีจ๊ะ โมอา"


ขณะที่พูด เธอไม่กล้ามองไปทางผู้ถูกพาดพิงเลย


อามุโร่ : โมอา ป๊าเองก็เผลอโกรธม๊ามากเกินไป จนเผลอทำให้ม๊ากลัวป๊าซะแล้วสิ . . . แบบนี้ม๊าจะยอมให้ป๊าเช็ดผมให้ หวีผมให้ ยอมให้กอด ยอมให้จุ๊บเหมือนเดิมรึเปล่านะ . . . - ชายหนุ่มเอ่ยกับโมอาที่อยู่บนตักเมโลนี่อย่างแผ่วเบาพลางยังคงเช็ดผมให้แฟนสาวต่อไปทั้งอย่างนั้น
โมอาร์ : มี้? O w O? - โมอาเอียงคอเล้กน้อยกับบรรยากาศของทั้งสองคน


เธอมองโมอา และค่อยๆ หันหน้าไปหาอาจัง

"ฮืออออออออออออออออ"

แล้วเธอก็กอดอาจังไว้

"อาจังบ้าที่สุดดเลยยยย"

เธอร้องไปโวยวายไปเหมือนเด็กงอแง

"ทำไมต้องทำให้ชั้นรู้สึกแบบนี้ด้วย ทำไมต้องทำให้ชั้นรักอาจังมากมายขนาดนี้"


เธฮบ่นไปร้องไห้ไปในขณะที่ยังกอดอาจังอยู่


ชายหนุ่มได้แต่กอดร่างของแฟนสาวตอบก่อนจะจูบเปลือกตาของแฟนสาวที่มีเอาแต่ร้องไห้อยู่อย่างอ่อนโยนพลางมองตาของเธอ

อามุโร่ : คำตอบเธอก็รู้อยู่แล้วนี่ ก็เพราะชั้นรักเธอยังไงล่ะ เด็กโง่ . . . - เขาเอ่ยอย่างแผ่วเบาพร้อมกับก้มลงจุมพิษแฟนสาวเบาๆเนิ่นนานเพื่อปลอบโยนจิตใจที่สับสนของเธอให้บรรเทาลงบ้าง


"ฮือออออออ"

เธอยังกอดอาจังร้องไห้ไปอีกพักนึง

"แอ๊ะ แล้วใครโง่ อ่ะ !!!"

เธอหันมามองตาแป๋วกับคนที่เธอรัก

ก่อนที่ตะนั่งปุ๊กลุ๊กอยู่หน้าอาจัง ก่อนที่จะเล่นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในฝันให้อาจังฟัง

(( เล่าๆ .... ))

"ซิกส์นี่ เค้าเป็นใครหนะ อาจังรู้จักไหม ???"


อามุโร่ : ไนท์แมร์โซนอย่างนั้นหรอ?  ชั้นเคยไปที่นั่นแค่ครั้งเดียวเหมือนกัน แต่ไม่เคยพบกับซิกซหรอกนะรู้สึกว่าที่ชั้นหลงเข้าไปจะไม่ใช่ระดับที่ลึกเท่าไหร่ . . . - ชายหนุ่มทำท่าคิดพลางจับแขนแหละตัวของแฟนสาว - เธอคงไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? มีอะไรผิดปรกติรึเปล่า?


"ไม่เป็นไรมากหรอก แค่รู้สึกว่าใช้พลังมากไปหน่อยเอง"

เธอพูดพลางล้มตัวลงนอนบนตักของอาจัง

"แต่ชั้นเสกอัญมณีได้ตั้ง 10 เม็ดแหนะ"

ก่อนที่เธอจะเริ่มคุยโวให้อาจังฟังอย่างมีความสุข

ชั้นขอให้เธอเลือกเดินทางไม่ผิดนะ

"แล้วก้อนะ ได้ใช้วิธีที่อาจังสอนด้วยหละ แหะๆ"

"ถ้าอาจังไม่สอนชั้น ชั้นคงต้องอยู่กับซิกส์ในนั้นแน่ๆเลยหละ"


ขณะที่เล่า เธอก็มองหน้าคนรักของเธอตลอดเวลา แล้วยิ้มอย่างมีความสุข


อามุโร่ : ฮะๆ เก่งมากจ้าๆ - ชายหนุ่มเอ่ยชมพลางลูบหัวของแฟนสาวชมเชยเธอเบาๆ -  แต่ถ้าเธอหลงไปอยู่ที่นั่นชั้นจะพาเธอกลับมาให้ได้เลย - ชายหนุ่มกระชับแขนเบาๆก่อนจะเลื่อนแก้มของตัวเองไปชนกับแก้มของแฟนสาวพลางถูกเบาๆ - เพราะงั้นเธอไม่ต้องกลัวว่าเธอจะอยู่คนเดียวนะ


"หูยยย อาจังลงมาไม่ได้หรอก"

"มันเป็นที่ที่อาจังไม่สมควรลงไปเลยหละ"

"เดี๋ยวลงไปเจอ ซิกส์ด้วย กวนเค้าจะตาย"


เธอพูดพลางส่ายหน้าอยู่บนตักอาจัง

อามุโร่ : ท่าทางแบบนั้นมันอะไรกันล่ะนั่น นี่ชั้นไม่ควรอยู่ที่ๆแฟนตัวเองอยู่งั้นรึ - ชายหนุ่มที่ยังยิ้มหวานๆให้กลับมาเป็นหน้านิ่งๆเหมือนกำลังจะโกรธอีกครั้ง


"แหนะๆๆ จะโกรธอีกแล้ววว"

"ชั้นหมายถึงว่าที่นั่นมันไม่น่าอยู่ต่างหากหละ"

"ดังนั้น อาจังก็ไม่ต้องลงไปนั่นหละดีแล้ว"

"เพราะถ้าชั้นขึ้นมา แล้วไม่เจออาจัง ชั้นจะทำยังไงหละ"


เธอพูดพลางยิ้มหวานให้กับคนรักของเธอ

อามุโร่ : นั่นสินะ~ - ชายหนุ่มยิ้มกว้าง - ขนาดชั้นออกไปทำธุระแค่แป๊บเดียวยังร้องไห้ฟูมฟายเลย ~ ถ้าชั้นหายไปนานๆเธอคงเฉาตายเลยสินะ~ - ชายหนุ่มเอ่ยพลางแลบลิ้นล้อเลียนแฟนสาว


"หูยยยยยย ใครเค้าจะร้องไห้ฟูมฟายกันเล่า"

"อาจังขี้โม้แล้วหละ คริๆ"


เธอเพลิดเพลินอยู่กับอาจังอยู่ซักพักนึง

อามุโร่ : อืม~~ วันนี้จะพาเมโลนี่ไปไหนดีนะ? - ชายหนุ่มทำท่าคิดพลางหันมาหาแฟนสาว
อามุโร่ : ตอนนี้ยังบ่ายอยู่แดดก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร่ นี่ระหว่างสวนสาธรณะ สระว่ายน้ำแล้วก็หอสมุดเธออยากไปที่ไหนหรอ?


"อืมมมม ไปไหนดีนะ"

เธอพูดพลางมองไปทางโมอาเพื่อขอความเห็น

"งั้นไปสวนสาธารณะแล้วกันคะ จะได้ไปปิกนิก *-*"


เธอพูดพลางลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว

"งั้นชั้นเปลี่ยนชุดก่อนนะ"



"พร้อมแล้วหละ อาจัง"

เธอพูดพลางมิดมือ ม้วนอายอยู่หน้าห้องน้ำ


ชายหนุ่มอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อแฟนสาวของเธอแต่งตัวเสร็จ ชายหนุ่มหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อยพลางยิ้มบางๆให้แฟนสาว

อามุโร่ : แหม แต่งตัวน่ารักทุกวันเลยนะ~ เดี๋ยวก็ไม่พาออกไปไหนซะหรอก~ - ชายหนุ่มยิ้มหวานพก่อนจะเดินมาใกล้ๆแฟนสาว พลางแตะที่รอยจ้ำบนคอของเธอก่อนจะทำให้รอยนั้นหายไปเหลือแต่ผิวขาวของแฟนสาวเท่านั้น - เกิดใส่ชุดนี้ไปแล้วมีรอยเหลืออยู่คงอายคนอื่นแย่เลยเนอะ~


"ก็ตอนแรก คิดไว้ว่า จะเอาผมมาปิดที่คออ่ะนะ"

เธอพูดไป หน้าแดงไป

"แต่ทำแบบนี้ก็ดี ขอบคุณน้า~"

"ไปกันหรือยังอ่ะ"


เธอพูดพลางอุ้มโมอา มาไว้บนผมของตัวเอง ก่อนที่จะยื่นมือไปจับมือของอาจังไว้แน่น


ได้รับ Point 10 Gold1000 จากกิจกรรม Main Event

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? สมัครสมาชิก

x
ราชินีงู
โพสต์ 3-10-2010 16:27:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด tourt0ur เมื่อ 6-10-2010 08:37

TOO


ลัส : โอ้!! - ชายหนุ่มวิ่งไปตามธารน้ำแข็งก่อนจะใช้โอกาศนั้นกระโดดขึ้นสูงพลางร่ายหอกเวทย์มนต์ขึ้น
เรย์ : ฮึ่ม! - เรย์ที่เห็นว่าหอกนั้นกำลังพุ่งเข้ามาแต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะขยับไม่ได้เสียแล้ว - !! อะไรกัน? - เมื่อเธอมองไปที่ขาของตัวเองก็พบกว่ามีน้ำแข็งเกาะอยู่ที่เท้าของเธอจนไม่อาจจะขยับได้
คาโอรุ : ไม่ให้หนีไปได้หรอก . . . -
ลัส : ฮ่าส์!!! - ลัสขว้างหอกเวทย์พุ่งอัดลำตัวของเรย์เข้าไปอย่างจังจนเธอกระเด็นติดกับกำแพงด้านหลังไป
เรย์ : กรี๊ด!!
ชินัทซึ : เรย์!! ฮึ่ม!! - ชินัทซึรวมลูกแก้วไว้ในมือพลางกระโดดไต่ขึ้นไปหาลัสที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น
ลัส : หา!? - คาโอรุ : ลัส! - ชินัทซึ : หายไปซะ Asura Fist!!!-  

Too Ice Bolt l Chinutsu , Gebel l
Lus Use Yggdrasil Leaf Kaoru [==]
Kaoru Frost Diver Rei Damage -4 [======]
Lus Spear Moomerrang Rei Damage -6 [ ] Down
Chinutsu Asura Fist Lus Damge-20 [ ] Down
Chinutsu Can't Move & Attack
อีก 1 รอบกำแพง Ice Bolt ถูกทำลาย

เปรี้ยง!! หมัดของชินัทซึกระแทกไปทีใบหน้าของลัสเข้าอย่างจังจนแรงอัดนั้นส่งให้ร่างของเขาพุ่งลงทะลุกับพื้นเป็นวงกว้างจนสลบเหมือดไปในที่สุด
ชินัทซึ : อุ๊บ! - หญิงสาวล่อนตัวเองลงยังในกำแพง Ice Bolt ของทูเพื่อใ้ช้เป็นที่กำยัง
จีเบล : เอ้าดื่มนี่ซะ - ไนท์หนุ่มยื่นขวดยาสีเหลืองกับสีน้ำเงินให้กับทีม ชินัทซึรับมาไว้พลางรีบกระดกดื่มทันที

HP Chinuts [==========] SP [====]
ทางด้านคาโอรุเองรีบประคองตัวเองขึ้นก่อนจะดื่ม White potion เช่นกัน
Kaoru HP [========] Sp [======]
คาโอรุ : ลัส!! - หญิงสาวรีบวิ่งไปยังร่างของลัสที่สลบอยู่ก่อนจะพาเขากลับมาหาทูพลางใช้ใบไม้คืนชีพให้
Kaoru Use Yggdrasil Leaf Lus [=]
ลัส : อูย . . - ชายหนุ่มลุกขึ้นมาพลางสำรอกเลือดออกมาจำนวนมาก
คาโอรุ : อย่าเพิ่งพูดอะไรดื่มนี่ซะก่อน - หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางใช้มนต์รักษาพร้อมกับส่ง White Potion ให้
Lus HP [=====]x1 SP [====]
ลัส : อึก ขอบใจนะ เอาล่ะทางเราได้เปรียบแล้ว มาจบการต่อสู้นี้กันเถอะ . . .


Party talk : คาโอรุ เธอมีเวทย์สายฟ้าป่าว พอจะคิดไรออกแระ

คาโอรุ : อื้มมีสิ ทำไมหรอ?


TOO : งั้นเตรียมสายฟ้าไว้นะ เด๋วชั้นจะละลายน้ำแข็ง ตรงที่พวกนั้นใช้เปงเกราะทำบัง พอมันลพลายกลายเปงน้ำแร้วรีบร่ายสายฟ้าลงมาเลยนะ ก่อนที่น้ำจะไหลมาถึงพวกเรา
เธอได้รวมพลังร่ายเวทย์อีกครั้ง
TOO :  Fire bolt x 3 >> แท่งน้ำแข็ง

คาโอรุ : เข้าใจแล้ว~ - คาโอรุยิ้มร่าพลางร่ายวงเวทย์สายธาตุลมขึ้น ส่วนลัสเองก็เตรียมพร้อมจะพุ่งตัวเข้าไปเสริมทันที่น้ำแข็งละลายเช่นกัน

จีเบล : เฮ้ชินัทซึ
ชินัทซึ : อะไร?
จีเบล : ชั้นว่าเจ้าพวกนั้นเงียบไปแปลกนะ
ชินัทซึ : ? สายลม? หรือว่า! แย่แล้วกระโดดเร็วเข้า!! - หญิงสาวรีบเอ่ยขึ้นมาทันที

ซุ่มลูกไฟจำนวนสามลูกพุ่งอัดมายังกำแพงน้ำแข็งจนถล่มลงมาและละเหยออกเป็นน้ำจำนวนมาก
จีเบล : บ้าจริง! ชินัทซึ! - ชายหนุ่มรีบหันมาหาชินัทซึพลางทำท่าเหมือนจะส่งเธอให้กระโดดขึ้นไป ม็องค์สาวรีบพยักหน้ารับและรีบวิ่งเหยียบที่มือของทีมพลางถูกส่งให้ลอยเหนือพื้น
คาโอรุ : Thunder Stome!! คลืนกลุ่มเมฆค่อยๆก่อตัวขึ้นบนเหนือศรีษะของจีเบลพลางปล่อยสายฟ้าลงมา

Kaoru Thunder Stome Gebel Damage -20 [ ] Down!!

ชินัทซึ : ฮึ่ม! - ลัส : รับไป! - ลัสเอ่ยพลางรีบงัดหอกเวทย์ขึ้นมาปาใส่ชินัทซึที่ลอยอยู่กลางอากาศ

Lus Spear Moomerrang < Chinutsu Body Relocation

ฟุบร่างของชินัทซึหายไปในพริบตาที่หอกพุ่งเกือบจะปะทะร่างของเธอพลางมาหยุดตรงหน้าของลัสแต่จังหวะนั้นเองคาโอรุก็ได้เข้ามาโจมตีสกัดไว้เช่นกัน
ชินัทซึ : ชิ! - หญิงสาวถอยออกมาหนึ่งก้าวพลางประเคนหมัดของตัวเองไปหาคาโอรุบ้าง ลัสเองก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปช่วยและสวนการโจมตีกลับไปเช่นกัน ทั้งสามคนรุกรับกันอย่างดุเดือดและไม่มีทีท่าว่าจะกินกันได้ลงเลยแสดงให้เห็นความชำนาญในการรบของชินัทซึเป็นอย่างดีทีเดียว


TOO : จะเก่งกันเกินไปแล้ว
เธอได้แต่ยืนยิ้มแห้ง ๆ พลางรวบรวมพลังอีกครั้ง คราวนี้เธอวางไม้พลองลง ชูมือขึ้นทั้ง 2 ข้าง
TOO : Fire bolt
ลูกไฟลูกเล็ก ๆ ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น เนื่องจากพลังเธอเหลือไม่มากจึงสร้างได้แค่ลูกเล็ก ๆ แต่จำนวนมันเพิ่มขึ้นหลายลูกวิ่งไปมาอยู่ระหว่างมือทั้ง 2 ข้าง
TOO Fire bolt charge
TOO : ซิ่งดูท่าต้องใช้เวลาอีกซักพักถึงจะได้ทีแหะ

ฟุบ! พลัก! ครึก! เคร้ง! - การต่อสู้ยังคงดุเดือนขึ้นเรื่อยๆ ชินัทซึที่ต้องรับมือกับคมดาบทั้งสองเล่มของสองอัศวินที่พุ่งเข้ามาไม่ขาดสาย
ลัส : ฮึ่มยัยนี่! / คาโอรุ : แกร่ง!? ฟันเท่าไหร่ก็ไม่อยู่ซักที! / ชินัทซึ : ฮึ่ม! ฟุบ! เมื่อดาบทั้งสองเล่มแทงเข้ามาพร้อมกันด้วยความชินัทสึได้กระโดดแตะที่ปลายคมดาบทั้งสองเป็นฐานก่อนจะกวาดขาทั้งสองข้างเป็นวงกว้าง 360องศาจนร่างของอัศวินทั้งสองล่าถอยออกมาทันที
ลัส : ฮึ่ม! - ลัสรีบทรงตัวก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง ทางด้านคาโอรุเองได้ร่ายมนต์ธาตุน้ำขึ้นมาทันที

Lus : Side Kick
Kaoru : Frost Diver > Thunder Bolt
Too : Fire Bolt : 1) ยิงหลังจากคาโอรุใช้สกิล  2) ยิงออกไปพร้อมกับลัส 3) ยิงเมื่อชินัทซึเคลื่อนไหว

Rie : Down
Gebel : Donw
Chinutsu : ???


เลือก 3 ยิงเมื่อชินัทซึเคลื่อนไหว
TOO : (ถ้าเรายิงดักทางหนีล่ะก็อาจจะได้ผลก็ได้ ต้องไม่ให้ตั้งตัว แต่พลังเราไม่มากพอที่จะควบคุมทิศทางได้ต้องกะดีดีแล้ว ต้องรอให้ขยับแล้วยิงไปทางที่จะเคลื่อนที่ไป ถ้าเปลี่ยนทิศทางกระทันหันได้ก็พระเจ้าแล้ว) Fire bolt

Action Sucess!
ชินัทสึ : ! - ขณะที่หญิงสาวหลบลูกถีบของลัสด้วยความเร็วจังหวะนั้นเองที่ด้านข้างของเธอเปิดโล่งอยู่โดยไร้การป้องกัน (ใช้มือรับลูกเตะ)
TOO : Fire Bolt!! - ลูกไฟพุ่งตรงมายังช่องว่างนั้นทันที บรึม!! เกิดระเบิดขึ้นเมื่อลูกไฟกระทบกับร่างของชินัทซึกระเด็นออกไปจังหวะนั้นเองคาโอรุก็ได้ร่ายมนต์อีกชุดเสร็จพอดี
คาโอรุ : จบกันแค่นี้แหละ Frost Diver!! - สายธารน้ำแข็งวิ่งราบจากพื้นตรงไปยังร่างที่กำลังพยุงตัวขึ้นมายืนอยู่จนไม่อาจขยับได้
ชินัทซึ : อึก!! ฮึ่ย! - หญิงสาวพยายามขยับตัวฝืนให้น้ำแข็งที่ตรึงร่างของเธอไว้แตกออก แต่ก็ไม่ทันการที่ศรไฟฟ้าอีกระรอกพุ่งตามมาเสียแล้ว

Lus Side Kick < Block Chinutsu
Too Back Step Fire Bolt Fire Bolt Damage -3 [======]
Chain Attack Kaoru Frost Diver > Thunder Bolt Damage -8 [ ]

Areana Result : Too's Team Win Score 3 : 2 (Down)
Areana Reward :  Point 25 , Gold 2000
Quest Reward: Point 40 , Gold 1450

ว๊าป หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน ทั้ง 6 คนถูกส่งกลับไปยังหน้าประตูที่ตัวเองเข้ามาทันที

ลัส : เฮ้ออ ชนะซักที . . . - ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งพิงดาบของตัวเองอย่างเหน็ดเหนื่อยก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่่
คาโอรุ : นั่นสิ ยัยม็องค์หัวแดงนั่นเก่งชะมัดเลย ถ้าไม่ได้ที่รุมนี่คงแย่ไปแล้ว แถมเล่นน็อคพวกเราคนละรอบอีกต่างหาก - หญิงสาวแอบบ่นพลางใช้ยันต์ผนึกดาบของตัวเอง


stauts ล่าสุด
ATK : D (0)
DEF : C (10)
HP : D (0)
MAGIC : A (70)
DEFT : B (35)
TECH : B (35)
Point left :5 (150+5=155)

TOO : เหนื่อยมากเลยแหะ พวกเธอทั้ง 2 คนเก่งจังเลย เมื่อไรชั้นจะเก่งแบบนี้มั้งนะ    แต่ตอนนี้เหนื่อยมาก ชั้นว่าเราแยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนดีกว่านะ แล้วเด๋วเราไปกินข้าวเย็นกัน มาที่โรงแรมที่ชั้นพักนั่นล่ะนะ
ด้วยความเหนื่อยล้าเมื่อเธอมาถึงห้องเธอจึงหลับทันที
ในความฝัน ทูกำลังนั่งรอใครบ้างคนอยู่
TOO : ไปไหนตั้งนานแล้วน้า~~ช้าจริง
เวลาผ่านไปพักใหญ่ ๆ ได้มี ชาย 2 คนเดินเข้ามาหา
??? : โทดทีรอนานมั๊ย  พอดีไปเจอหมอนี่เข้าน่ะเลยคุญกันนานไปหน่อย
TOO : ไม่มาซะปีหน้าเลยล่ะ เพื่อนนายหรอ
??? : ก็ขอโทดแล้วงัยเล่า - - แนะนำเลยล่ะกัน นี่ sith เพื่อนสนิทเราเอง สิทธิ์ นี่ ทู คนที่เคยเล่าให้ฟังงัย
TOO : เล่าอะไรยะ ??
SITH : อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกครับ
เธอได้สะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกแล้ว
TOO : ขืนเป็นแบบนี้บ่อย ๆ ได้หัวใจวายตายพอดี - -
เธอได้อาบน้ำ แล้วลงมากินข้าวที่ห้องอาหารของโรงแรม ซึ่งเธอได้กระซิบหาร ลัส กับ คาโอรุ ไว้แล้ว

เสร็จจ้า
โพสต์ 4-10-2010 23:11:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขล่าสุด nutchsnon เมื่อ 5-10-2010 18:19



- เช้าวันที่ 7 -

ริคัลน่า : . .  อือ - ชายหนุ่มขยี้ตาของตัวเองเบาๆพลางพยายามปรับดวงตาให้รับแสงที่ส่องเข้ามาในห้องให้ได้ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นมาช้าๆ - กี่โมงแล้วนะ . . . - ชายหนุ่มมองไปยังนาฬิกาใกล้ๆก่อนจะตาเบิกกว้าง - ยะแย่แล้วสายแล้ว . . .- ชายหนุ่มหันมาแกะมือของอิซึมิก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงพลางเดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องไปยังที่ไหนซักแห่งทันที


" อืม.. " เด็กสาวค่อยๆรู้สึกตัวช้าๆ แล้วค่อยๆลุกขึ้นมานั่งอย่างเหม่อลอย แสงแดดที่ส่องเข้ามาภายในห้องทำให้ต้องเอามือปิดไว้ และค่อยๆลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างช้าๆ ค่อยๆอาบน้ำอย่างสลึมสลือ ก็ได้ออกมาจากห้องน้ำในเวลาไม่นานนักก็ได้ออกมาข้างนอก " ริคัลน่าไปไหนล่ะเนี่ย ยังไม่ได้คืนแว่นเราเลยนะ " เธอว่าพลางเปลื่ยนเสื้อผ้าและหยิบร่มไปคันนึงออกไปข้างนอกเพราะดูเหมือนจะมีแดดแรง เธอสวมใส่เสื้อคอปกแขนสั้นเพราะอากาศไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่ และกระโปรงสีฟ้าใช้โบว์ทำเป็นเข็มขัดไว้ข้างๆ และกางร่มสีเขียวออกเดินเรื่อยเปื่อย ภายใต้ท้องฟ้าสีครามที่สว่างสดใส

" จะเจอริคัลน่าไหมเนี่ย .. "
  


Player Selection : 3)อื่นๆโปรดระบุ


" ว่างจังเลย .. ไปนั่งเล่นแถวลานน้ำพุดีกว่า " เด็กสาวค่อยมุ่งหน้าไปยังใจกลางของเมืองช้าๆ เธอหมุนร่มเล่นไปพลางๆ และฮัมเพลงไปด้วยเช่นกันซึ่งใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงที่หมาย เธอสอดส่องไปทั่วและซื้อขนมปังมาทานเป็นอาหารเช้า เด็กสาวนั่งทานขนมปังที่ลานน้ำพุอย่างสบายใจเธอปาดน้ำในบ่อเล่นเล็กน้อย และเมื่อมองไปรอบๆก็ได้ยิ้มออกมา เมืองนี้ช่างสงบสุขจริงๆนะ   

รอตัดไป Main Event
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-9-2020 22:08 , Processed in 0.388033 second(s), 28 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้