Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[PLAY] Noirceur World Chronicle

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 14-5-2012 01:19:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 17-5-2012 01:21



เวนโทร่า :: กะว่าจะไปทำงานพิเศษหาเงินหน่อยนะเย็นนี้ . . . . แล้วรูกะจะไปด้วยกันมั้ย? ? ? หรือว่าจะทำกิจกรรมชมรมต่อก็ได้นะ หรือว่าจะกลับบ้านก่อนก็ได้ตามสบาย ~
เวนโทร่ายังคงให้อิสระในการตัดสินใจแก่รูกะเสมอ

มินัตสึ รูกะ : เราคิดว่าจะไปทำอะไรที่โบสถ์หน่อยน่ะ

รูกะได้ตอบเวนโทร่าถึงแผนการช่วงเย็นที่เธอได้วางเอาไว้และคิดว่าจะทำช่วงเวลานี้

มินัตสึ รูกะ : แต่ถ้าที่ทำงานไม่นานมากล่ะก็เราจะไปช่วยก่อนก็ได้นะ


"......." เวนโทร่าได้ฟังดังนั้นก็เงียบไปซักพัก
เวนโทร่าคิดซักพัก....แล้วรู้สึกได้ถึงเรื่องสนุกที่กำลังจะเกินขึ้นในไม่ช้านี้
เธอไม่อยากจะพลาดเรื่องสนุกนั้นไป
"งั้นเดี่ยวฉันตามไปด้วยได้มั้ย???"เวนโทร่าถามรูกะเพราะคิดว่าน่าจะมีเรื่องน่าสนุกรออยู่ที่นั้น

มินัตสึ รูกะ : ได้สิ

รูกะได้เอ่ยตอบเวนโทร่าพร้อมกับได้เดินนำหญิงสาวเข้ามายังโบสถ์ภายในตัวเมืองทันที

-:- ย้ายมายังโบสถ์

-:- พบ Koda Aces



ไม่นานนักรูกะและเวนโทร่าก็ได้เดินมาถึงบริเวณภายในเมือง ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นสถานที่เดียวที่ลูกะสามารถพาเวนโทร่ามาได้อย่างไม่หลงทางนั่นเอง

? ? ? : สายันต์สวัส กิกิกิกิ

เด็กหนุ่มผู้นึงในชุดที่คล้ายคลึงกับบาทหลวงได้ต้อนรับหญิงสาวทั้งสองที่ด้านในของตัวโบสถ์อย่างเป็นมิตร(?)หรือว่านี่จะเป็นคนที่รูกะต้องการจะพบกันนะ ?

มินัตสึ รูกะ : อาเซส เรื่องนั้นเราตกลงว่าจะดำเนินการต่อนะ ผู้หญิงคนนี้ได้ให้คำมั่นกับเราว่าจะช่วยเหลือน่ะ

รูกะได้เอ่ยขึ้นเนือยๆพร้อมกับแนะนำเวนโทร่าขึ้นกับบาสถ์หลวง

? ? ? : โฮ่ ? แล้วเธอมีเป้าหมายอะไรแฝงอยู่รึเปล่าล่ะ ? กิกิกิกิ


บาทหลวง???เวนโทร่าคิดในใจว่าชายคนนี้ใช่บาทหลวงแน่หรอถ้าใช่ก็คงเป็นบาทหลวงที่แปลกที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา

"เวนโทร่าค่ะยินดีที่ได้รู้จังค่ะบาทหลวงอาเซส" เวนโทร่าแนะตัวสั้นๆกับอาเซสตามชื่อที่รูกะเรียกชายคนนั้น

" โปรดจงคิดดูเถอะท่านบาทหลวง หากฉันนั้นมีเป้าหมายแอบแผงจริง ฉันนั้นจะบอกท่านที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรกหรือ ?
และโปรดจงคิดต่อว่าหากฉันมีเป้าหมายแอบแฝงอยู่จริง ฉันคงไม่มาพูดให้ท่านสงสัยแบบนี้หรอกค่ะท่าน แต่นั้นอาจจะเป็นเพียงคำแก้ตัวของฉันเสียก็ได้ ดังนั้นโปรดจงพิจารณาดูการกระทำของฉันแล้วตัดสินใจเองเองเถอะว่าฉันนั้นมีเป้าหมายแอบแฝงหรือไม่ " เวนโทร่ากล่าวคำพูดที่วกวนชวนงงแกบาทหลวง

"True Success is not learning but in its application to the benefit of mankind" เวนโทร่ากล่าวประโยคสั้นๆนี้ทิ้งท้ายด้วยเสียงเบาๆ

โคดะ อาเซส : กระผมบาทหลวง โคดะ อาเซส กระพ้มไม่ได้คิดว่าโยม สีกา เธอ มีอะไรแอบแฝงหรอก กิกิกิกิ

อาเซสได้หัวเราะด้วยท่าทางปกติ(?)ของเขาพร้อมกับหันมาทางรูกะพร้อมกับยื่นม้วนเอกสารแปลกๆให้

โคดะ อาเซส : ก็หายไปซะนานนี่นะ เลยนึกว่าจะไม่สานต่อซะแล้ว

รูกะไม่ได้ตอบอะไรบาทหลวงคนนั้นก่อนที่จะค่อยๆรับม้วนกระดาษแปลกๆมาและเดินย้อนกลับออกไปกับเวนโทร่า


เวนโทร่า : ถ้าเช่นนั้น ลาก่อนค่ะท่านบาทหลวงอาเซส . . . .
เมื่อพูดจบเวนโทร่าก็หันหลังออกไปพร้อมกับรูกะ

เมื่อเดินออกมาข้างนอกเวนโทร่ากับรูกะโดยยังไม่ถามถึงเรื่องม้วนกระดาษนั้น เพราะมีลางสังหรณ์ว่าในไม่ช้าคงจะได้รู้เอง
"ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนละนะ แล้วเดี่ยวจะหาอาหารเย็นไปให้ที่ห้องแล้วกัน . . . "

เวนโทร่าเดินทางไปยัง[Cafeteria ]

-:- ย้ายมายังคาเฟเทเรีย

ดูเหมือนว่าช่วงนี้ภายในร้านนั้นคนจะค่อนข้างซาลงไปบ้างแล้วทำให้เวนโทร่านั้นสะดวกต่อการเข้ามาใช้งานสถานที่ในช่วงเวลาแบบนี้

-:- พบ Kiiro Kuresen

? ? ? : ยินดีต้อนรับค่า


"เอ่อ . . . แบบว่า . . มาสมัครทำงานพิเศษค่ะ . . ." เวนโทร่าพูดกับหญิงผมสีขาวตรงหน้า
เวนโทร่าเว้นช่วงสักพักก่อนพูดต่อว่า"ไม่ทราบว่าต้องทำยังไงบ้างหรอค่ะ ..."

? ? ? : มาทำงานพิเศษอย่างนั้นเหรอ ? ตอนนี้ไม่ค่อยจะมีคนซะด้วยสิ . . . ถ้าอย่างนั้นคงต้องรบกวนเรื่องทำความสะอาดด้วยนะจ๊ะ

หญิงสาวได้เอ่ยบอกเวนโทร่าพร้อมกับได้เดินจัดโต๊ะและเก้าอี้ของร้าน ส่วนทางในครัวนั้นเหมือนว่าจะมีคนทำอยู่ในตอนนี้ด้วยเช่นกัน คาดว่าเวนโทร่าคงจะต้องช่วยงานกวาดร้านด้านนอกแล้วล่ะนะ


ดูเหมือนว่างานในตอนนี้จะเป็นการเก็บร้านเสียแล้วสินะ เวนโทร่าคิดในใจ พล่างเดินไปหยิบไม้กวาด
เวนโทร่ากวาดร้านไปเรื่อยๆพล่างคิดในใจว่า รู้อย่างนี้เรียกรูกะมาช่วยด้วยดีกว่า . . . .
มังกรตัวน้อยยังคอยบินตามหลังเวนโทร่าแล้วคิดหาวิธีช่วยเธออยู่แต่ดูเหมือนงานนี้พลังของมันคงช่วยอะไรเธอไม่ได้

มิวเชสกี้ได้เดินตามเวนโทร่าพร้อมกับคอยช่วยยกที่โกยและเก็บพวกขยะที่เวนโทร่ากวาดมาและนำขยะในที่โกยไปทิ้ง

-:- ได้รับค่าสถานะจากการทำงานที่คาเฟเทเรีย
Charm : 16 / 50 // A > Ex

? ? ? : ขอบคุณที่มาช่วยเหลืองานในวันนี้น้า ~ ถ้าสะดวกล่ะก็ช่วงบ่ายๆใกล้ๆเย็นก็ขอรบกวนด้วยอีกครั้งนะคะ

หญิงสาวได้เดินเข้ามาหาเวนโทร่าหลังที่จัดร้านเสร็จและได้ให้เงินค่าตอบแทนกับเธอ

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน


"ขอบคุณค่ะ ~ " เวนโทร่ากล่าวแล้วต่อยๆเดินออกจากร้านไป
เมื่อเธอเดินออกมาได้ซักพักก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ซื้อข้าวไปให้รูกะเลยนิ . . . .
ดังนั้นเธอจึงต้องไปที่ร้านสะดวกซื้ออีกครั้ง เพื่อซื้อข้าวปั้นไปฝากรูกะ

-:- ย้ายมายังร้านสะดวกซื้อ

สึคาเระ คาเกะ : ยินดีต้อนรับ ~ เธอเนี่ยชอบออกมาตอนกลางคืนจริงๆนะ

ชายหนุ่มได้ยื้นท้าวคางที่ด้านหน้าเคาร์เตอร์พร้อมกับมองมาทางเวนโทร่า


เวนโทร่าเดินไปหยิบข้าวปั้นมาคิดเงินเหมือนเดิม
"งั้นคราวหลังก็เอาข้าวปั้นที่ปกติฉันซื้อวางใส่ถุงเตรียมคิดเงินไว้เลยสิค่ะ!~ " เวนโทร่าพูดประชดชายที่ท้าวคางอยู้หน้าเคาร์เตาร์ โดยไม่คิดอะไร

สึคาเระ คาเกะ : ฮะ ฮะ ฮะ

ชายหนุ่มได้รับข้ามปั้นมาคิดเงินและจัดใส่ถุงพร้อมกับส่งให้กับเวนโทร่า

สึคาเระ คาเกะ : แสดงว่าจะมาทุกคืนรึไง ?


" . . . . . . . . . " เวนโทร่าเงียบไปซักพักเพราะนึกไม่ถึงว่าจะโดนสวน(?)กลับมาแบบนี้
" แล้วอยากให้มามั้ยละค่ะ ??? คุณ สึคาเระ คาเกะ ~ " เวนโทร่าลองสวนกลับบ้าง

" แล้วก็จะว่าไปมาสมัครงานตอนช่วงกลางคืนได้มั้ยค่ะ ? ? ? " เวนโทร่าลองถามดูเพื่อได้ . . .

สึคาเระ คาเกะ : แน่นอนสิ !! ผมเป็นเจ้าของร้านก็ย่อมอยากให้มีคนเข้าร้านทุกเวลาอยู่แล้วล่ะ

ชายหนุ่มได้ยิ้มกว้างให้กับเวนโทร่าพร้อมกับได้ตอบคำถามต่อไปของหญิงสาว

สึคาเระ คาเกะ : ทุกๆร้านค้าถูกสั่งห้ามไม่ให้เปิดเกิน 10 : 00 pm น่ะ คงจะไม่ได้รับงานช่วงกลางคืนหรอกนะ


" . . . . . เชอะ ไม่คอยรับมุกเหมือนคนขององค์กรณ์เลย . . . " เวนโทร่าคิดในใจพล่างแอบคิดถึงสมาชิกที่อยู่ชมรมเดี่ยวกับตัวเอง
เวนโทร่า : เฮ้อ ~ . . . . . . . นึกว่าเปิด24 ชม ซะอีก มาทีไรเห็นร้านเปิดตลอดเลย . . .

สึคาเระ คาเกะ : แหม ~ นี่มันร้านสะดวกซื้อแบบไม่ติดอากาศนะ รอพัฒนาเป็น 7 - ** ก่อนสิ

ชายหนุ่มได้หัวเราะออกมาเบาๆที่เคาร์เตอร์เดิมด้านหน้านั่น

สึคาเระ คาเกะ : แต่ร้านผมเปิดจน 10 ทุ่มนั่นล่ะ ถ้าหิวล่ะก็มาหาได้ตลอดนะ


  10ทุ่ม !!!!????!!!??? เวนโทร่าไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน เพราะถึงแม้เธอจะมาจากต่างประเทศแต่ก็รู้ว่าที่ประเทศนี้มีถึงแค่ 5ทุ่ม . . . 10ทุ่ม คืออะไรกันแน่ !?!?!? ช่วงเวลาใน Dark hour สินะ เวนโทร่คิดอย่างนั้นแล้วไม่ถามอะไรออกไป ถึงแม้หน้าตาของเธอที่แสดงออกจะมีอาการตกใจนิดหน่อยก็เถอะ

เวนโทร่า : "งั้นรีบๆ upgradeเร็วๆนะค่ะ ~ "
เมื่อเธอพูดเสร็จแล้วเงาก็เริ่มปกคลุมร่างของเธอ
"แล้วเจอกันใหม่นะค่ะ ~ อย่าลืมเตรียมข้าวปั้นไว้เพื่อด้วยแล้วกันค่ะ ~ " เมื่อพูดจบร่างของเธอก็หายไป
เวนโทร่าตรงกลับมายังบ้านของเธอ

Social Link 2 : ~ ชายหนุ่มที่ร้านสะดวกซื้อ ~

คาเกะได้แต่ยิ้มบางๆให้เวนโทร่าพร้อมกับโบกมือให้กับหญิงสาวเนือยๆลาเธอก่อนที่เธอจะได้ค่อยๆหายไป

-:- ย้ายกลับมายังที่พักของตัวเอง

เมื่อเวนโทร่ากลับมายังที่พักของตัวเองเธอก็ได้พบกับรูกะที่นอนเล่นอยู่บนเตียงและได้อ่านหนังสือบางอย่างอยู่ด้วยเช่นกัน แต่เมื่อเวนโทร่าปรากฏขึ้นมาแล้วเธอก็ได้วางหนังสือลงที่ข้างๆนั่นและได้ลุกขึ้นมานั่งปกติพร้อมกับหันมาทางเวนโทร่าแทน

มินัตสึ รูกะ : ยินดีต้อนรับกลับมานะ


"กลับมาแล้วค้า ~ " เวนโทร่ากล่าวขณะเดินเข้ามาแล้วยื่นถุงของที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อเมื่อตะกี้

" ซื้อข้าวปั้นมาให้แล้วนะ . . . . ว่าแต่ตอนกลางวันรูกะกินข้าวกลางวันยังอะ ?" เวนโทร่าถามหญิงสาวเนื่องจากสังหรณ์ใจว่าเธอจะยังไม่ได้กินข้าวกลางวันด้วยซํ้า

" แล้วคืนนี้จะไปไหนอีกหรือเปล่า ? ? ? "เวนโทร่าถามหญิงสาวต่อ

มินัตสึ รูกะ : ไม่หรอก วันนี้เราคงจะพักก่อนล่ะนะ . . .

รูกะได้ค่อยๆรับข้าวปั้นมาจากเวนโทร่าอย่างช้าๆพลางนั่งก้มหน้ามองข้าวปั้นในมือของเธอ

มินัตสึ รูกะ : เธอไม่สงสัยเราเลยเหรอ ?


" ...... สงสัย ? ? ? หมายถึงการกระทำของเธอนะหรอ ? ? ? " เวนโทร่าถาม

" ถ้าหากใช่ ก็เคยสงสัยอยู่ แต่ตอนนี้คงไม่แล้วละเล่นพูดมาให้สงสัยซะแบบนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยแล้วละนะ . . . เพราะถ้าหากจะปิดบังอะไรก็คงไม่มีใครพูดมาแบบนี้หรอก . . . " เวนโทร่าถามคำถามของหญิงสาว

เวนโทร่า : " แต่ถ้ามีอะไรอยากจะบอกฉันละก็บอกมาเถอะ . . . "

Social Link 3 : ~ พูดคุย(?) ~

มินัตสึ รูกะ : ก็ . . . เธอนั้นยอมช่วยเหลือเราทั้งๆที่ไม่สงสัยอะไรเลยน่ะ . . .

รูกะได้ก้มหน้าพูดออกมาเบาๆและนั่งมองข้าวปั้นในมืออยู่อย่างนั้น

มินัตสึ รูกะ : ตอนนี้ . . . เราก็เริ่มมีความรู้สึกว่าอยากให้เธอมาอยู่กับพวกเราจริงๆนั่นล่ะนะ แต่ว่ามันมีเงื่อนไขบางอย่างอยู่ . . .

หญิงสาวได้เงยหน้าขึ้นมาช้าๆและได้เริ่มบอกเงื่อนไขนั้นแก่เวนโทร่าด้วยเสียงที่ชัดเจน

มินัตสึ รูกะ : เธอจะต้องตายก่อนครั้งนึงด้วยนะ เธอจะยอมรับได้เหรอ ?


"ห๊ะ!?!?!?!?"เวนโทร่าแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

"เรื่องนั้นก็ได้อยู่หรอก . . . แต่ถ้าเป็นไปได้ขอตายในสนามรบได้หรือเปล่า ? ? ? เพราะว่าเพื่ออาจจะได้เจอ Valkyrie ด้วย อย่างน้อยชาตินี้ขอเจอหน่อยเถอะ เพื่อจะได้เห็นวัลฮัลลาด้วย " เวนโทร่ากล่าวเสริมด้วยท่าทางราวกับความตายก็เป็นแค่การผักผ่อนชั่วคราว . . . .

"ว่าแต่ถ้าฉันตายแล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อหรอ ?"เวนโทร่าถาม

รูกะได้เงียบลงและค่อยๆเดินเข้ามาทางด้านหลังของเวนโทร่าอย่างช้าๆก่อนที่จะได้สวมกอดหญิงสาวจากด้านหลังอย่างช้าๆ

มินัตสึ รูกะ : เธอก็จะกลายเป็นพี่น้องกับพวกเรายังไงล่ะ

หญิงสาวได้เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่อ่อนหวานและอบอุ่นต่างจากน้ำเสียงทั่วๆไปของเธอโดยสิ้นเชิงเลยทีเดียว ไม่นานนักเธอก็ได้ค่อยๆผละออกมาเล็กน้อยพร้อมกับหยิบข้าวปั้นที่เวนโทร่าให้มานั่งทาน


" หืม . . . . . . . แล้วเงื่อนไขในการตายต้องมีวันเวลาในการตายหรือสถานที่การตาย และ สาเหตุการตายหรือเปล่า " เวนโทร่าถามราวกับจะเอาไปเขียนบันทึกคดี

"แล้วถ้าตายจะสามารถใช้ชีวิตประจำวันแบบนี้ได้หรือเปล่า ? ? " เวนโทร่าถามเสริม

มินัตสึ รูกะ : อาจจะไม่ได้นะ . . .

รูกะได้เอ่ยออกมาเบาๆตอบกับเรื่องการใช้ชีวิตประจำวันของเวนโทร่าเสียก่อน

มินัตสึ รูกะ : ในวันที่ 11 เวนโทร่าจะต้องเข้าทำพิธีกรรมพี่น้องแห่งศาลเจ้าเสียก่อน แต่ว่าถ้าถึงตอนนั้นแล้วเวนโทร่าเปลี่ยนใจล่ะก็ เราก็ไม่ว่าอะไรนะ . . .


" . . . . ถ้าอย่างนั้นขอถามหน่อยสิ ม้วนกระดาษทีบาทหลวงให้มากับนังสือที่เธออ่านก่อนฉันเข้ามาคืออะไรหรอ ? ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรนะ " เวนโทร่าถามโดยไม่ใส่ใจอะไรมา

มินัตสึ รูกะ : เป็นม้วนรายชื่อของผู้ใหญ่ภายในหมู่บ้านที่ได้ริเริ่มพิธีกรรมแบบนั้นน่ะ . . .

รูกะได้กล่าวตอบพร้อมกับส่งม้วนนั้นให้เวนโทร่าดูด้วยเช่นกัน

มินัตสึ รูกะ : คงจะเรียกได้ว่าเป็นการล้างแค้นของเราและน้องสาวล่ะนะ แต่ว่าบาทหลวงคนนั้นก็มีส่วนได้ผลประโยชน์ด้วย


" ล้างแค้น ? . . . . " เวนโทร่า พูดขึ้นเบาๆก่อนจะรับม้วนกระดาษนั้นมาจากรูกะแล้วเปิดดูข้างในนั้น
รายชื่อที่เขียนเอาไว้ดูเหมือนจะไม่มีรายชื่อของคนที่เวนโทร่ารู้จักอยู่
"แล้วที่เธอบอกว่าพวกเธอ2คนได้กวาดล้างทั้งหมู่บ้านไปแล้ว ก่อนที่หมู่บ้านจะโดนผนึกโดยมิโกะของตระกูลเทียนชูนิไม่ใชหรอ " เวนโทร่าถามหญิงสาวถึงอดีตของหมู่บ้าน

มินัตสึ รูกะ : ถึงอย่างนั้นก็ยังมีกลุ่มคนที่ยังรอดชีวิตอยู่และเกี่ยวข้องกับการเริ่มเหตุการณ์ครั้งนั้นอยู่น่ะ พวกคนกลุ่มนั้นเป็นคนกลุ่มเดียวกันที่ได้ขอร้องตระกูลเทียนชูให้เข้ามาช่วยเหลือในครั้งนั้น

หญิงสาวได้อธิบายเรื่องราวลึกลงไปกว่าจุดเดิมอีกครั้งนึงขึ้นกับเวนโทร่าและได้นำห่อข้าวปั้นที่เหลือไปทิ้ง

มินัตสึ รูกะ : แต่ว่าเราไม่กังวลหรอกนะ ถึงจะมีร่างทรงที่ทรงพลังแค่ไหนก็ตาม ถ้ามีเวนโทร่ามาช่วยด้วยอีกแรงล่ะก็เราคิดว่าพวกเราต้องนำหมู่บ้านกลับมาได้แน่ๆ

รูกะได้ยิ้มออกมาเล็กๆก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่ข้างๆเตียงเช่นเดิมและนั่งมองมาทางเวนโทร่า ดูเหมือนว่าเธอจะตั้งความหวังกับเวนโทร่าไว้สูงเหมือนกันนะ


เสร็จสิ้น
โพสต์ 14-5-2012 01:24:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-5-2012 04:07



เขาไม่ได้ตอบกลับยามิเลยสักนิด

เขาจ้องไปที่มังกรตัวนั้นด้วยสายตามุ่งมั่นเหมื่อนตอนศึกครั้งแรก

เขาพุ่งเข้าไปหามังกรคนนั้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับปล่อยหมัดสุดเกิดของเขาที่สามารถทลายผาได้อย่างง่ายดาย

" ถ้าเป็นเจ้านี้ล่ะก็... ชั้นไม่ออมมือให้แน่ !! "

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ตูมมมมม !! ฝ่ามือของยูเรก้าได้ประทะลงที่ลำตัวของมังกรนั่นอย่างรุนแรงจนมันได้ขาดกระจุยออกไป แต่ทว่าร่างของมันกลับงอกขึ้นมาใหม่ได้อย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ดังเดิมอย่างรวดเร็วพร้อมกับได้รีบเคลื่อนที่เข้ามาหายูเรก้าทันที โดยได้ทำลายรากไม้ปริศนาที่คาดว่าจะเป็นของต้น Yggdrasil ขณะเคลื่อนที่ไปด้วยเช่นกัน

เครเซนท์ ยามิ : Bonds of darkness !!

เครเซนท์เองยังคงพยายามตรึงร่างของปีศาจนั่นไว้อยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้มันเคลื่อนที่ต่อไปมากนักและเพื่อเป็นการจับจังหวะที่ง่ายขึ้นของยูเรก้าด้วยเช่นกัน


" เฮ้ย ยามิ นี้มันอะไรกัน ทั้ง ๆ ตัวมันขาดไปแล้วแท้ ๆ แต่ทําไม !!! "

เขากระโดดมายืนใกล้ยามิ

" พอจะมีวิธีจัดการมันได้รึเปล่า ยิ่งมันขยับตัวมากเท่าไหร่โลกก็ยิ่ง... ! "

เครเซนท์ ยามิ : น่าจะเป็นเพราะมันได้กินรากของต้นไม้ชีวิตเข้าไปทำให้มันมีพลังฟื้นฟูมากขึ้นด้วยล่ะนะ

เธอได้กล่าวขึ้นกับยูเรก้าพลางคิดวิธีบางอย่างขึ้น . . .

เครเซนท์ ยามิ : ทำให้ร่างกายของมันหายไปทั้งหมดพร้อมๆกัน โดยไม่กระทบกับรากต้นไม้ได้รึเปล่าล่ะ ?


" เรื่องนั้นน่ะ... "

คิดสิ... วิธีน่ะ รากนี้คือพลังของโลกเลยนะ... ถ้าใช้พลังระดับนั้นรากต้องได้รับความเสียอยู่แล้ว

แถมลําพังพลังของชั้นจะทําให้มังกรตัวขนาดนั้น...

จริงสิ... ถ้าแค่พลังของชั้นน่ะนะ

" คิดออกแล้ว !!! ยามิ !! เธอทําให้เข้าไส้เดือนนั้นลอยขึ้นไปบนฟ้าได้รึเปล่า "

เครเซนท์ ยามิ : ไม่ได้หรอก !! เวทย์มนต์ส่วนใหญ่ของชั้นจะเป็นการตรึงเป้าหมายและโจมตีเสียมากกว่า แล้วก็ขนาดตัวที่ใหญ่ของมันทำให้ชั้นไม่สามารถกระชากมันออกไปด้วยเส้นด้ายได้น่ะ . . .

หญิงสาวได้ตอบยูเรก้าขึ้น พร้อมกับได้พยายามตรึงมังกรนั่นไว้อย่างสุดความสามารถ

เครเซนท์ ยามิ : จริงด้วยสิ !! นายว่านายจะตัดรากยึดจากตัวมันออกไปได้รึเปล่า ? มันอาจจะร่วงลงไปเองก็ได้ แต่อาจจะต้องเสียสละรากต้นไม้หน่อยล่ะนะ


" ถ้างั้นชั้นขอลองทําในแบบฉบับของชั้นก่อนล่ะกัน "

ยูเรก้าพุ่งขึ้นหาเจ้ามังกรตัวนั้นอีกครั้งนึง จากนั้นก็ทําการเตะเสยมังกรตัวนั้น

เพื่อให้มันกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า

" อ๊ากกกกกกกกก !!!!!!! ขึ้นไปทีเถอะ !!!!! "

สถานะ : ปกติ / บาดเจ็บเล็กน้อย
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

กึดดดดด !! ลูกเตะของยูเรก้าได้กระทบขึ้นที่ตัวของปีศาจอย่างรุนแรง แต่แทนที่ตัวมันจะลอยสูงขึ้นนั้น มันกลับขาดออกเสียงอย่างง่ายดายอย่างกับรากอ่อนๆที่เพิ่งงอกเสียแทน

ซ่าาา !! เลือดที่ได้กระเซ็นออกมาจากการสลายขาดของตัวมันได้กรัดกร่อนพื้นที่โดยบริเวณและกระเด็นมาโดนยูเรก้าพร้อมทั้งกัดผิวและเสื้อผ้าของยูเรก้าเล็กน้อยด้วยเช่นกัน !! คาดว่าเลือดของมันคงจะเป็นกรดอย่างแน่นอน !!

วืดดดด ร่างของปีศาจได้หวนกลับคืนมาอีกครั้งในร่างเดิม พร้อมกับได้เริ่มที่จะโจมตียูเรก้าบ้าง แต่เหมืนอว่าร่างของมันก็จะถูกพลังเวทย์ของเครเซนท์ตรึงไว้อยู่เช่นเดิมอีก !!


ทํายังไงดีล่ะ... ถ้าหากมันไม่ขึ้นไปข้างบนล่ะก็... อย่างงั้นต้องทําให้ระเบิดจากภายในแตกสลายไปเลย

" ทุกคนบนโลก !!!!!!!! ไม่ว่าจะเวลาไหน อยู่ที่ไหน ขอชั้นยืมพลังทีเถอะ !!!!!!!!! "

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

KI Detection !!!!!

กึก !! กระแสพลังที่แสดงออกมาให้ชายหนุ่มได้รับรู้นั้นกลับเป็นความว่างเปล่า !! เหมือนว่าที่นี่จะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีกระแสชีวิตเหมือนกับพวกเขาเลยแม้แต่น้อย !! และเหมือนกับว่าโลกนี้นั้นจะเป็นโลกคนล่ะแบบกับโลกของทางด้านยูเรก้าเสียด้วย . . .

แว้บ !! ทันใดนั้นเองยูเรก้าก็ได้สัมผัสถึงถึงพลังชีวิตบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นจุดๆเดียวและมีพลังมหาศาลมากมายเหลือเกิน

? ? ? : มีคนมาด้วยเหรอเนี่ย ? ถ้างั้นจะให้ยืมพลังหน่อยก็ได้ . . .

เสียงเบาๆได้ส่งผ่านกระแสพลังที่ยูเรก้าได้ตรวจจับและส่งมายังชายหนุ่มอย่างรวดเร็วทันที !!

ยูเรก้าได้รับ : Use of KI : Natural Burn : เมื่อโจมตีเป้าหมายจะทำให้อัตราการฟื้นฟูทั้งหมดกลายเป็นด้านลบแทนตลอดการต่อสู้


พลังนี้มัน ... ! ใครกันน่ะ ! แต่เอาเถอะ คําตอบเรื่องนั้นน่ะไว้หาตอนจัดการเจ้าไส้เดือนนี้แล้วกัน !!!

" อ๊ากกกกกกกกกกกกก !!!!!!!!!!! "

ยูเรก้าพุ่งตัวเข้าหาเจ้ามังกรตัวนั้นอย่างรวดเร็ว

เอาล่ะเราต้องส่งกระแสพลังเข้าไปในตัวของมันให้มากเท่าที่จะมากได้ จนตัวของมันระเบิดขึ้นมาเอง

ถ้าทําแบบนี้ล่ะก็ ความเสียหายรอบ ๆ จะออกมาน้อยที่สุด เอาล่ะ !!!!!!!!!

ยูเรก้าต่อยเข้าไปที่หน้าของมังกรอย่างรุนแรง แต่ผลที่เห็นกับแตกต่าง

หมัดของเขาอยู่แน่นิ่งอยู่ชิดติดกับหน้ามังกร ทั้ง ๆ ที่ปกติมังกรจะต้องพลังไปแล้วแท้ ๆ

ใช่แล้วล่ะ ชั้นน่ะส่งพลังของหมัดนี้เข้าไปในตัวมันแล้ว !!!

ซูมมมม !!! พลังที่ยูเรก้าได้รับมานั้นได้วิ่งผ่านเป็นเส้นตรงผ่านภายในตัวของปีศาจด้านหน้าจนกระแสลมรอบๆนั้นได้หยุดนิ่งลงชั่วขณะๆ และกระจายออกตามแรงพลังของยูเรก้าที่ผ่านภายในไปทันทีจนเกิดเป็นพายุหมุนขึ้นที่รอบๆตัวของปีศาจนั่นพร้อมๆกับร่างเนื้อของมันที่ได้ค่อยๆกระจายออกไปอย่างเป็นเศษเล็กเศษน้อย . . .

เครเซนท์ ยามิ : ทำได้แต่แรกก็ไม่บอกเล่า !!

หญิงสาวได้รีบวิ่งมาทางยูเรก้าพร้อมกับจิ้มนิ้วชี้ที่หน้าอกชายหนุ่มลงไปสองสามครั้ง


" นิ ยามิ รู้สึกได้ถึงใครบางคนรึเปล่า "

ยูเรก้าตัดบท ถามแบบจริงจัง

" ชั้นรู้สึกได้... เขามอบพลังมาใหม่.. เขาเป็นใครกันนะ... "

เครเซนท์ ยามิ : เอ๋ ... นายรู้สึกไปเองรึเปล่า ? ชั้นไม่รู้สึกสัมผัสของสิ่งมีชีวิตตั้งแต่เข้ามาที่นี่แล้วนะ

เครเซนท์ได้ถามยูเรก้าขึ้นพร้อมกับทำหน้าสงสัยกับคำถามของชายหนุ่ม

- ค้นหา
- ออกจากที่นี่
- อื่นๆโปรดระบุ


- ค้นหา

" ชั้นรู้สึกได้จริง ๆ ไม่งั้นพลังของชั้นมันหมายความว่ายังไงล่ะ เดี๋ยวชั้นจะลองหาดูนะ ไปด้วยกันสิ ! "

ผมอุ้มยามิขึ้น ก่อนที่จะกระโดดลอยขึ้นด้านบน

เขาสังเกตุไปรอบ ๆ บริเวณขณะที่ยังลอยอยู่บนฟ้า

" อยู่ไหนกันนะ.. "

เครเซนท์ ยามิ : เอ๋ ?! เมื่อกี้ชั้นนึกว่าพลัง KI ของนายซะอีก

หญิงสาวได้อุทานออกมาเบาๆพลางช่วยยูเรก้ามองไปรอบๆ

? ? ? : เจ้าบ้า !! ชั้นใช้งานนายเสร็จแล้ว !! ถ้ายังไม่ออกไปอีกชั้นจะจับพวกนายทั้งหมดมาทำเป็นตุ้กตาซะเลย !!

เสียงประหลาดได้ดังขึ้นอีกครั้งนึงที่หัวของยูเรก้า ดูเหมือนว่าเสียงของบุคคลปริศนานั้นจะแล่นผ่านาแต่ยูเรก้าโดยตรงคนเดียวเท่านั้น


เจ้านี้เหมือนตอนเจอกับยามิแรก ๆ เลยแฮะ พวกชอบเล่นตุ๊กตาเหมือนกันรึยังไง

" แต่ชั้นยังไม่ได้ขอบคุณเลยนะ !! "

เขาพยายามสื่อสารกลับภายในหัวของเขา

" อย่างน้อยออกมาให้ขอบคุณก่อนเซ่ะ !!! "

? ? ? : เรื่องมากจริงๆเลยนายน่ะ !! ถ้าอยากขอบคุณขนาดนั้นก็ก้มหัวลงพร้อมกับขุกเข่าและตะโกนขอบคุณซะ 3 ครั้งตรงนั้นเลยสิ !! แล้วชั้นจะเก็บเอาไปคิดดูว่าจะออกมาหาดีไม๊

เสียงนั้นได้ตอบยูเรก้าผ่านมายังกระแสพลังที่ชายหนุ่มสัมผัสได้คนเดียวเท่านั้น พร้อมกับได้เงียบไปอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกัน

เครเซนท์ ยามิ : เอ๋ ? มีอะไรรึเปล่า ?

ยามิได้เอ่ยถามยูเรก้าที่ทำหน้าแปลกๆมาซักพักแล้ว แต่กลับไม่ได้พูดอะไรออกมา . . .


" มะ...ไม่มีอะไรหรอก กลับกันเถอะ "

งั้นกลับก็ได้ฟร้า

ยูเรก้ากล่าวชักชวนยามิเพื่อที่จะกลับไปที่โรงเรียน

" แล้วมันกลับยังไงหว่า ? "

ไม่ทันทียูเรก้าจะก้าวขาต่อไปประตูมิติก็ได้เปิดออกต่อหน้าเขาเหมือนจงใจจะส่งเขาออกไปตั้งนานแล้วเลยเสียอย่างนั้น

เครเซนท์ ยามิ : แปลกๆจริงๆเลยนะที่นี่เนี่ย จะให้เข้าก็มาง่ายๆ จะให้ออกก็ไปง่ายๆ

หญิงสาวได้บ่นเล็กน้อยพร้อมกับกระโดดลงมาจากอ้อมแขนของยูเรก้าและเดินออกไปด้านนอกก่อน


" เดี๋ยวก่อนสิ ยามิ "

เขารีบกระโดดตามยามิไปทันที รู้สึกว่าจะออกมาข้างนอกได้แล้วนะ ?

" กลับมาแล้วสินะ... เอาไงล่ะยามิ จะเดินดูชมรมต่อม๊ะ !? "

-:- ตัดสู่ช่วงเย็น
เมื่อชายหนุ่มได้ย้อนกลับมาด้านนอกแล้วก็พบว่าช่วงเวลาได้เลยเถิดไปถึงช่วงเย็นที่ด้านนอกแล้ว แม้ว่าเวลาภายในนั้นจะผ่านไปไม่นานเท่าไรก็ตาม

เครเซนท์ ยามิ : ยังเดินไหวอีกเหรอเนี่ย ~

หญิงสาวได้เอ่ยแซวยูเรก้าเล่น พร้อมกับหยุดลงและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

เครเซนท์ ยามิ : วันนี้กลับกันก่อนดีกว่า ยังไม่ได้ทานอะไรช่วงกลางวันเลยด้วย

เธอได้หยิบบัตรนักเรียนขึ้นมาอีกครั้งเพื่อเปิดดูแผนที่ภายในเมืองพร้อมกับเสนอร้านแปลกๆในเมืองขึ้น


" นั้นสิ ชักรู้สึกหิวแล้วล่ะ แต่ถ้ายามิทําละก็ ชั้นกินได้ไม่อั้นเลยล่ะ ! "

เขาดูร่าเริ่งขึ้นอย่างมาก แต่รู้สึกว่าเขาจะลืมอะไรไปบางอย่างนะ...

" อ๊ะ จริงสิ... งานพิเศษล่ะ... ทําไงดีอ๊าาา "

เครเซนท์ ยามิ : ถ้ารีบไปน่าจะยังไม่สายนะ !! เอางี้แล้วกัน เจ้าไอดอล !! เดี๋ยวชั้นจะไปซื้ออาหารมาให้ นายรีบไปที่สตูดิโอก่อนแล้วกันนะ

เครเซนท์ได้รีบพูดออกมาอย่างตกใจเล็กน้อย เนื่องจากเธอเองก็ลืมไปเสียสนิทเลยเช่นกันเนื่องจากยังไม่ชินกับตารางวันของยูเรก้ามากนักก่อนที่จะได้รีบแยกตัวออกไปทางด้านคาเฟเทเรียเสียก่อน


" ถ้างั้นขอโกงหน่อยล่ะกัน !! "

ยูเรก้าปรับเปลี่ยนแรงดันของขาตัวเองให้พุ่งขึ้นไปบนฟ้า

ใช่ เขาเล่นกระโดดแบบดื้อ ๆ เพื่อไปที่สตูดิโอเลยล่ะ

เมื่อเขาลงถึงพื้นก็อยู่แถว ๆ หลังร้านสตูดิโอซึ่งเป็นที่อับต่อสายตาชุมชน

" ขอโทษที ~~~ ชั้นมาสายรึเปล่า ? "

? ? ? : ไม่หรอก !! รีบไปเตรียมตัวก่อนเถอะ !!

ชายหนุ่มได้รีบเปิดประตูด้านหลังออกมารับยูเรก้าที่มาเกือบสายและเปิดห้องเตรียมตัวให้เขาใช้ก่อนที่จะเริ่มการงานจริงๆในวันนี้


" โอ๊ส !! "

ยูเรก้าได้เข้าไปในห้อง เพื่อเตรียมตัวในหลาย ๆ อย่าง

" แล้วงานของชั้นวันนี้คืออะไรงั้นเหรอ ? "

? ? ? : Performance เปิดตัว ยังไงล่ะ !! ก็ส่วนใหญ่ภายในเมืองนี้ไม่ค่อยรู้จักนายเท่าไรหรอกนะ แต่ก็จะมีอยู่บางคนเหมือนกันที่เป็นแฟนคลับของนายในโลกเน็ทเวิร์ค เพราะฉะนั้นงานเปิดตัวครั้งแรกก็แสดงความสามารถให้ผู้ชมได้ทึ่งกันหน่อยล่ะ

ชายหนุ่มได้ชูนิ้วโป้งให้กับยูเรก้าก่อนที่จะได้รีบวิ่งออกไปที่ลานเพื่อจัดเตรียมการเปิดตัวของยูเรก้า ดูเหมือนว่าที่นี่จะมีแค่เจ้าของร้านที่ทำงานคนเดียวนะ . . .


" นิมีอะไรให้ชั้นช่วยบ้างไหม !? "

เขาตะโกนถามคุณเจ้าของร้าน แล้วก็วิ่งตามเขาขึ้นไปบนลาน

จะว่าไป... ชั้นจะได้เปิดตัวแล้วอย่างงั้นเหรอ...

ความฝันของเรา... ก้าวขึ้นมาอีกก้าวแล้วสินะ

Social Link 1 : บทบาทของไอดอล

? ? ? : ไม่ต้องห่วงหรอก !! นี่น่ะมันงานของชั้นนะ !! นายน่ะอย่าทำให้ชั้นผิดหวังก็แล้วกัน !!

ชายหนุ่มได้ตะโกนบอกยูเรก้าและได้วิ่งลงไปอีกด้านซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นผังควบคุมที่ด้านหลังเวทีนั่นเอง


" แน่นอนอยู่แล้ว นิมันคือความฝันของชั้น... ถ้านายผิดหวัง ชั้นคงผิดหวังไปด้วยแหละ !! "

ยูเรก้าตะโกนบอกกับเจ้าของร้าน ตัวเขารีบวิ่งไปสแตนบายในที่ ที่เจ้าของร้านจัดเตรียมไว้ให้

เอาล่ะนี้คือโชว์แรกของเราที่ไม่ใช่ในอินเตอร์เน็ต.. เพราะฉะนั้นต้องเต็มที่แล้ว !!!

-:- ย้ายมายังลานแสดงภายในสตูดิโอ



การเปิดตัวของชายหนุ่มครั้งแรกบนเวทีธรรมดาๆในสตูดิโอที่มีผู้เข้าชมจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น แต่กระนั้นการเริ่มต้นของเขาก็ดูเหมือนว่าจะได้รับการเคารพและให้เกียรติจากผู้ชมด้านล่างที่กำลังตั้งตารอดูยูเรก้าอยู่ในขณะนี้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 15-5-2012 02:24:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 20-5-2012 01:52



นะน่ารัก . ..  จู่ๆ เราก็เผลออยู่ในห้องเสน่ห์ของเธอแบบไม่ทันตั้งตัว

ยิ่งกระดิ่งที่เผลอติดให้เธอไปตามอารมณ์ตัเองแล้วยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่

เรายื่นมือขึ้นมาปิดปากของตัวเองแก้เก้อ

'' มะ มิกุ ...  ซัง ....'' เราเรียกชื่อเธอเบาๆ แถมยังไม่กล้าสู้หน้าเธอด้วยเลย

ฮัตสึเนะ มิกุ : น่ารักไม๊ล่ะ ?

เธอได้ถอยออกมาเล็กน้อยพร้อมกับหมุนตัวให้กับฮารุดูหลังจากที่ชายหนุ่มได้ติดกระดิ่งให้กับเธอแล้ว

ฮัตสึเนะ มิกุ : มองเราหน่อยสิ ~

มิกุได้เอียงคอตามใบหน้าของชายหนุ่มพลางยิ้มให้กับฮารุที่กำลังหลบหน้าเธออยู่ในตอนนี้


'' อื้ม ... '' เรายอมมองเธอตรงๆ ด้วยสีหน้าแดงๆนั้น อย่างว่าง่ายดั่งโดนสะกด

'' น่ารักมากๆเลยล่ะ มิกุซัง~ '' เรายิ้มหวานให้พร้อมกับชมเธอตามที่เธอต้องการและจากใจจริงของเรา เธอน่ารักมากๆเลย โชคดีจังที่วันนี้ได้ออกมาเดินเล่นกับเธอแบบนี้ อยากให้เวลาหยุดลงจริงๆเลยนะ

'' ถ้าอย่างนั้น ผมซื้อกระดิ่งนี่ให้มิกุซังนะ '' เราโผล่งขึ้นมาเพราะมันเข้ากับเธอจริงๆ เลยอยากซื้อให้เธอ

ฮัตสึเนะ มิกุ : ไม่เอาหรอก !!

หญิงสาวได้ค่อยๆถอดกระดิ่งนั่นคืนให้กับฮารุและได้หมุนกลับตัวไป

ฮัตสึเนะ มิกุ : ถ้าซื้อแล้วฮารุจะลองแบบอื่นให้เรายังไงล่ะ


อ่ะ ทำเธอโกรธซะแล้วสิ ... เรารับกระดิ่งคืนมาแล้วเก็บที่เดิม

'' ถ้าอย่างนั้น . . . อืม . . . '' เราใช้ความคิดในการเลือกๆ เครื่องประดับที่เข้ากับเธอ

อืมม ริบบิ้น? กิ๊บติดผม? ปิ่น? โบว์แล้วก็มงกุฏ?

เราลองหยิบของเหล่านี้ขึ้นมาดู พลางมองหญิงสาวที่ค้อนใส่เราเมื่อครู่นี้พลางผ่อนลมหายใจเบาๆ

'' ถ้างั้น ชิ้นต่อไปเลยก็แล้วกันนะครับ~ '' เราพูดพลางเดินมาหาเธอและกุมมือเธอเบาๆ ก่อนจะ ยก กิ๊บติดผมแบบมีหมวกติดคู่กับ มงกุฏประดับอันเล็กๆ  และลิบบิ้นสีดำอ่อนตัดกับสีผมของเธอ

'' ยืนนิ่งๆนะ '' เราบอกเธอพลางค่อยๆเอามือลูบผมยาวสลวยของเธอเบาๆแล้วค่อยๆ ติดกิ๊บและผูกลิบบิ้น แยกฝั่งกันช้าๆและประณีตที่สุด

ทันทีที่ฮารุได้ค่อยยื่นมือของเขามาที่ผมของหญิงสาวนั้นเธอก็ได้ค่อยๆจับมือชายหนุ่มเอาไว้เบาๆพร้อมกับได้ค่อยๆเลื่อนตามมือของชายหนุ่มไปด้วยอย่างช้าๆ

ฮัตสึเนะ มิกุ : ติดได้รึเปล่าคะ ~

หญิงสาวได้ยิ้มออกมาน้อยๆในขณะที่มือของเธอนั้นได้แตะคาไว้ที่หลังมือของฮารุอย่างนั้น


เอ แปลกจัง ทำไมถึงติดยากแฮะ ข้อหนีบมันเล็ก ซะจนมองไม่ถนัดเลยแฮะ เราค่อยๆพยายามใช้สมาธิมากขึ้นเพราะข้อเกี่ยวของกิ๊บติดผมนั้นค่อนข้างเล็กและลงล็อคยากอยู่พอสมควร

'' อีกนิดนึงนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ '' เราค่อยๆ ติดมันช้าๆ ระวังไม่ให้ผมของเธอพันกันด้วยการขยับมือเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ช้าก็ติดเสร็จเรียบร้อย

'' เฮ้อ เสร็จแล้วล่ะ เจ็บรึเปล่า? '' เราผ่อนลมหายใจเบาๆพลางถามมิกุ เพราะเราก็วุ่นอยู่กับผมของเธอนานเกินไปจริงๆนั่นแหละนะ

'' เหลือริบบิ้นล่ะ เอาเป็นสีดำคาดแดงหรือว่าจะเป็น สีแดงไปเลยดีมั้ย? ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : เราอยากได้สีที่ฮารุเลือกให้น่ะ

หญิงสาวยังคบจับมือของชายหนุ่มไว้แบบนั้นและถามเขาขึ้นในท่าเอียงส่วนผมที่ชายหนุ่มเพิ่งจะติดให้นั้นให้เขาได้เห็นด้วยเช่นกัน


'' รับทราบ '' เรายิ้มบางๆ พร้อมกับเลื่อนมือหยิบ ริบบิ้นสีดำคาดแดงมาผูกเป็นมินิโบว์ ให้เข้าที่ ก่อนจะย่อตัวลงเพื่อให้อยู่ในระดับสายตาของมิกุจากนั้นค่อยๆ จัดโบว์ให้ตรง

'' เรียบร้อยแล้วล่ะ '' เราพูดก่อนจะยื่นนมือที่เธอกุมมืออยู่จับไว้และค่อยๆให้เธอหันหลังมามองกระจกเงา เพื่อดูผลงานการเลือกของเรา

'' น่ารักดีนะครับ '' เราชมเธอพลางกุมมือเธอเอาไว้จากด้านหลังนั้น

มิกุได้ค่อยๆเอนตัวลงมาที่อกด้านหน้าของฮารุพลางส่องกระจกนั่นโดยให้เห็นเงาของทั้งสองปรากฏขึ้นบนกรอบ

ฮัตสึเนะ มิกุ : เราหรือว่าที่คาดผมล่ะคะ

หญิงสาวได้ถามขึ้นพร้อมกับชำเลืองสายตาขึ้นมาที่ชายหนุ่มเล็กน้อย


'' อ้อน เก่งจังเลยน้า '' เราค่อยๆปล่อยมือเธอพลางสวมกอดมิกุเอาไว้

'' ถ้าตอบว่าทั้งสองอย่างเลย จะน้อยใจให้กับริบบิ้นแล้วก็กิ้บติดผมที่ ผมเลือกให้รึเปล่าเอ่ย? '' พลางเลื่อนหน้ามาข้างๆหูเธอ

'' แต่เพราะอ้อนเก่งแล้วก็น่ารักแบบนี้ไงล่ะ ผมถึงดิ้นไม่หลุดเลย ร้ายจังเลยนะครับ มิกุเนี่ย ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : ไม่ได้อ้อนซักหน่อยนี่นา ~

หญิงสาวได้ตอบพลางกุมแขนของฮารุที่ได้กอดเธอไว้อยู่ในตอนนี้

ฮัตสึเนะ มิกุ : แต่ว่าถ้าเราเกิดชอบหมดเสียตอนนี้ล่ะก็ครั้งต่อไปฮารุจะลองอะไรให้เราล่ะ

เธอได้ยิ้มเล็กๆออกมาก่อนที่จะค่อยๆถอดเครื่องประดับจากผมนั่นออกและยื่นคืนให้กับฮารุ

ฮัตสึเนะ มิกุ : รบกวนเลือกให้เราแค่ชิ้นเดียวนะ ฮารุ

- ทำตามที่มิกุได้ขอ
- ซื้อให้เธอมากกว่าที่กำหนด
- อื่นๆโปรดระบุ


- ทำตามที่มิกุได้ขอ

'' มิกุบอกว่าชอบสิ่งที่ผมเป็นคนเลือกให้ แต่ว่าผมน่ะ ชอบทุกอย่างที่เป็นมิกุจริงๆนะ '' เราเอ่ยคำหวานหยอกเธอ

'' ถ้าอย่างนั้นวันนี้เอาเป็นเจ้านี่ก็แล้วกันนะ กระดิ่งเวลามิกุหลงไปไหน ผมจะได้ตามหาจนเจอ '' เราละตัวออกมาจากการกอดเปลี่ยนมาเป็นจูงมือเธอมายังจุดที่หยิบกระดิ่งในตอนแรกมาหนึ่งคู่ ก่อนจะพาเธอมาชำระเงินจนเรียบร้อย และยื่นมันให้กับมิกุ

'' นี่ครับ รางวัลชิ้นแรกสำหรับผม ที่ได้บอกความรู้สึกของตัวเองออกไป ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : จะรักษาไว้อย่างดีเลยล่ะค่ะ

เธอได้ค่อยๆรับกระดิ่งติดผมนั่นมาอย่างช้าๆพร้อมกับได้ติดมันเลยทันที

ฮารุและมิกุได้เดินเล่นกันภายในห้างสรรพสินค้าอีกพักใหญ่ๆจนเวลาได้ล่วงเลยไปนานมากแล้วในตอนนี้

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน


อ่ะแย่ล่ะ ค่ำขนาดนี้แล้วหรอ? เราหันมามองท้องฟ้าผ่านหน้าต่างหลังจากที่เที่ยวเล่นกันจนค่ำป่านนี้

'' มิกุ พอดีผมมีที่ๆ หนึ่งจะแวะไปซักหน่อย กลับค่ำกว่านี้หน่อยได้รึเปล่า? '' เราถามเธอด้วยความเป็นห่วง

ฮัตสึเนะ มิกุ : ถ้าฮารุสัญญาว่าจะไปส่งเราล่ะก็นะ

หญิงสาวได้ยิ้มขึ้นพลางกุมมือนั้นไว้โดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยออกเลย


'' ฮะๆ เรื่องนั้น ผมต้องทำอยู่แล้วไม่ใช่หรอ?'' เราหัวเราะเบาๆ พลางจูงมือเธอมายังสถานีรถไฟ ดูเหมือนว่าอากาศจะเย็นลงมากเลยแฮะ

เรายื่นมือออกไปด้านนอกและยกสูงขึ้นเพื่อวัดความเร็วลมและอุณหภูมิคร่าวๆ  ก่อนจะหันมองดูรอบๆ ครู่หนึ่งก่อนจะพาฮัตสึเนะซังมายังตู้ขายน้ำอัตโนมัติ

'' อากาศหนาวแบบนี้ ถืออะไรอุ่นๆ ไว้หนอ่ยก็ดีกว่าเนอะ '' เราบอกเธอพลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบเศษเหรียญเงินทอนจากที่ซื้อเครือ่งประดับไป กดโกโก้ร้อนกระป๋อง ออกมาและก้มลงไปหยิบกระป๋องน้ำขึ้นมา

แต่ว่าถึงจะไม่บอกเธอก็คงไม่ยอมปล่อยมือขนาดนี้ คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง เรายิ้มบางๆ ก่อนจะพาเธอเดินมายังสถานีรถไฟ เพื่อนมายัง Town

เมื่อมาถึงชานชลา เราเดินออกมาพร้อมกับมิกุและพาเธอเดินมายังร้านของชาล็อตเต้ที่เคยมากับเฮเซย์เมื่อครั้งที่แล้ว

-:- ย้ายมายังร้านขายอุปกรณเวทย์มนต์

ไม่นานนักฮารุและมิกุก็ได้เดินมาถึงร้านขายของของชาล้อตเต้ ดูเหมือนว่าบรรยากาศภายในนั้นก็จะยังไม่ค่อยน่าเข้าไปเท่าไรอยู่ดีเหมือนกับครั้งที่มากับโคสึกิในครั้งนั้น ....

ทางด้านมิกุเองเหมือนว่าเธอจะเริ่มกังวลเล็กน้อยเนือกจากบรรยากาศของร้านที่ค่อนๆข้างแปลกๆกับคนธรรมดานั่นเอง แต่เธอก็ยังคงจับมือของฮารุไว้แน่นโดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเลย


เรากุมมือของมิกุเอาไว้แน่น พลางหันมาหาเธอก่อนจะยิ้มให้

'' ไม่ต้องห่วงครับ คนที่เราจะไปพบถึงจะแปลกๆ ซักหน่อย แต่ก็ไม่ทำอันตรายพวกเราหรอก สบายใจได้ นะ '' เราขยิบตาให้เธอก่อนจะเดินเข้ามาด้านในเรื่อยๆ

'' ขอโทษครับ ชาล็อตเต้อยู่รึเปล่า? '' เราเรียกหาชาล้อตเต้ พลางเดินมายังจุดที่เธอเคยปรากฏตัวออกมาตอนพบกันครั้งแรก

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ยินดีต้อนรับค่ะ

เด็กสาวได้ค่อยๆเดินออกมาจากภายหลังร้านรวมทั้งบรรยากาศที่น่าแปลกใจนั้นก็ได้ค่อยๆเลือนหายไปอย่างช้าๆด้วยเช่นกัน . . .

เธอได้เดินมาหยุดลงที่ด้านหน้าเคาร์เตอร์เช่นเคยพร้อมกับจุดตะเกียงน้ำมันและวางไว้ข้างๆเพื่อให้ความสว่างภายในร้านบ้างเล็กน้อย แต่จากสายตาแล้วเหมือนว่าเธอจะรอฮารุอยู่แล้วด้วยเช่นกัน


'' อ่า สวัสดียามเย็นนะ ชาล็อตเต้ พอดีมีบางอย่างที่เธอน่าจะตรวจสอบได้ มาให้หน่ะ  ... '' เราพูดพลางยื่นถุงสลิฟที่บรรจุ ของที่ตรวจสอบมาได้สองอย่าง ให้ชาล็อตเต้ พลางในนั้นมีกระดาษแนบไว้ด้วย

[ เคยรู้จัก จอมเวทย์ที่ชื่อ มาโดกะ บ้างไหม? ] ในนั้นเขียนไว้เพียงข้อความสั้นๆได้ใจความเท่านั้น เพราะมิกุเองก็อยู่ที่นี่ เราคงคุยกันไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ คงต้องคุยกันเป็นนัยๆ เสียแล้ว

'' แล้วก็ คราวก่อนมายังไม่ทันได้ดูดวงเลย คราวนี้คงดูได้แล้วสินะครับ '' เรารีบดึงไปยังประเด็นอื่นก่อนที่มิกุจะสงสัยเรื่องเราสองคนกำลังคุยกัน

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกนะคะ ♪

เด็กสาวได้หัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับได้รับถุงจากฮารุมาไว้

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : เรื่องการตรวจสอบต้องขอเวลาซักวันนึงนะคะ สามารถมารับของพรุ่งนี้เช้าก่อนไปเรียนก็ได้นะ

เธอได้เก็บแหวนลงพร้อมกับแผ่นกระดาษที่ฮารุได้ให้มานั้นด้วยเช่นกัน พร้อมกับได้ส่งใบรับของคืนให้กับชายหนุ่ม

Γ ถึงเราจะรู้จักแต่เราก็บอกข้อมูลของคนในกลุ่มไม่ได้หรอกนะคะ เราคงบอกได้แค่นี้ล่ะค่ะ ˩


สงสัยจะเจอแจ็คพ็อตพอดีเลยสินะ แสดงว่าชาล็อตเต้เองก็เป็นคนของกลุ่มนั้นเหมือนกัน . . . ปริศนาคาใจก็หายไปอีกหนึ่งข้อแล้ว

'' เข้าใจแล้วครับ '' เราพยักหน้าตอบเธอก่อนจะเก็บใบรับของช้าๆ

'' แหม วันนี้ก็ไม่ได้สินะครับ น่าเสียดายจัง ทั้งๆ ที่อยากลองฟังคำทำนายเรื่องความรักซักหน่อย '' เราหันเหเรื่องคุยมายังเรื่องปรกติบ้าง เพราะดูท่ามิกุจะเงียบไปพักหนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็คุยกับเธอให้เธอรู้สึกผ่อนคลายลงบ้างก็ยังดี

'' อ่ะ หรือว่าบอกว่ายังไม่ถึงเวลา จะกลายเป็น ยังไม่อยากดูให้ผมกันน่ะ~? ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : ฮ- ฮารุ !!

เธอได้หน้าแดงขึ้นพร้อมกับอึกๆอักๆเล็กน้อยก่อนที่จะเอ็ดชายหนุ่มเบาๆและใช้มืออีกข้างทุบที่ไหล่ของชายหนุ่มเบาๆพร้อมๆกัน

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ ถึงจะเป็นตามที่เราบอกไป แต่เราก็แค่อยู่ที่นั่นเพราะช่วยอำนวยคามสะดวกเรื่องร้านน่ะค่ะ

เด็กสาวได้รีบตอบฮารุเป็นนัยๆทันที เพราะว่ามิกุที่อยู่ด้วย และ พยายามไม่ให้ชายหนุ่มเข้าใจผิดเธอเพราะว่าเรื่องกลุ่มที่อยู่นั่นเอง

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ถ้าเรื่องความรักล่ะก็ใช้ความพยายามจะดีกว่านะคะ

เธอได้ตอบกับฮารุพร้อมกับได้ค่อยๆหยิบตะเกียงไฟของเธอขึ้นและเดินกลับไปที่หลังร้าน

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : พรุ่งนี้เช้าเราคงจะแนะนำอะไรๆได้มากกว่านี้นะคะ

เด็กสาวได้เอ่ยทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะได้ปลีกตัวกลับเข้าไปที่ด้านหลังร้าน


'' เข้าใจแล้ว ขอบคุณมากนะ '' เรากล่าวขอบคุณเธอพลางหันมาหามิกุ

'' เอาล่ะ พวกเราก็กลับกันเถอะ~ '' เราบอกเธอพลางจูงมือเธอเดินกลับออกมาจากร้านของชาล็อตเต้และพาเธอกลับมาส่งที่ห้องพักของเธอ

'' วันนี้เที่ยวเล่นกันเพลินเลยนะครับ กลับค่ำขนาดนี้แน่ะ~ '' เราพูดขึ้นลอยๆเมื่อมาส่งเธอถึงบ้าน

'' ถ้าเป็นไปได้ . . . อย่าลืมติดเจ้ากระดิ่งที่ผมซื้อให้นะครับ ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : เราไม่ถอดมันออกหรอกค่ะ

หญิงสาวได้ยิ้มให้กับฮารุและลาชายหนุ่มก่อนที่จะได้เปิดประตูบ้านเข้าไป

ฟุ้บ ~ ร่างของหญิงสาวผู้นึงได้โผออกมาจากประตูบ้านนั่นและเข้ากอดมิกุด้วยท่าทีเป็นห่วงอย่างรวดเร็วทันที



? ? ? : กลับบ้านซะดึกดื่นเลยนะ แถมยังไม่โทรมาบอกอีกเดี๋ยวพี่ก็งอลให้ตาลซะเลยนี่ !!

หญิงสาวได้กอดมิกุไว้แน่นพลางบ่นออกมาเป็นปืนกลอีกต่างหาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นห่วงมิกุนั่นแหละนะ

ฮัตสึเนะ มิกุ : อ๊ะ !! ขอโทษด้วยค่ะพี่กุมิวันนี้หนูไปเที่ยวในเมืองมาน่ะค่ะ แล้วก็มีเพื่อนไปด้วย

เธอได้ค่อยๆเอี้ยวตัวเล็กน้อยให้พี่สาวของเธอเห็นฮารุด้วยเช่นกัน เมื่อพี่สาวของมิกุได้เห็นฮารุแล้วทำให้เธอช้อคซีดขาวลงไปทันทีพร้อมกับเงียบลงอย่างกระทันหัน . . .

? ? ? : อะ . . . เระ . .

เธอได้ทำท่ามึนงงเล็กน้อยก่อนที่จะปล่อยตัวจากมิกุมาและได้เดินเข้ามาหาฮารุที่ด้านหน้าบ้านทันที

เมกะปอยด์ กุมิ : ขอบคุณที่ช่วยดูแลมิกุในวันนี้ให้ด้วยนะคะ เราชื่อ เมกะปอยด์ กุมิ  เป็นพี่บุญธรรมของมิกุจังจ้า

เธอได้ทักทายฮารุขึ้นด้วยท่าทียิ้มแย้มพร้อมกับแนะนำตัวเองขึ้น


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 15-5-2012 02:44:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 19-5-2012 13:21



" อื้อ ? งั้นช่วยพาไปที่สุสานหน่อยนะคิริคิริ ~ "

ถึงจะแปปนึงแต่ลัลก็เห็นคิริแสยะยิ้มเมื่อครู่ แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก

" อา.. โอฮางิ นี่ส่งไปให้คนในชมรมทุกคนเลยดีกว่ามั้ง "

ก่อนที่จะออกไป ลัลได้ร่ายมนต์คาถา [เคลื่อนย้าย] ที่เธอใช้บ่อยๆ ก่อนที่จะทำให้ขนมหายไปในมิติเล็กๆ..

" เอาละ พร้อมแล้วจ๊ะ คิริคิริ "

ไนท์ คิริ : โอ้ส ~

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายังบริเวณสุสาน



ไนท์ คิริ : ถึงแล้วจ้า ~

คิริได้พาลัลลาแชร์เดินมาจนถึงสุสานที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณตัวเมือง บรรยากาศที่สงบเงียบและโล่งกว้างในบริเวณได้สะท้อนความเงียบและความเดียวดายหลังจากความตายออกมาได้อย่างชัดเจน

ตึก . . . เสียงฝีเท้าเล็กๆคู่หนึ่งได้เดินอยู่ในบริเวณสุสานนี้ . . . แม้ว่าเธอจะดูเหมือนเด็กสาว แต่ดวงตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยที่อาลัยกับบรรยากาศแห่งนี้

-:- พบ Shinigami Momo



วิ้ง ง ง  ~ !

" อึก ? ... Exael ?? "

ลัลรู้สึกร้อนตรงหน้าอกเล็กน้อย เพราะปฏิกิริยาจากโลงศพของเธอ

" . . . . . ? "

สักพักพวกเธอก็มาถึงสุสาน เนื่องจากมันลับตาคนอย่างที่คิริบอกจริงๆ จึงใช้เวลานานมาก.. เมื่อมาถึงลัลและคิริก็พบ
เด็กผู้หญิงผมสีขาว กำลังเดินอยู่ท่ามกลางสุสาน..

" . . . . . . . . . . "

เธอเงียบไปสักพัก ก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้ๆกับเด็กสาวคนนั้น

" เอ่อ.. คุณไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหมค่ะ ? "

ลัลสัมผัสได้ถึงออร่าแบบเดียวกับเธอในตัวของเด็กสาวคนนี้ ถึงแม้ว่ามันจะแตกต่างกันบ้างเล็กน้อยก็ตาม..แต่ที่เธอคิดก็คือ
เด็กสาวคนนี้จะต้องเป็นคนที่สามารถ ควบคุมวิญญาณ ได้เช่นเดียวกับเธอแน่นอน

" ขออภัยด้วยนะค่ะที่เข้ามารบกวนที่สุสานในเวลานี้ ลัลลาแชร์ กราดิสตี้ ค่ะ.. "

ลัลจับชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อยแล้วโค้งตัวให้กับเด็กสาวคนนี้

ชินิกามิ โมโมะ : ชินิกามิ โมโมะ เราเป็นยมทูติที่ดูแลสสานแห่งนี้ค่ะ

เด็กสาวได้แนะนำตัวเองกับลัลลาแชร์บ้างพร้อมกับเหตุผลที่เธอได้มาอยู่ตรงนี้

ชินิกามิ โมโมะ : สุสานนั้นเปิดให้ผู้ที่มีชีวิตอยู่มาเยี่ยมผู้ที่ได้ลาโลกนี้ไปแล้วเสมอล่ะค่ะ

เธอได้ยิ้มผ่านมุมปากเล็กๆด้วยท่าทีเศร้าสร้อยพร้อมกับอนุญาติลัลลาแชร์โดยถ้าไม่สังเกตุนั้นจะไม่เห็นรอยยิ้มนั้นของเธอเลย . . .


" . . . . . . . นั่นสินะค่ะ "

เธอมองไปรอบๆสุสาน.. ... ... ... ...ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

' ถ้าเกิดมียมทูตคอยดูแลละก็ มันก็คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น.. '

ลัลเดินผ่านป้ายหลุมศพจำนวนมาก ที่นี้เป็นสถานที่ๆมีบรรยากาศน่าเศร้า หากแต่ยังรู้สึกได้ที่ความอบอุ่นเพียงเล็กน้อย..
นั้นคงเป็นเพราะ ยมทูตชุดขาวคนนี้เป็นแน่

" หากที่นี้อยู่ในความดูแลของคุณโมโมะละก็ ชั้นเองก็ไม่รบกวนแล้วละคะ.. "

" เป็นสถานที่ๆผู้ตายจะสามารถอยู่ได้อย่างสงบ จริงๆนะค่ะ.. "

ลัลมองไปรอบๆแล้วยิ้มออกมาอย่างสบายใจเล็กน้อย เพราะดูเหมือนที่นี้ เธอไม่จำเป็นต้องมีมาตรการใดๆมากมายนัก
เพราะมีคนดูแลที่มีความสามารถยิ่งกว่าเธออีกนี้นา

ชินิกามิ โมโมะ : ค่ะ . . .

เด็กสาวได้ก้มลาลัลลาแชร์อย่างช้าๆก่อนที่จะเดินจากไป

ไนท์ คิริ : ลัลจัง ~ ทำอะไรอยู่เหรอ ~

คิริได้วิ่งเข้ามากอดที่ด้านหลังของลัลลาแชร์พลางถามหญิงสาวขึ้น ดูเหมือนว่าคนทั่วๆไปนั้นจะมองไม่เห็นโมโมะนะ


" อร๊ายย ~ !? "

เนื่องจากโดนกระโดดกอดจากข้างหลัง ทำให้คนแรงน้อยอย่างลัล เซไปข้างหน้าเล็กน้อย

" ฮะ ฮะ ~ ไม่มีอะไรจ้าคิริคิริ แค่รุ้สึกว่าแถวๆนี้มัน. . . . . . . . . หนุบหนับๆ แล้วก็รู้สึกใจเต้นตึกตัก... เมี้ยว !? "

อาจเป็นเพราะตัวเธอเล็กกว่าคิริ ทำให้คิริ คิริกอดโดนหน้าอกของเธอ .. ทำเอาลัลเผลอหลุดออกมา

" ว้ายย ฮ่าฮ่าฮ่า .. ไม่..หยุดน้า.. เค้าจักจี้นะ คิริคิริ ... อร๊ายย "

เนื่องจากลัลเป็นคนความอดทนต่ำ(กายภาพ) อีกทั้งยังไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้ ทำให้เธอต่อต้านไม่ได้แม้แต่น้อย
. . . . . . ดูเหมือนจะไม่ไหวแล้ว เธอค่อยๆหมดแรงและเข่าอ่อน ในอ้อมกอดของคิริทั้งแบบนั้น

ดูเหมือนว่าคิริเองจะยังไม่รู้ตัวและได้กดข้อมือของเธอแน่นขึ้นไปอีกและได้ยื่นหน้ามาข้างๆกับลัลลาแชร์พร้อมกับถูที่ข้างแก้มไปมาอย่างสนุกสนาน

ไนท์ คิริ : ลัลจัง ~ เป็นอะไรไปน่ะ เหนื่อยแล้วเหรอ ?

หญิงสาวได้จับลัลลาแชร์พยุงไว้ที่จุดเดิมอย่างเหนียวแน่นพร้อมกับมองลัลลาแชร์จากด้านหลังอยู่แบบเดิมอย่างนั้น . . .


" . . . . แฮ่ก แฮ่ก "

' ผ..เผลอตะโกนในสุสาน.. ใช้ไม่ได้เลยเรา '

ลัลคิดจากนั้นเธอก็หันกลับมาหาคิริคิริแล้วพูดว่า

" ง..งั้นก็กลับเถอะนะ ชั้นเสร็จธุระที่นี้แล้วละ "

" ขอบคุณที่อุส่าห์พามานะ คิริคิริ "

ไนท์ คิริ : อื้ม ~

หญิงสาวได้ค่อยๆปล่อยลัลลาแชร์ออกพร้อมกับหยิบนาฬิกาพ้อกเก้ตขึ้นมาดูเวลา

ไนท์ คิริ : เย็นขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย จะกลับที่พักเลยก็ได้นะลัลจัง เรื่องที่ชมรมเราจะบอกให้เองจ้า

เธอได้เอ่ยบอกกับลัลลาแชร์ขึ้นพร้อมกับค่อยๆเก็บนาฬิกาของเธอลง

- ขอกลับไปที่ชมรมด้วย
- ขอแยกตัวกลับบ้านเลย
- อื่นๆโปรดระบุ


- ขอแยกตัวกลับบ้านเลย < Select

" อื้ม. . . ถ้าอย่างนั้น ก็ขอโทษด้วยนะจ๊ะ คิริคิริ "

ลัลพูด พลางโบกมือให้คิริคิริ แต่ก่อนที่เธอจะไป เธอก็หยุดแล้วเดินกลับมาหาคิริอีกครั้ง

" เกือบลืมไปเลย.. อันนี้เป็นส่วนของคิริคิริ จ๊ะ ~ "

ลัลพูดพลางยืนขนาโอฮางิ ที่ซื้อเมื่อกลางวัน แต่สภาพยังคงไม่ต่างจากซื้อมาใหม่ๆแม้แต่น้อย

" ไม่รู้ว่าจะชอบของหวานหรือเปล่า . . ขอโทษที่วันนี้รบกวนนะ และ ขอบคุณที่พาเดินจ๊ะ "

ไนท์ คิริ : ไม่รบกวนอะไรหรอกจ้า ~ คราวหน้าเดี๋ยวเรามาชุดหลุมศพ . . . เอ้ย !! มาเดินเที่ยวด้วยกันใหม่น้า ~

หญิงสาวได้เอ่ยตอบกับลัลลาแชร์พลางได้ทานขนมที่หญิงสาวให้อย่างรวดเร็วทันทีหลังจากได้รับมา

-:- ย้ายมายังที่พักของตัวเอง


หลังจากที่กลับมาถึงหอพัก ลัลก็ตรงไปอาบน้ำทันที . . . ไม่นานนัก เธอก็เดินออกมาพร้อมชุดนอนแขนขายาวสีฟ้า
มีริบบินอยู่ตรงกระดุมบนสุด และคริ้ว ตามขอบผ้า

" เอาละ ... เวลาประมาณนี้ คงพอทำได้นะ.. อิเลียร์ "

ลัลเดินมาที่กลางห้อง ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนจี้หอยคอกลับเป็น โลงศพอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะนำ[ขวดแก้ว]ออกมา
แล้วก็ร่ายเวทย์โบราณบทนึง. . . ตาของลัลเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วทันใดนั้น ก็เกิดออร่าสีดำออกมาจากมือของเธอ
ก่อนที่ควันสีดำๆนั้นจะลอยกลับเข้าไปในขวด จนขวดใบนั้นกลายเป็นสีดำทั้งใบ

" . . . . . . . . . . "

" . . . ลัลลลล ~~~~ "

โป๊ก !

" โอ๊ย ~ ! "

อยู่ๆโลงศพนั้นก็ลอยขึ้นแล้วพุ่งกระแทกลัลอย่างแรงจนเธอกระเด็นทันที โชคดีที่เธอไปตกที่เตียง..

" ว้าย ! ข..ขอโทษค่า ! เป็นอะไรไหมค่ะ ? "

" ต.. ตื่นแล้วเหรอ.. อิล "

โลงศพลอยขยับไปมา ข้างๆตัวของลัลแล้วก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงอายุน่าจะราวๆ 14 หลุดออกมา

" ส..สภาพเป็นยังไงบ้างจ๊ะ .. มองเห็น สัมผัส อยู่ในระดับไหน? อ๊อก.. "

" ล..ล๊านนนน ~~~ "

ลัลเค้นเสียงออกมาพูดทั้งๆที่เลือดกลบปาก ดูเหมือนอิล(?)จะเป็นห่วงเลยพุ่งมาหาเธออีกรอบ แต่ครั้งนี้เธอหลบทัน

ลัลกางมือขวาออกจากนั้นก็มีโซ่จำนวนมากออกมาพันโลงศพไว้ติดกับเตียงทันที

" แง้มัดเค้าทำไมอะ ! อึดอัดอะ ! TTATT "

" อิล ทนอยู่อย่างนั้นไปก่อนนะ.. แล้วก็บอกที่[พี่]ถามเมื่อกี้ด้วย "

ลัลลุกขึ้นมาตั้งหลักจากนั้นก็ถามคำถามอยู่ข้างๆเตียง

" ม..มองเห็นชัดค่า เคลื่อนไหวได้ตามต้องการ แม้[ผนึก]จะยังขังอำนาจของพี่อยู่ก็เถอะ แต่เพราะที่ตั้งและเมืองนี้อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณ มากมายเต็มไปหมดแทบจะทุกที ทำให้สติสัปชัญญะหนูครบถ้วนค่า.. "

" อื้อ... ตอนนี้ ก็คงได้แค่นี้ละจ๊ะ เธอคงต้องอยู่ในนั้นไปสักพักนะ "

" . . . หนูรบกวนพี่อีกแล้วสิ "

" . . . . . เรื่องนั้นช่างมันเถอะจ๊ะ "

ลัลยิ้มให้น้องของเธอ ที่ตอนนี้เป็นแค่โรงศพลอยได้ อย่างอ่อนโยน พลางนั่งลงข้างๆเธอก่อนที่จะสังเกตเห็นกระดาษ
บนหัวเตียงที่เธอโยนทิ้งไว้เมือเช้า ... จากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้

" จะว่าไปวันนี้พี่ลืมถามเรื่องสำคัญซะสนิทเลยแฮะ. .

" Dark hour ในจดหมายนั้นงั้นเหรอค่ะ?? "

" เอ๊ะ? เธอรู้จักมันเหรอ อิล? "

" ไม่รู้ค่า .. แต่ที่หนูรู้ๆคือ ที่นี้มีพลังเวทย์อัดแน่นมหาศาล และหนูไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพียงแต่มันเป็นมิติปิดกั้นที่
ไม่ได้ถูกสร้างโดยจอมเวทย์ธรรมดาแน่ๆค่า เพราะขนาดมันใหญ่เกินไป "

" งั้นเหรอ.. พี่ไม่เห็นสัมผัสอะไรได้เลยนะ.. แล้วมิติที่ว่ามันทำอันตรายได้หรือเปล่า ? "

" หนูรู้แค่ว่ามันเป็นกระจุกพลังเวทย์แค่นั้นแหละค่า ขนาดใหญ่ด้วย "

" แถวๆไหนงั้นเหรอจ๊ะ ? "

" ในห้องนี้อะ "

" เอ๊ะ ? "

-:- ตัดสู่ช่วง Dark hour

เมื่อสิ้นเสียงบทสนทนาลง บรรยากาศรอบๆของลัลลาแชร์ก็ได้เปลี่ยนไปอย่างคาดไม่ถึง !!! ความมืดมิดที่ได้ครอบคลุมบรรยากาศโดยรอบอย่างช้าๆจนไม่สามารถมองเห็นบรรยากาศรอบๆได้เลยแม้แต่น้อยได้กลืนกินสิ่งรอบๆเข้าไปจนหมดสิ้น . . .

แว้บบ !! ไม่นานนักแสงจันทร์ทอเหลืองก็ได้ตัดฉากกับบรรยากาศเบื้องหน้าจนดูหลอนหนักกว่าเก่าเข้าไปอีก . . . ช่วงเวลานี้คงจะเป็นเหตุการร์ที่ลัลลาแชร์ได้รับภารกิจจากโบสถ์ให้เข้ามาแก้ไขเป็นแน่ !!


" นี้ไงไม่ทันขาดคำเลยค่า เห็นไหมๆ พี่ค่ะ ~ "

" จ้า . . . . . "

ขณะที่อิลกำลังลอยไปลอยมาอยู่นั้น ลัลกลับทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

" ที่นี้ที่ไหนกันแน่นะค่า ? หรือว่า Dark hour อะไรนั่น "

" น่าจะ..อย่างงั้นแหละจ๊ะ... "

' มันเกิดขึ้นได้ยังไง? ที่นี้มันเป็นยังไงกันแน่นะ เรามีข้อมูลที่นี้น้อยเกินไป '

" อาเดอาร์ท.. "

ลัลลองร่ายเวทย์ เพื่อเรียกเสื้อผ้าของเธอมา แต่..ไม่มีผล เธอไม่สามารถใช้งานมิติของเธอได้ในที่แห่งนี้

" . . . . . . . "

Ghostly Being << Up



เซอร์แวนท์ : สวัสดีค่ะนายท่าน มีอะไรให้รับใช้รึเปล่าคะ ?

ทูติวิญญาณขนาดจิ๋วได้แสดงตัวออกมาจากการเรียนรู้สกิล Ghostly Being ของลัลลาแชร์ในครั้งแรก แต่ดูเหมือนว่าคงจะใช้เธอในการต่อสู้ไม่ได้นะ


" เอาละ..ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะ ~ "

ลัลทักทาย ภูติตัวเล็กของเธอ จากนั้นก็พูดต่อว่า

" ถ้าอย่างนั้น นี้เป็นคำสั่งแรก เธอช่วยไปค้นหาว่าแถวนี้มีอะไรบ้าง แล้วบอกชั้นผ่านกระแสจิตทีนะจ๊ะ ~ "

ลัลได้บอกกล่าวกับภูติตัวเล็กๆของเธอ จากนั้นเธอก็หันกลับไปหาอิลแล้วกวักมือให้น้องของเธอ

วิ้ง ~

จากนั้นโลงศพ(อิล)ก็กลับมาพาดไหล่ของลัลไว้ตามเดิม

ไม่นานนักทูติตัวจิ๋วนั่นก็ได้กลับมาหาลัลลาแชร์พร้อมกับรายงานข้อมูลที่ลัลลาแชร์ได้มอบหมายให้

เซอร์แวนท์ : แถวๆนี้เป็นบริเวณ ฐานทัพ S.E.E.S. และ ไม่มีสิ่งมีชีวิตอันตรายในบริเวณค่ะ รวมทั้ง ผู้คนส่วนใหญ่ในบริเวณนี้น่าจะเป็นพวกเดียวกันกับท่านด้วยค่ะ


" โอ้ ~ สุดยอดไปเลยนะค่า พี่ แต่ว่าพี่ยังสร้าง[ดวงวิญญาณเทียม]ไม่ได้แบบนี้ ก็ลำบากเหมือนกันนะค่า ~ "

อิลพูดอย่างร่าเริงอยู่บนหลังของลัล ลัลก็ยิ้มตอบกับคำพูดนั้นอย่างอ่อนโยน

" อิล จากนี้ไปถ้าจะคุยกับพี่ ให้พูดในใจเท่านั้นนะจ๊ะ "

' ค่า ~ '

หลังจากที่บอกน้องสาวของเธอแล้ว เธอก็ให้ภูติจิ๋วของเธอนำไป

" S.E.E.S. งั้นหรือ. . . "

ลัลพึมพำเบาๆก่อนที่จะเดินตรงไปในที่ๆน่าจะเป็นเส้นทางเดิน แม้มันจะมืดสลัวๆก็ตาม

-:- พบ Shien Seru

เมื่อลัลลาแชร์ได้ออกจาที่พักมาและเดินตามทางได้ไม่นานนั้นเธอก็ได้พบกับชายหนุ่มคนนึง ซึ่งดูเหมือนว่าเขาคงจะรอเธออยู่เหมือนกันนะ

? ? ? : สวัสดีครับ ? คุณคือคนที่ทางโบสถ์ส่งมารึเปล่าครับ ?


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 17-5-2012 00:42:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 19-5-2012 22:33



'อึ้ก ที่บ้าอะไรเนี่ย แถมเรารู้สึกแค่คนเดียวอีก หรือว่าพวกประเภทเดียวกันฟร่ะ' นัวร์สังเกตุว่าคลาวด์กับริเอน่านั้นไม่รู้สึกอะไรเลย โชคดีที่การอยู่ในร่างริเอน่าทำให้ต้านแรงดึงดูดเอาไว้ไหว

"เฮ้ๆ ต้องการอะไรก็ออกมาคุยตรงๆเลยดีกว่าน่า ชั้นไม่ได้กะมาหาเรื่องอยู่แล้วนา" นัวร์ลองพูดออกมาเจรจาลองเชิงดูก่อน

'คลาวด์ ริเอน่า อย่าพึ่งชักอาวุธเปิดศึกน่ะ แต่เตรียมพร้อมเอาไว้ก็ดี' นัวร์ส่งกระแสจิตบอกคลาวด์กับริเอน่าไว้ก่อน

"ฮัลโหลๆได้ยินไหมครับ ชั้นชื่อนัวร์ไม่ได้มาร้ายอะไรแค่มาสำรวจพื้นที่เฉยๆครับ" นัวร์ลองพูดต่ออีกเผื่อว่าแรงกดดันจะลดลงหรืออีกฝ่ายยอมสนทนาด้วย

สตรีฟ คลาวด์ : . . . .

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับนัวร์แต่อย่างใด แต่ดูเหมือนว่าเขาจะได้สแตนบายรอตามที่นัวร์ได้ขอเอาไว้อยู่ในขณะนี้

วูมมมม !!! ร่างของปีศาจแปลกๆได้ปรากฏตัวออกมาต่อหน้าทั้งสามพร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้พวกเขาได้ตั้งตัวเลย !!



สตรีฟ คลาวด์ : Counter . . .

ตึง !!! ชายหนุ่มได้ผละตัวออกมาด้านหน้าและใช้ฝ่ามือของเขากำส่วนหัวที่คล้ายๆกับบริเวณใบหน้าของปีศาจด้านหน้าลงก่อนที่จะเหวี่ยงมันลงที่พื้นอย่างรุนแรง !! แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ฆ่าเป้าหมายในทันที

จากสถานการณ์แล้วดูเหมือนว่าศัตรูที่ปรากฏตัวออกมาจะไม่ใช่วิญญาณจากบรรยากาศที่สถานที่ได้เผยออกมาตอนนี้ทำให้คลาวด์สามารถขึงตัวมันคาไว้กับพื้นได้อย่างง่ายดาย


"หว่า สุดยอดเลย" ริเอน่าเห็นระดับฝีมือคลาวด์ที่สูงกว่าตัวเองชัดเจนจนยืนอึ้ง

"รู้สึกว่าเจ้านี่จะไม่เกี่ยวกับแรงกดดันที่ชั้นรู้สึกได้น่ะ"

"................" จู่ๆริเอน่าก็เงียบเสียงแล้วทำท่าคิดอะไรบางอย่าง

'งั้นลองทักทายให้มากขึ้นหน่อยดิ' นัวร์พยายามส่งจิตเข้าไปหาตามทิศที่ส่งแรงกดดันมาด้วยจิตที่เป็นมิตร

"มาคุยกันหน่อยได้ไหม พวกเราไม่ได้มาร้ายน่ะค่ะ ขอร้องล่ะค่ะอย่างน้อยออกมาคุยด้วยกัหน่อยได้ไหมค่ะ" ริเอน่าพยายามตะโกนเรียกเข้าไปเช่นกัน

. . . . บรรยากาศได้เงียบเชียบพลางไม่มีการตอบรับกลับมาแต่อย่างใด รวมทั้งแรงพยาบาทก็ได้กดดันมากขึ้นเรื่อยๆด้วยเช่นกัน แต่หลังจากที่นัวร์สัมผัสได้มากขึ้นแล้วนั้นกลับพบว่าเหมือนมันจะกระจุกอยู่ที่จุดๆหนึ่ง และจุดๆนั้นกำลังใกล้เข้ามายังพวกเขาเรื่อยๆ . . .

กร้อบ !! คลาวด์ได้หักคอของปีศาจในมือของเขาลงอย่างเย็นชาและค่อยๆยืนขึ้นมามองที่ด้านหน้าไปพร้อมๆกับนัวร์อย่างช้าๆ

? ? ? : ไอเจ้าปีศาจพวกนี้ !!! แล้วก็ไอเจ้านักบวชเพื่อนเลิฟ !! ไหนบอกว่าแซ่ฟาดได้หมดทุกตัวไงฟร้า !!



ชายหนุ่มผมขาวคนนึงกำลังวิ่งหนีวิญญาณตนนึงมาทางพวกริเอน่าอย่างทุกลักทุเล โดยดูเหมือนว่าเขาจะกำลังทำการต่อสู้ไปด้วยเช่นกัน !!



วูบบบบบ . . . เสียงแซ่อันทรงพลังของเขาได้ฟาดผ่านตัวิญญาณนั้นไปอย่างรุนแรง !! แต่ทว่าดูเหมือนการโจมตีของเขาไม่ว่ายังไงก็จะไม่โดนตัวของวิญญาณตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย แม้ว่านัวร์จะสามารถสัมผัสพลังอันมหาศาลจากอาวุธของชายหนุ่มคนนั้นได้ก็ตาม . . .

สตรีฟ คลาวด์ : การโจมตีกายภาพไม่น่าจะทำอะไรพวกวิญญาณได้นะ . . .

ชายหนุ่มได้เอ่ยขึ้นเบาๆกับนัวร์พร้อมกับยืนมองสถานการณ์ด้านหน้าอย่างใจเย็น

- ช่วยเหลือวิญญาณตนนั้น
- ช่วยเหลือชายหนุ่มคนนั้น
- ห้ามการต่อสู้ลง
- อื่นๆโปรดระบุ


- ช่วยเหลือชายหนุ่มคนนั้น

"อึ้ก.... นะ น่ากลัวจัง........" ริเอน่าตอนนี้หน้าซีดเผือกและตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก

"เดี๋ยวชั้นจัดการให้ขอยืมใช้ร่างเธอแบบเต็มที่หน่อยน่ะ" นัวร์เข้าร่างริเอน่าพร้อมสู้ทันทีและท่าทางริเอน่าเองก็ยอมแบบว่าง่าย

"คลาวด์ ชั้นว่าเราไปช่วยหมอนั่นดีกว่า ท่าทางวิญญาณนั้นคงไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ล่ะน่ะ ระหว่างต่อสู้ชั้นจะพยายามติดต่อกับไอ้วิญญาณนั่นดู แต่อย่าคาดหวังมากน่ะ" นัวร์อธิบายแนวแผนการให้คลาวด์ก่อนจะวิ่งเข้าไปข้างๆชายหนุ่มปริศนา

"เฮ้ ต้องการให้ช่วยไหม" นัวร์ถามชาวหนุ่มขึ้นโดยไม่ได้นึกเผื่อเรืองที่ตัวเองอยู่ในร่างริเอน่า

"มะ....มาช่วย.....แล้วค่ะ...." ริเอน่าพยายามพูดแต่ก็อยู่ในอาการกลัวอย่างหนักอยู่

'เฮ้ ได้ยินไหม ถ้าได้ยินช่วยตอบด้วย ชั้นอยากพูดคุยด้วยหน่อย' เพราะเห็นว่าระยะใกล้กันอยู่นัวร์จึงพยายามส่งจิตเข้าไปติดต่อกับวิญญาณนั่นดู

สตรีฟ คลาวด์ : Incinerate . . .

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรนัวร์พร้อมกับได้ร่ายเวทย์กรงขังแห่งไฟออกมาเพื่อรบกวนการเคลื่อนไหวของวิญญาณตรงหน้านั่น !!

ฟุ้บบบ !!! กรงขังเพลิงได้ทะลุผ่านร่างของวิญญาณนั้นไปอย่างง่ายดาย . . . ดูเหมือนว่าแม้กระทั้งเวทย์มนต์นั้นก็จะยังไม่ถูกร่างวิญญาณนั่นเลยแม้แต่น้อยเช่นกัน !!

? ? ? : หมอกแดง !! สลายหมอกออกก่อน !!

ชายหนุ่มได้เลิกลักหลบพลางตะโกนบอกพวกริเอน่าและคลาวด์ทันทีที่มีจังหวะ เมื่อได้ยินดังนั้นคลาวด์เองจึงได้ใช้ดาบยักษ์ของเขาปัดแนวขนาบกับตัวิวญญาณนั่นเพื่อพยายามไล่หมอกออกไป !! แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่เพียงพอที่จะโจมตีร่างใต้หมอกนั่น !!

กึดดดด !! ฝ่ามือของวิญญาณตนนั้นได้กดลงที่คอของชายหนุ่มปริศนาอย่างรวดเร็วพร้อมกับค่อยๆยกตัวของชายหนุ่มคนนั้นขึ้นมาอย่างง่ายดายราวกับว่าชายคนนั้นเป็นเพียงแค่ก้อนหินเล็กๆเท่านั้น !!

ฟุ้บบบ !! คลาวด์ได้ลองพยายามดูอีกครั้งนึง แต่ว่าเหมือนมันจะไม่ได้ผลกับพวกวิญญาณเลยแม้แต่น้อย . . .


"อ๊ะ เอ่อ" ริเอน่ายังคงกลวทำอะไรไม่ถูก

"ชิ จะสลายยังไงล่ะเนี่ย" นัวร์คิดหนักอยู่

"ลองก็ลองว่ะ!!!" นัวร์ตั้งท่าขึ้นทันที

Create Light + Control Light

นัวร์สร้างขอบเขตแสงสว่างขึ้นมาแล้วเอาไปครอบรอบตัวของวิญญาณทันที พร้อมกับพยายามไปช่วยชายหนุ่มที่ถูกจับอยู่

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย

แว้บบบ !! ดูเหมือนว่าแสงสว่างนั้นจะไม่ส่งผลต่อหมอกหรือทำความเสียหายใดๆกับวิญญาณเลยแม้แต่น้อย !! แต่ดูเหมือนว่าชั่วจังหวะนั้นก็ทำให้ชายหนุ่มหลุดออกมาได้อย่างน่าแปลกใจเสียแทน

? ? ? : เวลาที่ใช้แสงสว่างใส่ ไอเจ้านี่น่ะมันจะสามารถสัมผัสได้ แต่ว่าถ้ามันยังอยู่ในหมอกแบบนั้นก็โจมตีไม่ได้อยู่ดีนั่นล่ะ

ชายหนุ่มได้หอบแฮกพลางลูบที่สันคอที่เป็นรอยจ้ำนิ้วแดงรอบๆอย่างทรมาณ ดูเหมือนว่าเขาจะติดสภาพ Cursed เข้าให้แล้ว . . .


"ถ้างั้นล่ะก็..." นัวร์พยายามดึงแสงสว่างมาครอบคลุมบริเวณที่ฝั่งตัวเองอยู่

"เท่านี้ก็คงพอขู่ได้นิดหน่อยล่ะน่ะ เฮ้ย ริเอน่า" ตอนนี้ริเอน่าช็อคกับเหตุการณ์จนสลบไปแล้ว

"คลาวด์แล้วก็นายน่ะพอคิดวิธีกำจัดหมอกได้ไหม" หมอกนี่มันอะไรกัน

'เฮ้ ได้ยินไหมโว้ยยยยยยยยยยย คุยหน่อยได้ไหม!!!!!!!' นัวร์พยายามส่งจิตเข้าไปติดต่อหาวิญญาณนั้นให้มากกว่าเดิม แต่ก็ตั้งท่าป้องกันไว้

สตรีฟ คลาวด์ : งั้นฝากด้วยนะ ...

ชายหนุ่มไม่รอช้าพลางตั้งดาบของเขาขึ้นขนานกับพื้นก่อนที่จะฟาดลงพื้นไปอย่างรวดเร็ว !!



Ohgi Cloud's Style !! : Hakugeki !!

ซูมมมม !!! คลื่นดาบได้พุ่งออกไปหาเป้าหมายตามพื้นดินอย่างรวดเร็วและได้หายวับไปยังใต้เท้าของวิญญาณตนนั้น !! ทันใดนั้นเองคลื่นพลังนั้นก็ได้กระจายตัวออกอีกครั้งนึงจากใต้พื้นดินพร้อมกับแรงระเบิดที่ได้กระจายออกเป็นวงกว้าง !! ทำให้แรงดันอากาศจากคลื่นพลังนั้นดันหมอกพวกนั้นออกไปอย่างหมดสิ้น !!


"อืม....อือ.....เอ๊ะ พลังนี่มันอะไรกัน" ริเอน่าที่สัมผัสแรงดันอากาศได้จนตื่นขึ้นมาอีกรอบ

"คลาวด์ใช้ Ohgi กำจัดหมอกให้แล้วริเอน่ารีบโจมตีซ้ำเร็ว!!!!!" นัวร์เห็นว่าจังหวะดีเลยเร่งให้ริเอน่าโจมตี

"ตะ แต่จะใช้อะไรล่ะ" ริเอน่ยังคงมีอาการสับสน

"Ohgi ไงเล่ายัยเซ่อเอ้ย!!!"

"แล้วจะทำยังไงล่ะให้ใช้ได้ล่ะ!!!!! ถ้ารู้ดีนักก็ใช้เองเลยสิ!!!!!" ริเอน่าตะคอกเสียงดังใส่นัวร์ทั้งน้ำตาด้วยความหวาดกลัวกับเหตุการณ์ตอนนี้

"ขะ ขอโทษ เอาล่ะฟังน่ะตั้งสมาธิไว้แล้วดึงพลังออกมาให้ถึงขีดสุดวาดภาพรูปแบบการโจมตีเอาไว้"

'ตั้งสมาธิ ดึงพลังออกมา แล้วสร้างรูปแบบ......ตั้งสมาธิ ดึงพลัง สร้างรูปแบบ' ริเอน่าพยายามตั้งจิตไว้เต็มที่จนพลังเริ่มแผ่ออกมา

"เอาล่ะน่ะค่ะ ขอโทษน่ะค่ะ" ริเอน่ากล่าวขอโทษวิญญาณเบื้องหน้าก่อนเริ่ม Ohgi ทันที

Ohgi Riena's Style !! : Light Pillar

เป็นการเร่งความเร็วจนถึงขีดสุดในชั่วพริบตาแล้วพุ่งเข้าไปโจมตีเป้าหมาย เมื่อโจมตีโดนจะเกิดลำแสงพุ่งออกมาจากใต้ตัวศัตรู แล้วตัวริเอน่าเองจะพุ่งไปเหนือศัตรูแล้วแทงลงมาให้ศัตรูชนกับลำแสงหนักขึ้น พอลำแสงที่พุ่งออกมาใกล้หมดก็พละตัวออกมา เป็นการโจมตีที่เข้าถึงศัตรูได้อย่างรวดเร็วแม้จะอยู่ไกล และสร้างความเสียหายทั้งกายภาพและเวทมนตร์

วูบบบ !! พลังของริเอน่าได้กระจายออกจนเกิดแสงจ้าไปทั่วบริเวณ !! ร่างวิญญาณตรงหน้าที่เด็กสาวซัดดาบใส่นั้นได้ลอยแน่นิ่งอยู่กลางอากาศหลังจากได้รับพลังโจมตีเมื่อครู่นั้นเข้าไปอย่างจัง !!

ฟ้าววว ~ ร่างวิญญาณนั้นได้สลายออกไปรอบด้านและกลายเป็นผีเสื้อสีแดงแทนก่อนที่จะได้กระจายตัวออกไปรอบๆบริเวณอย่างช้าๆ . . .

? ? ? : อั้ก . . . โดนคำสาปดีกว่าคอหลุดล่ะนะ ฮะ ฮะ ฮะ

ชายหนุ่มได้หัวเราะแห้งๆออกมาพร้อมกับนั่งจ๋องลงกับพื้นอย่างโล่งใจ

? ? ? : ขอบคุณที่มาช่วยไว้นะ . . .

ชายหนุ่มได้เอ่ยขอบคุณเด็กสาวออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนพร้อมกับนั่งหอบต่ออีกพักนึง . . .

สตรีฟ คลาวด์ : ทำได้ดีมาก . . .

คลาวด์ได้ยิ้มออกมาเล็กๆและลูบหัวริเอน่าอย่างอ่อนโยนและได้เอ่ยชมเด็กสาว

สตรีฟ คลาวด์ : แต่ว่าวิญญาณตนนั้นคงยังไม่ตายหรอกนะ คิดการเดินทางต่อไปไว้แล้วรึยังล่ะ ?


"หนู.....ทำได้.....สิน่ะ......ค่ะ......" วูบ.... ตุบ... ริเอน่ายิ้มอย่างดีใจก่อนที่จะล้มตัวลงหน้าซุกที่อกคลาวด์ท่าทางริเอน่าจะฝืนความกลัวและฝืนใช้พลังของตัวเองไปมากจนหมดแรงแล้วสลบไป

"โทษทีน่ะคลาวด์ฝากแบกริเอน่าให้หน่อย รอบนี้ยัยนี่ใช้พลังเกินขีดของตัวเองจนชั้นคุมร่างไม่ได้แล้วน่ะ สงสัยต้องกลับแล้วแหะ" แม้ริเอน่าจะสลบแต่ท่าทางนัวร์จะยังสบายดี

"อ้อ แล้วก็นายน่ะจะเอายังไง อ๋อ แล้วก็ชั้นชื่อนัวร์ เป็นวิญญาณผู้พิทักษ์ให้กับยัยเด็กนี่ ริเอน่า" นัวร์ถามชายหนุ่มที่โดนคำสาปไปว่าจะเอาไงต่อ

Social Link 1 : ~ นักล่า(?) ~

เบลมอท ลีออน : ผม เบลมอท ลีออน ผมกำลังตามหาคนรักที่ถูกแวมไพร์ลักพาตัวไปเพื่อช่วยเธออยู่น่ะ แต่ดันหลงเข้ามาที่นี่ซะแทน

ชายหนุ่มได้เกาหัวแก้เก้อพร้อมกับแนะนำตัวเองก่อนีท่เขาจะได้หยิบน้ำมนต์ขึ้นมาชำระล้างคำสาปบนตัวเองและพลิกตัวกลับขึ้นมายืนเหมือนเดิม

เบลมอท ลีออน : งั้นผมขอตัวก่อนล่ะนะ

เขาได้รีบตัดบทบอกลาทั้งสองเสียก่อนที่จะรีบจ้ำอ้าวเผ่นออกไปทันที

หมับ . . . ทางด้านคลาวด์ก็ได้ค่อยๆอุ้มริเอน่าขึ้นมาในอ้อมแขนของเขาก่อนที่จะค่อยๆพาเด็กสาวกลับออกไปยัง T.S. base

~ Day 5 ~

-:- ช่วงเช้า

หลังจากที่ช่วงเวลาได้ผ่านไประยะนึงริเอน่าก็ได้ตื่นขึ้นมาบนที่นอนของตัวเองภายในบ้านที่ฐาน T.S. แต่ถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนั้นจะเหน็ดเหนื่อยยังไงก็ตามวันนี้ริเอน่าก็ยังจะต้องไปที่โรงเรียนอยู่ดี


"อือ เช้าแต่เมื่อไหร่เนี่ย" ริเอน่ายังคงสลึมสลืออยู่แล้วขยับตัวลงจากเตียงและแล้ว แปลบ!!

"อึ้ก ปวดไปทั้งตัวเลยอ่ะ" ทันทีที่ริเอน่าเท้าแตะพื้นและขยับตัวก็รู้สึกปวดกล้ามเนื้อไปทั้งตัว ท่าทางเมื่อคืนเธอจะใช้พลังเยอะไปหน่อย

'ไปโรงเรียนไหวไหม' นัวร์เริ่มเป็นห่วงอาการ

'อือ ก็พอไหว' ริเอน่าเตรียมข้าวกล่องและกระเป๋าพร้อมแล้วเดินออกไปโรงเรียนแบบโซซัดโซเซหน่อยๆ

"งือ ปวดจัง" ริเอน่าพยายามเดินไปโรงเรียนต่อไปแบบช้าๆ

เอี๊ยดดด !! เสียงเบรคจากมอเตอร์ไซค์คันนึงได้ดังขึ้นข้างๆกับริเอน่า เมื่อเธอได้หันมามองนั้นก็พบว่าเจ้าของมอเตอร์ไซค์ก็คือคลาวด์นั่นเอง

สตรีฟ คลาวด์ : ขึ้นมาสิ ...


"เอ๋ เอ่อ ค่ะ" ริเอน่าตกใจเล็กน้อยกับมอเตอร์ไซค์ของคลาวด์ก่อนที่จะขึ้นไปซ้อนท้ายอย่างว่าง่าย

"รบกวนหน่อยน่ะค่ะ" ริเอน่าเกาะคลาวด์ไว้แน่นพอตัวกลัวว่าคลาวด์จะขับซิ่งเลย

เมื่อริเอน่าได้ขึ้นมาแล้วคลาวด์ก็ได้ออกตัวไปอย่างรวดเร็วเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนทันทีเพื่อไม่ให้ริเอน่านั้นไปสาย

-:- ย้ายมายังบริเวณโรงเรียน

สตรีฟ คลาวด์ : ถ้ามีอะไรล่ะก็ โทรเรียกได้นะ ...

ชายหนุ่มได้บอกกับริเอน่าเบาๆเมื่อได้ส่งเด็กสาวลงที่โรงเรียนพร้อมกับได้ให้โทรศัพท์มือถือแปลกๆอีกเครื่องกับเด็กสาวไว้ด้วยเช่นกันก่อนที่จะได้ปลีกตัวออกไป


"ขอบคุณค่ะ" ริเอน่ารับมือถือมาแล้วมองดู

'ใช้เป็นหรือ' นัวร์แหย่เล่น

'เป็นอยู่แล้วน่า' ริเอน่าเถียงทันควัน ก่อนจะเดินตรงไปยังโดโจทันที

"ขออนุญาติค่า" ริเอน่าเปิดประตูอย่างนุ่มนวล

-:- ย้ายมายังโดโจ

-:- พบ Lily saber

ลิลลี่ เซเบอร์ : อรุณสวัสดิ์จ้า มาเช้าเหมือนเดิมเลยนะ

ดูเหมือนว่าโดโจที่ถล่มไปเมื่อวานนี้จะถูกซ่อมแซมจนเสร็จแล้ว !! เซเบอร์เองก็ได้มารอริเอน่าภายด้านในอย่างปกติเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแบบนั้น . . .


เต็ม
โพสต์ 17-5-2012 01:29:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 19-5-2012 22:52



"ถ้าเธอพูดแบบนั้นละก็ . . . ฉันก็พร้อมเสมออยู่แล้วละ รูกะ" เวนโทร่าพูดถึงแม้จะไม่ค่อยมั่นใจในความสามารถของตัวเองก็เถอะ
"ยังไงวันนี้ก็เข้านอนก่อนเถอะ . . . ส่วนฉันจะรอช่วงเวลาDark hourต่อ " เวนโทร่ากล่าว

มินัตสึ รูกะ : ขอบคุณนะ . . .

หญิงสาวได้เอ่ยขอบคุณเวนโทร่าเบาๆก่อนที่จะได้ค่อยๆล้มตัวลงนอนบนเตียงนั่นอย่างช้าๆ

-:- ตัดสู่ช่วง Dark hour

ติ้ดด !! เสียงสัญญาณจากบัตรประจำตัวของเวนโทร่าได้ดังขึ้นพร้อมกับหน้าต่างภารกิจภายในองค์กรณ์ที่ได้ส่งมาให้กับหญิงสาวในวันนี้ก็ได้ปรากฏขึ้นให้เธอได้เลือกทำ

-:- ภารกิจค้นหา : สมาชิก Souji Seko ได้ขอความช่วยเหลืองจากสมาชิกท่านอื่นในองค์กรณ์ในการทำภารกิจค้นหาคนที่หายสาปสูญไปในช่วงเวลานี้

-:- ภารกิจบุกเบิก : บุกเข้าไปยังดันเจี้ยน Noirceur และ ค้นหาส่วนลึกของดันเจี้ยนให้ได้ โดยสามารถขอความช่วยเหลือจากคนในองค์กรณ์ได้


"มาแล้วสินะ ! "เวนโทร่ากล่าวอย่างรีบร้อน
เวนโทร่าส่งข้าวปั้นที่เหลือให้มิวเชสกี้

"ไปกันเถอะมิวเชสกี้ . . . . "เวนโทร่ากล่าวแล้วเดินออกประตูเพื่อไปดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

เลือก -:- ภารกิจบุกเบิก : แบบลุยเดี่ยว

-:- ย้ายมายังดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

เวนโทร่าได้ย้ายเข้ามายังส่วนรอบนอกของดันเจี้ยนกับมิวเชสกี้สองคนทันทีหลังจากที่รับภารกิจมาแล้ว

ฟิ้ววว ~ เสียงลมอ่อนๆพัดเย็นสบายที่ด้านหน้าของดันเจี้ยน ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ค่อยมีมอนสเตอร์เท่าไรนักจึงอาจจะทำให้การสำรวจของเวนโทร่าเป็นไปได้สะดวกขึ้นก็ได้

- เข้าไปยังส่วนกลาง
- เข้าไปยังส่วนลึก !!
- อื่นๆโปรดระบุ


ในเมื่อภารกิจของเราต้องไปส่วนลึกยังไงมันก็ต้องผ่านส่วนกลางเพื่อเข้าไปอยู่แล้วเพราะงั้นแวะส่วนกลางไปเพื่อเช็คแหวนก่อนคนไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง เวนโทร่าคิดเข้าข้างตัวเองแล้วตัดสินใจไปยังส่วยกลางของดันเจี้ยน

-:- Skill Use :: Create Light
เวนโทร่าสร้างแสงขึ้นรอบตัวเพื่อทำให้มองเห็นทางได้ชัดเจนขึ้นและง่ายต่อการสำรวจ

วูบบบบ !! มิติที่ปั่นป่วนแห่งนึงได้เปิดประตูขึ้นอย่างกระทันหันเมื่อเวนโทร่าได้เดินผ่านในจังหวะนั้นเองทำให้หญิงสาวสามารถมองเห็นสถานที่ภายในได้อย่างคร่าวๆ



- เข้าไปยังสถานที่แห่งนั้น
     - จะสูญเสียเครื่องประดับปริศนาไปและไม่สามารถเข้าไปได้อีกในกรณีใดๆก็ตามถ้าเนื้อเรื่องพิเศษไม่สำเร็จ
- เดินผ่านไปก่อนในครั้งนี้
- อื่นๆโปรดระบุ


- เดินผ่านไปก่อนในครั้งนี้
" . . . ! ! ! what the .......!!!!"เวนโทร่าตกใจเมื่อมิติปั่นป่วน
เวนโทร่าตัดสินใจออกห่างจากมิตินั้นไปก่อนในคราวนี้เพราะว่ายังมีภารกิจที่ต้องทำอยู่
เธอเดินต่อไปยังส่วนลึกของดันเจี้ยน โดยคิดในใจว่ารอก่อนเถอะแล้วจะมาล้างแค้น(?)ครั้งนี้แน่!!!!

เวนโทร่าได้เดินผ่านมิติแปลกๆนั่นไป โดยเหมือนว่ามันจะคงอยู่ที่เดิมตรงนั้นเวนโทร่าน่าจะเข้ามายังที่นี่ได้อีกครั้งในโอกาศหน้า

-:- ย้ายมายังส่วนลึกของดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

ดูเหมือนว่าสถานที่ที่เวนโทร่าตั้งใจจะเข้ามานั้นจะไม่ได้อยู่ไกลจากจุดที่เธอได้ทำการสำรวจเมื่อครู่นี้นัก เธอคงจะทำการส่งข้อมูลสถานที่แห่งนี้กลับไปยังฐานและสิ้นสุดภารกิจนี้ได้ในตอนนี้ . . .

- ทำการส่งข้อมูล
- เดินสำรวจก่อน
- อื่นๆโปรดระบุ


- อื่นๆโปรดระบุ ล่ามอน/ตบแย้!!!

หากส่งข้อมูลตอนนี้ก็คงยังไม่ได้ข้อมูลอะไรมากเดินสำรวจหน่อยดีกว่า
เวนโทร่าโทร่าเดินสำรวจไปด้วยในขณะที่หามอนเพื่อสู้ด้วย

ยังไม่ทันที่เวนโทร่าจะได้ก้าวออกไปไกลนัก แผ่นดินที่เธอยืนอยู่นั้นก็ได้สะเทือนขึ้นอย่างเบาบางและได้หนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อหญิงสาวได้หันกลับมาที่ด้านหลังเธอ เธอก็ได้เห็นกับร่างของมังกรโครงกระดูกตัวนึงที่กำลังค่อยๆเดินเข้ามายังเธอและมิวเชสกี้ !!



-:-  Learn skill ::  Light Beam & Control Light & Seeking Sphere & Bonds of light & Shield of light & Night & Create Darkness

ดูเหมือนว่าครั้งนี้เวนโทร่าจะเลิกตกใจแล้วคงเป็นเพราะเธอเจอมาทั้งโครงกระดูก,วิญญาณ,มังกร มาแล้ว . . .
เวนโทร่าหันไปหามิวเชสกี้แล้วชี้ไปทางมังกรโครงกระดูก
เวนโทร่า :: "............................ญาติของเธอหรือเปล่า???"
มิวเชสกี้  :: !!
เวนโทร่า :: "ทำหน้าแบบนั้นงจะไม่ใช่สินะ . . . . แต่จะใช่หรือไม่ก็คงไม่สำคัญหรอกมั้ง "
เวนโทร่าหันหน้ากลับมาทามังกรตัวที่เธอชี้อยู่
"เพราะยังไงมันก็ต้องตาย!! (หรือไม่ก็เกิดใหม่ . . . ) " เวนโทร่ากล่าวอย่างหนักแน่นแล้วเบาตอนท้าย

-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าและมิวเชสกี้ใช้แสงที่อยู่รอบตัวของเธอเพื่อทำให้เกิดเงาแล้วเคลื่อนย้ายไปยังจุดบอดของสายตามังกรตัวนั้น
จากนั้นก็หยุดการสร้างแสงรอบๆตัวเธอ
-:-  Cancel skill :: Create Light
-:-  use skill :: Dragon Roar
บรรยากาศได้เปลี่ยนไปจากบรรยากาศที่มีแต่แสงสว่างก็ถูกปกคลุมด้วยความมืด เวนโทร่าและมิวเชสกี้ค่อยๆลบสัมผัสไปกับบรรยากาศนั้น และคอยเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของมังกรโครงกระดูกนั้นอยู่ในความมืด
-:-  use skill ::  Night & Create Darkness  &  Dark Form & Shadow & Hide Magic

กึกก !! เสียงฝีเท้าของมังกรนั่นเบรคลงจนสถานที่สนั่นไปโดยรอบ รวมทั้งเหมือนว่ามันจะมองไม่เห็นเวนโทร่าอีกด้วย . . . ไม่นานนักมันก็ได้เปลี่ยนจากการหยุดสังเกตุการณ์เป็นการทิ่มซี่กระดูกจากส่วนอกลงบนพื้นที่รอบๆบริเวณเสียแทน !!

หมับ ~ มิวเชสกี้ได้คาบที่ชายกระโปรงของเวนโทร่าและกระตุกเบาๆ ดูเหมือนว่ามันจะพบอะไรบางอย่างนะ

- เฝ้าดูสถานการณ์เบื้องหน้าก่อน
- ไปตามที่มิวเชสกี้พยายามจะบอก
- อื่นๆโปรดระบุ


-:- use skill ::
- Control Light
- Bonds of light
เวนโทร่า :: "มังกรตัวนั้นนะ!! คอยอยู่ตรงนั้นซักแปปนะเดี่ยวมา!!!!"

choose - ไปตามที่มิวเชสกี้พยายามจะบอก
เวนโทร่า :: มีอะไรหรอ??
เธอกล่าวด้วยท่าทางที่สงสัยว่าทำไมมิวเชสกี้ไม่คาบของมาให้เธอเลย . . .

ดูเหมือนว่าพันธนาการแห่งแสงของเวนโทร่าจะยื้อมังกรนั้นไว้ไม่ได้นานนัก !! แต่ว่ามันก็ยังคงมองบริเวณรอบๆที่มืดมิดนี้ไม่เห็นอยู่ดี . . .

ตึงงง . . . พื้นที่ในบริเวณได้สนั่นหวั่นไหวเป็นช่วงๆตลอดเวลา คาดว่าจะเป็นเพราะการเคลื่อนที่ของมังกรขี้ก้างนั่นแน่ๆซึ่งส่งผลให้พื้นที่ใกล้ๆบริเวณมังกรตัวนั้นอาจจะถล่มลงอย่างฉับพลันได้เช่นกัน

-:- พบ ? ? ? [ ? ? ? ]



มิวเชสกี้ได้นำเวนโทร่ามายังจุดเนินสูงที่มองเห็นวิวด้านล่างของสถานที่บางอย่างซึ่งเหมือนว่าจะเป็นสถานที่ที่มังกรตัวนั้นได้ปรากฏตัวออกมานั่นเอง


เวนโทร่า :: Switch type . . .

-:- Skill cancel ::
- Dark Form
- Shadow
- Hide Magic
- Night
- Create Darkness

-:- Use skills ::
- Create Light
- Control Light

รอบตัวของเวนโทร่าเต็มไปด้วยแสงสว่างราวกับประกาศการมาเยือนของตน
หญิงสาวมองไปรอบๆตัว
"นี้เรามาที่รังของมอนสเตอร์หรอเนี่ย . . ."เวนโทร่าพูดด้วยท่าทางกลัวเล็กน้อย
"แต่ช่างเถอะไหนๆก็มาถึงที่แล้วถือว่าเป็นการอัพเวลให้มิวเชสกี้ไปเลยล้วกัน"เวนโทร่าพยายามมองโลกแง่ดี
-:- Use skills :: Dragon Roar
มิวเชสกี้ร้องก้องไปทั่วซากปรักหักพัง ราวกับเป็นการประกาศสงคราม กับสิ่งมีชีวิตรอบๆนั้น

จากสัญญาณแสงสว่างของเวนโทร่าทำให้มังกรกระดูกนั่นได้รีบรุดเข้ามายังเวนโทร่าอย่างรวดเร็วทันที !!! แต่ที่น่าแปลกก็คือจากสถานที่ด้านหน้านั้นไม่ได้มีมอนสเตอร์ใดๆโผล่ออกมาเลย

-:- Use skill :: Catastrophic Light
เวนโทร่าสร้างดาบแสงขึ้นมาที่มือและกำไว้แน่น
-:- Use skill :: Control Light
แสงที่ถูกสร้างภายในอาณาเขตมารวมกับที่ดาบจนเปล่งประกายออกมา
เวนโทร่าตั้งท่าดาบหันไปทางมังกรกระดูกตัวนั้น
และรอการมาของมันอย่างใจเย็น

ความเร็วของมังกรนั่นได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ !! ดูเหมือนว่ามันคงจะหยุดตัวเองไม่อยู่เสียแล้วพร้อมกับได้พุ่งเข้ามาทางเวนโทร่าจนพื้นที่จากสถานที่ใหม่ด้านหลังของหญิงสาวนั้นถึงกับสั่นสะเทือนไปด้วยเช่นกัน !!

เปรี๊ยะ !! มิวเชสกี้ได้พ่นไอเย็นลงไปที่พื้นด้านหน้าของมังกรนั่นเพื่อทำให้พื้นเป็นน้ำแข็งและส่งผลให้มังกรนั่นเสียหลักลง !!


-:- Use skill :: Catastrophic Light + Create Light + Control Light + Light Beam
Excalibur!!!!
ประกายแสงส่องสว่างรอบตัวเวนโทร่าก่อนจะมารวมที่ปลายดาบ
"ตุ้บ!" เวนโทร่าก้าวออกไปข้างหน้าแล้วฟาดดาบลงไปเต็มแรงจนเกิดเป็นลำแสงออกมา
"Ex................calibur!!!!"

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp ปานกลาง

ว้าบบบบ !!! ลำแสงที่เวนโทร่าได้รวบรวมและสร้างขึ้นจากพลังของเธอได้ฟาดผ่ากระดูกซี๋โครงที่ใหญ่ของมังกรตรงหน้าออกไปจนข้างตัวด้านขวาของมันแหว่งออกไปจนเห็นได้ถนัดตาเลยทีเดียว !!

กาซซซซซซซซ !! เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของมันได้กังวาลไปทั่วบริเวณทำให้พื้นที่บริเวณนั้นเริ่มทรุดตัวลงเล็กน้อย รวมทั้งยังมีของเหลวแปลกๆได้ไหลเยิ้มออกมาจากตัวของมันด้วย !!

กึก ... มิวเชสกี้ได้ดึงชายกระโปรงของเวนโทร่าเบาๆและมองไปยังพื้นที่ต่างระดับที่ทรุดตัวลงไปเมื่อครู่นี้ใกล้ๆ ดูเหมือนว่ามิวเชสกี้เองจะรู้ผลของทักษะของมังกรด้วยกันอยู่บ้างนะ !!


เวนโทร่าสังเกตุของเหลวที่ไหลออกมาจากตัวของมังกร
"เลือด ? ? ? ? . . . ไม่สิ! นี้มันไม่น่าจะเป็นเลือดนิ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรมันก็น่าสงสัยเกินไปอยู่ดี แถมมิวเชสกี้ยังทำแบบนั้นด้วย"
-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลื่อนย้ายของเหลวแปลกๆนั้นไปตามเงาของร่องรอยบนพิ้นที่เกิดจากการฟันครั้งที่แล้ว

หลังจากที่เคลื่อนย้ายเธอก็ปาดาบที่เธอถืออยู่ใส่มังกรตัวนั้น
-:-  use skill :: Control Light
ดาบเล่มนั้นสลายกลายเป็นแสงเวนโทร่าควบคุมแสงนั้นให้กลายเป็นก้อน
-:-  use skill :: Seeking Sphere
แสงจากดาบที่อัดแน่นได้ระเบิดใส่มังกรตัวนั้น

เวนโทร่าไม่ปล่อยให้มังกรตัวนั้นได้พัก เธอร่ายสกิลต่อไปในทันที
-:-  use skill ::
- Create Light
- Control Light
- Catastrophic Light
เวนโทร่าสร้างแสงขึ้นมาแล้วรวบรวมและเปลี่ยนรูปเป็นดาบนับร้อยพัน
เวนโทร่า : " Gate of Babyl** "
ดาบเหล่านั้นพุ่งตรงไปยังร่างของมังกรทันที

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp ปานกลาง / ลดลงปานกลาง

ฉัวะะ !! ดาบแห่งแสงจำนวนมากของเวนโทร่าได้พุ่งปักบนตัวของมังกรนั่นอย่างง่ายดายเนื่องจากขนาดตัวของมัน แต่ว่าก็ยังดูเหมือนว่ามังกรนั่นจะยังมีเรี่ยวแรงเหลืออยู่อีกมากมายนัก !! มันได้พยายามรั้งตัวขึ้นมาจากการโจมตีนั่นและได้พยายามจะออกตัววิ่งเข้าใส่เวนโทร่าอีกครั้ง !!

เปรี๊ยะ !! มิวเชสกี้ได้พยายามพ่นไอเย็นแช่ของเหลวประหลาดนั่นไว้รวมทั้งได้แช่แข็งพื้นในด้านที่เท้าข้างนึงของมังกรตัวนั้นได้ยืนหยัดอยู่ด้วยทำให้มันไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ง่ายๆนัก

ตูมมมมมม !!!! แรงระเบิดจากสเฟียร์แห่งแสงที่เวนโทร่าได้สร้างขึ้นได้ทำให้สิ่งเหลวๆที่ออกมาจากตัวมังกรกระดูกนั่นกระจายออกไปๆอย่างสะเปะสะปะ

ซ่าาา !! ของเหลวแปลกๆนั่นได้กระเซ็นเข้ามาโดนยังเสื้อผ้าของเวนโทร่าเล็กน้อย แต่ว่ามันก็ได้กัดเสื้อผ้าของเวนโทร่าจนขาดเป็นรอยไปด้วยเช่นกัน !! ถ้าหากโดนของเหลวประหลาดนั่นเข้าไปโดยตรงมันอาจจะทำให้จุดที่โดนนั้นเกิดพิษก็ได้ !!


-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลื่อนย้ายตัวเองและมิวเชสกี้ออกจากรัศมีการกระจายของ ของเหลว ที่ระเบิดออกมานั้นก่อนที่จะใช้สกิลต่อ
-:-  use skills :: Control Light + Seeking Sphere
ดาบจำนวนมากที่ปักอยู่บนสลายกลายเป็นแสงเวนโทร่าควบคุมแสงเหล่านั้นให้ระเบิดออกซํ้ารอยแผลที่โดนดาบปัก
เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับเสียงประทัด

" . . . . . . รีบๆตายซะทีสิ" เวนโทร่าแอบบ่นกับความอึกของมังกรตัวนั้นขณะที่มองแสงประทัดนั้นจากที่ห่างไกล

-:-  use skills :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light + Seeking Sphere
เวนโทร่ารวบรวมแสงอีกครั้งพร้อมทำท่าราวกับจะปาอะไรไป ทางมังกรกระดูกตัวนั้น
"คงต้องซํ้าอีกสินะไม่งั้นคงไม่ยอมตายง่ายๆ" เมื่อเวนโทร่าพูดจบแสงก็มารวมตัวกันเป็นขีปนาวุธลอยอยู่เหนือมือของเวนโทร่าเล็กน้อย
"ตายๆไปซะทีสิ!!!"เวนโทร่าพูดขณะทำท่าเหมือนปาขีปนาวุธนั้นไปทางมังกรตัวนั้นอย่างสุดแรงแม้มันลอยอยู่เหนือมือของเธอก็ตาม
เธอหวังว่าขีปนาวุธนี้จะปลิดชีพมังกรตัวนั้นลงได้

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย
Mp : เล็กน้อย

ตูมมมมม !!! พลังแห่งแสงสว่างที่ได้ถล่มลงยังจุดหมายได้ทำให้พื้นที่ส่งควัญฟุ้งไปทั่ว !! เสียงกระดูกซี่ที่ได้ตกถล่มกระทบลงสู่พื้นนั้นได้ดังสนั่นและสะเทือนพื้นที่โดยรอบทั้งหมด จนเวนโทร่าสามารถรู้ศึกได้ว่าร่างของมังกรตัวนั้นคงจะแตกเป็นเสี่ยงๆไปแล้ว . . .

ฟ้าววว !! ลมกรรโชกได้พัดผ่านใบหน้าของหญิงสาวไปอย่างรวดเร็ว รวมทั้งร่างของมังกรกระดูกนั่นที่ได้สยายขึ้นจากซากศพของมัน !! ความจริงแล้วร่างกระดูกนั่นคงจะเป็นร่างไหมของมันนั่นเอง !!!



ซูมมม !! กระแสลมบางอย่างได้พัดออกมาอย่างรุนแรงและโจมตีร่างของเวนโทร่าจนเดรสของเธอนั้นถูกสายลมที่คมกริบตัดขาดเป็นทางและบาดลำตัวของหญิงสาวแบบเฉี่ยวๆเท่านั้น


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 17-5-2012 15:49:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 22-5-2012 02:03



" ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ชั้นเป็นคนจากศาสนจักรทางตะวันตก . . . ลัลลาแชร์ กราดิสตี้ ค่ะ "

ลัลทักทายตอบกับชายคนนั้น

" . . . ไม่ทราบว่าที่นี้มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอค่ะ ? "

เธอถามออกไปกับชายหนุ่มคนนั้น เพราะถึงขนาดส่งเอกสารแลกตัวเธอมา ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอย่างแน่นอน..

ชิเอ็น เซรุ : ผม ชิเอ็น เซรุ หนึ่งในสมาชิกของ S.E.E.S. ครับ เนื่องจากตัวตนที่แท้จริงของคุณนั้นได้ถูกปิดบังข้อมูลไว้ทั้งในหน่วยงานของในตัวเมืองและองค์กรณ์ลับต่างๆด้วย ทางหัวหน้าของเราเรานั้นจึงต้องขออนุญาติพูดคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวถึงเรื่องที่เกิดขึ้นน่ะครับ

ชายหนุ่มได้อธิบายขึ้นพร้อมกับได้แสดงตำแหน่งของสถานที่ที่จะทำการหารือกันในบัตรสมาชิกของหญิงสาวพร้อมกับได้เดินนำเธอไป


" เป็นเกียรติอย่างยิ่งค่ะ . . . "

" . . . . . . . . . . "

ลัลกล่าวสั้นๆพร้อมกับเดินตามชายผู้นั้น เพื่อไปหาหัวหน้าของ S.E.E.S. ในขณะที่ อิลมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ..

ไม่นานนักเซรุก็ได้พาลัลลาแชร์มาถึงที่หน้าบ้านพักหลังนึงในองค์กร ซึ่งก็ดูเหมือนๆกับสถานที่ที่อยู่ของคนอื่น ทางด้านเซรุเองนั้นก็ได้ก้มลาลัลลาแชร์เล็กน้อยก่อนที่ด้านหน้าทางเข้าด้วยเช่นกัน ดูเหมือนว่าสมาชิกทั่วๆไปจะไม่ได้รับสิทธิให้พบกับกลุ่มระดับหัวหน้าขององค์กรณ์นี้

เมื่อลัลลาแชร์ได้เข้ามายังด้านในนั้นเธอก็พบว่าบรรยากาศภายในนั้นค่อนข้างคล้ายคลึงกับร้านขายของของชาล้อตเต้เป็นอย่างมาก . . .



? ? ? : เธอน่ะเหรอ ? คนที่โบสถ์ได้ส่งตัวมาน่ะ ?


หลังจากที่เข้ามาภายในบ้านพัก ก็ได้พบกับเด็กสาวในชุดขาวทั้งตัว.. ตัวของเธอที่ว่าเล็กแล้ว เด็กสาวคนนี้กลับตัวเล็กยิ่งกว่าเธอเสียอีก

" ศาสนจักรแห่งอังกฤษค่ะ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบ . . . "

ลัลจับชายกระโปรงขึ้นแล้วก้มตัวอย่างสุภาพที่สุด.. ก่อนที่จะช้อนตามองเด็กสาวตรงหน้าแล้วพูดต่อว่า

" ผู้บริหารระดับสูงของ 1 ในสามองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด.. ท่านวิคตอริ เดอ บลัวส์ "

เธอไม่รู้ว่าคนข้างหน้ามีปฏิกิริยายังไง ลัลทำเพียงแค่ก้มหัวอยู่เช่นนั้น

ความจริงเธอเองก็ไม่ได้ออกจากศาสนจักรมาเปล่าๆเช่นกัน เธอค้นหาข้อมูลของ S.E.E.S มาไม่น้อย นับตั้งแต่จดหมายฉบับนั้น
(จดหมายแนะนำตัวตอนแรก)ถูกส่งมาโดย " ระบุชื่อจริง " ของเธอที่แม้แต่ศาสนจักรอังกฤษ หรือท่านมารีเอง ก็ยังไม่รู้นั้น...
ได้ส่งมาที่ตัวของเธอโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลหรือความสามารถในอดีดของเธอ ซึ่งข้อมูลเหล่านั้นถ้าไม่จับเธอมาเค้นถาม
ข้อมูลด้วยตัวเอง ก็คงจะไม่มีใครรู้แน่นอน..

ลัลลาแชร์ กราดิสตี้ หรือ วัจนแห่งความมืด เสียงเพรียกแห่งมารร้าย ปิศาจในคนโท Doll master..
ฉายาทั้งหมดในอดีดที่สูญสิ้นไปแล้วตามกาลเวลานั้น ถูกองค์กรแห่งนี้รู้อย่างง่ายดาย..

ส่วนข้อมูลที่เธอพอจะหาได้เกี่ยวกับ S.E.E.S. ก็มีเรื่องสัมเพระจนถึงข้อมูลระดับสูงที่ศาสนจักรช่วยสืบให้
แต่ก็ได้แค่เพียงแค่รายชื่อของแต่ละคนในองค์กรเท่านั้น ข้อมูลลึกๆยังถูกปิดไว้อย่างแน่นหนา

แม้จะยังตัดสินไม่ได้ว่าใช่ แต่ถ้าเกิดว่าคนตรงหน้าเธอตอนนี้เป็นคนส่งข้อมูลนั้นมา คนๆนี้ถ้าไม่เรียกว่าเก่งมาก ก็นับว่าปิศาจดีๆนี่เอง

" . . . . . . . . . "

" คนนี้แน่เหรอ ลัล? หนูดูยังไงก็เด็กชัดๆ "

ลัลยังคงก้มหัวอยู่อย่างนั้น ในขณะที่อิลกำลังประเมินเด็กสาวตรงหน้า ที่แม้จะดูเหมือนเด็กแต่ก็แฝงไปด้วยอำนาจแบบผู้ใหญ่

" ไม่รู้สิจ๊ะ "

" . . อ้าว ไหงงั้นละค้า ? "

" ออร่า มันบอกน่ะ "

เธออธิบายคำพูดที่น้องของเธอไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่อิลก็เงียบลงไปอีกครั้งในขณะที่ลัลรอท่าทีของเด็กสาวตรงหน้า

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : เกรงใจไปแล้ว ทางนี้ต่างหากที่ต้องขอรบกวนน่ะ

เด็กสาวได้พูดขึ้นด้วยเสียงเรียบๆพร้อมกับสูบไปป์ระหว่างคุยด้วยอีกเช่นกัน

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ถ้าไม่ว่าอะไรเราจะขอตัดเข้าสู้เรื่องหลักก่อนแล้วกันนะ

เธอได้รีบตัดบทพลางผายมือเชิญลัลลาแชร์ให้นั่งที่โซฟาด้านตรงข้ามกับเธอเสียก่อนและได้เริ่มอธิบายถึงจดหมายที่ได้ส่งไปให้กับหญิงสาว

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ถ้ามีคำถามอะไรรบกวนถามซะตั้งแต่ตอนนี้เลยแล้วกันนะ เพราะว่าเราอาจจะไม่อยู่ที่ฐานบ่อยนัก

วิคตอริได้ตัดบทออกเสียหน่อยก่อนที่จะได้เริ่มหารือเรื่องเหตุการณ์ในครั้งนี้ขึ้นจริงๆ

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ความจริงอย่างแรกที่เรารู้ก็คือภายในองค์กรณ์นี้ยังมีความลับที่หัวหน้าสูงสุดขององค์กรณ์เท่านั้นปิดเอาไว้อยู่ซึ่งเกี่ยวกับมิติแห่งรัตติกาลนี้ด้วยเช่นกันน่ะ แต่ที่ร้ายแรงที่สุดคือ S.E.E.S. มีส่วนเกี่ยวข้องค่อนข้างมากกับการกำเนิดตัวของมิตินี้

เด็กสาวได้บอกเรื่องบางอย่างภายในองค์กรณ์กับลัลลาแชร์ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องดังกล่าวจะไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องการมาของลัลลาแชร์เท่าไรนัก ในตอนนี้ . . .

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : แต่ถึงอย่างนั้นเราเองก็ยังไม่มีหลักฐานหรือสิ่งที่จะพิสูจน์ได้หรอก แต่เราก็คงจะไม่ได้เรียกตัวของคุณมาเพื่อเรื่องแค่นี้หรอกนะ

เธอได้หยุดพูดลงเล็กน้อยพร้อมกับได้แสดงพื้นที่บางอย่างให้ลัลลาแชร์ได้เห็นซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นกระแสมิติบางอย่างที่ไหลผ่านยังจุดของเมืองแห่งนี้

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ช่วงเวลาที่บิดเบือนนี้มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ชาโดว์ อาศัยอยู่ในนั้น และ ชาโดว์ เองก็จะสามารถเพิ่มจำนวนประชากรของตัวเองได้จากความมืดมิดในจิตใจของมนุษย์ ซึ่งไม่ใช่แค่เมืองแห่งนี้เท่านั้น แต่ถ้าเราไม่หยุดยั้งมันไว้ตั้งแต่ตอนนี้ล่ะก็ประชากรมนุษย์จะกลายเป็นชาโดว์กันหมดอย่างแน่นอน . . .

- ถามเกี่ยวกับข้อมูลมิติ Dark hour
- ถามเกี่ยวกับ ชาโดว์
- ถามเกี่ยวกับองค์กรณ์ S.E.E.S.
- ถามเกี่ยวกับองค์กรณ์อื่นๆ
- ถามเกี่ยวกับตัวเมืองอื่นในระแวก
- อื่นๆโปรดระบุ


[ 1 ]

" เอ่อ.. "

" สิ่งที่เรียกว่า Dark hour มันคืออะไรกันแน่เหรอค่ะ "

ลัลยกมือแล้วถามออกไป

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : เราเองก็รู้แค่ว่ามันคือมิติจากโลกแห่งนึงที่ได้เชื่อมต่อมายังโลกแห่งนี้น่ะ โดยรวมทั้งพลังของมิติ Dark hour จะเพิ่มขึ้นจากจิตใจด้านลบของมนุษย์เราๆนี่เอง และ ยังสามารถดึงดูดมนุษย์บางกลุ่มที่ได้พ่ายแพ้ต่อความมืดภายในจิตใจของตัวเองด้วย

วิคตอริได้อธิบายลัลลาแชร์แบบพอสังเขป พลางได้มองไปยังนาฬิกาพ้อกเก้ตในกระเป๋าของเธอก่อนที่จะค่อยๆเก็บลงอย่างช้าๆ ดูเหมือนว่าลัลลาแชร์คงจะสามารถถามเธอได้อีกคำถามเท่านั้นนะ


" .... ถ้าเช่นนั้น "

" ชาโดว์. . ก็คือ มนุษย์ งั้นเหรอค่ะ? "

ลัลเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนที่จะถามเธออีกคำถาม

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ทั้งใช่และไม่ใช่น่ะ . . .

เด็กสาวได้ตอบเว้นช่วงสั้นๆพร้อมกับสูบไปป์ของเธอช้าๆก่อนที่จะเริ่มอธิบายคำถามนั้นกับลัลลาแชร์

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : จริงอยู่ว่าชาโดว์เกิดขึ้นได้จากมนุษย์ที่ถูกความมืดมิดในจิตใจกลืนกิน แต่ว่าชาโดว์ที่ปรากฏตัวออกมาครั้งแรกพร้อมๆกับช่วงเวลาที่มิตินั่นปรากฏขึ้นนั้น ไม่ใช่มนุษย์ ซึ่งทางเราเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบไหนน่ะ

วิคติรอได้อธิบายถึงความเป็นไปได้และชาโดว์พวกแรกที่ปรากฏตัวขึ้นในเมืองแห่งนี้

บลัวส์ เดอ วิคตอริ : ลองไปดูด้วยตัวเองสิ ตำแหน่งสมาชิกของเธอค่อนข้างสูงกว่าคนอื่นอยู่ระดับนึงนะ คงจะมีอิสระในการทำอะไรๆหลายๆอย่างล่ะ

เธอได้บอกทิ้งท้ายกับลัลลาแชร์ก่อนที่จะได้ค่อยๆลุกขึ้นและเดินออกไป


ลัลและอิล มองเด็กสาวคนนั้นจนเธอออกไปจากห้อง จากนั้นเธอจึงเดินตามออกไปข้างนอก

-:- Dark hour (เขตเมือง)

" กำ ~~~~ กวมมมม ~~~ ที่สุดเลย !!! "

อิลบ่นขณะที่ออกมาจากเขต S.E.E.S. ได้สักพักแล้ว

" หมายถึงอะไรเหรอจ๊ะ ? "

' ก็เด็กคนนั้น น่ะสิ เรียกลัลมาแท้ๆ แต่อธิบายแค่นิดหน่อย ก็ไปซะงั้น ! '

" อิล เห็นแบบนั้นแต่เค้าเป็นคนระดับสูงนะ แค่หาเวลาว่างมาคุยกับพี่ก็แทบจะไม่มีแล้วละ "

" พี่ก็เป็นซะแบบนี้สิ ถึงได้ขาดทุน ถ้าเป็นหนูนะ จะจับตัวไว้พูดจนกว่าจะเคลียร์ไปเลย !! "

ลัลนึกขำ กับคำพูดล้อเล่นของน้องของเธอ ถ้าเป็นอิลคงทำอย่างว่าแน่ๆ .. สักพักเธอก็กลับมาครุ่นคิดอีกครั้ง

" . . . . . "

' สิ่งที่เป็นทั้งมนุษย์และไม่ใช่มนุษย์..งั้นเหรอ '

" ..พี่ค่ะ ? "

เมื่อถูกน้องสาวเรียก เธอจึงหันกลับมาคุยอีกครั้ง

" จ๊ะ ? มีอะไรหรือ "

" หรือว่า.. พี่จะกังวลว่า พวกนั้นมี [วิญญาณ] หรือเปล่าเหรอค่ะ? "

" . . . . ไม่รู้สิจ๊ะ "

" เราจะยังไม่รู้อะไร จนกว่าจะได้พิสูจน์ด้วยตาตัวเองละนะ..อิล "

เธอพูด หลังจากนั้นก็เดินต่อไปในเมืองที่บรรยากาศสงบผิดกับตอนที่เธอมากับคิริเป็นปลิดทิ้ง

-:- ย้ายมายังตัวเมือง

บรรยากาศที่เงียบสงัดรวมทั้งรอยเลือดแห้งๆสีดำสนิทที่คาตามทางเดินและบรรยากาศสลัวๆชวนน่าขนลุกได้ปรากฏขึ้นให้เห็นต่อหน้าของหญิงสาว

-:- พบ Kaizoku Jakku

? ? ? : ออกมาหาสมบัติงั้นรึ ?

ชายหนุ่มคนนึงในลักษณะคล้ายๆกับโจรสลัดพร้อมกับนกแก้วคู่ใจหนึ่งตัวบนบ่าของเขาได้ปราฏตัวขึ้นที่ตึกด้านข้างของลัลลาแชร์พร้อมกับทักหญิงสาวขึ้นอย่างกระทันหันในความมืดมิด


หลังจากที่มีเสียงๆนึงดังขึ้นมาในความมืดมิด ลัลลาแชร์จึงหันไปหาต้นเสียงก็พบว่าเป็นชายในชุดเหมือนหัวหน้าโจรสลัด..
หากแต่ถ้าสังเกตดีๆ เคร้าโครงหน้าของคนๆนี้ไม่ได้ละม้ายคล้ายโจรสลัดแบบที่เห็นในหนังเลยแม้แต่น้อย
ออกจะคล้ายหนุ่มวัยกลางคนเสียมากกว่า

" . . . . ก็คงจะเป็นอะไรที่คล้ายๆกัน "

" บางที . . . ชั้นอาจจะกำลังหา [สมบัติ] อยู่ก็ได้นะค่ะ "

ลัลยิ้มเล็กน้อยแล้วหันไปทางต้นเสียง แม้จะพอมองเห็นโครงหน้าอยู่บ้าง แต่มันก็มืดเกินกว่าจะระบุตัวตนของชายหนุ่มคนนี้

" แล้วคุณละค่ะ? กำลังหา [สมบัติ] อยู่หรือเปล่า "

ชายหนุ่มได้กระโดดลงมายืนข้างๆลัลลาแชร์อย่างช้าๆพร้อมกับเช้คแฮนด์ของหญิงสาวขึ้นก่อนทันที

? ? ? : ถ้างั้นก็คงไปด้วยกันได้ล่ะนะ ว่าไงล่ะ ?

ชายหนุ่มได้เอ่ยชวนลัลลาแชร์ขึ้นพร้อมกับหันกลับไปมองภายในตัวเมืองขึ้น


" . . . . . . . . . . "

ลัลมองมือนั้นอย่างชั่งใจก่อนที่จะยิ้มที่มุมปากแล้วยื่นมือออกไปบ้าง

" ในเมื่อเรามีเป้าหมายเหมือนกันนี่ค่ะ "

" ขออภัยที่แนะนำตัวช้า ชั้นชื่อลัลลาแชร์ค่ะ "

ลัลแนะนำตัวกับชายแปลกหน้า จากนั้นจึงก้มหัวให้เค้าเล็กน้อย

Social Link 1 : ~ สมบัติ ~

ไคโซคุ แจ้ค : ไคโซคุ แจ้ค ชื่อของเรา

ชายหนุ่มยิ้มติดเก๊กพลางแนะนำตัวเองบ้างเช่นกัน

ไคโซคุ แจ้ค : ถ้างั้นผมให้สุภาพสตรีก่อนแล้วกันนะ ผมจะตามช่วยเหลือคุณในค่ำคืนนี้จนกว่าคุณจะได้สมบัติชิ้นแรก

เขาได้ขยิบตาข้างนึงก่อนที่จะถือวิสาสะหอมที่หลังมือของลัลลาแชร์บางๆ


" ฮึ ฮึ ถ้าเช่นนั้นคงต้องขอรบกวนแล้วสินะค่ะ "

" . . . . . . . . . . "

ลัลหัวเราะเบาๆ กับท่าทีของชายหนุ่มคนนี้ ในขณะที่อิลกำลังระวังเต็มที่เพราะพี่เธอชอบคุยกับคนแปลกหน้าเหมือนเป็นเพื่อนสนิทอยู่เรื่อย
แต่ความจริงลัล รู้อยู่แล้วว่าชายคนนี้ไม่ได้มีจิตสังหารแม้แต่น้อย และเธอมั่นใจว่า คนที่มาอยู่ใน Dark hour เวลานี้ ต้องเป็นคนจากองค์กร
สักองค์กรแน่นอน

" จะว่าไป คุณไคโซคุอาศัยอยู่ แถวนี้อย่างนั้นเหรอค่ะ ? "

ลัลถามออกไปขณะกำลังเดินตามชายหนุ่มออกไปจนถึงเขตสุสานเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

-:- ย้ายมายังเขตุสุสาน

ไคโซคุ แจ้ค : ปล่าวหรอก เราเองอยู่ที่อพาตเมนท์ที่พักของ N.O. น่ะ แต่เราไม่ขึ้นต่อใครหรอกนะ เราสนใจแต่สมบัติเท่านั้นล่ะ

ชายหนุ่มได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับได้จับแขนของลัลลาแชร์ดึงไว้เบาๆพร้อมกับมองไปที่ด้านหน้าภายในสุสานแห่งนี้

ฟุ้บ !! ไม่นานนักร่างกระดูกปริศนาก็ได้ผุดออกมาจากหลุมศพต่างๆนั่นอย่างรวดเร็ว และ มีจำนวนมาก !! ซึ่งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะจับสัมผัสของพวกมันได้ตั้งแต่แรกแล้ว !!



จำนวน 10 ตัว

-:- พบ Shinigami Momo

แว้บ !! ร่างของยมทูติขาวได้ปรากฏตัวขึ้นในเหตุการณ์อย่างรวดเร็วพร้อมกับเคียวรูปร่างประหลาดในมือของเธอ ดูเหมือนว่าทั้งสามจะอยู่ในสภานการณ์ที่ต้องให้ความช่วยเหลือกันนะ


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 18-5-2012 04:16:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 22-5-2012 04:49



" โอ้ววว ทุกคน !!~ ชั้น EurekaGLWorld ล่ะ !!! ยินดีที่ได้รู้จัก !!!!! "

เขาเริ่มตะโกนพูดคุยกับคนดูเบื้องล่างเวที

" วันนี้ชั้นได้มาทํางานพิเศษที่สตูดิโอนี้ครั้งแรกล่ะ !!!! เพราะฉะนั้น ชั้นจะจัดโชว์สุดพิเศษให้เอง !!! "

เอาล่ะนะ !!!!!

" Koi o hajimeyou !!! "

หลังจากที่การแสดงเปิดตัวของยูเรก้าได้จบลงนั้น เสียงปรบมือก็ได้ดังขึ้นจากเบาๆเป็นดังกังวาลไปทั่วสตูดิโอ ดูเหมือนว่าการแสดงของเขาจะประสบความสำเร็จในครั้งแรกและผ่านไปได้ด้วยดี

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มจากการทำงานที่สตูดิโอ
Charm : 5 / 50 // A > Ex
Expression : 5 / 35 // B > A

ดูเหมือนว่าน่าจะมีคนรู้จักยูเรก้าเพิ่มขึ้นบ้างเล็กน้อยในเร็วๆนี้ ถ้าเขายังคงพยายามต่อไปล่ะก็อาจจะมีอะไรอะไรเกิดขึ้นเร็วๆนี้ก็เป็นได้ . . .

Social Link 2 : ~ เสียงดนตรี ~

หลังจากการแสดงเปิดตัวของเขาได้จบลงนั้นที่ด้านล่างชายหนุ่มก็ได้มองเห็นยามิที่ได้ส่งยิ้มและปรบมือให้กับเขาพร้อมกับเบนโตะอีกชุดนึงที่กำลังรอชายหนุ่มอยู่นั่นเอง


เขาเดินลงไปหายามิที่รออยู่ด้านล่างเวที

" ขอบใจมาก กําลังรู้สึกหิวพอดีเลย "

เขาพูดกับเธอเหมือนเบนโตะที่เธอหิ้วมา จะเป็นของตัวเองยังไงอย่างงั้น

เครเซนท์ ยามิ : ดีกว่าเมื่อเช้าอีกนะเนี่ย ~

หญิงสาวได้เอ่ยชมยูเรก้าก่อนที่จะค่อยๆส่งตะเกียบให้กับเขา



เครเซนท์ ยามิ : อย่างนี้ต้องรีบขอลายเซ็นไว้ก่อนที่จะเป็นไอดอลตัวจริงแล้วสิเนี่ย


ยูเรก้ารับตะเกียบและเบนโตะไว้ก่อนที่จะค่อย ๆ เปิดมันออกมา

" แหม ~ ทําตัวเป็นห่างเหินกันไปได้ ถ้าเป็นเธอล่ะก็ชั้นเซ็นให้เมื่อไหร่ก็ได้ ~ "

เขาเริ่มคีบอาหารขึ้นมาทาน

" โห ไอนี้อร่อยแฮะ ~ "

เครเซนท์ ยามิ : รสชาติอาหารหลังจากเสร็จงานแล้วมันอร่อยที่สุดเลยเนอะ

หญิงสาวได้ชวนยูเรก้าคุยพลางหยิบอาหารในเบนโตะชายหนุ่มมากินด้วยเช่นกันด้วย

ระหว่างที่ยูเรก้าและยามิกำลังนั่งทานอาหารกันอยู่นั่นเองเจ้าของสตูดิโอก็ได้เดินออกมาจากด้านหลังของเวทีและเข้ามาหายูเรก้า

? ? ? : เหมือนว่าการเปิดตัวครั้งแรกจะไปได้สวยเลยนะ

เขาได้ตบบ่ายูเรก้าเบาๆพร้อมกับได้ให้ค่าจ้างชายหนุ่มของวันนี้พร้อมๆกันเลย

? ? ? : ถ้างั้นครั้งหน้าฝากงานดีๆต่อด้วยแล้วกันนะ !!


" แน่นอนอยู่แล้ว !!! "

เขาตอบเจ้าของร้านไปอย่างขึงขัง

" กลับบ้านกันเถอะ... ยามิ "

เมื่อทานเบนโตะจนเสร็จ ผมก็ชวนเธอกลับบ้าน

เครเซนท์ ยามิ : อื้อ !!

หญิงสาวได้ตอบยูเรก้าก่อนที่จะได้เก็บกล่องเบนโตะและเดินนำออกไปก่อนทันที

-:- บริเวณทางเดินกลับ

แว้บบบ !! ดูเหมือนว่ามิตินั่นจะตามรังควาญยูเรก้าอีกคราแล้วหลังจากที่ได้หายห่างไปนาน

- ต่อต้านการย้ายมิติ
- เข้าไปยังมิตินั้น
- อื่นๆโปรดระบุ


" ยามิ มิตินั้น... ไปกันเถอะ !!! "

ใช่แล้วล่ะ หากมีมนุษย์หลงเข้าไปล่ะก็คงแย่แน่...

ชั้นต้องช่วยทั้งสองฝ่ายให้ได้... !!

เครเซนท์ ยามิ : เห ? เพิ่งจะบ่นๆว่าอยากออกจากมิตินั่นอยู่เลยไม่ใช่เหรอ

หญิงสาวได้แซวขึ้นเบาๆพร้อมกับได้ตามยูเรก้าเข้าไปยังด้านใน

-:- ตัดสู่ช่วง Dark hour

แว้บบ !! ทันทีที่เข้ามายังมิติแห่งนี้ย฿เรก้าก็ได้พบกับบอลสีดำนั่นอีกครั้งนึงและภารกิจใหม่ที่มันได้ฉายขึ้นพร้อมมอบให้กับยูเรก้าทำในครั้งนี้

" Player : Eureka GL world
   Score : 30
   ถ้าคุณอยากเป็นอิสระจากการต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุดนี้ล่ะก็คุณจะต้องเก็บคะแนนให้ครบ 100 คะแนน เพื่อที่จะได้อิสระจากช่วงเวลาพิศวง เป้าหมายของคุณวันนี้คือ



โดยมี 50 คะแนนให้คุณถ้าสามารถปราบมันลงได้ มีเวลาในการทำภาคกิจ 1 ชั่วโมงเท่านั้น ถ้าคุณทำภารกิจพลาดล่ะก็คะแนนทั้งหมดจะกลับมาเป็น 0 ใหม่ทันที และคุณก็จะต้องต่อสู้ในช่วงเวลานี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะตายเสียเอง "

เมื่อรายงานจบแล้วเครื่องจักรนั่นก็ได้เงียบไปพร้อมกับขึ้นหน้าต่างแสดงจับเวลาขึ้นมาแทน


ใครจะไปสนเล่า ! ชั้นน่ะ... จะหยุดการต่อสู้บ้า ๆ นิไปเรื่อย ๆ แต้มบ้าอะไรนั้นน่ะ... ชั้นไม่ต้องการหรอก !!!

" ไปกันเถอะยามิ.. ไม่เธอคนนั้นภาพนนี้อาจกําลังถูกโจมตีอยู่ก็เป็นได้ !!? "

เขารีบออกเดินทางเพื่อตามหาคนในรูปทันที โดยไม่ค่อยรีรออะไรสักเท่าไหร่นัก

ก่อนที่จะสะกิดใจขึ้นมา

" นิ ยามิ.. เธอรู้จักคนในรูปนั้นรึเปล่า ? "

เครเซนท์ ยามิ : รู้สิ !! แต่ไม่รู้ประวัติความเป็นมาหรอกนะ เรารู้แค่ว่าเธอเป็นเคียวบิ รวมทั้งยังเป็นทูติอาคาร์น่าแห่งดวงอาทิตย์ด้วย

เครเซนท์ได้อธิบายขึ้นขณะที่ทั้งคู่กำลังรุดหน้าไปยังที่เกิดเหตุ แต่จากที่หญิงสาวได้อธิบายแล้วงานนี้คงจะหินกว่าครั้งที่แล้วแน่ๆ

ไม่นานนักยูเรก้าก็จับสัมผัสกระแสของการต่อสู้ได้ไม่ไกลจากตัวเขานัก ซึ่งดูเหมือนว่าหญิงสาวผมแดงคนก่อนหน้านี้จะอยู่แถวๆนี้ด้วยเช่นกัน

ฟ้าวววววว !! ดาบคาตานะเล่มคุ้นตาได้กระเด็นผ่านหน้าของยูเรก้าไปอย่างรวดเร็วจนเกือบจะโดนชายหนุ่มเข้าให้ พร้อมกับภาพเบื้องหน้าที่กลายเป็นทะเลเพลิงไปเสียแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเคียวบิที่เครเซนท์ได้เอ่ยถึงนั้นไม่ได้มีรอยขีดข่วนใดๆบนร่างกายเลยแม้แต่น้อย รวมทั้งทางด้านของหญิงสาวผมแดงที่ได้ทรุดเข่าลงตรงหน้าของเคียวบิด้วยเลือดที่โชกไปทั่วทั้งร่าง


" ยัยผมแดง !!! "

ยูเรก้าพุ่งไปยืนอยู่หน้ายัยหัวแดงที่เขาจําชื่อไม่ได้ จากนั้นเขาจึงต่อยพื้นทําให้เกิดควันจากแรงกระแทก

เพื่อขัดการมองเห็นของเคียวบิ ยูเรก้ายืมอุ้มยัยหัวแดงกระโจนออกห่างจากเคียวบิทันที

" เฮ้ย ยัยหัวแดง ไหวไหม !!!? "

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ฟุ้บบบ !! ควัญที่เกิดขึ้นได้กระจายออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับแสงสะท้อนของพลังบางอย่างที่รุนแรงจนกระทั่งแค่การเล็งเป้าหมายก็ทำให้เกิดปฏิกริยาหักเหของแสงนำมาก่อนแล้ว !!

เคียวบิ (?) : Devastation !!

เปลวไฟได้ระอุออกตามลำแสงอย่างช้าๆก่อนที่จะเกิดการระเบิดออกอย่างรุนแรง !!!

เครเซนท์ ยามิ : Dark !!

เครเซนท์ได้รีบวิ่งเข้ามายังจุดที่ยูเรก้ายืนอยู่พร้อมกับได้กางโล่แห่งความมืดของเธอออกอย่างรวดเร็วและได้สะท้อนพลังบางส่วนนั่นกลับไป !! แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่พอที่จะต้านพลังดังกล่าวได้มากนัก !!

หลังจากที่แรงระเบิดได้หายไปจนสนิทแล้วหญิงสาวก็ได้กุมมือของตนลงพร้อมกับแผลไหม้ที่เกือบจะสลายหนังบนตัวของเธอออกไปได้อย่างง่ายๆเลยทีเดียว

เครเซนท์ ยามิ : แบบนี้ . . . แย่แน่ๆ

หญิงสาวได้กัดเสื้อตัวเองออกและพันแผลไว้ก่อนที่จะได้เปลี่ยนเคียวของเธอเป็นหุ่นยมทูติตัวที่ยูเรก้าเคยเห็นพร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีระยะประชิดเพื่อถ่วงเวลาให้ยูเรก้าทันที !!

ทางด้านหญิงสาวผมแดงที่ยูเรก้าได้ช่วยไว้ก็ได้ค่อยๆพยายามเงยขึ้นมองชายหนุ่ม

เคียวกะ ชานะ : นายอีกแล้วเหรอ ?!

หญิงสาวได้รีบสะบัดตัวหลบลงมาและพยายามยืนขึ้นด้วยตัวเองอย่างช้าๆที่ด้านหน้ายูเรก้าก่อนที่จะได้สร้างดาบคาตานะขึ้นมาใหม่ด้วยเปลวเพลิงที่เหลืออยู่อันน้อยนิดของเธอ

เคียวกะ ชานะ : ชั้นคนเดียวก็ไหวหรอกน่า . . .

เธอได้บ่นออกมาเบาๆก่อนที่จะทรุดเข่าลงไปกับพื้นอีกครั้งนึงจากอารการบาดเจ็บ

เคร้งงงงง !!! เสียงกระดูกและเคียวเหล็กได้กระทบฟาดพื้นและกระจายออกไปอย่างรวดเร็วจนเศษเล็กเศษน้อยได้กระเด็นกลับมาทางพวกยูเรก้าพร้อมกับเปลวเพลิงที่ได้ร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ

เครเซนท์ ยามิ : เจ้าไอดอล !!


" ยัยบ้าเอย !!!

เขารีบพุ่งตัวไปอุ้มเคียวกะอย่างรวดเร็วพร้อมหลบเศษเหล็กที่พุ่งมาหาตัวเขา

" ยามิ !!!!!!!!!! เดี๋ยวชั้นจะไปช่วยเดี๋ยวนี้ล่ะ !!!!!! "

ยูเรก้ารีบพาเตียวกะไปวางไว้ในที่ที่เขาคิดว่าปลอดภัยที่สุดอย่างนุ่มนวล

" อย่าทําอะไรบ้า ๆ ล่ะ ยัยหัวแดง "

เขาพูดกับเคียวกะเล็กน้อยก่อนที่จะพุ่งเข้าไปหายามิอย่างรวดเร็ว

" ทูติอาคาร์น่าแห่งดวงอาทิตย์ ชั้นรู้ว่าเธอเข้าใจที่ชั้นพูด หยุดการต่อสู้ไว้เท่านี้เถอะ !!!! "

เครเซนท์ ยามิ : เอ๋ !!!!!!!!!!!!!!!

ยามิได้รีบเปลี่ยนพลังความมืดที่เธอรวบรวมไว้เป็นโล่ป้องกันทั้งสองแทนพร้อมกับรอดูสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างเงียบๆ

ฟ้าว ~ เสียงเปลวเพลิงที่เกิดขึ้นรอบๆนั้นได้สลายออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนกับว่ามันเป็นแค่ลมเท่านั้น ดูเหมือนว่าจริงๆแล้วเธอเองคงจะไม่ได้ต้องการทำการต่อสู้ด้วยเท่าไรนัก

เคียวบิ (?) : ต้องการอะไร ?


" ชั้น EurekaGLWorld เป็นไอดอลล่ะ !!! "

ยูเรก้าแนะนําตัวเองอย่างกึกก้อง สําหรับเขาคงคิดว่ามันเป็นมารยาทที่ดีก่อนที่จะคุยอะไรกัน

" ชั้นน่ะไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น แต่มีลูกบอลสีดําลูกนึงสั่งให้มากําจัดเธอ แน่นอนผู้หญิงผมแดงคนนั้นก็ได้รับมาเช่นกัน

เพราะงั้นอย่าโกรธเธอเลย ลูกบอลนั้นหากไม่รวบรวมคะแนนจากที่กําจัดพวกเธอล่ะก็ มันจะไม่ปล่อยเรามีอิสระ

จะต้องต่อสู้ไปเรื่อย ๆ เพราะงั้น... ยกโทษให้เธอด้วย !! "

ดวงตาของเขาลุกเป็นไฟ ไม่แพ้เพลิงที่ตัวของอาคาร์น่าเคียวบิ ปล่อยออกมาเลย

เขาจ้องไปที่ตาของทูติตนนั้นโดยไม่คิดแม้แต่จะขยิบตา

เคียวบิ (?) : อืม . . .

เคียวบิ(?)ได้ทำท่าครุ่นคิดกับคำบอกเล่าของยูเรก้าอยู่ครู่นึงก่อนที่จะได้หันหลังกลับไปและเดินจากไปเงียบๆโดยไม่ได้กล่าวตอบอะไรยูเรก้าเลยแม้แต่น้อย . . .

เครเซนท์ ยามิ : . . . แปลกคน . . ทั้งนายและยัยนู่นเลยนะ . . .

เครเซนท์ได้ถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับแท้กไหล่ของยูเรก้าเบาๆและหันกลับไปทางที่ยูเรก้าได้พาหญิงสาวผมแดงคนนั้นไปหลบไว้

เครเซนท์ ยามิ : จะเอายังไงต่อดีล่ะ ? ถ้าเป้าหมายไม่สำเร็จคะแนนก็จะถูกลดลงด้วยนะ


" ชั้นน่ะ... "

ยูเรก้ารีบวิ่งตามเคียวบิไปทันที โดยไม่ได้ยินเสียงที่ยามิพูดเลยแม้แต่น้อย

เขาวิ่งไปพลางตะโกน เรียกทูติตนนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเธอจะได้ยินเขารึเปล่า

" เธอน่ะ ! เธอไม่เอาเรื่องพวกเราเพราะเธอไม่อยากต่อสู้ใช่ไหมล่ะ !!! ชั้นน่ะถึงจะต้องเสียอิสระไปก็ไม่เป็นไร

ชั้นอยากจะลดจํานวนคนที่ต้องมาเคราะห์ร้ายเพราะไอลูกบอลบ้านั้น เพราะงั้นน่ะ !!!

ถ้ามีคนเก่ง ๆ แบบเธออยู่ด้วยล่ะก็ !!!! ต้องช่วยแน่นอน !!!!!! เพราะงั้น .... เพราะงั้น !!!! "

เครเซนท์ ยามิ : อะ . . . เอ๋ ? เจ้าไอดอล ?

หญิงสาวได้แต่ทำหน้างงๆ พร้อมกับมองเหลียวหลังยูเรก้าที่ได้ออกตัวไปทางที่เคียวบิ(?)นั้นได้เดินย้อนกลับไป

เคียวบิ(?)ได้ค่อยๆหันมาอย่างช้าๆในท่าครุ่นคิดของเธอก่อนที่จะได้กระโดดถอยออกมาจากจุดที่ชายหนุ่มยืนอยู่นิดหน่อยเพื่อเป็นการเว้นระยะไว้ ดูเหมือนว่าเธอคงจะยังไม่คุ้นเคยกับพวกมนุษย์เท่าไรนัก

เคียวบิ (?) : จริงๆแล้วเราแค่อยากจะอยู่ที่นี่อย่างสงบเท่านั้นล่ะ เราไม่ต้องการจะทำร้ายใครหรอก แต่เราก็ไม่ต้องการจะยื่นมือไปช่วยผู้อื่นเพราะว่ามันจะสร้างความลำบากให้เราเองด้วย

เธอได้ตอบยูเรก้าในเชิงปฏิเสธพร้อมกับได้หันหลังและเดินหนีห่างจากชายหนุ่มไปในทันทีหลังกจาที่เธอได้ให้เหตุผลแล้ว


" เดี๋ยวสิ... ถ้าเป็นอย่างงั้นล่ะก็.. เธอก็จะถูกรุกรานเรื่อย ๆ นะ !!! มันจะไปสงบสุขได้ยังไงเล่า !!!! "

เขาตะโกนบอกกับเธอ พร้อม ๆ กับพยายามเดินเข้าไปใกล้เธอมากยิ่งขึ้น

แม้ว่าภูติตนนั้นยังพยายามสร้างระยะห่างระหว่างตัวเขาไว้แล้ว แต่รู้สึกว่าเขาจะไม่ได้สะกิดใจเรื่องนี้เลย

" อย่าหนีสิ !! ถ้าอยากจะอยู่อย่างสงบจริง ๆ น่ะ เธอต้องต่อสู้นะ !!! การหนีไปเรื่อย ๆ น่ะ... มันไม่ใช่ความสุขหรอก !!!! "

เคียวบิ (?) : เราไม่อยากต่อสู้กับใครอยู่ดีนี่นา เพราะงั้นเราหลบๆซ่อนๆแบบนี้ต่อไปดีกว่า

เธอยังคงทิ้งระยะห่างกับยูเรก้าไว้นิดหน่อยพลางเดินไปเรื่อยๆตามทาง


" มันน่าเศร้าจะตาย...การหนีน่ะ... ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นถึงตัวแทนแห่งดวงอาทิตย์แท้ ๆ !! ทําไมถึงไม่มีความกล้าเลยล่ะ !!! "

ผมพุ่งเข้าหาเธอเพื่อหวังจะเข้าใกล้เธอ

" หนีแบบนี้ไม่เหงารึไง... การหนีไปทั้งชีวิตมันเหงาไม่ใช่รึไง "

ผมยื่นมือไปที่เธอ หวังว่าจะให้เธอตอบรับ

แขวกกก !! รอยเหมือนแมวข่วนได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของยูเรก้าเป็นรูปกากบาทขึ้นหลายเส้นก่อนที่เจ้าตัวการจะได้รีบถอยห่างจากยูเรก้าด้วยความเร็วเหนือแสง !!

เคียวบิ (?) : ยะ- อย่าแตะต้องตัวเรานะ !!

เธอได้ตอบยูเรก้าด้วยเสียงตะกุกตะกักพร้อมกับยืนคุยอยู่ห่างๆแบบนั้น

เคียวบิ (?) : เราไม่มีทางเลือกอื่นนี่นา ถ้าไม่หลบหายไปแล้วจะมีวิธีไหนที่ไม่ต้องต่อสู้ล่ะ ?

หญิงสาวยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆตามทางพลางถามยูเรก้าขึ้น โดยดูเหมือนว่ายูเรก้าเองก็จะได้เข้าใกล้กับสถานที่บางอย่างเข้าไปใกล้ๆด้วยเช่นกัน


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 19-5-2012 22:56:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 31-5-2012 00:34



"เอ๋ ซ่อมเสร็จแล้วหรือเนี่ย" ริเอน่าตกตะลึงกับโดโจที่ซ่อมเสร็จอย่างเร็ว ราวกับเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เอาล่ะ งั้นวันนี้ฝึกหน่อยน่ะ...ค.." แปล่บ!!!! พลั่ก!!! ท่าทางริเอน่าจะขยับตัวมากไปหน่อยจนปวดแปลบกล้ามเนื้อขึ้นมา

"งือ ปวดอ่ะ" ริเอน่าค่อยๆลุกขึ้นมาพร้อมลูบหลังตัวเองเอาไว้

"อ่ะ ฮ่ะๆ งั้นเริ่มฝึกเลยน่ะค่ะรุ่นพี่เซเบอร์" ริเอน่ายิ้มให้แห้งๆเล็กน้อย และยังหาเรื่องฝึกต่อทั้งๆที่ตัวเองจะเดี้ยงรอมร่อ

ลิลลี่ เซเบอร์ : อย่าฝืนตัวไปสิ !! ร่างกายที่พร้อมจะช่วยในการฝึกได้ดีกว่านะ เอาไว้หายแล้วค่อยฝึกทักษะทางกายภาพดีไม๊เอ่ย ?

เซเบอร์ได้เสนอริเอน่าขึ้นพลางได้หยิบม้วนกระดาษเวทย์อันนึงขึ้นมาและกางมันออกให้เด็กสาวได้เห็น

ลิลลี่ เซเบอร์ : ถ้าแบบนี้คงจะไม่มีปัญหาล่ะนะ เพราะว่าใช้ในการฝึกเรื่องกระแสเวทย์พื้นฐานทั่วๆไปน่ะ

หญิงสาวได้ยิ้มขึ้นพร้อมกับดึงริเอน่ามานั่งบนตักของเธอและได้ค่อยๆสาทิตวิธีการฝึกควบคุมข่ายกระแสเวทย์มนต์พื้นฐานให้เด็กสาวดู

- ขอเปลี่ยนเป็นการฝึกซ้อมดาบ
- ฝึกเวทย์มนต์ด้วยวิธีของเซเบอร์
- อื่นๆโปรดระบุ


- ฝึกเวทย์มนตร์ด้วยวิธีของเซเบอร์

"ระ รบกวนด้วยน่ะค่ะ" รู้สึกเขินหน่อยๆที่นั่งบนตักเซเบอร์แต่ก็ยอมฝึกตามแบบว่าง่ายเพราะยังไงก็คงฝึกดาบได้ไม่เต็มที่แหงๆ

'ฮ่ะๆ' นัวร์แอบหัวเราะเบาๆเล็กน้อยกับท่าทางตลกๆของริเอน่า

Social Link 3 : การฝึกฝนกับนักดาบเวทย์ 2

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มจากการฝึกเวทย์มนต์กับเซเบอร์
Endurance : 41 / 50 // A > Ex
Courage : 8 / 20 // D > C

Mental : 6 / 15 // F > E

-:- พลังบางอย่างในตัวของริเอน่าได้สูงขึ้นจนเลยระดับความสามารถที่น่าจะถูกปลดปล่อยออกมาได้แล้ว ( ริเอน่าสามารถเรียนรู้สกิล Ren-Ohgi หรือ Ohgi ขั้นที่สองได้แล้ว



ลิลลี่ เซเบอร์ : กระดาษแผ่นนี้จะเป็นเหมือนกับวงแหวนเวทย์ล่ะนะ ซึ่งการควบคุมรัศมีและขอบเขตุของเวทย์มนต์ที่จะใช้นั้น ผู้ใช้ต้องเข้าใจถึงการทำงานของวงเวทย์นั้นๆเสียก่อน

หญิงสาวได้อธิบายกับริเอน่าพลางเขียนเส้นเวทย์มนต์บนแผ่นกระดาษนั้น เมื่อเธอได้ขีดเส้นเป็นรูปคล้ายๆกับตัว V แล้วก็ได้เกิดแสงสว่างอ่อนๆขึ้นมาบนแผ่นกระดาษนั่น

ลิลลี่ เซเบอร์ : นี่คือการเรียนรู้ขั้นพื้นฐานล่ะนะ ริเอน่าลองนำแผ่นกระดาษอีกใบนี้ไปฝึกขี้เส้นเวทย์มนต์ที่บ้านก็ได้นะ

-:- ตัดสู่ช่วงกลางวัน


"ขอบคุณค่ะ" ริเอน่ารับแผ่นกระดาษจากเซเบอร์แล้วกางทันทีท่าทางริเอน่าจะอยากเรียนมาก

'ลองศึกษาไปด้วยตอนทานข้าวเลยทีกว่า' ริเอน่าเดินออกมาจากโดโจแล้วหาสวนแถวๆนั้น จากนั้นริเอน่าก็หาที่นั่งใต้ต้นไม้ใหญ่หน่อยแล้วทค่อยๆานข้าวไปพร้อมศึกษาเกี่ยวกับเวทย์ตรงนั้นเลย

"ฮ้า อากาศดีจัง" วันนี้ริเอน่าคงขอพักให้สบายๆฟื้นพลังหน่อย

-:- พบ Shirei Kanna

? ? ? : มาทำอะไรแถวนี้เหรอครับ ?

เด็กหนุ่มคนนึงที่มีส่วนสูงพอๆกับริเอน่าได้เดินเข้ามาถามเด็กสาวที่นั่งทานอาหารและศึกษาม้วนเวทย์มนต์ตรงนั้นอยู่


"ทานข้าวเที่ยงค่า" ริเอน่ายิ้มแย้มให้พร้อมทานข้าวในปริมาณปกติของเธอต่อไปอย่างสบายอารมณ์และก็ศึกษาวงเวทย์แบบไม่วางตาเช่นกัน

"พอดีแถวนี้บรรยากาศดีด้วยน่ะค่ะ" ริเอน่าทานหมดอีกคำก็ให้เหตุผลที่อยู่ตรงนี้

? ? ? : ออ . . . ครับ ถ้าอย่างนั้นตามสบายแล้วกันนะครับ

เด็กหนุ่มได้เอ่ยบอกกับริเอน่าก่อนที่เขาจะได้ก้มลาและเดินกลับไปยังบ้านหลังนึงในระแวกซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นที่ตั้งของชมรมอะไรซักอย่าง


"เอ๊ะ ชมรมอะไรหว่า" ด้วยความอยากรู้อยากเห็นริเอน่ารีบทานข้าวให้เสร็จแล้วเก็บของพร้อมเดินย่องหลบไปมาแบบที่เจ้าตัวคิดว่าเหมือนสายลับตามสอดแนม (เอาเข้าจริงเหมือนสโตกเกอร์)

'แอบดูนิดนึงน้า' ริเอน่าแง้มๆประตูชมรมแอบดูเข้าหลังจากเด็กหนุ่มเข้าไปแล้ว

ภายด้านในนั้นดูเหมือนว่าจะเป็นชมรมชงชานั่นเองเพราะเมื่อริเอน่าได้แง้มประตูเข้ามาด้านในแล้วก็ทำให้เธอรับกลิ่นช้าที่ฟุ้งไปทั่วบริเวณเข้าไปเต็มๆ

ดูเหมือนว่าทั้งสองคนภายในชมรมจะยังไม่รู้ตัวว่าริเอน่านั้นได้แอบดูอยู่ในตอนนี้นะ

-:- พบ Ruri Kanade
-:- พบ Shirei Kanna


"อ๊ะ คานาเอะจาง~" พอริเอน่าเห็นคนรู้จักก็พรวดเข้าไปหาทันที

"ที่นี่เป็นชมรมชงชาหรอกหรือเนี่ย" ริเอน่ามองไปมารอบๆพร้อมสูดกลิ่นหอมของชาเข้าไปอย่างสดชื่น

"อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ จู่ๆพรวดเข้ามาเลย" ริเอน่ายิ้มให้แห้งๆหลังรู้ตัวว่าตัวเองพรวดเข้ามาแบบไม่ได้ขออนุญาติ

รูริ คานาเอะ : อ๊ะ !! ริเอน่าจัง ยินดีต้อนรับนะ

เด็กสาวได้ยิ้มให้กับริเอน่าเล็กๆพร้อมกับรินชาเพิ่มอีกที่และได้ค่อยๆดึงเบาะหมอนนั่งออกมาและขนมแป้งทอดสาหร่ายด้วยอีกซองนึงด้วย

? ? ? : เดี๋ยวสิครับ !! รูริซัง !!

เด็กหนุ่มได้ทำท่าแปลกใจเล็กน้อยกับสถานการณ์ทีเกิดขึ้นพลางไม่ค่อยพอใจกับการกระทำของทั้งคู่นัก ดูเหมือนว่าเขาจะค่อนข้างเคร่งๆเรื่องกฏอยู่เล็กน้อยนะ

รูริ คานาเอะ : ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะริเอน่าจังชิเรย์เขาเป็นแบบนั้นแหละจ้า

เธอได้หัวเราะออกมาเบาๆทำให้เด็กหนุ่มซีดขาวไปทันทีเมื่อโดนทักเขาเสียแบบนั้น


"รบกวนด้วยค่า" ริเอน่านั่งลงบนเบาะที่คานาเอะดึงมาให้ แล้วหยิบชามาจิบแบบสบายอารมณ์

"ฮ้า ดีจังเลย" ริเอน่าทำหน้าตาเคลิ้มมาก

"จะว่าไป ชิเรย์คุงใช่ป่ะ ดูน่ารักดีจังถ้าแต่งหญิงน่าจะน่ารักแน่ๆเลย อ๊ะ ลืมแนะนำตัวเลย ริเอน่า กราฟอร์ด ค่ะ" ริเอน่ามองดูเด็กหนุ่มที่น่าจะชื่อชิเรย์ดีๆก็คิดยังงัิน

ชิเรย์(?) : อะไรนะ !!!

ชายหนุ่มได้ซีดลงจนขาวโพลนเหมือนกับสีผมของเขาเมื่อได้ยินริเอน่าทักเรื่องแต่งหญิงขึ้น ก่อนที่จะไปนั่งก้มหน้าลงที่มุมห้องอย่างสิ้นหวัง

รูริ คานาเอะ : ฮิฮิ ไม่ต้องสนใจเขาหรอกนะ ♪

คานาเอะได้หัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับแกล้งชิเรย์ด้วยการหันมาคุยกับริเอน่าแทนและปล่อยให้ชายหนุ่มนั่งขดอยู่ที่มุมห้องแบบนั้น

รูริ คานาเอะ : ลมอะไรพัดมาที่นี่ล่ะ ? ริเอน่าจัง


"พอดีว่านั่งทานมื้อเที่ยงที่สวนน่ะ แล้วชิเรย์คุงเค้าเข้ามาทักนิดหน่อย เห็นเข้ามาที่นี่เลยอยากรู้ว่าเป็นชมรมอะไรน่ะ" ริเอน่าอธิบายเสร็จหันไปมองทางชิเรย์

"ชิเรย์คุง อย่าโกรธเลยน่ะ น่ะ ขอโทษน่ะ" ริเอน่าพยายามปลอบชิเรย์โดยการเดินเข้าไปหาแล้วเอามือเกาะไหล่ชิเรย์ไว้ทั้งสองข้างแล้วเอาหน้าซุกที่หัวชิเรย์แล้วคลอเคลียเบาๆ

ชิเรย์(?) : ทะ - ทำอะไร น... น่ะครับ !!

ชายหนุ่มได้ตกใจทันทีเมื่อริเอน่าได้เข้ามาใกล้แนบชิดเขาขนาดนั้นก่อนที่จะได้ดันริเอน่าออกไปเบาๆด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย

ชิเรย์(?) : ผมจะยกโทษให้ก็แล้วกัน . . . แต่ไม่ต้องมาใกล้ขนาดนั้นก็ได้ครับ !!

รูริ คานาเอะ : ไหนๆก็มาแล้ว ถ้ามีเวลาล่ะก็สนใจจะศึกษาวิธีชงชาไม๊ล่ะ ?

เด็กสาวได้เอ่ยชวนริเอน่าขึ้นพร้อมกับเตรียมถ้วยบดและใบชาออกมา


"ฮิๆ" ท่าทางริเอน่าชักจะอยากแหย่ชิเรย์เล่นแบบไม่รู้ตัว และหันมาทางคานาเดะหลังจากได้ยินเธอเรียก

"อื้อๆ สอนหน่อยๆ" ริเอน่าตรงมาหาคานาเอะแล้วตาลุกวาวเป็นประกายทันที

"อ๊ะ ทำพร้อมกันสามคนน่าจะสนุกกว่าน่ะ" ริเอน่ายังไม่วายลากชิเรย์มานั่งด้วยเลย

Social Link 1 : ~ ณ ชมรมชงชา ~

ชิเรย์(?) : กะ- ก็บอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ผมนักไงเล่า !!

ชายหนุ่มได้บ่นออกมาเล็กน้อยแต่ก็โดนริเอน่าลากเข้ามาร่วมวงศ์กันด้วยแต่โดยดี

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มเติมจากการฝึกชงชา

Knowledge : 16 / 50 // A > EX
Charm : 7 / 25 // B > A

ดูเหมือนว่าการชงชาให้ละเอียดนั้นจะต้องใช้อริยาบทไปด้วยพร้อมๆกับความอดทนที่ค่อนข้างสูง ดูเหมือนว่าริเอน่าจะกำลังขาดอย่างใด้อย่างนึงไปทำให้ชาของเธอที่ออกมานั้นยังไม่สมบูรณ์เท่าตัวอย่างจากรูรินัก

-:- ตัดสู่ช่วงเย็น


"งั้นไปก่อนน่ะ" ริเอน่าบอกลาชิเรย์กับคานาเอะแล้วออกมาจากห้องชมรม

'แวะไปเยี่ยมชาล็อตเต้จังหน่อยดีกว่า' ริเอน่านึกถึงชาล็อตเต้ขึ้นมาเลยตัดสินใจแวะเวียนไปหาสักหน่อย แล้วริเอน่าก็ตรงไปยังร้านของชาล็อตเต้ทันที

-:- ย้ายมายังร้านขายอุปกรณเวทย์มนต์

หลังจากที่ได้ลาชิเรย์และรูริแล้วริเอน่าก็ได้เดินทางออกจากโรงเรียนมายังร้านของชาล้อตเต้ทันทีซึ่งดูเหมือนว่าดวงของทั้งสองจะค่อนข้างสมพงกันด้วย

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : สวัสดีจ๊ะ ริเอน่าจัง

เด็กสาวได้เอ่ยทักริเอน่าขึ้นก่อนทันทีที่เธอเข้ามายังด้านในของร้านเหมือนกับว่าเธอรู้อยู่แล้วว่าริเอน่าจะมาหาในวันนี้ยังไงยังงั้น


"สวัสดีค่า คุณชาล็อตเต้" ริเอน่าทักทายด้วยท่าทีแข็งขัน

"ขายของในร้านเป็นยังไงบ้างค่ะ" ริเอน่ามองไปมองมาในร้านพร้อมถามเปิดบทสนทนา

"จะว่าไปมีพวกคทาสาวน้อยจอมเวทย์ขายไหมค่ะเนี่ย" ริเอน่าลองพูดเล่นมุขหน่อยๆ

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : เอ๋ ? ริเอน่าจังไม่ใช่จอมเวทย์ไม่ใช่เหรอ ? แต่ถ้าต้องการล่ะก็เราก็มีขายให้นะ

ชาล้อตเต้ได้ตอบอย่างยิ้มแย้มขึ้นพร้อมกับเปิดกล่องคอเลคชั่นคธาเวทย์มนต์ให้เด็กสาวดู


"เอ๊ะ พูดเล่นๆเอง มีจริงหรือเนี่ย!!!!!" ริเอน่าตกใจเล็กน้อยที่พูดเล่นๆแต่ดันมีจริง แล้วตอนนี้ริเอน่าเริ่มจ้องที่คทาตาแป๋วแบบเด็กเล็กๆมองของเล่นที่อยากได้

"อ๊ะ แต่รู้ได้ไงค่ะว่า หนูไม่ใช่จอมเวทย์เนี่ย???" ริเอน่านึกได้ว่ายังไม่เคยบอกอะไรแต่ชาล้อตเต้รู้ได้ไงหว่า?

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ก็ริเอน่าจังไม่มีสัมผัสพลังเวทย์เลยนี่นา

ชาล้อตเต้ได้ยิ้มให้กับเด็กสาวเล็กๆพร้อมกับเอ่ยตอบข้อสงสัยของริเอน่า

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ถ้าริเอน่ามีพลังเวทย์สูงขึ้นเมื่อไรล่ะก็เราจะขายพวกของเวทย์มนต์ให้แบบลดราคาแล้วกันนะ


เสร็จสิ้น
โพสต์ 19-5-2012 22:57:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Blue_Moon เมื่อ 24-5-2012 01:08



เวนโทร่าพนันกับความเป็นไปได้เพียงเล็กน้อยที่ลมนั้นเป็นพลังเวทย์
-:-  Use :: Magic Drainer : Ex
เวนโทร่า : "ดูดกลืนมนตรา . . . "

-:-  use skill ::  Night & Create Darkness  &  Dark Form & Shadow
เวนโทร่าลบสัมผัสและเพิ่มการป้องกันกายภาพเพื่อว่าลมนั้นไม่ใช่เวทย์มนต์


สถานะ : ปกติ
Hp : ปานกลาง / ลดลงเล็กน้อย
Mp : ปกติ / เพิ่มขึ้นปานกลาง

วูบบบ !! ดูเหมือนว่าลมพายุอ่อนๆนั่นจะเป็นพลังเวทย์ที่เกิดึ้นจากตัวมังกรนั่น แต่ทว่าความรุนแรงของมันยังไม่สูงเลยระดับของเมจิกเดรเนอร์จึงทำให้เวนโทร่าสามารถดูดกลืนพลังนั้นไว้และเปลี่ยนมาเป็นของตนได้

-:- สูญเสีย Magic Drainer : Ex 1 อัน


-:-  use skill :: Create Light + Control Light =super saiyan
เวนโทร่าสร้างออร่าขึ้นรอบร่างกายของเธอที่บาดเจ็บอยู่

เวนโทร่ารวมรวมแสงมาไว้ระหว่างมือทั้ง2ข้าง
-:-  use skill :: Create Light + Light Beam + Control Light + Seeking Sphere
= kamehameha !!!!
เวนโทร่าปล่อยลำแสงออกจากมือไปยังมังกรตัวนั้นอย่างเต็มแรง

สถานะ : ปกติ
Hp : ปานกลาง
Mp : ปานกลาง / ลดลงปานกลาง

บรึมมมม !!! สเฟียร์ที่ได้ผ่านตามลำแสงที่ถูกปล่อยออกไปได้ระเบิดออกตามเส้นทางพร้อมกับทำความเสียหายเป็นวงกว้างอย่างรุนแรง !! จนพื้นที่รอบๆด้านทะลายลงเป็นหน้ากอง !! แต่กลับกันร่างของมังกรนั่นยังคงสามารถทะยานอยู่กลางอากาศได้ราวกับว่าเมื่อครู่เป็นแค่การสะกิดเท่านั้น !!


"เกร็ดของมันแข็งขนาดนี้เลยหรอ . . . " เวนโทร่าแทบไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น

-:- Use skill :: Catastrophic Light + Create Light + Control Light
เวนโทร่ากำดาบในมือแน่นแล้วพูดเบาๆ " คงจะได้ตายจริงแล้วละงานนี้ . . . "
เธอวิ่งไปทางมังกรตัวนั้นแล้วกระโดดพุ่งไปหาทันที
-:-  use skill :: Create Light + Control Light + Seeking Sphere
เมื่อตัวของเธอ ลอยจากพื้นดิน เวนโทร่าสร้างสเฟียร์ใต้เท้าระเบิดดันตัวไปเรื่อยๆ
เวนโทร่าพุ่งตรงไปยังปากของมังกรตัวนั้น

เมื่อเวนโทร่าเข้าไปถึงในปากของมังกรตัวนั้น
-:- use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าใช้สกิลหลบคมเขี้ยวของมังกรเข้าไปในตัวของมันโดยหวังจะโจมตีจากภายใน

-:- Use skill :: Catastrophic Light + Create Light + Control Light

เวนโทร่าสร้างแสงขึ้นมาแล้วรวบรวมและเปลี่ยนรูปเป็นดาบนับร้อยพัน
เวนโทร่า : " Gate of Babyl** "
เธอพยายามทำลายตัวของมันจากภายใน

สถานะ : บาดเจ็บปานกลาง
Hp : เล็กน้อย
Mp : เล็กน้อย

เคร้งงง !!! แม้แต่ภายในลำตัวมันก็มีแต่กระดูกไปทั้งหมด เวนโทร่าไม่สามารถมองเห็นเนื้อหรืออวัยวะภายในที่เป็นจุดนิ่มได้เลยแม้แต่น้อย

ตูมมม !!! ลำแสงที่ได้ออกมาจากภายในลำตัวของมันได้พุ่งกระทบเวนโทร่าที่อยู่ด้านในอย่างจังจนกระเด็นออกมาด้านนอก !! แต่ว่ามิวเชสกี้เองก็ได้เกาะตัวหญิงสาวไว้อย่างทันท่วงทีเพื่อไม่ให้กระทบลงบนพื้นเสียก่อน

จากการต่อสู้แล้วมังกรด้านหน้านั้นน่าจะต้านทานต่อธาตุแสงและเป็นซัมม่อนของใครบางคนด้วยเช่นกันแน่ๆ !!


เวนโทร่ายึดชีวิตที่ใกล้ตายของเธอออกไปด้วยการฮีล
-:-  use skill :: Healing Light
เมื่อรู้ว่าแสงสว่างไม่สามารถทำอะไรกิ่งกือตัวนี้ได้เวนโทร่าจึงเปลี่ยนบรรยากาศเป็นความมืดแทน
-:-  use skill ::  Night & Create Darkness  &  Dark Form & Shadow
เวนโทร่าลบสัมผัสเพื่อคอยสกิลช่วยมิวเชสกี้จากที่ไกลๆ

-:- Use ::Magic overload
"เหอะๆ ใกล้ตายแล้วยังไม่เจียมตัวอีกแฮะเรา . . ." เวนโทร่ารู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นการหาที่ตายชัดๆแต่เธอก็ยังทำมันต่อไป

-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหวของมิวเชสกี้ด้วยการใช้เงา
-:-  use skill :: Dragon Roar + Ice breath
มิวเชสกี้เคลื่อนที่ไปรอบๆตัวของมังกรแล้วคอยใช้เวทมนต์โจมตีอย่างต่อเนื่อง

สถานะ : บาดเจ็บปานกลาง
Hp : ปานกลาง
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

เปรี๊ยะ ๆ ๆ เพล้ง !! มิวเชสกี้ได้พยายามใช้ไอเย็นโจมตีเป้าหมายตรงหน้า แต่ด้วยระดับที่ต่างกันอยู่ทำให้ความเสียหายนั้นเกิดขึ้นไม่มากนัก

วูบบบ !! กระแสลมจากมังกรนั่นได้เริ่มวมตัวกันอีกครั้งนึง ดูเหมือนว่ามันคงจะใช้การโจมตีเป็นวงกว้างในการไล่ตอดเวนโทร่าที่คอยหลบโดยอาศัยพื้นที่ในตอนนี้ !!


-:-  use skill :: Healing Light
เวนโทร่ายังคงพยายามยึดชีวิตต่อไปเรื่อยๆ
-:-  use skill :: Create Light + Control Light + Seeking Sphere
เวนโทร่าควบคุมแสงมาไว้เป็นก่อนเพื่อระเบิดต้านกับลมของมังกรตัวนั้นที่จะเกิดในไม่ช้า

เวนโทร่ายังคงใช้สกิลของมิวเชสกี้เพื่อทำความเสียหายกับมังกรต่อไปเรื่อยๆ

สถานะ : บาดเจ็บปานกลาง
Hp : ปกติ
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

เปรี๊ยะ !! น้ำแข็งที่ทำความเสียหายเล็กๆน้อยๆจากมิวเชสกี้นั้นยังคอยตอดมังกรด้านหน้าอยู่อย่างต่อเนื่อง

ตูมมมม !!! สายลมนั้นได้พัดทะลายปะทะกับแรงดันลมที่ระเบิดออกมา แต่จากแรงระเบิดย้อนกลับทางด้านเวนโทร่าแล้วทำให้เธอได้รับความเสียหายลดลงระดับนึงเลยทีเดียว


-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าควบคุมก้อนหินจำนวนมากเท่าที่จะหาได้ในบริเวณการต่อสู้
ก้อนหินจำนวนมากถูกเคลื่อนย้ายให้ลอยขึ้นไปเหนือมังกรแล้วตกลงมากระแทกมังกรตัวนั้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อก้อนหินตกลงมาถึงพื้นก็ถูกย้ายขึ้นไปกระแทกใหม่เรื่อยๆ

-:-  use skill :: Create Light + Control Light
วงแหวนเวทย์แสงขนาดใหญ่ถูกวาดขึ้นมาครอบครุมพื้นที่ๆมังกรตัวนั้นบินอยู่
เวนโทร่าสร้างและควบคุมแสงบนฟ้าให้รวมตัวกันอย่างหนาแน่น
เธอรวมแสงสว่างในขณะที่ก้อนหินก็ตกลงมาใส่มังกรตัวนั้นอยู่เรื่อยๆ
ความสว่างของแสงสว่างบนฟ้าและความสว่างของวงเวทย์ทำให้รู้ได้อย่างแน่ชัดว่าเธอกำลังพยายามร่ายสกิลที่อลังการมากๆอยู่

ส่วนมิวเชสกี้ก็ยังคงโจมตีด้วยนํ้าแข็งต่อไป

สถานะ : บาดเจ็บปานกลาง
Hp : ปานกลาง
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

บึ้กกก !! ก้อนหินจำนวนมากได้ตกกระทบร่างมังกรนั่นตามที่เวนโทร่าได้ควบคุม แต่กระนั้นเนื่องจากลำตัวของมันที่อยู่กลางอากาศและเคลื่อนไหวได้ค่อนข้างสะดวกในพื้นที่กว้างๆนี้จึงทำให้มันสามารถปรับเปลี่ยนโครงร่างที่ถูกหินตกกระทบได้เพื่อให้ได้รับแรกกระแทกน้อยลงไป

ซูมมม !!! กระแสลมของมังกรนั่นได้ค่อยๆเปลี่ยนไปเล็กน้อย . . . ดูเหมือนว่ามันจะเริ่มมีความหนาวเย็นเพิ่มเข้ามาด้วยนิดๆเช่นกันกับการโจมตีของมันนั่น รวมทั้งดูเหมือนว่ามันจะเปลี่ยนเป็นการใช้ไอเย็นออกมาแทนลำแสงที่ได้พ่นออกมาตอนแรกอีกด้วย !!


-:-  use skill :: Healing Light
เวนโทร่ารักษาอาการบาดเจ็บทุกครั้งที่ได้รับ
นอกจากนั้นเธอยังพยายามเคลื่อนไว้เพื่อบรรเทาความหนาวด้วย

-:-  use skill :: Create Light + Control Light
แสงสว่างยังคงถูกรวบรวมอย่างต่อเนื่อง แสงที่อยู่บนฟ้าดูสว่างกว่าดวงอาทิตย์เสียอีก
แสงนั้นสาดส่องไปทั่วพื้นที่ราวกับมีพระอาทิตย์ตอนDark hour แต่ในขณะก่อนหินก็ยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง

มิวเชสกี้ยังคงไม่ลดละความพยายามในการโจมตีต่อไป

สถานะ : บาดเจ็บปานกลาง
Hp : ปกติ
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

แสงสว่างที่เวนโทร่าได้สร้างขึ้นท่ามกลางการต่อสู้ที่เริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆนี้ตัดกับไอเย็นจนเกิดเป็นออโรร่าสวยงามขึ้นที่ท้องฟ้า ทำให้ลานต่อสู้นั้นยิ่งสามารถมองเห็นได้ง่ายขึ้นและระยะมองเห็นที่กว้างขึ้นด้วย รวมทั้งยังอาจจะดึงดูดมอนสเตอร์บางชนิดด้วยเช่นกัน . . .

เปรี๊ยะ !! มังกรตัวนั้นได้พ่นลำแสงแช่แข็งโจมตีสวนกลับมาทางด้านเวนโทร่า แต่ดูเหมือนว่าพลังน้ำแข็งของมันจะยังไม่เสถียรนัก แต่ก็ดูเหมือนว่าจะค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆด้วยเช่นกัน

ด้วยดวงที่ยังไม่ทอดทิ้งเวนโทร่าทำให้ลำแสงที่ยังไม่เป็นทิศทางนั้นพุ่งผ่านเฉียดหญิงสาวไปอย่างหวุดหวิด

ดูเหมือนว่าทางมิวเชสกี้เองก็จะได้ใช้พลังไปค่อนข้างมากแล้วในตอนนี้ทำให้มันไม่สามารถโจมตีได้อย่างต่อเนื่องนักรวมทั้งการเคลื่อนไหวก็ได้ตกลงเล็กน้อยด้วยเช่นกัน


-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าพามิวเชสกี้ออกห่างจากมังกรตัวนั้น

ลงแหวนเวทย์ใต้มังกรได้ลอยสูงขึ้นและแบ่งเป็นชั้นๆ
-:-  use skill :: Bonds of light
ความจริงแล้ววงแหวนเวทย์เหล่านั้นคือ กับดักที่ใช้หยุดการเคลื่อนที่ของมังกร

-:-  use skill :: Create Light + Control Light + Light Beam + Seeking Sphere
แสงสว่างที่สะสมอยู่บนท้องฟ้าเป็นเวลานานได้พุ่งผ่านอากาศตรงสู่ร่างของมังกรนั้นอย่างรุนแรง
ลำแสงนั้นไม่ได้ใหญ่เท่าตัวมังกร แต่เป็นลำแสงขนาดไม่ใหญ่มากซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานที่สะสมไว้
โดยหวังจะให้ทะลุร่างของมังกรตัวนั้นให้ได้

[-:- เมื่อมีการโจมตีด้วยลำแสงแช่แข็ง]
-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าย้ายหินก้อนยักษ์ไปขวางลำแสงนั้นก่อนที่จะมาถึงตัวเอง
-:-  use skill :: Shadow Traveller
และเคลื่อนย้ายตัวเองหลบการโจมตีนั้น

สถานะ : บาดเจ็บหนัก
Hp : ปานกลาง
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

ซูมมมม !! รัศมีจากแรงระเบิดที่เวนโทร่าได้สร้างขึ้นได้กระจายออกเป็นวงกว้าง รวมทั้งครั้งนี้มันยังสะท้อนกลับมาหาที่ตัวเธออีกด้วยเนื่องจากระบบร่างกายของมังกรกระดูกด้านหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้หญิงสาวและมิวเชสกี้นั้นกระเด็นมาตกกระทบลงที่สะพานด้านเข้าสถานที่แปลกๆตรงหน้านั่นอย่างรุนแรง !!

ดูเหมือนว่าการโจมตีด้วยแสงสว่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลกับตัวของมังกรกระดูกนั่นเพราะทักษะบางอย่างรวมทั้งดูเหมือนว่ามันจะเรียนรู้และผสมธาตุต่างๆทีได้รับความเสียหายเข้าไปให้กลาเยป็นธาตุของตัวเองด้วยเช่นกัน

แว้บบบ !!! ในขณะเดียวกันนั้นเองมิวเชสกี้ก็ได้พยายามพยุงตัวเองและเวนโทร่าขึ้นมาหลังจากที่ล้มลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งดูเหมือนว่าความพยายามของซัมมอนเนอร์เองที่ไม่ยอมแพ้ต่อสถานการณ์ต่างๆจะถูกส่งไปยังตัวของอสูรรับใช้ด้วยเช่นกัน !!

-:- มิวเชสกี้ร่างที่ 2

-:- เวนโทร่าได้รับสกิล *-:- Dragon Summoner : Stage 2*



เลือดที่รินไหลออกมาจากบาดแผลไหลผ่านตาของเวนโทร่า จนทำให้ตามัว
"นั้น มิว. . . .เชสกี้ . . . งั้นหรอ . . . " เวนโทร่าค่อยๆเอื้อมมือไปทางมิวเชสกี้
เวนโทร่าจับใบหน้าของมิวเชสกี้ก่อนที่จะหมดแรงลงมือของเธอตกลงเหลือเพียงรอยเลือดที่ยังคงเป็นเพียงหลักฐานว่าเธอเคยจับอยู่
มิวเชสกี้ : " ก๊าซซซซซซซ "
มิวเชสกี้ขานตอบเวนโทร่าก่อนที่จะนำตัวเธอขึ้นมาบนหลังของมันเอง

เวนโทร่าลืมตาตื่นบนหลังของมิวเชสกี้
-:-  use skill :: Healing Light
เวนโทร่าค่อยรักษาแผลของตน

" ถ้ามันสามารถผสมผสานเวทย์ได้เราก็ลองผสมไปด้วยสิ! " เวนโทร่าคิดในใจแล้วเริ่มร่ายเวทย์
-:-  use skill :: Frost breath + Light Beam
เวนโทร่าควบคุมแสงสร้างลำแสงผสมไปกับการโจมตีของมิวเชสกี้
เวนโทร่ายังคงควบคุมก้อนหินให้ตกใส่มังกรตัวนั้นเพื่อบดบังสายตาแล้วสร้างความเสียหายต่อมังกร
เธอเคลื่อนที่ด้วยเงาหลบการโจมตีแล้วคอยสวนเรื่อยๆ

สถานะ : บาดปานกลาง
Hp : ปานกลาง
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

เปรี๊ยะ !!! ร่างของมังกรตรงหน้าที่ถูกลำแสงไอเย็นเข้าไปนั้นได้เกิดผลึกน้ำแข็งเกาะตัวกันอย่างแน่นหนา จนทำให้มังกรกระดูกนั่นเริ่มขยับตัวติดขัดมากกว่าครั้งก่อนอยู่บ้าง แต่ดูเหมือนว่าพลังที่ส่งผ่านจากซัมมอนเนอร์ของมันจะมหาศาลเสียเหลือเกิน

กึกกๆ ๆ ขอต่อของกระดูกตามช่วงที่โดนแช่แข็งของมันได้เริ่มเบียดเสียดกันเองจากการขยับตัวของมันจนทำให้กระดุกบนตัวมันเริ่มมีรอยร้าวขึ้น !!


-:-  use skill :: Frost breath + Light Beam
มิวเชสกี้และเวนโทร่ายิงซํ้าตรงจุดเดิมที่เกิดรอยร้าวขึ้น

-:-  use skill :: Create Light + Control Light + Seeking Sphere
เวนโทร่าควบคุมลำแสงที่ยิงเข้าไปในรอยร้าวนั้นให้ระเบิดออกมาซํ้าอีกรอบเพื่อใช้แรงระเบิดขยายรอยร้าว

-:-  use skill :: Ice wall
มิวเชสกี้สร้างกำแพงนํ้าแข็งภายในรอยร้าวหลังจากการเพื่อดันให้รอยร้าวใหญ่และแตกเป็นช่อง

สถานะ : บาดปานกลาง
Hp : ปานกลาง
Mp : เล็กน้อย / สามารถใช้อย่างไม่จำกัดได้จนจบการต่อสู้

กึกกก ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงน้ำแข็งที่ได้กัดกร่อนจากภายในเจาะลึกลงไปถึงช่วงกระดูกของมังกรนั้นได้ค่อยๆเซาะจนเศษกระดูกของมันได้ค่อยๆแตะและปรอยละเอียดลงมาเล็กน้อย

แว้บบบ !! ดูเหมือนว่าน้ำแข็งที่ค่อยๆเกาะบนตัวมังกรนั้นจะได้หายไปอย่างน่าประหลาดรวมทั้งดูเหมือนว่าลำตัวของมันจะฟื้นฟูขึ้นมาเหมือนก่อนหน้าอีกครั้งด้วย !!


" ปึ้ด!! " เส้นเลือดขึ้นบนหน้าของเวนโทร่าได้อย่างชัดเจน
" อุสส่าห์สร้างความเสียหายได้แล้วนะเฟ้ย . . . ยังจะมาฟื้นฟูอีกเนี่ยนะ . . . มากไปแล้วโว้ย!!!! " เวนโทร่าลงมาจากมิวเชสกี้
ในขณะที่มิวเชสกี้กำลังร่ายเวทย์เวทย์โจมตีอยู่เวนโทร่าก็ยกมือข้างขวาขึ้นไปบนฟ้า

-:-  use skill :: Create Light + Control Light
เวนโทร่าสร้างกลุ่มก้อนแสงสว่างขนาดใหญ่บนฟ้าอีกครั้งด้วยความโกรธ
แสงสว่างรวมตัวอย่างรวดเร็วด้วยพลังเวทย์ที่เวนโทร่าทุ่มเข้าไปอย่างมหาศาล

-:-  use skill :: Create Light + Control Light + Light Beam + Seeking Sphere
ลำแสงพุ่งสู่พื้นดินอย่างมั่วซั่วและต่อเนื่อง เมื่อลำแสงกระทบกับพื้นดินก็ระเบิดออกกินบริเวณกว้าง
เวนโทร่าระเบิดความโกรธอย่างมั่วซั่วโดยหวังจะให้โดนซัมมอนเนอร์คนนั้นให้ได้
ลำแสงที่พุ่งลงอย่างไม่หยุดระเบิดพื้นดินออกทำให้หินกระจายออกมา
-:-  use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลือนย้ายหินพวกนั้นให้ตกลงมาซํ้าอีกด้วย

เสร็จสิ้น
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 20-8-2019 12:39 , Processed in 0.489045 second(s), 23 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้