Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[PLAY] Noirceur World Chronicle

  [คัดลอกลิงก์]
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 10-6-2012 14:20:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 7-8-2012 22:33



" พอดีได้ของบางอย่างมา อยากจะเอาไปตรวจสอบน่ะ "

ลัลบอกกับทั้งสองคนขณะที่เดินทางเพื่อไปร้านค้าอุปกรณ์เวทย์มนต์

" งั้นเหรอ อ่าค่ะ ตามสบาย~.. "

อิเลียร์บอกกับลัลพลางเดินตามมาติดๆแต่แล้วทั้งสองคนก็หันกลับไปดูเด็กสาวที่เดินมาด้วย

" อาการิ ~ "

อิเลียร์วิ่งเข้าไปคล้องแขนอาการิ จากนั้นก็พาเดินมาด้วย ดูเหมือนเธอจะเริ่มรู้สึกว่าอาการิไร้เดียงสา
เหมือนน้องสาวแล้วละมั้ง

" โทษนะจ๊ะ อาการิจัง เดียวชั้นทำธุระเสร็จแล้วจะพาทั้งสองคนไปเที่ยวนะ~ "

ลัลก็เดินช้าลงเล็กน้อยให้ทั้งสองตามทัน แล้วก็มาจับมืออีกข้างของอาการิไว้

แล้วก็ไปที่ร้านที่มีบรรยากาศอึมครึ้มนั้นอีกครั้ง

-:- ย้ายมายัง ร้านขายอุปกรณเวทย์มนต์

เมื่อลัลลาแชร์ได้เดินกลับมาที่ร้านนี้อีกครั้งพร้อมกับอิเลียร์และอาการิกลับพบว่าบรรยากาศแปลกๆในร้านนั้นสงบลงอย่างผิดปกติ แต่คงจะเป็นเพราะว่าชาล้อตเต้เองที่อยู่ด้านหน้าร้านในตอนนี้ด้วยเช่นกันทำให้บรรยากาศแปลกๆนั้นหายไปเสียหมดเลย

ทางด้านเด็กสาวเจ้าของร้านนั้นเมื่อเห็นอิเลียร์เดินเข้ามาแล้วเธอก็ได้รีบหันมาสนใจลูกค้าของเธอเสียก่อนพร้อมทั้งเอ่ยทักทายพวกหญิงสาวขึ้น

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ยินดีต้อนรับจ้า ~ คราวนี้จะมาซื้ออะไรรึเปล่าเอ่ย ?


เมื่อเจอคนที่ต้องการพบแล้ว ลัลจึงเดินเข้าไปไกล้ๆแล้วกล่าวคำทักทายเช่นกัน

" สวัสดีค่ะ ชาล้อตซัง พบกันอีกแล้วนะค่ะ "

ลัลยิ้มให้กับเจ้าของร้าน ..หลังจากทักทายเสร็จเธอก็หยิบของบางอย่างในกระเป๋าออกมายื่นให้กับเจ้าของร้านเห็นชัดๆ

" เมื่อคืนก่อนชั้นพบสิ่งนี้น่ะค่ะ .. เข้าใจเพียงแค่ว่ามันมีพลังเวทย์ประหลาดๆเท่านั้นเอง ไม่สิ..จะใช่พลังเวทย์
แน่หรือเปล่าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ "

ลัลแบสิ่งของที่อยู่ในมือของเธอ ดูเหมือนมันจะเป็นก้อนหิน..

" สิ่งนี้ละค่ะ "

เด็กสาวได้รับสิ่งนั้นมาอย่างช้าๆก่อนที่จะได้แยกใส่กล่องเล็กๆกล่องนึงไว้พร้อมกับยื่นใบรับของให้กับลัลลาแชร์

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : อยู่ที่ชมรมไศยาศาสตร์ค่าบริการในการเจียรไนจะฟรีน้า ~ ส่วนของสามารถมารับได้พรุ่งนี้เช้าจ้า

ชาล้อตเต้ได้ตอบกับหญิงสาวพร้อมกับได้นำหินนั่นไปเก็บไว้ที่หลังร้านเสียก่อนที่จะเดินกลับออกมาอีกรอบนึง

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : มีอะไรให้ช่วยเหลือเพิ่มเติมรึเปล่าคะ ?


" อ..อ้อ ไม่มีอะไรแล้วละค่ะ "

ลัลโบกมือไปมา ก่อนที่จะยิ้มแล้วถามต่อไปอีกว่า

" มีอะไรดีๆเกิดขึ้นงั้นเหรอค่ะ ? "

มาจิกก้า ชาล้อตเต้ : ก็ได้สมาชิกใหม่ที่ขยันขันแข็งแบบคุณเพิ่มก็น่าดีใจเป็นธรรมดาล่ะค่ะ

เด็กสาวได้ยิ้มให้กับลัลลาแชร์ก่อนที่จะโบกมือลาหญิงสาวไป


" แหม.. แทรกคนๆนี้ไม่ได้สักทีน้า ~ "

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พูดอย่างอารมณ์ดี แล้วเดินกลับไปหาทั้งสองคน .. ดูเหมือนว่าอิเลียร์กำลัง... บิน ?

" น.. นี่ ~~ ทำอะไรของน้องน่ะ ~~!!! "

อิเลียร์กำลังบินอยู่ แล้วดูเหมือนว่าจะอุ้มอาการิบินเล่นด้วย

" บินเล่นค่า ~~ "

" อันตราย!! ลงมาเดียวนี้น้าา !! "

- 5 นาทีต่อมา -

" ถ้าเล่นแบบนี้อีก พี่จะให้กลับ[ป่า]ไปเลยนะจ๊ะ "

" ขอโทษค่า.. TT "

หลังจากเทศน์เล็กน้อย ลัลก็เดินกลับมาหาอาการิ

" เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ? "

สึบาสะ อาการิ : บินๆ . . .

อาการิได้แอบพูดเบาๆด้วยใบหน้านิ่งๆของเธอ แต่พอเห็นหน้าตาลัลลาแชร์เหมือนที่เพิ่งจะเอ็ดอิเลียร์ไปทำให้อาการิได้ลดมือลงอย่างช้าๆและตอบแบบปกติแทน

สึบาสะ อาการิ : ไม่เป็นไรหรอก . . .

เด็กสาวได้รีบตอบก่อนที่ลัลลาแชร์จะส่งเธอกลับไปที่ป่าพร้อมกับอิเลียร์

สึบาสะ อาการิ : จะพาเราไปที่ไหนอีกรึเปล่า ?


ปิ้ง

" อ..อ้อ งั้นก็.. "

ก่อนที่ลัลจะพูดต่ออิเลียร์ก็ฉวยโอกาศพูดตัดหน้า

" ขอหนูพาเค้าบินอีกรอบเถอะค่า !!! "

" ... เอ๋ ? ก็บอกแล้วไงจ๊ะว่าถ้าเล่นแบบนั้นมันอั.. "

" ไม่ได้เล่นนะค่ะ! หนูเอาจริงอะ !! "

" เอาจริงก็ไม่ได้จ๊ะ "

ลัลปฏิเสธน้องสาวแต่ก็ไม่ได้พูดเสียงแข็งนัก .. และยิ่งเมื่อเห็นหน้าตาอ้อนเหมือนลูกหมาตัวเล็กๆแล้วนี่อีก..

' อืมมม.... '

" เฮ้อ.. ก็ได้จ๊ะ "

" เอ๋ !? จริงเหยอค้า ?? "

" ถามเค้าก่อนนะว่าอยากบินหรือเปล่า "

ลัลพูดพลางยิ้มอย่างระอาเล็กน้อยแล้วก็ลูบหัวน้องสาวของเธอ จากนั้นอิเลียร์ก็พุ่งออกไปหาอาการิทันที

" อาการิจัง อาการิจัง ! ขึ้นไปดูวิวบนท้องฟ้ากันอีกรอบเถอะนะ! "

สึบาสะ อาการิ : โอ้ ~

อาการิได้ตอบอิเลียร์ด้วยใบหน้านิ่งๆพร้อมกับชูมือข้างนึงขึ้นและได้ค่อยๆเดินมาหาอิเลียร์อย่างช้าๆก่อนที่จะได้บินเล่นด้วยกันพักนึง

-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน

ดูเหมือนว่าอาการิจะสนิทสนมกับอิเลียร์มากกว่าลัลลาแชร์เนื่องจากสัดส่วนและส่วนสูงที่คล้ายคลึงกัน(?)

แว้บ !! ที่หลังมือของอาการินั้นจะมีประกายแสงแปลกๆออกมาแว้บนึงก่อนที่จะค่อยๆหายไป แต่ดูเหมือนว่าอาการิเองนั้นจะไม่ได้ดูตกใจเท่าไรนักพร้อมกับยังยืนนิ่งๆและมองลัลลาแชร์อยู่ข้างๆกับอิเลียร์


อิเลียร์ไม่ทันเห็นประกายแสงนั้นเพราะมัวแต่เล่นผมของอาการิอยู่ ในขณะที่ลัลเองก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากคิดอยู่ในใจเท่านั้น

' เด็กคนนี้เป็นใครกันแน่นะ.. ถ้าพาไปหาวิคตอรี่ซังละก็เธออาจจะรู้อะไรก็ได้.. '

ในขณะที่ลัลกำลังครุ่นคิดอยู่นั่นเอง อิเลียร์ก็คุยเล่นกับอาการิไปเรื่อย.. ตอนนี้พวกเธอกำลังเดินเล่นอยู่ในที่ๆน่าจะเป็นสวนแห่งนึง
ที่มีวิวทิวทัศน์สงบร่มเย็นเป็นอย่างมาก ลัลไม่รู้ว่าเดินมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่แต่ก็เป็นที่ๆสงบดีเธอจึงตัดสินใจเดินเล่นไปเรื่อยๆ

" นี่ๆ อาการิจัง บ้านของอาการิจังอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ ? "

ระหว่างที่คุยจิปาถะไปเรื่อย อิเลียร์ก็ถามออกมา

สึบาสะ อาการิ : เราไม่มีบ้านหรอก . . . เราอยู่ที่สวนด่านฟ้าของโรงเรียนน่ะ . . .

เด็กสาวได้ตอบออกมาเบาๆด้วยใบหน้านิ่งๆของเธอ

ตูมม !! ทันใดนั้นเองก็ได้มีกลุ่มควัญแปลกๆลอยออกมาจากทางด้านด่านฟ้าของโรงเรียนซึ่งดูเหมือนว่าคนทั่วๆไปนั้นจะไม่สามารถมองเห็นแรงระเบิดเมื่อครู่นี้ได้


' !? '

' ? '

ยังไม่ทันที่อิเลียร์จะได้ตอบอะไรอาการิจังกลับไป ลัลก็ตะโกนออกมาว่า

" อิลจัง possess พี่เร็ว !! "

" เอ๋ ? .. ตะ แต่ว่า.. "

" เร็วเข้า !! "

" อึย..! ค่า !! "

possess >> [ร่างต้น Lullshare]

" เอ้า ! ขอโทษนะจ๊ะ "

ผมของลัลกลายเป็นสีเขียว จากนั้นเธอก็อุ้มอาการิแล้วตรงขึ้นไปยังด่านฟ้าด้วยการ (กระโดด) ทันที

-:- ย้ายมายังด่านฟ้าของโรงเรียน

ครืน !! สภาพที่ด้านบนนี้นั้นเต็มไปด้วยหมอกควัญจากการทะลายของตัวตึกเต็มไปทั่ว แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่มีใครอยู่ที่ด้านบนนี้นะ

ไม่นานนักหลังจากที่ลัลลาแชร์มาถึงด่านฟ้านั้น เธอก็ได้สังเกตุเห็นช่องว่างของมิติแปลกๆที่ค่อยๆปิดตัวลงอย่างช้าๆแต่ยังไม่ทันที่เธอจะตกใจเรื่องประตูมิตินั่นก็ได้มีเสียงฝีเท้าประหลาดที่กำลังใกล้ตัวเธอเข้ามาเรื่อยๆเสียแล้ว !!



วูบ !! ยังไม่ทันที่ลัลลาแชร์จะตั้งตัวทันปลายหางขนาดใหญ่ก็ได้กำลังฟาดเข้ามาที่ตัวเธอด้วยวามเร็วสูง !!

- หลบออกก่อน !!
- สวนกลับ (ระบุแอคชั่น)
- อื่นๆโปรดระบุ


[ 3 ] - ป้องกัน

' แย่ !! '

" Triangle Chain !! "

ยังไม่ทันคิดอะไร ลัลก็ยกมือขึ้นมาข้างนึง จากนั้นก็มีโซ่ยาวบางออกมาพันอย่างรวดเร็วเป็นรูปสามเหลี่ยมเพื่อเตรียมป้องกันทันที!

เปรี้ยง !!

' แย่แล้ว ช้าเกินไป..!! '

โซ่ทั้งหมดถูกหางของสัตว์ประหลาดตีจนแตกกระจาย ในขณะเดียวกันกับที่มันจะเข้ากระทบร่างของลัลและอาการิ

" ฮึ..!! "

' อย่างน้อยขอแค่เด็กคนนี้! '

ลัลเอาตัวบังแล้วกอดอาการิไว้แน่น จากนั้นเธอก็โดนฟาดเข้าไปเต็มๆ จนร่างของทั้งสองไถลไปกับพื้นด่านฟ้า
โชคดีที่มีสายลมของอิเลียร์โอบอุ้มอยู่เด็กสาวในอ้อมแขนของลัลจึงน่าจะไม่บาดเจ็บมากนัก..

' พ.. พี่ค่ะ !! อาการิจัง !? '

" ป..ประมาท ไปจนได้... อ.. อ๊าย !? "

ดูเหมือนขาของลัลจะแพลงซะแล้ว..

ยังไม่ทันที่ลัลลาแชร์จะได้ตั้งสติ ปีศาจตัวนั้นก็ได้รุดหน้าเข้าโจมตีเธออย่างไร้ปราณีทันที !! ทว่า . . . ร่างของมันกลับลุกขึ้นด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าเสียก่อนจนเกร็ดที่แข็งแกร่งของมันนั้นละลายลาวกับว่าเป็นแค่ของเหลวธรรมดาๆเท่านั้น !!

สึบาสะ อาการิ : ซัมม่อน . . . มาร์คัส !!



แว้บ !! สิ้นเสียงเบาๆของอาการิมังกรร่างยักษ์ที่หุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าทั้งตัวก็ได้ปรากฏกายออกมาและกระชากตัวของปีศาจปริศนาที่โผล่ออกมานั่นเหวี่ยงออกไปอย่างเหี้ยมโหดจนร่างของมันได้ละลายเป็นเถ้าทุลีกลางอากาศและค่อยๆหายไปตามสายลมเลยทีเดียว

เหมือนกับเรื่องทั้งหมดเป็นภาพลวงตา เมื่อสิ้นร่องรอยของปีศาจนั่นแล้วมังกรตนนั้นก็ได้หายไปพร้อมกับวงแหวนอัญเชิญที่ปรากฏขึ้นเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว เหลือเพียงแค่สาวทั้งสามบนด่านฟ้านี้เท่านั้น


" ........................... "

ลัลยิ้มเผื่อนๆ พร้อมกับยังคงนั่งอึ้งอยู่อย่างนั้น.. ส่วนอิเลียร์ .. ถึงจะไม่เห็นตัวแต่ขานั้นอาจจะกำลังอ้าปากค้าง

" อ..อาการิ .... จัง ? "

' ช..ชาโดว์มันคืออะไรกันแน่เนี่ยยยยยยยยยยยยยยย !!? '

วืดดด ~ รอบๆด้านที่พังลงจากการต่อสู้นั้นได้ค่อยๆจางลงและกลายเป็นส่วนเดียวกับพื้นที่แถวๆนี้จนไม่สามารถมองเห็นได้เลยถ้าไม่สังเกตุดีๆ รวมทั้งพื้นที่นั้นก็ได้คืนสภาพเป็นปกติขึ้นมาจนจุดดังกล่าวกลายเป็นภาพซอนกันระหว่างซากที่พังจากการต่อสู้ซ้อนอยู่กับพื้นที่ปกติของโลกจริง . . .

ทางด้านอาการิก็ได้แต่ยืนหน้านิ่งๆพร้อมเอียงคองุนงสงสัยเล็กน้อยก่อนที่เธอจะได้ค่อยๆเดินเข้ามาหาลัลลาแชร์และแหงนหน้ามองหญิงสาวอย่างสงบ


' อะ ! '

ดูเหมือนอิเลียร์จะตั้งสติได้แล้ว..

' เมื่อกี้อะไรอะ !! เมื่อกี้อะไรอะ !!!? '

" ....อะ "

เมื่อลัลตั้งสติได้แล้ว จึงรีบลุกขึ้นไปหาอาการิทันที.. เธอเกือบล้มเพราะเจ็บขาแต่ก็พอเดินได้

' ว้ายยย ว้ายยยย !! ม..เมื่อกี้ สัตว์อัญเชิญ !!? อ..อาการิจังเชิญภูติออกมาแล้วไดโนเสาร์ตัวใหญ่นั่นก็..!?? '

ดูเหมือนอิเลียร์ยังสติแตกไม่เลิก แต่ลัลเลือกที่จะปล่อยน้องเธอไว้อย่างนั้นก่อน..

เธอเดินเข้าไปใกล้ๆเด็กสาวก่อนที่จะบอกอาการิไปเป็นอย่างแรกว่า

" ไม่บาดเจ็บใช่ไหมจ๊ะ ? อาการิจัง "

แล้วเธอก็ยิ้มบางๆให้สาวน้อยตรงหน้า

สึบาสะ อาการิ : อือ . . .

อาการิได้ยืนตอบลัลลาแชร์ด้วยท่าที่นิ่งๆปกติของเธอราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย


' เฮ้อ ... ~ '

พอเห็นท่าทางแบบนั้นของอาการิ เธอก็รู้สึกเหมือนกับว่ายังไงก็ช่างมันแล้ว..

' ส ส ส ส สัตว์อสูร ก ก กระชาก !! '

อิเลียร์ยังเพี้ยนไม่ยอมเลิก จนลัลนึกขำในใจ

" ช่างมันเถอะ.. เอาละ ไปกันต่อเลยไหมจ๊ะ ? "

ลัลเอ่ยบอกกันเด็กสาว พร้อมกับยื่นมือมาให้เธอจับ

อาการิได้จับมือของลัลลาแชร์อย่างว่าง่ายพลางหันตัวกลับมาเดินตามหญิงสาวตามปกติ

สึบาสะ อาการิ : จะไปที่ไหนเหรอ ?


ได้ยินดังนั้น ลัลก็ครุ่นคิดอยู่แปปนึงก่อนที่จะบอกกับอาการิไปว่า

" ไปดูว่าในเมืองมีเรื่องอะไรที่น่าสนุกๆ ให้ทำหรือเปล่าละกันเนอะ ? "

จากนั้นลัลก็ตัดสินใจที่จะพาอาการิไปเขตเมือง..

แต่ดูเหมือนเธอจะนึกขึ้นได้ว่าเจ็บขาอยู่ เธอเลยเดินกระเผลกเล็กน้อย

-:- ตัดสู่ช่วงเย็น

-:- ย้ายมายังส่วนของตัวเมือง

ดูเหมือนว่าช่วงเย็นๆนี้จะไม่ค่อยมีคนในส่วนเมืองเท่าไรนัก ทำให้บรรยากาศในตอนนี้ไม่ค่อยจะชุลมุนซักเท่าไร คงน่าจะเป็นการสะดวกกับลัลลาแชร์ที่เดินไม่สะดวกในตอนนี้ด้วยเช่นกัน

เนื่องจากอาการบาดเจ็บเล็กน้อยของลัลลาแชร์ทำให้เธอเดินทางมาถึงภายในตัวเมืองช้ากว่าเดิมนิดหน่อย

สึบาสะ อาการิ : เป็นอะไรรึเปล่า . . . ?

เด็กสาวได้ถามลัลลาแชร์ขึ้นเบาๆขณะที่ได้เดินตามหญิงสาวเข้ามาถึงตัวเมือง


" เอ๊ะ ? "

ลัลแปลกใจเล็กน้อยที่เด็กสาวตรงหน้าพูดอย่างอื่นนอกจาก " อืม " หรือ " อื้อ " ได้ด้วย

" ไม่เป็นไรจ๊ะ สบายดีนะนี่ไง เห็นไหม ? "

ลัลยืนตรงพร้อมกับยกแขนทั้งสองขึ้นมากำมือขนาบอกเพื่อประกอบท่าทาง พร้อมกับยิ้มให้เด็กสาว

" ขอบคุณที่เป็นห่วงนะจ๊ะ "

จากนั้นลัลก็เข้าไปลูบหัวอาการิอย่างอ่อนโยน ก่อนทีจะสังเกตเห็นตึกหรามแปลกๆ

" อะ ! ดูเหมือนที่นี้จะเป็นห้างสรรพสินค้า..รึเปล่านะ "

ลัลมองไปยังตัวตึกพวกนั้น แล้วหันมาพูดกับอาการิว่า

" ดีละ งั้นเราไปทานข้าวเย็นด้วยกันอีกสักนิดละกันนะจ๊ะ "

เธอบอกกับเด็กสาว ทั้งๆที่มือยังลูบหัวอยู่..

เด็กสาวได้พยักหน้าลงและเดินตามลัลลาแชร์เข้าไปในห้างสรรพสินค้าด้านหน้า

-:- ย้ายมายังห้างสรรพสินค้า

ดูเหมือนว่าภายในสถานที่นั้นจะไม่ค่อยมีผู้คนพุ่งพล่านเท่าไรนัก แต่ก็ดูเหมือนว่าร้านค้าบางที่เริ่มปิดแล้วเช่นกัน ลัลลาแชร์คงจะต้องรีบหาร้านเสียก่อนที่จะต้องย้ายไปร้านอื่นด้านนอกแล้วล่ะ


" ว้า.. ดึกแบบนี้แล้วน่าเสียดายนะ "

ลัลทำหน้าเสียดายแปปนึงก่อนที่จะเห็นร้านขายโดรา**กิที่กำลังเปิดอยู่

" ขอซื้อโดรา**กิ 4 อันค้า "

ลัลไม่พูดพล่ามทำเพลง เดินเข้าไปซื้อขนมมา 4 ชิ้น(ใหญ่) ทันที

" นี่จ๊ะ "

จากนั้นเธอก็เดินกลับมายื่นให้อาการิชิ้นหนึ่ง
โพสต์ 6-8-2012 18:37:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 8-8-2012 20:51



"ง่ะ....." ถึงริเอน่าไม่ได้คิดอะไรมากแต่ก็แอบเสียดายอยู่เล็กๆ

"งะ งั้นก็ช่วยไม่ได้สิน่ะค่ะ ไม่ใช่จอมเวทย์ก็คง...ไม่คุ้มจะใช้มั้งค่ะ" ริเอน่าพยายามพูดปลอบตัวเองแต่สายตาก็ยังแอบๆชำเลืองมองคทา

"เอ่อ คือวันนี้ขอดูของในร้านเล่นๆได้ไหมค่ะ" ริเอน่าอยากลองเดินดูของในร้านเล่นๆหน่อยแต่ยังเกรงใจชาล้อตเต้จะขายของไม่สะดวก

มาจิก้า ชาล้อตเต้ : ได้สิ ถ้าสนใจแบบไหนล่ะก็ถาไมด้เลยนะ

ชาล้อตเต้ได้อนุญาติริเอน่าให้เธอสามารถดูของทั่วไปในร้านได้


"ขอบคุณมากค่า!!" ริเอน่าได้ยินคำอนุญาตปุ๊บก็ค่อยๆเดินดูของในร้านทันที หลังจากดูไปได้สักพักริเอน่าก็นึกถึงเรื่องหลอมดาบขึ้นมาได้

"ขอโทษน่ะค่ะ มีพวกแร่หรือไม่ก็ธาตุสำหรับเสริมพลังให้อุปกรณ์หรือเอามาสร้างอุปกรณ์อะไรแบบนี้ไหมค่ะ" เนื่องจากเห็นเป็นร้านขายของเวทย์ก็น่าจะมีอะไรแปลกๆขายอยู่บ้าง แต่ริเอน่าหลีกเลี่ยงที่จะพูดว่าจะเอามาเสริมพลังอาวุธตรงๆ โดยใช้คำว่าอุปกรณ์ให้มันดูคลุมเคลือกว่าหน่อย

มาจิก้า ชาล้อตเต้ : ก็มีอยู่บ้างนะของแบบนั้นน่ะ แต่ว่าถ้าเป็นร้าน Devil may Cry ที่อยู่ดด้านตรงข้ามล่ะก็จะชำนาญเรื่องแร่มากกว่านะ

ชาล้อตเต้ได้แนะนำริเอน่าขึ้นพร้อมกับแสดงตำแหน่งในแผนที่ให้กับเด็กสาวดู

มาจิก้า ชาล้อตเต้ : แล้วก็เรื่องค่าสถานะที่เสริมพลังต้องดูค่าพลังที่จะเสริมให้ดีล่ะ เพราะว่าหลังการเสริมพลังแล้วจะไม่สามารถนำความสามารถนั้นๆออกได้นะ


"เอ๊ะ ขอบคุณมากค่า!!! งั้นขอตัวไปดูก่อนน่ะค่ะ" ริเอน่าขอตัวชาล้อตเต้แล้วเดินมาฝั่งตรงข้ามมาที่หน้าร้าน Devil may cry ทันที

"อืม.... ลองเข้าไปดูเลยดีกว่า" ริเอน่ายืนมองหน้าร้านสักพักก็เดินไปที่ประตูทันที

"ขออนุญาตค่ะ..." ริเอน่าค่อยๆเปิดประตูแล้วกล่าวอย่างสุภาพ

-:- ย้ายมายัง Devil may Cry Store



บรรยากาศหน้าร้านที่ดูเหมือนบ้านสลัมข้างทางรวมทั้งประตูที่ดูทรุดโทรมและภายในที่จัดแต่งในสภาพกึ่งใช้งานได้ทำให้ริเอน่ารู้สึกแปลกๆกับร้านนี้เล็กน้อย

ไม่นานนักหลังจากที่เด็กสาวได้เข้ามาภายในแค่สามก้าวเท่านั้นก็ได้มีชายหนุ่มที่คุ้นตาปรากฏตัวออกมาและคว้าคอเสื้อด้านหลังของริเอน่าว้พร้อมกับยกร่างของเธอขึ้นอย่างง่ายดาย

-:- พบ Seul Dante

ซีล ดันเต้ : เจ้าเด็กใหม่ที่ชมรม ? แอบมาขโมยอะไรในร้านชั้นห๊ะ !?

ชายหนุ่มได้ออกหน้าตาหาเรื่องริเอน่าเล็กน้อยพลางเขม่นคิ้วมองเด็กสาว


"ว๊ายยยย มะ ไม่ได้มาขโมยน่ะค่ะ รุ่นพี่ดันเต้ พอคุณชาล้อตเต้ที่อยู่ร้านตรงข้ามเค้าแนะนำมาว่าถ้าอยากหาซื้อแร่หรือวัตถุดิบตีอาวุธให้ลองมาดูที่ร้านนี้น่ะค่ะ" ริเอน่าพยายามอธิบายในสภาพห้อยต่องแต่งอยู่

"ขอโทษจริงๆน่ะค่ะ หนูไม่ได้มาขโมยจริงๆน่ะค่ะ หนูจะลองมาดูเผื่อซื้อของค่า...." ริเอน่าพูดพร้อมเริ่มน้ำตาเล็ดแบบกลัวๆแล้ว

ดันเต้ได้มองริเอน่าด้วยหน้าตาที่ไม่ไว้ใจซักเท่าไรนักแต่ก็ได้วางเด็กสาวลงแต่โดยดี

ซีล ดันเต้ : ชาล้อตเต้แนะนำมาอย่างนั้นรึ ? ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าเธอกำลังหาหินแร่เสริมพลังอาวุธอยู่สินะ ?

ชายหนุ่มได้สไลด์ตัวออกไปที่โซฟาตัวใหญ่ภายในร้านพร้อมกับนั่งไขว่ห้างและกระทืบส้นจนแมกกาซีนเล่มนึงมาหยุดอยู่ในมือของเขา

ซีล ดันเต้ : จริงๆแล้วของพวกนี้มันไม่ต้องซื้อก็หาได้นะ ถือซะว่าเธอเป็นเด็กใหม่ของชมรมชั้นจะบอกให้ก็ได้ สนใจไม๊ล่ะ ?


"สะ สนใจค่ะ!!" ริเอน่าตอบรับโดยที่อยู่นิ่งไม่ขยับตัวเพราะกำลังกลัวแบบสุดๆจนนึกถึงที่เซเบอร์พูดไว้ได้อย่างหนึ่ง

"ถะ ถ้างั้นเดี๋ยวหนูซื้อพิซซ่ามาให้เป็นการขอบคุณแล้วก็ขอโทษที่บุกรุกเข้ามาให้น่ะค่ะ" ริเอน่าลองเสี่ยงใช้พิซซ่าที่ดันเต้ชอบล่อดูเผื่อว่าจะได้ผลดีให้รอดจากสถานการณ์โดนกดดันนี้ไปได้

ซีล ดันเต้ : แหม ~ น่ารักแบบนี้ค่อยน่าคุยด้วยหน่อย

ชายหนุ่มได้รีบเปลี่ยนท่าทีและพุ่งพรวดมายืนลูบหัวริเอน่าอยู่ข้างๆราวกับว่าเป็นคนละคนทันที

ซีล ดันเต้ : จริงๆแล้วพวกแร่เสริมพลังอาวุธเนี่ยอยู่ที่ดันเจี้ยนใต้น้ำ Profonde นั่นแหละ แต่ว่าการที่จะหาได้นั้นก็ต้องเสี่ยงอันตรายหน่อย ยิ่งเข้าใกล้ส่วนที่ลึกที่สุดของดันเจี้ยนมากเท่าไร ก็จะพบแร่แปลกๆมากขึ้นเท่านั้น และแน่นอนว่าพวกมอนสเตอร์แปลกๆก็จะเยอะตามขึ้นด้วย ตามข้อมูลที่เคยเห็นผ่านๆบอกไว้ว่าใจกลางของ Profonde จะมีแร่อมฤติอยู่ ซึ่งมีแค่ชิ้นเดียวในโลกเท่านั้นน่ะ และนั่นก็คือเหตุผลที่มีแร่ที่กักเก็บพลังจำนวนมากในส่วนลึกของ Profonde เพราะแร่พวกนั้นแตกส่วนมาจากแรอมฤติภายในอีกทีนั่นเอง

ดันเต้ได้สาธยายยืดยาวกับริเอน่าพร้อมกับบอกทริคเล็กๆน้อยๆกับเด็กสาวถึงที่มาของแร่เสริมพลังอาวุธ


"........" ริเอน่าอ้าปากหวอทันทีเมื่อได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่ท่าทางมันจะอันตรายน่าดู

"อะ เอ่อ ฟังดูแล้วสุดยอดไปเลย....น่ะค่ะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่ะ" สถานที่แบบนั้นริเอน่าคงไม่กล้าเข้าไปเท่าไหร่แหงๆ

"ถ้าอย่างงั้นเดี๋ยวหนูโทรสั่งพิซซ่าให้น่ะค่ะ" ริเอน่าเอามือถือที่คลาวด์ให้มาแล้วกดเช็คหาเบอร์โทรร้านอาหารในแผนที่จากบัตรประชาชน

"แล้วรุ่นพี่ดันเต้จะสั่งอะไรบ้างค่ะ" ริเอน่าหันมาถามดันเต้ก่อนจะโทรสั่งพิซซ่า

ซีล ดันเต้ : ขอซูปเปอร์สพรีมซัก 3 ~ 4 ถาดแล้วกันนะ พอได้แล้ววางไว้บนโต๊ะทำงานกลางห้องล่ะ

ชายหนุ่มได้รีบตอบริเอน่าอย่างรวดเร็วทันทีก่อนที่จะได้เดินไปหยิบปืนคู่ในลิ้นชักเก็บเข้าเสื้อคลุมพร้อมกับแบกดาบเดินออกไปจากร้าน


"ขอสั่งพิซซ่าซูปเปอร์สพรีม 4 ถาด ค่าส่งที่ร้าน Devil may cry ค่ะ" ริเอน่าโทรเข้าร้านอาหารแล้วแจ้งรายการทันที

'แล้วรุ่นพี่ดันเต้จะไปไหนน้า.....คงเป็นที่ๆอันตรายมั้ง......'

ในเวลาไม่ถึง 5 นาทีก็ได้มีคนมากดกริ่งที่หน้าร้านพร้อมกับร่างของชายชุดรัดรูปสูงโปร่งคนนึงที่ได้มาส่งพิซซ่าที่ริเอน่าได้โทรสั่งไปเมื่อครู่นี้



? ? ? : ของที่สั่งมาแล้วครับ รบกวนประทับตราตรงนี้ด้วยนะครับ

ชายหนุ่มได้ยื่นถาดพิซซ่าซูปเปอร์สพรีม 4 ถาดให้กับเด็กสาวพร้อมกับยื่นใบเสร็จให้เธอปั้มรับรองด้วย


"..........................." ริเอน่ายืนอ้าปากค้างและท่าทางแบบตกใจสุดๆกับชายในชุดรัดรูปแปลกแบบสุดกู่แถมด้วยความเร็วที่มาส่งแบบไม่น่าเชื่อ

"อ๊ะ ค่ะ ขอบคุณค่ะ" ริเอน่าเรียกสติกลับมาได้แล้วเช็คค่าพิซซ่าและรีบประทับตราให้ทันที

"ขอโทษน่ะค่ะ......เอ่อ........คุณเป็นซุปเปอร์ฮีโร่อะไรประมาณนี้รึเปล่าค่ะ.....รู้สึกว่าคล้ายๆน่ะค่ะ.....แถมส่งพิซซ่าได้เร็วมากๆด้วย" ริเอน่ายื่นใบเสร็จคืนพร้อมกล่าวถามแบบตะกุกตะกัก

ซุปเปอร์ฮีโร่(?) : อ๋อ !! ไม่ต้องใส่ใจหรอก ผมเป็นแค่เด็กส่งพิซซ่าแค่นั้นล่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการครับ

ชายหนุ่มได้ตอบเด็กสาวอย่างรวดเร็วพร้อมกับรับใบเสร็จคืนและวิ่งออกไปตามขวดเปปซี่ตามทางด้านนนอกที่ปรากฏขึ้นมาเมื่อไรก็ไม่ทราบ แต่คงไม่สำคัญเท่าไรนัก . . .

ดูเหมือนว่าทางดันเต้จะได้ออกไปทำภารกิจของตนเองเสียแล้วริเอน่าคงจะไม่ได้พบกับชายหนุ่มอีกภายในวันนี้เป็นแน่ รวมทั้งท้องฟ้าด้านนอกก็เริ่มที่จะเปลี่ยนสีแล้วเช่นกัน อีกไม่นานก็คงจะถึงช่วงค่ำมืดของวันแล้ว


"ไปซะแล้ว..." ริเอน่ายืนมองชายปริศนาผู้นี้เดินลับตาไปก่อนจะเอาพิซซ่าไปวางไว้ตามที่ดันเต้บอกก่อนจะเริ่มเดินทางกลับบ้าน

"เอาล่ะเริ่มมืดแล้วกลับบ้านดีกว่า" ริเอน่าเริ่มเดินตรงกลับฐาน T.S. ทันทีก่อนที่จะมืดกว่านี้

-:- ตัดมายังช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายัง T.S. Base

หลังจากที่ริเอน่าได้กลับมายังที่พักตัวเองในฐานเธอก็ได้พบกับชินกุที่ได้นั่งรอที่หน้าบ้านของเธอเหมือนเคย

อารูฮิ ชินกุ : ยินดีต้อนรับกลับบ้านน้า ~

เด็กสาวได้รีบวิ่งโผเข้าหาริเอน่าและทักทายขึ้น


"กลับมาแล้วจ้า ชินกุจางงงงงง" ริเอน่าก็เข้ากอดชินกุด้วยเหมือนกัน

"ขอโทษน่ะ วันนี้กลับดึกไปหน่อย" ริเอน่ากลัวว่าชินกุจะน้อยใจเลยรีบขอโทษก่อนเลย

"ทานข้าวแล้วมาเล่นกันก่อนนอนไหม" และแล้วก็เข้าคอนเซปท์เดิม.....

อารูฮิ ชินกุ : ได้สิ เราเองเบื่อมากๆเลยล่ะตอนที่ริเอน่าไม่อยู่ด้วยเนี่ย

Social Link 7 : ~ นิทาน 2 . . . ~

ดูเหมือนว่าชินกุเองจะยังติดใจในเรื่องนิทานเมื่อคืนที่ได้เล่าให้ริเอน่าฟังจากเมื่อวานเธอจึงได้ถือโอกาศชวนริเอน่าคุยด้วยต่อเลยในทันที

อารูฮิ ชินกุ : นี่ๆริเอน่าจังยังจำเรื่องยอดเขา Oros Olympos ที่เราได้เล่าให้ฟังได้รึเปล่า ? ในหนังสืออีกเล่มนึงได้บอกวิธีที่จะไปยังยอดเขานั่นชั่วคราวได้ด้วยล่ะ !! เขาว่ากันว่าในตอนที่มนุษย์นั้นหลับจะสามารถแยกจิตของตัวเองออกไปได้ และ ดูเหมือนว่ายอดเขา Oros Olympos นั้นก็จะสามารถใช้จิตไปได้ด้วยนะ

Riena Graford : Gain access to Oros Olympos

ริเอน่าสามารถไปยังยอดเขา Oros Olympos ในช่วงเวลา Dark hour ได้แทนการเข้าร่วม Dark Hour แบบปกติ แต่เมื่อกลับมาจากยอดเขาแล้ว ( ตื่นขึ้นมา ) จะตัดเข้าสู่วันถัดไปทันที


"เอ๋ ไปได้ด้วยเหรอ!!?? เหลือเชื่อเลย" ริเอน่าทำหน้างงๆเพราะมันดูเหลือเชื่อมากจริงๆ

'เจออะไรมาขนาดนี้ยังมีเรื่องให้ไม่เชื่ออีกเรอะ.....' นัวร์พูดกัดๆหนึ่งทีแล้วเงียบหายไปต่อ

'นะ หนวกหู!!'

"ถ้าไปได้จริงที่นั่นน่าจะมีเทวดาสวยๆใจดีๆอยู่แน่เลย เป็นสถานที่ของเทพนี่นา" ริเอน่าพยายามชวนคุยไปเรื่อยเปื่อยกับชินกุแทน

อารูฮิ ชินกุ : เอ๋ ? เราก็หวังว่าแบบนั้นนะ แต่ว่าตามที่หนังสือได้บอกไว้ที่ด้านบนก็มีปัญหาเฉพาะสถานที่เหมือนกันนะ ถ้ามีคนไปช่วยเหลือพวกเขา ก็อาจจะมีเทวดาใจดีมาช่วยเหลือคนๆนั้นบ้างก็ได้นะ

ชินกุได้ชวนริเอน่าคุยเรื่อยเปื่อยไปอีกพักนึง จนกระทั่งเวลาได้ผ่านไปซักพักใหญ่ๆเธอจึงได้ลาริเอน่ากลับไป

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มเติมจากการเล่นกับชินกุ
Diligence : 4 / 25 // B > A
Endurance : 44 / 50 // A > Ex
Expression : 10 / 15 // E > D


"ราตรสวัสดิ์น้า ชินกุจัง" ริเอน่าโบกมือพร้อมยิ้มลาชินกุไป

"เอาล่ะนอนดีกว่า" ริเอน่าก็จัดแจงอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ล้มตัวลงนอนอย่างรวดเร็ว

'สนใจไปเขา Olympos ไหม' นัวร์ถามขึ้นในหัว

'อืม..... แล้วจะไปยังไงอ่ะ' ริเอน่ายังนึกวิธีไปไม่ออกด้วยซ้ำ

'ฝีมือชั้นซะอย่าง' นัวร์แอบยิ้มเก็กๆอย่างมั่นใจก่อนจะเงียบไปตั้งสมาธิ และแล้ว.....

'กรี๊ดดดดดด ทำไมตัวหนูนอนอยู่ข้างล่าง' ริเอน่าช็อคที่เห็นตัวเองลอยออกมาจากร่างตัวเอง

"เป็นไงล่ะ" นัวร์ตอนนี้ได้แปลสภาพตัวเองเป็นดาบไม้แบบร่างจิตให้ริเอน่าใช้ในเวลานี้แทน

"ว่าแต่...... จะไปยังไงอ่ะค่ะคุณนัวร์....."

"................." และนัวร์ก็เงียบไปยาวแปลว่าเขาเองก็ไม่รู้ทางเช่นกัน ท่าทางจะ.......งานเคลือบ......

หลังจากที่นัวร์และริเอน่าได้ครุ่นคิดกันจนปวดสมองก็ทำให้ทั้งสองเหนื่อยล้าและตัดสินใจเข้านอนกันแทน

-:- ตัดเข้าสู่ช่วง Dark hour

หลังจากหลับไปได้ซักพักนึงริเอน่าก็รู้สึกถึงอากาศรอบๆตัวที่เย็นขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยทำให้เด็กสาวต้องตื่นขึ้นมา แต่เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วก็พบว่าเธอนั้นได้มาอยู่กลางทุ่งหญ้ามหาสารคราม(?)และสถานที่แปลกๆที่ด้านหน้าอีกด้วย

-:- ย้ายมายังเขตุของ Oros Olympos



จะเต็ฒแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 7-8-2012 18:18:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 7-8-2012 20:06



" . . . "
หลังจากที่หลุดมาได้สเตล่าได้ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วหยิบเสื้อคลุมมาสวมเพื่อที่จะเดินทางไปยังร้านที่เธอได้สมัครงานเอาไว้

-:- ย้ายมายังร้านสะดวกซื้อ

-:- พบ Tsukare Kage

สึคาเระ คาเกะ : หืม ? อรุณสวัสดิ์มาแต่เช้าเลยนะ จริงๆมาทำแค่ช่วงเย็นก็ได้นะ

ชายหนุ่มเจ้าของร้านได้เอ่ยทักเสตล่าขึ้น แต่ดูเหมือนว่าสเตล่าจะมาเข้างานผิดเวลาของสถานที่ไปเสียหน่อยนะ

- ขอทำงานช่วงเช้าด้วย ( โดดเรียน )
- ลากลับ และ ไปที่โรงเรียน
- ลากลับ และ ไปที่(ระบุ)
- อื่นๆโปรดระบุ


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 7-8-2012 21:09:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 9-8-2012 19:21



เด็กสาวได้ค่อยๆรับขนมแป้งทอดมาจากลัลลาแชร์และเดินทานอยู่เงียบๆข้างๆลัลลาแชร์ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยพูดอะไรเท่าไรนักถ้าไม่มีคนถามขึ้นก่อน


" ... เอ่อ อร่อยไหม ? "

เธอยิ้มเผื่อนๆเล็กน้อยก่อนจะก้มลงถามเด็กสาว .. ตอนนี้ทั้งสามอยู่ด้านนอกห้างสรรพสินค้า

' ของหวานเป็นของเชือมมิตรภาพของหญิงสาวเสมอแหละ เอาละ!! '

ลัลคิดในใจพลางมองไปที่อาการิอย่างคาดหวัง ด้วยสายตาที่มุ่งมั่นเต็มที่

-:- ย้ายมาที่เขตุตัวเมือง

สึบาสะ อาการิ : อื้อ . . .

เด็กสาวได้พยักหน้าลงเบาๆพร้อมกับเดินเอ้อระเหยตามลัลลาแชร์ไปเรื่อยๆ


' ฮะฮะ..  '

ลัลมองเด็กสาวอยู่ครู่นึง

" อาการิจัง.. "

" ที่ว่าอยู่บนด่านฟ้านั้นมาตลอดน่ะ เอ่อ.. ไม่เหงาเหรอ ? "

' อ..เราไม่ได้จะพูดแบบนี้นี่นา '

ลัลกะจะถามว่าเป็นความจริงหรือเปล่า แต่กลายเป็นว่าเธอถามแบบนั้นไปแทน

สึบาสะ อาการิ : ไม่หรอก . . . เราไม่ได้อยู่คนเดียวซักหน่อย . . .

เด็กสาวได้ตอบเนือยๆขณะที่กำลังเดินข้างๆลัลลาแชร์อยู่แบบนั้น


" เหรอ.. อื้ม นั่นสิ ขอโทษที่ถามแปลกๆนะจ๊ะ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วนิน่า "

ลัลรีบขอโทษขอโพย และก็ไม่ได้ถามอะไรไปมากกว่านั้น..

" . . . . . "

ลัลไม่รู้จะคุยอะไรกับเด็กสาวดี จะว่าไปที่อาการิต้องเดินทัวร์ด้วยกันทั้งวันก็เพราะอิเลียร์ เธอเลยไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

' ......อิลจัง ....อิลจัง '

' . . . . . . . . . . . '

น้องสาวเธอไม่ตอบ ผมของลัลยังเป็นสีเขียวอยู่ก็จริงแต่คงไม่ใช่ว่าเธอช็อกจนสลบทั้งๆอย่างนั้นหรอกนะ ?

........

เราไม่มีบ้านหรอก . . . เราอยู่ที่สวนด่านฟ้าของโรงเรียนน่ะ . . .

' . . . . . อืม '

" นี่.... "

ในที่สุดลัลก็เอ่ยถามกับเด็กสาว..

" วันนี้ไปที่ห้องของชั้นไหม ? "

สึบาสะ อาการิ : อือ . . .

เธอได้ตอบตกลงอย่างว่าง่ายพลางเดินตามลัลลาแชร์กลับไปที่ที่อยู่ของลัลลาแชร์ที่ฐานของ S.E.E.S.

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายัง S.E.E.S. Base

ทันทีที่ลัลลาแชร์พาอาการิเดินมาที่ด้านหน้านั้นเธอก็ได้พบกับชายหนุ่มคนนึง ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะไม่พอใจเท่าไรที่ลัลลาแชร์พาคนนอกเข้ามาที่ฐานแบบนี้

-:- พบ Karasu Yoru

? ? ? : คุณน่ะ . . . เป็นสมาชิกใหม่ที่นี่สินะ ? การพาคนนอกฐานเข้ามาในยามวิกาลมันไม่ค่อยดีเท่าไรนะครับ

ชายหนุ่มได้มองอาการิอย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไรนัก แม้ว่าเธอจะมีลักษณะภายนอกที่คล้ายเด็กแต่ดูเหมือนว่าชายคนนี้ก็จะไม่ได้ปล่อยให้มันรบกวนเขาได้เลยแม้แต่น้อย

ลัลลาแชร์จำได้ว่าบัตรของเธอนั้นได้ถูกวิคตอริอั้พเกรดให้แล้ว เธอน่าจะใช้มันเพื่อพาอาการิเข้าไปด้านในได้นะ


ลัลมองชายหนุ่มผมดำคนด้านหน้า จากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปจับหัวของอาการิแล้วก็

" ขอโทษด้วยค่ะ แต่ว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนนอกหรอกนะค่ะ.. เพราะเธอเป็นคนรู้จักของชั้นเองคะ "

ลัลตอบเสียงเรียบ จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปใกล้ๆชายหนุ่มพร้อมกับก้มหัวแนะนำตัว

" อะ.. ขออภัยด้วยค่ะ ชั้นชื่อ ลัลลาแชร์ กราดิสตี้ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ "

จากนั้นลัลก็ยื่นบัตรประจำตัวให้ชายหนุ่มตรงหน้าเธอดู

" ถ้าเช่นนั้น ชั้นขอพาเด็กคนนี้เข้าไปได้ไหมค่ะ ? "

ชายหนุ่มได้มองลัลลาแชร์ด้วยท่าทางสงสัยเล็กน้อยพลางค่อยๆรับบัตรประจำตัวของหญิงสาวมาดู หลังจากที่เขาได้ดูแล้วเขาก็ต้องตกใจไปครู่นึงก่อนที่จะได้รีบคืนบัตรให้กับลัลลาแชร์

? ? ? : ขอโทษทีผมเสียมารยาทไปด้วยนะครับ . . . ถ้ามันเป็นการตัดสินใจของคุณล่ะก็ . . .

ชายหนุ่มได้โค้งให้ลัลลาแชร์เล็กน้อยก่อนที่จะได้ถอยเปิดทางออกไป

-:- ย้ายมายังที่พักของลัลลาแชร์ในฐาน S.E.E.S.


หลังจากที่ผ่านมาได้ ลัลก็หยิบการ์ดตัวเองขึ้นมาดูอีกครั้ง

' ...นี่คุณวิกตอรี่ให้ตำแหน่งอะไรเรากันแน่นะ '

หลังจากดูอยู่พักนึงเธอก็เก็บกลับและก็พึมพำบางอย่าง

วิ้งงง

ทันใดนั้น สร้อยข้อมือของเธอก็กลายเป็นโลงศพขนาดยักษ์ทันที

' อิลจัง.. '

' . . . . . . . '

' อิลจัง... นี่ อิเลียร์จัง~ '

' . . . . . . . . . '

' พี่ซื้อขนมมาฝาก ไม่เอาสินะ ? '

" เอาค้าาา !! "

อะ..   เธอเผลออุทานออกมาเสียงดังเพราะหลงกลพี่สาวของเธอเสียแล้ว

" อะ " - พอลัลได้ยินเสียงน้องเธอ ลัลก็พอใจเล็กน้อย ก็ที่ขนมแป้งทอดในมือเธอจะลอยหายเข้าไปในโลงทันที

" ขอโทษที่พี่ลืมน้องนะจ๊ะ ยกโทษให้พี่น้า "

' พี่อะ '

อิเลียร์ทำเสียงงอลเล็กน้อย แต่ดูเหมือนเธอจะอารมณ์ดีขึ้นเองเมื่อกินของหวาน ..

' เอาละ เอายังไงกับเด็กคนนี้ต่อดีนะ.. '

หลังจากคุยกับน้องของเธอเสร็จแล้ว เธอก็หันกลับมาหาเด็กสาวที่เธอบอกให้ไปนั่งตรงเตียง..

' ยังไงก็ตาม พรุ่งนี้หาโอกาศพบกับวิกตอรี่ซังอีกสักทีแล้วกัน.. '

ระหว่างที่ลัลลาแชร์กำลังยืนคิดอะไรอยู่นั้น อาการิที่นั่งอยู่บนที่นอนก็ได้ค่อยๆเดินเข้ามาดึงชายเสื้อของหญิงสาวเล็กน้อยและถามเธอขึ้น

สึบาสะ อาการิ : ตอนนี้ดึกแล้ว . . . เราคงต้องกลับไปที่ด่านฟ้าก่อน . . .

ดูเหมือนว่าเด็กสาวจะยังม่รู้ว่าลัลลาแชร์ได้ชวนเธอมาอยู่ด้วยกันที่ห้องพักจึงได้บอกกับลัลลาแชร์ขึ้นแบบนั้น


" อ..เอ๊ะ ? ไม่ .. เอ่อ คือ.. ? "

เนื่องจากโดนทักแบบไม่คาดคิด ลัลจึงลนลานเล็กน้อย

' . . . . . . '

เธอครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่แปปนึง ก่อนที่จะตอบเด็กสาวกลับไป

" โอเค.. งั้นไปกันเถอะ "

จากนั้นเธอก็ยื่นมือให้อาการิ

-:- ย้ายมายังสวน ? ? ?บริเวณด่านฟ้าของโรงเรียน

อาการิได้จูงมือลัลลาแชร์เดินมาจนถึงด้านบนของด่านฟ้าโรงเรียนพร้อมกับพาเธอเข้ามายังสวนด้านหลัง เมื่อมาถึงแล้วอาการิก็ได้ปล่อยมือลัลลาแชร์ออกพร้อมกับค่อยๆนั่งลงบนพื้นสนามหญ้าและนอนลงอย่างช้าๆ


" ...................................................................... เอ๊ะ ? "

หลังจากที่เด็กสาวนอนลง ลัลก็ยืนอึ้งอยู่สักพักนึง ก่อนที่จะ..

" ม่ายช่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!! "

อยู่ๆลัลก็ตะโกนออกมาจากนั้นก็วิ่งเข้าไปอุ้มอาการิแล้ววิ่งกลับไปที่ห้องด้วยความเร็วแบบเครื่องยนต์ Thrust SSC(?) ทันที !!

-:- ย้ายกลับมายังที่พักของลัลลาแชร์

สึบาสะ อาการิ : อะไรเหรอ . . .

เด็กสาวได้เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยพร้อมกับกลับไปนั่งบนเตียงของลัลลาแชร์เช่นเดิม


" แฮ่ก .. แฮ่ก .. แฮ่ก.. "

' พ..พี่ขา ? '

อิเลียร์มองพี่สาวตัวเองวิ่งหน้าจาตื่นเข้าห้องด้วยความเร็วไม่น่าเชื่อ(?) พร้อมกับอุ้มอาการิกลับมาด้วย
ลัลลาแชร์หายใจเอาอากาศเข้าก่อน เธอยังตกใจกับความสามารถพิเศษยามไฟไหม้* แบบนี้ของเธอเลย

" น...นี่ .. "

ในที่สุดลัลก็พูดออกมาว่า

" จ จากนี้ ไป !! ที่นี้คือห้องของเธอ !! ที่นอนของเธอก็อยู่ตรงนี้แหละ !!! อาหารเช้า กลางวัน เย็น ห้องอาบน้ำ ของส่วนตัว
เดียวชั้นจะจัดการหาให้เธอเอง !! ถ้าเธอป่วยชั้นก็จะดูแล ถ้าเธอต้องการกินอะไร ชั้นก็จะหามาให้ เพราะงั้นจากนี้เป็นต้นไป
มาอยู่ด้วยกันที่นี้นั่นแหละ !! เข้าใจ ..อุก .. ข เข้าใจใช่ไหม !? อาการิจัง ! ......อ๊อก !? "

' วั๊ย.. ! พี่ค่ะ !? '

ลัลแผดเสียง(แต่ความจริงเบา)บอกอาการิ .. ดูเหมือนวิญญาณความเป็น[พี่สาวคนโตของสถานกำพร้า]จะสิงเธอซะแล้ว
ไม่ว่ายังไง ลัลไม่ยอมให้อาการิหนีไปไหนแน่ๆ..

Special Link : Social Link 3 ~ ในการดูแล ~

เงื่อนไข : Social Link ของอาการิจะสามารถเพิ่มได้วันละ 2 ครั้ง แต่ถ้าหากอาการิเกิดไม่พอใจในการตัดสินใจหรือการกระทำของลัลลาแชร์ Social Link จะลดลง 3 ขั้น รวมทั้งอาการิจะกลับไปยังสวนเหมือนเดิมถาวร

สึบาสะ อาการิ : จะดีเหรอ . . . เราไม่ใช่คนนะ . . .


ลัลทรุดลงไปนั่งหอบกับพื้น ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นช้าๆเพื่อสบตากับเด็กสาวตรงหน้าเธอ

" ดีสิ อย่างน้อย.. "

น้องสาวชั้นก็ไม่ใช่คนเหมือนกัน... แต่ลัลก็ไม่ได้บอกออกไป

" งั้น..จากนี้ไป ถ้าอาการิจังไม่รังเกียจละก็.. "

ลัลพยุงตัวขึ้นไปนั่งข้างๆแล้วลูบหัวอาการิเบาๆจากนั้นก็พูดต่อว่า

" ให้ชั้นดูแลเธอได้ไหมจ๊ะ ? "

สึบาสะ อาการิ : อื้อ . . .

เด็กสาวได้ตอบลัลลาแชร์นิ่งๆเหมือนเคย แต่ดูท่าทางแล้วเธอก็คงจะดีใจลึกๆภายในเหมือนกันนะ

เมื่อเด็กสาวได้เอ่ยจบแล้วเธอก็ได้ล้มตัวลงนอนขดตัวบนผ้าคลุมเตียงของเตียงนอนทันที . . .


ลัลมองท่าทางอย่างนั้นอย่างเอนดู พลางเลิกผ้าปูให้เธอนอนเข้าที่เข้าทาง

' พี่ค่ะ.. '

" อ.. ดูเหมือนพี่จะไม่ได้สนใจน้องเลย ขอโทษด้วยนะจ๊ะ.. "

' หนูจะได้น้องสาวแล้วใช่ไหมค้า !! '

อิเลียร์ตอบหน้า(โลง)ระรื่น พลางลอยไปลอยมาข้างๆลัล จนทำให้พี่สาวทำหน้าเหนื่อยใจปนขำนิดๆแทน.. ก่อนที่เธอจะถอดชุด
แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ..

ไม่กี่นาทีต่อมา ลัลก็ออกมาในชุดนอนแขนขายาวโดยที่เธอกำลังเช็ดผมที่ยังเปียกเล็กน้อย..

ลัลเดินมานั่งข้างๆเตียงก็พบว่า อิเลียร์(โลงศพ)ลอยเอื่อยๆอยู่ข้างๆที่อาการิกำลังนอน .. ท่าทางแบบนั้นเธอคงหลับไปแล้ว

' พี่จ๋า หนูอยากได้น้องสาวจังเลยค้า.... '

" อุบ คิก คิก.. "

ลัลอดขำกับท่าทางนั้นไม่ได้จริงๆ ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาชะเง้อมองใกล้ๆเตียง .. อาการิเองก็ดูท่าจะหลับปุ๋ยเหมือนกัน

" ฮิ ฮิ เค้าว่าหน้าตาตอนนอนนี้ โกหกไม่ได้ท่าจะจริงนะ.. "

ลัลยิ้มบางๆ เธอดีใจลึกๆที่รู้สึกเหมือนได้น้องสาวอีกคน .... ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปยืนที่ระเบียง

" . . . . . . . . "

ดูเหมือนคืนนี้จะยังไม่จบแค่นี้...

-:- ตัดเข้าสู่ช่วง Dark hour

ดูเหมือนว่าแม้ลัลลาแชร์จะต้องการเวลาพักผ่อนบ้างนั้นก็จะไม่สามารถทำได้เลยแม้แต่น้อย ท้องฟ้ายามค่ำคืนได้กลายเปลี่ยนเป็นบรรยากาศแปลกๆขึ้นอีกครั้ง ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะทำให้อาการิตื่นขึ้นมาด้วยเช่นกัน . . .

ติ้ด !! เสียงจากบัตรประจำตัวของลัลลาแชร์ได้ดังขึ้นซึ่งดูเหมือนว่ามันจะแสดงข้อมูลภารกิจของวันนี้ภายในองค์กรณ์ให้กับหญิงสาวได้ดู แต่แน่นอนว่าลัลลาแชร์นั้นอยู่ในตำแหน่งที่จะเลือกปฏิบัติหน้าที่ตามดุลย์พินิจของตัวเองได้หรือจะทำภารกิจทั่วๆไปที่ทางองค์กรณ์ได้ทิ้งข้อมูลไว้ให้ก็ได้เช่นกัน

-:- ภารกิจบุกเบิก : จากสมาชิก Satonaka Chie " ชั้นได้พบสถานที่แปลกๆเข้าภายในดันเจี้ยนเมืองเครื่องจักรโบราณ Noirceur ต้องการผู้ช่วยเหลือในการบุกเบิกจำนวน 1 คน หรือ มากกว่านั้น " รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถติดต่อได้จาก Chie โดยตรง

-:- ภารกิจค้นหา : เนื่องจากองค์รณ์ต้องการผลึกพลังงานบางอย่างที่หลงเหลือจากการต่อสู้ภายในดันเจี้ยนเมืองเครื่องจักรโบราณ Noirceur ทางเราจึงต้องการให้สมาชิกในองค์กรณ์ทำการรวบรวมชิ้นส่วนพลังงานเหล่านี้มาให้จำนวน 5 ชิ้น

-:- เลือกทำกิจกรรม Dark hour ตามใจตนเอง

สึบาสะ อาการิ : . . .

เด็กสาวได้ลุกขึ้นมายืนข้างๆกับลัลลาแชร์นิ่งๆพลางแหงนหน้ามองหญิงสาวอย่างเงียบๆ


" Dark hour... ว่าแล้วเชียว ชักจะจับสัมผัสมิตินี้ได้ทีละน้อยแล้วสิ "

ลัลยืนมองท้องฟ้าที่เปลี่ยนไป .. ถึงจะพึ่งครั้งที่สอง แต่เธอก็รับรู้ถึงมิตินี้ได้มากขึ้นกว่าเมื่อคืนหลายเท่า

' อิเลียร์นอนหลับไปแล้ว..ไม่ปลุกละกัน บัตรนี่ก็ส่งภารกิจมาแล้วด้วยสิ งั้นคืนนี้เราคงต้อง........ อื้อ ? '

ในขณะที่ลัลกำลังตัดสินใจว่าจะลุยเดี่ยวนั่นเอง เธอก็สังเกตเห็นเด็กสาวร่างเล็กผมสีฟ้า ที่เธอคิดว่าเพิ่งจะเข้านอนไปเมื่อกี้..
มายืนอยู่ข้างๆตัวของเธอเมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ

" อาการิจัง.. ? "

ลัลอุทานออกมาเบาๆ.. ตอนแรกเธอตัดสินใจว่าจะไปช่วยสมาชิกคนนึงในการสำรวจดันเจี้ยนเมืองเครื่องจักรโบราณ..แต่ว่า

เด็กสาวไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพลางยืนอยู่ข้างๆลัลอย่างนั้น แต่ดูจากท่าทางแล้วเธอน่าจะตามลัลลาแชร์ไปด้วยในช่วงเวลานี้นะ


[ 1 ]

" . . . . . . . . "

ลัลมองเด็กสาวอยู่แปปนึง... ก่อนที่จะยิ้มออกมา

" ไปกันเถอะจ๊ะ อาการิจัง ! "
โพสต์ 7-8-2012 21:49:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Blue_Moon เมื่อ 10-8-2012 21:43



" . . . . . . จะแสดงเสียงให้ฟังยังไงหว่า . . ." เวนโทร่าทำหน้าอึ้งกับคำขอของลูกะ

"ฟังให้เน็ตไปก่อนแล้วกัน " เวนโทร่าพูดพลางเปิดเพลงให้ลูกะฟัง

http://www.youtube.com/watch?v=fDQ1I-LJY2A

หลังจากที่ลูะได้ฟังเสียงบรรเลงผ่านทางเว็บไซท์ที่เวนโทร่าเปิดให้นั้นเธอก็ด้ยิ้มน้อยๆออกมาและหันกลับมาคุยกับเวนโทร่า

คิอูอิ ลูกะ : เป็นเครื่องดนตรีที่น่าสนใจดีนะ ♪ ว่าแต่เวนโทร่าจะเล่นมันยังไงล่ะ ? ที่นี่มีแต่เครื่องดนตรีสากลซะด้วยสิ

เธอได้ถามขึ้นอย่างเสียดายเล็กน้อยเพราะความจำกัดของโลกที่อยู่นั่นเอง


เวนโทร่าถึงกับช๊อคเมื่อรับรู้ความจริงข้อนี้

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ งั้นก็กลับเข้าสู่ประเด็นเดิมเถอะ ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกัน . . . "เวนโทร่าหัวเราะกลบเกลื้อน

"งั้นเรามาหาเพลงที่จะเล่นด้วยกันเลยแล้วกันนะ ~ " เวนโทร่าพูดพล่างยิ้มให้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

คิอูอิ ลูกะ : อะ- เอ๋ ?! ไหงงั้นล่ะ

ลูกะได้ทำหน้าตกช้อคเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรพลางได้เริ่มเสนอเพลงขึ้นเสียก่อน

คิอูอิ ลุกะ : ถ้าอย่างนั้นลองเพลง Just be friend ดูไม๊ล่ะ ? เพราะว่าเพลงนี้เล่น้วยเสียงไวโอลินอย่างเดียวได้นะ

หญิงสาวได้นำเสนอพร้อมกับโชว์โน้ตให้เวนโทร่าดู


เวนโทร่า :: "ห๊ะ !!??"
เธอได้ตกใจเล็กน้อย ที่เห็นลูกะตกใจ

"ค่ะ ~ ลองเล่นดูเลยแล้วกัน" เวนโทร่ากล่าวตอบกลับอย่างกระตืนรือร้น
เวนโทร่ารับโน็ตมาแล้วลองเล่นโดยทันที

Social Link 3 : ~ Mix the Rhymt 3 ~

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มเติมจากการซ้อมดนตรี
Expression : 2 / 20 // D > C
Charm : 19 / 50 // A > Ex

ดูเหมือนว่าเวนโทร่าจะสามารถเล่นเพลงนี้ได้ดีระดับนึงแต่ก็ยังไม่สมบูรณ์นักเนื่องจากค่าการแสดงออกของเธอยังไม่สูงเท่าที่ควรนัก

คิอูอิ ลูกะ : หวาๅ ~ สงสัยชั้นเองก็คงต้องซ้อมเพิ่มหนักๆแล้วล่ะมั้งเนี่ย ขอบคุณที่มาซ้อมเป็นเพื่อนนะเวนโทร่า ~

ลูกะได้กล่าวขอบคุณเวนโทร่าในขณะที่เผลอตัวเข้าไปคลอเคลียกับเวนโทร่าด้วยเช่นกัน

-:- ตัดเข้าสู่ช่วงเย็น


"ข้าวกลางวัน . . . . เห้อ ~ " เวนโทร่าถอนหายใจ เพราะว่าวันนี้คงไม่มีข้าวกลางวันสำหรับเธอแน่นอน . . .
Use Skill :: Create Darkness
บรรยากาศรอบตัวของเธอดูมืดมนมาก

Use Skill ::Create Light + Catastrophic Light
ทันใดนั้นบนหัวของเวนโทร่าก็มีหลอดไฟปรากฏขึ้น!!!
"จริงด้วย! ลูกะจัง ลองไปทำงานพิเศษที่นี้กันเถอะ เพื่อว่าจะได้เป็นการช่วยฝึกเล่นคู่ไปด้วยในตัวไงละ!!!"
เวนโทร่าพูดพล่างหยิบใบปลิวโฆษณารับสมัครพนักงานของสตูดิโอออกมา

คิอูอิ ลูกะ : เอ๋ ? ได้สิ วันนี้ช่วงเย็ฯเราก็ว่างอยู่นะ

ดูเหมือนว่าลูกะเองจะสนใจสตูดิโอที่เปิดภายในเมืองเหมือนกันและตกลงไปกับเวนโทร่าด้วย

-:- ย้ายมายังบริเวณตัวเมือง

-:- ย้ายมายังสตูดิโอ

เมื่อหญิงสาวได้เข้ามาที่ร้านก็พบว่าตอนเย็นนั้นมีลูกค้าภายในร้านระดับนึงพร้อมกับกองจานและแก้วที่ใช้แล้ววางไว้อย่างไม่เป็ฯระเบียบเท่าไรนัก และ หลังจากที่พวกเธอได้สังเกตุภายในร้านก็พบว่ามีคนทำงานอยู่คนเดียวซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเจ้าของร้านนั่นเอง

-:- พบ Densa Neko


เวนโทร่ามองไปรอบๆ ดูเหมือนว่าคนจะเยอะกว่าที่คาดไว้เล็กน้อย
เวนโทร่าจูงมือลูกะเข้าไปหาพนักงานในร้าน
"สวัสดีค่ะ มาสมัครงานค่ะ . . ." เวนโทร่าพูดกับหญิงสาวซึ่งน่าจะเป็นเจ้าของร้าน

? ? ? : มาได้จังหวะพอดีเลยครับ

ดูเหมือนว่าเจ้าของร้านจะเป็นผู้ชายเสียมากกว่า แต่ยังไงก็ตามเขาก็ต้องการพนักงานช่วยเหลือในจังหวะนี้พอดีเหมือนกัน

? ? ? : ถ้าอย่างนั้นรบกวนแสดงเพลงบนเวทีให้ขั้นช่วงนี้หน่อยแล้กันนะครับ

ชายหนุ่มได้มอบหมายงานแรกให้กับเวนโทร่าและลูกะก่อนที่จะได้รีบเก็บจัดโต๊ะให้เรียบร้อยเพื่อต้อนรับลูกค้ากลุ่มต่อไป


ผู้ชาย? ? ? เวนโทร่าโดนกับดักเข้าไป1ครั้ง

เวนโทร่าทำหน้าเว่อเล็กน้อยแล้วหันไปมองลูกะ
"เอาไงดีจะเล่นเพลงไรดีเนี่ย ? ? ?" เวนโทร่าถามเพราะตอนแรกเธอก็ไม่นึกว่าจะต้องเล่นเลยตอนนี้

คิอูอิ ลูกะ : เอ . . . เล่นเลยเหรอเนี่ย ? งั้นลองเล่นบรรเลงง่ายๆอย่าง Canon ขอด D Major ไม๊ ? น่าจะง่ายนะเพราะเล่นไม่กี่คีย์เองและเป็นคีย์ง่ายๆด้วย

ลูกะได้ลองเสนอเวนโทร่าขึ้น


" Canon in D major ? ก็ดีนะเป็นเพลงง่ายๆที่เป็นที่รู้จัก " เวนโทร่าเห็นด้วยกับลูกะ
" ถ้าอย่างนั้นก็ . . . . ไปกันเถอะ ฝากคิดเพลงต่อๆไปด้วยแล้วกันนะ " เวนโทร่พูดพล่างลากลูกะขึ้นไปบนเวที

เวนโทร่าเริ่มเล่นเพลงCanon in D major

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มจากการเล่นดนตรีที่สตูดิโอ
Expression : 5 / 20 // D > C
Charm : 21 / 50 // A > Ex

ดูเหมือนว่าเวนโทร่าที่เล่นไวโอลีนและลูกะที่ได้เล่นเปียโนคู่นั้นจะทำให้บทบรรเลงตามโน้ตไม่ผิดเพี้ยนไปนักแม้จะเป็นการเล่นครั้งแรก หลังจากที่พวกเวนโทร่าได้เล่นดนตรีไปซักพักจนใกล้จะหัวค่ำแล้วนั้นลูกค้าก็ได้ค่อยๆทยอยกันกลับไป

เจ้าของร้าน : เฮ้อ . . . ขอบคุณมากนะถ้าวันนี้ไม่ได้พวกเธอช่วยไว้ละก็คงจะแย่แน่ๆเลยล่ะ

ชายหนุ่มได้หอกแฮกๆพร้อมกับได้ให้เงินค่าทำงานกับเวนโทร่าและลูกะ

Special Link : ต่อเนื่องจากชมรมดนตรี Social Link 4 : ~ Mix the Rhymt 4 ~

Money + 500


"ขอบคุณค่ะ" เวนโทร่ากล่าวพร้อมรับเงินจากชายหนุ่มเจ้าของร้านอย่างสุภาพ

" เย้ๆๆ ~ สำเร็จแล้วนะลูกะ ! ~ " เวนโทร่ากระโดดกอดลูกะด้วยท่าทางดีใจอย่างมาก
"แต่ฉันยังคงต้องฝึกด้านท่าทางอีกเยอะเลยแฮะ . . . " เวนโทร่ากล่าวด้วยท่าทางเศร้าเล็กน้อย

"ยังไงก็ขอบคุณนะที่มาเป็นเพื่อน ~ แล้วพรุ่งนี้จะมาอีกมั้ยอะ" เวนโทร่ากล่าวกับลูกะด้วยรอยยิ้ม

คิอูอิ ลูกะ : ดีจังเลยนะ ~ เหมือนได้ซ้อมไปในตัวด้วยเลยแถมยังได้เงินอีกด้วย

ลูกะได้คุยกับเวนโทร่าอย่างร่าเริง ดูเหมือนว่าเธอจะชอบงานพิเศษที่นี่เหมือนกับเวนโทร่านะ

คิอูอิ ลูกะ : ชั้นคิดว่าชั้นน่าจะมาได้นะ เพราะว่าชั้นเองก็ไม่มีอะไรพิเป็นพิเศษอยู่แล้วล่ะ

หญิงสาวได้ตอบตกลงกับเวนโทร่าก่อนที่จะได้ลากลับบ้านไปเสียก่อน เวนโทร่าน่าจะสามารถมาทำงานช่วงเย็นที่สตูดิโอกับลูกะได้หลังจากนี้ไปนะ


เวนโทร่าพยักหน้าตอบรับก่อนที่จะขึ้นขี่มิวเชสกี้กลับบ้านไป
"เห้อ~เหนื่อยจัง" เวนโทร่าตรงกลับบ้านไป โดยลืมกินข้าว

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายัง S.E.E.S. Base

เวนโทร่าได้กลับมาที่พักตัวเองด้วยความเหนื่อยล้าจนลืมว่าหิวไปเลยทีเดียว ส่วนทางมิวเชสกี้นั้นก็ได้นั่งรออยู่ข้างๆที่พักของเวนโทร่า แต่หลังจากที่เวนโทร่าเข้าไปในบ้านพักนั้นมิวเชสกี้ก็ได้พยายามเตือนเวนโทร่าด้วยท่าทางแปลกๆผ่านทางกระจกว่าวันนี้ยังไม่ไดทานอะไรเลย


เวนโทร่า สังเกตอาการของมิวเชสกี้แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่กินข้าว
แต่ด้วยความเหนื่อยล้าจึงไม่อยากออกไปไหน

เธอมองไปยังมิวเชสกี้แล้วส่งกระดาษโน็ตให้1แผ่น "ข้าวปั้น 4ก้อน" พร้อมกับเงินค่าข้าวปั้น
"ไปร้านสะดวกซื้อแทนทีสิ " เวนโทร่าบอกมิวเชสกี้ ก่อนจะสลบลงไปบนที่นอน

มิวเชสกี้รับคำสั่งแล้วออกวิ่งไปยังร้านสะดวกซื้อ
(//ขอย้ายการควบคุมและดูสถานการณ์มิวเชสกี้เป็นหลัก)
มิวเชสกี้วิ่งไปตามท้องถนนยามราตรีเพื่อไปยังร้านสะดวกซื้อ

-:- ย้ายมายังส่วนของตัวเมือง

มิวเชสกี้ได้ออกเดินทางพันลี้มาจากที่พักของเจ้าของและตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อภายในเมืองอย่างรวดเร็ว เมื่อมันได้มาถึงร้านสะดวกซื้อแล้วมันก็ได้พบกับชายหนุ่มเจ้าของร้าน แต่ว่า . . . .

สึคาเระ คาเกะ : หืม ? มังกรตัวนั้นนี่นา . . . มีอะไรงั้นเหรอ ?

ชายหนุ่มได้ถามมิวเชสกี้ขึ้นโดยที่ลืมไปว่าภาษามังกรกับคนนั้นมันต่างกัน . . .


มิวเชสกี้ : มิ้ววววว (จะข้าวปั้น~)
มิวเชสกี้หันไปตอบชายหนุ่ม ด้วยแววตาใสซื่อ ราวกลับรู้สิ่งที่ชายหนุ่มถาม

มิวเชสกี้เดินตรงเข้าไปหยิบข้าวปั้น 4ก้อน แบบที่เคยเห็นเวนโทร่าทำ
มิ้วเชสกี้หยิบแล้วเดินไปจ่ายเงินพร้อมวางโน็ตที่เวนโทร่าให้ไว้ด้วยว่า "ข้าวปั้น 4ก้อน "

มิวเชสกี้ : มิ้วววววววววว

สึคาเระ คาเกะ : อ้อ !! รอแปปนึงนะ

ชายหนุ่มได้กลับเข้าไปใส่ข้าวปั้นลงในถุงพร้อมกับรับเงินจากมิวเชสกี้ไว้และได้เดินกลับมายื่นถุงที่บรรจุข้าวปั้นไว้ 4 ชิ้นคืนให้กับมิวเชสกี้

สึคาเระ คาเกะ : เรียบร้อยแล้วเจ้ามังกร


มิวเชสกี้ : มิ้วววววววววว

มิวเชสกี้คาบถุงหิ้วแล้ววิ่งกลับไปบ้าน

ในขณะกันเวนโทร่าก็นอนอยู่บนเตียง
เวนโทร่า : ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

บรรยากาศแปลกๆได้คลืบคลานมาอีกครั้งจนเวนโทร่าที่หลับอยู่สามารถรับรู้ได้เล็กน้อย ดูเหมือนว่า Dark hour คงจะใกล้เข้ามาแล้ว

- ตื่นขึ้น ( เข้าร่วม Dark hour )
- นอนหลับต่อ ( ผ่าน Dark hour ไป)
- อื่นๆโปรดระบุ


เมื่อมิวเชสกี้กลับมาถึงที่พักพบเวนโทร่านอนอยู่

"มิ้ววววววววววว (ใช้ให้ไปซื้อข้าวแล้วตัวเองนอนแบบนี้เนี่ยนะ) "มิวเชสกี้ร้องพล่างเดินเข้าไปใกล้เวนโทร่า

Dragon Roar

มิวเชสกี้คำรามใส่เวนโทร่า เพื่อปลุกเธอให้มากินข้าว
เวนโทร่าสะดุ้งตกเตียงอีกครั้ง
เวนโทร่ามองไปรอบๆแล้วกล่าวว่า "มิวเชสกี้อีกแล้วหรอ . . ."
ทันใดนั้นเธอก็มองเห็นสิ่งที่มิ้วเชสกี้เอามาด้วย ข้าวปั้น
เวนโทร่าตรงไปกินข้าวปั้น พล่างแบ่งให้มิวเชสกี้ด้วย เวนโทร่ามองดูนาฬิกา
"ปกติตอนนี้รูกะน่าจะกลับมาแล้วนิ" เธอกล่าวออกมาด้วยความเป็นห่วง

เวนโทร่าพามิวเชสกี้ออกไปข้างนอกเพื่อตามหารูกะระหว่างรอภารกิจ

-:- ตัดเข้าสู่ช่วง Dark hour

ดูเหมือนว่ารูกะจะได้ออกไปข้างนอกโดยที่ไม่ได้บอกเวนโทร่าล่วงหน้า คาดว่าเธอคงจะกลับมาในเวลาไม่นานนี้

ติ้ด !! เสียงบัตรประจำตัวของเวนโทร่าได้ดังขึ้น ดูเหมือนว่าสัญญาณบ่งบอกถึงภารกิจในวันนี้จะได้ส่งมาแล้ว

-:- ภารกิจรวบรวม : เนื่องจากมีร่องรอยของการแปรผันของมิติภายในดันเจี้ยน Noirceur ทำให้มีผลึกพลังได้เร็ดรอดออกมาจำนวนนึง ทางเราต้องการให้คุณรวบรวมผลึกพลังที่เร็ดรอดออกมานั่นจำนวน 5 ชิ้น

-:- ภารกิจป้องกัน : จากสมาชิก Safty Guard " ผมได้ตรวจพบพวกชาโดว์จำนวนนึงที่ส่วนกลางของดันเจี้ยน Profonde และต้องการกำลังเสริมเพื่อช่วยป้องกันพวก Shadow ที่หลุดออกมาจำนวนนี้ในคืนนี้ครับ " รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถสอบถามได้ที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยน Profonde


"เดี่ยวรูกะก็คงกลับมาเองมั้ง ยังไงก็คงต้องไปทำภารกิจก่อน"
" . . . แล้วไปภารกิจไหนดีเนี่ย" เวนโทร่าทำท่าทางเหมือนใช้ความคิดอย่างหนัก

-:- ภารกิจป้องกัน : จากสมาชิก Safty Guard

หลังจากที่ตัดสินใจอยู่ซักพักเวนโทร่าก็ได้เลือกที่จะไปที่ " ส่วนกลางของดันเจี้ยน Profonde "
เพราะว่าเธอเองก็ยังสงสัยกับเรื่องเมื่อเช้าอยู่

เมื่อตัดสินใจได้เธอจึงขึ้นขี่มิวเชสกี้

-:- use skill : Create Darkness + Night + Shadow + Dark Form
เวนโทร่าและมิวเชสกี้เคลื่อนที่ไปในความมืดมิด

-:- ย้ายมาที่ด้านหน้าทางเข้าดันเจี้ยน Profonde

เมื่อเวนโทร่ามาถึงสถานที่เธอก็ได้พบกับชายหนุ่มที่คาดว่าจะเป็นคนที่เปิดภารกิจนี้ขึ้นมานั่นเอง

เซฟตี้ การ์ด : สวัสดีครับ ผมเซฟตี้ การ์ด สมาชิกขององค์กรณ์ครับผม ขอบคุณที่มาช่วยเหลือภารกิจนะครับ

ชายหนุ่มได้กล่าวทักทายแนะนำตัวเองขึ้นก่อนตามมารยาท

- รีบเข้าไปจัดการให้จบๆ
- สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมก่อน
- อื่นๆโปรดระบุ


- อื่นๆโปรดระบุ ให้นำทางให้

" สวัสดีค่ะ ฉัน เวนโทร่าค่ะ มาตามภารกิจแล้วค่ะ " เวนโทร่ากล่าวทักทายกับชายหนุ่ม
เวนโทร่าลงจากมิวเชสกี้ แล้วมองรอบๆ

"แล้วชาร์โดว์ที่หลุดออกมาอยู่ไหนหรือค่ะ ? ถ้าไม่รบกวนมากก็ช่วยนำทางให้ด้วยค่ะ" เวนโทร่ากล่าวเพราะกลัวหลงเหมื่อเมื่อเช้า

เซฟตี้ การ์ด : ได้ครับ

ชายหนุ่มได้นำทางเวนโทร่าไปยังด้านในซึ่งเมื่อเข้ามาถึงช่วงสะพานที่เชื่อไปยังส่วนกลางนั้นก็ทำให้เวนโทร่าสามารถมองเห็นพวกมันได้ไม่ยากนัก



Monster : 3 ตัว


-:- Learn skills : Raise Ability + Immunity

-:- use skills : Raise Ability + Immunity
"งั้นเริ่มเลยแล้วกันนะค่ะ" เวนโทร่ากล่าวพล่างทำท่าเบ่งพลัง
-:- use skills : Control Light + Create Light
" ซูเปอร์ไซย่า !! " เวนโทร่าตะโกนออกมาพร้อมกับผมที่เปล่งแสง

ขณะที่เวนโทร่ากำลังแปลงร่าง(?)อยู่ มิวเชสกี้ก็วิ่งเข้าไปหาเหล่าพวกชาโดว์
-:- use skills : Dragon Rend + Frost breath
มิวเชสกี้คำรามขู่เหล่าชาโดว์ ก่อนที่จะโจมตีซ้ำด้วยน้ำแข็ง

เวนโทร่าเอานิ้วชี้และนิ้วกลางมาแตะที่หน้าผาก
-:- use skill : Shadow Traveller
เวนโทร่าทำท่าทางเหมือนวาร์ป แล้วใช้สกิลเคลื่อนที่เข้าไปใกล้เพื่อให้อยู่ในระยะโจมตี
" หึๆๆๆๆ เจ้าพวกผลิตจำนวนมากอีกแล้วสินะ !!!"

มิวเชสกี้หลบถ้อยออกมาเพื่อให้เวนโทร่าใช้สกิลได้สะดวก
เวนโทร่าเอามือประสานกัน แล้วเกิดแสงรวมกัน
-:- use skill : Kamehameha =  Control Light + Create Light + Light Beam + Seeking Sphere
"  Ka . . . me . . . ha . . . me . . . ha!!!! " เวนโทร่าพูดพล่างปล่อยพลังซัดใส่ชาโดว์

มิวเชสกี้พุ่งกลับเข้าไปโจมตีซ้ำใส่ เหล่าชาโดว์ที่รอดจากการโจมตีของเวนโทร่า

เสร็จสิ้น
โพสต์ 7-8-2012 21:55:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-8-2012 22:00



ใช้เวลาตามลำพังในโบสถ์

ผู้หญิงคนนั้น...

ช่างเถอะ ยังไงซะตอนนี้แค่เรื่องของตัวเองก็ปวดหัวจะแย่แล้ว

ยูเรก้าเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้แถว ๆ จากนั้นเขาก็หลับตาลง

ค่อย ๆ คิดที่สิ่งต่าง ๆ  ที่ผ่านมาทั้งหมด...

ระหว่างที่ยูเรก้ากำลังนั่งสงบจิตใจตัวเองอยู่นั้น เขาก็รู้สึกว่าเหมือนมีใครกำลังจ้องมองเขาอยู่ เมื่อขเาหันลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบกับชายหนุ่มคนนึงในชุดบาทหลวง

-:- พบ Kado Aces

? ? ? : กิกิกิกิ มีเรื่องทุกข์ใจอะไรงั้นเหรอ ?


" ตอนนี้ชั้นกําลังทุกข์ใจว่าทําไมมีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มายืนอยู่ตรงหน้าชั้นน่ะ "

ยูเรก้าพูดลอย ๆ ออกไปพลางหลับตาลงไปอีกครั้งนึง โดยไม่สนใจชายที่อยู่ตรงหน้าสักเท่าไหร่นัก

? ? ?  : กิกิกิ งั้นอย่างนั้นเหรอ ? ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนคุณก็แล้วกันนะ กิกิกิ

บาทหลวงประหลาดได้เดินกลับไปทางเดิมโดยปล่อยให้ยูเรก้านั่งพักอยู่ที่ม้านั่งตัวเดิม

วูบ . . . จู่ๆยูเรก้าก็รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาอย่างน่าประหลาดทั้งๆที่เขาได้นอนพักที่บ้านเต็มที่แล้ว

- วูบหลับไป
- พยายามตื่นและออกจากโบสถ์แห่งนี้
- อื่นๆโปรดระบุ


อะไรกัน... ความรู้สึกนี้... แปลก ๆ ซะแล้ว... ใช่สิ มันแปลกมาก...

เกิดอะไรขึ้น

ยูเกร้าพยายามฝืนตัวให้ตัวเองไปหลับไปด้วยอาการเหนื่อยล้า พลางคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่

มันเป็นฝีมือใคร เพราะสําหรับเขาที่ทํางานหนักมาตลอด แถมยังได้พักแล้วด้วย มันไม่น่าเกิดอาการแบบนี้ขึ้น

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ !!?

-:- ตัดมายังช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายังบริเวณสุสาน

เมื่อยูเรก้าได้ฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาเขาก็พบว่าเขาไม่ได้อยู่ที่โบสถ์อีกต่อไปแล้ว !! แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นสุสานที่ด้านหลังโบสถ์เสียแทน ?! ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตามแต่ แต่ว่าช่วงเวลาที่ผ่านไปนั้นคงจะนานพอสมควรอยู่เหมือนกัน . . .

- สำรวจสุสาน
- กลับที่พัก
- อื่นๆโปรดระบุ


สำรวจสุสาน

เกิดอะไรขึ้นกันอีกล่ะ... ทําไมต้องมีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นกับชั้นตลอดเลยนะ !!!

ยูเรก้าเริ่มวิ่งสํารวจรอบ ๆ สุสาน

" ที่นี้ไม่น่าจะใช่ มิติบ้านั้น... แล้ว... มันคืออะไรกัน "

? ? ? : กิกิกิ คิดแล้วเชียวว่านายต้องไม่ใช่คนธรรมดา

เสียงหัวเราะที่คุ้นเคยได้ดังขึ้นในบริเวณ แต่เนื่องจากบริเวณนั้นเป็นที่กว้างทำให้เสียงสะท้อนนั้นกระจายจนไม่รู้ว่ามาจากไหนกันแน่

? ? ? : ผมต้องการให้คุณทำอะไรบางอย่างให้ผม . . . และแน่นอนว่าถ้าคุณปฏิเสธคงจะรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น . . .


" ขอโทษที ชั้นไม่รู้ฟะ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น "

ยูเรก้าเริ่มตั้งท่าระวังตัว พลางมองหาตนเสียง

ไอวิธีหัวเราะแบบนี้ มันคือไอพระนั้นแน่ ๆ ขัดหูขัดตาจริง ๆ เจ้าบ้านั้น

" แกต้องการอะไร ! "

? ? ? : กิกิกิ ผมรู้ว่าคุณสามารถเข้าไปยังโลกอีกด้านได้ เพราะฉะนั้นผมต้องการให้คุณเข้าไปก่อความวุ่นวายในสถานที่แห่งนึง

เสียงประหลาดได้ดังขึ้นอีกครั้งแต่คราวนี้เหมือนยูเรก้าจะแน่ใจได้ว่าที่มานั้นอยู่ในบริเวณสุสานนี้

- เดินหาทางทิศ (ระบุทิศทาง)
- อยู่นิ่งๆกับที่
- อื่นๆโปรดระบุ


อยู่นิ่งๆกับที่

" ขอโทษทีว่ะ ไอตัวชั้นก็ไม่ค่อยชอบทําเรื่องวุ่ยวายซักเท่าไหร่ แค่สิ่งที่ชั้นจะทํามันก็วุ่ยวายได้โล่อยู่แล้ว "

ยูเรก้าตอบกลับไปทันที โดยไม่ได้คิดที่รับข้อเสนอนั้นเลยแม้แต่น้อย

" ทําเองก็แล้วกันนะ เจ้าบ้า "

? ? ? : น่าเสียดายจังเลยนะ กิกิกิ . . . .

เสียงแปลกๆนั่นได้ค่อยๆเงียบลงไปจนบรรยากาศรอบๆด้านนั้นเงียบเหมือนกับสุสานขึ้นมาจรีงๆ

กึก ๆ ๆ เสียงของป้ายหลุมศพของสถานที่ได้สั่นไหวเล็กน้อย จนป้ายของหลุมศพตกหล่นลงไปตามทางและปรากฏร่างของโครงกระดูกขึ้นมารอบบริเวณ !!



Monster จำนวน 4 ตัว


" โห ไอตัวที่ดูเหมือนพวกผลิตจํานวนมากนี้มันอะไรกัน... อย่าดูถูกกันหน่อยเลย ! "

ยูเรก้าตะโกนขึ้น แต่เขาก็ยังคงยืนอยู่กับที่

เขาปรับเปลี่ยนพลังที่ขาของเขาเล็กน้อย ให้เปรียบเหมือนดินก้อนใหญ่

แล้วกระทืบลงไปที่พื้น ก่อให้เกิดเสียงที่ดังลั่น ไม่ปานเสียงของฟ้าผ่าเลย

" เข้ามาเลย ไอพวกกระดูก !! "

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ตามคำท้าทายของยูเรก้า พวกโครงกระดูกนั้นได้ทำการวิ่งกรูเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างรวดเร็วพร้อมกับเงื้อคมมีดเข้าทิ่มแทงชายหนุ่มทันที !!

แต่ดูเหมือนว่าความเร็วระดับยูเรก้าจะสามารถหลบการโจมตีของพวกกระดูกนั้นได้อย่างไม่ยากลำบากนัก แต่มันคงจะแย่เหมือนกันถ้าเกิดว่าพวกมันโจมตีพร้อมๆกับหลายๆครั้ง


เอาล่ะ อย่างน้อย ๆ ก็ขอลดจํานวนหน่อยก็แล้วกัน

ยูเรก้าหลบการโจมตีของกระดูกทั้งหมด โดยที่ใช้การเคลื่อนไหวในน้อยที่สุด

พอหลบจนเขาก็โจมตีโครงกระดูกตัวนึงด้วยการนิ้วไปจิ้มที่หน้าผากของมัน

แต่ยูเรก้าที่สามารถปรับเปลี่ยนเวกเตอร์ได้ ถึงปรับเปลี่ยนความแรงในการกระทบให้แสงเหมือนดั่งกระสุนปืนที่มีความเร็วเสียง

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

เปรี้ยงงงง !! โครงกระดูกตัวที่ยูเรก้าได้สกิดนั้น ได้กระเด็นกระจายออกไปตามพื้น แต่โครงกระดูกที่เหลือนั้นก็ยังคงเข้าโจมตียูเรก้าอย่างไม่หวาดกลัวเพราะว่าการที่มันเป็นแค่ซากศพที่ไร้ความรู้สึกนั่นเอง


" โอ้.. "

ยูเรก้าพยายามหลบการโจมตีอย่างต่อเนื่อง โดยที่ตัวเขายังคงอยู่กับที่

เป็นแบบนี้เรื่อย ๆ คนที่จะเหนื่อยตายซะก่อนคงเป็นตัวเองแน่ ๆ เพราะงั้นจัดการเลยดีกว่า

ยูเรก้าอาศัยช่วงจังหวะที่โครงการโจมตีเข้ามา หลบคมดาบของพวกมันแล้วจิ้มของไปที่ส่วนต่าง ๆ ของมัน

ด้วยท่านิ้วจิ้มท่าเดิมของเขา จนโจมตีครบทั้ง 3 ตัว

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

เปรี๊ยะ !! เหมือนกับว่าโครงกระดูกนั้นเป็นแค่ของเล่นซ้อมมือของชายหนุ่มเพียงเท่านั้น เพียงแค่ปลายนิ้วเขาก็สามารถที่จะทำลายมันลงได้อย่างง่ายดาย ดูยูเรก้าจะรับรู้จากการต่อสู้ในวันนี้ได้ว่าศัตรูที่มีลักษณะเป็นข้อต่อนั้นจะสามารถถูกพลังเวคเตอร์ทำให้แตกหักด้ง่ายกว่าศัตรูทั่วๆไป

? ? ? : กิกิกิ สมแล้วที่เป็นคนที่มีพลังพิเศษในการเข้าออกมิตินั้น ถ้าอย่างนั้น . . .

-:- พบ Shinigami Momo

เสียงนั้นได้หยุดชั่วคราวเมื่อร่างของเด็กสาวผมขาวคนนึงได้ปรากฏขึ้นที่อีกฝั่งด้านหลังของยูเรก้า ดูเหมือนว่าเธอคงจะมีความเกี่ยวโยงกับสถานที่แห่งนี้อยู่

เด็กสาวผมขาว : หยุดรบกวนสุสานซักทีเถอะค่ะ ไม่อย่างนั้นทางสุสานและโบสถ์จะไม่เกรงใจต่อกันอีกแล้วนะคะ

เธอได้พูดขึ้นลอยๆแต่ดูเหมือนว่าข้อความนั้นจะไม่ได้บ่งบอกมาที่ยูเรก้า

? ? ? : กิกิกิ เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้วครับ ผมต้องขอโทษด้วยแล้วกัน พรุ่งนี้ผมจะจัดการทุกอย่างให้เหมือนเดิมนะครับ

เสียงประหลาดนั่นได้ค่อยๆหายไปอีกครั้งและดูเหมือนคราวนี้จะได้หายไปอย่างถาวรแล้วด้วย

เด็กสาวผมขาว : ต้องขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเดือดร้อนในสถานที่ที่เราเป็นคนดูแลด้วยนะคะ

เด็กสาวคนนั้นได้รีบวิ่งมาหายูเรก้าและโค้งของโทษชายหนุ่มอย่างตรงไปตรงมา


" เงยหน้าขึ้น คนที่ต้องโค้งขอโทษชั้นไม่ใช่เธอ แต่เป็นเจ้านั้นต่างหาก "

ยูเรก้าพูดขึ้นเสียงดังอย่างไม่พอใจ

" เจ้านั้นคนรู้จักเธองั้นเหรอ ? "

เด็กสาวผมขาว : รู้จักกันเพราะเรื่องสถานที่น่ะค่ะ

เด็กสาวได้เงยหน้าขึ้นมาตามที่ยูเรก้าบอกพร้อมกับเริ่มอธิบายขึ้นถึงเหตุผลของเธอ

เด็กสาวผมขาว : เราเป็นยมทูติที่ถูกส่งมาประจำเขตุสุสานนี้น่ะค่ะ เรามีหน้าที่ดูแลเหล่าวิญญาณและสิ่งที่หลับไหลอยู่ในพื้นที่แห่งนี้

เธอได้เริ่มอธิบายถึงเรื่องราแบบรวบรัดเพื่อที่จะได้ทำให้ยูเรก้าเข้าใจง่ายขึ้น

เด็กสาวผมขาว : แต่ว่าทางโบสถ์เองก็มีสิทธิในการเข้าใช้สุสานเหมือนกัน เพราะพื้นที่ส่วนนี้ก็จำเป็นต่อพิธีกรรมทางศาสนา ถ้าไม่ก้าวก่ายกันมาเกินไปน่ะค่ะ . . . . แต่บาทหลวงที่นี่เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น . . .


" ก็เห็น ๆ กันอยู่ ฝากสั่งสอนด้วยล่ะ "

ยูเรก้ายื่นมือขวาไปทางเด็กสาวผมขาวด้านหน้า

" ขอบคุณนะที่มาช่วยเอาไว้ เพราะชั้นก็ขี้เกียจสู้เหมือนกัน มีอะไรให้ชั้นตอบแทนได้บ้างไหม ? "

Social Link 1 : ~ น้ำใจเล็กๆที่สุสาน ~

? ? ? : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราเองก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายเลยจะเรียกร้องอะไรจากคนอื่นไม่ได้หรอกค่ะ

เด็กสาวได้รีบปฏิเสธอย่างเกรงใจกับยูเรก้า ก่อนที่จะได้ก้มหัวลาชายหนุ่มและกลับเข้าไปยังด้านในของสุสาน


" เป็นเด็กดีจริง ๆ นะ "

ยูเรก้าบ่นเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปหาที่เงียบ ๆ นั่งรอเวลาที่มิตินั้นจะดึงตัวเขาไป

" น่าเบื่อจริง ๆ ... ไอการรอคอยเนี้ย... "

เวลาแห่งรัตติกาลได้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว ดูเหมือนว่ายูเรก้าจะมีเวลาเหลืออีกเล็กน้อยในการเตรียมตัวเพื่อที่จะเข้าไปยังมิตินั่น

- เลือก(ระบุ)สถานที่ที่จะค้นหามิติประหลาดนั่น
- รออยู่ที่เดิม
- อื่นๆโปรดระบุ


รออยู่ที่เดิม

ใกล้จะได้เวลาแล้วสินะ...

เอาล่ะ !

ยูเรก้าลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินไปรอบ ๆ เพื่อรอการมาของมิตินั้น

เข้ามาเลย ชั้นพร้อมทุกเมื่อ !!

-:- ตัดเข้าสู่ Dark hour

ดูเหมือนว่าเวลาจะไม่รอรี รวมทั้งมิตินั่นที่ได้ปรากฏขึ้นที่กลางตัวของยูเรก้าพร้อมกับนำร่างขอยูเรก้าไปยังอีกมิตินึงทันที

-:- ย้ายมายัง ส่วนลึกของ "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

ยูเรก้าได้ถูกส่งเข้ามายังสถานที่แปลกๆอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นสถานที่ที่เขาเคยต่อสู้กับยามิที่นี่ครั้งแรกนั่นเอง

- เข้าสำรวจทันที
- ยืนรอนิ่งๆด้านหน้า
- อื่นๆโปรดระบุ


เข้าสำรวจทันที

เอาล่ะ... ได้เวลาแล้ว !!

ยูเรก้ารีบทําการสํารวจพื้นที่โดยรอบ และเดินไปตามทางเรื่อย ๆ อย่างเร็วที่สุด

ดูเหมือนเขาจะอยากรู้เรื่องที่เขาสงสัยอย่างเร่งด่วนที่สุด

" อยู่ไหนกันนะ... เจ้าบ้านั้น !! "

ทันทีที่ยูเรก้าได้เดินเข้ามาด้านในก็พบว่าสถานที่ภายในนั้นเต็มไปด้วยกับดักกลมากมาย ด้วยค่าความชำนาญของยูเรก้าอาจจะทำให้ผ่านไปได้ยากซักนิด แต่ถ้าด้วยพลังทั้งหมดของเขาแล้วมันคงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้แน่ๆ

ครืดดด !! เสียงใบมีดที่ด้านหน้าทางเข้าได้สบัดลงมาผ่านเขาไปเพียงนิดเดียวเท่านั้นจนเกือบจะโดนชายหนุ่มเข้าให้แล้ว . . .


" ชักจะรําคาญซะแล้วแฮะ ... แต่ก็จะลุยไปตรง ๆ เลยไม่ได้ "

ยูเรก้าเริ่มเคลื่อนที่ช้าลง ตอนนี้เขาเข้าสู่โปรดระวังตัวเรียบร้อย

ยูเรก้าแผ่คลื่นพลังของเขาออกมาเพื่อเตรียมพร้อมปรับเปลี่ยนเวกเตอร์ได้ทุกเมื่อ

ฟ้าว ~ !! ในขณะที่ยูเรก้ากำลังเดินอย่างระมัดระวังตัวบนป้อมปาการค่ายกลแห่งนี้นั้น ก็ได้มีสายลมที่พัดมาจากการเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่างใส่ที่เขาอย่างรวดเร็ว !!



ชาโดว์ประหลาดตัวนึงได้เข้าโจมตียูเรก้าอย่างกระทันหันรวมทั้งดูเหมือนว่ามันจะรู้จักพื้นที่นี้ดีกว่าชายหนุ่มเสียด้วย


" เย้ยย อย่างงี้ขี้โกงนิฟ่า !!! "

ยูเรก้าอุทานขึ้นดังลั่น

ถ้าหากมันรู้เรื่องอะไรดีขนาดนี้ มันคงฉลาดมากในระดับนึงแน่ ๆ ไม่ก็อาจจะฉลาดกว่าชั้นอีกก็เป็นได้

ยูเรก้ามองสัตว์ประหลาดตัวนั้นท่าทีสงสัยเล็กน้อย

" แก !! โจมตีชั้นทําไม !!! "

ยูเรก้าลองตะโกนถามดู เผื่อมันจะตอบกลับ ( ฮา )

ปีศาจตนนั้นได้รีบตอบยูเรก้ากลับทันทีที่เขาตะโกนเสียงดังขึ้นด้วยการพุ่งเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็วเพื่อหวังจะให้ชายหนุ่มตกลงไปด้านหล่างแทน !!

ฟ้าววว ~ แต่ดูเหมือนว่าจุดที่ยูเรก้ายืนอยู่นั้นจะเล็กมากจนทำให้การโจมตีของปีศาจตรงหน้าไม่สามารถเขาถึงชายหนุ่มได้ทั้งหมด !! แต่ถ้ายื้อเอาไว้นานเขาอาจจะเป็นคนตกลงไปเองก็เป็นได้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่ด้วยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 7-8-2012 21:58:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-8-2012 03:45



.... เรายอมทนฟังเสียงบ่นในช่วงแรกๆของเจ้าหล่อนไปก่อนแต่ก็ไม่ได้หันไปตามที่เธอเดินไปหารากิส

จะบ้ารึไง เท่าที่จำได้เราไม่เคยได้ใกล้ชิดสนิทกับผู้หญิงขนาดใช้ห้องส่วนตัวร่วมกันมาก่อนเลยนะ! แต่อยากหันไปสวนบ้างก็เถอะ แต่. . .

(หันไปได้ที่ไหนกันเล่า!!)

ก่อนที่เธอจะเงียบไปเมื่อรากิสรบเร้าให้ทำการส่งเธอกลับ

'' เป็นอะไรไปล่ะ รีบๆจัดการเข้าสิ '' น่าแปลกที่กับคนอื่น เรามักจะพูดสุภาพแต่กับมาโดกะแล้วไหงพูดสุภาพไม่ลงหว่า สงสัยเพราะท่าทางกวนๆ + อารมณ์ร้อนของเจ้าหล่อนแหงๆ

'' . . . คงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดหรอกนะ . . .'' เราค่อยๆหันมาให้โฟกัสมองมาเจอแค่มาโดกะเท่านั้น

มาโดกะ(?) : กะ. . . ก็เราเป็นจอมเวทย์สายวิชาภาพลวงตานี่นา . . . แล้วก็ . . . วิชาแขนงซัมมอนเนอร์มันเยอะแล้วก็ยากด้วย . . .

จอมเวทย์สาวได้แก้ตัวแก้เก้อ แต่ท่าทางแบบนั้นยิ่งทำให้รากิสนั้นดูเหมือนจะไม่พอใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว

รากิส : เจ้าจะบอกว่าเจ้าไม่รู้วิธีส่งเรากลับไปอย่างนั้นสินะ . . .

สถานที่ของฮารุได้เริ่มสั่นคลอนขึ้นทีละน้อยๆ จนฮารุเองสามารถรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะเกิดแผ่นดินไหวเลยทีเดียว

แว้บ !! แสงจากวงแหวนเวทย์ที่ปรากฏชึ้นอย่างกระทันหันจนล้อมบริเวณไว้ได้ปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็ว !! เวทย์มนต์ของวัลคิวรี่นั่นเอง !! ดูเหมือนว่าเธอจะเกรี้ยวโกรธกับการกระทำของจอมเวทย์สาวคนนี้เป็นอย่างมาก

- ห้ามวัลคิวรี่ไว้ก่อน
- ปล่อยให้วัลคิวรี่ใช้เวทย์มนต์นั่น
- อื่นๆโปรดระบุ


- อื่นๆ : แกล้งปล่อยมาโดกะรับเคราะห์ไป -

. . . ท่าทางรากิสจะโกรธจริงๆ แต่สภาพเราตอนนี้จะไปห้ามเธอมันก็ใช่ที่ ขืนรากิสปล่อยเวทย์อันมาใส่เราตอนนี้คงเจ็บน่าดู . . . ( ถอนหายใจ )

'' รากิส ผมเข้าใจนะว่าเธอโกรธ แต่ช่วยสัญญาหน่อยสิว่าจะไม่ร่ายเวทย์ที่รุนแรงถึงกับขนาดทำลายห้องนี้จนราบได้น่ะ . . .

เราเงยหน้ามองรากิสที่สยายปีกออกมาใบหน้าเรียวสวยเวลาโกรธแล้ว น่ากลัวเอามากๆเลยแฮะ ฮะๆๆ ( หัวเราะแห้งๆในใจ )

วัลคิวรี่สาวได้หยุดมือลงก่อนที่จะเปลี่ยนวงแหวนเวทย์เป็นตำแหน่งโฟกัสแทนพร้อมกับระเบิดม่านพลังอ่อนๆบางอย่างออกมาจากตัวของมาโดกะ

รากิส : เจ้าจะไม่สามารถใช้เวทย์มนต์สายอัญเชิญได้อีกจนกว่าเราจะไปจาก"โลกฝั่งนี้"

วัลคิวรี่สาวได้เอ่ยออกมาอย่างเกรี้ยวกราดก่อนที่จะได้สบัดหน้าจากจอมเวทย์สาวคนนั้นและเดินออกไปด้านนอกที่พักด้วยชุดลำลองเดิม . . .

มาโดกะ(?) : หา ?!!!! เดี๋ยวสิ !! เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ !!!

หญิงสาวได้รีบลุกขึ้นและงอแงออกมากับสิ่งที่วัลคิวรี่สาวทำลงไปแต่ก็โดนรากิสนั้นปิดประตูใส่หน้าอย่างไม่สนใจใยดี


'' ถือซะว่าเป็นโชคดีของซัมม่อนตัวอื่นๆล่ะนะ ที่จะได้ไม่โดนเธอเรียกมาแล้วกลับบ้านไม่ได้ ''  เราแซวเธอเบาๆ ก่อนจะเดินมาที่ประตูพร้อมกับปลดล็อคกุญแจ

'' ตอนนี้ชั้นเหนื่อยมากก็จริง แต่เดี๋ยวจะไปตามรากิสกลับมาคุยกันดีๆ ให้ก็ได้ '' เราพูดพลางโยนคีย์การ์ดของตัวเองให้

'' คงใช้เป็นสินะ? ถ้าหิวก็ใช้บัตรนั่นสั่งของมาทานก็ได้ ''  เราเอ่ยเบาๆก่อนจะหันมาหามาโดกะ

''  หรือเธอจะไปด้วย? '' เราพูดพลางยกกุญแจมือขึ้นมาประกอบ

จอมเวทย์สาวได้แต่สับดหน้ารัวและเงียบเหมือนเป่าสากพร้อมกับยอมกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมในห้องแต่โดยดี


. . .  เราเดินมาที่มอนิเตอร์ใกล้ๆทางออกพลางเปิดฟังชั่นล็อคหน้าต่างกับทางออกเอาไว้และยังล็อคระบบคอมพิวเตอร์ก่อนจะรูดคีย์การ์ดเพื่อยืนยันคำสั่งอีกครั้ง

'' ถ้างั้นเดี๋ยวมานะ '' เราเดินออกมาจากห้องพลางปิดประตูเบาๆ

เอาล่ะ ว่าแล้วก็ลองเดินหารากิสซะหน่อยดีกว่า . . . คงไปไหนไม่ได้ไกลหรอกมั้ง . . . เรามองซ้ายมองขวาพลางเดินไปตามทางเดินก่อน

เวลาแบบนี้อาจจะไปหามินาโกะรึเปล่านะ? หรือว่าจะออกไปตรงลานกว้าง? อืมม ... เราเดินไปใช้ความคิดไปพลางก่อนจะลองตามหามินาโกะดูก่อน

เมื่อฮารุออกมาที่ด้านหน้า เขาก็ได้พบกับรากิสทันทีที่ได้นั่งอยู่ที่ม้านั่งหน้าที่พักของฮารุเอง ดูเหมือนว่าเธอจะกำลังเศร้าใจและคิดมากอยู่เลยทีเดียว


โอะ เจอแล้วๆ - เราเดินไปหารากิสทันที แต่ดูบรรยากาศรอบๆแล้วชวนให้หดหู่ตามไปด้วยเลยแฮะ . . .

ต้องทำลายบรรยากาศ

'' มาอยู่นี่เอง '' เราเอ่ยทักรากิสพลางเดินมานั่งใกล้ๆ

'' เมื่อกี้ยังโกรธอยู่เลยนี่นา ไหงมาทำหน้าเศร้าซะแล้วล่ะ? '' เราพูดลอยๆข้างๆ วาคิลลี่สาวพลางชำเลืองมองรากิส

วัลคิวรี่สาวได้แต่นั่งก้มหน้ามองพื้น พลางพูดกับฮารุอย่างเหนื่อยใจ

รากิส : เรากังวลน่ะ กลัวว่าจะไม่ได้กลับไปที่นั่นอีก


ตอบตรงกับที่คาดไว้เป๊ะ เราหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะลองคิดหาทางปลอบใจดู . . . ถ้าเป็นฮัตซึเนะซัง จะปลอบยังไงดีนะ . . . เราลองนึกๆดูครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบางๆให้ถึงเธอจะไม่ได้หันหน้ามาหาเราก็ตาม

''  เรื่องนั้นจะเป็นไปได้รึเปล่า ผมคงการันตรีไม่ได้ แต่มันก็ต้องมีซักทางสิ ''

เราพูดปลอบใจก่อนจะเขียนโปรแกรมขึ้นมารอบๆ มือของตัวเองก่อนจะปิดมันลงเป็นเปิดใช้เวทย์มนต์ที่รากิสมอบไว้เฉพาะอนาเขตบนมือของเรา

'' ขนาดผมไม่เคยใช้เวทย์มนต์มาก่อนเลย ยังใช้เวทย์มนต์ที่รากิสให้มาได้ เพราะงั้นไไม่แน่ ผมอาจจะช่วยส่งเธอกลับไปที่ๆเธออยู่ก็ได้นะ ''

'' เรื่องท่องหนังสือกับความจำของผมดีอยู่แล้ว เพราะงั้น จะพยายามค้นหาวิธีพารากิสกลับบ้าน . . . อืม ไม่สิอย่างรากิสที่เป็นวาคิลลี่ต้องเรียกว่า ยูโทเปียรึเปล่านะ . . . '' ตายล่ะไม่ค่อยได้อ่านพวกประวัติศาสตร์หรือพวกศาสนาเลยแฮะ . . . . ในเวลาแบบนี้ด้วย . . .

Social Link 3 : ~ มิติที่เหินห่าง ~

รากิส : Oros Olympus ต่างหาก . . .

วัลคิวรี่ได้ตอบฮารุพลางทำท่าน้อยใจนิดๆที่ชายหนุ่มจำชื่อบ้านเกิดของเธอไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้โกรธอะไรชายหนุ่มนะ

รากิส : ถ้าอย่างนั้นเราคงต้องฝากตัวกับท่านอีกซักระยะล่ะนะ


'' อ่ะ ขอโทษ . . . '' เราเผลอกล่าวขอโทษพลางหลบหน้าเล็กน้อยกับความน่ารักนั้น อะ อันตราย . . . ( จิ้นไปไกล )

แต่เมื่อได้รับคำนั้นเราก็ไม่อาจปฏิเสธได้ล่ะนะ

" จะพยายามหาทางพาเธอกลับที่ๆเธอจากมาให้ได้เลย "

วิ้ง ตาที่เริ่มพล่านิดๆ บ่งบอกให้ถึงความเหนื่อยล้าที่เริ่มเกิดขีดจำกัดหน่อยๆ ทำให้เราเผลอกุมขมับตัวเองเบาๆ

'' อ่ะ โทษทีสงสัยเพราะไปไล่จับมาโดกะมา คงจะเหนื่อยเกินไปน่ะ ฮะๆ " เรายิ้มแห้งๆกับปฏิกิริยาตอบสนองของตัวเองแบบนั้นเบาๆ

รากิส : ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ท่านไปพักก่อนเถอะ เราเองก็จะพยายามค้นหาวิธีกลับไปด้วยเหมือนกัน

วัลคิวรี่สาวได้กล่าวขึ้นก่อนที่จะกลับเข้าไปพักผ่อนในที่พักของฮารุ


'' เราเองก็พักบ้างดีกว่า มั้ง? '' เราดันตัวเองลุกขึ้นก่อนจะเดินตามรากิสกลับเข้าไปในห้อง

15 นาทีต่อมา

หลังจากที่รีบแว่บเข้าไปอาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะเปลี่ยนชุดเสื้อยืด กางเกงวอร์มขายาว มานั่งตรงเก้าอี้หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์

'' ก็อย่างที่ว่าแหละ เธอกับรากิสขึ้นไปนอนบนเตียงก็แล้วกันนะ? '' เราบอกมาโดกะพลางนั่งไขว่ห้างฯและมีสีหน้าพึงพอใจกับการตัดสินใจของตัวเองเล็กน้อย

มาโดกะ(?) : จ- จะดีเหรอ . . . .

จอมเวทย์สาวได้แอบมองรากิสที่นอนหันหลังให้กับเธอบนเตียงอย่างเย็นชา อย่างกล้าๆกลัวๆ


'' น่าๆ ไม่เป็นอะไรหรอก เห็นแบบนั้นรากิสเขาไม่ทำร้ายเธอหรอก มั้งนะ แต่ถ้าเธอไปกวนใจรากิสมากๆเข้าล่ะก็อีกเรื่องนึง '' เราพูดกลั้วหัวเราะพลางมองมาโดกะอีกรอบ

'' หรือเธออยากจะนอนบนโซฟามากกว่าล่ะ แต่แบบนั้นคงต้องแบ่งกับที่กับผมนั้น แบบนั้น เธอจะได้พักผ่อนใกล้ๆกับคนที่เธอเกลียดนักเกลียดหนาแบบใกล้ชิดเชียวนา แบบนั้นจะดีกว่าหรอ? ''

ผมถามมาโดกะไปหันมาพิมพ์รายงานใน PC ไปหน้าตาเฉย

จอมเวทย์สาวไม่ได้ตอบอะไรออกมาพลางทำท่าเหมือนจะกระโดดงาบหัวฮารุอยู่เหมือนกัน แต่เธอก็ได้ยอมนอนลงแต่โดยดีบนเตียงเดียวกับรากิส

ตอนนี้คงเหลือแค่ฮารุคนเดียวเท่านั้นที่ยังตื่นอยู่ภายในห้อง และ ดูเหมือนว่าเวลาก็ใกล้จะเช้าแล้วด้วยเช่นกัน

- ตื่นต่ออีกซักพัก
- เข้านอน
- อื่นๆโปรดระบุ


- เข้านอน -

ติกๆ ติกๆ - เสียงกดเมาท์ -

เราได้พิมพ์รายงานเพิ่มเติมอีกหน่อยก่อนจะบันทึกและปิด PC ลง ดูท่าทาง สองคนนี้จะไม่มีข้อมูลอยู่ในดาต้าเบสของ S.E.E.S อยู่เลย แบบนี้เราก็สืบเรื่องความหมายที่ทั้งสองคนพูดประมาณว่าเราอยู่ผิดที่ไม่ได้น่ะสิ . . .

เราหันมามองมาโดกะและรากิสหลับสนิทอยู่บนเตียงของตัวเองพลางถอนหายใจเบาๆ

'' ช่างเถอะ เอาไว้ค่อยๆเป็นค่อยๆไปก็ได้ . . . '' เราเดินไปหยิบผ้าห่มผืนบางที่ใช้ห่มเมื่อคืนยกมาคลุมให้โมโดกะ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่มีอยู่กับเตียงมาคลุมตัวรากิสบ้างแล้วค่อยกลับมาที่โซฟาตัวเดิมก่อนจะนั่งอยู่เฉยๆ ครู่หนึ่ง

หนาวเหมือนกันแฮะ . . . แต่ก็ช่วยไม่ได้ . . .  เราทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวนั้นก่อนจะค่อยๆหลี่ตาลงหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าจากภาระกิจที่ได้รับ

~ Day 5 ~

-:- ช่วงเช้า

แสงอาทิตย์ได้รับขอบฟ้าอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าฮารุนั้นจะได้พักผ่อนไปเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นเอง แต่ถึงเขาจะเหนื่อยเพียงใดยังไงเขาก็ต้องทำหน้าที่ของตนในวันนี้อยู่ดี

ฉึบ . . . หลังจากที่ชายหนุ่มได้ลืมตาขึ้นมานั้นเขาก็พบว่าจอมเวทย์ผมสีชมพูคนนั้นไม่ได้อยู่ที่เตียงนอนแล้ว เธอคงจะแอบหนีไปเมื่อคืนนี้เป็นแน่ . . .

- ไปโรงเรียน
- ไป (ระบุสถานที่)
- พักอยู่กับที่พัก
- อื่นๆโปรดระบุ


- อื่นๆ - ( ไปรับฮัตสึเนะซังที่ห้องพัก!! )

. . .

รากิสปล่อยให้มาโดกะหนีไปได้งั้นหรอ? ม๊ะ เธอคงไม่มีความจำเป็นอะไรต้องรั้งมาโดกะให้อยู่กับพวกเราล่ะมั้ง

ถึงจะแปลกใจที่อยู่ใกล้วาคิลลี่ขนาดนี้เธอยังแอบออกไปได้ แถมไหนจะระบบเปิดปิดประตูอีก เธอคงใช้เวทย์มนต์ออกไปจากห้องนี้สินะ. . .

เอาเถอะ ยังไงก็เหลือผู้ต้องหาอีกคน คงไม่ถูกพาตัวออกไปพร้อมกันหรอกมั้งนะ หรือไม่ ยัยนั่นคงอยู่แถวๆนี้?

เราคิดอะไรเรื่อยเปื่อยให้หัวหายอื้อในยามเช้า ก่อนจะค่อยๆยืดเส้นยืดสายลุกออกจากโซฟามาปลุกรากิส

'' รากิส . . . นี่ เช้าแล้วนะ . . . '' เราค่อยๆแตะไหล่ของรากิสพลางเขย่าเธอเบาๆ ก่อนจะปลีกตัวออกมาใช้ห้องน้ำก่อนเพื่อทำการอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อนที่รากิสจะตื่นขึ้นมาเต็มตา

วัลคิวรี่สาวได้ค่อยๆลุกปรือๆขึ้นมาตามที่ฮารุได้เรียกเธอในตอนแรกพร้อมกับนั่งหลับๆตื่นๆในขณะที่ใช้ผ้าห่มคลุมตัวอยู่และรอให้ฮารุใช้ห้องน้ำเสร็จ . . .

หลังจากทั้งหมดทำธระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ววัลคิวรี่สาวก็ได้แต่งตัวในชุดเดรสสีดำที่ฮารุได้ซื้อให้พร้อมกับเดินออกมาจากที่พักพร้อมๆกัน

รากิส : เราว่าจะไปสำรวจสถานที่ดูซักหน่อย ถ้าวันนี้เรากลับมาช้าหน่อยล่ะก็ท่านไม่ต้องเป็นกังวลนะ


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 8-8-2012 20:17:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 22-8-2012 00:03



"เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ริเอน่าร้องเสียงหลงกับสถานที่ที่ตัวเองอยู่ตอนนี้

"โวยวายอะไรหนวกหูชะ.....เฮ้ยยยยยยยยยย" นัวร์เองก็ตกใจไม่แพ้กัน

"ท่าทางเราจะมาได้แล้วสิน่ะ....." ริเอน่ายังคงยืนตะลึงอยู่

"ก็.....ว่างั้น......เอาเป็นว่าลองเดินสำรวจไปรอบๆดูก่อนแล้วกัน" นัวร์ที่ยังงงก็แนะนำขึ้น

"อะ อื้อ" ริเอน่าค่อยๆเดินสำรวจไปตามสวนแสนกว้างนี้ไปเรื่อยๆช้าๆโดยที่ริเอน่าเดินแบบหลบไม่เหยียบดอกไม้เลยแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวเห็นว่าสวยน่าเสียดาย.....

ริเอน่าได้เดินผ่านทุ่งหญ้ากว้างๆที่มีป่าใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปทั้งสองด้านขนาบทางเดินตลอดทาง บรรยากาศที่เงียบสงบนี้ทำให้มันดูเหมือนว่าเป็นคนละโลกกับที่ริเอน่าอยู่เลยทีเดียว

แซก ๆ ๆ . . . . เสียงพงหญ้าจากด้านใดด้านนึงของป่านั้นได้สั่นขึ้นจนดังผิดปกติ ดูเหมือนว่าจะมีตัวอะไรอยู่แถวๆนี้นะ !!

- ตั้งท่ารอ
- วิ่งหนี !!
- อื่นๆโปรดระบุ


"เอ๊ะ เอ่อ ฮัลโหลลลลลลลลลลล" ริเอน่าหยุดยืนแล้วลองกล่าวทักทายดู

"มีใครอยู่ไหมค่า...." ริเอน่าพยายามมองไปมาหาที่มาของเสียง

ฟุ้บ !! หมาป่าตัวนึงได้กระโจนออกมาจากพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่ามันกำลังตื่นกลัวและพยายามหนีจากอะไรบางอย่างอยู่ แต่ทันทีที่มันเห็นริเอน่าก็ทำให้มันได้กระโจนเข้าใส่เด็กสาวอย่างบ้าคลั่งเนื่องจากความกลัวนั่นเอง

สวบ !! เสียงศรคันนึงได้ปักลงที่กลางลำตัวของมันอย่างรุนแรงก่อนที่ร่างของมันจะได้กระเด็นไถลไปตามพื้นที่ข้างๆตัวริเอน่าอย่างหวุดหวิด และไม่นานนักศรเวทย์มนต์นั่นก็ได้สลายไปจากซากของหมาป่าตัวนั้น . . .

-:- พบ Artemis



? ? ? : หมาป่างั้นเหรอ . . . . หืม ?

หญิงสาวผมสีขาวสง่าได้ค่อยๆเดินออกมาช้าๆจากป่าที่ด้านข้างๆนั้นพร้อมกับหยุดมองริเอน่าอย่างแปลกใจ


"ขะ ขอบคุณค่ะ....." ริเอน่ายินมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่แต่ก็ต้องขอบคุณไว้ก่อนเพราะไม่งั้นเธอคงโดนหมาป่างับเข้าให้แล้ว

'สะ สวยจัง....'

'ระวังไว้ก่อนที่นี่เรายังไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงบ้าง' นัวร์เตือนสติริเอน่าไว้ก่อน

"เอ่อ คือว่า......" ริเอน่าพยายามจะคุยกับหญิงสาวเบื้องหน้าแต่ว่า.....นึกเรื่องคุยไม่ออกซะงั้น......

? ? ? : เธอเป็นใครน่ะ ? มาทำอะไรในพื้นที่ล่าของเราอย่างนั้นเหรอ ?

หญิงสาวได้เป็นฝ่ายเริ่มเอ่ยถามริเอน่าขึ้นก่อน ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ได้ทันทีที่เจอกันเลยว่าริเอน่าไม่ใช่คนของพื้นที่นี้


"อ๊ะ เอ่อ ขอโทษค่ะ คือว่ารู้ตัวอีกทีก็โผล่มาอยู่ที่นี่.....อืม.....เรียบเรียงเรื่องยังไงดีหว่า....." ริเอน่านั่งคิดอยู่แปปนึงเพราะเรื่องมันค่อนข้างแปลกๆ

"หนูก็เข้านอนตามปกติแล้วหลังจากนั้นก็...... รู้สึกหลับๆตื่นๆจากนั้นรู้ตัวอีกทีก็มาโผล่ที่นี่แล้วค่ะ" ริเอน่าอธิบายไปแบบมึนๆ

'อธิบายอีท่าไหนเนี่ย....' นัวร์แอบถอนหายใจเล็กๆ

'กะ ก็พยายามแล้ว.....' ก็สมกับเป็นริเอน่าแล้วล่ะ...

? ? ? : ถ้าอย่างนั้นมีธุระอะไรสำคัญที่นี่ล่ะ ? หรือว่ามาหาเทพองค์ไหนงั้นเหรอ ?

หญิงสาวยังคงซักถามริเอน่าต่อถึงการมาของเด็กสาว ดูเหมือนว่าเธอจะยังติดใจสงสัยริเอน่าอยู่


"คือว่าหลุดมาที่นี่โดยไม่ได้ตั้งใจมากกว่าน่ะค่ะ หนูเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนูมาที่นี่ได้ยังไงอ่ะค่ะ"

'มาหาเทพ....แปลว่าที่นี่ใช่ Olympos ของแท้แน่ๆ' นัวร์วิเคราะห์ออกมา

"อ๊ะ ลืมแนะนำตัวเลย หนูชื่อริเอน่า กราฟอร์ดค่ะ แล้วก็ขอโทษน่ะค่ะที่เข้ามาที่นี่โดยไม่ได้ตั้งใจ" ริเอน่าแนะนำพร้อมโค้งขอโทษอย่างมีมารยาท

อาร์เทมิส : เราอาร์เทมิส สถานที่แห่งนี้ไม่ได้ต้อนรับคนภายนอกหรอกนะ ถ้ายังไงอย่าทำเรื่องอะไรแปลกๆล่ะ

หญิงสาวได้แนะนำตัวกับริเอน่าก่อนที่จะได้เตือนเด็กสาวเล็กน้อยและเดินหายไปที่ในป่าอีกด้านนึง


'เทพธิดาแห่งดวงจันทร์อาร์เทมิสยังงั้นรึเนี่ย.....' นัวร์แปลกใจที่มาเจอเทพเลยแบบนี้

'ว่าแต่ยังไม่รู้วิธีกลับเลยนี่นา.....' ริเอน่าพึ่งนึกได้ว่าลืมถามวิธีกลับไปซะสนิทเลย

'ลองตามอาร์เทมิสดูก่อนไหมล่ะ' นัวร์เสนอแผน

'อะ อื้ม!!' ริเอน่าลองเดินตามอาร์เทมิสเข้าไปในป่าทันที และแล้ว.....

"ที่ไหนหว่า?" ดูเหมือนว่าริเอน่าจะเดินมั่วจนหลุดมาอีกด้านของป่าซะแล้ว

-:- ย้ายมายังเขตุ Ray Forrest


ดูเหมือนว่าอีกด้านของป่าที่บริเวณรอบนอกนั้นจะไม่มีสัตว์ร้ายอะไรที่แผ่รังสีอาฆาตหรือเข้าทำร้ายริเอน่าก่อนเลย ทั้งแมลงและสัตว์ป่าทั้งหลายนั้นต่างใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขอย่างธรรมชาติ

- หยุดพัก กินบรรยากาศ
- เดินต่อในเส้นทางเดิม
- เข้าไปลึกกว่าเดิมอีก
- อื่นๆโปรดระบุ


'ไม่ไหวๆเธอนี่เดินลงเก่จังน่ะ' นัวร์พูดพร้อมส่ายหน้า

"งั้นนำทางเองไหมล่ะค่ะ" ริเอน่าแอบงอนหน่อยๆ

'เอาล่ะเดินทางตามที่ชั้นบอกน่ะ ตรงนี้ซ้าย ตรงนี้ซ้ายอีกที แล้วก็ขวา เอาล่ะขวาต่อแล้วก็....บลาๆๆๆ'นัวร์บอกทางให้ริเอน่าเดินไปเรื่อยปรากฏว่า

"ที่เดิมนี่นา...." ด้วยความสามารถขั้นเทพของนัวร์ทำให้ริเอน่าเดินวนกลัมาที่เดิมได้แล้ว!!!!!

'อะ เอ่อ คนเรามันก็ผิดพลาดกันได้ล่ะน่ะ' นัวร์พยายามแถเต็มที่

"......." ระดับความเชื่อถือในตัวนัวร์ของริเอน่าเริ่มติดลบแล้ว.....

ริเอน่าด้เดินวนหลงอยู่ที่เดิมอย่างภาคภูมิใจ ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ที่เดิมกับที่ออกก้าวเดินทีแรกจริงๆเสียด้วยสิ . . .

ฉึบ ~ ในขณะที่เด็กสาวไม่ทันระวังตัว ตัวของเธอก็ได้ถูกใครบางคนที่ตัวค่อนข้าง(โครต)สูงรวบอุ้มขึ้นมาไว้อย่างนุ่มนวล

-:- พบ Apollo



? ? ? : เด็กน้อยมาทำอะไรในสวนของพวกข้างั้นเหรอ ?

ชายหนุ่มได้เอ่ยถามริเอน่าขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวนชวนลงไห เอ้ย !! หลงไหล พร้อมกับแววตาคู่สดใสที่จับจ้องมาที่ริเอน่าอย่างไม่กระพริบ


"เอ่อ เดินหลงทางค่ะ....." ริเอน่าตอบไปตามความจริงพร้อมยิ้มแห้งๆให้

'จนได้ซีน่า.....' ตัวการพาหลงยังมีหน้าพูดอยู่

"ก่อนหน้านี้ก็โดนท่านเทพอาร์เทมิสถามไปทีนึงแล้วแหะ" ริเอน่าพูดจ๋อยๆเบาๆออกมาเล็กน้อย

"ขอโทษค่ะ พอดีว่าหนูไม่รู้ทางอะไรเลยอ่ะค่ะ" ริเอน่าบอกชายหนุ่มตรงหน้าแบบจ๋อยๆ

? ? ? : น่าเสียดายนะต้องการจะกลับแล้วเหรอ ?

ชายหนุ่มยังคงถือวิสาสะอุ้มริเอน่าไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับได้นั่งลงที่ใต้ต้นไม้ต้นนึงอย่างเงียบสงบ บรรยากาศรอบๆนั้นดูเหมือนจะเป็นใจให้เหลือเกิน ทั้งๆที่ริเอน่าไม่ได้ต้องการก็ตาม . . .

? ? ? : อย่ากลับไปเลย ~ มาเป็นคู่ครองของข้าเถอะ

จู่ๆชายหนุ่มก็ได้พูดจาฟ้าถล่มขึ้นมาอย่างหน้าตาเฉยพร้อมกับยังจ้องริเอน่าอยู่แบบนั้น


"......................เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ริเอน่าเองก็ร้องเสียงหลงฟ้าถล่มไม่แพ้กัน

"คะ คือว่า นะ หนูยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยน่ะค่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ริเอน่าพยายามบอกปฏิเสธอ้อมๆเต็มที่

"เอ่อ อ่า เอ่อ......" ริเอน่าคิดมากจนสลบเหมือดไปเรียบร้อย สุดท้ายนัวร์เลยตัดสินใจออกรับหน้า

"ท่านเทพคร้าบ..... พูดยังงั้นกับเด็กไร้เดียงสาก็ช็อคสิครับท่าน" เนื่องจากเป็นร่างจิตนัวร์จึงพอแสดงตัวออกมาเป็นรูปธรรมได้เล็กน้อยจากดาบไม้ที่ริเอน่าพกไว้อยู่

? ? ? : หืม ? เจ้าเป็นเทพประจำตัวของเด็กคนนี้อย่างนั้นเหรอ ? ที่เจ้าพูดมาก็ถูกนะ ถ้าอย่างนั้นข้าต้องขอนางผ่านเจ้าสินะ ?

ชายหนุ่มได้ถามนัวร์ขึ้นด้วยท่าทางอารมณ์ดีในขณะที่ยังอุ้มร่างของริเอน่าไว้อย่างดี


"ยัยนี่ยังเด็กอยู่เลยว้อยครับคุณเพ่!!!!!!!! ถ้าจะสู่ขอไว้รอให้ยัยหนูนี่โตก่อนดีกว่ามั้ง!!!!!!!!!" นัวร์เริ่มจะเครียดแทนจากการที่เทพตรงหน้ากะจะพรากผู้เยาว์

"แล้วชั้นก็ไม่ใช่เทพอะไรหรอกแค่วิญญาณบ้านนอกคอกนาที่พยายามรักษาสัญญาคนๆหนึ่งที่จะคอยคุ้มครองยัยนี่ก็เท่านั้นแหละครับ" เทพตรงหน้าท่าทางจะยกให้เขาเป็นเทพซะงั้นเลยรีบอธิบายให้กระจ่างก่อน

? ? ? : อะ- อ้าว !! เด็กแล้วแต่งงานไม่ได้อย่างนั้นเหรอ ? โลกมนุษย์เนี่ยแปลกจริงๆเลยนะ

ชายหนุ่มได้บ่นเบาๆพลางมองริเอน่าด้วยสายตาที่เสียดาย

? ? ? : ถ้างั้นหมั้นไว้ก่อนได้รึเปล่าล่ะ ?

ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะยังไม่เลิกกับความคิดที่จะครอบครองริเอน่าไว้แต่เพียงผู้เดียวพร้อมกับถามนัวร์ขึ้นอีกรอบซะงั้น


นัวร์แสดงอาการปวดกบาลออกมาแบบชัดเจน ก่อนตัดสินใจพูดต่อ

"เอาเป็นว่ารอให้ยัยนี่โตเป็นผู้ใหญ่ก่อนแล้วค่อยมาคุยเรื่องหมั้น เรื่องนู้นเรื่องนี้อีกทีแล้วกันครับ"

นัวร์ตอบแบบหมดปัญญาเต็มที...

? ? ? : ว้าแย่จัง . . . ถ้ารดน้ำแล้วโตขึ้นก็ดีน่ะสิ

ชายหนุ่มได้บ่นออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ลูบหัวของริเอน่าที่เขาแอบอุ้มมาไว้บนตักอย่างทะนุถนอม

? ? ? : ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าจะทำอะไรกันต่อล่ะ ให้ข้าร่วมวงศ์ด้วยสิ

เขาได้ยิ้มขึ้นอย่างระรื่นก่อนที่จะได้ขออนุญาตินัวร์ขึ้น


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 9-8-2012 19:22:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 11-8-2012 20:44



อาการิได้พยักหน้าเบาๆพร้อมกับเดินตามลัลลาแชร์ออกมาเงียบๆที่ด้านหน้าดันเจี้ยน Noirceur

-:- พบ Satonaka Chie



ดูเหมือนว่าหญิงสาวเจ้าของภารกิจจะยืนวอร์มร่างกายอยู่ที่ด้านหน้าทางเข้าอย่างขันแข็ง คาดว่าจะมีเธอคนเดียวที่จะทำภารกิจในวันนี้

? ? ? : โอ๊ะ !! โฮ้ยยยยย ~

ทันทีที่หญิงสาวเห็นลัลลาแชร์และอาการิในระยะสายตาเธอก็ได้โบกมือให้หญิงสาวอย่างสุดแขนเลยทีเดียว

ซาโตนากะ ชิเอะ : พวกเธอจะมาช่วยชั้นสินะ !! ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยชื่ออะไรกันล่ะ ? ชั้นซาโตนากะ ชิเอะ นะ ยินดีที่ได้ร่วมงานด้วยจ้า ~

หญิงสาวได้รีบทักทายและแนะนำตัวเองขึ้น ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ค่อนข้างร่างเริงและเป็นคนง่ายๆนะ


" อ..อ้อ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ชั้นชื่อ ... ลัลลาแชร์ "

ลัลกำลังพินิจคนตรงหน้ากับชุดวอร์มอยู่ว่าเจ้าตัวกำลังจะไปออกกำลังกายที่ไหน..

' อืม.. เมื่อคืนเจอโจรสลัด แต่วันนี้กลับเรียบๆงั้นเหรอเนี่ย '

" อะ .. แล้วก็เด็กคนนี้ชื่อว่าอาการิ เพื่อน ของชั้นเองค่ะ "

ลัลกล่าวต่อพลางเดินเข้ามาจับไหล่ของอาการิด้วยมือทั้งสองข้าง

ซาโตนากะ ชิเอะ : โอ้ส !! ลัลลาแชร์กับอาการิสินะ !! ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเลยดีกว่า !! ชั้นจะอธิบายระหว่างทางนะ ~

หญิงสาวได้ออกนำทางลัลลาแชร์เข้าไปในดันเจี้ยนก่อนทันที

-:- ย้ายมายัง ดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

ซาโตนากะ ชิเอะ : ก็อย่างที่บอกไว้ตอนแรกล่ะนะ ชั้นพบสถานที่แปลกๆแต่ไม่กล้าเข้าไปคนเดียวน่ะ แหะๆๆ ก็เลยต้องขอความช่วยเหลือจากสมาชิกด้วยอีกแรงนึง

หญิงสาวได้อธิบายขึ้นพร้อมกับเดินนำทางลัลลาแชร์และอาการิไปอีกนิดก่อนที่จะถึงหน้าสถานที่แปลกๆภายในดันเจี้ยนแห่งนี้เข้า



ซาโตนากะ ชิเอะ : ที่นี่ล่ะ !!

-:- สถานที่แห่งนี้อาจจะมี Event ระยะยาว ทำให้ผู้เล่นอาจจะไม่สามารถออกมาด้านนอกได้ระยะเวลานึงหลังจากเข้าไป

- เข้าไปกันเลย !!
- ขอเตรียมตัวก่อน
- เปลี่ยนใจ ไม่เข้าไปแล้ว
- อื่นๆโปรดระบุ


[ 1 ]

' หืม ~ '

" เป็นสถานที่ๆสวยกว่าที่คิดนะค่ะ "

ลัลมองไปยังดันเจี้ยนที่มีโคตรสร้างที่น่าตื่นตาตื่นใจนี่ ก่อนที่จะหันไปหาอาการิแล้วยื่นมือให้

' อะ.... '

" อาการิจัง จับมือกันไว้นะพวกเราจะได้ไม่หลงกัน "

ลัลคิดว่ายืนมือไปอาการิอาจจะไม่เข้าใจเลยรีบพูดสมทบขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเล็กน้อย

อาการิได้จับมือของลัลลาแชร์ไว้ตามที่หญิงสาวบอกและเดินเข้าไปด้วยกัน

-:- ย้ายมายัง ? ? ?

ดูเหมือนว่าด้านหน้าของทั้งสามจะเป็นเมืองประหลาดที่ตั้งอยู่ในส่วนทึบและลึกไปใต้ดินของดันเจี้ยนแห่งนี้ แต่ทว่าภายในตัวเมืองกลับมีแสงส่องสว่างปกติและมีบ้านและสิ่งก่อสร้างเรียงรายราวกับว่าไม่มีปัญหาใดๆเรื่องพลังงานเลย

ตัวเมืองนั้นได้ล้อมรอบด้วยเขตุกำแพงที่ไม่สูงมากนักโดยรอบ ถึงแม้จะข้ามไปได้แต่ว่าชิเอะก็ได้นำทั้งหมดเดินเลียดกำแพงไปจนถึงด้านหน้าทางเข้าของเมือง

-:- พบ Draora Marry



? ? ? : ยินดีต้อนรับสู่ Merry Land ค่ะ พวกคุณไม่ใช่ประชากรของสถานที่แห่งนี้ . . . มีธุระอะไรกับสถานที่แห่งนี้เหรอคะ ?

หญิงสาวหน้าทางเข้าได้เอ่ยถามทั้งสามคนขึ้น แต่ดูเหมือนว่าชิเอะจะหาข้ออ้างมาบอกไม่ได้ เพราะว่าถ้าบอกว่าเข้ามาสำรวจสถานที่ละก็คงจะฟังดูแปลกๆชอบกลเป็นแน่


" พวกเราเป็นกลุ่มนักเดินทางน่ะค่ะ ชั้นกับน้องสาว แล้วก็เพื่อนของชั้นกำลังหลงทางเพราะมันค่อนข้างจะมืด ล่าสุดน้องสาวของชั้นเห็น
แสงไฟของที่นี้เข้าก็เลยรีบเดินตรงเข้ามาค่ะ "

ระหว่างที่ชิเอะกำลังลนลาน ลัลตอบไปด้วยท่าทางปกติธรรมดาจนเหมือนกับว่าพวกเธอสามคนเพิ่งหลงป่ากันมาจริงๆเลยทีเดียว

" ขอโทษด้วยนะค่ะ พอจะหาที่ๆพวกเราจะค้างพักแรมได้สักครู่ในคืนนี้ได้ไหมค่ะ "

ลัลปบมือขวาไว้แน่บอกและตอบแบบเป็นธรรมชาติพลางยิ้มหวานให้สาวสวยตรงหน้าเธอ

? ? ? : ถ้าอย่างนั้นก็ได้นะคะ แต่ว่าพวกคุณคงจะต้องลงทะเบียนการเข้ามาที่สถานที่นี้ชั่วคราวด้วยในวันพรุ่งนี้นะ

หญิงสาวตรงหน้าได้ยิ้มบอกกับทั้งสามคนพร้อมกับเปิดทางให้พวกเขาเข้ามายังด้านในก่อน

ดราโอร่า แมรี่ : เราชื่อ ดราโอร่า แมรี่นะ เป็นคนดูแลประตูเข้าออกของเมืองนี้จ๊ะ ♪

หญิงสาวได้แนะนำตัวเองพร้อมกับพาพวกหญิงสาวทั้งสามเข้ามาด้านในซึ่งภายในเมืองช่วงเวลานี้ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับผลของ Dark Hour  เลย เพราะบรรยากาศที่บ่งบอกออกมานั้นยังมีชีวิตชีวาปกติอยู่อย่างหน้าแปลกใจ



ดราโอร่า แมรี่ : ที่นี่คือที่พักของเมืองนี้นะคะ จริงๆแล้วก็ต้องจ่ายค่าที่พักอะนะคะ แต่ว่าพวกคุณเพิ่งจะมาถึงที่นี่เพราะอย่างนั้นจะสามารถพักฟรีได้ 3 วันนะคะ

ไม่นานนักทั้งสามก็ได้มาถึงที่ห้องพักเล็กๆภายในที่พักแห่งนี้ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใหญ่โตเท่าไร แต่ก็คงจะดีกว่าไม่มีที่นอนล่ะนะ



ดราโอร่า แมรี่ : วันนี้เราคงต้องขอตัวก่อนนะคะ ยังไงพรุ่งนี้มีอะไรล่ะก็สามารถมาหาเราที่หน้าทางเข้าได้นะคะ

เมื่อกล่าวจบแล้วหญิงสาวก็ได้ก้มลาพวกลลัลาแชร์น้อยๆก่อนที่จะได้วางกุญแจทิ้งไว้ให้บนโต๊ะภายในห้องและเดินออกไป


" ว้าว .. "

ถึงจะเป็นห้องพักที่ไม่ค่อยใหญ่โต แต่ก็เป็นห้องที่จัดได้น่ารักดี(สำหรับลัล)

" เอาละชิเอะซัง เดี๋ยว.. อะ อาการิจังมานั่งนี้มะ ~ "

ลัลเดินมานั่งที่เตียงพลางกวักมือให้อาการิมานั่งใกล้ๆ

อาการิได้เดินมาหาลัลลาแชร์อย่างว่าง่ายพร้อมกับนั่งลงบนเตียงข้างๆกันกับหญิงสาว

ทางด้านชิเอะเห็นดังนั้นเธอจึงได้เดินกลับไปสำรวจประตูห้องพร้อมกับเช็คล้อคประตูหน้าต่างให้เรียบร้อยก่อนที่จะวางใจลงและวางกุญแจไว้บนโต๊ะในห้องและลงไปนั่งบนฟูกกลางห้อง

ซาโตนากะ ชิเอะ : ง้านชั้นนอนฟูกบนพรมแล้วกันน้า ~ มันกว้างดีแล้วชั้นก็เป็นคนนอนไม่นิ่งด้วยแหะๆๆๆ

เมื่อเอ่ยจบแล้วเธอก็ได้ทิ้งตัวลงนอนกลิ้งไปกับที่นอนทันที


" อ่า..ค่ะ ถ้าว่าอย่างนั้น "

ลัลมองไปที่ชิเอะที่กำลังกลิ้งที่พื้นพรมสักพักก่อนที่จะเอ่ยปากออกมาว่า

" ชิเอะซัง ไหนๆคืนนี้ก็คงจะยังเริ่มสำรวจไม่ได้ งั้นเรามาทำความรู้จักกันให้มากขึ้นดีไหมค่ะ ? "

" ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะค่ะ ชั้นชื่อ ลัลลาแชร์... ลัลลาแชร์ กราดิสตี้ ค่ะ เรียกชั้นว่า ลัล เฉยๆก็ได้นะคะ ~ "

ลัลพูดพลางนั่งชิดกับอาการิ แล้วก็ลูบเส้นผมของเธอเล่น..

" ส่วนเด็กคนนี้ก็.... อืม.. นั่นสินะ "

ลัลหยุดเรียบเรียงคำพูดเล็กน้อย .. ก่อนที่จะพูดออกไปด้วยเสียงที่ก้องกังวาล

" ...คนสำคัญของชั้นคะ "

Social Link 1 : ~ การเดินทางครั้งแรก ~

ซาโตนากะ ชิเอะ : โอ้ส !! ชั้นซาโตนากะ ชิเอะ เรียกชั้นว่า ชิเอะ ก็แล้วกันนะ

หญิงสาวได้แนะนำตัวเองบ้างพร้อมกับมองที่อาการิและลัลลาแชร์อย่างสงสัยเล็กน้อย

ซาโตนากะ ชิเอะ : อ่า . . . ถ้าอย่างนั้นเด็กคนนั้นก็ไม่ใช่คนของกลุ่ม S.E.E.S. งั้นเหรอ ? จะดีเหรอที่พาเธอมาด้วยแบบนี้น่ะ ?

ชิเอะได้ถามขึ้นด้วยอาการเป็นห่วงเล็กน้อย เพราะภารกิจของ S.E.E.S. นั้นคงจะต้องพบกับอันตรายและอุปสรรคต่างๆแน่ๆ


" ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร ~ "

ลัลโบกมือไปมาพลางล้มตัวลงนอนตะแคง

" จะว่าไป ทำไมชิเอะจังถึงมาทำงานคนเดียวละ? "

ซาโตนากะ ชิเอะ : ก็ . . . นิสัยของชั้นเองทำให้เข้ากับคนในองค์กรณ์ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้เท่าไรน่ะ . . . แหะๆๆ พวกเขาจริงจังกันกับเรื่องงานมากๆเลย จนบางทีชั้นเองก็รู้สึกว่ามันเคร่งเกินไปน่ะ

หญิงสาวได้นอนอธิบายขึ้นพลางซุกครึ่งหน้าล่างไว้ที่ผ้าห่มอย่างเซงๆเล็กน้อย

ซาโตนาะ ชิเอะ : แต่ว่าชั้นมีพลังพิเศษนี้ ชั้นจะไม่ยอมให้มันศูนย์ปล่าวหรอก !! อย่างน้อยๆชั้นจะต้องใช้มันช่วยคนอื่นๆที่ไม่เกี่ยวข้องให้ได้ !!

เธอได้กำปั้นยกขึ้นมาอย่างมีไฟอีกครั้งนึงขณะที่อธิบายขึ้นมา


" ยอดไปเลยค่ะ !! "

ลัลลุกพรวดไปหาชิเอะแล้วก็กุมมือของเธอ

" เป็นแนวความคิดที่น่าประทับใจอะไรอย่างนี้ ! ชั้นเองกึคิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ!! "

ลัลตาเป็นประกายพลางมองชิเอะอย่างประทับใจ

ซาโตนากะ ชิเอะ : มะ- ไม่ขนาดนั้นหรอกจ้า แหะๆๆ

ชิเอะได้ยิ้มรับลัลลาแชร์ไว้อย่างถ่อมตัว

ซาโตนากะ ชิเอะ : ยังไงวันนี้พักกันก่อนดีกว่านะพรุ่งนี้ยังมีอะไรที่จะต้องทำอีก


" อืม.. นั่นสินะ "

ลัลเองก็เริ่มง่วงแล้ว ถ้าเธอนอนตื่นสายอีกต้องซ้ำรอยกับเมื่อเช้าแน่ๆ..

" อืม.. "

พอโล่งใจความง่วงก็ถาเข้าใส่ทันที เธอหลับในสภาพขดตัวตรงเตียงครึ่งล่าง

-:- เขตุของ Merry Land

~ Day 2 ~

-:- ช่วงเช้า

หลงจากที่ลัลลาแชร์ได้พักผ่อนไปพักหนึ่งก็ได้ถึงเวลาเช้าแล้ว แต่น่าแปลกที่ที่นี่นั้นไม่มีพระอาทิตย์ขึ้นมาทำให้บรรยากาศรอบๆนั้นยังคงสลัวๆตัดกับแสงไฟรอบๆที่คอยส่งสว่างๆตามทางและตัวเมือง

ซาโตนากะ ชิเอะ : โอ้ส !! ตื่นแล้วเหรอ ?

หญิงสาวได้ทักทายลัลลาแชร์ขึ้นยามเช้า ดูเหมือนว่าเธอก็จะเพิ่งตื่นได้ไม่นานเหมือนกันนะ

ทางด้านอาการินั้นดูเหมือนว่าจะเพิ่งตื่นพร้อมๆกับลัลลาแชร์เช่นกัน แต่ดูเหมือนเธอยังซะลึมซะลืออยู่นิดหน่อยเพราะเพิ่งจะตื่นนอนได้ เด็กสาวได้นั่งกอดหมอนข้างและทำตาปรือๆนั่งอยู่ข้างๆลัลลาแชร์อย่างเงียบๆ


" อรุณสวัสดิ์จ้า ชิเอะจัง.. ~ "

ลัลทักทายชิเอะด้วยเสียงแบบคนเพิ่งตื่นเหมือนกัน เพราะปกติเธอตื่นเช้าไม่ค่อยได้อยู่แล้ว

" อาการิจังไปล้างหน้ากันนะ.. "

ลัลทำตาปรือ พลางเอื้อมมือหยิบหมอนหนุน(?)แล้วทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำ

อาการิได้เดินตามลัลลาแชร์เข้าไปในห้องน้ำอย่างเอื่อยๆติดๆกับชิเอะที่ได้เดินตามทั้งสองเข้ามาใช้ห้องน้ำด้วยพร้อมๆกัน

ซาโตนากะ ชิเอะ : สดใสกันหน่อยสิ !! เช้าแล้วพวกเราต้องมีพลังนะ !!

ดูเหมือนว่าชิเอะนั้นจะร่าเริงและสดใสอยู่ตลอดเวลาเลยทีเดียว แต่ทางด้านอาการินั้นเหมือนจะยืนอมแปรงสีฟันอยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นแทนนะ . . .


หลังจากที่ลัลล้างหน้าจนตาสว่างแล้วนิดหน่อย ก็หันไปดูแลอาการิที่ยืนสลึมสลือ..

" อาการิจัง อื้อ.. ช่วยไม่ได้นะ "

ลัลค่อยๆเอื้อมมือไปจับแปลง(ที่คาปากของอาการิ)แล้วค่อยๆแปลงให้เธอเบาๆ..

อาการิได้ยืนนิ่งๆให้ลัลลาแชร์แปรงฟันให้ซักพักจนเสร็จแล้วเธอก็ได้บ้วนปากออกและบ้วนน้ำตามจนสะอาดก่อนที่จะได้เริ่มล้างหน้าของเธอจนสะอาดด้วยเช่นกัน แต่ว่ายังไงใบหน้าของเด็กสาวก็ยังดูเหม่อๆนิ่งๆเหมือนเดิมอยู่ดี

ซาโตนากะ ชิเอะ : จะทำอะไรกันต่อไปดีล่ะ ? ไปหาคนต้อนรับเข้าเมืองเมื่อวานก่อนดีไม๊ล่ะ ?

ชิเอะได้เสนอความเห็นขึ้นกับทั้งสองภายในห้อง


หลังจากที่ทุกคนทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วจึงมาปรึกษาเกี่ยวกับวันนี้..

" อือ.. นั่นสินะ "

ลัลครุ่นคิดอยู่แปปนึงก่อนที่จะบอกออกไปว่า

" ภารกิจเราคือสำรวจที่นี้สินะคะ ถ้างั้นก็เอาตามนั้นแล้วกัน เราไปขอแผนที่ของเมืองนี้กันเถอะค่ะ ~ "

ลัลยิ้มให้ชิเอะ พลางเสนอความคิดเห็น
โพสต์ 10-8-2012 16:18:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 20-8-2012 05:36



เซฟตี้ การ์ด ได้แต่อ้าปากค้างกับท่าพิศดารที่เวนโทร่าได้แสดงออกมา ด้านหน้านั้นดูเหมือนว่าจะกลายเป็นสนามต่อสู้ไอเย็นแล้วในตอนนี้ ศัตรูที่มีความเร็วสูงด้านหน้านั้นได้ถูกพลังไอเย็นจากมิวเชสกี้แช่ไว้ทำให้การโจมตีของเวนโทร่าเข้าเป้าหมายอย่างจัง !!

แกร๊ก !! ดูเหมือนว่าการโจมตีเมื่อครู่นี้จะทำให้เกราะของพวกชาโดว์นั้นร้าวหักลงทำให้พลังป้องกันของพวกมันต่ำลงอย่างมาก !!

ฟุ้บ !! พวกมันได้รีบกระจายตัวออกหลังจากการโจมตีครั้งสุดท้ายของเวนโทร่าและทำให้สถานที่นั้นเกิดควัญขึ้นมาเพื่อให้พวกเวนโทร่านั้นโจมตีพวกมันได้ยากขึ้น


-:- Learn skills :: Dark Zone

-:- Use skills :: Seeking Sphere + Light Beam + Catastrophic Light + Control Light + Raise Ability
" Gate of babylon ! ! ! " เวนโทร่ากล่าวในขณะเดี่ยวกันด้านหลังของเวนโทร่าก็เต็มไปด้วยดาบนับร้อย
ดาบพุ่งไปด้านหน้าของเวนโทร่า อย่างรวดเร็วและมั่วซั่ว เมื่อดาบปักลงพื้น ก็ระเบิดออกเป็นวงกว้าง

มิวเชสกี้ได้มาอยู่ใกล้ๆกับเวนโทร่า

-:- Cancel skills :: Create Light
ผมซูเปอร์ไซย่าของเวนโทร่าได้หายไปรอบๆตัวของเธอเต็มไปด้วยความมืดมิด
-:- Use skills :: Control Light + Dark Zone + Shadow Traveller + Dark Form + Shadow + Hide Magic + Night + Create Darkness
ร่างของเวนโทร่าและมิวเชสกี้ค่อยๆเลือนหายไปกับความมืด
เวนโทร่าใช้ Dark Zone เพื่อรับรู้ตำแหน่งของเหล่าชาโดว์จากนั้นก็รวบรวมแสงส่องไปที่ด้านหลังของมิวเชสกี้ให้เงาไปทับกับของชาโดว์
ร่างของมิวเชสกี้หายไปโพล่ด้านหลังของชาโดว์

-:- Use skills :: Frost breath + Ice breath

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

เปรี๊ยะ !! ไอเย็นของมิวเชสกี้ได้แช่แข็งร่างของปีศาจตนนึงไว้อย่างหนาแน่น แต่ดูเหมือนว่าแค่นั้นจะยังไม่สามารถหยุดมันไว้อย่างถาวรได้นานนัก . . .

วืดดด ~ จากผลของสกิลนั้นทำให้เวนโทร่าสามารถจับตำแหน่งของเป้าหมายในพื้นที่ได้อย่างง่ายดาย แต่ดูเหมือนว่าศัตรูตวนึงนั้นจะกำลังต่อสู้กับเซฟตี้ การ์ดอยู่ในหมอกควัญอยู่

อธิบายเพิ่มเติม :
สกิล Immunity จะส่งผลต่อธาตุหลักของเข้าของโดยธาตุหลักจะยึดจากจำนวนสกิลที่ผู้เล่นมี ยิ่งมีธาตุใดมาก ธาตุนั้นจะเป็นธาตุหลักของตัวผู้เล่น

สกิล Dark Zone : ถ้าใช้โดยการไม่มีการระบุควบคุมพื้นที่โดยรอบจะมืดมิดหมด และ ไม่สามารถควบคุมเงาได้เนื่องจากไม่มีแสงสว่าง จำเป็นที่จะต้องใช้สกิลสร้างแสงช่วยควบคุมอีกทีนึง


เวนโทร่า เห็นเซฟการ์ดกำลังต่อสู้จึงเข้าไปช่วย
-:- Use skill :: Create Light + Control Light = Super saiya !!! + Shadow Traveller
เวนโทร่าแปลงร่างเป็นซุเปอร์ไซย่าแล้วเคลื่อนที่เข้าไปช่วย เซฟ การ์ดทันที

" . . . So as I pray, unlimited Light works " เวนโทร่ากล่าวเบาๆ
-:- Use skill :: Catastrophic Light = Unlimited Light Work !!
ดาบแห่งแสงจำนวนมาถูกปักเรียงรายไว้รอบตัวของเวนโทร่า เพื่อเพิ่มธาตุแสงในโซนการต่อสู้

เขตการต่อสู้ถูกแบ่งเป็น 2 โซน โซนของความมืดที่มิวเชสกี้อยู่ และโซนของแสงสว่างที่เวนโทร่าอยู่

-:- Use skill :: Bonds of light
เวนโทร่าตรึงชาโดว์ตัวนั้นเอาไว้แล้วเคลื่อนที่ไปรอบๆเพื่อเล็งให้ชาโดว์ที่เธอตรึงไว้กับชาโดว์ที่โดนมิวเชสกี้แช่งแข็งไว้เป็นเส้นตรง

-:- Use skill :: Catastrophic Light + Create Light + Control Light + Light Beam + Seeking Sphere = Excalibur!!!!
" ดาบพันธะสัญญาแห่งชัยชนะ Ex . . . calibur "
เวนโทร่ารวมแสงไว้ที่ปลายดาบแล้วฟันโส่ชาโดว์ที่ถูกตรึงเอาไว้ในระยะประชิดหวังให้ทะลุร่างแล้วไปโดนชาโดว์อีกตัวด้วย

-:- Use skill :: Ice wall +  Frost breath
หลังจากที่แสงสว่างสีทองจากดาบของเวนโทร่าตัดผ่านความมืดด้านหน้าของมิวเชสกี้ไป มิวเชสก็สร้างกำแพงนํ้าแข็งล้อมรอบชาโดว์เอาไว้เพื่อขังชาโดว์ตัวนั้น

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

แว้บบบ !! เวนโทร่าได้โจมตีศัตรูทั้งสองด้วยลำแสงที่รุนแรงจนพวกมันถึงกับชะงักตัวไปพักนึงเลยทีเดียว แต่ทว่าดูเหมือนว่าพวกมันยังจะไม่สลายไปในการโจมตีครั้งเดียวนี้พร้อมกับพกมันยังได้พยายามยิงโจมตีเพื่อที่จะทำลายกำแพงน้ำแข็งที่จับพวกของพวกมนตัวนึงไว้ด้วย !!

บึ้ก !! เสียงชาโดว์ที่อยู่ใกล้กับเซฟตี้ การ์ดได้กระเด็นออกไปจากจุดเดิมเล็กน้อย แต่เนื่องจากบรรยากาศและธาตุต่างๆของพื้นที่ที่กำลังแปรปรวนไปด้วย แสง ความมืด และหมอกควัญนั้น ทำให้การต่อสู้สามารถมองด้วยตาเปล่าได้ยาก


อาณาเขตแสงสว่าง

-:- Use skill :: Create Light + Control Light = Final From
เวนโทร่ายังคงเร่งเพิ่มพลังธาตุแสงให้กับตัวเอง มีปีกแสงข้างขวาโพล่ออกมา พร้อมกับออร่ารอบๆตัว
-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light = bankai senbonzakura kageyoshi (senkei form)
เวนโทร่าสร้างคมดาบนับพันล้อมรอบอาณาเขตธาตุแสงเพื่อไม่ใช่ชาโดว์ตัวอื่นเข้ามาเพิ่มและเป็นการเพิ่มธาตุแสงในพื้นที่ขึ้นอีกขั้น

-:- Use skill :: Bonds of light + Catastrophic Light + Control Light
โซ่แห่งแสงนับสิบได้พันธการร่างของชาโดว์และปลายโซ่ก็ได้ปักลงพื้นเพื่อไม่ให้มันขยับตัวได้

หลังจากที่เวนโทร่าเตรียมการเสร็จเรียบร้อย เธอก็ร่ายเวทย์ต่อในทันที
-:- Use skill :: Light Beam + Catastrophic Light + Seeking Sphere
ลำแสงเวทย์พุ่งจากด้านล่างตัวชาโดว์อย่างรุนแรงและต่อเนื่อง
เวนโทร่าไม่ปล่อยให้ชาโดว์ได้พัก
-:- Use skills :: Seeking Sphere + Light Beam + Catastrophic Light + Control Light
" Gate of babylon ! ! ! "เวนโทร่าพูดขึ้นก่อนที
คมดาบนับร้อยจากด้านหลังของเธอพุ่งเข้าหาชาโดว์โดยทันทีและระเบิดกระหนํ่าร่างของมัน

ทางด้านอาณาเขตความมืดที่มิวเชสกี้อยู่
-:- Use skill :: Frost breath +  Ice breath + Dragon Rend
มิวเชสกี้ยังคงโจมตีเหล่าชาโดว์จากเงามืดที่เวนโทร่าได้เหลือเองไว้

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

พวกชาโดว์สองตัวแรกที่ได้ต่อสู้กับเวนโทร่าและมิวเชสกี้นั้นต่างทรุดตัวกันลงไปและค่อยๆสลายไปอย่างช้าๆ ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่มีสิทธิได้เข้าใกล้ตัวของเวนโทร่าเลยแม้แต่น้อย

กึ้ก !! ชาโดว์อีกตัวนั้นได้รีบกลับลำและทำท่าที่จะหนีออกจากการต่อสู้ !! แต่หมอกที่จางลงนั้นทำให้เซฟตี้ การ์ดที่ประจำการอยู่อีกด้านนั้นได้โจมตีชาโดว์ตนนั้นจนสลายออกไป . . .

เซฟตี้ การ์ด : เอ . . . คงจะหมดแล้วล่ะมั้งครับ ?

ชายหนุ่มได้มองรอบๆบริเวณพลางเดินกลบมาจากอีกฝั่งมายังเวนโทร่า

เซฟตี้ การ์ด : แต่ว่าคุณเองก็เก่งมากเลยนะครับ ผมคิดว่าผมคงเดียวคงทำภารกิจวันนี้ไม่สำเร็จแน่ๆ

เขาได้เกาหัวเบาๆพลางเอ่ยชมเวนโทร่าขึ้น พร้อมๆกับค่อยๆหยิบบัตรประจำตวขึ้นมาเพื่อที่จะรายงานผลภารกิจ . .

ฟ้าว !!! เสียงกระสุนจากระยะไกลได้เฉี่ยวทั้งสองไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่ามันจะยังมีศัตรูหลงเหลืออยู่อีกตัวนึงในบริเวณนี้ !!


" ! ! ! ! ทางนั้นสินะ !! " เวนโทร่ากล่าวพร้อมหันไปทางทิศที่กระสุนมา
ฟู่ว อาณาเขตแสงสว่างรอบๆตัวของเวนโทร่าค่อยๆสลายกลายเป็นแสงสว่าง
-:- Cancel skill ::  final from + Unlimited Light Work + Senkei + Super saiya + Create Light

เวนโทร่ารวมแสงที่เกิดจากการสลาย final from + Unlimited Light Work + Senkei + Super saiya
-:- Use skill :: Control Light

แสงที่เกิดจากการสลายได้ล้อมรอบตัวของเวนโทร่า
แสงเหล่านั้นรวมตัวจนเป็นกลุ่ม ก่อนที่จะพุ่งเป็นลำแสงทำลายบริเวณที่กระสุนมาโดยรอบ
-:- Use skill ::Catastrophic Light + Light Beam + Control Light + Seeking Sphere

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

ฟ้าว !! ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายนั้นจะสามารถเบี่ยงเบนแสงให้เป็นเงาได้ !! ทำให้สิ่งที่เวนโทร่านั้นเห็นเมื่อกี้นั้นคือเงาปลอมของผู้ที่โจมตีมานั่นเอง แต่ทว่าที่หลบของเขาก็ได้พังสลายไปด้วยเช่นกัน ถ้าเวนโทร่ากวาดพื้นที่ให้หมดได้โดยที่ไม่มีเศษซากพังมาทับถมและบังจนพื้นที่รกกว่าเดิมล่ะก็น่าจะหาตัวของศัตรูได้ไม่ยากนัก


" . . . . . ชิ " เวนโทร่าเสียดายเล็กน้อย
-:- Use skill :: Create Light + Control Light
ก่อนจะสร้างแสงด้านหลังของตนเองเพื่อให้เงาของเธอเชื่อมต่อไปยังเศษซากที่เกิดจากสกิลของเธอ
-:- Use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าย้ายของมากองไว้ข้างหลังของตนเอง
เมื่อเศษซากหายไปเธอกับมิวเชสกี้ก็เคลื่อนที่สวนทางกับเศษซาก เพื่อเข้าไปใกล้เป้าหมาย

-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light + Light Beam + Seeking Sphere
เวนโทร่าสร้างอาณาเขตแสงสว่างรอบๆตัวเพื่อทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในอาณาเขตยกเว้นมิวเชสกี้และเวนโทร่า

-:- Use skill :: Dragon Rend
มิวเชสกี้คำรามข่มขู่สิ่งมีชีวิตรอบๆ

แว้บ !! ทันทีที่เวนโทร่าได้เข้าใกล้ตัวของปีศาจนั่นผ่านเงา ก็พบว่าเธอสามารถทำได้อย่างง่ายดายเนื่องจากพลังเวทย์ที่สูงกว่ามากของเธอทำให้เวทย์เงาของเป้าหมายถูกรวมจนกลายเป็นเวทย์มนต์ของเวนโทร่าไปแล้ว



ปีศาจตรงหน้านั้นได้แต่สั่นกลัวพลางมองเวนโทร่าด้วยสายตาที่ไม่สู้ดีเนื่องจากถูกสภาวะหวาดกลัวจากเสียงคำรามของมิวเชสกี้เข้าไปเต็มๆ


" . . . . มันยังไม่หมดจริงๆสินะ . . . ดูเหมือนคราวนี้มันมาเยอะจริงๆแหะ . . . "  เวนโทร่บ่นเล็กน้อยขณะร่ายเวทย์คู่กับมิวเชสกี้
-:- Use skill :: Raise Ability
-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light + Light Beam &  Ice breath +  Frost breath + Dragon Rend + Dragon Roar
มิวเชสกี้ผสานพลังเวทย์กับเวนโทร่า แล้วยิงออกมาเป็นลำแพงแช่แข็ง

เวนโทร่ารวมพลังเวทย์อีกครั้ง
-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Light Beam
เธอยิงลำแสงซ้ำอีกครั้ง

แว้บ !! ทันทีที่แสงของเวนโทร่าซัดน้ำแข็งกระจายออกไปนั้น ร่างของปีศาจนั่นก็ได้แตกกระจายออกไปพร้อมกับปล่อยสารเหลวบางอย่างออกมาจากตัวมันอย่างมากมายแทน !!

เซฟตี้ การ์ด : แย่แล้ว !! เลือดของเจ้านี่จะเรียกชาโดว์ตัวอื่นเข้ามาในบิรเวณใกล้ๆนี่ ผมว่าพวกเรากลับกันออกไปดีกว่าครับ เพราะเป้าหมายนั้นลุล่วงแล้วในวันนี้ พวกชาโดว์ใหม่ที่มาถ้าไม่เจออะไรพวกมันคงจะกลับกันเข้าไปในส่วนลึกของสถานที่นี่แทนเหมือนเดิมนะครับ


" . . . หึๆๆๆๆ " เวนโทร่าหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่จะร่ายเวทย์เพื่อกางอาณาเขต
-:- Use skill :: Catastrophic Light = Unlimited Light Work !!
" เดี่ยวขอสนุกต่ออีกหน่อยแล้วกัน . . . ไหนๆก็ไหนๆแล้ว " เวนโทร่ายิ้มชั่วร้ายก่อนจะพูดต่อ " . . . ก็ฆ่าให้หมดเลยสิ "
เวนโทร่พูดพล่างปล่อยพลังเวทย์ออกมาจำนวนมาก
เวนโทร่าทำท่าทางเหมือนบ้าเลือดแต่จริงๆแล้วเป็นเพราะเธอไม่อยากเสี่ยงเพราะชาโดว์อาจจะออกไปข้างนอกได้

"แต่ว่า คุณถอยออกไปยังส่วนนอกก่อนก็ได้นะค่ะเดี่ยวตรงนี้ฉันรับมือเอง . . . " เวนโทร่ากล่าว

เซฟตี้ การ์ด : เอ๋ ? ต้องการจะอยู่ต่อก่อนเหรอครับ ? ถ้าอย่างนั้นผมจะรออยู่วงนอกและคอยช่วยเรื่องยาแล้วกันนะครับ

ชายหนุ่มได้ตกลงตามที่เวนโทร่าต้องการและหลบออกไปจากเขตุเวทย์มนต์ของหญิงสาว

* เซฟตี้การ์ดสามารถช่วยเติมพลังให้เวนโทร่าได้ 3 ครั้งในการต่อสู้ครั้งนี้

-:- เวนโทร่า

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ



มอนสเตอร์ * 10 ตัว

ดูเหมือนว่ากลิ่นเลือดของปีศาจที่สลายไปเมื่อครู่นี้จะกระจายไปเร็วกว่าที่คิดพร้อมกับเรียกให้ชาโดว์ตัวอื่นๆได้เคลื่อนที่กันเข้ามายังจุดที่เวนโทร่าอยู่ในตอนนี้ !!


" . . . ดีนะที่อยู่ต่อก่อนถ้าชาโดว์จำนวนเท่านี้ออกไปคงแย่แน่ . . . " เวนโทร่าคิดในใจพล่างร่ายเวทย์มนต์

-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light + Light Beam + Seeking Sphere
เวนโทร่าสร้างอาณาเขตแสงสว่างรอบๆตัวเพื่อทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในอาณาเขตยกเว้นมิวเชสกี้และเวนโทร่าอีกครั้ง

-:- Use skill :: Shadow Traveller
เวนโทร่าไปโผล่ที่ข้างหลังของชาโดว์แล้วนำมือไปสัมผัสกับหลังของชาโดว์ตัวนั้นเบาๆ
-:- Use skill :: Create Light + Control Light + Catastrophic Light + Light Beam + Seeking Sphere = Cero
เวนโทร่าซัดลำแสงใส่ชาโดว์ตัวหนึ่งในระยะประชิด ก่อนที่จะรวบรวมพลังระเบิดลำแสงใส่ชาโดว์รอบๆ
:- Use skill :: Create Light + Control Light + Light Beam + Seeking Sphere

มิวเชสกี้โจมตีชาโดว์รอบๆ
-:- Use skill :: Ice breath +  Frost breath + Dragon Rend + Dragon Roar

สถานะ : บาดเจ็บเล็กน้อย
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ด้วยพลังของเวนโทร่าทำให้ศัตรูที่แพ้ธาตุแสงนั้นสลายไปพร้อมกับลำแสงที่เวนโทร่าได้ปล่อยออกมาเลยทีเดียว !!

ซ่า !! เลือดที่กระเด็นออกมาจากพวกศัตรูที่เวนโทร่าได้โจมตีในระยะใกล้นั้นได้กัดชายผ้าของหญิงสาวออกอย่างง่ายดาย รวมทั้งยังทำให้ผิวหนังของเวนโทร่าที่โดนเลือดของพวกมันแบบเฉียดๆนั้นเกิดอาการระคายขึ้นมาด้วย

ดูเหมือนว่าทุกๆอย่างจะเป็นไปตามที่เวนโทร่าได้วางแผนไว้ในตอนแรก พร้อมกันกับลำแสงเยื่อแข็งจากมิวเชสกี้ที่ได้แช่แข็งเลือดของพวกมอนสเตอร์ที่ตายแล้วไว้ไม่ให้กระจายออกไปกว้างนักทำให้สถานการณ์นั้นอยู่ในความควบคุมของเวนโทร่าในตอนนี้

ครืนน !! ดูเหมือนว่าจะยังคงมีอะไรบางอย่างใกล้เข้ามาอีกจำนวนหนึ่ง และ ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะมีสัมผัสอันตรายแปลกๆออกมาด้วยเช่นกัน

- อยู่รอ
- กลับฐาน
- อื่นๆโปรดระบุ


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 6-8-2020 14:55 , Processed in 0.145995 second(s), 23 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้