Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[PLAY] Noirceur World Chronicle

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 23-4-2012 10:50:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 30-4-2012 01:43



จากการคำนวณแล้วหากเดินกลับที่พักจะต้องเสียเวลาเดินทางดังนั้น!!!!หากไม่กลับก็จะไม่เสียเวลา!!!
เวนโทร่าตัดสินใจ วันนี้ไม่กลับที่พักดีกว่า !!!! หากไม่กลบที่พักคนขององค์กรณ์ก็จะสับสน ฉันนี้อัจฉริยะจริงๆ!
"ว๊ากกกกก ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า "เวนโทร่าหัวเราะเหมือนนักวิทยาศาสตร์ผู้บ้าคลั่ง
มิวเชคกี้มองไปทางเวนโทร่าแล้วทำหน้าแปลก....เวนโทร่าเห็นมิวเชคกี้ก็สึกนึกว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันบ้าชัดๆ...
".......พอเถอะ"เวนโทร่าพูดกับตัวเองเบา...
เวนโทร่านอนลงไปที่โซฟา จะทำอะไรดีหว่า... การบ้าน ดนตรี นอน ?
เธอสปริงตัวกลับมาเป็นท่านั่ง แล้วหยิบการบ้านออกมา
ดูเหมือนเธอจะตัวสินใจทำการบ้านที่ค้างอยู่2วัน
เวนโทร่าทำการบ้าน...

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มจากการทำการบ้านนอกเวลา
Knowledge : 3 / 25 // B > A

-:- ตัดมายังช่วงกลางคืน

ดูเหมือนว่าเวนโทร่าจะใช้เวลาอย่างเพลิดเพลินจนเวลานั้นล่วงเลยไปถึงช่วงกลางดึกเสียแล้วโดยที่เธอยังไม่ได้ออกไปจากห้องชมรมดนตรีเลย

ฟิ้ว ~ เสียงลมจากด้านนอกพัดผ่านบรรยากาศอันเงียบสงบและมืดมิดของโรงเรียนที่เงียบเชียบด้านนอกทำให้มันดูเหมือนโณงเรียนร้างอย่างไงอย่างนั้น


.....โรงเรียนตอนกลางคืนน่ากลัวขนาดนี้เลยหรอ... เวนโทร่าคิดอยู่ในใจ
อ๊ะ....จริงด้วย เล่นไวโอลินดีกว่า ถ้าเกิดข้างนอกยังมีคนผ่านไปผ่านมาแล้วได้ยินเสียงไวโอลินเวลาแบบนี้คงสนุกไม่น้อย...
ดูเหมือนเวนโทร่าจะเกิดอาการอยากแกล้งคนให้กลัวขึ้นมา
เวนโทร่าเริ่มเล่นบทเพลงโดยใช้ minor scale เพื่อเพิ่มความเศร้าและความน่ากลัวของบทเพลง
ทำนองเพลงช้าๆที่ฟังดูเศร้าและน่ากลัวได้ถูกบรรเลงขึ้น ทำให้บรรยากาศภายนอกห้องชมรมดูน่ากลัวขึ้นอีก
หากมีคนเดินผ่านห้องชมรมคงเกิดเรื่องเล่าตำนานสยองของโรงเรียนบทใหม่ขึ้นเป็นแน่แท้

มิวเชสกี้ได้ยืนมองเวนโทร่าที่ทำหน้าตาน่ากลัวขณะสีไวโอลินกับเพลงที่สยดสยองนั้นด้วยตาปริปๆ แต่ดูเหมือนว่าบรรยากาศนั้นจะยิ่งชวนนลุกกว่าเดิมรวมทั้งเสียงลมพัดที่ยังคู่กับความเงียบรอบๆ


บรรยากาศน่ากลัวเกินไปแล้ว....เวนโทร่าคิดขณะที่กำลังเล่นไวโอลิน
เวนโทร่าสังเกตอาการของมิวเชคกี้จึงหยุดเล่น
เธอเดินไปหามิวเชคกี้เพื่อดูอาการของมิวเชคกี้"เป็นอะไรหรอ???"เวนโทร่าพูดกับมิวเชคกี้ด้วยท่าทีสงสัย
เวนโทร่าเปลี่ยนไปเล่นกับมิวเชคกี้แทน

โครกก ~ เสียงท้องของทั้งเวนโทร่าและมิวเชสกี้ดังขึ้นมาขัดจังหวะขณะที่ทั้งคู่กำลังเล่นกันอยู่ ดูเหมือนว่าวันนี้เวนโทร่าและมิวเชสกี้จะยังไม่ได้ทานอะไรมาตั้งแต่เช้าเลย . . .


.........อุ๊บ......ดูเหมือนกระเพาะของเวนโทร่าและมิ้วเชสกี้จะยังคงทำงานดีอยู่....
เวนโทร่าตัดสินใจเดินไปยัง Cafeteria .... เพื่อปากท้อง!!!!
เธอรีบตรงเดินไปยังจุดหมายผ่านทางไปเมืองที่เคยเดินกับลูกะ
แล้วค่อยเดินต่อไปยังจุดหมาย

-:- ย้ายมายังบริเวณตัวเมือง

เวนโทร่าและมิวเชสกี้ได้หอบร่างอันหิวโซฝ่าความมืดมิดและปีนรั้วโรงเรียนมาจนถึงด้านหน้า Cafeteria ของตัวเมือง แต่ดูเหมือนว่าช่วงเวลาที่สายแบบนี้จะทำให้ร้านนั้นปิดเก็บไปนานแล้วสำหรับวันนี้ . . .

- บุกเข้าไปเลย !! ยังไงก็ไม่มีคนอยู่ !!
- ไปซื้อของกินที่ร้านสะดวกซื้อแทน
- หาที่อื่นแทน . . .
- อื่นๆโปรดระบุ


"ไหนใครมันบอกว่ามีข้าวให้กิน3มื้อยกเว้นช่วงdark hourไงว๊าาาาาา!!! "เวนโทร่าเอามือทุบประตู

โครกกกกกกกก ดูเหมือนกระเพาะของเวนโทร่าจะยังไม่ยอมปิดตามCafeteria

ไปหาของกินในร้านสะดวกซื้อแทนก็ได้ .... เวนโทร่าเดินไปหาของกินในร้านสะดวกซื้อ

-:- ย้ายมายังร้านสะดวกซื้อ

-:- พบ Tsukare Kage

? ? ? : เอ๊ะ ? ดึกดื่นแล้วยังมีคนอีกแฮะ ... ยินดีต้อนรับฮะ ?

ชายหนุ่มผมขาวคนนึงได้เดินมาต้อนรับเวนโทร่าและมิวเชสกี้ที่มีสภาพซูบผอมแห้งกระดูกโผล่ด้านหน้าร้าน


......ไม่มีการตอบรับจากเวนโทร่า
เวนโทร่าเดินตรงไปหยิบข้าวปั้น2ก้อนแล้วมาคิดเงินทันที
"ทะ........เท่าไรค้าาาาาาาา"เวนโทร่ายื่นข้าวปั้นไปทางชายหนุ่มเพื่อคิดเงินพร้อมพยายามเปล่งเสียงแต่มันอาจจะดูเหมือนคำพูดสั่งเสียมากกว่า..


? ? ? : อะ . . อื้ม งั้นแถมให้อีกสองก้อนแล้วกันนะ

ชายหนุ่มได้ตอบอย่างมึนงงพร้อมกับยื่นข้าวปั้นใส้ต่างๆให้กับเวนโทร่า 4 อันด้วยกัน

-:- ได้รับข้าวปั้น * 4


ขะ.......ขอบคุณค่ะ  เวนโทร่าตอบพร้อมค่อยๆงับข้าวปั้นเข้าปาก ไม่ใช่เพื่อรักษามารยาทแต่เพราะไม่มีแรงจะกิน...
เมื่อเวนโทร่ากินเสร็จก็ได้ส่งข้าวปั้น2ก้อนให้มิวเชคกี้ส่วนตัวเองก็กินอีกอันที่เหลือด้วยความหิว
ร่างที่เหี่ยวแห้งค่อยๆกลับมาเป็นปกติ
"ขอบคุณค่ะ"เวนโทร่ากล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง
"ว่าแต่ทำไมถึงแถมให้หรอค่ะ???" เวนโทร่าเอ๋ยถามชายหนุ่มผู้ใจดีคนนั้น

Social Link 1 : ~ ชายหนุ่มที่ร้านขายของชำ ~

? ? ? : เป็นวัยรุ่นมันก็ต้องดูสดใสและ Energic สิ จะให้นั่งมองเธอซูบหมดไฟได้ยังไงเล่า

ชายหนุ่มได้ยิ้มให้กับเวนโทร่าพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้กับเธอ


"โอ๊ส!"เวนโทร่าขานรับ
"ฉันชื่อเวนโทร่าค่ะ ถ้ายังไงก็ขอทราบชื่อของนายด้วยจะได้มั้ยค่ะ~" เวนโทร่ากล่าวความสุภาพก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

สึคาเระ คาเกะ : ผม สึคาเระ คาเกะ เป็นเจ้าของร้านน่ะ

ชายหนุ่มได้แนะนำตัวกับเวนโทร่าอย่างนอบน้อมพร้อมกับส่งใบเสร็จที่คิดเงินไปเมื่อกี้คืนให้กับเธอ

สึคาเระ คาเกะ : ตอนนี้ก็ดึกแล้วนะ เด็กสาวอย่างเธอมาเดินอย่างนี้มันออกจะอันตรายไปหน่อย รีบกลับที่พักซะล่ะ


"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณสึคาเระ อยากจะถามหน่อยค่ะ"
" แถวนี้มีร้านขายพวกสารเคมีที่คิดว่าน่าจะเปิดอยู่มั้ยค่ะ??? ถ้ามีช่วยเขียนแผนที่ให้หน่อยได้มั้ยค่ะ"
เวนโทร่าถามพร้อมยื่นกระดาษกับปากกาให้

สึคาเระ คาเกะ : โอ้ . . . ถ้าร้านขายสารเคมีก็ต้องของคุณชาล้อตเต้ล่ะนะ เธอขายของแปลกๆอยู่เยอะเลยล่ะ

ชายหนุ่มได้หยิบกระดาษขึ้นมาและวาดแผนที่ให้กับเวนโทร่าก่อนที่จะส่งมันคืนให้กับหญิงสาว

สึคาเระ คาเกะ : แต่ตอนนี้ร้านของเธอก็น่าจะปิดแล้วล่ะนะ ไว้พรุ่งนี้เช้าๆลองไปใหม่แล้วกัน


-:- Learn skills :: Shadow Traveller
"ขอบคุณ" เวนโทร่าพูดพร่างเดินออกจากร้าน
"ไปละนะค้า ไว้เจอกันใหม่" เมื่อสิ้นเสียงนั้นร่างของเวนโทร่าและมิวเชคกี้ก็ได้สลายไป
-:- use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าอาศัยแสงไฟในตัวเมืองทำให้เกิดเงาแล้วใช้เงาเคลื่อนที่หายไปจากสายตาของชายคนนั้น
เวนโทร่าเคลื่อนที่โดยใช้เงาไปตามทางเพื่อกลับไปที่พัก รอคอยการมาเยือนของDark hourอย่างใจเย็น

-:- ตัดสู่ช่วง Dark Hour

-:- ย้ายมายัง S.E.E.S. Base

ทันทีที่เวนโทร่าได้ย้ายกลับมาที่ที่พักของตัวเอง Dark hour ก็ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าของหญิงสาว แต่ดูเหมือนว่าในคืนนี้ทาง S.E.E.S. จะไม่ได้ส่งภารกิจอะไรมาให้เวนโทร่า ทำให้เธอสามารถเลือกสิ่งที่จะทำได้


ไม่มีภารกิจงั้นหรอ....งั้นทำอะไรดีเนี่ย เวนโทร่าคิดในใจ
งั้นไปที่ๆพบหินเมื่อวานดีกว่า เวนโทร่าเดินไปยัง
ดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]
เพื่อสำรวจเพื่อจะได้ข้อมูลอะไรใหม่ๆ

-:- ย้ายมายัง "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

เวนโทร่าและมิวเชสกี้ได้เดินเข้ามายังส่วหน้าของดันเจี้ยน Noirceur ดูเหมือนว่าที่ทางด้านหน้านั้นจะดูปลอดภัยและเหมือนว่าจะไม่มีร่องรอยปีศาจอยู่เลย ซึ่งมันเหมือนจะแปลกๆไปจากก่อนหน้านี้มากอยู่นัก

เหมือนว่ามิวเชสกี้เองจะรับรู้ได้ถึงอันตรายอะไรบางอย่าง มิวเชสกี้จึงได้รีบคาบดึงชายกระโปรงของเวนโทร่าไว้เพื่อไม่ให้เดินไปด้านหน้าต่อไกลนัก . . .



? ? ? : . . . .

ทันทีที่เวนโทร่าได้หยุดลงนั้น บรรยากาศรอบด้านเธอก็ได้มืดลงเรื่อยๆอย่างช้าๆจนไม่สามารถเห็นอะไรรอบด้านได้เลยแม้แต่ลายที่พื้นพร้อมกับการปรากฏตัวของวิญญาณตนนึง ดูเหมือนว่าเวนโทร่าจะกลับตัวหนีออกไปไม่ทันเสียแล้ว


"เอ่อ.... สวัสดีตอนดึกค่ะ ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะมีคนอยู่ช่วงเวลาดึกๆแบบนี้ด้วย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรามาเดินกันหน่อยดีมั้ยค่ะคุณสุภาพสตรี" เวนโทร่าพยายามพูดอย่างเป็นมิตรก่อนจะมองหน้าวิญญาณตัวนั้นอีกครั้ง...
"งานเข้าแล้วละสิ..."เวนโทร่ากล่าวด้วยสีหน้ากลัวเล็กน้อย
คงต้องใช้ท่าไม้ตายแล้วสิ.....
เวนโทร่า::มิวเชสกี้!
-:- use skills ::  Dragon Roar !
มิวเชสกี้ใช้เสียงตะโกนขู่ปีศาจตนนั้น
ในขณะเดี่ยวกันเวนโทร่าก็ได้ใช้คันชักของไวโอลินขีดเส้นที่พื้นจนเกินเป็นร่องขึ้น
เวนโทร่าพยายามขีดเส้นจนเกิดเป็นใยแมงมุมขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้
ในขณะเดี่ยวกันเวนโทร่าก็เก็บหินมา2-3ก้อนจากแถวนั้น
"ถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุดนะมิวเชสกี้" เวนโทร่าคิดในใจ
-:- use skills ::  Ice breath
เวนโทร่ายังคงพยายามที่จะขีดเส้นต่อไป

ดูเหมือนว่า Dragon Roar นั้นจะได้ผลกับวิญญาณตนนี้มากกว่าผลของ Ice breath อยู่เล็กน้อย เพราะทุกๆครั้งที่มิวเชสกี้ได้คำรามไล่วิญญาณตนนั้นมันก็ได้จางลงเล็กน้อยพร้อมกับลอยเซไปมาก่อนที่จะกลับมาตั้งหลักได้อีกครั้งเมื่อเสียงคำรามหายไป แต่ทว่าเสียงคำรามนั้นก็ไม่ได้ทำความเสียหายอะไรกับวิญญาณตนนั้นเลย และดูเหมือนว่ามันจะเริ่มสะสมอาการคลุ้มคลั่งขึ้นทีละนิดเรื่อยๆทุกครั้งที่ได้ยินเสียงคำรามของมิวเชสกี้


พื้นบริเวณการต่อสู้ถูกเวนโทร่าขีดเส้นจนเกิดเป็นร่องขึ้น เนื่องจากร่องที่ขีดมีความลึกอยู่จึงทำให้เกิดความแตกต่างของระดับความสูงจนเกิดเป็นเงาขึ้น เงาทั้งหมดถูกต่อเชื่อมกันเป็นรูปใยแมงมุมขนาดใหญ่ตามที่เวนโทร่าขีดบนพิ้น จึงกลายเป็นเหมือนพื้นที่ๆทำให้ใช้ Shadow Traveller เคลื่อนที่ไปมาตามรอยขีดได้อย่างอิสระ
"ที่เหลือก็แค่เชิญ คุณผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในอาณาเขตที่เราได้ได้เปรียบนี้สินะ"เวนโทร่าพูดเบาๆก่อนปาหินที่เก็บมาไปด้านหลังของวิญญาณตนนั้น
-:- use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลื่อนที่ไปพร้อมกับหินที่ปาไปเพื่อไปด้านหลังของวิญญาณตนนั้นแล้วเตะวิญญาณตนนั้นในทันที
มิวเชสกี้ก็ยังคงใช้สกิลด้วยเช่นกัน

วูบ !! เนื่องจากเป้าหมายที่เป็นธาตุวิญญาณทำให้เวนโทร่านั้นไม่สามารถโจมตีทางกายภาพให้โดนเป้าหมายได้ !! มันได้ค่อยๆหันมาทางเวนโทร่าและพยายามคว้าคอเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็ว !!

วูบบบบ !!! ดูเหมือนว่าเวนโทร่าจะยังโชคดีอยู่บ้าง ฝ่ามือของมันได้เฉียดใบหน้าของเวนโทร่าไปเพียงไม่กี่เซนเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่ามันเองก็จะยังไม่เลิกราง่ายๆเสียด้วย . . .


up skills :: Catastrophic Light
เวนโทร่าปาหินกลับไปตําแหน่งเดิมที่เคยอยู่
-:- use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลื่อนที่ไปพร้อมกับหินที่ปาไปเพื่อกลับมาที่จุดศุนย์กลางของใยแมงมุม
มิวเชสกี้ก็ถอยมาอยู่ข้างๆเวนโทร่า
"การโจมตีทางกายภาพไม่ได้ผลกับวิญญาณ แต่วิญญาณกลับโจมตีทางกายภาพได้เนี่ยนะ..."เวนโทร่าแอบบ่นเล็กน้อย
"ถ้าโจมตีทางกายภาพไม่ได้ละก็เหลือวิธีสุดท้ายแล้ว...."เวนโทร่าทำหน้าตาจริงจัง พร้อมหัวเราะ หึๆ
-:- use skills :: Catastrophic Light
"Gate* of Babyl** ! ! !"
ดาบนับสิบถูกเรียกออกมาที่ด้านหลังของเวนโทร่า
เวนโทร่ายกมือขึ้นแล้วชี้ไปทางวิญญาณตนนั้น คมดาบเหล่านั้นพุ่งตรงไปยังวิญญาณ

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย
Mp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย

กึกกก !!! คมดาบแห่งแสงได้พุ่งเข้าไปปักลงที่วิญญาณตรงหน้าอย่างนับไม่ถ้วนจนมันหยุดการเคลื่อนไหวไป . . . ร่างของมันได้ค่อยๆล้มลงสู่พื้นอย่างช้าๆก่อนที่จะแน่นิ่งอยู่อย่างนั้นพักนึงเท่านั้น !! ร่างที่ล้มลงไปกองนั้นก็ได้หายไปอย่างรวดเร็วราวกับว่าเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น !!

กึดดด !! ช่วงลำคอของเวนโทร่าได้ถูกจับไว้อย่างแน่นหนาจากด้านหลังของเธอ !!! แต่ทว่ายังไม่ทันที่วิญญาณตนนั้นจะได้ทำอะไรต่อมิวเชสกี้ก็ได้ใช้ลมหายใจเยือกแข็งเพื่อไล่มันออกไปห่างจากเวนโทร่า


-:- use skills :: Catastrophic Light
" I am the bone of my Light
Gleam is my body and holiness is my blood
I have created over a thousand blades
Unknown to Death, Nor known to Life
Have withstood pain to create many shine
Yet, those hands will never hold anything
So as I pray, unlimited Light works." เวนโทร่ากล่าวเบาๆ
เวนโทร่า:: "unlimited Light works!!!!"
ศาสตราวุธแห่งแสงนับไม่ถ้วนถูกสร้างขึ้นมา เวนโทร่า หยิบดาบข้างๆตนขึ้นมา
เวนโทร่า :: "อย่าคิดว่าแกไปข้างหลังได้คนเดี่ยวนะ!!!"
-:- use skills :: Shadow Traveller
ร่างของเวนโทร่าเคลื่อนที่ไปด้านหลังของวิญญาณตามเส้นที่เธอขีดไว้ตั้งแต่แรก
ตราบใดที่ยังอยู่ในอาณาเขตของเส้นที่เธอขีดเอาไว้เวโทร่าก็สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ
เวนโทร่าฟันวิญญาณจากด้านหลัง ก่อนจะใช้มือซ้ายหยิบดาบมาปักซํ้าอีกครั้ง
-:- use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าหลบออกมาจากระยะประชิด
-:- use skills :: Catastrophic Light
"Gate of Babylon"
คมดาบพุ่งเข้าไปหาวิญญาณนั้นอีกครั้ง
คราวนี้เมื่อคมดาบกำลังจะถึงมิวเชสกี้ก็ได้คำรามขึ้น
-:- use skills ::  Dragon Roar !
โดยหวังว่าการที่วิญญาณตกใจจะทำให้ไม่สามารถหลบคมดาบได้


[ มันเต็มต่อไม่ได้ง่า ขึ้นใหม่ให้หน่อยจ้า ]
โพสต์ 26-4-2012 22:04:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 1-5-2012 01:35



อุ้ย สงสัยคงเข้าไปแบบสุ่มสีสุ่มห้าไม่ได้แล้วแฮะ ถ้างั้น

ผมยืนตั้งหลักรอดูการโจมตีของหุ่นตัวนั้นโดยไม่คิดที่จะเข้าไปโจมตีก่อน

สงสัยต้องคอยหลบดูการเคลื่อนไหวต่อไปเรื่อย ๆ แล้วล่ะ

ฟุ้บบบบ !!! ดูเหมือนว่าทันทีที่ชายหนุ่มได้หยุดฉุกคิดนั้นเส้นด้ายก็ได้เปลี่ยนจากตัวหุ่นมาเป็นการจับตัวเขาไว้แทนเสียเอง !!!! ในขณะที่หญิงสาวผมชมพูนั้นเหมือนว่าจะไม่ได้สนใจยูเรก้าเท่าไรนักหากแต่ว่าเธอกำลังทำหน้าที่ของเธออย่างต่อเนื่อง . . . .

? ? ? : พบแล้ว !! ร่างจริงอยู่ในเงาทางนั้น !!

หญิงสาวผมชมพูได้ตะโกนขึ้นและชี้ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับที่ด้ายได้โผล่มาตอนนี้ แสดงว่าตอนนี้ยูเรก้ากำลังโดนเวทย์ลวงตาเล่นงานอยู่ !! แต่ในขณะเดียวกันนั่นเองตัวเคียวยักษ์นั่นก็ได้ใกล้เข้ามาหาร่างของเขาที่ถูกพันธนาการอยู่ด้วยเช่นกัน !!!


แย่แล้ว !!!

" ยัยหัวชมพูเข้าไปจัดการคนบงการเดี๋ยวนี้ !!!! "

ไม่รู้หรอกนะว่าที่นี้จะให้พลังอะไรแก่ชั้น แต่เอาล่ะขอเถอะ พลังของชั้น ขอยืมพลังหน่อยนะโลกแห่งนี้ !!!!!

KI Detection !!!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!!!!!!!!!~

KI Detection : Shadow Traveller !! : สามารถใช้ได้ชั่วคราวภายในพื้นที่นี้เท่านั้น ทำให้สามารถเคลื่อนที่ไปยังเงาจุดอื่นได้ !!

? ? ? : เอ๋ ?!! เอ้อออ !!!

เธอได้รีบตอบกลับและรีบโจมตีอย่างรดวเร็วทันทีจนผู้ที่แอบในเงามืดนั้นได้หลบตัวออกและตัดเส้นด้ายบังคับทิ้งออกไปและทำให้เคียวที่พุ่งเข้ามาหายูเรก้านั้นตกลงมาสู่ตัวชายหนุ่มรวดเร็วกว่าเดิม !!


เข้าใจแล้ว ชั้นเข้าใจแล้ว ขอยืมพลังหน่อยนะ เงาทั้งหลาย !!!

ชั้นสัมผัสได้ ตัวบงการอยู่นั้น ทันทีที่เคียวตกลงสู่พื้น ร่างของชั้นก็ได้หายไปซะแล้ว

ชั้นเคลื่อนที่ตัวเองไปยังภายเงาที่เจ้าตัวบงการแอบซ่อนอยู่

" จะหนีก็ไม่มีประโยชน์หรอก หากแกยังหลบซ่อนอยู่ในเงาล่ะก็ ชั้นก็จะไปหาเธอได้ทุกที่ "

? ? ? : หึ !! ไม่เลวนี่ !! แต่เข้าใกล้มาแล้วจะทำอะไรชั้นได้ล่ะ ?

เสียงคล้ายกับหญิงสาวคนนึงได้ดังขึ้นตอบยูเรก้าพร้อมกับเส้นด้ายที่ปรากฏตัวขึ้นดึงตัวยูเรก้าไว้และกำลังจะฟาดถึงตัวพื้นอย่างรวดเร็ว !!



" กระจอกน่ะ !!! "

อยู่ด้ายที่มัดตัวของยูเรก้านั้นก็คล้ายออก ทําไมถึงคล้ายออกน่ะเหรอ ก็เพราะว่าสิ่งที่พวกมันกําลังบีบรัดอยู่นั้นมันหายไป

ร่างของยูเรก้าเผยตัวออกมาให้เห็นอีกครั้งนึง ที่ด้านหลังของผู้หญิงคนนั้น

เขาต่อยผู้หญิงคนนั้นจากด้านหลังด้วยหมัดพลังแวกเตอร์ที่ถูกปรับแรงส่งจนมีพลังทําลายรุนแรง

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ตูมมมมม !!! หลังจากที่ยูเรก้าได้หลบออกไปด้วยพลังแห่งเงานั้นเขาก็ได้สวนหมัดลงที่ร่างของหญิงสาวปริศนานั้นอย่างจัง !!! ดูเหมือนว่าร่างของเธอจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับหุ่นเชิดนั้นนักทำให้ร่างของเธอลอยออกไปกระแทกกับกำแพงข้างๆจนทะลุออกไปไกลพอสมควร

หญิงสาวผมชมพู : ระวังด้วยนะ !!

เธอได้รีบร่ายมนต์ลวงตาให้กับยูเรก้าต่ออย่ารวดเร็วทันที

-:- ยูเรก้า ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าชั่วขณะ


ตอนนี้แหละ ในขณะที่เจ้านั้นไม่เห็นเรา

ยูเรก้าเคลื่อนตัวเองไปตามเงาด้วยความเร็วสูง และด้วยที่ผู้หญิงคนนั้นมองไม่เห็นยูเรก้า

ทําให้การป้่องกันของเธอดูไร้ความหมายไปเลย

ยูเรก้ารวบรวมพลังหมัดไปที่มือขวาอีกครั้งและต่อยไปที่ใบหน้าของเธอจัง ๆ !!

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

พลั้กกก !! เสียงกระดูกรามหักได้ดังขึ้นอย่างสยดสยองพร้อมกับร่างของหญิงสาวคนนั้นที่ค่อยๆลอยออกไปอย่างซโลว์โมชั่นก่อนที่จะถูกแรงดันสวนกลับมาเป็นอย่างเดิมและกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง !!!

? ? ? : แก !!!

หญิงสาวคนนั้นได้หักกรามของตนเองให้เข้าที่ก่อนที่จะเริ่มชักหุ่นคลุมดำตัวเดิมอีกครั้งนึงและครั้งนี้ดูเหมือนว่าระยะคมล่องหนของมันจะเริ่มขยายกว้างขึ้นมากกว่าเดิมทีล่ะนิดๆด้วยเช่นกัน !!


ตัวยูเรก้าที่อยู่เบื้องหน้าของหญิงคนนั้นหายตัวไปอย่างไรล่องลอยอีกครั้ง

" ก็บอกแล้วไงตราบใด ที่อยู่ที่นี้เธอทําอะไรชั้นไม่ได้หรอก !!! "

ยูเรก้าหายตัวไปหายตัวมาไปรอบ ๆ ตัวผู้หญิงคนนั้นพร้อมระดมหมัดที่รุนแรงตลอดรอบทิศทาง

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย

? ? ? : อย่าทำเป็นได้ใจนักเลย !!!!

ครืดดด !!! ตัวเคียวได้ปาดพื้นรอบด้านแหว่งไปทั่วบริเวณจนเกือบมาเฉียดโดนกับยูเรก้าด้วยเช่นกัน !! แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะสามารถหลบผ่านเงาออกไปได้อย่างฉิวเฉียด

ทางด้านหญิงสาวผมชมพูนั้นก็เหมือนว่าเธอกำลังพยายามทำอะไรบางอย่างอยู่ในขณะนี้

ทันใดนั้นเอง !! ผู้เชิดหุ่นที่ถูกยูเรก้ากระหน่ำโจมตีอย่างหนักหน่วงนั้นก็ได้สวนหมัดกับยูเรก้ากลับมาด้วยการแลกกำปั้นกันตรงๆขณะที่ยูเรก้านั้นทำการโจมตีนั่นเอง !!!

? ? ? : Spiritual Form !!

ฟุ้บ !!! ทันใดนั้นเองพลังเงาของยูเรก้าก็ได้สลายออกไปอย่างกระทันหัน !! ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถรับพลังจากธาตุเดิมได้ชั่วขณะเสียด้วย !!


อะไรกัน  พลัง !?

แย่ล่ะ !!!

ยูเรก้าชักหมัดของเขากลับอย่างรวดเร็วพร้อมกระโดดออกห่างจากผู้หญิงคนนั้นอย่างรวดเร็วด้วยเช่นเดียวกัน

พลังหายไปงั้นเหรอ... หมายความยังไง พลังของหล่อนคืออะไรกันแน่

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

? ? ? : หึ !! ทำอะไรไม่ได้แล้วอย่างนั้นเร๊อะ !!!!

หญิงสาวคนนั้นได้ตะโกนออกมาด้วยความบ้าคลั่งก่อนที่จะคว้างเคียวเป็นวงกว้างออกมาจากหุ่นเชิดนั่น แต่ด้วยความเร็วของการโจมตีในระยะไกลแบบนี้นั้นทำให้ยูเรก้าพอจะหลบออกไปได้อย่างไม่ลำบากนัก แต่ก็ดูเหมือนว่าพลังทำลายนั้นจะทำให้ยูเรก้าสลบเหมือดได้เลยเหมือนกันถ้าหากรับเข้าไป . . .


" หนวกหูน่ะ !!!! "

แย่แฮะการโจมตีระดับนี้ สงสัยต้องเข้าโจมตียัยนั้นโดยตรงซะแล้ว ถ้าหากโดนเคียวนั้นไปล่ะก็

ไม่อยากคิดเลยแฮะ เอางี้ดีกว่า ลองพุ่งเข้าไปหายัยนั้นโดยตรงดูก่อน ดูว่ามันจะรับเราท่าไหน

ยูเกร้ารวบรวมกระแสลมเป็นใบมีดไว้ที่มือขวาแล้วลองพุ่งเข้าหาผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

ครืดดดด !! คว้าง !! เสียงเคียวได้ตวัดไปตามทางรอบๆโดยดูเหมือนว่าเธอจะพยายามจำกัดระยะและโจมตียูเรก้าไปด้วยในเวลาเดียวกันเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มเข้าใกล้เธอได้ง่ายๆนัก ดูเหมือนว่าเธอจะไม่อยากให้ยูเรก้าเข้าไปในระยะประชิดซักเท่าไร

หญิงสาวผมชมพู : ปิดหูไว้นะ !!! Illusory Sound !!

ทันใดนั้นเองในจังหวะที่หญิงสาวนักเชิดหุ่นได้ตวัดแขนของเธอเพื่อบังคับเคียวโจมตียูเรก้า หญิงสาวผมชมพูนั้นก็ได้สร้างเสียงประหลาดที่สุดแสนจะแสบแก้วหูขึ้นมา !! และแน่นอนว่าผู้ที่ต้องควบคุมหุ่นเชิดด้วยมือทั้งสองข้างนั้นไม่ทันจะระวังตัวเองได้ด้วยการโจมตีแบบนี้ !!

กึก !! หุ่นเชิดของเธอได้ล้มลงกับพื้นเนื่องจากเสียการควบคุมจากผู้ใช้ทำให้เปิดช่องกว้างด้านหน้าอย่างเห็นได้ชัด !!


ตอนนี้ล่ะ !!!!!!!!!

ผมพุ่งเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นด้วยความเร็วสูง พร้อมกับรวมรวบกระแสลมไว้ที่ขาด้านขวา

ก่อนที่จะถีบเข้าไปที่ท้องของผู้หญิงคนนั้นด้วยความเร็วและความรุนที่สามารถทําลายกําแพงหินได้อย่างสบาย

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

? ? ? : อ้อออก !!!

เธอได้อ้าปากค้างด้วยความจุกพร้อมกับกระอักเลือดออกมา เท่าๆที่ดูแล้วซี่โครงคงหักไปไม่น้อยกว่าสามแท่งแน่ๆ ร่างของเธอได้กระเด็นออกไปจากตัวหุ่นอย่างรุนแรงพร้อมกับกลิ้งถลาไปบนพื้นหลายตลบและแน่นิ่งไป

หญิงสาวผมชมพู : ต . . ตายไม๊นั่น . .

เธอได้มองหญิงสาวคนนั้นด้วยท่าที่ประหม่าเล็กน้อย เพราะจากเสียงแล้วเธอไม่อยากจะเดาอนาคตของหญิงสาวคนนั้นเลย


" ยัยบ้า !!! เธอน่ะตัดด้ายทั้งหมดนั้นซะ !! อย่าประมาณล่ะ "

ยูเรก้าตะโกนบอกยัยผมชมพูนั้นก่อนที่ เขาจะวิ่งไปหาตัวผู้หญิงปริศนาที่ล้มอยู่กับพื้น

ตัวเขาได้ทําการขึ้นคล่อมตัวผู้หญิงคนนั้น แล้วใช้มือขวากําหน้าของผู้หญิงคนนั้นไว้

" อย่าขยับ ! ถ้าชั้นเห็นมีอะไรผิดสังเกตุล่ะก็ สมองเธอเละแน่ !!! "

หญิงสาวผมชมพู : อะ . .  อื้อ !!

เธอได้รีบตอบกลับยูเรก้าสั้นๆก่อนที่จะใช้เวทย์มนต์ของเธอพยายามตัดเส้นด้ายควบคุมบนตัวหุ่นเชิดออก

? ? ? : . . .

หญิงสาวปริศนาไม่ได้พูดอะไรออกมาเพียงแต่ได้มองยูเรก้าด้วยสายตาที่เฉยชา


" พวกเธอเป็นใครกันแน่ ทําไมถึงต้องต่อสู้ล่ะ "

เขาถามเธอด้วย ท่าทีจริงจัง

" ผู้ชายคนก่อนที่ชั้นสู้ด้วยน่ะ... เขาเป็นคนดี เป็นคนดีแน่ ๆ แต่ทําไมต้องทําร้ายกันด้วยเล่า ! "

เขาพูดต่อด้วยที่มือขวาของเขายังคงกําหน้าของหญิงคนนั้นไว้อยู่

" มันต้องมีเหตุผลสิ บอกมาหน่อยเซ่ !! "

? ? ? : หึ !! นายจะบ้ารึเปล่า ? นี่มันเป็นแค่เกมส์เท่านั้นเอง จะไปคิดมากทำไมกันล่ะ มันก็แค่การแพ้กับการชนะเท่านั้นเองนี่

หญิงสาวคนนั้นได้แสยะยิ้มออกมาเยาะเย้ยความคิดของยูเรก้า

หญิงสาวผมชมพู : หนอยแน่ะ !! ยัยนี่น่าตบซักทีนัก !!

ดูเหมือนว่าหญิงสาวผมชมพูจะไม่ค่อยสบอารมณ์กับกริยาของหญิงสาวนักเชิดหุ่นเท่าไรนัก

ยังไงก็ตามดูเหมือนว่าเธอจะมีความคิดที่ไม่เหมือนกับชายหนุ่มที่ยูเรก้าได้พบก่อนหน้านี้นัก รวมทั้งยูเรก้าอาจจะถามอะไรจากเธอได้ไม่มากนักด้วยเช่นกัน


" โธ่เว้ย !!! "

ยูเรก้าใช้มือซ้ายที่ว่างอยู่ต่อยที่ท้องแผลเก่าของเธออย่างแรง

พร้อมลุกขึ้นยืนมาตัวผู้หญิงคนนั้นด้วยความหงุดหงิด

" เกมส์บ้าอะไรล่ะฟระ !!! ถ้างั้นชั้นขอเป็นผู้ชนะในเกมส์ที่เล่นกับเธอล่ะกัน ! "

? ? ? : อ้อกกก !!

เธอได้สำรอกเลือดออกมาอีกครั้งก่อนที่จะหมดสติไปกับพื้นที่เดิม

หญิงสาวผมชมพู : จะว่าไปแล้ว . . . ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่มอนส์เตอร์หรอกเหรอ ? แต่ถึงจะไม่ใช่แต่เธอก็ไม่ใช่พวกเดียวกับเราหรอกนะ . . .

หญิงสาวผมชมพูได้เอ่ยขึ้นถามยูเรก้าอย่างสงสัย เธอได้หยุดครุ่นคิดอยู่ครู่นึงก่อนที่จะเอ่ยต่อขึ้นอีกนิดนึง

หญิงสาวผมชมพู : ร . . เราเองก็ไม่รู้อะไรมากหรอกนะ เราแค่ทำตามที่กิลเบิร์ตสั่งเฉยๆน่ะ สนใจจะไปคุยกับเขาไม๊ล่ะ ?

เธอได้รีบบอกยูเรก้าขึ้นเสียก่อนเพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะโมโหไปมากกว่านี้


" ก็ได้ พาชั้นไปที "

ยูเรก้าเดินไปอุ้มตัวผู้หญิงปริศนาคนนั้นขึ้นบ่า ก่อนที่จะเดินไปหายัยหัวชมพู

หญิงสาวผมชมพู : อะ. . . อื้ม . . .

เธอได้ลงเวทย์ลวงตาไว้ที่หญิงสาวคนนั้นเวทย์นึงก่อนที่จะเริ่มเดินนำยูเรก้าไปยังด้านหน้า . . .

-:- ย้ายมายัง ? ? ? [ Noirceur ]

ดูเหมือนว่าด้านหน้าของยูเรก้านั้นจะคล้ายกับปราสาทบางอย่างที่ลอยอยู่กลางป่าดงดิบ ชายหนุ่มผมเหลืองคนนึงที่น่าจะคือกิลเบิร์ตที่หญิงสาวผมชมพูได้เอ่ยถึงก่อนหน้านี้ได้ยืนรอหญิงสาวผมชมพูอยู่ก่อนหน้านี้ที่ด้านหน้าทางเข้าป่านั้น เขาได้ค่อยๆหันมาหายูเรก้าและหญิงสาวผมชมพูที่ค่อยๆเดินมาพร้อมๆกันอย่างช้าๆ

หญิงสาวผมชมพู : ย . . อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ หมอนี่เป็นเพื่อนชั้นเองล่ะ แหะๆๆ เขาไม่ได้มาขัดขวางแผนการของนายหรอก

เธอได้รีบอธิบายขึ้น ส่วนทางด้านชายหนุ่มผมเหลืองนั้นก็เหมือนจะไม่ได้ว่าอะไรและยังคงรอยยิ้มบนใบหน้าอยู่ตลอดเวลา

ชายหนุ่มผมเหลือง : ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อยนี่ครับ ~ แต่ยังไงพวกเราก็คงจะต้องดำเนินการต่อล่ะนะครับผม

เขาได้บอกกับหญิงสาวผมชมพูก่อนที่จะหันมาทางยูเรก้า

ชายหนุ่มผมเหลือง : แล้วคุณเองล่ะครับ ? มีธุระอะไรงั้นเหรอ ?

เขาได้ถามยูเรก้าขึ้นด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 27-4-2012 00:42:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 27-4-2012 21:18



ฟุ้บ !! ริเอน่าได้ฟาดเคาร์เตอร์ไปในทิศทางที่ตนได้คาดคะเนไว้ และ ดูเหมือนว่ามันเกือบจะถูกเป้าหมายด้วยเช่นกัน !!! แต่ว่าดูเหมือนมันจะเป็นแค่กระแสลมที่ได้หลอกจังหวะของริเอน่าเท่านั้น !!

เปรี้ยงงง !!!! เสียงดาบไม้ได้กระทบมาจากด้านล่างของริเอน่าและปัดตัวดาบของเด็กสาวขึ้น !! แต่ริเอน่าเองที่ได้ฝึกซ้อมมาบ้างแล้วทำให้ดาบของเธอไม่หลุดออกไปง่ายๆนักแม้จะเป็นการโจมตีที่ไม่ได้ตั้งตัวก็ตาม

กึก !! ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเป็นการปะทะแบบเข้าประชิดในระยะเผาขนเสียแล้ว !!

วูบบบบ !! ทันทีที่หญิงสาวตรงหน้าได้เริ่มตวัดดาบไม้ของเธอตัวดาบนั้นก็ได้หายไปราวกับว่ามันเป็นอากาศเลยทีเดียว รวมทั้งแรงกระแทกที่ยังหนักหน่วงทุกกระบวนท่านั้นได้กระทบลงบนตัวดาบของริเอน่าอย่างจังๆทุกเป้า !! โดยไม่พลาดโดนส่วนอื่นๆบนตัวริเอน่าเลยแม้แต่น้อย


'สู้ไม่ได้เลยแหะ อึ่ก' ริเอน่าสัมผัสได้เลยว่านอกจากความเร็วจะสู้ไม่ได้แล้ว ด้านความสามารถโดยรวมก็ด้อยกว่าเยอะ

'อย่างน้อยไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ลุยเต็มที่เลยแล้วกัน' ริเอน่าพยายามฝืนเพิ่มความเร็วและการโจมตีให้ถึงขีดสุดของตนและพยายามเพิ่มขีดจำกัดเพื่อให้เข้าปะทะตรงกับรุ่นพี่ตรงหน้าได้

'อย่างน้อยต้องลองพยายามสู้ให้เต็มที่ดูบ้างล่ะ' ริเอน่าพยายามดึงเกมให้ตัวเองเป็นฝ่ายโจมตีใส่บ้างแม้โอกาสจะน้อยก็ตามที

Social Link 1 : ~ บทฝึกซ้อมกับนักดาบเวทย์มนต์ ~

ฟ้าวววว ๆ ๆ ๆ !!!! เสียดาบของริเอน่าได้ฟันกวาดลมด้านหน้าอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่เธอทำได้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่พอในการโต้ดาบกับหญิงสาวที่เป็นคู่ซ้อมดาบของเธอในตอนนี้

เคร้งงง !! ดาบของริเอน่าได้ถูกปัดออกจากมือไปหลังจากการต่อสู้ในระยะเวลาหนึ่ง ถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่สามารถตามความเร็วของหญิงสาวตรงหน้าได้แต่ก็เหมือนกับว่าเซนส์ในการป้องกันของเธอนั้นได้เพิ่มขึ้นมากว่าเดิมด้วยอีกนิดนึงเช่นกัน

-:- ได้รับค่าสถานะจากการฝึกดาบกับเซเบอร์(?)
- Dexterous : 5 / 30 // C > B
- Defensive : 5 / 60 // A > EX

? ? ? : ไม่เลวเลยนะ !!

หญิงสาวได้หยุดดาบของเธอลงก่อนที่จะยื่นมือมาหาริเอน่าที่ด้านหน้าเพื่อช่วยเธอลุกขึ้น

? ? ? : ถ้าฝึกฝนอีกหน่อยล่ะก็เธอคงจะเป็นนักดาบที่ดีได้แน่ๆ

หญิงสาวได้เอ่ยชมริเอน่าด้วยท่าทางยิ้มแย้ม

- ทักทายและแนะนำตัว
- ขอเรียนรู้พลังสายนักดาบเวทย์
- จองตัวให้ช่วยซ้อมในวันพรุ่งนี้
- สอบถามเกี่ยวกับ Ohgi
- ขอออกเดท !!
- อื่นๆโปรดระบุ


"สุดยอดไปเลย" ริเอน่ายังคงตะลึงกับความสามารถของหญิงสาวตรงหน้า

"อ๊ะ หนูชื่อริเอน่า กราฟอร์ดค่ะ" ริเอน่าโค้งแนะนำตัวหลังจากลุกขึ้นยืนเรียบร้อย

"ว่าแต่รุ่นพี่ใช่ รุ่นพี่เซเบอร์รึปล่าวค่ะ เอ่อ สังหรณ์หยั่งงั้นน่ะค่ะ พอดีว่าช่วงเช้าพารุ่นพี่เคียวริวไปที่ห้องพยาบาลแล้วมีนักเรียนที่ห้องพยาบาลพูดถึงน่ะค่ะ" ริเอน่าดูจากความเก่งของหญิงสาวตรงหน้าแล้วแถมอยู่ชมรมเคนโด้ก็น่าจะเป็นเซเบอร์ เพราะดันเต้ชื่อมันผู้ชายเกินไป

"อ๊ะ แล้วก็....เอ่อ....ช่วยเป็นอาจารย์ให้หนูด้วยค่า!!!!!!!!!!!!!!!!!" เนื่องจากเป็นผู้หญิงเหมือนกันและก็น่าจะใจดีพอสมควรริเอน่าจึงตัดสินใจโพล่งซะดังลั่นโรงฝึก

"อะ อ๊ะ ขอโทษค่ะที่เสียงดัง" ตอนนี้ริเอน่าหน้าแดงเขินๆที่เผลอตัวไปหน่อย

? ? ? : เอ๋ ??!!!

หญิงสาวตรงหน้าได้ตกใจไปครู่นึงเมื่อได้ยินว่าริเอน่าจะให้ช่วยเป็นอาจารย์ฝึกซ้อมให้กับเธอ

ลิลลี่ เซเบอร์ : เราลิลลี่ เซเบอร์อย่างที่เธอเดานั่นแหละ แต่ว่าเราเองก็เป็นแค่รุ่นพี่ในโดโจคงไม่เก่งขนาดเป็นอาจารย์ได้หรอกจ้า ถ้าช่วยฝึกล่ะก็พอได้ล่ะนะ

เซเบอร์ได้เกาหัวเล็กๆพลางตอบริเอน่าอย่างถ่อมตน


"ง่ะ เอ่อ ค่ะ" ริเอน่าหน้าแดงแปร๋ดเพราะรู้สึกอายทันทีที่โพล่งไปแต่โดนพูดเชิงปฏิเสธ

"กะ ก็ได้ค่ะ ตะ แต่ช่วยมาฝึกกับหนูเยอะๆได้ไหมค่ะ เนี้ยว" ริเอน่ารู้สึกอยากเกาะติดเซเบอร์แบบไม่รู้ตัวไปแล้ว และตอนนี้ริเอน่าก็เกาะแขนของเซเบอร์ไว้พร้อมส่งสายตาอ้อนแบบลูกแมว และมีน้ำตาแอบปริ่มๆเหมือนว่าถ้าตอบปฏิเสธร้องไห้แงแหงๆ ถ้าติดหูแมวกับหางตอนนี้คงได้กลายเป็นแมวจริงๆแล้ว

ลิลลี่ เซเบอร์ : ถ้าอย่างนั้นก็ได้นะ ถ้าเราไม่ติดธุระอะไร เราจะมารอที่โดโจทุกๆช่วงเช้าของวันจันทร์~ศุกร์แล้วกันนะ แต่ว่าถ้าอยากฝึกความไวเราว่าเคียวริวน่าจะช่วยได้ดีกว่านา

เซเบอร์ได้จิ้มแก้มของริเอน่าที่เกาะแขนเธออยู่เบาๆและเอ่ยเสนอขึ้น แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำขอก่อนหน้านี้แต่อย่างใด


"อ๊ะ จริงๆน่ะขอบคุณค่ะเนี้ยว" ริเอน่าแสดงท่าทีดีใจอย่างมากหลังจากที่เซเบอร์ตกลงแล้ว และยอมปล่อยแขนของเซเบอร์แล้ว

"แล้วรุ่นพี่เซเบอร์ถนัดด้านเวทมนตร์หรือค่ะ พอดีได้ยินมาน่ะค่ะ ดูเท่ดีจังนักดาบเวทมนตร์" ริเอน่าเริ่มนึกภาพจินตนาการไปพร้อมๆกัน

"แล้วรุ่นพี่ถนัดด้านไหนอีกรึเปล่าค่ะ เพราะอย่างเมื่อกี้รุ่นพี่ก็เร็วมากแถมโจมตีได้หนักอีก" ริเอน่าเริ่มถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

ลิลลี่ เซเบอร์ : เราถนัดด้านเวทย์มนต์ธาตุต่างๆน่ะ อย่างที่ริเอเนี๊ยวเองน่าจะพอรู้มาบ้างว่านักดาบกายภาพอย่างพวกเราไม่สามารถที่จะเรียนรู้เวทย์มนต์ระดับสูงได้ แต่สามารถใช้งานเวทย์มนต์ระดับพื้นฐานได้ และ เมื่อเราใช้งานได้จนคล่องแล้วเราก็จะเป็นส่วนนึงกับพลังธรรมชาตินั้นได้

เซเบอร์ได้อธิบายหลักการคร่าวๆและวิถีของนักดาบเวทย์มนต์กับริเอน่า

ลิลลี่ เซเบอร์ : เราเองได้เข้าถึงพลังธรรมชาติทั้ง 4 ธาตุหลักคือ ดิน น้ำ ลม ไฟ แล้วน่ะ ส่วนริเอเนี๊ยวเองถ้าต้องการจะเรียนรู้เวทย์มนต์ข้ามสายล่ะก็ คงจะต้องทำตามกฏของธาตุธรรมชาติของธาตุตัวเองด้วยล่ะนะ (Light & Dark & Creation) แต่ว่าพวกเราก็ยังไม่สามารถใช้พลังระดับสูงได้อยู่ดีจากกฏของการฝึกซ้อมในแบบนักดาบที่ขัดแย้งกับพลังเวทย์อยู่ พวกเรานั้นจะสามารถที่จะต้านทานพลังเวทย์ระดับสูงได้ด้วยพลังอีกอย่างที่เฉพาะพวกเรานักดาบเท่านั้นที่จะดึงออกมาใช้ได้ เรียกว่า Ohgi น่ะ

เซเบอร์ได้อธิบายคร่าวๆเกี่ยวกับหลักการของเวทย์มนต์เบื้องต้นรวมทั้งกฏของธาตุเวทย์มนต์ตามธรรมชาติด้วยเช่นกัน

ลิลลี่ เซเบอร์ : ริเอเนี๊ยว สนใจเรื่องไหนล่ะ ?


"ริเอน่า ค่า" ริเอน่ารีบแก้ชื่อก่อนทันที

'นี่เราหลุดไปได้ไงเนี่ย' ริเอน่ายังสงสัยอยู่ว่าจู่ๆตัวเองหลุดพูดเนี้ยวๆเป็นแมวไปได้ไง

"เรื่องเวทมนตร์จะว่าไปหนูก็ใช้พลังแสงได้นิดหน่อยน่ะค่ะ" ริเอน่านึกย้อนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

"แต่ถ้าสนใจจริงๆก็เรื่อง Ohgi นี่แหละค่ะ เกี่ยวกับ ข้าวปั้น(Onigiri)หรือป่าวค่ะ" พอมาเข้าเรื่องของกินริเอน่าก็เริ่มน้ำลายไหลออกมานิดๆทันที พอรู้ตัวจึงรีบเช็ดทันที

"อ๊ะ เสียมารยาทไปหน่อย ขอโทษค่ะเนี้ยว อุ๊บ" ท่าทางอาการเนี้ยวๆของริเอน่าจะยังไปเลิก

ลิลลี่ เซเบอร์ : เหมือนจะกินเก่งด้วยนะเรา ~ ได้ลงแข่งขันทานอาหารด้วยรึเปล่าล่ะเนี่ย ?

เซเบอร์ได้หัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับแซวริเอน่าเล็กน้อยก่อนที่จะอธิบายถึง Ohgi ต่อ

ลิลลี่ เซเบอร์ : จากพลังของเธอเองแล้วเหมือนจะสามารถใช้ได้เร็วๆนี้ล่ะนะ (ขาดอีก1แต้ม) พลัง Ohgi มีด้วยกันทั้งหมด 3 ระดับน่ะ โดยระดับแรกจะเรียกใช้ได้ไม่ยากนักเนื่องจากข่ายพลังยังไม่ซับซ้อนนัก แต่ระดับที่ 2 และ 3 จะค่อนข้างมีเงื่อนไขเฉพาะมากขึ้นซักหน่อย แต่ก็พึ่งพาได้เลยล่ะ

เซเบอร์ได้อธิบายกับริเอน่าพลางหยิบโซลคาริเบิร์นดาบประจำตัวของเธอออกมาด้วยเวทย์มนต์ประจำตัว

ลิลลี่ เซเบอร์ : อย่าง Ohgi ของเราเป็นธาตุน้ำน่ะ ก็ต้องดูพลังธาตุของตัวเองประกอบด้วยการฝึกฝนล่ะนะ



Ohgi Saber's Style !! : Water caliburn !!

ซูม !!! เซเบอร์ได้แสดงท่า Ohgi ระดับแรกของเธอให้ริเอน่าดู !! ทันทีที่ปลายดาบของเธอฟาดออกไปนั้นก็ทำให้เกิดคลื่นยักษ์ลักษณะคล้ายศรธนูวิ่งออกจำนวนนับไม่ท่วนไปตามแนวดาบของเธอจนซัดกับกำแพงโดโจถล่มลงไป . . .

ลิลลี่ เซเบอร์ : อะ . . . โอ้ . . เราลืมไปน่ะว่าที่นี่มันโดโจฝึกที่โรงเรียนนี่นา . .

เซเบอร์ได้แต่มองกำแพงที่ถล่มลงไปตาปริปๆก่อนที่จะรีบเก็บดาบตัวเองลงอย่างรวดเร็ว

ยูว์กัน เคียวริว : เซเบอร์ !!!

เคียวริวได้วิ่งมาพร้อมกับผ้าโพกหัวและตะโกนเรียกชื่อเซเบอร์ออกมาอย่างดังก้องจนเสียงทะลุไปอีกด้าน

ลิลลี่ เซเบอร์ : เผ่นกันก่อนเถอะ !! ริเอน่าจัง !!

เซเบอร์ได้จับมือริเอน่าพร้อมกับใช้เวทย์มนต์แขนงลมของเธอชิ่งหนีเคียวริวก่อนที่ชายหนุ่มจะตั้งหลักและตามมาจับเธอทัน


"ไอ้หยา รุ่นพี่เคียวริว" ริเอน่าปล่อยตัวไหลไปตามเซเบอร์ให้ลากเธอไปเลย

"ว่าแต่ท่าเมื่อกี้สุดยอดไปเลยอ่ะ รุ่นพี่เซเบอร์" ริเอน่ายังคงตื่นตาตื่นใจกับพลังเมื่อกี้มากอยู่

"พลังของหนูจะเป็นแบบไหนน้า" ริเอน่าเริ่มจินตนาการท่าของตัวเองไปร้อยแปด

"อ๊ะ รบกวนอีกทีน่ะค่ะ คือว่ารุ่นพี่ดันเต้นี่เค้าเป็นคนยังไงถนัดแบบไหนหรือค่ะ" แม้จะรู้มาคร่าวๆแต่ริเอน่าก็อยากได้รายละเอียดอีกที

"คือว่าที่ห้องพยาบาลได้ยินมาว่าทีมของชมรมเคนโด้จะมี รุ่นพี่เคียวริว รุ่นพี่เซเบอร์ แล้วก็รุ่นพี่ดันเต้น่ะค่ะ"

ลิลลี่ เซเบอร์ : อ๋อ !! นั่นเป็นทีมลงแข่งน่ะ แต่จริงๆแล้วชั้นเองกับเคียวริวก็ยังเทียบคลาวด์ไม่ได้เลย

เซเบอร์ได้เปลี่ยนมาอุ้มริเอน่าขึ้นในอ้อมแขนของเธอแทนและกระโดดลงมาที่กลางตัวเมืองจากนั้นเธอก็ได้ค่อยๆวางริเอน่าลง

ลิลลี่ เซเบอร์ : น่าจะไม่ตามมาแล้วล่ะนะ . . . .

เซเบอร์ได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากที่หันไปดูแล้วไม่พบเคียวริววิ่งตามมา

ลิลลี่ เซเบอร์ : ดันเต้น่ะเหรอ ? ก็ชอบดูถูกคนอื่น ปากเสีย แล้วก็ไม่ค่อยจะโผล่มาที่โดโจเท่าไรน่ะ แต่ถ้าเรื่องฝีมือก็ต้องยกให้เขาล่ะนะ

เธอได้เอ่ยอธิบายถึงดันเต้ขึ้นคร่าวๆพร้อมกับพาริเอน่าโดดเรียนด้วยซะเลยเช่นกัน เพราะดูเหมือนว่าเซเบอร์เองคงจะไม่กลับไปที่โรงเรียนในวันนี้อย่างแน่นอน

ลิลลี่ เซเบอร์ : ดันเต้จะถนัดเรื่องพลังโจมตีน่ะ เรียกว่าขั้นทำลายล้างเลยก็ได้ เขาเป็นนักดาบที่ใช้พลังธรรมชาติแขนง KI จึงทำให้สไตล์ของเขาแตกต่างออกไป

- เดินคุยกับเซเบอร์ไปเรื่อยๆ
- ชวนไปที่สระน้ำที่สวนสาธารณะ
- ชวนไปที่ Cafeteria
- อื่นๆโปรดระบุ


- เดินคุยไปเรื่อยๆ

"เอ๊ะ แปลว่ารุ่นพี่คลาวด์เก่งจริงๆน่ะสิค่ะ แต่เค้าไม่ชอบการต่อสู้ใช่ไหมค่ะ รุ่นพี่เซเบอร์พอรู้อะไรเกี่ยวกับรุ่นพี่คลาวด์บ้างค่ะ" เมื่อได้ยินจากเซเบอร์แล้วริเอน่าก็ยิ่งสนใจเรื่องของคลาวด์มากกว่าเดิม

"ส่วนรุ่นพี่ดันเต้สงสัยไปขอฝึกด้วยคงไม่ไหวมั้งเนี่ย แหะๆ" ริเอน่ายิ้มแห้งๆเมื่อได้ยินอุปนิสัยโดยรวมของดันเต้

ลิลลี่ เซเบอร์ : เราก็ไม่รู้เรื่องของเขานักนะเหมือนว่า อันเดร์คุง จะรู้เรื่องของคลาวด์ดีกว่าคนอื่นๆนา เท่าที่เรารู้ก็คือคลาวด์เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยจะแสดงอารมณ์ออกมาเท่าไรและยังเป๋อๆด้วย แต่ว่าด้วยท่าทีเฉยชาและเอกลักษณ์แล้วทำให้หลายๆคนเห็นเป็นการเก๊กไปน่ะ

เซเบอร์ได้อธิบายเกี่ยวกับคลาวด์ให้ริเอน่าฟังขณะที่หัวเราะออกมาเบาๆในลำคอไปด้วย

ลิลลี่ เซเบอร์ : ดันเต้น่ะเหรอ ? ถ้าจะขอให้หมอนั่นช่วยฝึกหรือช่วยอะไรล่ะก็เอาพิซซ่าไปให้ซักถาดก็พอคุยกันรู้เรื่องแล้วล่ะ

เซเบอร์ได้เอ่ยแนะนำกับริเอน่าขึ้น ดูเหมือนว่าริเอน่าน่าจะพอได้ข้อต่อรองกับดันเต้มาข้อนึงแล้ว


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 27-4-2012 01:19:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 1-5-2012 01:59



มิยาโนะเองได้เดินตามมิกุและฮารุมาที่ร้านนี้ตลอดทาง แต่เมื่อถึงร้านแล้วดูเหมือนว่าของน่ารักๆจะดึงความสนใจของเธอได้มากจนเธอลืมอาการตื่นตูมของเธอไปหมดสิ้นและเดินเข้าไปก่อนในทันที

จากสภาพร้านที่ไม่มีชั้นวางสูงกันทำให้ฮารุสามารถมองเห็นมิยาโนะและมิกุรวมทั้งบริเวณรอบๆร้านได้ง่ายๆ รวมทั้งขนาดของร้านที่ค่อนข้างเล็กและเป็นสี่เหลี่ยมจึงไม่น่าจะมีปัญหากับฮารุในการเคลื่อนที่นักถ้ามีอะไรเกิดขึ้น

ทางด้านมิกุนั้นเมื่อได้มาถึงที่ร้านแล้วเธอก็ได้เดินตามมิยาโนะไม่ให้ห่างกันมากนัก พร้อมกับเดินอยู่ระหว่างระยะของฮารุด้วยเช่นกัน เมื่อทั้งสามได้เดินมาช่วงใจกลางร้านแล้วมิกุเองก็ได้สะกิดแขนเสื้อของฮารุและอุ้มตุ้กตาตัวนึงขึ้นมาพร้อมกับยื่นมือของมันไปเล่นกับฮารุด้วย


เราเผลอยื่นมือไปเล่นกับตุ๊กตาที่ฮัตซึเนะซังยื่นมือมาหาด้วยท่าทางยิ้มๆ ตอบกลับไปอย่างลืมตัว รู้สึกถึงบรรยากาศสะบายๆแผ่ออกมาจากรอยยิ้มนั้นอย่างน่าแปลก ทำเอาหัวของเราโล่งไปพักหนึ่งและเพลิดเพลินไปกับเธอเลยก็ว่าได้

อ่าอยากหยุดเวลาได้จัง~ ในใจของเราคิดแบบนั้นแต่ความเป็นจริงมันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

ไม่นานนักเราดึงตัวเองกลับมาได้ก่อนจะมองหาซูซูมุว่าเธอไปไหนไกลหรือเปล่าแต่ก็อยู่แถวๆ นี้คงไม่หลงกันหรอกนะ

'' อยากรับไว้เป็นของขวัญหรือเปล่า ฮัตซึเนะซัง? ~'' เราลองเอ่ยถามเธอเบาๆดูด้วยสีหน้าเขินๆนิดๆ

มิยาโนะยังเดินอุ้มตุ้กตาตัวนู้นตัวนี้ภายในร้านอย่างมีความสุข แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้อยากซื้อไปเท่าไรนัก

ทางด้านมิกุเองเมื่อได้ยินฮารุถามขึ้นเธอได้รีบตอบปฏิเสธไปอย่างรวดเร็วทันที

ฮัตสึเนะ มิกุ : ไม่เอาหรอกค่ะ

เธอได้วางตุ้กตานั้นลงอย่างช้าๆพร้อมกับค่อยๆหันมาทางฮารุ

ฮัตสึเนะ มิกุ : เรายังหาตัวที่ถูกใจไม่ได้เลย ถ้าไม่เป็นการรบกวน จะมาช่วยเราเลือกในวันพรุ่งนี้ได้ไม๊ล่ะคะ ? ไซออนจิซัง


'' ได้สิ ไว้พรุ่งนี้เรามาเดินหาตัวที่ฮัตซึเนะซังชอบก็แล้วกันนะ'' เราตอบตกลงอย่างรวดเร็วด้วยอาการลืมตัวและเริ่มหน้าแดงนิดๆ

หวาชักรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกขึ้นมานิดๆแล้วแฮะ

เย็นไว้ นะนี่มันไม่ใช่การนัดเดทซักหน่อย ...

ดะเดท? ( ปรี๊ด ) รู้สึกว่าเลือดจะเริ่มสูบฉีดเร็วซะจนหน้าเราแดงไปพักหนึ่ง

'' หวาย .... '' เรารีบหันหน้าหลบหนีมาเจอซูซูมุเข้าให้ทำเอาผงะไปแป๊บนึงเลยทีเดียว

'' ซะซูซูมุซัง ปะเป็นไงบ้างครับ มีชิ้นไหนน่าสนใจบ้างไหม? '' เรารีบยิงคำถามแก้เก้อด้วยใบหน้านั้น

มิยาโนะได้ดันตุ้กตาหมีตัวนึงใส่หน้าฮารุอย่างสนุกสนาน เมื่อเห็นฮารุถามขึ้นดูเหมือนว่าเธอจะชอบตัวนี้แหละนะ

ทางด้านมิกุเองก็ได้หันมาอมยิ้มนิดๆให้กับฮารุก่อนที่เธอจะเดินไปหามิยาโนะอย่างเงียบๆ


อุ๊บ เรายื่นมือมาจับตุ๊กตาที่แปะหน้าของเราอยู่ช้าๆ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆกับความร่าเริงนั้นของซูซูมุอย่างช่วยไม่ได้

'' ถ้าอย่างนัน้ เอาเป็นตัวนี้ก็แล้วกันนะ? '' เราเอ่ยถามยืนยันกับซูซูมุอีกครั้ง ก่อนจะเดินผ่านบางอย่างที่ทำเราต้องมองมันแว่บหนึ่งก่อนจะเดินไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์

ไม่นานนักเราจึงกลับมาพร้อมกับถุงกระดาษของร้านหลังจากชำระเงินเสร็จ .. ....

'' อ่ะนี่ ของขวัญเล็กๆน้อยๆ นะ ซูซูมุซัง '' ถึงมันจะดูน่าอายตรงที่ไม่รู้จะให้เนื่องในโอกาสอะไร ถ้างั้นก็คิดซะว่าเป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นเพื่อนของพวกเราก็แล้วกันนะ ส่วนเจ้าถุงห่อเล็กๆ ที่แอบซื้อมานั้น เอาไว้ให้ฮัตซึเนะซังในวันพรุ่งนี้ดีกว่า~

'' ไปร้านอื่นกันต่อเลยมั้ย? '' เราลองเอ่ยถามความเห็นจากสาวๆทั้งสองคนดู

มิยาโนะ ซูซูมุ : ขอบคุณค่ะ

มิยาโนะได้เอ่ยขอบคุณฮารุสั้นๆก่อนที่จะหันไปกอดหอมตุ้กตาตัวใหม่เหมือนกับเด็ฏที่ได้ของเล่นใหม่ไป

ฮัตสึเนะ มิกุ : เอ . . . เราว่าตอนนี้ก็เย็นมากแล้วเดี๋ยวที่บ้านของมิยาโนะซังจะเป็นห่วงนะคะ ไซออนจิซัง

มิกุได้เอ่ยเตือนฮารุเล็กน้อยเรื่องเวลา และก็ดูเหมือนว่ามิยาโนะเองจะยังค่อนข้างไร้เดียงสาอยู่ในส่วนลึกๆของเธอเอง


'' อย่างนั้นหรอ '' อ่านั่นสินะ ว่าแต่ซูซูมุเองก็โตแล้วเหมือนกันนี่นะ ( สายตามองจุดๆหนึ่ง ) ก่อนจะหลบหน้า อะแฮ่ม ไม่สิๆ คิดอะไรเนี่ย

'' ถ้าอย่างนั้นกลับกันเลยมั้ย ซูซูมุซัง? บ้านอยู่แถวหรอ เดี๋ยวพวกเราไปส่ง? ''

มิยาโนะ ซูซูมุ : ม. . . ไม่เป็น ร- ไรหรอกค่ะ ร... เราอยู่ที่บ้านพักของกลุ่ม TS ตรงนี้เอง

เธอได้ตอบกลับพร้อมกับอมยิ้มเล็กๆในขณะที่อุ้มตุ้กตาที่ฮารุได้ซื้อให้อยู่ในอ้อมแขน

มิยาโนะ ซูซูมุ : ขอบคุณพี่ๆทั้งสองมากนะคะสำหรับวันนี้

มิยาโนะได้โค้งตอบอย่างปกติอีกครั้งก่อนที่เธอจะหันหลังและเดินทางกลับไปเสียก่อน และดูเหมือนว่ารถไฟสายหลักก็ได้เทียบท่าที่ชาญชลาเข้าแล้วเช่นกัน

ฮัตสึเนะ มิกุ : วันนี้กลับกันก่อนเถอะค่ะ ไซออนจิซัง

มิกุได้ยิ้มให้กับฮารุเล็กน้อยและจูงมือของชายหนุ่มเดินไปยังรถไฟฟ้า




'' อ่ะ อื้ม '' เราตอบสั้นก่อนจะยอมให้เธอลากเราเข้าไปยังรถไฟฟ้า ก่อนจะหาที่นั่งคู่กันใกล้ๆแถวประตูทางออก

'' ฮู่ว ไม่คิดว่าการเดินเล่นจะ เหนื่อยไม่น้อยเลยนะครับ '' เราเอ่ยขึ้นลอยๆ พลางถอนหายใจเบาด้วยรอยยิ้มเล็กๆนั้นก่อนจะหันมาหาฮัตซึเนะซัง

'' แต่ฮัตซึเนะซังยอดไปเลยนะครับ ทั้งๆที่ผมเป็นคนชวนเดินเล่นแท้ๆ กลายเป็นฮัตซึเนะซังพาเดินเที่ยวซะเฉยๆเลย ''

ฮัตสึเนะ มิกุ : ไซออนจิซังชวนเราไปนี่นา

เธอได้ค่อยๆผ่อนตัวลงมานอนเกยที่ไหล่ของฮารุพลางหลับตาลงอย่างช้าๆ

ฮัตสึเนะ มิกุ : แต่ตอนนี้เราเองก็เหนื่อยเหมือนกัน พอถึงสถานีแล้วรบกวนปลุกเราด้วยแล้วกันนะคะ . . .

มิกุได้ค่อยๆผ่อนตาลงจนสนิทและหลับไปข้างๆฮารุอย่างนั้นบนรถไฟที่กำลังมุ่งหน้าไปตารางแห่งโชคชะตา . . .

ไม่นานนักรถไฟก็ได้วิ่งมาจนใกล้จะถึงสถานีในตัวเมืองในเขตุที่มิกุนั้นอาศัยอยู่ แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเลย




" .... อะเร้ .... '' ไหงจู่ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ? อึ่ก ฮัตซึเนะซังอยู่ใกล้แค่นี้เอง จะใจร่มๆไว้ จะ จะทำตัวแปลกๆให้เธอเสียความไว้ใจเราไม่ได้ ตะต้องปลุกแล้ว

'' ฮัตซึเนะซัง? ฮัตซึเนะซัง? ถึงแล้วนะ? ฮัตซึเนะซัง? '' เราเริ่มจากแค่หันหน้ามาเรียกเธอเบาๆเสียก่อน

ฮัตสึเนะ มิกุ : อ๊ะ !? ขอบคุณที่ช่วยปลุกเรานะคะ

มิกุได้เอ่ยขอบคุณกับฮารุพร้อมกับค่อยๆลุกขึ้นมานั่งในท่าปกติ เมื่อรถไฟฟ้าได้เทียบท่าแล้วเธอก็ได้ลุกขึ้นและเดินออกไปตามทางกลับบ้านตัวเอง

วืดด ~ เธอได้ยื่นหน้าเข้ามาจนเกือบจะชิดกับฮารุอีกครั้งก่อนที่จะเริ่มเอ่ยปากพูดกับฮารุอย่างชิดใกล้จนฮารุสามารถรูสึกได้ถึงลมหายใจของเธอบนใบหน้าของเขาเลย

ฮัตสึเนะ มิกุ : พรุ่งนี้ ~ อย่าลืมนะคะ ฮารุ

เมื่อเอ่ยจบแล้วมิกุก็ได้โบกมือลาฮารุก่อนเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเดินกลับบ้านไป




'' อื้อ ละแล้วเจอกัน ... '' เราเผลอถอยออกมานิดหน่อยเกรงว่าจมูกของเราจะได้ชนกันเสียก่อน ก่อนจะตอบเธอเบาๆ

มะเมื่อกี้ ... อืมมม ... ฮะฮัตซึเนะซังวันนี้ทะทำไมถึงใกล้ชิดเราขะขนาดนี้ ความสับสนเริ่มก่อกลุ่มขึ้นเล็กๆ เสียจนเกือบลืมลงจากรถไฟฟ้าเมื่อถึงป้ายของตัวเอง

เราเดินเหม่อนิดๆ กลับมายังฐานและเปิดประตูเข้ามายังห้องของตัวเองก่อนจะทิ้งตัวนอนลง

วันนี้เกิดอะไรขึ้นกับฮัตซึเนะซังกันนะ ... เรานอนคิดลองหาสาเหตุดู หรือว่าเราเผลอทำอะไรให้เธอโกรธรึเปล่าหว่า แต่ว่าเวลาเด็กผู้หญิงโกรธ เขาคงไม่ทำอะไรแบบนี้หรอกมั้ง? หวาาา ไม่เห็นจะเข้าใจซักนิด ....

'' จริงด้วย การบ้าน ... '' เรารีบหาหัวข้อเพื่อปัดเรื่องกลุ้มๆนี้ออกไปจากหัวแล้วหันมาทำการบ้านให้เสร็จก่อนที่จะไปรายงานตัวเพื่อขอรับภาระกิจในคืนนี้

-:- ย้ายมายัง S.E.E.S. Base

-:- ได้รับค่าสถานะจากการทำการบ้าน
- Knowledge : 6 / 50 // A > Ex
- Diligence : 4 / 20 // D > C

อ๊ะ ?! ดูเหมือนว่าภายในการบ้านจะมีคำถามอะไรแปลกๆอยู่ด้วย . . . ดูเหมือนว่ามันอาจจะออกภายในข้อสอบกลางภาคที่ยังรออยู่อีกยาวไกลนั้นก็ได้

-:- เมื่อปีใดที่ฟุตบอลได้เปิดตัวครั้งแรกในการแข่งขันโอลิมปิก ?

- ปี 1900

ดูเหมือนว่าฮารุจะได้ทำการบ้านพิเศษของวันนี้เสร็จแล้ว ค่าความนิยมของเขาอาจจะเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อยในโรงเรียนเนื่องจากความขยันของเขาก็เป็นได้


เราแยกคำตอบตรงส่วนนี้เอาไว้เป็นแลชเชอร์ทบทวนกันหลงลืม เมื่อทำเสร็จเราได้เดินไปอาบน้ำให้สะอาดก่อนจะเดินมาสวมชุดเครื่องแบบของ S.E.E.S.

เรายืนอยู่เฉยๆครู่หนึ่งพลางมองกระจกที่สะท้อนเงาของตัวเองแล้วนึกถึงคำพูดของเฮเซย์กับกิลเบริต

' เพราะนายเป็นคนของ S.E.E.S. ' .....

ไม่ช้าเราส่วมหมวกแล้วเดินมายังห้องแลปฯเพื่อถามความคืบหน้า หินที่เก็บมาได้จากซากของปีศาจเมื่อคืนวาน

'' สวัสดี '' เราเอ่ยถามเจ้าหน้าที่แลปฯ ที่อยู่ในห้องนี้

'' ผลการตรวจฟอซซิลที่ผมเก็บมาได้เป็นไงบ้าง? ''

-:- พบ Tetsu Aigis

? ? ? : ขออภัยที่ให้รอนานจนถึงช่วงเวลาเย็นแบบนี้นะคะ ทางเราได้ตรวจสอบและแยกส่วนสำคัญของหินไว้ให้แล้วค่ะ

หุ่นยนต์สาวปริศนาได้ค่อยๆส่งใบเอกสารพร้อมกับเศษหินที่เป็นรูปแปลกๆเหมือนกับวงแหวนคืนให้กับฮารุ


'' ?? สิ่งนี้คือ? '' - เราเอ่ยถามกลับ เพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติมกับของสิ่งนี้

? ? ? : เป็น Core ของหินที่คุณได้ทิ้งไว้ให้ทางเราตรวจสอบน่ะค่ะ จริงๆแล้วตัวหินนั้นจะทำหน้าที่เหมือนซากฟอซซิลที่รวมเกาะกับวัตถุไว้และเราก็ได้แตกรายละเอียดออกมาและนั่นก็คือสิ่งที่คาดว่าจะเป็นข้อมูลของหินนั้นค่ะ

เธอได้อธิบายอย่างช้าๆกับฮารุพร้อมกับแนะนำสถานที่กับชายหนุ่มอีกที่นึง

? ? ? : ถ้าไปยังร้านเจียรไนเครื่องประดับภายในเมืองจะสามารถดึงความสามารถที่แท้จริงของหินนั่นออกมาได้นะคะ


'' อย่างนั้นหรอ ท่าทางเป็นไอเท็มที่มีพลังแฝงอยู่จริงๆสินะ . . . '' เราลองมองดูสิ่งที่เพิ่งได้รับมาอย่างพิจรณา

' เดี๋ยวคุณก็จะกลับมาหาเราอีก . . . ' !? เมื่อกี้? เราสะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะลดระดับมือลงช้าๆ เสียงของเด็กผู้หญิงที่ร้านอุปกรณ์ี่เราไปหาเมื่อกลางวันดังขึ้นมาในหัวของเรา .... เธอรู้อยู่แล้วหรอว่าเราจะมีเจ้าสิ่งนี้? ไม่สิ คิดไปเองน่า ... แต่มันก็ข้อใจชะมัดเลยแฮะ

'' ขอบคุณมาก เหนื่อยหน่อยนะ '' เรากล่าวขอบคุณเธอก่อนที่จะเก็บวงแหวนนั้นไว้ในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะมาที่ล็อปบี้เพื่อดูว่าคืนนี้มีภารกิจอะไรที่เราสามารถทำได้บ้าง

ดูเหมือนว่าจากการต่อสู้เมื่อวานจะทิ้งร่องรอยไว้บ้างทำให้ภารกิจในวันนี้นั้นแตกเยอะออกมาจากเมื่อครั้งก่อน

-:- ภารกิจค้นหา : คุณจะได้รับการไหว้วานจากสมาชิกขั้นสูงขององค์กรณ์เราโดยให้ตามจับผู้ที่บุกรุกเข้ามาภายในองค์กรณ์ก่อนหน้านี้และนำดาต้าที่ถูกขโมยไปมาคืนที่ฐานของเรา สามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก Chain Bind

-:- ภารกิจบุกเบิก : จากสมาชิก Shien Seru " ผมพบเจอสถานที่แปลกๆในดันเจี้ยน "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]แต่ว่ามันค่อนข้างจะอยู่ลึกและอันตรายซักหน่อย ผมต้องการคนที่จะมาช่วยเหลือในการบุกเบิกครับ "

-:- ภารกิจรวบรวม : รวบรวม Aura Sphere จากบริเวณที่เกิดเหตุการต่อสู้ประหลาดในรูปแบบโคลอสเซี่ยมมาทั้งหมด 4 ส่วน โดยสามารถขอความช่วยเหลือจากคนในองค์กรณ์ผ่านการ์ดได้



-:- ภารกิจรวบรวม : รวบรวม Aura Sphere จากบริเวณที่เกิดเหตุการต่อสู้ประหลาดในรูปแบบโคลอสเซี่ยมมาทั้งหมด 4 ส่วน โดยสามารถขอความช่วยเหลือจากคนในองค์กรณ์ผ่านการ์ดได้


Aura Sphere . . . เรายืนอ่านข้อมูลภาระกิจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบรับภาระกิจและเริ่มดำเนินการไปยังจุดนัดพบในทันที

เมื่อฮารุได้เดินมาที่ด้านหน้าทางเข้านั้นก็ได้พบกับชายหนุ่มสองคนที่ได้ยืนรอที่จะรับภารกิจเดียวกับฮารุอยู่

-:- พบ Karasu Yoru
-:- พบ Arisato minato

อาริซาโตะ มินาโตะ : อ๊ะ !! เจอกันอีกแล้วนะฮารุคุง

มินาโตะได้เอ่ยทักขึ้นพร้อมกับเก็บการ์ดสมาชิกของเขาลง

การาสึ โยรุ : ยินดีที่ได้ทำงานร่วมกับคุณนะครับผม วันนี้ก็ต้องขอฝากตัวด้วยแล้วกันนะครับ

ดูเหมือนว่าครั้งนี้ฮารุจะได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมเช่นเดิมกับครั้งก่อน แต่ดูเหมือนว่ากลุ่มคราวนี้นั้นจะสามารถตะลุยได้ค่อนข้างลึกพอสมควรกว่าที่ภารกิจกำหนดมาเสียด้วย


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 27-4-2012 21:31:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 30-4-2012 06:12



"ถ้ารุ่นพี่อันเดรหนูเคยเจอแล้วเดี๋ยวไปลองถามดูคงได้แหละค่ะ" ริเอน่าทำท่าตั้งมั่นว่าจะไปถามให้ได้ออกมาชัดเจน

"ว่าแต่....รุ่นพี่ดันเต้ชอบพิซซ่าขนาดไหนหรือค่ะเนี่ย" ริเอน่าเอะใจเล็กน้อยกับของที่เอาไปต่อรองให้ดันเต้ช่วยฝึกให้ แปลว่าดันเต้น่าจะชอบพิซซ่ามากเป็นพิเศษแหงๆ และระหว่างที่ถามนั่นเอง

โคร่กกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงกระเพาะของริเอน่าเริ่มทำงานอีกแล้ว น่าจะเป็นเพราะฝึกซ้อมกับเซเบอร์ก่อนหน้านี่ด้วยเลยใช้พลังงานไปเยอะ

ลิลลี่ เซเบอร์ : เราเองก็คงจะชอบพิซซ่าสินะ ~

เซเบอร์ได้จิ้มที่หน้าผากของริเอน่าลงเบาๆก่อนที่จะจูงมือของเด็กสาวไปยัง Cafeteria

-:- ย้ายมายัง Cafeteria

ลิลลี่ เซเบอร์ : ตอนนี้คนอาจจะเยอะซักหน่อยแต่ว่าคงไม่ขนาดไม่มีที่นั่งให้พวกเราหรอกเนอะ

เธอได้จูงริเอน่าไว้และเดินนำฝ่าฝูงคนเข้าไปยังด้านในพร้อมกับหาที่นั่งลง

ลิลลี่ เซเบอร์ : เฮ้อ ~ เกือบจะหาที่นั่งไม่ได้แล้วล่ะสิ ถ้างั้นพิซซ่าสินะ ♪

เซเบอร์ได้เอ่ยตัดเสียก่อนพร้อมกับได้สั่งพิซซ่าหนึ่งถาดไปก่อนเป็นอย่างแรก

-:- ริเอน่าสามารถสั่งอาหารอื่นๆเพิ่มได้และ . . .

เหมือนว่าภายในร้านนั้นจะมีคนที่ริเอน่ารู้จักอยู่ด้วยเช่นกันในเวลานี้

- เลือก อันเดร์ มานั่งที่โต๊ะด้วยกัน
- เลือก อาการิ มานั่งที่โต๊ะด้วยกัน
- เลือก โอกามิ มานั่งที่โต๊ะด้วยกัน
- เลือก นั่งกับเซเบอร์สองคนเหมือนเดิม


"งั้นขอพิซซ่าหน้าฮาวาเอี่ยน ซีฟู้ด อย่างล่ะถาดด้วยค่ะ" เพราะว่ายังไม่ใช่เวลามื้อเย็นริเอน่าจึงคิดว่าตัวเองไม่ควรทานมากแต่นี่ก็นับว่ายังเยอะพอตัวอยู่ดี พอสั่งเสร็จริเอน่าก็มองไปรอบๆไปเห็นอันเดรเข้า

"อ๊ะ สวัสดีค่ะ รุ่นพี่อันเดร มานั่งด้วยกันไหมค่ะ" ริเอน่าเห็นว่าเซเบอร์ก็รู้จักอันเดรอยู่แล้วและอยากจะคุยด้วยพอดีเลยชวนมานั่งด้วยกันเลย

"เอ่อ รุ่นพี่เซเบอร์ ถ้ารุ่นพี่อันเดรมานั่งด้วยคงไม่เป็นไรน่ะค่ะ" ริเอน่าลืมไปว่าเซเบอร์เป็นคนพาเธอมากลัวว่าอาจจะไม่สะดวกได้ถ้าอันเดรมานั่งด้วย

ลิลลี่ เซเบอร์ : อะ . . . อื้ม ได้สิ ~ ได้สิ ~

ดูเหมือนว่าเซเบอร์จะดูตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินริเอน่าเอ่ยเรียกอันเดร์ขึ้นและชวนเขามานั่งทานด้วยกัน

ฟุริสึ อันเดร์ : อ๊ะ ! ริเอน่าจังนี่นา งั้นพี่ขอรบกวนด้วยแล้วกันนะ

ชายหนุ่มได้ชูมือขึ้นให้เด็กสาวเห็นและได้บอกพนักงานเรื่องเปลี่ยนที่นั่งก่อนที่จะได้มานั่งลงข้างๆเซเบอร์ที่ด้านตรงข้ามของริเอน่า

ทางด้านเซเบอร์เองนั้นเหมือนจะดีใจอย่างแปลกๆด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพร้อมกับพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด . . .

ไม่นานนักพิซซ่าที่ริเอน่าสั่งไว้ก็ได้มาเสิร์ฟที่โต๊ะซึ่งดูน่าตาน่าทานและกำลังได้ที่อยู่พอดีเลยเช่นกัน









เซเบอร์เองที่กำลังจะหยิบพิซซ่าทานนั้นก็ได้เหลือบไปเห็นริเอน่าเข้าพร้อมกับตกใจกับความเร็วและการกินของริเอน่ามาก เธอน่าจะไม่เคยคิดเลยว่าริเอน่าจะทานได้เกินกระเพาะแบบนั้นจึงทำให้เธอรู้สึกเกรงใจเล็กน้อยและค่อยๆแทะรสซุปเปอร์สพรีมที่เธอสั่งมาให้ริเอน่าในตอนแรกอย่างช้าๆเสียแทนเพราะกลัวว่าริเอน่าจะไม่อิ่ม . . .

ส่วนทางด้านอันเดร์เองนั้นก็ได้นั่งจิบกาแฟมอคค่าพร้อมกับนั่งดูริเอน่าด้วยรอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะดีใจที่ริเอน่านั้นสามารถกินได้จุกว่าเด็กทั่วๆไป จนเขานึกไปเองว่าริเอน่านั้นเป็นเด็กวัยกำลังโตจึงไม่ได้ว่าอะไรเธอแม้แต่น้อย . . .

ถึงแม้บรรยากาศจะค่อนข้างดีก็ตามในตอนนี้แต่มันก็มีเพียงโต๊ะของริเอน่าเท่านั้นที่เงียบเชียบเหมือนเป่าสากภายในร้านแห่งนี้ . . . . มันเงียบจนเด่นขึ้นมาเลยทีเดียว


"อ้า อิ่มแล้วค่า" ริเอน่าทานพิซซ่าทั้งสองหน้าเสร็จเรียบร้อยโดยหน้าที่เซเบอร์สั่งมาริเอน่ายังไม่ได้แตะเพราะกลัวว่าเซเบอร์จะกินไม่อิ่มด้วย แต่ใจจริงถ้ากินต่อก็ยังได้ล่ะน่ะ...

"รุ่นพี่อันเดรค่ะ รบกวนถามหน่อยรุ่นพี่คลาวด์นี่เป็นคนยังไงหรือค่ะ เห็นรุ่นพี่เซเบอร์บอกว่ารุ่นพี่รู้จักรุ่นพี่คลาวด์ดีหน่อยน่ะค่ะ" ริเอน่าถามขึ้นทำลายความเงียบแล้วไม่ได้รู้เรื่องสภาพบรรยากาศของโต๊ะเลยแม้แต่น้อย

"พอดีรุ่นพี่เซเบอร์บอกว่ารุ่นพี่คลาวด์ฝีมือดาบเก่งมากน่ะค่ะ เลยอยากรู้เฉยๆ"

เมื่อเซเบอร์เห็นว่าริเอน่าอิ่มลงบ้างแล้ว(?)เธอก็ได้ทานพิซซ่าที่เหลืออย่างช้าๆพร้อมกับนั่งฟังริเอน่าคุยกับอันเดร์อย่างไม่ขัดจังหวะ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะแอบมองไปที่ใบหน้าของอันเดร์อยู่บ่อยครั้งเสียมากกว่า

ฟุริสึ อันเดร์ : คลาวด์เหรอ ? เขาก็เป็นคนที่อ่อนโยนนะ แต่มักจะเก็บอะไรๆไว้เงียบๆคนเดียวมากกว่าจึงไม่ค่อยรู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไรเท่าไรน่ะ เขาเข้ามาที่กลุ่ม TS และช่วยเหลือพี่อยู่ตั้งนานแล้วเหมือนกันล่ะ ตั้งแต่ตอนที่หัวหน้าคนเก่ายังอยู่เลย

ชายหนุ่มได้เริ่มเอ่ยถึงเรื่องราวสมัยก่อนภายในกลุ่ม TS ของตนและคลาวด์ให้ริเอน่าฟังอย่างอามรณ์ดี

ฟุริสึ อันเดร์ : เรื่องฝีมือดาบคลาวด์ก็เก่งมากอยู่เหมือนกันนะ เขามักจะไปไหนมาไหนคนเดียวเสียด้วยเพราะเขาไม่อยากจะให้ใครไปเสี่ยงอันตรายกับเขาน่ะ

อันเดร์ได้หยุดจิบกาแฟเล้กน้อยเพื่อทิ้งช่วงประโยคและบอกกับริเอน่าต่อไป

ฟุริสึ อันเดร์ : ในวันหยุดถ้าริเอน่าอยากจะฝึกดาบหรือเสริมพลังอาวุธประเภทดาบล่ะก็สามารถไปหาคลาวด์ที่บ้านพักของเขาในฐาน TS ได้เลยนะ เขาจะอยู่แถวๆนั้นทั้งวันนั่นล่ะ


"รุ่นพี่คลาวด์เป็นคนใจดีสิน่ะค่ะ เอ๊ะ รุ่นพี่เซเบอร์เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ เห็นเงียบตั้งแต่เมื่อกี้" ด้วยความใสซื่อ(บื้อ)ริเอน่าก็ถามเซเบอร์แบบไม่ได้ดูอะไรเลยแม้แต่น้อย แถมยังส่งสายตาใสซื่อออกมาอีก

"ถ้าทานไม่ไหวเดี๋ยวหนูช่วยก็ได้น่ะค่ะ" ริเอน่ายิ้มให้อย่างสดใสกับเซเบอร์ ท่าทางริเอน่าจะเข้าใจผิดว่าเซเบอร์กินอิ่มแล้วแต่เสียดายอาหารที่เหลืออยู่

ลิลลี่ เซเบอร์ : อ๊ะ !! ได้สิจ๊ะ . . .

เซเบอร์ได้เอ่ยอนุญาติริเอน่าและมองไปยังพิซซ่าที่เหลืออย่างตกใจกับการกินของริเอน่า . . . แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาพลางยิ้มแห้งๆในขณะที่นั่งมองเด็กสาวกินอยู่

Social Link 2 : ~ บรรยากาศที่สงบ ~

ฟุริสึ อันเดร์ : จะว่าแบบนั้นก็ได้นะ

อันเดร์ได้เอ่ยบอกกับริเอน่าด้วยอารมณ์ที่กำลังมีความสุขไปกับการสนทนาที่โต๊ะครั้งนี้


"ขอบคุณค่า" ริเอน่าทานพิซซ่าที่เหลืออย่างเอร็ดอร่อยจนหมด

"อืม....อิ่มจัง" ถึงบอกว่าอิ่มแต่เซเบอร์กับอันเดรคงไม่ไว้ใจว่าอิ่มซะแล้วมั้ง

"เอ่อ หนูทานไปเยอะขนาดนี้เดี๋ยวหนูออกค่าอาหารให้แล้วกันน่ะค่ะ" ริเอน่ารู้สึกเกรงใจที่ทานไปขนาดนี้จะให้เซเบอร์จ่ายให้มันก็กระไรอยู่จึงรีบหยิบกระเป๋าตังออกมาทันที

ฟุริสึ อันเดร์ : อ๊ะ !! ได้ซะที่ไหนเล่า ริเอน่าจัง อย่างนั้นพี่ก็ดูแร้งน้ำใจแย่เลยน่ะสิ

อันเดร์ได้หัวเราะเบาๆและหยอกกับริเอน่าเล่นก่อนที่เขาจะเป็นคนจ่ายเงินให้แทน

-:- ตัดมายังช่วงเย็น

ฟุริสึ อันเดร์ : ถ้างั้นพี่ขอตัวก่อนล่ะนะ ไว้เจอกันที่บ้านแล้วกันนะริเอน่าจัง

อันเดร์ได้ยิ้มให้เซเบอร์และริเอน่าน้อยๆก่อนที่จะเดินออกไปจากร้านคาเฟเทเรีย


"ขอบคุณมากน่ะค่ะ แล้วเจอกันที่บ้านน่ะค่ะ" ริเอน่าโค้งเคารพอันเดรแล้วโบกมือลา

"รุ่นพี่เซเบอร์ค่ะงั้นแยกกันตรงนี้เลยแล้วกันน่ะค่ะ คือว่าหนูอยากลองทำงานพิเศษที่นี่ดูน่ะค่ะพอดีเห็นมีป้ายบอก" ริเอน่าโค้งเคารพเซเบอร์แล้วเดินไปถามพนักงานของร้านทันที

"ขอโทษน่ะค่ะถ้าจะขอสมัครทำงานพาร์ทไทม์นี่ต้องทำยังไงบ้างค่ะ" ริเอน่าสอบถามอย่างสุภาพ

ลิลลี่ เซเบอร์ : ขยันจริงๆเลยนะเราเนี่ย ถ้างั้นขอให้โชคดีนะจ๊ะ

เซเบอร์ได้ลูบหัวริเอน่าเบาๆก่อนที่เธอจะเดินกลับออกไปบ้าง

-:- พบ Kiiro Kuresen

? ? ? : ถ้าสนใจล่ะก็เราจะเป็นคนรับเรื่องไว้ให้นะ

หญิงสาวผมสีบลอนด์เงินได้เดินเข้ามาหาริเอน่าจากด้านหลังพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สดใสเหมือนกับเสียงของเด็ก

? ? ? : แต่ว่าช่วงนี้คนออกจะเยอะซักหน่อยถ้าไม่รีบล่ะก็จะมาเริ่มทำงานวันพรุ่งนี้ก็ได้นะ

เธอได้ยื่นใบสมัครงานให้กับริเอน่าพร้อมกับหันกลับไปทำงานต่ออย่างรวดเร็ว


"อืม อืม เขียนตรงนี้กับตรงนี้โอเคเสร็จแล้ว" ริเอน่ากรอกใบสมัครอย่างขยันขันแข็งแล้วเดินไปหาหญิงสาวที่ยื่นใบสมัครให้เธอทันที

"ขอโทษค่ะ คือว่ากรอกเสร็จแล้วค่ะ แล้วก็เริ่มทำงานวันนี้เลยได้ไหมค่ะ แล้วต้องมาทำงานทุกวันเลยรึเปล่าค่ะ" ริเอน่าถามรัวๆด้วยอาการตื่นเต้นอยากลองทำงานเต็มที่

? ? ? : เอ๋ ? แต่ว่าตอนนี้คนค่อนข้างเยอะนะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนล่ะก็ ขอฝากด้วยแล้วกันนะจ๊ะ

เธอได้หันกลับมาบอกริเอน่าพร้อมกับยืนเล็คเชอร์และปากกาจดโอเดอร์ให้กับเด็กสาว ดูเหมือนว่าเธอจะบอกเป็นขั้นตอนๆในการทำไปเนื่องจากคนในช่วงนี้นั้นเยอะจนเธอไม่สามารถตอบคำถามของริเอน่าได้ครบทุกอย่างภายในทีเดียว


"รับทราบค่า!!" ริเอน่าตอบรับอย่างขยันขันแข็งพร้อมรับอุปกรณ์มาทันทีแล้วมองหาลูกค้าที่ต้องการสั่งอาหารทันที พอเห็นมีคนยกมือเรียกริเอน่าก็เดินตรงไปหาเป้าหมายทันที

"ยินดีต้อนรับค่า จะรับอะไรดีค่ะ" ริเอน่ายิ้มให้ลูกค้าอย่างสดใสและตั้งเล็คเชอร์พร้อมปากกาพร้อมเขียนทันที

'ตั้งใจทำงาน ตั้งใจทำงาน' ท่าทางริเอน่าจะกระตือรือร้นมากกับการทำงานพิเศษนี้

-:- พบ Arakagi Shinji



? ? ? : ขอเป็นกาแฟแบล้กเมาเทนท์และอเมริกันเบรคฟาสแล้วกันนะ

ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะสั่งเมนูผิดแปลกจากช่วงเวลาไปซักหน่อยแต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทีรบกวนริเอน่านักทำให้ริเอน่าสามารถจดรับออเดอร์ไปได้อย่างไม่ลำบากนัก


"ค่า กาแฟแบล็คเมาเมนท์กับอเมริกันเบรค....ฟาส...น่ะค่ะ..." ระหว่างที่ริเอน่าจดตอนท้ายก็เริ่มรู้สึกแหม่งๆ

'เบรคฟาส = Breakfast = มื้อเช้า....เอ๊ะ??' ริเอน่ายืนแข็งทื่องงๆไปชั่วขณะ

"เอ่อ... ขอโทษน่ะค่ะ ตอนนี้ตอนเย็นแล้วน่ะค่ะ ยืนยันจะสั่งเหมือนเดิมใช่ไหมค่ะ" ริเอน่าคาดว่าอีกฝ่ายอาจจะเผลอพูดผิดก็ได้เลยพยายามเช็คให้ชัวร์

"ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะ แค่ว่า เอ่อ มันรู้สึกแปลกๆเฉยๆน่ะค่ะ" ริเอน่ากลัวว่าอีกฝ่ายจะโกรธเลยรีบบอกเหตุผลไว้ก่อน

? ? ? : อ้อ . . . ใช่น่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ช่วยจัดการตามนั้นทีนะ

ชายหนุ่มได้เอ่ยยืนยันอีกครั้งนึงด้วยท่าทีปกติ


"อ๊ะ ค่ะ" ริเอน่าเอาออเดอร์ที่ได้รับไปส่งทันที แล้วเดินมองหาคนที่จะสั่งอาหารต่อไป

'คิดยังไงของเค้าน้า สั่งเซ็ตอาหารเช้าตอนเย็นเนี่ย'

'คงเป็นพวกนอนกลางวันแล้วตื่นกลางคืนมั้ง คิดไปให้หนักหัวทำไมล่ะ แถมเธอยังทำงานอยู่น่ะ' นัวร์ตั้งข้อสันนิษฐานเอาเองและเตือนให้ริเอน่ามีสมาธิกับงานมากกว่ามาคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ในตอนนี้

'อะ อืม นั่นสิน่ะ' ริเอน่าเลิกคิดแล้วทำงานต่อไป

-:- พบ Haze Honda



เมื่อริเอน่าได้มาส่งออเดอร์ที่ด้านหน้าเคาร์เตอร์เธอก็ได้พบกับชายหนุ่มคนนึงซึ่งยืนรอรับอยู่ เขาได้ทำท่าแปลกใจนิดๆเพราะว่าคงจะไม่เคยเห็นริเอน่ามาทำงานที่นี่มาก่อน แต่เขาก็ได้รีบรับออเดอร์เข้าไปยังห้องครัวและได้รีบมาส่งอาหารชุดให้หญิงสาวผมบลอนด์เงินในตอนแรกเพื่อเสิร์ฟต่อทันที

-:- ได้รับเงิน และ ค่าสถานะเพิ่มจากการทำงาน Part time
Charm : 4 / 25 // B > A

Social Link 1 : ~ พาร์ไทม์ครั้งแรก ~

หลังจากที่งาน Part time ในวันนี้ได้จบลงแล้วหญิงสาวในตอนแรกก็ได้เดินไปหาชายหนุ่มผมสีแดงที่ริเอน่าพบที่หน้าเคาร์เตอร์ก่อนที่เขาจะได้คุยกับหญิงสาวผมบลอนด์อยู่พักนึงก่อนทีจะเดินกลับออกไป

ไม่นานนักหญิงสาวคนนั้นก็ได้เดินมาหาริเอน่าพร้อมกับให้ค่าตอบแทนกับเธอของงานในวันนี้

ชิอิโระ คุเรเซ็น : ขอบคุณมากนะจ๊ะ ช่วยได้มากเลยล่ะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ทันแนะนำตัวนะ เราชื่อ ชิอิโระ คุเรเซ็น เป็นเจ้าของร้านน่ะจ้า

คุเรเซ็นได้เอ่ยแนะนำตัวเองกับริเอน่า ดูเหมือนว่าตอนนี้เวลาจะล่วงเลยมากจนเกือบจะใกล้หัวค่ำแล้วทำให้คนไม่ค่อยออแอเท่ากับตอนแรกนักทำให้เธอมีเวลาที่จะคุยกับริเอน่าในตอนนี้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 30-4-2012 02:35:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 1-5-2012 22:50



"ไม่เป็นไรค่ะ แล้วก็หนูชื่อริเอน่า กราฟอร์ดค่ะ" ริเอน่าโค้งเคารพอย่างสุภาพ

"เอ๊ะ เป็นเจ้าของร้านต้องมาทำงานเองด้วยหรือค่ะ คุณคุเรเซ็น" ปกติริเอน่าจะคิดว่าเจ้าของร้านมักจะคอยดูแลและสั่งการพนักงานในร้านมากกว่ามาทำงานเอง

ชิอิโระ คุเรเซ็น : พอดีว่าร้านของเรามีพนักงานไม่พอน่ะ ตอนนี้ก็เลยเปิดรับสมัครเรื่อยๆไว้อยู่แต่ก็ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีคนสนใจเท่าไร

เธอได้อธิบายขึ้นกับริเอน่าพลางเก็บเรียงถาดและจานเข้าไปที่หลังร้านด้วยและออกมาหาริเอน่าอีกรอบนึง

ชิอิโระ คุเรเซ็น : วันนี้ได้ริเอน่าจังมาช่วยได้เหมาะช่วงเวลามากเลยล่ะ


"ไม่หรอกค่ะ พอดีหนูเองก็อยากลองทำงานดูตั้งนานแล้วเหมือนกัน" ริเอน่ารู้สึกเขินๆเล็กน้อย

"แต่ว่าหนูอาจมาช่วยไม่ได้ทุกวันหรอกน่ะค่ะ แล้วเดี๋ยวหนูช่วยเก็บจานให้น่ะค่ะ" ริเอน่าช่วยเก็บเรียงถาดและจานที่เหลืออยู่ด้วยคนเพราะเกรงใจเรื่องที่อาจมาทำงานไม่ได้ทุกวันเลยคิดจะช่วยงานเพิ่มในวันที่มาซะงั้น

ชิอิโระ คุเรเซ็น : เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกจ้า ยังไม่มีปัญหาถึงขนาดนั้นหรอก เพียงแต่งานอาจจะหนักหน่อยน่ะ วันไหนริเอน่าสะดวกล่ะก็ค่อยมาช่วยงานที่ร้านก็ได้จ้า

คุเรเซ็นได้เอ่ยบอกริเอน่าอีกครั้งนึงพร้อมกับวางจานและแก้วต่างๆลงในเครื่องช่วยล้างภายในร้าน


"ถ้าอย่างนั้นหนูขอตัวก่อนน่ะค่ะ" ริเอน่าโค้งให้คุเรเซ็นอีกทีก่อนจะออกมาจากร้าน

'เาอล่ะกลับบ้านดีกว่า' ริเอน่าเดินทางกลับบ้านทันที แต่ในเมืองริเอน่าก็ไม่ค่อยคุ้นทางเท่าไหร่จนกระทั่ง

"เอ๊ะ ที่นี่....ที่ไหนหว่า" ริเอน่ามาถึงหน้าฐาน S.E.E.S. อีกแล้วแต่เนื่องจากเดินเข้ามาอีกทางบวกกับความซื่อบื้อของริเอน่าเองทำให้ไม่รู้ว่าเคยมาแล้ว แถมบัตรนักเรียนกับแผนที่ก็ดันไม่หยิบมาใช้ซะนี่...

-:- ย้ายมายังฐานของ S.E.E.S.

ดูเหมือนว่าเวลาจะใกล้ค่ำมากแล้วในตอนนี้ ริเอน่าคงสามารถเถลไถลได้อีกไม่นานเท่านั้นท้องฟ้าก็จะเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทแล้ว

-:- พบ Aragaki Shinji

ดูเหมือนว่าริเอน่าจะพบกับชายหนุ่มคนเดิมที่ Cafeteria อีกครั้ง คาดว่าเขาคงจะอาศัยอยู่ที่นี่เช่นกัน

? ? ? : หืม ? เด็กรับออเดอร์คนนั้นนี่นา ? มีธุระอะไรที่นี่งั้นเหรอ ?


"อ๊ะ เอ่อ คือว่า.......เดินทางไปมาจนหลงมาอีกทางเลยผิดทางน่ะค่ะ" ริเอน่าตกใจเล็กน้อยจนพูดลิ้นพันกันไปหมด

"แต่ เออ หนูรู้สึกคุ้นๆกับที่ตรงนี้แต่มันก็ไม่ใช่ที่เดิมน่ะค่ะ" ความจริงแล้วริเอน่าแค่ยืนอยู่คนละตำแหน่งกับที่หลงมารอบแรกเท่านั้น

"เอ่อ พอจะรู้จักบ้านของหนูรึเปล่าค่ะ เอ มันเรียกว่าอะไรน้า..." ริเอน่าลืมสนิทไปแล้วว่ามีแผนที่กับบัตรนักเรียนอยู่ และทำท่าคิดอย่างหนัก

? ? ? : ชั้นไม่คุ้นหน้าของเธอเท่าไรเลยนะ . . . ขอบัตรแสดงตัวประชาชนหน่อยสิ

ชายหนุ่มได้ยื่นมือมาด้านหน้าเด็กสาวในขณะที่มือล้วงกระเป๋าอีกข้างนึงอยู่


"เอ๊ะ เอ่อ บัตรงั้นก็............" ริเอน่าพึ่งจะรู้สึกตัวได้ว่า

"ลืมหยิบแผนที่มาเปิดดูได้ยังไงเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" ริเอน่าร้องเสียงหลงกับความซื่อบื้อของตัวเอง

"นี่ค่ะ....งือ...." ริเอน่าเข้าสู่โหมดกำลังใจเท่ากับ 0 ไปเรียบร้อยพร้อมยื่นบัตรไปให้ชายหนุ่มตรงหน้า แล้วมานั่งกอดเข่าจิตตกหันหน้าเข้ากำแพง

"ริเอน่าบ้า ริเอน่าบ้า ริเอน่าบ้า ริเอน่าบ้า" ริเอน่าพูดพึมพำพร้อมน้ำตาไหลเป็นสาย ท่าทางจะจ๋อยอย่างหนักมาก

ชายหนุ่มได้ค่อยๆกดเปิดแผนที่ขึ้นมาโดยอ้างอิงจากชื่อของริเอน่าที่ได้สมัครไว้พร้อมกับแสดงจุดที่อยู่ให้กับเด็กสาวที่จริงๆแล้วเด็กสาวเองก็น่าจะทำเป็นอยู่แล้วล่ะนะ

? ? ? : นี่น่ะ . . . แล้วก็อย่าหลงทางอีกล่ะ

ชายหนุ่มได้ส่งบัตรคืนให้กับริเอน่าก่อนที่จะโบกมือลาเด็กสาวและเดินกลับเข้าไปในฐาน S.E.E.S


"ฮือ...ขอบคุณค่ะ" ริเอน่ารับบัตรคืนมาโดยที่น้ำตายังไหลอยู่

"เอาล่ะกลับบ้านดีกว่า" และแล้วริเอน่าก็เดินกลับบ้านได้ถูกต้องสักที พอมาถึงบริเวณบ้านริเอน่าก็เดินเล่นชมธรรมชาติพลบค่ำสักหน่อยและเผื่อเจอใครด้วย

-:- ตัดมายัง ศาลเจ้าของคาสึมิ

ริเอน่าได้เดินชมธรรมชาติระหว่างทางจนใกล้เข้ามากับฐาน T.S. เต็มทีแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเธอจะพบกับสถานที่ที่ไม่รู้จักเข้าเสียก่อนแทนเสียนี่

-:- พบ Tenchu Kasumi

ระหว่างที่ริเอน่ากำลังเดินชมธรรมชาติอยู่นั้นเธอก็ได้พบว่าตัวเองเดินหลงเข้ามาในเขตุพื้นที่นึงที่มีต้นซากุระเรียงรายอยู่ตามทางเต็มไปหมด

? ? ? : สวัสดีจ๊ะ ~ มาทำอะไรแถวนี้เย็นๆแบบนี้ล่ะจ๊ะ ?

มิโกะคนนึงได้เดินออกมาถามริเอน่าพร้อมกับไม้กวาดในมือ ดูเหมือนว่าเธอจะกำลังทำความสะอาดอยู่แถวๆนี้นั่นเอง


"กำลังเดินกลับบ้านน่ะค่ะ พอดีหลงทิศมาค่ะ แหะๆ" ริเอน่ายิ้มและหัวเราะแห้งๆให้มิโกะ พร้อมชี้ไปทางฐาน T.S.

"เอ๊ะ ที่นี่มีศาลเจ้าด้วยหรือค่ะ" ริเอน่าสังเกตุชุดมิโกะก็เลยทักขึ้นมาทันที

"งั้นขอเข้าไปเคารพศาลเจ้าหน่อยได้ไหมค่ะ" ริเอน่าเริ่มขออนุญาติทันที

? ? ? : ได้สิจ๊ะ ศาลเจ้าของเราเปิดต้อนรับทุกคนอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้วล่ะ

มิโกะสาวได้อนุญาติริเอน่าพร้อมกับเดินนำเธอเข้าไปยังส่วนกลางของศาลเจ้า

ดูเหมือนว่าริเอน่ากับมิโกะสาวนั้นจะไม่ได้รับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่นัวร์ซึ่งเป็นวิญญาณนั้นกำลังเห็นในตอนนี้ . . .

ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินผ่านทางเดินที่ด้านหน้านั้น นัวร์เองก็ได้เห็นกับฉากอื่นที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันกับศาลเจ้านี้นัก . . . แต่เมื่อมองดูดีๆแล้วนั่นอาจจะเป็นอดีตกาลของสถานที่แห่งนี้ก็เป็นได้ ซึ่งมันได้แสดงขึ้นมาให้นัวร์ได้เห็นโดยซับท้อนกับศาลเจ้าที่แสนสงบสุขนี้เหมือนกับ Parallel world ยังไงอย่างนั้น

-:- พบ ? ? ? [ บริเวณศาลเจ้าคาสึมิ ]



ไม่นานนักริเอน่าและคาสึมิก็ได้เดินมาถึงใจกลางศาลเจ้าซึ่งประกอบไปด้วยตัวศาล ระฆังเสี่ยงโชค และ กล่องบริจาค ด้วยกัน

-:- ย้ายมายัง ใจกลางของศาลเจ้าคาสึมิ



'หืม....ริเอน่าเธอเห็นไอ้นั่นป่าว' นัวร์เห็นความผิดปกตินี้จึงทักขึ้นในหัวของริเอน่า

'เห็นอะไรหรือ'

'ไอ้อาคารที่มันเหมือนยุคสมันก่อนน่ะ'

'ไม่เห็นมีเลย คุณนัวร์คิดไปเองมั้ง'

'ชั้นเห็นเต็มหน้าอยู่เลยเนี่ย!!!!!'

'ก็หนูไม่เห็นจะให้ทำยังไงล่ะค่ะ =3='

'ช่วยไม่ได้แหะ' นัวร์เลยได้แค่ปล่อยผ่านไปก่อนเพราะตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้

"เอาล่ะบริจาคหน่อยดีกว่า" ริเอน่าหยิบกระเป๋าตังออกมาทันทีแล้วหยอดเงินลงไป 100 ในกล่องบริจาค จากนั้นริเอน่าก็ไหว้ทำความเคารพตัวศาลเจ้าอย่างเรียบร้อยแล้วก็เดินมาที่ระฆังเสี่ยงโชค

'ดวงจะเป็นยังไงเนี่ย' ริเอน่าลังเลเพราะกลัวดวงไม่ดี

'มัวแต่ห่วงว่าจะดวงไม่ดีเธอก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งชาตินั่นแหละ ฟังน่ะถ้าได้ดวงดีก็เก็บไว้เป็นกำลังใจและความสบายใจในวันต่อๆไป แต่ถ้าดวงไม่ดีก็จะได้ระมัดระวังในเรื่องนั้นๆให้มากขึ้นไงล่ะ'

'เอ...นานๆทีคุณนัวร์ก็พูดอะไรที่เท่ๆได้เหมือนกันแหะ ขอบคุณน่ะค่ะ' ริเอน่ารู้สึกสบายใจมากขึ้นเมื่อได้นัวร์มาสอนเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเสี่ยงดวงทันที

'ไอ้นานๆทีนี่มันอะไรกันห๊า!!!!!!!!!'

ริเอน่ารู้สึกได้ถึงพลังอันอบอุ่นบางอย่างที่ศาลเจ้านี้ ดูเหมือนว่าคนที่เธอตัดสินใจคุยด้วยเป็นคนต่อไปหลังจากออกจากศาลเจ้าไปแล้วนั้นจะมีความสัมพันธ์ที่คืบหน้ามากกว่าเดิมนะ

Fortune : Head Tower หอคอยที่แตกหักหัวขึ้นนั้นบ่งบอกถึงชะตาที่จะสามารถพลิกผันจากดีเป็นร้ายหรือร้ายเป็นดีได้ ซึ่งจะขึ้นอยู่กับผู้ที่ประสบและผู้ที่จะช่วยเหลือหรือหน่วงรั้งในเวลาคับขันนั้นๆ แต่ว่ามันคงจะเกิดขึ้นเร็วๆนี้แน่นอน


'ไอ้หยา....' ริเอน่าเหงื่อตกเล็กน้อย

'เป็นไงบ้าง'

'ก้ำกึ่งน่ะ มีโอกาสโชคดีกับไม่ดีพร้อมๆกัน' ริเอน่าบอกนัวร์เสร็จก็เตรียมตัวกลับบ้านจริงๆจังๆสักที

"ขอบคุณมากน่ะค่ะ คุณมิโกะ" ริเอน่าโค้งเคารพอย่างสวยงามให้กับมิโกะแล้วเดินออกจากศาลเจ้ามามุ่งตรงไปบ้านทันที

? ? ? : ไม่เป็นไรจ้า ~ ศาลเจ้าของเรายินดีต้อนรับทุกๆคนเสมอนะ

มิโกะสาวได้โบกมือลาริเอน่าพร้อมกับปลีกตัวกลับไปทำความสะอาดศาลเจ้าต่อ

ทันทีที่ริเอน่าได้ลงผ่านชวงบรรไดศาลเจ้าไปนั้นนัวร์ก็กลับได้ยินเสียงประปลาดดังขึ้นมาในหัวของเขาสั้นๆก่อนที่มันจะเงียบลงไปเป็นปกติเช่นเดิม

เสียงประหลาด : ช่วยเราด้วย . . . .

-:- ตัดมายังช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายังบ้านพักของริเอน่า

ดูเหมือนว่าช่วงเวลาจะดึกดื่นเสียแล้ว ริเอน่าได้กลับบ้านมาค่อนข้างที่จะสายเนื่องจากเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในวันนี้ แต่ดูเหมือนว่าที่ด้านหน้านั้นชินกุเองก็จะยังคงนั่งรอริเอน่าอยู่ที่เดิมที่นัดไว้อยู่เช่นกัน


"อ๊ะ ชินกุจางงงงงงงงงงง" เมื่อริเอน่าเห็นชินกุปุ๊บก็รีบโบกมือและวิ่งเข้าหาทันที

"ขอโทษน่ะพอดีว่า......หลงทางมาน่ะ" ริเอน่ารู้สึกอายๆเล็กน้อยกับเหตุผลที่มาช้า

"งั้นวันนี้มาเล่นด้วยจนกว่าจะนอนไหม" ริเอน่าเลยชวนชินกุเล่นทันทีเพื่อไม่ให้เหงามากกว่านี้

อารูฮิ ชินกุ : ริเอน่าจัง ~

ชินกุได้โผเข้ามากอดริเอน่าและพยักหน้าลงตามที่ริเอน่าพูดอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเธอคงจะรอที่จะเล่นกับริเอน่าอยู่จนรอต่อไปไม่ไหวแล้วล่ะ

Social Link 5 : ~ เพื่อนสนิท ~ ( เพิ่มพิเศษจากการสักการะที่ศาลเจ้า )

-:- ระบบ Lock Social Link : ต้องการจะล้อคการดำเนินสายสัมพันธ์ของริเอน่าและชินกุไว้เป็นการส่วนตัวหรือไม่ ?

-:- ได้รับค่าสถานะจากการเล่นกับชินกุ
Endurance : 32 / 50 // A > Ex
Expression : 5 / 15 // E > D

อารูฮิ ชินกุ : เมื่อคืนนี้เราได้ยินเสียงแปลกๆอยู่พักนึงด้วยล่ะ แต่รู้สึกว่ามันจะหายไปเร็วกว่าปกตินะ คิดว่าคงจะไม่มีอะไรมากวนช่วงกลางคืนแล้วแน่ๆเลย ~

ชินกุได้อธิบายกับริเอน่า ดูเหมือนว่าเสียงประหลาดเมื่อวานนั้นจะหายไปแล้วเพราะความช่วยเหลือของริเอน่านั่นเอง

อารูฮิ ชินกุ : ตอนกลางวันเราไปเล่นที่ศาลเจ้ามาด้วยล่ะแล้วก็เจอมิโกะคนนึงด้วย . . .

- ฟังชินกุต่ออย่างเงียบๆ
- ถามขี้นถึงมิโกะคนที่ชินกุพบเจอ
- อื่นๆโปรดระบุ


- ยังไม่ล็อค S.LINK -

'แปลว่าต้นเหตุของเสียงก็คือไอ้ตัวนั้นสิน่ะ' นัวร์คิดอยู่ในใจไม่ให้ริเอน่าได้ยิน

"เสียงแปลกๆหายไปแล้วดีจังเลยน่ะ" แม้ริเอน่าจะอยู่นเหตุการณ์แต่ก็ตื่นหลังจัดการศัตรูไปแล้วเลยไม่รู้แถมนัวร์ก็ไม่ได้บอก

"แล้วเป็นยังไงบ้างหรือ" ริเอน่าฟังชินกุอย่างตั้งใจ

อารูฮิ ชินกุ : . . . ก็มิโกะคนนั้นมีเสื้อสีขาวทั้งตัวเลยล่ะ เหมือนว่าเธอจะมีสีหน้าที่เศร้าสร้อยด้วย แต่เราก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเธอเป็นใคร เราเองก็ไม่เคยเห็นเธอคนนั้นมาก่อนเลย

ชินกุได้เล่าต่อให้กับริเอน่าฟัง ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นคนล่ะคนกับที่ริเอน่าเจอแน่ๆ

อารูฮิ ชินกุ : เหมือนเราจะเจอเธอช่วงเย็นๆใกล้ๆค่ำนะ ริเอน่าลองไปหาเธอดูในช่วงเวลานั้นก็ได้นะ


"ชั้นเองก็พึ่งเจอเมื่อกี้นี้เอง แล้วก็ขอเค้าเข้าไปในศาลเจ้าได้ด้วยไปไว้ศาลน่ะ" ก่อนริเอน่าจะพูดอะไรต่อ ตอนนี้เจ้าตัวเริ่มรู้สึกง่วงแล้วเพราะว่าวันนี้ผ่านอะไรต่างๆมาเยอะ

"เอ้อ ชินกุจังขอโทษน่ะแต่วันนี้พอดีว่าเจอเหตุการณ์มาเยอะน่ะ ขอตัวไปนอนก่อนน่ะ" ริเอน่าเริ่มออกอาการหาวง่วงนอนขึ้นมาแล้ว

"เจอกันพรุ่งนี้น่ะ" ริเอน่ายิ้มให้ก่อนจะเดินเข้าบ้านของตัวเอง แล้วอาบน้ำทานของว่างนิดหน่อยจากนั้นก็นอนลง

'หลับสนิทเร็วเลยแหะ' นัวร์เห็นว่าริเอน่าหลับสนิทอย่างไวเลยคิดทำอะไรบางอย่าง จากนั้นนัวร์ก็เริ่มส่งกระแสจิตติดต่อภายในบริเวณฐาน T.S.

'อันเดร คลาวด์ ถ้าอยู่แถวนี้แล้วได้ยินตอบด้วย ไม่ต้องพูดออกมาน่ะแค่คิดเอาไว้แล้วคิดว่าส่งทางกระแสจิตก็พอ เดี๋ยวที่เหลือค่อยอธิบายต่อ ถ้าพวกนายสองคนจะคุยกันผ่านทางกระแสจิตก็ได้น่ะตอนนี้' อย่างน้อยอันเดรน่าจะรู้เรื่องแล้วแต่คลาวด์อาจจะต้องอธิบายหน่อย ที่นัวร์เรียกคลาวด์ด้วยเพราะรู้แล้วว่ามีบ้านอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน

ดูเหมือนว่าค่าพลังเวทย์มนต์ของริเอน่า(?)จะยังไม่สูงพอในการติดต่อกับคลาวด์ที่มีค่าพลังเวทย์ต่ำเหมือนกันทำให้การติดต่อนี้ได้เข้าถึงแต่อันเดร์คนเดียวเท่านั้น

ฟุริสึ อันเดร์ : อะ . . .เอ๋ ? ครับ คุณนัวร์ ? มีอะไรรึเปล่าถึงติดต่อมาตอนนี้ล่ะครับ ?

ชายหนุ่มได้รีบถามขึ้นด้วยท่าทีกระวนกระวายใจ


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 30-4-2012 10:43:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 3-5-2012 03:31



สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ / ลดลงเล็กน้อย

ซูมมมม !!! เสียงพลังเวทย์ของเวนโทร่าได้ซัดพื้นที่เสียจนฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณจนเกิดเป็นหมอกควัญหนาทึบไปทั่ว ขณะที่หมอกควัญนั้นค่อยๆจางลงนั้นเวนโทร่าก็ได้พบว่าที่ด้านหน้าของเธอนั้นโล่งปล่าวเสียอย่างนั้นโดยที่ไม่มีร่องรอยของวิญญาณตัวนั้นทิ้งไว้เลย !! แต่มันไม่น่าจะแปลกใจเท่าไรนักเนื่องจากศัตรูของเวนโทร่านั้นเป็นวิญญาณนั่นเอง . . .

ดูเหมือนว่าการโจมตีคอมโบเมื่อครู่นี้จะได้ผลกับวิญญาณตัวนั้นบ้างเล็กน้อยเหมือนกัน ทำให้เวนโทร่าสามารถมั่นใจได้ว่าการโจมตีส่วนนึงนั้นถูกเป้าหมายแต่ทว่าตอนนี้เป้าหมายนั้นกลับหายไปเสียแล้ว . . .

คว้างง !! ร่างของวิญญาณตนนั้นได้โผล่ขึ้นมาอีกครั้งที่ด้านหน้าของเวนโทร่าพร้อมกับกรงเล็บสีโลหิตที่ตัดกับความมืดมิดจนเกิดเป็นประกายขึ้นมาอย่างน่าสยดสยอง !!

ซูมมมมมม !!!! มิวเชสกี้ได้คำรามออกมาอีกครั้งอย่างรุนแรง !! ดูเหมือนว่ามิวเชสกี้จะเริ่มจับจังหวะวิญญาณตนนี้ได้ตามการต่อสู้และการสั่งการของเวนโทร่าก่อนหน้านี้ ทำให้มิวเชสกี้สามารถขัดจังหวะของวิญญาณตนนั้นไปได้ก่อนที่จะถึงตัวเวนโทร่า !!

กึกกกก !! ร่างวิญญาณตนนั้นได้แน่นิ่งพร้อมกับเบนออกเหมือนกับจะหายไปจากเสียงคำรามของมิวเชสกี้ มันได้รีบดึงมือกลับมาพร้อมกับปิดหูตัวเองและเซถอยอย่างไม่เป็นท่านัก


เวนโทร่าหยิบดาบที่ปักอยู่บนพื้น ปาไปที่วิญญาณตนนั้นในขณะที่เซอยู่
เวนโทร่าเอาดาบอีกเล่มขึ้นมา แล้วปล่อยลงไปที่พื้น
-:- use skills :: Catastrophic Light
"จงโปรยปราย เซ็มบงซากุระ คาเงโยชิ"
กรีบดอกซากุระที่คมเหมือนดาบโปรยปรายลงมาปกคุมอาณาเขตการต่อสู้
เวนโทร่า::"ถ้าเป็นเวทย์หมู่ดูสิยังจะหลบได้มั้ย!!!"
คมดาบซากุระหมุนรอบตัวเวนโทร่าสร้างความเสียหายให้กับทุกสิ่งรอบๆยกเว้นมิวเชสกี้ เพราะเวนโทร่าจะเบี่ยงคมดาบไม่ให้โดน
-:- use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าเคลื่อนที่ไประยะประชิดตัวเพื่อให้วิญญาณโดนคมดาบซากุระและหยิบดาบมาฟันวิญญาณอย่างต่อเนื่อง
แต่เมื่อฟันไปได้ซักพักดูเหมือนเวนโทร่าจะสะกิดใจกับอะไรบ้างอย่างในขณะที่โจมตีจึงถอยกลับมา
-:- use skills :: Shadow Traveller
"วิญญาณ=คนตาย   Revive=ชุบชีวิตที่ตายแล้ว วิญญาณ+Revive=วิญญาณคืนชีพ????"
ดูเหมือนเวนโทร่ามีความคิดแปลกๆในหัวอีกแล้ว
-:- use skills :: Revive
ดูเหมือนเวนโทร่าจะลองชุบชีวิตวิญญาณดู

ตูมมมมม !!! ทันทีที่แสงแห่งพลังแห่งชีวิตของเวนโทร่าได้สาดส่องเข้าใส่วิญญาณตัวนั้นก็ทำให้เกิดอุบัติเหตุบางอย่างขึ้นอย่างกระทันหันและร่างของวิญญาณนั้นก็ได้สลายออกไปเหมือนกับหมอกสีดำพร้อมกับร่างของหญิงสาวคนนึงที่ได้โผล่ออกมาอย่างช้าๆในขณะที่ควัญนั้นค่อยๆจางออกไป



? ? ? : เอ๊ะ . . .


"............................................"เวนโทร่าไม่สามารถพูดอะไรได้ เนื่องจากกำลังอึ้ง ...
"อะ......เอ่อ.....สะ......สวัสดีตอนดึกค่ะ ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะมีคนอยู่ช่วงเวลาดึกๆแบบนี้ด้วย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรามาเดินเล่นกันหน่อยดีมั้ยค่ะคุณสุภาพสตรี" เวนโทร่าลองกล่าวแบบตอนที่เจอวิญญาณครั้งแรกอีกครั้ง
"ว่าแต่....เธอคือวิญญาณตะกี้จริงๆหรอ...."เวนโทร่ายังคงไม่เชื่อกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไป..

? ? ? : อะ . . . เอ๋ !!! ทำไมกันล่ะ !! นะ . . นี่แน่ะ !!!

เธอได้ยื่นมือมาที่เวนโทร่าพร้อมกับพยายามเขย่งตัวบีบคอเวนโทร่า  แต่มันช่างต่างกับก่อนหน้านี้ราวขอบฟ้ากับก้นเหวเลยทีเดียว . . .

ทางด้านมิวเชสกี้เองก็ได้แต่ยืนมองนิ่งๆข้างๆเวนโทร่า เพราะดูเหมือนว่าบรรยากาศมืดทึบเมื่อครู่นี้จะได้จางหายไปหมดแล้ว


"เอ๋!? .... อะ ...."เวนโทร่าถูกเขย่าไปตามแรงของผู้หญิงคนนั้น
"......ว่าแต่ไม่เจ็บหรอ???"เวนโทร่ากล่าวเพราะว่าคมดาบซากุระที่หมุนรอบตัวเธอยังคงไม่หายไปถึงแม้ว่ามันจะอ่อนแรงลงแล้วก็ตาม
คมดาบซากุระค่อยๆหายไป รวมไปถึงดาบแสงก็ค่อยๆหายไปด้วยเช่นกันราวกลับเป็นการบอกว่าการต่อสู้ได้จบลงแล้ว
"ถ้าให้เดาที่กลับมามีชีวิตนี้คงเพราะผลของสกิลของฉันละมั้ง...ดีใจด้วยนะที่กลับมามีชีวิตอีกครั้ง"เวนโทร่ายิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น
"ส่วนแผลนั้นมานี้สิเดี่ยวจะรักษาให้" เวนโทร่าร่ายHealing Lightไว้ในมือ

? ? ? : อะ . . . เอ๋ ?

เธอได้ค่อยๆก้มลงมองบนบาดแผลบนร่างกายของเธอก่อนที่จะออกสีหน้าช้อคออกมาขณะที่เวนโทร่ากำลังรักษาให้

ตุ้บ !!! ร่างของหญิงสาวได้ล้มลงหมดสติต่อหน้าเวนโทร่า คาดว่าจะเป็นความทรงจำที่มากเกินไปของเธอในช่วงเวลาก่อนหน้านี้และอาการจากการต่อสู้นั่นเอง


"!!!!!!!!!!!!!"เวนโทร่าพุ่งตัวไปรับเพื่อไม่ให้หัวกระแทกพื้น
"เป็นอะไรมั้ยค่ะ....???"เวนโทร่าเอ๋ยถาม แต่ดูเหมือนหญิงสาวคนนั้นจะไม่ตอบกลับ
เวนโทร่าปาหินก้อนสุดท้ายที่เก็บมาจากการต่อสู้ไปด้านทางออกให้ไกลที่สุดแล้วเคลื่อนตัวไปตามเงาของก้อนหินนั้น
use skills :: Shadow Traveller
เวนโทร่าพาร่างหญิงสาวไปยัง Wardให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยการพาไปทาง Shadow Traveller
ดูเหมือนเวนโทร่าจะดูแผนที่ไปด้วยเพื่อไม่ให้หลง

จากระยะทางแล้วเหมือนว่าเวนโทร่าจะไม่สามารถย้ายไปยัง Ward ได้จากสถานที่นี้ในทันทีทำให้เธอต้องมาหยุดลงที่ระหว่างทางเสียก่อน

-:- ย้ายมายังที่พักของตนเองใน S.E.E.S. Base

ดูเหมือนว่าเวนโทร่าจะสามารถกลับมาถึงที่พักได้โดยไม่มีใครตามมา รวมทั้งตอนนี้ก็ใกล้จะเช้าเต็มที่แล้วด้วยเช่นกัน ส่วนทางด้านหญิงสาวที่ปรากฏตัวออกมาอย่าง งงๆ คนนั้นก็ยังสลบไสลอยู่เช่นเดิม . . .

คาดว่าเวนโทร่าอาจจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมิตินั้นเพิ่มก็ได้ถ้าเธอสามารถทำให้หญิงสาวคนนั้นยอมพูดกับเธอได้หลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาแล้ว


ดูเหมือนหญิงสาวนั้นจะยังไม่ตื่นง่ายๆ
"ถ้าปล่อยเอาไว้แบบนี้ก็คงไม่ดีแน่...."เวนโทร่ากล่าวขึ้น
"ยังไงก็คงต้องรีบพาไปให้ถึงมือหมอเร็วที่สุดเพื่อ ตัวของเธอคนนี้เองด้วย"เวนโทร่าเหลือบมองไปทางนาฬิกา
"ถ้าสลบไปนานขนาดนี้คงต้องรีบแล้วละ"เวนโทร่าลุกขึ้นพร้อมแบกร่างหญิงสาวคนนั้นไว้
เวนโทร่าตรงไปยังwardโดยแบกร่างของหญิงสาวที่ไม่ได้สติเอาไว้


~ Day 2 ~

-:- ช่วงเช้า

ดูเหมือนว่าระยะเวลาจะล่วงเลยไปจนเช้าแล้ว เวนโทร่าได้ออกตัววิ่งฝ่าสายลมยามเช้าออกมาจากบ้านพักตัวเองตามทางเดิน แสงแดดอ่อนๆได้ฉายส่องผ่านใบหน้าด้านข้างของเวนโทร่าไปอย่างสวยงาม พร้อมกับไตเติ้ลที่ค่อยๆขึ้นมาว่า "วิ่งสู้ฟัด"

-:- ย้ายมายัง Ward ในบริเวณโรงเรียน

ในเวลาเช้าแบบนี้เหมือนว่าจะยังไม่มีใครมาถึงโรงเรียนในตอนนี้ ทำให้ไม่มีอาจารย์หรือนักเรียนประจำที่ห้องพยาบาลนี้เลย

- หึ !! เราเป็นหมอ(?)ชั้นเลิศอยู่แล้ว เราจะทำการรักษาเอง
- วางเธอไว้บนที่นอนเสียก่อนและนั่งรอ
- อื่นๆโปรดระบุ


- วางเธอไว้บนที่นอนเสียก่อนและนั่งรอ
เวนโทร่าอยากจะรักษาเองจนใจจะขาด แต่ 1ชีวิตนั้นไม่ใช่คงเรื่องล้อเล่นที่จะมาลองผิดถูกได้เหมือนกับหินก้อนนั้น เธอจึงได้แต่เฝ้ารอความหวังว่าหมอจะมาในไม่ช้า
เธอวางร่างของหญิงสาวเอาไว้บนเตียงแล้วนั่งอยู่ข้างๆเธอกำมือของหญิงสาวเอาไว้เพื่อร่ายเวทมนต์
-:- use skills :: Healing Light
เวนโทร่าร่ายเวทย์อย่างไม่ขาดสายหวังโดยหวังเพียงว่าหญิงสาวคนนั้นจะมีสติกลับมา หรือปลอดภัยจนกว่าจะถึงมือของหมอ
".....รีบๆฟื้นขึ้นมาซะทีสิ"เวนโทร่ากล่าวด้วยเสียงเบาๆก่อนที่จะหันไปทางมิวเชสกี้
"ช่วยไปตามหมอมาที่..."เวนโทร่ากพูดกับมิวเชสกี้ มิวเชสกี้ได้พยักหน้ารับก่อนที่จะบินออกไปจากห้องโดยถึงโน็ตไปด้วย
เวนโทร่าหันหน้ากลับมาทางหญิงสาวอีกครั้ง เธอเพิ่งสมาธิกับการใช้สกิล

มิวเชสกี้ได้วิ่งออกไปซักพักนึง ไม่นานนักมิวเชสกี้ก็ได้วิ่งกลับมาพร้อมกับชายหนุ่มคนนึงซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลนะ

-:- พบ Megane Hujo

? ? ? : มะ . . มาแล้ว ไม่ต้องลากก็ได้

ชายหนุ่มได้เอ่ยบอกมิวเชสกี้และเดินเข้ามาในห้องพยาบาล

? ? ? : เดี๋ยวผมจัดการต่อเองนะ !!

เขาได้รีบรุดมายังเตียงนอนทันทีเมื่อเห็นเวนโทร่าที่กำลังยืนใช้เวทย์มนต์รักษาหญิงสาวคนนั้นบนเตียงนอนอยู่ โดยดูเหมือนว่าเขาจะเป็นแค่คนทั่วๆไปเท่านั้นจึงไม่ได้ใช้เวทย์มนต์พิเศษอะไรรักษาแบบเวนโทร่า

? ? ? : ไม่ต้องห่วงนะ เธอแค่หลับไปเพราะเหนื่อยอ่อนเท่านั้นล่ะ ไว้ช่วงเย็นๆค่อยกลับมาหาก็แล้วกันนะ เดี๋ยวผมจะดูแลต่อให้เอง


เวนโทร่าปล่อยมือของหญิงสาวลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล แล้วหันไปหาชายหนุ่มคนนั้น
"ขอบคุณค่ะอาจารย์..."เวนโทร่ากล่าวพร้อมก้มหัวลงเล็กน้อย
"เอ่อ .... อาจารย์ค่ะช่วยสอนวิธีการปฐมพยาบาลให้หนูหน่อยได้มั้ยค่ะ?"เวนโทร่าเอ๋ยถามกับอาจารย์หนุ่มคนนั้น
เวนโทร่า::"คือว่าการที่เห็นคนกำลังทรมารอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้เลยมันเจ็บปวดขนาดไหนตอนนี้หนูรู้แล้ว ดังนั้นได้โปรดช่วยสอนทักษะการรักษาให้กับหนูด้วยค่ะ!!!" เวนโทร่าก้มหัวข้อร้องต่อหน้าอาจารย์หนุ่มคนนั้น

? ? ? : เอ๋ ? ไม่ต้องขอร้องขนาดนั้นก็ได้นะ ถ้าสนใจล่ะก็มาที่ห้องนี้ช่วงกลางวันสิ ถึงเราจะไม่อยู่แต่ก็จะมีนักเรียนคนนึงช่วยสอนให้เธอได้นะ

อาจารย์หนุ่มได้รีบตอบเวนโทร่าพร้อมกับรีบจับตัวเวนโทร่าขึ้นมาเพราะรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรนัก


"ขอบคุณค่ะ "เวนโทร่ากล่าวขอบคุณกับอาจารย์ห้องพยาบาลแล้วเดินออกจากห้องไป
"ถ้าเขาฟื้นก็ฝากดูแล้วด้วยนะค่ะ"เวนโทร่าพูดก่อนเดินออกไปจากประตูห้องพยาบาล
"อะตอนเที่ยงต้องมาที่นี้ด้วยสินะ......แล้วแบบนั้นก็ไม่ได้เข้าชมรมดนตรีนะสิ! ทำไงดีเนี่ย...."เวนโทร่าคิดในขณะที่เดินไป
"ดัดแปลงให้มิวเชสกี้พูดได้แล้วไปทำกิจกรรมชมรมทนดีมั้ย หึๆๆๆๆๆ"เวนโทร่าพูดแล้วหันมายิ้มให้กับมิวเชสกี้
แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูน่ากลัวเสียมากกว่า
มิวเชสกี้ ::   ก๊าซซซซ(ม่ายยย)
"ล้อเล่นนะ~"เวนโทร่าพูดขึ้น
"ยังไงก็ไปห้องชมรมดนตรีก่อนแล้วกัน...ถ้ามีใครอยู่ก็จะได้ซ้อมด้วยเลย.." เวนโทร่าพูดขึ้นก่อนที่เธอจะเดินตรงไปยังห้องดนตรี

-:- ย้ายมายังชมรมดนตรี

เมื่อเวนโทร่ามาถึงห้องดนตรีเธอก็ต้องตกใจเมื่อพบว่ามีคนมาถึงก่อนเธอเสียอีก !! ซึ่งดูเหมือนว่าเธอคนนั้นจะเป็นหญิงสาวลึกลับจากองค์กรณ์ที่ได้ส่งมาจัดการ(?)กับเวนโทร่านั่นเอง

-:- พบ Oaerba Vanille

? ? ? : โอ้ ? สวัสดี คริสตีน่า


"....... เจอกันอีกสินะ  อัวราบา วานิลเลีย ! ดูเหมือนstein Gate จะยังไม่ถูกเปิดสินะ...สมเป็นคนขององค์กรณ์จริงๆสามารถเข้ามาในนี้ได้โดยไม่ต้องใช้สิ่งนี้ ...."เวนโทร่าพูดแล้วโชว์ ได้รับกุญแจเข้าชมรมดนตรี ที่ได้รับจากวานิลเลีย "แล้วก็ฉันขอแนะนำตัวอีกครั้ง ฉันคือ เวนโทร่านักวิทยาศาสตร์ผู้บ้าคลั่งไม้ใช่ผู้ช่วยอย่าง คริสตีน่าหรอกนะ!!!!"
"ในเมื่อโชคชะตาแห่งโลกคู่ขนานได้ทำให้เราพบกัน2ครั้งในระยะเวลาอันสั้นแค่นี้มันคงจะถึงเวลาที่เราต้องทำมันเสียแล้วละ.........."เวนโทร่าทำหน้าจริงจังมากก่อนจะพูดต่อ"เวลาที่เราจะต่อแสดงฝีมือให้รู้กันไปเลยว่าใครเหนือกว่ากันแน่!!!"เวนโทร่าชี้ไปทางคนขององค์กรณ์
"หึๆๆๆๆ จะแสดงทักษะด้านดนตรีออกมาซะ คน....ของ....องค์ ....กรณ์...."
"วิธีนี้แหละจะทำให้เกิดการแปลฝันของเส้นกาลเวลาตามทฤษฏีโลกคู่ขนานเชิงฟิสิกส์กาลเวลาจนทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติได้แน่นอน!!....."เวนโทร่าคิดในใจ

อัวราบา วานิลเลีย : เอ๋ ? ยังเช้าอยู่เลยจะให้ซ้อมแล้วเหรอ . . .

เธอได้เอ่ยออกมาปนความรู้สึกขี้เกียจเล็กน้อยก่อนที่จะนอนแผ่ไปบนโต๊ะและเอียงหน้าคุยกับเวนโทร่า

อัวราบา วานิลเลีย : สนใจจะโดดชมรมกันไม๊ล่ะ ? ชั้นมีที่หนีเที่ยวเยอะน้า ~


"นี้ก็เป็นแผนการในการหลอกล่ออีกสินะ เจ้าคนขององค์กรณ์ .... ถึงแม้ว่ามันจะแนบเนียนขนาดนี้ก็เถอะแต่ยังไงมนก็หลอกชั้นไม่ได้ผลหรอก " เวนโทร่าพูดขึ้นแล้วเก๊กนิดหน่อยก่อยที่จะพูดต่อว่า " ยังไงฉันก็ไม่ยอมเล่นไปตามแผนที่ พวกแกวางไว้หรอกเจ้าพวกองค์กรณ์   จงอย่าเปลี่ยนประเด็นด้วยละ"
".......เฮ้อ ~ พอเถอะ.... เอาเป็นว่าเดี่ยวตอนกลางวันชั้นอาจจะไม่ว่างก้เลยจะมาซ้อมตอนนี้แทนนะ ซ้อมเป็นเพื่อนหน่อยสิวานิลเลียจาง~"เวนโทร่าเปลี่ยนโทนเสียงและวิธีการพูดอย่างรวดเร็ว...


อัวราบา วานิลเลีย : เฮ้อ ~ ให้ตายสิ ก็ได้ๆ แต่ว่าชั้นจะช่วยซ้อมแค่ Vocal เท่านั้นล่ะนะ

วานิลเลียได้ตอบเวนโทร่าอย่างเซ็งๆก่อนที่เธอจะนำเวนโทร่าเข้าไปในห้องอัดส่วนตัวที่ด้านในชมรม

-:- ได้รับค่าสถานะเพิ่มจากการซ้อมดนตรีกับวานิลเลีย
Expression : 6 / 15 // E > D
Charm : 6 / 50 // A > Ex

-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน

ดูเหมือนว่าวานิลเลียจะเผลอซ้อมร้องเพลงไปกับเวนโทร่าเพลินเสียจนตอนนี้ได้เข้าสู่ช่วงเที่ยงวันแล้ว !!

อัวราบา วานิลเลีย : เอ๋ ?! ซ้อมนานเหมือนกันนะนี่ . . . หิวรึยังล่ะ ? คริสตีน่าจัง ~

วานิลเลียได้เอ่ยล้อเลียนเวนโทร่าพร้อมๆกับใช้เรียวนิ้วสวยของเธอเชิดคางของเวนโทร่าขึ้นเล็กน้อย


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 1-5-2012 02:06:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nutchsnon เมื่อ 2-5-2012 03:37

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 2-5-2012 03:21



'' อืม ทางนี้ก็เช่นกัน อาริซาโตะซัง แล้วก็ การาสึซัง '' เรากล่าวทักทายทั้งสองคนสั้นๆก่อนสวมปลอกแขนและชุดสวมใส่อีกซักหน่อย

'' แล้วใครเป็นลีดเดอร์ในภาระกิจนี้ล่ะ? อาริซาโตะซัง? คงเป็น คุณสินะ? ''

อาริซาโตะ มินาโตะ : ฮารุคุงนั่นแหละคร้าบ ~

มินาโตะได้ตอบกับฮารุพร้อมกับแสดงการจัดผังทีมในวันนี้ให้ดูแบบมัดมือชก

การาสึ โยรุ : . . . เอาเป็นว่าตามนั้นแล้วกันนะครับ

การาสึได้แตะไหล่ฮารุพลางถอนหายใจเบาๆ


'' นี่พวกนาย .... '' เราไม่รู้จะพูดยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ดี นอกจากจะยอมรับหน้าที่นั้นเอาไว้

'' ตกลงตามนั้นก็แล้วกัน ก่อนอื่นเพื่อการประสานงานที่ดีของพวกเรา ผมอยากรู้ถึงความสามารถของแต่ละคนให้ละเอียดอีกนิดหน่อยก็ดีนะ มินาโตะ ผมพอจะรู้จักความสามารถของคุณได้บ้างแล้ว ส่วนของการาสึซัง เองจะรบกวนบอกหน่อยได้รึเปล่าว่าความสามารถของคุณ สไตล์การต่อสู้ส่วนใหญ่เป็นยังไงบ้าง '' เราเอ่ยถาม ก่อนที่เราจะยื่นข้อมูลการต่อสู้ของเราให้การาสึ

'' ที่ส่งไปเมื่อกี้เป็นวีดีโอการเคลื่อนไหวแล้วก็สไตล์การต่อสู้ของผมคร่าวๆ น่าจะเป็นประโยชน์นะ ''

การาสึ โยรุ : ผมใช้ปืนและพลังเสริมจากการซัมม่อนน่ะครับ แต่ว่าผมไม่ได้เรียกซัมม่อนออกมาใช้งานโดยตรงแต่เป็นการ Extend ความสามารถของซัมม่อนไว้ช่วยเหลือผมอีกต่อนึงน่ะครับ ส่วนการโจมตีจะเป็นระยะไกลด้วยปืนนะครับผม

การาสึได้เอ่ยอธิบายฮารุพร้อมกับส่งซิมูเลเตอร์การต่อสู้เก่าๆของเขาให้กับฮารุดูบ้าง และ ดูเหมือนว่าสไตล์ของเขานั้นจะไม่ค่อยขยับตัวเท่าไรนัก นอกเสียจากการหันปากกระบอกปืนเข้าหาเป้าหมายอย่างรวดเร็วแทนนั่นเอง

อาริซาโตะ มินาโตะ : ถ้างั้นก็ไปกันได้แล้วสินะ ~


'' อืม ไปกันเถอะ '' เราพยักหน้าตอบก่อนจะเดินทางไปยังจุดนัดพบแรกของพวกเรา

-:- ย้ายมายัง ส่วนกลางของ "เมืองแห่งเครื่องจักรที่ถูกลืม" [ Noirceur ]

ดูเหมือนว่าส่วนพื้นผิวที่ถูกดึงออกไปด้วยพลังของวัลคิวรี่เมื่อวานนั้นจะยังคงสภาพอารีน่าการต่อสู้อยู่เช่นเดิม แต่ว่าแน่นอนว่ามีเพียงฮารุเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้

อาริซาโตะ มินาโตะ : คงจะไม่มีตัวอะไรโผล่มาหรอกมั้ง ~ ฮ้าๅ ทำงานๆ

มินาโตะได้วิ่งเข้าไปที่ลานอารีน่านั้นเสียก่อนคนแรกพร้อมกับเริ่มตรวจสอบหา Aura Sphere ทันที

การาสึ โยรุ : คุณฮารุเองเข้ามาที่นี่ครั้งแรกคงจะยังไม่รู้ว่า Aura Sphere คืออะไรสินะครับ ?

ชายหนุ่มได้หยุดลงข้างๆกับฮารุพร้อมกับเริ่มอธิบายโดยอ้างอิงจากดาต้าในองค์กรณ์ขึ้น

การสึ โยรุ : Aura Sphere ก็คือเสี้ยวพลังที่หลงเหลือจากการต่อสู้กับทูติอาคาร์น่าที่อยู่ในโลกฝั่งนี้น่ะครับ ผมเองก็ไม่รู้ข้อมูลมากกว่านี้นัก แต่คาดว่ามันจะเกี่ยวกับการพัฒนาการขององค์กรณ์ด้วยเช่นกันน่ะครับ


'' ไม่มีอะไรออกมาหรอกน่า ... มั้งนะ ... '' เราพูดตามที่ตัวเองคิด แต่ถ้าเธอลงมาหาพวกเราอีกรอบ ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะสู้กับวาหล่อนยังไงดี

เมื่อการาสึอธิบายข้อมูลเบื้องต้นทำให้เราหันมาสนใจข้อมูลนั้นในทันที
เสี้ยวพลังของทูติอาคาร์น่า?

'' ถ้าอย่างนั้นพวกเราอาจจะได้สู้กับทูติพวกนั้นด้วยอย่างนั้นหรอ? '' เรายิงประเด็นถามการาสึ

'' ถ้าหากเป็นแบบนั้น จากที่ฟังดูแล้ว ท่าทางจะเป็นสิ่งที่มีความแข็งแกร่งน่าดูเลยนะ? ''

'' แต่นายบอกว่าเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่สินะ ถ้าอย่างนั้นรีบตามหาแล้วหลีกเลี่ยงการต่อสู้เข้าไว้ อาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า ''

การาสึ โยรุ : มันก็มีสิทธินะครับผม แต่คงไม่มากเท่าไรครับ

การาสึได้เอ่ยบอกฮารุพร้อมกับลงมาที่ลานเพื่อทำการค้นหาผลึกพลังที่หลงเหลือเช่นกัน

การาสึ โยรุ : แต่ก็อย่างที่คุณฮารุพูดนั่นแหละครับ พวกเราเองนอกจากคุณไบนด์แล้วยังไม่มีใครเคยเผชิญหน้ากับทูติเหล่านั้นเลยน่ะครับ

ชายหนุ่มได้เอ่ยต่อไป แต่จากประสบการณ์ของฮารุจากการต่อสู้กับวัลคิวรี่นั้นก็ทำให้เขารู้ได้เช่นกันว่าพลังของทูติอาคาร์น่านั้นมีมากระดับไหน


'' นั่นสินะ ถ้าเป็นไปได้ พยายามหลีกเลี่ยงความเสี่ยงเอาไว้จะดีกว่า ''

เราลองค้นหารอบๆบริเวณนี้ดูว่าจะมีหินพลังอะไรตกอยู่หรือเปล่า

อืมมม เรายังคงหาอยู่ต่อไป

ว่าแต่เมื่อคืนตรงลานที่เราผ่านมาจะมีตกอยู่บ้างหรือเปล่านะ

เรานึกขึ้นได้ก่อนจะยืนขึ้นแล้วหันมาหาทั้งสองคนที่กำลังหาอยู่

'' เดี๋ยว ผมจะย้อนไปตรงที่เราผ่านมาเมื่อกี้หน่อยนะ เผื่อจะมีตกอยู่บ้าง '' เราบอกมินาโตะและการสึ ก่อนจะวิ่งกลับมายังลานที่เราต่อสู้กับวาคิลลี่เมื่อคืน พลางเร่งหา Aura Sphere ในบริเวณนั้นดู

วูบบบ !! เสียงสายลมได้พัดกราดมาด้านล่างยังกลุ่มของพวกฮารุ ดูเหมือนว่าจะมีตัวอะไรบางอย่างได้บินผ่านมาแถวๆนี้



-:- จำนวนสองตัว

การาสึ โยรุ : อืม . . . เหมือนพวกมันจะสัมผัสได้ถึงออร่าสเฟียร์ที่หลงเหลืออยู่นะครับ . . .

กราสึได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับชักปืนของเขาออกมาและยิงสวนออกไปก่อนทันที !!

อาริซาโตะ มินาโตะ : งั้นฝากด้วยนะทั้งสอง !! ผมจะหาออร่าสเฟียร์ต่อให้แล้วกันนะ ~

มินาโตะได้เอ่ยพร้อมกับโบกมือขึ้นมาก่อนที่จะรีบวิ่งไปยังจุดอื่นแทน


'' อ่ะ ... ''  เรายังไม่ทันจะบอกอะไรอาริซาโตะก็ได้วิ่งหายไปซะแล้ว หมอนี่ จงใจทิ้งภาระเอาไว้ใช่มั้ยเนี่ย?

'' พวกเราคงต้อง ... ถ่วงเวลาสินะ? '' เราผะอืดผะอมกับการตบมุขฝืดๆ นี่ก่อนจะเปิดระบบต่อสู้

'' Open Combat ... ''

Use Skill - : - Erudition

เราเพ่งสมาธิไปที่เป้าหมายตัวที่กำลังใกล้เข้ามา ก่อนจะเริ่มอ่านความสามารถของมันผ่านพลังของเรา

Use Skill - : - KI Detection

ไหนดูสิพื้นที่รอบๆ นี่จะให้ค่าสเตตัสอะไรกับเราบ้าง เรานั่งลงพลางแตะที่พื้นก่อนจะดึงเอาพลังบริเวณรอบๆ มาเสริมพลังให้กับตัวเอง

ฟุ้บ !! ดูเหมือนว่าฮารุจะสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างในสถานทีแห่งนี้ !! ซึ่งเหมือนจะเป็นพลังที่เขาคุ้นเคยนั่นเอง !!

-:- KI Detection : ใช้ได้เฉพาะในพื้นที่นี้เท่านั้น ได้รับสกิล Zone of safety !!

ดูเหมือนว่าสถานที่นี้จะยังคงพลังของวัลคิวรี่ไว้อยู่ทำให้พลังบางส่วนของเธอนั้นหลงเหลืออยู่ในบริเวณนี้ !!

ซูมมมม !! ดูเหมือนว่ากระแสลมจากมอนสเตอร์ด้านหน้านั้นจะได้รุนแรงขึ้นเป็นอย่างมากเนื่องจากมอนสเตอร์ทั้งสองนั้นได้ยืนคู่กันแล้วในขณะนี้ !!

การาสึ โยรุ : แย่จริงแฮะ !! คงต้องหาวิธีทำอะไรกัลมนั้นเสียก่อนแล้ว ...


'' ไม่เป็นไร คอยยิงสนับสนุนที เดี๋ยวจะล่อไว้ให้ ! ''

Lean Direct Critical , Sonic Blow

Use Skill - : - Weight Elimination

เราปล่อยตัวเองให้ถูกลมพัดไปจนกระทั่งตัวของเราหลุดออกมายังโซนลมที่เบาบางลงมาค่อยถีบตัวเองขึ้นฟ้าไป ดึงดูดความสนใจ

Use of KI

'' ไซโคร!!! '' เราปล่อยม่านพลังไคออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้จังหวะนั้นพุ่งตัวไปยังเป้าหมายด้วยความเร็วสูง

Use Skill - Direct Critical  -  จังหวะนั้นเรากำมือแน่นก่อนจะเปิดระบบที่ติดตั้งเอาไว้เพิ่ม( อุปกรณ์เสริมที่เคยระบุไว้ ) ทำให้ฮีทของถุงมือมีความร้อนสูงขึ้น

ฟุบ!!  เมื่อมาหยุดตรงหน้า ก่อนที่จะเริ่มทะลวงหมัดใส่เป้าหมายทั้งสองด้วยความเร็วสูงในเวลาเดียวกัน

Use Skill - Sonic Blow -

ฟุ้บ !!! ฮารุได้พุ่งผ่านสายลมนั้นอย่างง่ายดายด้วยการชะลอความเร็วของมันลงจากพลัง KI ประจำตัวของเขา พร้อมกับแลนด์หมัดของเขาลงที่เป้าหมายด้วยความเร็วสูงได้อย่างฉับไว !!

ในจังหวะที่สัตว์ประหลาดทั้งสองนั้นกำลังเสียหลักการาสึเองก็ได้รีบโจมตีอย่างต่อเนื่องไปที่ปีกของพวกมันอย่างรวดเร็วทันที !!

การาสึ โยรุ : Catastrophic Darkness !!!

กระสุนแห่งความมืดจำนวนนึงได้ถูกยิงออกไปจากปืนพกของการสึจนทำให้ปีศาจทั้งสองนั้นร่วงลงมาสู่พื้น !!


ตุบ เราโรยตัวลงมาจากน่านฟ้าลงสู่พื้นก่อนจะ ใช้มือของเราต่อยอัดทะลุร่างของมันเพื่อให้แน่ใจว่ามันตายแล้ว

'' ยิงได้แม่นดีนะ นึกว่าจะงัดโดนผมแล้วซะอีก? '' เราเอ่ยแซวการาสึก่อนลองควานหาเศษผลึก

การาสึ โยรุ : ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมจะไม่ทำตัวเหมือนคุณที่วิ่งหนีไปตั้งแต่เริ่มต่อสู้เมื่อกี้แน่ๆ วางใจได้เลย

ชายหนุ่มได้เอ่ยขึ้นในมาดขรึมก่อนที่จะทำการเล็งไปที่ขาของปีศาจนั่นและยิงซ้ำอีกทีเพื่อไม่ให้พวกมันเคลื่อนไหวไปได้ !!


แต่แปลกจัง ทำไมจู่ๆ พวกมันถึงหาเราเจอง่ายขนาดนี้? ในขณะที่เรายังคงควานหาเศษผลึกอยู่ในใจก็คิดหาถึงเหตุผลว่าอะไรทำให้พวกมันมาหาพวกเราได้ไวขนาดนี้? นี่พวกเราจะมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็ถูกพบตัวง่ายๆแบบนี้เลยหรอ?

'' อาริซาโตะ ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง '' เราเปิดการ์ดพลางเปิดช่องสื่อสารกับอาริซาโตะ

'' ทางนี้จัดการศัตรูเรียบร้อยแล้ว แต่ว่าดูเหมือนว่าผลึกที่เราตามหาจะไม่มีอยู่ในตัวพวกมันนะ? ... '' เราสื่อสารไปพลางมองการาสึที่กำลังค้นหาอยู่

อาริซาโตะ มินาโตะ : เอ . . . คงจะเป็นเพราะว่า พวกมันลงมาแถวนี้พอดีล่ะมั้ง อย่าใส่ใจไปเลยน่า ~

ชายหนุ่มได้ตอบปัดๆไปพร้อมกับทำหน้าที่ค้นหาต่อ ดูเหมือนว่าเขาจะหาผลึกเจอ 2 อันแล้วในตอนนี้

การาสึ โยรุ : ผมคิดว่าน่าจะเป็นเพราะว่าเสี้ยวพลังที่หลงเหลือในบริเวณนี้กระมังครับ เพราะว่าพวกชาโดว์น่าจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบอื่นได้เช่นกัน . . .

การาสึได้หยุดพูดก่อนที่จะทำท่าครุ่นคิดขึ้นมา

การาสึ โยรุ : อืม . . . ถ้าอย่างนั้น S.E.E.S. จะเอาไปทำอะไรกันนะ . . .

เขาได้ยิงปลิดหัวปีศาจทั้งสองตัวนั้นทิ้งอีกครั้งเสียก่อนที่จะเก็บปืนลงก่อนที่จะทิ้งปีศาจสองตัวนั่นไว้อย่างนั้นและเดินย้อนกลับไปยังทางมินาโตะ


'' ถ้าหากเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวของพลังที่สถิตอยู่ อาจจะเอาไว้ใช้อัญเชิญ ทูติอาคานาในโซนนี้ หรืออาจจะเอาไว้เป็นปัจจัยในการอัญเชิญซัมม่อนมาจำแนกประเภทก็ได้ ''

เรากล่าวถึงความเป็นไปได้จากข้อมูลที่เคยอ่านผ่านๆมาเพื่อขอความเห็นจากทั้งสองคน

'' แต่ถ้าหาก เป็นอย่างที่มินาโตะบอกจริงๆ แสดงว่าแถวนี้น่าจะมี เศษผลึกทีว่าอยู่นะ '' เราลองมองดูรอบๆ ดูอีกครั้งก่อนจะเดินไปยังจุดๆหนึ่งบริเวณนี้แล้วโกยซากหินที่กกกันไว้อยู่ออก



'' น่าจะเป็นอันนี้รึเปล่า? ''ู่

การาสึ โยรุ : อืม . . . ผมเองก็ไม่แน่ใจนะครับ เอาเป็นว่าเจออะไรแปลกๆก็เก็บไปด้วยกันแล้วรอที่แลปน่าจะรู้แน่ชัดกว่านะครับ

การาสึได้เสนอขึ้นพร้อมกับเปิดการ์ดสมาชิกของเขาขึ้นเพื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลเก่าๆว่ามีหินประเภทนี้หรือไม่

อาริซาโตะ มินาโตะ : ประมาณนี้น่ะสำหรับสเฟียร์ที่เรามาค้นหาในวันนี้



มินาโตะได้ส่งภาพผ่านบัตรมาให้กับการาสึและฮารุดูก่อนที่จะกระโดดกลับมาหาทั้งสอง

อาริซาโตะ มินาโตะ : ครบแล้วล่ะ กลับกันเลยดีมะ ?


'' นี่นายรู้อยู่แล้วทำไมถึงไม่รีบบอกพวกเราแต่แรก ... '' เราเดินไปตรงจุดที่มีวัตถุคล้ายๆกันก่อนจะโยนให้มินาโตะอีกทีด้วยความไม่สบอารมณ์นิดๆ

'' แล้วเล่นวิ่งหน้าตั้งด้วยรอยยิ้มแบบนั้นอีก จะไปหัดปรึกษากันบ้างสิ . . .'' ให้ตายเถอะ หมอนี่คิดอะไรก็ทำเลยหรือไงนะ ...

'' ถ้าจบเรื่องแล้วก็กลับกันเถอะ ... '' เรายังคงมองผลึกที่เก็บมาได้ไว้ในกระเป๋า ก่อนจะเดินกลับมารวมกลุ่มกันอีกครั้ง เพื่อกลับฐาน

เปรี๊ยะ !! ยังไม่ทันที่พวกฮารุจะก้าวขาออกไปนั้น ห้วงมิติก็ได้เกิดปรากฏการประหลาดขึ้น !! ดูเหมือนว่ามันจะเป็น Delay After cast ของเวทย์อัญเชิญเมื่อวานนั่นเอง !!

บรึ้มมมม !!! เสียงระเบิดของเวทย์มนต์ที่คุ้นหูได้ดังขึ้นพร้อมกับร่างของวัลคิวรี่ตนเดิมที่ได้ออกมายังเบื้องหน้าของพวกฮารุอย่างไม่ได้นัดหมาย



วัลคิวรี่ รากิส : . . .

เธอได้สงบนิ่งพร้อมกับมองไปรอบๆอย่างใจเย็น . . . จากที่ฮารุเห็นแล้วดูเหมือนว่าเธอจะกำลังสำรวจและรวบรวมสถานการณ์อยู่นั่นเอง . . .

กึก !! การาสึได้รีบชักปืนออกมาพร้อมกับมืออีกข้างนึงของเขาที่ได้หุ้มไฟสีดำเอาไว้ในอุ้งเหมือนบ่งบอกว่าเตรียมการต่อสู้เต็มที่ ส่วนทางด้านวัลคิวรี่เองนั้นก็ได้ชักดาบพร้อมเปลวเพลิงสีดำของตนขึ้นมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน พร้อมทั้งดูเหมือนว่าจะมีเวทย์มนต์บางอย่างที่ได้เตรียมระเบิดออกมาแล้ว !!! ทว่าเธอได้หยุดค้างมันไว้ก่อนเพราะความสงสัยทีได้เจอฮารุอีกครั้งเป็นแน่ . . .

- ห้ามการต่อสู้ครั้งนี้เสียก่อน
- ทำการเตรียมพร้อมการต่อสู้
- อื่นๆโปรดระบุ


- อื่นๆ เจรจากับรากิส

'' เดี๋ยวก่อน การาสึ! '' เรารีบห้ามการาสึเอาไว้ก่อนที่เขาจะลั่นไกออกไป โชคดีที่เธอเองยังไม่โจมตีใส่พวกเราเหมือนกัน แสดงว่าเธอคงจะโจมตีใส่พวกเราทันทีที่คิดร้ายกับเธอสินะ?

'' อย่าพึ่งทำอะไรกันนะทั้งสองคน ถ้าเป็นไปได้ หาจังหวะดีๆ แล้วรีบกลับไปที่ฐานก่อนเลย '' เราบอกทั้งสองคนก่อนจะเดินมาหาวาคิลลี่

'' ขอโทษด้วยที่มารบกวนเขตของเธออีกแล้ว วาคิลลี่  แต่พวกเราไม่ได้มีเจตนามาทำร้ายเธอหรือว่ามารบกวนหรอกนะ  จะกรุณาปล่อยพวกเราไปได้หรือเปล่า '' เรากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เพราะถ้าเกิดนางไม่ยอมหรือปฏิเสธขึ้นมา คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะสู้กับนางอีกรอบ
โพสต์ 1-5-2012 02:25:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 2-5-2012 07:03



" นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน !! "

ยูเรก้าตะโกนถามไปโดยไม่ทันคิด

" เรื่องมิตินั้น แล้วก็เรื่องของพวกที่เข้ามาโจมตีพวกเราในมิตินั้นน่ะ บอลดํานั้นด้วย ! มันคืออะไรกันแน่ ! "

เขายังคงตะคอกถามชายที่น่าจะชื่อกิลเบิร์ตโดยที่ไม่คิดอะไรเลยทั้งสิ้น

ชายหนุ่มผมเหลือง : ใจเย็นๆสิครับ ผมเองก็คงไม่รู้ซะทุกเรื่องไปหรอกนะ

เขายังคงยิ้มอยู่แบบนั้นและเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆเพื่อให้ยูเรก้ารวบรวมคำถามที่ตั้งใจจะถามเข้าจริงๆเสียก่อน

ชายหนุ่มผมเหลือง : ถ้าเรื่องมิตินี้ มันก็คือมิติแห่งความมืดที่พวกเราผู้มีพลังพิเศษได้รับการเปิดกว้างและใช้งานมันดังใจนึกไงล่ะครับ

ชายหนุ่มได้อธิบายความคิดของเขาต่อมิตินี้ขึ้นกับยูเรก้าก่อนเป็นอย่างแรกเพื่อที่จะได้ให้ยูเรก้าเข้าใจถึงความนึกคิดคร่าวๆของเขา

ชายหนุ่มผมเหลือง : ส่วนสิ่งมีชีวิตที่โจมตีพวกเรามนุษย์นั้น ถูกเรียกด้วย Code name : Shadow ไงล่ะ


" แล้วทําไมพวกนั้นถึงต้องโจมตีพวกเราด้วยล่ะ !? "

เขาถามสวนไปทันทีด้วยความสงสัย

" แล้วไอ ชาดง ชาโดว์ อะไรนั้นน่ะ มันคืออะไรกันแน่ "

ใช่แล้ว เขาเคยได้ยินคําว่า Shadow มาจากชายคนนั้นที่เขาสู้ด้วยครั้งที่แล้ว

ชายหนุ่มผมเหลือง : เพื่อเป้าหมายที่ต่างกันไปยังไงล่ะครับ

เขาได้ตอบกลับอย่างได้ใจความพร้อมกับอธิบายต่อไปอีกเล็กน้อย

ชายหนุ่มผมเหลือง : Shadow ก็คือมนุษย์ที่พ่ายแพ้ต่อความมืดมิดในจิตใจของตนเองและถูกความมืดเข้าครอบงำยังไงล่ะ

ชายหนุ่มได้อธิบายขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าเช่นเดิม ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้สึกต่อเรื่องพวกนี้เท่าไรนัก


" ถ้าอย่างงั้น พวกนั้นก็ยังเป็นมนุษย์อยู่ใช่ไหมล่ะ !!! แล้วมีวิธีทําให้พวกเขากลับมาเป็นแบบเดิมรึเปล่า !!! "

เขายังคงถามต่ออย่างเร่งรีบ เหมือนเป็นเรื่องคอขาดบาดได้

" ถ้ามีล่ะก็ บอกมาหน่อย ชั้นจะทําทุกอย่างเพื่อที่จะทํามัน "

ชายหนุ่มผมเหลือง : เอ๋ ? จะเสียแรงทำเรื่องแบบนั้นไปทำไมล่ะครับ ?

ชายหนุ่มผมเหลืองได้ถามขึ้นอย่างสงสัยแต่เขาก็ได้ตอบยูเรก้ากลับมาถึงคำถามนั้นเช่นกัน

ชายหนุ่มผมเหลือง : ถ้าคุณสามารถรวบรวมแต้มจากการฆ่า Shadow ที่กำหนดจากลูกบอลสีดำประหลาดๆนั่นได้ครบ 100 แต้มได้ล่ะก็ คุณก็จะสามารถเลือกที่จะช่วยพวกเขาได้ครับ แต่เพียงคนเดียวเท่านั้น . . .

ชายหนุ่มได้หยุดพูดลงชั่วขณะก่อนที่จะอธิบายต่อไป

ชายหนุ่มผมเหลือง : หลังจากนั้นแล้วความมืดมิดภายในนี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น อาจจะมีผู้ตกเป็นเป้าหมายเพิ่มขึ้นก็ได้นะครับ


!!!!!!

หมายความว่ายังไงกัน !!! ต้องฆ่ามนุษย์ตั้งมากมายเพื่อช่วยคนเพียงคนเดียวงั้นเหรอ...

แล้วถ้าหาก มีคนทําแต้มได้ร้อยแต้ม Shadow ก็จะแข็งแกร่งขึ้นงั้นเหรอ แล้วคนที่เข้ามาในมิตินี้ก็จะถูกฆ่า ...

บ้าน่า มันไม่มีวิธีอื่นบ้างรึไง วิธีที่จะช่วยทุกคนได้น่ะ โธ่เว้ย !!!

ยูเรก้ากระโดดปลีกตัวเข้าไปในป่าใกล้ปราสาท จากนั้นจึงหาที่นั่งพักก่อนที่จะคิดไปคิดมาถึงเรื่องที่เจ้าบ้านั้นพูด

เขาค่อย ๆ วางตัวหญิงปริศนาคนนั้นทีพื้นก่อนที่จะ นั่งจ้องหน้าของเธอแล้วคิดถึงเรื่องราวต่่าง ๆ

ถ้าฆ่าผู้หญิงคนนี้จนครบร้อยแต้ม เราจะสามารถช่วย Shadow ได้หนึ่งตน และจะมีมนุษย์ธรรมดาผู้ฆ่าได้อีกเป็นร้อยงั้นเหรอ...

" โธ่เว้ย แล้วชั้นจะทําอะไรได้บ้างล่ะเนี้ย !!!! "

อ๊ะ... ต้องใจเย็น ๆ ... ถ้าหัวมันร้อนได้ขนาดนี้ล่ะก็คิดไปก็เท่านั้น...

ยูเรก้าเริ่มร้องเพลงขึ้นท่ามกลางป่านั้น เสียงที่เขาร้องช่างเป็นเพลงที่ดูอ่อนโยนและเศร้าสร้อย

เขาร้องเพลงต่อไปเรื่อย ๆ จนหัวของเขาเริ่มรู้สึกเย็นลง

-:- ย้ายเข้ามายัง ? ? ?

? ? ? : เฮอะ !! เรื่องมากจริงๆเลยนะนายนี่

หญิงสาวนักเชิดหุ่นได้ค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างช้าๆ แต่ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็ฐของเธอจะยังไม่ทุเลาลงนัก เธอจึงได้แต่นั่งพิมพ์กำแพงด้านตรงข้ามของยูเรก้าเท่านั้น


ยูเรก้าหยุดร้องเพลงทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นฟื้นขึ้น

" ฟื้นแล้วเหรอ... กินอะไรไหม... "

เขาถามผู้หญิงคนนั้นด้วยเสียงที่อ่อนโยนไม่แข็งกระด้านเหมือนที่เจอกันครั้งแรก

เพราะตอนนี้เขากําลังคิดอะัไรหลาย ๆ อย่างและจิตใจที่ค่อนข้างสงบของเขา

ทําให้เขาไม่ระเบิดอารมณ์ออกมาในทันที

? ? ? : เอ๊ะ . . . นี่นายไม่สบายรึเปล่า . . .

เธอได้ถามขึ้นอย่างงุนงงก่อนที่จะค่อยๆหลิ่วตามองยูเรก้าว่าจะมาไม้ไหนอีกกันแน่ . . .

? ? ? : ที่นี่จะมีอะไรให้กินด้วยเหรอ ?

เธอได้ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติกับยูเรก้าพร้อมกับเริ่มผสานด้ายเข้าหากันอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้โจมตียูเรก้าแต่อย่างใด


" นั้นสิ... ชั้นอาจจะไม่สบายก็ได้... "

เขาตอบเธอไปอย่างงั้น ก่อนที่จะเริ่มถามอีกรอบ

" ตอบชั้นมาเถอะ ทําไม Shadow ถึงต้องโจมตีมนุษย์อย่างพวกเราด้วย "

เขาไม่ได้สนใจการผสานเส้นด้ายของผู้หญิงคนนั้นแม้แต่น้อย

? ? ? : แต่ล่ะคน หรือ แต่ล่ะตัว ก็มีเหตุผลต่างกันนะ . . .

เธอได้นิ่งเงียบอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะพูดต่อไปถึงเป้าหมายจริงๆของเธอในการไล่โจมตีผู้คนในช่วงเวลา Dark hour

? ? ? : อย่างชั้นเอง ก็คงเพราะว่าชั้นหมดความเป็นมนุษย์ไปแล้วจึงไม่มีจุดหมายที่จะอยู่ต่อไปล่ะมั้ง ก็เลยทำตัวแบบพวก Shadow ที่เสียความเป็นมนุษย์ทั้งหมดนั่นไป . . . .

เสียงของเธอได้หยุดเงียบลงไปก่อนที่จะก้มหน้าลงอย่างทรมาณและเริ่มเอ่ยพูดด้วยเสียงที่สั่นคลอน

? ? ? : ไม่มีใครอยากเป็นแบบนั้นหรอก . . . แต่มันก็ไม่มีวิธีอื่นที่จะหนีมันได้ . . .


" ถ้างั้นก็อย่าทําิสิ ชั้นน่ะ... จะหาวิธีเอง ! "

เมื่อยูเรก้าเห็นหญิงคนนั้นทําท่าทางแบบนั้นเขาก็เดือดขึ้นมาทันที

" ชั้นจะช่วยเอง ทั้ง Shadow และมนุษย์ จะได้ไม่ต้องฆ่าฟันกันเอง จะต้องอยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุขแน่นอน !!! "

? ? ? : หา ?! นายเพี้ยนไปแล้วเหรอ เรื่องแบบนั้นมันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า !!

หญิงสาวได้เอ่ยขัดขึ้นทันทีด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เพราะว่าดูเหมือนว่าเธอที่เป็ฯสภาพแบบนี้อยู่ตั้งเนิ่นนานนั้นยังหาทางออกไม่ได้เลย

? ? ? : พูดน่ะมันง่ายกว่าทำนะ


" แล้วมันมีวิธีไหมล่ะ !!! ถ้ามีล่ะก็ ชั้นจะทําเอง แม้ว่ามันจะยากเพียงใด "

เขาตะโกนตอบกลับ

" ถึงจะไม่มี ชั้นก็จะสร้างวิธีขึ้นมาเอง !!! นั้นคือสิ่งที่ไอดอลควรทําเพื่อสังคมยังไงล่ะ !!!! "

? ? ? : หา ? ไอดอล ? นายเนี่ยนะ ?!

หญิงสาวได้หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้เพราะว่าเธอไม่เคยเห็นไอดอลแบบยูเรก้ามาก่อนเลย ก่อนที่เธอจะหยุดหัวเราะลงและค่อยๆเช็ดน้ำตาที่แอบเร็ดออกมาออกไป

? ? ? : งั้นชั้นขอถามนาย ชาโดว์ที่คิดจะฆ่านายอย่างเลือดเย็นเมื่อกี้ยังมีชีวิตอยู่ตรงนี้ นายที่มีความคิดจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมนี้จะทำยังไงล่ะ ?


" เอ่อ.. ทําให้เธอถูกใจชั้น เธอจะได้ไม่ฆ่าชั้นล่ะมั้ง !!! "

เขาตอบไปอย่างงั้นด้วยท่าทีมั่นใจ ก่อนที่จะกระโดดขึ้นมายืน

" เรื่องไอดอลน่ะ ถึงจะได้แค่ในเน็ตก็ตาม แต่สักวันชั้นจะต้องดังจนทั้งโลกรู้จักให้ได้ คอยดูเหอะ ! "

ยูเรก้าพูดพร้อมยืนมือไปทางเธอ เพื่อที่จะช่วยให้ยืนขึ้น

" เธอยังเจ็บอยู่สินะ เดี๋ยวชั้นช่วยเอง ไปหาอะไรกินกันเหอะ ! "

Social Link 1 : ~ หญิงสาวที่มีความหวัง ~ ( รูป Npc ยังไม่เปิดเผย )

Fiend Link 1 : ~ หญิงสาวผู้เชิดหุ่น ~ ( รูป Npc ยังไม่เปิดเผย )

เธอได้ค่อยๆรับฝ่ามือของยูเรก้านั้นก่อนที่จะค่อยๆลุกขึ้นมาและยืนมองหน้าชายหนุ่มอยู่ครู่นึง . . .

? ? ? : ถ้างั้นชั้นมีเรื่องรบกวนนายอีกอย่าง

หญิงสาวได้เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับชี้กลับไปที่สถานที่ที่ยูเรก้าได้ทำการต่อสู้กับเธอเมื่อก่อนหน้านี้

? ? ? : จริงๆแล้วนี่ไม่ใช่ร่างจริงของเราหรอกนะ ถ้าเราได้ร่างจริงคืนมาก็จะทำให้ออกไปด้านนอกได้ การจะทำแบบนั้นเราต้องไปนำตัวหุ่นเชิดของเรากลับมาก่อนน่ะ . . .

เธอได้หยุดพูดลงและมองมาที่หน้าของยูเรก้าเหมือนว่าจะให้ชายหนุ่มเข้าใจกับสิ่งที่เธอพยายามจะสื่อออกมาเอง


" ???? "

ยูเรก้าจ้องหน้าเธอกลับด้วยท่าทีมึน ๆ

" ถึงจะไม่เข้าใจก็เถอะ แต่เดี๋ยวชั้นพาไปเอง "

เขาอุ้มหญิงคนนั้นขึ้นบ่าแล้วจึงพุ่งไปยังที่ ๆ เธอชี้ ก่อนที่จะวางเธอลงตรงหุ่นของเธอ

เธอได้ค่อยๆเดินเข้าไปหาซากหุ่นเชิดนั่นก่อนที่จะรวมมันเข้าไปกับตัวเองด้วยพลังบางอย่าง



? ? ? : เรียบร้อยแล้วเจ้าไอดอล เท่านี้ก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ


" เห ~ น่ารักขึ้นจมเลยแฮะ ตะกี้อย่างกะคุณป้า ฮะฮะ "

ยูเรก้าชี้ไปที่หน้าของหญิงสาวตรงหน้า แล้วก็หัวเราะ

" แล้วแบบนี้เธอก็สามารถออกจากมิตินี้ได้แล้วสินะ "

เขาถามเธอไปอย่างงั้น

? ? ? :  ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง ไม่เคยได้ยินรึไงเจ้าไอดอล

เธอได้ตอบกับยูเรก้าด้วยท่าที่ภาคภูมิใจสุดๆด้วยท่าทีที่เชิดขึ้นเล็กน้อย

? ? ? : ใช่แล้ว แค่นี้ชั้นก็สามารถออกไปได้แล้วล่ะ แต่ยังไงชั้นก็ยังเป็นชาโดว์อยู่ดี เพราะงั้นชั้นคงจะต้องตามนายไปล่ะนะ เจ้าไอดอล

หญิงสาวได้อธิบายขึ้นถึงภาระในอนาคตที่ยูเรก้าน่าจะพอเดาได้พร้อมกับเปลี่ยนเคียวของเธอจนเป็นด้านเส้นบางๆและเก็บมันลง


" ชั้นว่า เธอน่ะ ไม่ทําอะไรที่มันเลวร้ายหรอก ชั้นแน่ใจ "

ยูเรก้ายิ้มตอบกลับเธอด้วยท่าทีมั่นใจ

เพราะตอนคุยกันเมื่อกี้ ชั้นรู้สึกได้ เธอน่ะไม่ใช่คนไม่ดีแน่ ๆ

ยูเรก้ายื่นมือให้ผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง

" ชั้นชื่อ EurekaGLWorld แล้วเธอล่ะ ? "

ยามิ เครเซนท์ : ชื่อยาวสมกับเป็นไอดอลเลยนะ ชั้น ยามิ เครเซนท์

เธอได้ยื่นมือมากระชับจับมือของยูเรก้าไว้พร้อมกับแนะนำตัว

ยามิ เครเซนท์ : งั้นขอฝากตัวกับนายด้วยแล้วกันนะ


" งั้นออกไปจากที่นี้กันเถอะ... ชั้นจะทําให้เธอหลงใหลในมนุษย์เอง ! "

ยูเรก้ายิ้ม พร้อมกับวิ่งกลับไปทางเดิมที่มาในมิติ หวังว่ามันจะเปิดให้พวกเขาออกไปนะ

ยามิ เครเซนท์ : ฮ่า ๆ ๆ ๆ น่าสนใจดีนี่ แต่ว่าชั้นเองก็เคยเป็นมนุษย์เหมือนกันนะ

เธอได้หัวเราะออกมาจากใจจริงครั้งแรกพร้อมกับรอยยิ้มอย่างสดใส ดูเหมือนว่าเธอเองคงจะต้องการที่จะดูว่ายูเรก้านั้นจะเดินไปในเส้นทางรูปแบบไหนกับการต่อสู้ที่ไม่รู้จักจบสิ้นนี้ . . .

ฟุ้บ !! ดูเหมือนว่าครั้งนี้ยูเรก้าจะไม่ได้พบกับลูกบอลสีดำปริศนานั่น แต่คาดว่าไม่นานเขาคงจะได้พบกับมันอีกเป็นแน่

~ DAY 3 ~

-:- ช่วงเช้า

ทันทีที่ยูเรก้าได้ออกมาจากมิตินั้นก็พบว่าภายนอกนั้นได้เปลี่ยนเป็นเวลาเช้าเสียแล้ว เขาคงจะไม่ได้นอนพักอีกตามเคยเนื่องจากเข็มนาฬิกาได้บ่งบอกว่าเขากำลังจะไปเรียนสายนั่นเอง !!!

- รีบไปโรงเรียน
- หนีกลับที่พัก . . .
- ไปในเมืองแทน
- อื่นๆโปรดระบุ


" แย่แล้ว !! ทําไมถึงต้องออกจากมิตินั้น มาตอนเช้าตลอดเลยเนี้ย !!!! "

ยูเรก้าโวยวายเมื่อเห็นเวลา

" ยามิ ชั้นให้ ! "

ยูเรก้าโยนกุญแจห้องพัก และแผนที่ไปยังห้องของเขาให้กับหญิงสาว

" นิคือที่พักของชั้นเอง จะไปอยู่ที่นั้นก่อนก็ได้จะ คือชั้นต้องไปโรงเรียนน่ะ แล้วก็นะ จะทําอะไรก็ทําเลยตามสบาย อยากไปไหนก็ไป "

เมื่อเขาพูดจบเขาก็รีบวิ่งแทรกฝูงชนไปยังที่โรงเรียนทันที

ยามิ เครเซนท์ : นี่มันจับมาทิ้งชัดๆเลยนี่นา . . . แต่เอาเถอะ นายเองคงยังอยู่ในวัยนั้นสินะ

หญิงสาวได้แต่พึมพำเบาๆก่อนที่จะหันหลังและนำกุญแจบ้านของยูเรก้าไป

ทางด้านยูเรก้าเองที่ได้ฝ่าฝูงประชาชีมายังโรงเรียนนั้นก็ได้มาถึงที่โรงเรียนด้วยสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นเหมือนเช่นทุกวัน . . .

-:- ย้ายมายังบริเวณโรงเรียน


งุม ๆ ๆ

ยูเรก้าเดินโซซัดโซเซไปยังที่นั่งประจําของตนก่อนที่จะหลับไปอย่างเช่นทุกที

ไม่นานเขาก็รู้สึกตัวขึ้นมาในยามเย็นแบบเดิม ไม่ต้องเรียนมันแล้วมั้งเนี้ย เขาคิดในใจแบบนั้น

ยูเรก้าลุกจากโต๊ะของเขาเดินมุ่งไปยังห้องผอ. เขาเข้าไปพบผอ. แล้วไม่รีรอที่จะถามถึงจุดประสงค์ของเขา

" ผอ. ถ้าหากผมจะให้คน ๆ นึง เข้ามาเรียนที่นี้จะต้องทํายังไงบ้าง "

-:- ตัดมาช่วงเย็น

-:- ย้ายมายังห้องของผู้อำนวยการ

-:- พบ Bakara Tiana

ดูเหมือนว่ายูเรก้าจะพบป้าม่วงเช่นเดิมเมื่อเขาได้เข้ามายังห้องผู้อำนวยการเพื่อติดต่อสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับการสมัครเข้าใหม่

ผู้ช่วยผู้อำนวยการ : หืม ? ก็เอาบัตรประชาชนเขามาเดี๋ยวชั้นก็จะสมัครให้

เธอได้ตอบกลับมาสั้นๆขณะที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในออฟฟิสนั่น


โรงเรียนนี้มันดีจริง ๆ อะไร ๆ ก็ง่ายไปหมด ยูเรก้าคิดแบบนั้นก่อนที่จะออกมาจากห้อง

แล้วเดินไปยังชมรมว่ายนํ้าเพื่อหาผู้หญิงคนนั้น ที่ผมสัญญาว่าจะว่ายนํ้าด้วย

" อยู่ไหนกันนะ... "

-:- ย้ายมายังชมรมว่ายน้ำ

เมื่อยูเรก้าได้มาถึงบริเวณชมรมว่ายน้ำแล้วเขาก็ได้พบกับหญิงสาวคนที่เขานัดไว้นั้นกำลังว่ายน้ำเล่นอยู่คนเดียวและรอเขาอยู่ในสระพร้อมกับชุดว่ายน้ำ 2 piece สีขาว


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 1-5-2012 21:26:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย g-zero เมื่อ 3-5-2012 02:37



'อ้าว ติดต่อได้แค่อันเดรแหะ ไม่ต้องพูดออกมาก็ได้ใช้กระแสจิตเอา ว่าแต่รู้รึปล่าวว่าคลาวด์อยู่ไหน พอดีมีเรื่องอยากขอให้ช่วยหน่อยน่ะ' นัวร์อธิบายคร่าวๆให้อันเดรฟัง

'พอ Dark Hour แล้วช่วยมาเจอกันที่ด้านหน้าบ้านยัยริเอน่านี่ด้วยแล้วกันน่ะ ถ้าเจอคลาวด์ก็พามาด้วยหน่อย ส่วนที่เหลืออธิบายโดยตรงน่าจะสะดวกกว่าน่ะ เดี๋ยวชั้นยืมร่างยัยริเอน่าออกไปเหมือนเดิม' นัวร์บอกอันเดรเสร็จแล้วก็ปล่อยให้ริเอน่านอนไปก่อนจนกว่าจะ Dark Hour

-:- ตัดมายังช่วง Dark Hour

ฟุริสึ อันเดร์ : ' ค- ครับ ตอนนี้ผมคิดว่าคลาวด์เองน่าจะอยู่ในส่วนใดส่วนนึงของดันเจี้ยนแล้วล่ะครับ '

ชายหนุ่มได้ตอบนัวร์กลับมาก่อนที่จะเริ่มออกเดินทางไปยังหน้าบ้านริเอน่าอย่างรวดเร็วทันที


"ขอบคุณมากที่มาน่ะ" นัวร์ที่ควบคุมร่างริเอน่าไว้เดินออกมาหาอันเดรตามนัด

"ขอเข้าประเด็นเลยแล้วกันน่ะ นายรู้จักศาลเจ้าที่อยู่ใกล้จากที่นี่รึปล่าว" นัวร์โผล่ออกมาพร้อมทำสีหน้าจริงจัง

"พอดีว่าก่อนเดินทางกลับมาถึงที่นี่ชั้นเห็นที่แปลกๆที่ศาลเจ้าน่ะแต่ว่ายัยริเอน่าหรือมิโกะที่ศาลเจ้ามองไม่เห็นที่นั้นเลย ชั้นก็เลยคิดว่าจะยืมแรงนายไม่ก็คลาวด์ให้ไปช่วยสำรวจหน่อยน่ะเพราะว่าแค่ยัยริเอน่าคนเดียวคงไม่ไหวหรอก ความจริงก็อยากให้คลาวด์ไปด้วยอีกคนเลยน่ะเพราะจากที่ได้ยินมาหมอนั่นฝีมือพอตัวเลย แต่ชั้นก็เชื่อมืนายแหละน่ะ แล้วว่าไงจะลองไปสำรวจด้วยกันไหม"

ฟุริสึ อันเดร์ : เอ๋ ? ดูเหมือนว่าผมจะมองไม่เห็นอะไรผิดแปลกจากศาลเจ้านั้นเลยนะครับ ?

อันเดร์ได้ทำหน้างุนงงขึ้น แต่เขาก็ไม่ได้ทำท่าว่าไม่เชื่อนัวร์เสียเลยเสียทีเดียว

ฟุริสึ อันเดร์ : ถ้าเรื่องความเป็นมาของศาลเจ้านั่นล่ะก็ . . . เหมือนว่าจะตั้งมาตั้งนานแล้วนะครับ ผมคิดว่าคงมีแต่คุณคาสึมิหรืออดีตหัวหน้าเก่าของพวกเราที่พอจะรู้บ้าง ส่วนตัวแล้วผมรู้แค่ว่ามันเป็นบ้านพักของคุณคาสึมิเท่านั้นเอง

เขาได้อธิบายขึ้นตามข้อมูลที่เขารู้พลางกับเหลียวมองไปยังศาลเจ้านั่น


"แล้วถ้าจะไปสำรวจนายพอจะไปด้วยได้ไหมล่ะ" นัวร์ถามเผื่ออันเดรสนใจจะไปด้วย

"แต่อาจจะไม่ได้สิน่ะเพราะว่าอาจมีศัตรูบุกเข้ามาในฐานได้นี่สิ" นัวร์ลืมไปว่าอันเดรเหมือนจะเป็นคนเดียวที่คอยป้องกันฐานจากศัตรูที่บุกมา

"ถ้าอย่างงั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปสอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับศาลเจ้าเอาแล้วกัน แล้วก็คืนนี้เดี๋ยวชั้นช่วยดูแลรอบฐานให้ด้วยคนแล้วกันน่ะ" นัวร์เสนอตัวช่วยเหลืออันเดรในคืนนี้

ฟุริสึ อันเดร์ : ผมคิดว่าถ้าไปซักพักน่าจะได้นะครับผม เพราะว่านอกจากผมแล้วยังมีหญิงสาวปริศนาอีกคนนึงที่คอยดูแลฐานของพวกเราอยู่น่ะครับ

เขาได้อธิบายขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นกุมขมับนิดหน่อยก่อนที่จะเอ่ยต่อไป . . .

ฟุริสึ อันเดร์ : แต่ว่าเธอมักจะไม่ค่อยยื่นมือเข้ามาช่วยซักเท่าไรถ้าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงมากน่ะครับ . . .

อันเดร์ได้เอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยใจก่อนที่จะแสดงรูปของหญิงสาวผู้นั้นให้นัวร์ได้เห็น



"อืม งั้นอย่าเสี่ยงเลยดีกว่าเพราะว่าเราก็ไม่ชัวร์ด้วยว่าจะใช้เวลานานเท่าไหร่แถมอาจเกิดเรื่องไม่คาดคิดได้อีก" นัวร์วิเคราห์อย่างใจเย็นไว้ก่อน

"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวชั้นช่วยเดินลาดตระเวนรอบๆฐานดูแล้วกันว่ามีอะไรผิดปกติเดี๋ยวจัดกรให้" ในเมื่อเห็นว่าจะไปสำรวจก็ไม่สะดวกเท่าไหร่ นัวร์จึงตัดสินใจอาสาเดินลาดตระเวนรอบฐานให้

ฟุริสึ อันเดร์ : งั้นรบกวนด้วยนะครับ

ชายหนุ่มได้ก้มหัวให้กับนัวร์เล็กน้อยก่อนที่เขาจะได้เดินแยกไปอีกทางเพื่อตรวจตราบริเวณรอบๆเช่นกัน

-:- ย้ายมายังบริเวณ ศาลเจ้าของคาสึมิ

ดูเหมือนว่าบรรยากาศช่วง Dark hour นั้นจะทำให้นัวร์สามารถเห็นศาลเจ้าโบราณที่ซ้อนทับกับศาลเจ้าของคาสึมิอยู่ได้อย่างชัดเจน คาดว่าคงจะไม่มีคนอื่นเห็นเหมือนที่เขากำลังเห็นในขณะนี้เป็นแน่ . . .

? ? ? : ช่วยด้วย . . .

เสียงร้องเรียกเบาๆที่นัวร์คุ้นหูจากเมื่อช่วงเย็นได้ดังขึ้นอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่ามันจะชัดเจนขึ้นมาอีกเล็กน้อยกว่าครั้งก่อน


"ก็อยากเข้าไปอยู่หรอกแต่ว่ามันก็เสี่ยงเกินไปล่ะน่ะ" นัวร์ได้แต่ทำใจเพราะร่างกายนี้เป็นของริเอน่าเขาก็ไม่อยากพาไปเสี่ยงขนาดนั้นโดยไม่มีใครไปด้วย

"ถ้าเป็นนายจะทำยังไงน่ะ เพื่อนเอ๋ย" ท่าทางนัวร์จะนึกถึงเพื่อนสักคนอยู่ พร้อมแสดงสีหน้าเศร้าๆออกมา

"ขอโทษน่ะ" นัวร์พูดเบาๆไปทางศาลเจ้าพร้อมกับเดินวนอยู่รอบๆฐานต่อไป

เสียงนั้นได้ค่อยๆเงียบจางไปอย่างช้าๆ หลังจากที่นัวร์ได้เดินไปอีกทางแล้วนั้นเสียงนั้นก็ได้เงียบลงไปและไม่ดังขึ้นมาอีกเลย . . .

ตัดกลับมายังบริเวณรอบๆฐานนั้นดูเหมือนว่าจะมีช่องมิติประหลาดๆที่กำลังเปิดอยู่อย่างช้าๆในระยะที่ไกลออกไปจากตัวบ้านของชินกุ ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นที่เดิมกับที่นัวร์ได้เผชิญหน้ากับปีศาจเมื่อคืนด้วยเช่นกัน . . .

จากสภาพแล้วมันคงจะเปิดออกมาสุดในไม่ช้านี้นัก นัวร์น่าจะมีเวลาที่จะติดต่อกับอันเดร์ได้ก่อนที่มันจะเปิดออกมากไปกว่านี้


'อันเดรถ้าได้ยินแล้วตอบด้วยแล้วก็ไปจุดที่เราสู้กับศัตรูเมื่อวานเลย ท่าทางจะมีงานให้ทำอีกแล้วล่ะ' นัวร์ส่งกระแสจิตบอกสั้นๆก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปใกล้ๆและแอบขึ้นต้นไม้รอสังเกตุการณ์ช่องมิติ

'จะมาอีกแล้วยังงั้นรึเนี่ย' นัวร์ในร่างริเอน่าเตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลาแล้วในตอนนี้

เมื่อได้ยินดังนั้นอันเดร์จึงได้รีบรุดหน้ามายังที่เกิดเหตุทันที !! แต่ดูเหมือนว่ามันจะเกิดขึ้นอย่างกระทันหันไปเสียหน่อยทำให้อันเดร์นั้นยังเดินทางมาไม่ถึงในทันที !!

ซูมมมม !!! หัวของงูยักษ์ได้ทะลวงฝ่ามิติออกมาอย่างรวดเร็วจนพื้นที่โดยรอบนั้นสนั่นไปทั่วยกเว้นเสียแต่ภายในเขตุของฐาน T.S.



ลานต่อสู้ได้ทะลายลงจนเป็นลานโล่งๆไปหมดสุดลูกหูลูกตาพร้อมกับการปรากฏตัวของปีศาจตัวนี้ขึ้น !!

ตูมมมม !!! ทันทีที่มันได้ย่างกรายออกมา มันก็ได้พ่นก้อนพิษเข้าใส่เขตุคุ้มกันฐาน T.S. อย่างไม่ให้ทันตั้งตัวทันที !


"ชิ จะมาแบบนี้หัดโทรมานัดไว้ก่อนบ้างซิฟร้าาาาาาาาาา" นัวร์กระโดดขึ้นสูงในจังหวะที่มันโผล่มาพอดีจึงได้ตำแหน่งโจมตีเหนือหัวของศัตรู

เรียนรู้สกิล Break

Break!!!

นัวร์ใช้ดาบไม้ฟาดลงที่หัวของูยักษ์อย่างรุนแรงทันที พอเสร็จแล้วนัวร์ก็ต่อด้วย

Bowling Bash!!!

นัวร์เริ่มกระหน่ำโจมตีใส่หัวของมันทันที

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปกติ

เคร้งงง !! ดูเหมือนว่าตามเกร็ดบนตัวของมันนั้นจะแข็งและหนาเป็นอย่างมากเลยทีเดียว !! ทำให้การโจมตีของนัวร์นั้นแทบจะไม่ส่งผลกับมันเลย !!

วูบบบบ !! งูยักษ์ได้พยายามโจมตีนัวร์ด้วยหัวของมันพร้อมๆกัน แต่ด้วยร่างของริเอน่าที่ค่อนข้างเล็กมากทำให้การโจมตีนั้นพลาดไปง่ายๆเสียแบบนั้น . . .

แว้บบ ดูเหมือนว่านอกจากเกร็ดบนตัวแล้วยังมีส่วนสีขาวๆที่เป็นเนื้อบนตัวของปีศาจตนนี้ด้วยเช่นกัน นัวร์น่าจะสามารถทำความเสียหายได้จากจุดที่อ่อนบนตัวของมันมากกว่าการโจมตีตรงๆ


เรียนรู้สกิล Pierce Stab

"เอาล่ะถ้าแทงตรงแกจะเป็นยังไงบ้าง ห๊า!!!" นัวร์ขยับตัวไปตรงส่วนขาวๆบนตัวของปิศาจ

Pierce Stab!!!

นัวร์แทงเข้าใส่ตรงส่วนขาวๆเต็มแรง

เรียนรู้สกิล Light Beam

"ไม่ต้องห่วงชั้นยังมีโปรโมชั่นให้!!!" นัวร์แทงเข้าแล้วยังไม่หยุด ชาร์จพลังเวทย์เข้าที่ปลายดาบ

Light Beam!!!

ถึงแม้ว่าพลังเวทย์จากตัวริเอน่าจะน้อยแต่ถ้ายิงเข้าไส้ในของศัตรูก็น่าจะสร้างความเสียหายได้พอสมควรอยู่

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

สวบบบบ !!! ดาบไม้ของริเอน่าได้แทงทะลุส่วนเนื้ออ่อนๆที่ต่อๆติดกับเกร็ดไว้จนมันขาดยุบลงไปอย่างง่ายดาย !!

ฉูดดดด เลือดของปีศาจนั่นได้กระเด็นออกมาปนกับพิษร้ายภายในเม็ดเลือดของมันพร้อมทั้งทะลักออกมาอย่างมากมายจากการโจมตีที่รุนแรงของนัวร์ที่ซ้ำลงไปเมื่อครู่นี้ !!

ฟุริสึ อันเดร์ : Freeze !!

อันเดร์ได้รีบปรากฏขึ้นและรีบแช่สายเลือดที่ค่อยๆถาโถมลงมาด้านล่างอย่างรวดเร็วจนมันกลายเป็นผลึกน้ำแข็งไปหมด ทำให้นัวร์คงจะไม่ต้องกังวลกับเรื่องพิษที่จะกระจายออกมามาก แต่ยังไงซะเขาก็ยังต้องระวังตัวเองจากพิษอยู่ดี


"โอ้ ขอบใจหลายมาก อันเดร" นัวร์ขยับออกมาตั้งหลักหน่อย

"โจมตีซ้ำที่แผลเก่ามันเลย!!!!" นัวร์บอกให้อันเดรเตรียมโจมตีซ้ำที่เดิมเลย

เรียนรู้สกิล Vital Strike

"เอาล่ะ โปรโมชั่นยังไม่จบน่ะครับพี่น้อง!!!" นัวร์ลองพุ่งเข้าใส่เกล็ดของมันดูและง้างเตรียมโจมตีเผื่อจะทำลายเกล็ดได้เพื่อเพิ่มพื้นที่โจมตีร่างของมัน

Vital Strike!!!

สถานะ : ปกติ / บาดเจ็บเล็กน้อย
Hp : ปกติ
Mp : ปานกลาง

เปรี๊ยะ !! เสียงเกร็ดของปีศาจนั่นได้ถูกกระแทกเซาะแตกออกอย่างง่ายดายจากการโจมตีครั้งนี้จนมันได้สะบั้นตัวไปด้วยความเจ็บปวดจนมาโดนร่างของริเอน่ากระเด็นตกลงสู้พื้นไปอย่างไม่รุนแรงนัก

ทางด้านอันเดร์นั้นยังคงเพ่งสมาธิไปที่การจัดการกับเลือดและพิษของปีศาจนั่นเสียมากกว่าการโจมตีเป็นหลักดูเหมือนว่าแค่การควบคุมเลือดที่ไหลออกมาจากขนาดตัวของมันนั้นจะทำให้อันเดร์นั้นตึงมือเหมือนกัน


เรียนรู้สกิล Catastrophic Light

"โธ่เว้ย งั้นทุ่มสุดตัวล่ะน่ะ" นัวร์กระโดดเข้าไปใกล้ๆแผลเก่าที่เลือดพุ่งออกมาแต่ให้อยู่คนละแนวกับเลือดที่พุ่งแล้วกระโดดขึ้นมาเล็กน้อยแล้วตั้งท่าทันที

Catastrophic Light!!!

นัวร์ชาร์จพลังเวทย์ทั้งหมดที่มีสร้างออกมาเป็นดาบแสงเรียวขนาดใหญ่แล้วเล็งไปที่แผลเก่าของมันพอชาร์จเสร็จก็ปล่อยเข้าใส่แผลของมันทันที

'ใกล้ขนาดนี้ก็ต้องแล้วล่ะน่ะ' ที่เหลือก็ภาวนาให้ได้ผลเท่านั้น

สถานะ : ปกติ
Hp : ปกติ
Mp : เล็กน้อย

ฉัวววะะ !! หัวของปีศาจนั่นหัวหนึ่งได้กระเด็นออกไปตามรอยขาดและแรงลงดาบของนัวร์ !! แต่ดูเหมือนว่าแค่นั้นจะยังไม่สามารถจัดการมันลงได้ !!

ซ่าา !! สายเลือดของมันได้หยดลงที่ผิวหนังของมันและค่อยๆกรัดก่อนผิวของตัวมันเองด้วยเช่นกัน !! แต่ดูเหมือนว่าจะถูกอันเดร์หยุดเอาไว้เสียก่อนทำให้เลือดที่เป็นพิษนั้นไม่ได้ทำอันตรายให้กับตัวของปีศาจเองเท่าที่ควรนัก !!


"อันเดรนายทำบ้าอะไรน่ะ แค่แช่แข็งเลือดที่กระเด็นออกมาก็พอสวนที่หยดตรงผิวมันก็ปล่อยมันไปเซ่" นัวร์ตะโกนเตือนกับการกระทำของอันเดรทันที

"อือ เสียงอะไรเนี่ย หนวกหูจัง......อ๊ะ.......กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!" เพราะเสียงโหวกเหวกของนัวร์ทำให้ริเอน่าตื่นซะแล้ว และริเอน่าเองก็ร้องเสียงหลงทันทีที่เจอกับปิศาจตัวมหึมาตรงหน้าทันทีที่ตื่น พอเธอหันไปมาไปเห็นอันเดร ริเอน่าจึงรีบวิ่งมาเกาะอันเดรทันที

"ระ ระ รุ่นพี่อันเดรค่ะ นั่นมันตัวอะไรเนี่ย!!!!" ริเอน่าถามเสียงสั่นมาก

"โธ่เว้ย ตื่นขึ้นตอนนี้ก็ยืมใช้ร่างกายได้ไม่เต็มที่สิฟร่ะ!!!!" นัวร์พูดแบบเซ็งๆ

"แล้วทำไมชอบใช้ร่างกายหนูตามใจชอบเนี่ย!!!"

"ก็ชั้นเป็นร่างวิญญาณจะไปทำด๋อยอะไรได้ห๊า ก็ต้องยืมร่างเธอนั่นแหละ!!!"

"แล้วใช้มาเสี่ยงอันตรายเนี่ยน่ะ!!!!"

"จัดการให้เสร็จก่อนแล้วเดี๋ยวอธิบายให้ฟัง!!!" ริเอน่ากับนัวร์เถียงกันไปมาจนบรรยากาศดูตลกๆซะงั้น

เสร็จสิ้น
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 24-8-2019 10:00 , Processed in 0.413793 second(s), 23 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้