Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
ดู: 7175|ตอบกลับ: 20

[Play] Role play : Magister Magicka

[คัดลอกลิงก์]
น้องสาวเซะซี่
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 28-1-2013 07:13

-:- Melonpang



-:- เริ่มต้นที่เมือง Finew -:-

หลังจากที่เวลาได้ผ่านไปประมาณครึ่งปี วันสุดท้ายของหญิงสาวนิรนามคนนึงที่เป็นที่รู้จักไปทั่วอาณาจักรและเมืองลับแลแห่งนี้ก็ถึงกาลอวสาน เสียงเกราะเหล็กหุ้มขาที่ดังเสียดกันจนคุ้นหูของเธอได้เข้ามาใกล้กับกรงขังที่เธอถูกจองจำอยู่ เสียงแม่กุญแจเหล็กได้สะเดาะออกและดังกระทบลงที่พื้นก่อนที่จะได้มีชายฉกรรจ์ใต้ผ้าคลุมที่ร่างสูงใหญ่กว่าเธอสองคนเดินเข้ามาคุมตัวของเธอออกไปที่ด้านนอก

เสียงรอบๆด้านที่เธอเดินผ่านนั้นเป็นเสียงโหยหวนกังวาลที่ดังอย่างหดหู่ ข้อแขนและมือนับสิบที่ได้ยื่นออกมาขอร้องชีวิตจากภายในที่จองจำได้สะท้อนกันอึกทึกไปทั่ว . . . ไม่นานนักหญิงสาวก็ได้มาหยุดลงที่ห้องที่มืดมิดห้องนึง บรรยากาศรอบๆที่เงียบสงัดได้กลืนกินเข้ามาทีละน้อยก่อนที่บรรยากาศนั้นจะได้ถูกทำลายลงด้วยเสียงแห้งกร้านที่กระหายเลือด



? ? ? : ขอโทษทีนะ ถึงจะไม่รู้ว่าเธอทำอะไรมาก็เถอะ แต่ค่าหัวของเธอมันช่างยั่วยวนดีเหลือเกิน

ชายหนุ่มท่าทางโรคจิตได้ค่อยๆเดินมาที่ด้านหน้าของเธอในขณะที่ชายทั้งสองที่ได้คุมตัวเธอเข้ามาในตอนแรกนั้นได้ค่อยๆถอยห่างออกไป

? ? ? : แต่มันก็น่าเสียดายที่จะลงมือกับคนสวยๆแบบเธอนะ . . . อย่างน้อยชั้นก็อยากจะให้เธอได้ลิ้มรสชาติอะไรแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยมาก่อนทีเธอจะตายนะ

ฝ่ามือของชายหนุ่มได้ค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้กับหญิงสาวอย่างช้าๆ แต่แล้วฝ่ามือนั้นจะได้หยุดลงกระทันหันเสียก่อน !!

ตึง !! ร่างของชายผู้คุมคนนึงได้ถูกชายผู้คุมใต้ผ้าคลุมข้างๆนั้นระเบิดเปลวเพลิงออกมาอย่างรุนแรงจนร่างของชายอีกคนนั้นได้กระเด็นออกไปจนเกือบจะกระแทกกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ใจกลางห้องเลย

? ? ? : รังแกผู้หญิงแบบนี้มันขี้ขลาดชัดๆนี่หว่า !!

ผ้าคลุมที่ได้ถูกโยนออกไปข้างทางได้ค่อยๆลุกไหม้จนกลายเป็นผงถ่านดำกองบนพื้นก่อนที่ลูกไฟลูกที่สองนั้นกำลังจะซัดเข้ามาทางด้านที่หญิงสาวและชายท่าทางโรคจิตยืนอยู่ !!

ฟุ้บ !! ชายหนุ่มมือประหารของคุกนั้นได้รีบหลบออกจากจุดที่ยืนอยู่และผลักหญิงสาวออกไปด้านหน้าเพื่อเป็นโล่ลูกบอลไฟนั้นแทนเขา !!

ซูมมม !! ลูกบอลไฟนั้นได้พุ่งขึ้นไปยังด้านบนของห้องแทนก่อนที่จะระเบิดออกจนทำลายความมืดมิดไปชั่วขณะและเผยให้เห็นชายหนุ่มอีกคนนึงที่ได้คว้าร่างของหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนของเขา



? ? ? : ขอรับตัวเธอคนนี้ไปล่ะนะ !!

เมื่อกล่าวจบแล้วความมืดมิดก็ได้ปกคลุมบริเวณอีกครั้งจนหญิงสาวไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ เมื่อรู้สึกตัวอีกทีนั้นเธอก็พบว่าเธอได้ออกมาอยู่ที่ข้างๆทางระบายน้ำของตัวเมือง Finew แล้ว

-:- Grand Quest : ~ A Bird In The Cage ~
     - เรียบเรียงสถานการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเองกันแน่
     - หาหนทางหนีออกไปจากเมืองแห่งนี้





-:- G-Zero



-:- เริ่มต้นที่ Lostlan City -:-

ติ๊ง . . . เสียงน้ำหยดกระทบกับพื้นที่ข้างๆตัวของชายหนุ่ม ร่างบางได้ค่อยๆยันตัวเองขึ้นมาจากการหลับไหล หัวของเขานั้นยังคงมึนมัวและไม่ได้สติคืนมาเท่าไรนัก เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองคือใครหรือต้องการจะทำอะไรกันแน่ เมื่อเขามองไปรอบๆนั้นเขาก็พบว่าตัวเองนั้นได้ย้ายมิติอีกครั้งแล้ว รวมทั้งยังเป็ฯสถานที่แปลกใหม่กว่าครั้งก่อนอีกด้วยในครั้งนี้

แต่เรื่องนั้นคงจะไม่สำคัญเท่าไรนัก ชายหนุ่มได้ค่อยๆลุกขึ้นมายืนอีกครั้งก่อนที่จะมองไปรอบๆและพบว่าเขาอยู่ที่ชั้นใต้ดินของถ้ำอะไรบางอย่างที่เขาไม่รู้จัก

กึก . . . เมื่อฝีเท้าแรกของเขาได้ย่างออกไป เขากลับต้องหยุดลงแต่โดยพลันเมื่อพบว่าเขานั้นไม่ได้อยู่ตามลำพัง !!



??? : จำนวน 2 ตัว





-:- Tourtour



-:- เริ่มต้นที่เมือง Arland City -:-

หลังจากที่ได้ออกเดินทางมานานนั้น หญิงสาวก็ได้มาหยุดลง ณ เมืองที่มืดมิดแห่งนึง เธอมองไปรอบสถานที่ที่คาดว่าน่าจะมีข้อมูลที่เธอต้องการให้กับเธอได้ แต่ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้จะมีกลิ่นอายที่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไรนัก

ไม่นานจากจุดที่เธอสะกดรอยตาม เธอก็สัมผัสได้ว่ามีคนกำลังตามเธอมาอยู่เช่นกัน ยังไม่ทันทีหญิงสาวจะได้ไหวตัวหลบออกไปนั้นสายลมก็ได้ตัดเสื้อคลุมที่เธอใช้ปกปิดสะกดรอยสะบั้นออกจนขาดออก



หรือว่าคลื่นระอกสองของเธอจะซัดเข้ามาแล้ว ?





-:- Club Time



-:- เริ่มต้นที่ Draken Colosseum -:-

เก๊งง !! เสียงระฆังแห่งการต่อสู้ได้ดังขึ้น !! ร่างเล็กๆของเด็กสาวได้ค่อยๆยึดตัวขึ้นมาก่อนที่จะได้คว้าม่านของเธอเปิดออกไปที่ด้านหน้าเพื่อเข้าสู่สนามการต่อสู้

ฟุ้บ !! ผ้าที่สบัดไปตามแรงของเธอและสยาลมได้ค่อยลู่ตัวลงกลับมาที่เดิมอีกครั้งก่อนที่ก้าวเท้าของหญิงสาวจะได้หยุดลงที่กลางสนามต่อสู้ซึ่งเผยให้เห็นตัวของคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของเธอในรอบนี้



? ? ? : เด็กงั้นเหรอ !! หึ ♪

เด็กหนุ่มร่างเล็กที่ดูเตี๊ยะกว่าเธอได้แสยะยิ้มออกมาราวกับว่าเขานั้นได้ชนะการต่อสู้นี้แล้วก่อนที่เขาจะได้ตั้งท่าขึ้นและรอเสียงสัญญาณที่จะดังขึ้นได้ทุกเมื่อเพื่อเปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้ . . .

? ? ? : เงินรางวัลวันนี้คงจะเป็นของชั้นล่ะนะ !!

เก๊ง !! เสียงระฆังได้ดังขึ้นอีกครั้งบ่งบอกถึงการต่อสู้ที่จะเริ่มต้นในไม่ช้าภายในโคลอสเซี่ยมแห่งนี้ !!

-:- Grand Quest : ~ The Master Of The World ~
     - เอาชนะคู่ต่อสู้ด้านหน้าให้ได้





-:- Blue_moon



-:- เริ่มต้นที่ Riddle City

แกรกๆ เสียงลูกบิดก๊อกน้ำได้ดังขึ้นเบาๆพร้อมกับเสียงน้ำไหลที่ค่อยๆหยุดลง ไม่นานนักประตูห้องน้ำก็ได้ค่อยๆเปิดออกเผยให้เห็นร่างของหญิงสาวผมเงินในผ้าขนหนูผืนเล็กๆที่ได้ค่อยๆเดินออกมาภายในห้องที่มืดทึ้ม

เสียงรถยนต์และเครื่องจักรที่ดังจอแจภายนอกทำให้บรรยากาศรอบด้านไม่เงียบสงัดจนเกินไป ภาพต่างๆของหญิงสาวที่วางเรียงรายบนชั้นวางนั้นได้ตัดกับแสงไฟด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาเป็นระยะๆทำให้เธอมองเห็นภาพต่างๆได้บ้างในความมืดมิดนี้

ก้อกๆ เสียงประตูที่หน้าห้องของเธอได้ดังขึ้นมาเบาๆทำลายบรรยากาศที่เงียบสงบนี้ก่อนที่จะเงียบลงไปอีกครั้ง . . . จะเป็นใครกันที่มาเยี่ยมเยียนเธอในยามวิกาลแบบนี้กันนะ ?


-:- nutchsnon



-:- เริ่มต้นที่ Zorak Village -:-

เสียงนกร้องเพลงสบายๆยามเช้าได้ปลุกให้หญิงสาวค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งนึง สายลมอ่อนๆที่โชยกลิ่นดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิได้พัดผ่านลอดหน้าต่างบ้านของเธอเข้ามาพร้อมๆกับเสียงของคนงานกลุ่มนึงที่กำลังจะลงไปขุดเหมืองแร่

ดูเหมือนว่าที่นี่เธอคงจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบอีกครั้งในฐานะคนธรรมดาๆที่ไม่รู้จักใครหรืออะไรที่เธอเกลียดหรือกลัว ไม่พบกับเรื่องที่ทำให้เธอหนักใจ

ฉึบ ~ เสียงกระดาษบางๆได้ไถลไปกับพื้นบ้านของเธอ มันน่าจะเป็นจดหมายอะไรซักอย่างที่ได้ส่งมาให้กับเธอ . . .


-:- Eureka_GL_World



-:- เริ่มต้นที่ WhiteRun Village -:-

" ถ้าอย่างนั้นพวกเราคงต้องขอให้คุณช่วยเหลือเรื่องคดีที่เกิดขึ้นนี่ด้วยแล้วกันนะ "

เสียงของคณะกรรมการเวทย์มนต์ทั้งหมดได้เห็นตรงกันก่อนที่จะได้กล่าวเชิงขอร้องออกมากับเด็กหนุ่มก่อนที่ทั้งหมดจะได้ปิดการประชุมลงและยื่นใบเอกสารการยืนยันตนสถานะนักสืบแห่งโลกเวทย์มนต์ให้กับเด็กหนุ่มผมดำ

ไม่นานนักเด็กหนุ่มก็ได้ค่อยๆเก็บเอกสารนั้นลงก่อนที่จะได้เดินออกมาด้านนอกและทบทวนอีกครั้ง ภารกิจในครั้งนี้ของเขาได้มอบหมายให้เขาไปยัง Arland City และเข้าร่วมการประชุมลับที่จะเกิดขึ้นในอีกสองวันหลังจากนี้ ซึ่งหน้าที่ที่แท้จริงของเขาคือการเปิดเผยจอมเวทย์ลึกลับที่มีสิทธิที่จะปรากฏขึ้นในงานประชุมนั่นสูง แต่จากข่าวลือที่เด็กหนุ่มเคยได้ยินมานั้นไม่มีใครหน้าไหนได้เห็นจอมเวทย์คนนั้นและมีชีวิตรอดกลับออกมาบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เลยซักคนเดียว . . .

-:- Grand Quest : ~ Mystery In The Darkness ~
     - เข้าร่วมการประชุมลับที่เมือง Arland


-:-Runzama



-:- เริ่มต้นที่ WhiteRun Village

หลังจากที่เด็กสาวได้เดินหลงอยู่นานจนมาโผล่ที่ไหนซักแห่งของเมืองๆนึงเธอก็ได้พบกับประกาศๆใบนึงที่ติดเอาไว้ขอความช่วยเหลือจากผู้ใช้เวทย์มนต์จากที่ต่างๆโดยมีใจความคร่าวๆเกี่ยวกับปัญหาที่กำลังเดิกขึ้นรอบๆนอกเมือง Vogon ในตอนนี้ ถ้าเธอไปตามประกาศนั่นและรับภารกิจมาอาจจะได้เดินทางไปยัง Vogon เร็วขึ้นก็เป็นได้ ?


เสร็จสิ้น
โพสต์ 17-1-2013 01:36:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-1-2013 23:42






"ชิ...." ชายหนุ่มเห็นท่าไม่ดีจึงเริ่มวิ่งหนีหาทางหนีทีไล่ไปก่อน

'ที่นี่มันที่ไหนกัน แล้วเจ้าพวกนั้นมันคืออะไร' ชายหนุ่มวิ่งหนีพร้อมมีอาการปวดหัวเป็นระยะ

'แล้วเราเป็นใครกัน......' ชายหนุ่มยังพยายามหนีต่อไปโดยเน้นหนีขึ้นไปข้างบนในขณะที่ปวดหัวอย่างนั้น

กึก !! เสียงฝีเท้าของชายหนุ่มจำต้องหยุดลงกระทันหันเนื่องจากด้านหน้าของเขาเป็นทางตันที่ล้อมไปด้วยกำแพงเหล็กที่เย็นเฉียบ

กาซซซ !! เสียงคำรามจากปีศาจได้ดังสะท้อนเสียงจนแสบแก้วหูก่อนที่มันจะได้พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ลังเล !!


"โธ่เว้ย.... ไม่มีทางเลือกแล้วสิน่ะ" ตั้งท่าแล้วรอจังหวะที่ปิศาจเตรียมโจมตี กระโดดพุ่งเข้ามุมอับแล้วต่อยเข้าใส่ ดูโดยรวมแล้วชายหนุ่มท่าทางจะมีพลังเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปในระดับหนึ่ง

ฉึบบ !! ร่างของปีศาจได้หยุดลงและสไลด์ถอยออกไปด้านหลังในขณะที่พัดแรงลมมาที่ด้านหน้าเพื่อไล่ชายหนุ่มให้ถอยไปยังด้านหลังก่อนที่มันจะได้พ่นลูกบอลไฟเข้าใส่ชายหนุ่มในมุมอับทันที !!

ตูม !! บอลไฟได้อัดเข้าทีตัวของชายหนุ่มจนเสียงดังก้องไปทั่วอีกครั้ง แต่ชายหนุ่มกลับไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไรนักจากการโจมตีนั้น

Dmg Immunity -1


'อึก เข้าใกล้ไม่ได้อีกต่างหาก ต้องทำยังไงล่ะ' ชายหนุ่มกำลังคิดหนัก แถมยังมีอาการปวดหัวมาซ้ำไม่หายสักที

'ถ้ามีอะไรที่พอจะโจมตีได้ก็ดีหรอก แต่....อึ้ก.....' ตอนนี้ในหัวชายหนุ่มเหมือนมีกระแสไฟฟ้าเปรี้ยงผ่านไปหนึ่งที จากนั้นก็เกิดมิติปริศนาขนาดเล็กขึ้น

'นี่มัน.....เคียวงั้นหรือ' ชายหนุ่มหยิบเคียวออกมาจากมิตินั้นแล้วมิตินั้นก็ปิดไป

'ถ้าอย่างนี้ก็ น่าจะพอสู้ไหว' ชายหนุ่มตั้งท่าเตรียมต่อสู้แล้วปาเคียวเป็นบูมเมอแรงใส่ ราวกับเชี่ยวชาญอาวุธอย่างดีแล้วและรู้อยู่แล้วว่าเคียวนี้จะวนกลับมาหาตัวเองแน่นอน

เคร้ง !! เคียวของควอเร่ได้ปะทะเข้าที่กรงเล็บของปีศาจตนนั้นที่ได้วาดกรงเล็บของมันออกมาเพื่อป้องกันเอาไว้ แต่ทว่าร่างกายของมันก็ได้เซถอยไปจากการโจมตีของควอเร่เช่นกัน

ฉึบ !! เคียวเล่มนั้นได้ย้อนกลับมาที่มือของชายหนุ่มอีกครั้งนึงพร้อมๆกับปีศาจด้านหน้าที่ค่อยๆพลิกตัวกลับมาจากแรงกระแทกเมื่อครู่เช่นกัน


'เคียวนี่..... เคียว Z.O. ..... Z.O. โซล โอริฮารูกอน แร่เหลวที่ความทนทานสูงมาก พลังในการสร้างรอยแยกมิติขนาดเล็ก สร้างรอยแยกมิติ......!!!!!!!' ยิ่งชายหนุ่มใช้เคียวเรื่อยๆความรู้ในการใช้เคียวนี้ก็ค่อยโผล่เข้ามาในหัว ทำให้เขานึกอะไรออก

'ถ้างั้นต้องลองดู' ควอเร่ปาเคียวเป็นบูมเมอแรงออกไปอีกครั้งแต่คราวนี้เขาใช้จิตของตัวเองสั่งให้เคียวสร้างรอยแยกมิติแล้วหายเข้าไปในจังหวะที่ปิศาจได้เอากรงเล็บออกมาเตรียมป้องกัน แล้วเคียวก็กลับมาโผล่ที่ด้านหลังของปิศาจจากรอยแยกมิติอีกรอย

วูบบบ !! เคียวนั้นได้หายไปและเข้าโจมตีเป้าหมายอย่างที่ชายหนุ่มคาดคะเนไว้อย่างแม่นยำ !! แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ปรากฏจากมิติกลับออกมาหาเขาหลังจากนั้น . . .

คืดดด !! เสียงกรงเล็บขูดกับกำแพงจนเกิดเสียงขึ้นอีกครั้ง รวมกับเสียงร้องคำรามอย่างดุดันของร่างกายที่โชคเลือดของปีศาจด้านหน้า มันได้ตะโกนแหกร้องใส่ชายหนุ่มก่อนที่จะได้พ่นไฟออกมาใส่ชายหนุ่มอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง !!!


'ชิ.....' ชายหนุ่มตั้งมือขึ้นมาเตรียมใจรับการโจมตี

'โธ่เว้ย สรุปนี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ที่นี่มันคืออะไรกันแน่' ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกสิ้นหวังแต่แล้ว...

Cast Dark Ball

ลูกบอลพลังงานสีดำพุ่งออกจากมือที่ชายหนุ่มตั้งท่าไว้แล้วพุ่งสวนเข้าใส่ปากของปิศาจที่ใช้พ่นไฟพอดี

'นี่มัน......อะไรกัน.......' ชายหนุ่มตกใจเล็กน้อยก่อนจะพยายามหลบไฟที่ปิศาจพ่นมาต่อ

ฟุ้บ !! ลูกบอลสีดำได้พุ่งออกจากฝ่ามือของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและผ่านเข้าไปอุดปากของปีศาจเบื้องหน้าตัวนั้นจนลูกไฟของมันระเบิดใส่ตัวเองจนหัวของมันระเบิดกระจายออกไปตามพื้น

แต่ยังไม่ทันทีชายหนุ่มจะได้พักหายใจสัตว์ประหลาดตัวที่สองก็ได้แทรกตัวเข้ามาระหว่างร่างไร้หัวของพวกมันตัวแรกและได้จับจ้องสายตามายังควอเร่ที่จนมุมอับอยู่ในตอนนี้

ควับ !! เปลวไฟได้ปะทุออกจากปากของมันก่อนที่ลูกไฟอีกลูกจะได้พุ่งเข้าซัดควอเร่อีกครั้ง !!

Dmg Immunity - 1


"อุ๊ก....." ชายหนุ่มผละตัวหลบออกมาจากแนว

'เคียว Z.O. จงออกมา' ชายหนุ่มพยายามเรียกเคียวให้ออกมาจากช่องแยกมิติแต่ก็ดันไม่มีอะไรเกิดขึ้น

'ทำไม ถึงเรียกออกมาไม่ได้กัน...' ชายหนุ่มยังคงสงสัยเพราะว่าเมื่อกี้ยังมาตามต้องการอยู่เลย

'ถ้ายังงั้นคงต้องใช้ไอ้นั่นอีกทีแล้วแหะ' ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะเดิมพันกับ ลูกบอลสีดำที่ตัวเองปล่อยออกไปได้เมื่อกี้ และเริ่มตั้งสมาธิขึ้นจนมีพลังปริศนาเพิ่มเข้ามาโดยไม่รู้ตัว

Cast Mental Up

'โดนทีเถอะ' ชายหนุ่มตั้งท่าคล้ายๆกับรอบที่แล้ว แล้วก็ยิงลูกบอลพลังสีดำออกไป

" ค่า Memorizing ไม่พอที่จะร่ายเวทย์เกิน 1 บทใน 1 รอบ , Stamina - 1 "

" Mental Up , ค่า Destructing = ∆∆∆∆∆ + ∆∆ ชั่วคราว "

บึ้ก !! ลูกบอลสีดำได้อัดเข้าที่กลางตัวของปีศาจตรงหน้าอย่างรุนแรง !! จนร่างของมันทรุกลงไปด้วยความจุก . . .

แกรก ๆ ๆ ปีศาจตรงหน้าได้ค่อยๆทิ้งตัวลงกับพื้นก่อนที่จะขูดเล็บของมันมาด้านหน้าและคลานเข้ามาใกล้กับชายหนุ่มอย่างช้าๆด้วยใบหน้าที่สยดสยอง


'................' ตอนนี้ชายหนุ่มไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น

Cast Dark Ball

ปล่อยลูกบอลพลังสีดำอัดเข้าใส่ยัดหน้าอีกครั้ง

กรอบบ !! เสียงกระดูกของปีศาจตนนั้นได้ดังขึ้นในจังหวะที่ลูกบอลดำได้ซัดหัวของมันจนไขว้ไปข้างหลังอย่างไม่เป็นท่า

ฟิ้ววว ~ เสียงลมเบาๆได้พัดผ่านเข้ามาจากด้านหน้าของชายหนุ่ม คาดว่าด้านหน้าของเขาอาจจะมีทางออกไปจากที่นี้อยู่


"แฮ่ก....แฮ่ก......" ชายหนุ่มถอนหายใจหลังจากผ่านพ้นจังหวะวิกฤติมาได้ พอเห็นมีว่ามีทางที่น่าจะไปได้ชายหนุ่มก็เดินไปตามทางทันทีโดยคอยระวังปิศาจที่พึ่งจัดการไปได้ทั้งสองตัวด้วย

- ถ้ามีปฏิกิริยาเข้ามาโจมตี Cast Dark Ball สวนใส่

ชายหนุ่มได้เดินผ่านร่างที่แน่นิ่งของปีศาจทั้งสองไปด้านหน้าเพื่อตามหาทางเดินออกไปจากที่นี่ซะที

-:- ย้ายออกมายังพื้นผิวของ Lostlan City

ไม่นานนักชายหนุ่มก็ขึ้นมาถึงด้านบนได้อย่างปลอดภัย(?) สายตานับสิบได้จับจ้องมาที่เขาจนเขาเองเกือบจะตกใจกลิ้งตกลงไปอีกรอบเสียแล้ว !!

ไม่นานนักเสียงกระซิบกระซากยกใหญ่ก็ได้เริ่มดังอุบอิบขึ้นไปทั่ว พร้อมทั้งคนโดยรอบๆบริเวณนั้นที่ยังคอยทอดสายตามายังตัวของควอเร่อย่างสนใจอย่างล้นหลาม

หมับ !! ไม่นานนักความสับสนที่เกิดขึ้นกับชายหนุ่มก็ได้ถูกทำลายลงเมื่อเขาพบว่ามีใครบางคนได้พยายามดึงชายเสื้อของเขาเบาๆ



เมื่อชายหนุ่มได้ก้มหน้าลงมองเขาก็พบว่าได้มีเด็กสาวคนนึงที่มีงูสีขาวพันอยู่รอบๆคอของเธอ

? ? ? : พี่ชายๆ สุดยอดเลยนะ ออกมาจากที่นั่นได้อย่างนี้เนี่ย !! พี่ชายลงไปลึกถึงชั้นไหนเหรอ ?

เด็กสาวได้รีบถามชายหนุ่มขึ้นด้วยสายตาที่ตื่นเต้น แต่ในขณะเดียวกันควอเร่ก็พบว่าไม่ได้มีแค่เด็กสาวเท่านั้นแต่คนอื่นๆในบริเวณรอบๆก็เหมือนจะให้ท่าสนใจเขาอยู่เหมือนกัน . . .


"ห๊ะ ชั้นไหน?? ไม่รู้เมื่อกันครับ ผมจำอะไรไม่ได้เลย..... ว่าแต่ที่นี่มันที่ไหนกันแน่ครับ" ชายหนุ่มยังคงมึนงงกับสถานการณ์อยู่ เพราะพึ่งรอดจากตัวแปลกๆต้องมาเจอเรื่องแปลกๆต่อทันที และจู่ๆก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าแปล่บขึ้นในหัว ทำให้เขานึกเรื่องอะไรออก

"ผมชื่อควอเร่ กอร์ดอนครับ......" ชายหนุ่มจำชื่อตัวเองขึ้นมาได้แล้วในที่สุด จึงแนะนำตัวออกไปก่อน

? ? ? : อ่า . . . ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แหะๆๆ

เด็กสาวได้บอกกับควอเร่ด้วยน้ำเสียงที่เสียดายเล็กน้อยก่อนที่จะแนะนำตัวเองบ้าง

ชิโระ เฮบิ : หนูชื่อ ชิโระ เฮบิ ค่ะ ส่วนที่นี่ก็คือ Lostlan เมืองแห่งประวัติศาสตร์ที่สาบสูญของอาณาจักรเวทย์มนต์ค่ะ

เฮบิได้อธิบายขึ้นคร่าวๆก่อนที่จะมองอาการของควอเร่อยู่ซักพักนึง . . .

ชิโระ เฮบิ : พี่ชายเป็นอะไรรึเปล่าคะ ? ดูสีหน้าไม่ค่อยจะดีเลย

เธอได้ถามขึ้นเพราะเห็นควอเร่ยืนจับหัวตัวเองอยู่ตั้งนานแล้ว


"ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่ปวดหัวเล็กน้อย" ควอเร่พยายามตอบให้อีกฝ่ายไม่ต้องกังวล

'ว่าแต่....เวทย์มนตร์ ที่นี่มีเวทย์มนตร์ด้วยยังงั้นหรือ' ดูเหมือนว่าควอเร่จะไม่รู้สึกคุ้นหูกับเวทย์มนตร์เลย

"ถ้ายังไงขอรบกวนหาที่พักให้หน่อยได้ไหมครับ" ตอนนี้ที่ควอเร่ต้องการมากกว่าคือที่ให้ได้นั่งพักหายใจสบายๆก่อน

ชิโระ เฮบิ : เอ . . . Ymrdil น่าจะมีที่พักอยู่แต่ว่าต้องใช้เวลาเดินทาง 1 วันจากที่นี่ ถ้าพี่ชายไม่ไหวล่ะก็ไปพักกับพวกหนูที่เตนท์ก่อนก็ได้นะ ?

เด็กสาวได้เสนอขึ้นก่อนที่จะเชื้อชวนควอเร่ขึ้น

- ปฏิเสธคำชวน
- ตกลงตามนั้น
- ขอเดินทางไปที่ Ymrdil


- ตกลงตามนั้น

"ขอบคุณมากครับ รบกวนด้วยน่ะครับ" เนื่องจากยังไม่รู้จักที่แห่งนี้ดี การไปที่ไหนสุ่มสี่สุ่มห้าคงไม่ดีนัก ควอเร่จึงตัดสินใจพักที่นี่ก่อนแล้วค่อยคิดแผนต่อไป

"ว่าแต่ตอนที่ผมออกมา ทำไมทุกคนมีอาการแปลกๆกันหรือครับ" พูดไปโดยหารู้ไม่ว่าตัวเองนั่นแหละดูแปลกในสายตาชาวบ้าน

ชิโระ เฮบิ : ก็พอดีมีปีศาจประหลาดที่ออกอาละวาดอยู่ในช่วงที่คุณลงไปในสถานที่นั้นน่ะค่ะ ได้ยินมาว่าคนอื่นๆไม่กลับขึ้นมาตั้ง 4 วันแล้ว คุณเองคงจะเป็นคนที่มีฝีมือมากๆเลยสินะ ~

เด็กสาวได้กล่าวอย่างร่าเริงพลางชวนควอเร่คุยจนกระทั่งทั้งสองเดินมาถึงเตนท์ของเธอ

-:- ย้ายมายังเตนท์ที่พักของเฮบิ

เมื่อควอเร่ย้ายมายังเตนท์นั้นเขาก็ได้พบกับชายหนุ่มอีกคนนึงที่กำลังเตรียมอาหารอยู่ที่เตนท์ เขาตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นควอเร่เดินกลับมากับเฮบิด้วยแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา



? ? ? : กลับมาแล้วเหรอครับคุณ เฮบิ

ชายหนุ่มที่มีรูปร่างดูเล็กกว่าควอเร่ได้กล่าวทักทายเฮบิขึ้นพลางยิ้มทักทายควอเร่เช่นกัน

ชิโระ เฮบิ : กลับมาแล้วค่า ~ ยาชิโระซัง ~ วันนี้พี่ชายคนนี้จะมาพักกับเราด้วยนะ ♪

เฮบิได้ขานรับขึ้นก่อนที่จะได้เริ่มแนะนำควอเร่ขึ้นกับเพื่อนร่วมทีมของเธอ

ชิโระ เฮบิ : คุณควอเร่คะ คนๆนี้ชื่อ นากาอิ ยาชิโระ ส่วนยาชิโระซัง พี่ชายคนนี้ชื่อ ควอเร่ กอร์ดอน เป็นคนที่ออกจากดันเจี้ยนมาในวันนี้ล่ะ

เธอได้แนะนำทั้งสองขึ้นก่อนที่จะได้บอกเรื่องของควอเร่ให้ยาชิโระฟังบ้าง

นากาอิ ยาชิโระ : ห- โห !! แบบนั้นจะดีเหรอครับ !! จะไม่เป็นการรบกวนคุณควอเร่เหรอครับ ?

ยาชิโระได้พูดขึ้นอย่างตกใจเล็กน้อยที่เฮบินำคนที่ท่าทางจะมีฝีมือขนาดนั้น(?)กลับมาที่เตนท์ด้วย

ชิโระ เฮบิ : ไม่เป็นไรหรอก ~ คุณควอเร่กำลังหาที่พักอยู่ด้วยนี่นา ~


"รบกวนด้วยน่ะครับ" ควอเร่กล่าวเสร็จแล้วหามุมนั่งพักก่อน

'เฮ้อ ได้พักสักที' ควอเร่ถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับนั่งคิดไป

'ที่นี่คือที่ไหนกันแน่น่ะ แล้วทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่กัน ว่าแต่เคียวอันนั้นมันหายไปไหนน่ะ' ควอเร่ลองสบัดมือไปมาแล้วจู่ๆเคียว Z.O. เล่มเก่าก็มาปรากฏอยู่บนมือผ่านรอยแยกมิติมาแบบงงๆซะงั้น

'มะ มาได้ยังไงกัน!?' ควอเร่ตกใจเล็กน้อยกับการที่เคียวจู่ๆก็โผล่มา

ชิโระ เฮบิ : วะ- หวา !!

เด็กสาวตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นควอเร่ชักเคียวออกมาดื้อๆแบบนั้น

ชิโระ เฮบิ : ทะ-ทาน อะไรก่อนไม๊คะ ? แหะๆๆ

เธอได้ค่อยๆยื่นชามบะหมี่ให้กับควอเร่ด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อย


"อ๊ะ ขอโทษครับ พอดีผมไม่รู้เหมือนกันว่าจะออกมา" ควอเร่ค่อยๆวางเคียวไว้ข้างๆแต่พอวางปุ๊บ เคียวก็หายกลับช่องแยกมิติทันที จนควอเร่ยังงงเอง

"ขอบคุณมากน่ะครับ" ควอเร่รับชามบะหมี่พร้อมยิ้มให้เล็กน้อยเป็นมารยาท

'หาอะไรใส่ท้องหน่อยก็ดีแหะ' ควอเร่ค่อยๆทานบะหมี่อย่างช้าๆใจเย็น

เด็กสาวได้ค่อยๆเข้ามานั่งจุ้มปุ้กข้างๆกับควอเร่หลังจากที่เคียวหายไปได้ไม่นานพลางจดๆจ้องๆอยู่พักใหญ่ๆระหว่างที่ควอเร่นั่งทานอาหาร

-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน

ชิโระ เฮบิ : พี่ชายดูไม่เหมือนคนแถวนี้เลยน้า มาทำอะไรที่ดันเจี้ยนนี้เหรอค๊า ?

เฮบิเห็นว่าบรรยากาศมันเงียบๆเลยชวนควอเร่คุยขึ้นมา


"ไม่รู้เหมือนกันครับ พอรู้สึกก็อยู่ในนั้นแล้ว ความจริงผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่คืออะไร เวทย์มนตร์คืออะไรกันแน่....." ควอเร่ตอบไปตรงๆ

"พอรู้สึกตัวก็เจอกับตัวประหลาดเข้ามาโจมตีเลย แต่ก็โชคดีรอดมาได้น่ะครับ"

-:- หลังพักทานอาหาร Stamina + Immunity กลับมาเต็ม

ชิโระ เฮบิ : เห ? แสดงว่าพี่ชายคงไม่ได้เกิดที่โลกนี่ล่ะมั้ง ~

เด็กสาวได้หัวเราะออกมาเบาๆกับคำตอบที่ฟังดูแปลกๆของควอเร่

ตูมมม !! ยังไม่ทันที่ควอเร่จะได้พักอย่างสบายๆเสียงระเบิดก็ได้ดังขึ้นอีกครั้งที่ด้านหน้าทางลงไปยังดันเจี้ยนเมื่อครู่นี้ พร้อมกับเหล่ากลุ่มคนที่ได้วิ่งหนีถอยออกมากันอย่างอลม่าน

- เผ่นบ้าง
- เข้าไปดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
- อยู่เฉยๆกับที่ รอให้เหตุการณ์ผ่านไปเอง (?)


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 17-1-2013 01:38:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-1-2013 04:28






หลังจากผ่านเรื่องชุลมุนมาได้อย่างเฉียดฉิว เด็กสาวก็เริ่มปรับความคิดของตนเองอีกครั้ง..

เธอหนีมาตลอดครึ่งปี หนีจากทั้งปิศาจ ทั้งอสูร ทั้งมนุษย์ .. ในขณะที่หนีนั้น เธอก็พบมาว่า
สาเหตุของใบประกาศจับนั้นมาจากการที่เธอเป็น [ผู้หนีรอด] ออกไปจาก Finew ได้เป็น
[คนแรก] นั่นเอง... ซ้ำร้าย ดูเหมือนเธอจะเคยทำลายเมืองไปกว่า 30% โดยไม่รู้ตัวอีกด้วย

จากนั้นเธอก็ระหกระเหินไปกว่าครึ่งปี ปลอมตัว ลักขโมย และยังใช้ [พลัง] เพื่อเอาตัวรอด
จากสถานการณ์เลวร้ายตลอดมาอีกด้วย...

สุดท้าย ... ถึงแม้ร่างกายของเธอจะมีพลังมากมายเพียงใด แต่จิตใจก็เป็นแค่เด็กสาว เธอ
ใช้ชีวิตโดยไม่ได้คุยกับใคร ไม่ได้หวังอะไรนอกจากมีชีวิตรอดไปวันๆจนถึงครึ่งปี ... แม้จะ
ไม่มีใครสามารถจับเธอได้ด้วย [พลัง] ของเธอแต่มันก็ถึงขีดจำกัดแล้ว..

ไม่อาจไว้ใจใครได้...

สุดท้ายเธอก็กลับมาที่เมืองนี้ด้วยตัวเองแล้วก็รอที่จะโดนสำเร็จโทษ โดยโทษมันว่าเป็นแค่
โชคชะตาซะ..

คิดได้ถึงแค่นั้น..

ปึก!

เด็กสาวที่พึ่งรู้ตัวว่ากำลังอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม เธอได้ผลักเค้าออกห่างจากนั้นก็ขยับ
ตัวถอยหลังไปเล็กน้อย..

" . . . . . . คุณต้องการอะไร "

เธอพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง..

? ? ? : อ๊ะ !!

ชายหนุ่มได้สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหญิงสาวได้ผละตัวออกไปจากเขาอย่างกระทันหัน

? ? ? : ถามอะไรแบบนั้นเล่า !! ไม่ว่าใครก็ต้องการที่จะออกไปจากเมืองนี้ไม่ใช่รึไง ? ชั้นเลยมาคว้าตัวคนที่ใกล้มือไปด้วยยังไงล่ะ

เขาได้ยิ้มขึ้นอย่างสดใสก่อนที่จะตอบหญิงสาวออกมาด้วยท่าทีสบายๆของเขานั่น


" . . . "

คุรุมิมองชายหนุ่มด้วยสายตาอิดโรย.. แม้ร่างกายของเธอจะสมบูรณ์ดีพร้อม แต่จิตใจ
ของเธอตอนนี้ไม่มีความรู้สึกอยากทำอะไรอีกแล้ว..

" ชั้น . . จะเป็นตัวถ่วงคุณนะ "

" ปล่อยชั้น. . . ไว้ที่นี้จะดีกว่าค่ะ "

เสียงของเธอเบาและขาดช่วง ..อย่างน้อยถ้าชายคนนี้คิดจะหนี เค้าไม่ควรจะพาเธอออก
ไปด้วย เพราะยังไงเธอก็ไม่รู้จะมีชีวิตต่อไปบนโลกนี้ทำไมแล้ว

? ? ? : จะบ้าเหรอ !!

ชายหนุ่มได้ตะโกนขึ้นเสียงดังอย่างตกใจกับคำพูดของหญิงสาวก่อนที่จะได้แตะลงที่ไหล่ทั้งสองข้างของเธอ

? ? ? : ชั้นน่ะคือคนที่จะเป็นราชาในอนาคตนะ !! ถ้าแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆยังช่วยไม่ได้แล้วมันจะมีความหมายอะไรล่ะ !!

เขาได้เอ่ยขึ้นอีกครั้งก่อนที่จะได้แบกตัวหญิงสาวขึ้นบนไหล่ของเขาทันที !!

ฟุ้บ !! ชายหนุ่มท่าทางโรคจิตคนนั้นได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้องออกมาแทบจะทันทีเมื่อเขาเห็นหน้าของทั้งสอง

? ? ? (?): เจอกันอีกแล้วนะ ~ ยาหยี ฮ่า ๆ ๆ ๆ

ในขณะเดียวกันเองก็ได้มีเวทย์มนต์ที่พุ่งผ่านมิติกาลเวลาเข้าโจมตีชายหนุ่มที่อยู่กับคุรุมิจนร่างของทั้งสองได้กระเด็นแยกออกจากกันไปคนละทิศละทาง !!


" ว๊าย!? "

คุรุมิหลุดเสียงร้องออกมา ถึงจะเบาบางแต่ก็เป็นเรื่องที่ทำให้เธอตกใจได้ ในรอบ 3 เดือน
เธอหลุดออกจากอ้อมแขนนั้นอีกครั้ง ด้วยแรงระเบิดปริศนา ก่อนที่จะม้วนตัวลงกับพิ้นด้วย
ท่าทีสบายๆ

" . . . . . . "

เธอมองเหตุการณ์ใต้กลุ่มควันอย่างพินิจเพื่อดูสถานการณ์ แต่ว่า..

' เรา. . . ไม่ได้อยากจะมีชีวิตแล้วสักหน่อย '

ชั้นน่ะคือคนที่จะเป็นราชาในอนาคตนะ !! ถ้าแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆยังช่วยไม่ได้แล้วมันจะมีความหมายอะไรล่ะ !!

" ฮุ.. "

เธอรู้สึกขำเล็กน้อยทันทีที่คำพูดนั้นดังออกมา

" อย่างกับ . . . บทพูดของพระเอกในนิยายแน่ะ "

ดูเหมือนว่าสถานการณ์การต่อสู้จะถูกเบี่ยงออกไปจากตัวหญิงสาวแล้ว คาดว่าชายท่าทางโรคจิตคนนั้นจะไม่ได้เดินย้อนตามมาทิศทางที่หญิงสาวกระเด็นมานี้

- ย้อนกลับไปช่วย"ราชา(?)"
- เข้าไปในตัวเมือง
- ออกจากเมืองนี้
- อื่นๆโปรดระบุ


< 1 >

' ไม่ตามมาเหรอ..? ไม่มีเสียงอะไรเลย . . จิตสังหารก็ไม่มี '

' . . . . หนีดีไหมนะ? หรือยืนเฉยๆดี . . . '

คุรุมิเพ่งมองเข้าในกลุ่มควัน... ไม่นาน เธอก็พบตัวชายหนุ่มอย่างง่ายดาย

ชั้นน่ะคือคนที่จะเป็นราชาในอนาคตนะ !! ถ้าแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆยังช่วยไม่ได้แล้วมันจะมีความหมายอะไรล่ะ !!

" . . . . . คนบ้า. . . สินะ "

คุรุมิทำท่าจะพุ่งเข้าไปหาชายคนนั้น เพราะอย่างน้อยก็ช่วยชายคนนั้นก่อน
แล้วค่อยกลับไปลานประหารด้วยตนเองอีกครั้งก็ได้..

แกร๊ง

" . . .อะ "

แต่เธอเพิ่งรู้ตัวว่าขาถูกพันธนาการด้วยโซ่ขนาดใหญ่ไว้อยู่ เธอในสภาพนี้
ถ้าพุ่งตัวออกไปคงไม่แคล้วล้มหน้าคะมำเป็นแน่..

วุ่ม

มิติรอบๆมือของเธอเริ่มบิดเบี้ยวและแตกออก ... กลายเป็นปืนสั้นกระบอกนึง..
จากนั้นก็เล็งเข้าไปในกลุ่มควันนั้นด้วยสายตาไร้อารมณ์

( Dark Ball )

ปัง ปัง ปัง !!

ไม่พูดพล่ามทำเพลง คุรุมิยิงมันออกไปจำนวนสามนัดรวดติดต่อกัน!

กระสุนสีดำสนิทที่พุ่งไปด้วยความเร็วเท่าๆกัน ได้แหวกกลุ่มควันออกเป็นช่องช้าๆ
จนเริ่มมองเห็นสถานการณ์ภายในได้ชัดเจนมากขึ้นทุกที

( Mental Up )

ติ๊ก .. ติ๊ก .. ติ๊ก ...

เสียงนาฬิกาไม่ทราบที่มา ได้ดังกังวาลไปรอบๆอย่างน่าพิศวง พร้อมกับตัวเธอที่หัน
ปากกระบอกปืนไปยังช่องที่พื้นหินตรงจุดที่คนกลุ่มนั้นยืนอยู่

( Burning Soul )

เปรี้ยง!!

" ค่า Memorizing ไม่มากพอที่จะร่าย Dark ball ได้มากกว่า 2 ลูก , Stamina - 2 "

" Mental Up , ค่า Destructing = ∆∆∆∆ + ∆∆ ชั่วคราว "

" Burning Soul , next magic dmg + "

? ? ? (?) : อยู่นั่นเองสินะ !! ฮ่าๆ ๆ ๆ

ชายท่าทางโรคจิตได้ยิ้มกริ่มพลางค่อยๆออกเดินมาทางคุรุมิอย่างช้าๆ

ตูมมม !! ลูกบอลไฟได้ซัดเข้าที่ด้านหลังของชายหนุ่มคนนั้นอย่างรุนแรงจนร่างของเขากลิ้งไถลไปกับพื้น

? ? ? : หนังเหนียวชมัดเลยนะเจ้าบ้านี่ !!

ชายหนุ่มได้ค่อยๆลุกขึ้นมาก่อนที่จะได้ชูนิ้วโป้งขึ้นมาทางคุรุมิ

? ? ? : ไว้ค่อยไปคุยกันที่อื่นเถอะนะ ขืนอยู่ต่อจนการ์เดี้ยนโผล่มาล่ะก็มีหวังถูกจับไปขังอีกรอบแน่ๆ

เขาได้พูดขึ้นก่อนที่จะแบกตัวคุรุมิขึ้นไหล่โดยไม่ได้ถามเจ้าสาวเลยแม้แต่น้อย . . . ชายหนุ่มได้รีบพาคุรุมิหนีผ่านหลืบซ่องของตัวเมืองซึ่งไม่มีคนผ่านตาในระแวกนั้นเลยแม้แต่น้อย นี่อาจจะเป็นเส้นทางลับที่ทางการยังไม่พบเจอก็ได้ . . . หรือว่าอาจจะเป็นเพราะเหตุผลอื่นกันนะ ?

-:- ย้ายมายังที่หลบภัยของ"ราชา(?)"



ไม่นานนักคุรุมิก็พบว่าตัวเองมาโผล่ในบ้านสังกะสีเก่าๆซอมซ่อหลังนึง ซึ่งมีชายหนุ่มที่ผูกผมหางม้าและเด็กสาวแว่นคนนึงที่อยู่ภายในบ้านหลังนี้





ชายหนุ่มผมม้า : กลับมาแล้วเหรอ ? บุกไปบ่อยๆแบบนั้นเดี๋ยวทางนั้นก็ส่งคนมาถล่มที่นี่หรอก

ชายหนุ่มได้เอ่ยแซวเล่นพลางหัวเราะเบาๆออกมากับชายคนที่ช่วยคุรุมิออกมาจากคุกของตัวเมืองคนนั้น

? ? ? : ฮะ ๆ ๆ ถึงเวลานั้นชั้นจะปกป้องทุกคนเอง !!

ชายหนุ่มได้ตอบกลับพลางหัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ค่อยๆวางคุรุมิลง

? ? ? : แต่ว่าสงสัยคำทำนายของ "Sorcerer Master" จะพลาดไปแฮะคราวนี้ . . . แต่ช่างมันเถอะ !! ชั้นขอออกไปตรวจดูข้างนอกก่อนนะ

เขาได้บ่นพึมพำออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ออกไปด้านนอกอีกรอบ

ชายหนุ่มผมม้า : อยู่เฉยๆไม่เป็นรึไงนะ

ชายหนุ่มได้บ่นออกมาเบาๆพลางหัวเราะก่อนที่จะได้เดินมาหาคุรุมิ

มิสึโฮะ ชิกิ : ผมชื่อ มิสึโฮะ ชิกิ ส่วนเด็กสาวตรงนั้นชื่อ ชิเซอิ ซูกูโฮะ นะ แล้วเธอล่ะ ?

ชิกิได้ยิ้มขึ้นพลางแนะนำตัวเองและคนที่อยู่ในบ้านตอนนี้

- ตาม"ราชา(?)"ออกไป
- แนะนำตัวเอง
- ถามเกี่ยวกับ Sorcerer Master
- ถามเกี่ยวกับคำทำนาย
- ถามเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้
- ขอแยกตัวออกไป


< 2 >

หลังจากโดนหิ้วมาปล่อย คุรุมิก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นแถวๆนั้น พร้อมกับมีชายคนนึงเดินเข้ามาหาเธอ

" คุรุมิ. . . "

เธอกล่าวชื่อของเธอออกไปสั้นๆโดยไม่ได้มองคนถามแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

มิสึโฮะ ชิกิ : เป็นชื่อที่ดีนะ คุรุมิจัง

ชายหนุ่มได้ยิ้มตอบก่อนที่จะได้ค่อยๆจับแขนของคุรุมิขึ้นมาเบาๆและถอนพันธนาการที่แขนและขาของเธอให้

มิสึโฮะ ชิกิ : ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ตอนนี้ที่นี่ยังปลอดภัยจากพวกนั้นอยู่ ถ้ายังไงจะทานอะไรก่อนไม๊ล่ะ ?

ชิกิได้เสนอขึ้นก่อนที่จะได้ย่อตัวลงและคุยกับคุรุมิด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน


เธอส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธเล็กน้อย แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

มิสึโฮะ ชิกิ : อย่างนั้นเหรอ ? ถ้าอย่างนั้นมีอะไรก็เรียกผมก็ได้นะ ทำตัวตามสบายล่ะ

ชายหนุ่มได้บอกเด็กสาวก่อนที่จะได้แยกตัวออกไปที่ด้านหลังบ้านทิ้งให้เด็กสาวอยู่กับเด็กสาวแว่นตามลำพังสองคน . . .


คุรุมิย้ายมานั่งที่โต๊ะไม้เก่าๆในห้องใกล้ๆกับสาวแว่นคนนั้น..

หลังจากที่เธอมองชายคนนั้นลับหายไปแล้ว ก็หันมามองมือของตนเอง

วู่ม...

เธอพยายามรวมพลังเวทย์ ...แต่ทว่าไม่ได้เรื่องนัก คงเป็นเพราะสภาพจิตใจ..

' . . . . . แบบนี้คงหนีคนเดียวไม่ได้จริงๆแล้ว '

จากนั้นก็นั่งเงียบๆอยู่ในห้อง..

หลังจากที่คุรุมิได้นั่งอยู่ซักพักนึงใต้ความเงียบ"ราชา(?)"ก็ได้กลับเข้ามาภายในที่หลบภัยแห่งนี้

? ? ? : ตอนนี้น่าจะปลอดภัยล่ะนะ

ชายหนุ่มได้พูดออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ค่อยๆเดินเข้ามาหาคุรุมิที่นั่งข้างๆอยู่กับซูกูโอะที่โต๊ะไม้ภายในห้อง

? ? ? : ไง ~ รู้สึกยังไงบ้าง ?

เขาได้รีบถามหญิงสาวขึ้นถึงอาการของเธอ


" ถ้าไม่นับที่โดนคุณหิ้วไปมา. . . ก็เฉยๆค่ะ "

เธอพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

" . . . . . "

" ที่นี้ที่ไหนคะ? "

เธอเว้นช่วงพักนึงก่อนจะถามราชา(?)อีกครั้ง

แป้ก . . . ราชา(?)ได้คอตกพลางขาวซีดก่อนที่จะหัวเราะแห้งๆออกมา

? ? ? : ที่นี่คือที่หลบภัย (1) ของชั้นเองล่ะ !!

ชายหนุ่มตอบพร้อมเก๊กมาดเท่(?)ที่สุดของเขา ก่อนที่เด็กสาวข้างๆเธอจะตอบขึ้นแทนด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : ที่นี่คือเมือง Finew น่ะค่ะ ส่วนที่นี่เป็นที่พักชั่วคราวของกลุ่มต่อต้านของเมือง Finew พวกเรายังมีกลุ่มอื่นๆที่ตั้งอยู่เป็นจุดๆอีกน่ะค่ะ


' เมืองน่ะรู้แล้ว. . '

เกือบตอบออกไปแบบนั้น.. แต่ยังไงก็ไม่สำคัญ

' กลุ่มต่อต้าน..? ในเมืองนี้น่ะหรือ.. '

คุรุมิคิดว่ามันเป็นไปได้สูงสำหรับระบอบการปกครองในเมืองนี้จริงๆ

" . .อ้อ "

หลังจากพอจับเค้าเรื่องได้เล็กน้อยแล้ว จากนั้นเธอก็หันไปหาชายไร้มารยาท(?)ที่กำลังคอตก
แล้วถามต่อไปอีกว่า

" ตกลง. . . คุณช่วยชั้นไว้ทำไม? คุณน่าจะรู้นิ. . ว่าชั้นเป็นใคร "

? ? ? : เอ๋ ?

ชายหนุ่มทำท่าครุ่นคิดอยู่พักใหญ่จนทำเด็กสาวที่นั่งข้างๆเหงื่อแตกซิกๆเลยทีเดียวที่เขากลับทำท่าเหมือนไม่รู้นั่นออกมา . . .

คันซากิ คาคาชิ : จริงด้วยสินะ !! ยังไม่ได้แนะนำตัวกันนี่นา ชั้นชื่อคันซากิ คาคาชิ แล้วเธอล่ะ ?

คาคาชิได้เอ่ยถามเด็กสาวออกมาด้วยท่าทางสบายๆของเขา จนทำเอาซูกูโฮะอ้าปากค้างไปด้วยความช้อคทันที


คุรุมิทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก พร้อมมองชายตรงหน้าอย่างพินิจ

' คนบ้าจริงๆด้วย.. '

" เฮ้อ. . . "

เธอถอนหายใจออกมาแบบจงใจให้คนในห้องได้ยินพร้อมกับก้มหน้า จากนั้นห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ
ก่อนที่เธอจะเอ่ยออกมาสั้นๆว่า

" โทคิซากิ. . . คุรุมิ "

คันซากิ คาคาชิ : คุรุมิจังสินะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ

ชายหนุ่มได้ยิ้มขึ้นพร้อมกับพูดเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี . . .

คันซากิ คาคาชิ : ว่าแต่คุรุมิจังทำไมถึงไปอยู่ในนั้นได้ล่ะ ? ทั้งๆที่ดูเหมือนคนมีสตางค์แท้ๆ

คาคาชิได้ถามขึ้นอย่างสงสัยในขณะทีเด็กสาวข้างๆของคุรุมิได้แป้กหน้าทิ่มไถลพื้นลงไปเสียแล้วกับคำถามของราชา(?)คนนี้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 17-1-2013 09:09:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 29-1-2013 22:05



" หืม จะดูถูกกันเกินไปหน่อยมั้ยคะ "

" คุณเด็กหนุ่มตัวเล็ก คิกๆ ~*"

คานะได้ยิ้มแล้วพูดกับเด็กหนุ่มพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย

เก๊ง !! เสียงระฆังได้ดังขึ้น

คานะได้เรียกอาวุธออกมาอย่างรวดเร็ว อาวุธที่เธอใช้ในครั้งนี้คือ Twin Dagger พร้อมกับร่ายเวทย์

Lightning Whip

มีพลังงานไฟฟ้าออกมาจากดาบที่เธอถืออยู่มีลักษณะเป็นแส้ยาวๆ

คานะได้พุ่งโจมตีใส่เด็กหนุ่มที่ข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว !!!

? ? ? : วะ- ว่าใครตัวเล็กกันห๊ะ !! อุ้บ !!

ระหว่างที่เด็กหนุ่มกำลังหัวเสียนั้นแซ่สายฟ้าที่ออกมาจากอาวุธของคานะก็ได้ฟาดเข้าเต็มๆหน้าของเด็กหนุ่มคนนั้นอย่างจัง !!

? ? ? : นะ- หนอยแน่ !! ยัยเด็กน้อย !! บังอาจะทำกับชั้นแบบนี้เหรอ !!

เด็กหนุ่มพูดโดยไม่ดูตัวเองก่อนที่จะเริ่มร่ายเวทย์มนต์บางอย่างออกมา

" ธาตุ น้ำ ลม ไฟ น้ำแข็ง ดิน สายฟ้า ในโคลอสเซี่ยม dmg+ "


หลังจากที่คานะได้ฟาดแส้เข้าไปเต็มๆหน้าเด็กหนุ่ม

" อย่าโมโหสิคะ นี่ก็เป็นแค่การโจมตีจากเด็กใช่มั้ยละ " คานะได้เน้นคำว่าเด็กออกมาเสียงดัง

" !!! " คานะได้ถอยออกมาจากเด็กหนุ่มเพื่อดูทิศทางที่เด็กหนุ่มจะปล่อยเวทย์ออกมา แล้วพร้อมที่จะหลบ

? ? ? : ม- มันจะมากไปแล้วน้า !!!

เด็กหนุ่มได้ตะโกนออกมาก่อนที่จะโจมตีคานะกลับมาด้วยหนามแห่งดินจากพื้นด้านล่าง!!

Dmg Hp ลดลงเล็กน้อย


" โอ้ย ใครเด็กกันแน่ละนี่ ชั้นแค่บอกว่าตัวเล็กแค่นี่เอง " คานะลุกขึ้นมาปัดฝุ่นเล็กน้อย

คานะได้เปลี่ยนอาวุธเป็น tails card พร้อมกับปาไพ่จากtails card ไปอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มแล้วร่ายเวท

Fire Ball

มีลูกไฟออกมาจากไพ่พุ่งเข้าไปหาเด็กหนุ่มในระยะประชิด

ตูม !! ลูกบอลไฟของคานะได้ซัดเข้าที่เด็กหนุ่มอย่างจัง และแน่นอนว่าฟิลด์ของเด็กหนุ่มมีผลของลูกไฟของคานะด้วย . . .

เสียงเงียบกริบ . . . ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเด็กหนุ่มข้างหน้าก่อนที่ร่างเล็กๆนั่นจะค่อยๆล้มลงไปกองนับดาวกับพื้น

เก๊ง !! เสียงระฆังดังอีกครั้งก่อนที่ฉากต่อสู้ที่ดุเดือด(?)จะได้จบลง จนทั้งสนามนั้นสงสัยว่าเด็กหนุ่มคนนั้นผ่านเข้ารอบสุดท้ายมาได้ยังไง . . .

-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน

-:- ได้รับ 5000 Gold

หลังจากที่การต่อสู้จบลงคานะก็ได้ออกมารับเงินรางวัลด้านนอกพร้อมกับเริ่มต้นการเดินทางสู่หนทางของเด็กสาววัยใสของเธอ . . .

แต่ว่า . . .

ฉึบ . . . เด็กหนุ่มคนเมื่อครู่นี้ได้ปรากฏมายืนขวางทางของคานะไว้พร้อมกับผ้าพันแผลที่ตัวตัดกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องผ่านช่องทางเดินแคบๆดูตลกแปลกๆ . . .

? ? ? : หึ !! ใช้ได้นี่เจ้าเด็กน้อย ชั้นจะไม่ยอมให้เธอผ่านไปง่ายๆหรอก ชั้นจะขอตัดสินกับเธออีกครั้ง !!

เด็กหนุ่มได้ยืดอกขึ้นในท่าท้าวเอวก่อนที่จะหันมาทางคานะด้วยมาดเข้ม(?)


" อ่า . . . " คานะยืนตะลึงไปครู่นึง

" อุ๊บ !!! ฮ่าๆ นายนี่ตลกดีจริงๆ เอาไว้คราวหน้าละกันพอดีชั้นกำลังจะไปหาอะไรกินนะ " คานะหัวเราะพร้อมพูดกับเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

" เอาละไหนๆก็ไหนๆละไปกินด้วยกันเลยดีม่ะ กินคนเดียวมันน่าเบื่อนะ " เด็กสาวไปจับมือเด็กหนุ่มแล้วลากไปด้วยกันทันที

? ? ? : ห๊ะ !! อะไรนะ !! จะหนีการดูเอลงั้นเหรอ !! แว้ก !!

ในจังหวะนั้นเองเด็กหนุ่มก็ได้โดนคานะลากไปด้วยอย่างง่ายดาย . . .

-:- ย้ายมายังร้านอาหาร Draken



ไม่นานนักคานะก็พบกับร้านอาหารตากอากาศที่ด้านหน้าของเมือง

? ? ? : หึ !! อย่างนี้นี่เอง เธอจะตัดสินกันด้วยการแข่งกินอาหารสินะ ชั้นไม่ยอมแพ้อยู่แล้ว !!

เด็กหนุ่มได้กอดอกอย่างมันใจพร้อมกับหยิบเมนูขึ้นมาอย่างช้าๆและรอคานะสั่งอาหาร . . .


" เอะอะ อะไรก็จะดวลอย่างเดียวเลยนะนาย " คานะบ่นพลางดูเมณูิอาหาร

" อืม . . . อ๊ะ " คานะนึกอะไรบางอย่างได้

" อยากดวลใช้มั้ยงั้นเอาเป็นว่าใครแพ้จ่ายค่าอาหารนะ " คานะยิ้มพลางชี้เมณูอาหารในการแข่งครั้งนี้

เมณูที่คานะเลือกก็คือ " แซนวิชรวมมิตรคนละ 20 ชิ้น "

" กติกาก็คือใครกินหมดก่อนชนะนะจ๊ะ " คานะบอกกติกาขณะรออาหาร

? ? ? : หึ !! กระจอกน่า !! เธอน่ะเตรียมกระเป๋าเงินไว้ให้ดีก็แล้วกัน !!

เด็กหนุ่มยิ้มขึ้นมาอย่างผู้ชนะก่อนที่อาหารจะมาเสิร์ฟที่โต๊ะเสียอีก !!

ไม่นานนักแซนวิช จำนวน 40 ชิ้นก็ได้จัดวางลงอย่างครบถ้วนบนโต๊ะอาหาร การต่อสู้ที่ดุเดือดกำลังจะเริ่มในอีกไม่ช้านี้แล้ว !! (?)

- ผ่านไป 15 นาที -

? ? ? : อุ้ก . . . มะ- ไม่ไหวแล้ว . . . กิฟๆ กิฟ !!

เด็กหนุ่มได้ค่อยๆหยิบกระเป๋าเงินตัวเอกออกมาอย่างช้าๆพร้อมกับร่างกายที่นอนแผ่ร่าบคาโต๊ะกับแซนวิชที่ยังเหลืออีกจำนวนเกือบ 10 ชิ้น

? ? ? : ช- ชั้นต่อให้หรอก !! ว- วันนี้รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร . . .

เขาได้นอนฟุ้บบนโต๊ะอาหารท่าทางผะอืดพะอม ซึ่งมันก็ไม่น่าจะแปลกอะไร . . .


" งั้นหรอจ๊ะ " คานะพูดพร้อมหยิบแซนวิชที่เหลืออยู่มาทานแต่เธอก็เริ่มรู้สึกอิ่มแล้วเหมือนกัน

" ชั้นช่วยแค่นี้ละ อย่าทานเหลือละ " เหลืออยู่ประมาณ 6 ชิ้นได้

" เอาละ เดินทางต่อดีกว่าเสียเวลามาเยอะแล้ว ดันหลวมตัวมาเข้าการประลองที่นี่ซะได้ " คานะลุกขึ้นโดยที่เด็กหนุ่มยังนอนแผ่อยู่ที่โต๊ะ

" ขอบคุณที่เลี้ยงนะ ถ้าได้เจอกันอีกก็อย่ามาท้าดวลกับเด็กผู้หญิงนะ ชวนทานข้าวแบบปกติจะดีใจมากเลยละ "

คานะยิ้มให้เด็กหนุ่มแล้วเดินออกจากร้านอาหาร

คานะหยิบแผนที่ออกมากางดู ระหว่างเดินออกจากเมือง

" อืม . . . จะไป Finew Town ต้องเดินผ่าน Ymrdil Village ก่อนสินะ "

" ถ้าที่นี่วาร์ปได้ก็ดีสิ " คานะก็สงสัยตัวเองว่าทำไมลงมาที่ดาวนี้ถึงใช้ความสามารถเดิมของตัวเองไม่ได้

" เอาเถอะจะเดินหรือจะวาร์ปก็ไปถึงเหมือนกัน " แต่คานะก็ไม่ได้คิดอะไร

" Stamina - 1 "

เด็กหนุ่มได้แต่นอนฟุบนิ่งๆบนโต๊ะอาหารพลางมองสายตามาที่คานะที่ค่อยๆเดินจากเขาไปอย่างช้าๆ . . . ก่อนที่จะค่อยๆหยิบแซนวิชที่เหลือขึ้นมาทานอย่างผะอืดพะอมตามที่เด็กสาวได้สั่งไว้ . . .

ไม่นานนักคานะก็ได้ออกจากตัวเมืองมาตามเส้นทางสายใต้ที่เป็นพื้นที่ราบและมีแม้น้ำสายนึงไหลผ่านตลอดทางแนวยาว

-:- ตัดมายังช่วงเย็น

ตัวเมืองที่อยู่ไม่ไกลนักทำให้เด็กสาวสามารถมองเห็นกำแพงของเมืองได้แล้วในตอนนี้ คาดว่าเธอคงจะเดินทางถึงจุดหมายไม่เกินเวลาพลบค่ำถ้าไม่เกิดเหตุอะไรขึ้นกลางทางเสียก่อน

- หยุดพัก
- เดินทางต่อ


" อ๊ะ ใกล้ถึงแล้ว " คานะพูดออกมาเมื่อมองเห็นกำแพงเมืองอยู่ไกลๆ

" รีบเดินก่อนที่จะมืดดีกว่า ~* " คานะเร่งฝีเท้าของตัวเองไปอย่างรวดเร็ว

-:- ตัดสู่ช่วงกลางคืน

-:- ย้ายมายังด้านหน้าของเมือง Finew

ไม่นานนักคานะก็ได้มาหยุดลงที่ด้านหน้าของเมือง Finew ประตูเมืองสีดำสนิทและกำแพงที่ห้อมล้อมไว้ยังคงนิ่งสนิทกับที่ราวกับว่าเป็นเมืองปิดตาย

เมื่อเด็กสาวได้มองไปที่กำแพงข้างประตูนั้นก็พบว่ามีประกาศจับตัวคนและใบสั่งห้ามคนภายนอกเข้าไปภายในเมืองอยู่ . . .



- เปลี่ยนเป้าหมาย
- จะเข้าไปในเมืองให้ได้
- อื่นๆโปรดระบุ


" อ๊ะ ห้ามเข้าแบบนี้ชั้นก็แย่สิ " คานะไม่ได้สนใจประกาศจับเท่าไหร่แค่มองดูหน้าตาผ่านๆ

" แอบเข้าไปคงไม่เป็นอะไรละมั้ง ? " คานะมองหาทางที่ตัวเองพอจะกระโดดข้ามเข้าไปในเมืองแบบแอบๆ

Lightning Whip

คานะเรียกแส้สายฟ้าออกมาเพื่อที่จะใช้ดึงตัวเองข้ามไปอีกฝั่ง

เปรี๊ยะ !! แส้สายฟ้าของเธอได้ขาดออกกลางทางทำให้เด็กสาวนั้นตกลงมาชนกำแพงเสียก่อนที่จะได้ข้ามไปอีกฝั่งนึง



? ? ? : คิดจะทำอะไรน่ะ ?

ชายหนุ่มมาดขรึมคนนึงได้แสดงตัวออกมาจากบนกำแพงด้านในพร้อมกับมองลงมาที่เด็กสาวด้วยแววตาที่ครบกริบ


" อ๊ะ !!! " คานะตกใจเมื่อแส้ของตัวเองขาด

" กริ๊ดดดด " คานะตกลงไปที่พื้น

" โอ้ย เจ็บจังเลย " คานะลุกขึ้นมาปัดตัวเองแล้วมองขึ้นไปด้านบนเห็นชายหนุ่มคนนึงมองลงมา

" ก็จะเข้าไปยังไงละ !!! " เด็กสาวทำท่าทางโมโหเล็กน้อย

" ชั้นพึ่งเดินทางมาถึง นี่ก็จะมืดแล้ว แล้วยังมาเจอประกาศไม่ให้เข้าเมืองชั้นจะทำยังไงละ " คานะบ่นใส่ชายหนุ่มที่อยู่ด้านบน

? ? ? : อืม . . .

ชายหนุ่มได้ยืนนิ่งเงียบครุ่นคิดไปพักนึงก่อนที่จะได้ขยับแว่นเบาๆและตอบกลับมายังเด็กสาว

? ? ? : เธอกำลังหาที่พักงั้นสินะ ? เมืองนี้คงจะไม่เปิดให้เธอเข้ามาพักได้หรอก แต่ว่าถ้าเป็นแค่ที่พักชั่วคราวก็คงจะพอหาให้ได้อยู่นะ

เขาได้ยื่นข้อเสนอขึ้นด้วยสายคมกริบที่จับจ้องมายังเด็กสาวอย่างไม่กระพริบ


" ใช่แล้ว " คานะพยักหน้า

" ที่พักชั่วคราวหรอ . . . ก็ได้ หวังว่าคงมีห้องอาบน้ำนะ " คานะตอบตกลง

" (เดี๋ยวค่อยแอบหาทางเข้าไปที่หลังละกัน) " คานะคิดในใจแล้วยิ้มเล็กน้อย

เมื่อได้ยินคานะดังนั้นชายหนุ่มจึงได้กระโดดลงมาที่ด้านล่างและเปิดประตูเมืองให้กับคานะเข้ามายังด้านใน จากนั้นชายหนุ่มก็ได้เดินนำทางคานะไปยังห้องพักห้องนึง . . .



? ? ? : อืม . . . ไม่ไหวแฮะ

ชายหนุ่มยืนเกาหัวแกรกๆอยู่พักนึงก่อนที่จะได้ตัดสินใจปิดประตูห้องลงและพาคานะไปยังอีกด้านนึงของทางเดินแทน



ไม่นานนักทั้งสองก็ได้เข้ามาอยู่ยังห้องแห่งนึงซึ่งดูน่าอยู่กว่าห้องที่แล้วมาก . . . และดูเหมือนว่าห้องๆนี้จะจัดเรียงได้น่ารักมากๆอยู่ด้วยเช่นกัน

? ? ? : ถ้าอย่างนั้นใช้ห้องนี้แล้วกันนะ ถ้าต้องการอะไรล่ะก็ให้เดินออกมาบอกผมตามทางเดินด้านนอก

ชายหนุ่มได้บอกกับคานะขึ้นด้วยเสียงเรียบๆก่อนที่จะได้ปลีกตัวออกมา


" โห . . .  " คานะอึ่งเมื่อได้เห็นห้อง

" เป็นห้องที่น่ารักมากเลยนะ ห้องของนายหรอ " คานะหันไปยิ้มกับชายหนุ่ม

" อ๊ะ จริงสิอย่าเพิ่งไป ห้องน้ำอยู่ทางไหน " คานะได้ทักชายหนุ่มก่อนที่ชายหนุ่มจะออกไป

หลังจากที่ถามเสร็จคานะได้เดินไปดูที่ระเบียงว่าพอมีทางที่จะแอบเข้าไปในเมืองได้มั้ย

? ? ? : อยากจะเข้าไปในตัวเมืองนักรึไง ?

ชายหนุ่มได้เอ่ยออกมาลอยๆพลางแตะฝ่ามือของเขาลงที่หัวจองคานะเบาๆ

? ? ? : ไม่ใช่ห้องของผมหรอก แต่เป็นของเด็กคนนึงที่อยู่ในเมืองนี้น่ะ

เขาได้มองผ่านหน้าต่างเข้าไปยังตัวเมืองที่เงียบสงัดก่อนที่จะได้ก้มลงมาหาเด็กสาว

? ? ? : เมื่อเข้าไปแล้วจะออกไปไม่ได้อีกนะ . . .

เขาได้ถามคานะขึ้นอีกครั้งเหมือนกับว่ารู้เป้าหมายของคานะที่มาที่นี่อยู่แล้ว


" ใช่แล้วชั้นอยากเข้าไปในเมือง " คานะมองไปทางตัวเมืองด้วยสายตาแน่วแน่

" ห้องของเด็กคนนึง น้องสาวนายหรอ ? " คานะทำหน้าสงสัยเล็กน้อย

หลังจากคานะได้ยินที่ชายหนุ่มบอกว่า เข้าไปแล้วจะออกไปไม่ได้

" เข้าไปแล้วออกไปไม่ได้งั้นหรอ หึ ถ้าชั้นจะออกยังไงก็ต้องออกได้อยู่แล้วไม่มีทางห้ามชั้นได้หรอก " คานะทำหน้ามั่นใจสุดๆ

" พรุ่งนี้เข้าไปกับชั้นเลยสิ !! " คานะพูดโดยไม่กลัวที่จะออกจากเมืองไม่ได้

? ? ? : ไม่ใช่น้องสาวของผมหรอก

ชายหนุ่มได้ตอบคานะพร้อมๆกับชี้ไปที่สถานที่หนึ่งที่ตั้งอยู่ใจกลางของเมืองๆนี้



? ? ? : มันเคยเป็นห้องของเด็กคนนึงที่ตอนนี้อยู่ที่นั่นน่ะ

เขาได้ค่อยๆยันตัวขึ้นมาก่อนที่จะได้ค่อยๆเดินกลับออกไปด้านนอก

? ? ? : ถ้าจะเข้าไปจริงๆล่ะก็รอผมพรุ่งนี้เช้าด้วยก็แล้วกันนะ

เมื่อกล่าวจบแล้วเขาก็ได้เดินกลับออกไปโดยที่ลืมบอกทางไปห้องน้ำกับคานะเสียอย่างนั้น


" . . . แล้วทางไปห้องน้ำละ " คานะก็เพิ่งนึกขึ้นได้

"( เอาเถอะห้องน้ำคงไม่น่าจะหายากหรอกนะ เดินหาก็เจอแล้วละมั้ง )" คานะคิดในใจแล้วก็เดินออกจากห้องเพื่อไปหาห้องน้ำ

เมื่อคานะได้เดินมาที่หน้าประตูทางออก เธอก็พบว่าในห้องนั้นมีห้องน้ำอยู่ใกล้ๆกับทางออกที่สร้างไว้ภายในอยู่แล้ว

ดูเหมือนว่าเวลาในตอนนี้จะดึกมากเต็มทีแล้ว เด็กสาวเองน่าจะสมควรที่จะเข้านอนก่อนที่เวลาจะเช้าเสียก่อน

หรือว่าจะแอบเข้าไปในเมืองตอนนี้เลยดีนะ ?


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
ราชินีงู
โพสต์ 17-1-2013 12:12:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tourt0ur เมื่อ 9-3-2013 11:35



tai : คุณเป็นใครค่ะ ชั้นไม่มีเงินซ่อมเสื้อนะ

เธอรีบหันมาทักผู้ที่จู่โจมเธอพลางสำรวจบริเวณโดยรอบเพื่อวิเคราะห์การต่อสู้เผื่อไว้

? ? ? : คนตรวจบัตรไงล่ะคะ ♪

หญิงสาวได้ตอบทีเล่นกลับมาก่อนที่จะร่ายเวทย์โจมตีใส่ไทอย่างต่อเนื่องจนรอบด้านนั้นกระจุยออกไปอย่างเละเทะทันที !!


Tai : เมืองนี้เค้าตรวจกันแบบนี้หรอ (ยิ่งไม่ค่อยอยากใช้พลังอยู่)

[ Ice Needle]

น้ำในอากาศได้ถูกทำให้เย็นลงจนกลายเป็นเข็มจำนวนมากล้อมรอบตัวTaiก่อนที่จะพุ่งไปยังผู้ที่โจมตีเธอ

Tai : ถ้าลงมือก็จะถูกตอบโต้.....

ฟุ้บ !! สายลมได้พัดเข้าโต้กับเข็มน้ำแข็งของไทจนพลังของทั้งสองกระเด็นออกไปด้านข้างแทนก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะหายไป รวมทั้งกลุ่มที่ไทได้สะกดรอยตามมาก่อนหน้านี้ก็ได้หายไปด้วยเช่นกัน คาดว่าเธอคงจะคว้าน้ำเหลวในรอบนี้เสียแล้วสิ . . .

ยังไงก็ตามหลังจากเหตุการณ์ได้จบลงไทได้ตัดสินใจ . . .

- มองหาที่พัก
- หาอาหารทาน
- ไปเดินในตัวเมือง
- อื่นๆโปรดระบุ


- ไปเดินในตัวเมือง

Tai : ลองเข้าไปในตัวเมืองก่อนดีกว่า

ว่าแล้วเธอก็เดินไปในตัวเมืองอย่างช้า ๆ

" Stamina - 2 "

-:- ย้ายมายังย่านกลางเมือง Arland



ไม่นานนักไทก็ได้เข้ามาในย่านกลางเมืองของเมืองแห่งนี้ ซึ่งเธอก็ได้พบว่าร้านค้าส่วนใหญ่นั้นจะเปิดตามคตรอกซอย ส่วนกลางเมืองแบบนี้เป็นสถานที่พบปะนัดเจอกันของบุคคลต่างๆแทน


เธอได้เดินไปหาที่นั่งที่ลานกลางเมืองเพื่อสังเกตุผู้คนแถวนั้น

Tai : หาเบาะแสจากไหนกันล่ะทีนี้

หลังจากที่หญิงสาวเดินวนไปวนมาได้ซักพักก็พบว่าเรื่องต่างๆทีเกิดขึ้นในเมืองนี้นั้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่เธอตามหาเท่าไรนัก

หลังจากที่หญิงสาวได้นั่งอยู่แถวๆกลางเมืองนั้นซักพักก็ได้มีเงาของคนเข้ามาใกล้ๆกับเธอ

? ? ? : สวัสดี สาวน้อย



ชายหนุ่มได้ทักทายไทขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ

? ? ? : เมื่อครู่ผมได้ยินเสียงแปลกๆในซอยเล็กๆใกล้นี่ ไม่ทราบว่าเธอพอจะรู้เรื่องรึเปล่า ?

เขาได้แตะนิ้วชี้ลงที่ริมฝีปากตัวเองอย่างช้าๆก่อนที่จะขยิบตาลงข้างนึงให้กับไท

- ไปตามคำเชิญ
- ปฏิเสธ
- ช่วยด้วยค่า !! คนโรคจิต !!


- ไปตามคำเชิญ

Tai : (........) ตรงไหนหรอค๊ะ??  ว่าแต่คุณชื่ออะไร  ดิชั้น Tai ค่ะ

เธอแนะนำตัวเอง

โทยามะ อิกิ : ผมโทยามะ อิกิ ยินดีที่ได้รู้จักนะ

ชายหนุ่มได้ยิ้มบางๆให้กับไทก่อนที่จะได้ยื่นบัตรเชิญใบนึงที่แนบแผนที่ไว้ให้กับหญิงสาว

โทยามะ อิกิ : สะดวกเมื่อไรรบกวนแวะมาด้วยล่ะครั้บ

เมื่ออิกิได้เอ่ยจบแล้วเขาก็ได้ค่อยๆเดินจากไทไปอย่างช้าๆ

- ไปตามแผนที่เลย
- ไปทำอย่างอื่นก่อน


- ไปตามแผนที่เลย

Tai : ลองไปดูก็ได้ คงไม่เสียหายเผลอ ๆ อาจจะได้เบาะแสที่ต้องการด้วย

ว่าแล้วเธอก็ดูแผนที่ทันที

"Stamina -2 "

เมื่อตัดสินใจแล้วไทก็ได้เดินตามแผนที่นั่นไปตามเส้นทางภายในเมือง

-:- ตัดมาช่วงกลางวัน

หลังจากที่ได้เดินมาซักพักไทก็ได้มาหยุดลงที่ด้านหน้าแมนชั่นหลังนึงที่อยู่ห่างออกไปจากใจกลางเมืองค่อนข้างมาก แถมยังตั้งอยู่โดดๆหลังเดียวด้วยเช่นกัน



? ? ? : ยินดีต้อนรับค่ะ



เสียงของใครบางคนที่ไทคุ้นหูได้ดังขึ้น เมื่อเธอได้หันไปมองนั้นก็พบว่าเป็นหญิงสาวพนักงานตรวจบัตรผ่าน(?)นั่นเอง

- ขอเข้าพบ"อิกิ"
- ทำความรู้จักกับเธอคนนี้เสียก่อน
- ขอค่าซ่อมเสื้อคลุม


- ทำความรู้จักก่อน

Tai : ....................

เธอมองดูบ้านที่แสนจะอรึมครึมตาปริบ ๆ ก่อนที่จะได้ยินเสียงทัก

Tai : เอ่อ ขอโทดน................................เธอคนที่ทำเสื้อชั้นขาดนี่ ตามมาถึงนี่เลยหรอ ช่วยด้วยค่าาาาาาาาาาาา

เธอโวยวายออกมาเสียงดังทันทีที่จำได้ว่าหญิงสาวคนนั้นเป็นใคร

? ? ? : แหม ~ ใจเย็นๆสิคะ เราไม่ได้จะกินตับเธอซะหน่อย

หญิงสาวได้หัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะได้โค้งลงเล็กๆให้กับหลงฟา

? ? ? : ยินดีต้อนรับสู่แมนชั่นค่ะ เราเป็นเมดทำงานอยู่ที่นี่เอง

เธอได้อธิบายขึ้นก่อนที่จะได้ผายมือต้อนรับไทเข้าไปยังด้านในแมนชั่นนี้


พอหญิงสาวแนะนำตัว เธอก็สงบลงแล้วหันมาแนะนำตัวมั่ง

Tai : คะ....ค่ะ ทำงานที่นี่หรอคะ  ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เรา Tai พอดีเรามาตามบัตรเชิญน่ะค่ะ

เธอพูดพลางหยิบบัตรเชิญให้หญิงสาวดู

เมดสาวได้ค่อยๆรับบัตรเชิญนั่นมาอย่างช้าๆก่อนที่จะได้เปิดดูและเก็บมันลงไป

เมด(?) : เชิญด้านในเลยค่ะ

เธอได้ผายมือไปยังด้านในก่อนที่จะได้เดินนำไทเข้ามาภายในตัวแมนชั่น

เมื่อเดินเข้ามาได้ไม่นานนักไทก็ได้พบกับชายแปลกหน้าคนนั้นอีกครั้งนึง



โทยามะ อิกิ : สวัสดีอีกครั้งนะครับ

ชายหนุ่มได้เอ่ยทักไทขึ้นพร้อมๆกับได้ยกมือขึ้นบอกให้เมดได้ออกไปรอที่ด้านนอก

โทยามะ อิกิ : จะคุยกันเรื่องธุระเลยดี หรือว่าจะคุยเรื่องเหตุผลที่ผมต้องการพบตัวคุณก่อนดีล่ะ ?


Tai : สวัสดีค่ะ  เอาเป็นว่าเชิญชั้นมาทำไมหรือคะ หรือว่าคุณรู้จักอะไรเกี่ยวกับตัวชั้น??

เธอจับมือทักทายแล้วนั่งลงข้าง ๆ ชายหนุ่ม

โทยามะ อิกิ : ไม่หรอกครับ ผมรู้แค่ว่าคุณไม่ใช่ประชาชนของอาณาจักรแห่งนี้เท่านั้นเอง

ชายหนุ่มได้ตอบอย่างตรงไปตรงมาก่อนที่จะได้ยื่นแก้วชาไปทางที่ไทนั่งอยู่อย่างช้าๆ

โทยามะ อิกิ : แล้วก็ที่ผมได้เชิญคุณมาวันนี้ก็เพื่อที่จะขอร้องคุณเกี่ยวกับเรื่องงานบางอย่างน่ะครับ

เขาได้อธิบายต่อไปถึงเหตุผลที่เรียกไทมาพร้อมกับจิบชาไปด้วย

โทยามะ อิกิ : งานของผมอาจจะไม่เกี่ยวกับเรื่องที่คุณกำลังตามหาอยู่ แต่มันอาจจะดีกว่าออกไปสุ่มหาเอาเองนะ ?


Tai : ก็ดีเหมือนกันค่ะ ตกลง ชั้นจะทำงานให้คุณ ว่ารายละเอียดมาได้เลยค่ะ

เธอพูดพลางยกชาขึ้นจิบ

Tai : ก็อย่างที่คุณพูดชั้นไม่ใช่คนของอาณาจักรนี้  ชั้นมีเรื่องรบกวนหน่อยค่ะ คุณพอจะหาที่พักให้ชั้นได้หรือปล่าว

โทยามะ อิกิ : ได้สิ ต้องการที่พักลับๆหรือเป็นกลางเมืองดีล่ะ ?

ชายหนุ่มได้ให้ตัวเลือกกับไท


Tai : กลางเมืองก็ได้ค่ะ จะได้สะดวกหน่อย  .... เอาล่ะเรามาคุยรายละเอียดงานกันเลยดีกว่าค่ะ ^^

โทยามะ อิกิ : ถ้าอย่างนั้น . . .

ชายหนุ่มได้ยกมือขึ้นเล็กๆไปที่ด้านประตูทางเข้าของห้องก่อนที่เมดอีกคนนึงจะได้เดินเข้ามาด้านในห้อง



โทยามะ อิกิ : นี่คือ คาสึกิ โมโนเมะ เธอจะคอยช่วยเหลือคุณเกี่ยวกับภารกิจต่างๆที่ผมมอบให้นะครับ อีกอย่างผมคิดว่ามีคนที่รู้เรื่องราวของโลกฝั่งนี้ไปกับคุณด้วยน่าจะช่วยให้สะดวกขึ้นด้วย

ชายหนุ่มได้อธิบายขึ้นพร้อมๆกับแนะนำเมดของเขาให้ไทได้รู้จัก ส่วนโมโนเมะเองก็ได้โค้งเล็กๆให้กับไทก่อนที่จะได้เดินมายืนข้างๆกับเก้าอี้ที่ไทนั่งอยู่

โทยามะ อิกิ : ภารกิจแรกผมอยากจะให้คุณไปสอดแนมที่ Ymrdil หน่อยน่ะครับ ผมได้ยินมาว่าจะมีคนจาก Finew มาทำภารกิจบางอย่างที่นั่น ผมอยากทราบว่าพวกเขาออกจากเมืองมาทำเรื่องสำคัญอะไรกัน ถ้าหลีกเลี่ยงการต่อสู้ได้จะดีมากเลยล่ะครับ

อิกิได้อธิบายขึ้นก่อนที่จะได้มอบแผนที่และกุญแจสำหรับที่พักให้กับไท

โทยามะ อิกิ : ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้นะครับ เพราะผมได้ยินมาว่าน่าจะเป็นอีก 3 วันหลังจากนี้


Tai :  ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณโมโนโกะ

เธอทักทายคู่หูของเธอ  แล้วรับกุญแจกับแผนที่มา

Tai : วันนี้ชั้นยังไม่ได้พักเลย งั้นขอตัวไปหาที่พักตามแผนที่ก่อนนะคะ  เอ่อ ถ้าคุณโมโนโกะว่างอยู่ไปเป็นเพื่อนชั้นทีได้มั๊ยคะ  พอดีไม่คุ้นทาง

คาสึกิ โมโนเมะ : ด้วยความยินดีค่ะ

หญิงสาวได้โค้งรับไทเล็กๆก่อนที่จะได้โค้งลานายท่านของเธออีกรอบนึงและได้นำทางไทไปยังที่พักกลางเมือง

ไม่นานนักไทและโมโนเมะก็ได้มาถึงที่พักชั้นเดียวที่ตั้งลอยฟ้าอยู่กลางเมือง(กลางเมืองจริงๆ)



Tai : ........ (เออ กลางเมืองจริง ๆ ด้วย)

เธอได้เข้าไปเอาสัมภาระไปเก็บ

Tai :  เอ่อ คุณโมโนเมะ คะ พอจะแนะนำสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองนี้แบบคร่าว ๆ ให้ทีได้มั๊ยคะ?

เธอพูดพลางเดินออกไปมองที่หน้าต่างที่ดูเหมือนจะเห็นเมืองได้ทั้งเือง

เสรฺจสิ้น
โพสต์ 18-1-2013 01:45:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 20-1-2013 00:45



" เฮ่อ..... "

ไม่ชอบเลย ไอการนั่งฟังอยู่ในห้องที่มีพวกมีอํานาจเยอะแยะมารวม ๆ กันเนี้ย

มันเหนื่อยสุด ๆ ไปเลยล่ะ

          ริสะได้ทําการออกเดินทางด้วยเรือ เขาทําท่าทีเบื่อหน่ายน้องอยู่บนเตียงพลางเปิดเอกสารขึ้นมาดู

Arland City .. ถึงจะชอบตรงที่ว่ามันมืดดีก็เถอะ แต่พอมีเรื่องแล้วมันวุ่ยวายชะมัดเมืองนี้น่ะ

" เฮ่อ..... แต่ก็นะ..... มันก็ช่วยไม่ได้นิ "

          เขาโยนเอกสารทิ้งไว้ข้างตัวพลางหลับตาลงอย่างสงบ... ดูเหมือนว่าเขาจะหลับไปเสียแล้ว

-:- ตัดมาวันที่ 2

-:- ช่วงเช้า

-:- ย้ายมายัง Arland City

หลังจากตื่นขึ้นมาอีกรอบก็พบว่าเรือของยูเรก้าใกล้จะเข้าฝั่งเมืองที่เป้าหมายแล้ว หลังจากที่ชายหนุ่มได้จัดเตรียมสัมภาระของเขาจนเรียบร้อยและลงจากตัวเรือมาเขาก็พบว่าตัวเองได้มาอยู่ที่เมืองแห่งรัตติกาลแล้วในตอนนี้

- หาที่พักก่อน
- ไปดูลาดราวที่ประชุมลับตามเอกสาร
- ไปหาอะไรทานก่อน


- ไปหาอะไรทานก่อน

แวะหาร้านอาหารใกล้ ๆ ก่อนดีกว่า แต่ก็นะ ที่จริงมันควรต้องมีการจัดที่พักและอาหารหรู ๆ ไว้ให้ชั้นสิ

ชั้นกําลังจะทํางานลับอันยิ่งใหญ่เลยนะ แย่ชะมัด

       ริสะเดินเข้าไปในร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนึงภายในตัวร้านนั้นไม่มีอะไรหรูหราเป็นพิเศษ คนก็ไม่ค่อยมีซักเท่าไหร่
       เขาเดินไปนั่งโต๊ะหลบ ๆ ก่อนที่จะหยิบเมนูออกมาชี้ไปที่ข้าวพัด เป็นอาหารง่าย ๆ ที่รวดเร็วที่สุด

-:- ย้ายมายังร้านอาหาร



ไม่นานนักอาหารก็ได้มาเสิร์ฟลงที่โต๊ะของริสะ ดูเหมือนว่าจุดที่เขานั่งจะทำให้ไม่เป็นจุดสนใจของคนอื่นเท่าไรนัก



ระหว่างที่ริสะกำลังนั่งทานข้าวผัดอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงคุยกันจากโต๊ะอื่นดังลอดผ่านหูเขามา

" ได้ยินว่าพรุ่งนี้อาจจะมีการนองเลือดก็ได้นะ . . . ใครกันช่างโง่จริงๆที่จัดการประชุมสำคัญขึ้นที่นี่โจ่งแจ้งแบบนั้น "

เสียงของชายคนนึงได้กล่าวขึ้นกับคนในกลุ่มโต๊ะของเขา


... เอาล่ะ คงได้เวลาทํางานไปด้วยแล้วล่ะ

            ริสะหยิบอาหารเดินไปนั่งข้าง ๆ ชายคนนั้นดื้อ ๆ แบบไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
            ด้วยรูปร่างหน้าตาที่อาจจะชวนคนอื่น เข้าใจผิดเรื่องเพศได้ง่ายนี้ บางครั้งก็มันก็สะดวกเหมือน เขาคิดแบบนั้น

" พี่ชาย ชั้นสนใจเรื่องที่พี่ชายพูดเมื่อกี้มากเลยล่ะ การนองเลือด และการประชุมในที่โจ่งแจ้ง นั้นด้วย "

หมายความว่ายังไงกัน การประชุมที่เราได้รับหน้าที่มาร่วมมันน่าจะเป็นการประชุมลับนิ รึจะเป็นงานประชุมอื่นที่กันแน่นะ ?

" Speech 10 , สามารถแทรกตัวได้แม้จะโจ่งแจ้ง "

" หืม ? ก็เป็นการประชุมเกี่ยวกับเทคโนโลยีการใช้เวทย์มนต์แบบใหม่ของเมือง Clina น่ะสิ แต่เหมือนว่ามันจะขัดกันเองเรื่องภายในของหัวเมืองอื่นน่ะนะ แถมคราวนี้ยังได้ยินมาว่ากระทบกับความเข้มแข็งของ Finew ด้วย คงต้องมีเมืองซักเมืองนึงส่ง"คนๆนั้น"มาสังหารคนที่ร่วมการประชุมแน่ๆ แต่ประธานฯของงานกลับจัดงานประชุมที่โรงแรมแห่งนึงของ Arland เสียอย่างนั้น ไม่โง่ก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วล่ะ "

ชายหนุ่มได้อธิบายขึ้นถึงเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันรุ่ง

" แต่ว่ามันอาจจะเป็นที่หลอกก็ได้นะ ? พวกเขาอาจจะประชุมกันจริงๆในอีกสถานที่ก็ได้ล่ะมั้ง ? "

ชายคนนึงในกลุ่มได้พูดขึ้นถึงความเป็นไปได้ ริสะคงจะต้องเปิดเอกสารดูอีกครั้งเพื่อยืนยันสถานที่


" อุ หือ น่าตื่นเต้นจังเลย ขอบคุณมากนะ พี่ชาย "

ก็นะ.. ก็เป็นเรื่องที่รู้ ๆ กันอยู่แล้วล่ะนะ เอาเถอะรีบ ๆ ทานให้หมดแล้วออกไปหาที่พักอ่านเอกสารดูอีกกว่า

       ริสะเร่งทานอาหารมากขึ้นกว่าปกติ จนข้าวผัดหมดลงอย่างรวดเร็ว เขาให้เงินค่าอาหารแก่พนักร้าน ก่อนที่จะเดินออกจากร้านไป

แล้ว... เรื่องที่พัก.... ยังไงก็ได้ล่ะนะ ไม่แคร์หรอก เดินหาก่อนดีกว่า

ไม่นานนักริสะก็ได้มาพบกับโรงแรมแห่งนึงซึ่งตั้งหลบอยู่ในซอยตันของเมืองและด้านหลังมีคลองของเมืองไหลผ่าน

-:- ทีพัก(1)



     ริสะเดินเข้าไปในโรงแรมแห่งนี้โดยไม่ลังเล เขาทําการเช็คอิน และเข้าไปยังในห้องของเขาทันที

เอาล่ะ... ก่อนอื่นเลยคงต้องอ่านเอกสารและทําความเข้าใจมันก่อนล่ะนะ

     ริสะหยิบเอกสารที่เขาได้รับมาอ่านอย่างตั้งใจแทบทันทีที่ถึงห้อง

ภายในเอกสารที่เขาได้รับมานั้นไม่ได้ระบุสถานที่ไว้แต่กลับกลายเป็นแผนที่ที่ดูเหมือนว่าจะผ่านทางท่อระบายน้ำของเมืองเสียแทน แถมเรื่องการประชุมนั้นยังเป็นคนละเรื่องด้วยเช่นกัน แต่ชื่อของประธานงานประชุมนั้นกลับเป็นชื่อเดียวกัน


" ให้ตายเถอะ... ให้คนขี้เกียจ ๆ แบบชั้นต้องขยันขึ้นมาอีกงั้นเหรอ "

      ริสะโยนเอกสารทิ้งไว้ในห้อง จากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป

ถ้าอย่างงั้นอย่างแรกที่ควรทํา คือการสํารวจเมืองให้ทั่ว แล้วก็ลองไปดูแถว ๆ ท่อ ที่ในเอกสารเขียนไว้หน่อยก็ดี

-:- ย้ายมายังบริเวณกลางเมือง



ไม่นานนักริสะก็ได้เดินทางเข้ามาบริเวณใจกลางเมืองซึ่งเขาก็พบว่าร้านส่วนใหญ่นั้นจะเปิดตามตรอกซอยเสียมากกว่า ส่วนกลางเมืองนั้นเป็นสถานที่ไว้นัดปะเจอกัน

ปึ้ก . . . หลังจากที่เดินดูได้ซักพักนั้นริสะก็ชนเข้ากับใครบางคนเข้าระหว่างทาง



? ? ? : อ๊ะ . . . ค- ขอโทษค่ะ !!

เด็กสาวได้ตอบริสะเสียงสั่นๆเล็กน้อยก่อนที่จะได้รีบวิ่งหายไป

-:- ย้ายมายังบริเวณท่อระบายน้ำ



ไม่นานนักริสะก็ได้เดินทางมาถึงบริเวณทางระบายน้ำที่แผนที่บอก ซึ่งดูเหมือนว่าที่ประชุมจะจัดขึ้นภายในนี้(?)นะ

ลืม !! ตอนไปร้านอาหาร Stamina - 2 , ที่พัก - 2 , กลางเมืองไม่ลด(เพราะผ่านไปเฉยๆ) , ทางระบายน้ำ - 2



" .... "

       ริสะมองซ้ายมองขวาเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินเข้าไปสํารวจด้านใน การรู้จักถึงพื้นที่ก่อนลงสนาม จะสร้างความได้เปรียบได้ในระดับนึงเลย
       เพราะฉะนั้นนี้ก็เป็นงานประจําที่ขาดไปไม่ได้สําหรับนักสืบ คือการสํารวจและทําความคุ้นเคยกับพื้นที่

ปัญหาก็คือ... เจ้านั้น มันจะมาไม้ไหน วันนี้สงสัยต้องพักผ่อนให้เต็มที่แล้วล่ะ

หลังจากที่ริสะเข้ามาด้านในได้ไม่นานนักเขาก็พบว่าด้านในนั้นเป็นทางเดินที่ตรงไปเรื่อยๆโดยมีคลองระบายน้ำของเมืองอยู่ข้างๆ แต่ว่าภายในมันช่างสะอาดเสียกว่าทางระบายน้ำทั่วๆไปมากเหลือเกิน

หลังจากที่ริสะเดินมาได้ซักพักเขาก็ได้พบกับประตูเหล็กบานนึงที่ด้านในสุดซึ่งมีชายหนุ่มคนนึงยืนพิงประตูอยู่



ดูเหมือนว่าเขาจะกำลังหลับใน(?)และยืนนิ่งๆอยู่ที่หน้าประตูเงียบๆแบบนั้น แม้ว่าริสะจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วก็ตาม . . .


    ริสะเดินเข้าไปหน้าผุ้ชายด้านหน้าพร้อมกับจิ้มไปที่แก้มของเขาเบา ๆ

" นินายน่ะ ทําอะไรอยู่เหรอ "

    ริสะยิ้มให้กับชายตรงหน้า ให้ความรู้สึกเหมือนสาวน้อยแอ๊บแบ๊วคนนึงเลย

? ? ? : หือ . . .

ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ . . . ท่าทางเขาจะหลับในจริงๆ

? ? ? : ชั้นยืนเฝ้ายามอยู่น่ะ . . . ถูกจ้างมาให้ทำภารกิจบางอย่าง แล้วเธอล่ะมาทำอะไรตรงนี้ ?

เขาได้ถามริสะขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่ค่อยตื่นเท่าไรนัก

- แสดงบัตรเชิญ
- อื่นๆโปรดระบุ


" หลงทางน่ะ นายช่วยนําทางให้ชั้นหน่อยได้ไหม "

    ริสะยังคงยิ้มให้ผู้ชายตรงหน้าอยู่เช่นเคย

" แล้วภารกิจที่ว่าคือเหรอ บอกชั้นได้ไหม "

? ? ? : ก็ . . . ป้องกันกลุ่มคนในการประชุมบางอย่างน่ะนะ

ชายหนุ่มได้ยิ้มบางๆให้กับริสะก่อนที่จะได้นำทางเด็กหนุ่มออกมาที่ด้านหน้าทางเข้าอีกครั้งนึง

? ? ? : อย่าหลงทางอีกล่ะ

เขาได้บอกกับริสะอย่างเป็นมิตรก่อนที่จะได้เดินกลับเข้าไปด้านใน


" ขอบใจนะ "
  
        ริสะส่งยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มคนนั้นอีกครั้ง ก่อนที่จะวิ่งออกจากบริเวณนั้น

เอาล่ะ ยังไงซะพรุ่งนี้คงได้เจอกันใหม่ล่ะนะ ตอนนี้ขอสํารวจตัวเมืองสักนิดล่ะกันนะ

       ริสะวิ่งเข้าไปในตัวเมืองอย่างง่าย ๆ และคอย ๆ สังเกตุตามตรอกซอยต่าง ๆ อย่างละเอียด

" Stamina -2 "

-:- ย้ายมายังย่านกลางเมือง Arland



ระหว่างที่ริสะกำลังสำรวจอยู่นั่นเองเขาก็พบว่ามีทางแคบๆที่น่าจะติดต่อเส้นทางกับทางระบายน้ำด้านล่างนั่น แต่ทว่าชายหนุ่มเองก็ยังไม่เคยเห็นด้านหลังประตูที่ด้านล่างเหมือนกันทำให้เขาไม่สามารถฟันธงได้ว่าเส้นทางนี้นั้นจะติดต่อกับห้องหลังประตูนั่นหรือไม่

- ไปสำรวจเส้นทางนี้ดู
- ลงไปที่ทางระบายน้ำอีกรอบ
- ไม่ไหวๆ กลับไปนอนดีกว่า


- ไปสำรวจเส้นทางนี้ดู

     ริสะเดินกําลังทุกซอกทุกมุม พลางจดบันทึกไว้ในสมุดเล่มเล็ก ๆ ที่เขามักพกติดตัวประจําเสมอด้วย

ชายหนุ่มได้เดินเข้ามาตามตรอกเงียบๆที่มืดมิดนี้ ซึ่งเขาก็พบว่าเส้นทางนี้นอกจากจะลับตาคนแล้วยังเชื่อมต่อลงไปลึกถึงด้านล่างด้วยเช่นกัน แต่เขาก็ไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดว่ามันจะยาวไปถึงไหนกันแน่ . . .

ตึกๆ . . . เสียงฝีเท้าเล็กๆได้เดินสวนริสะออกมา พร้อมกับร่างของเด็กสาวคนก่อนหน้านี้ที่ได้เดินออกมาจากภายในนั้นอย่างช้าๆ



? ? ? : !!

เธอได้ทำท่าตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นริสะยืนอยู่ที่อีกด้านของเส้นทางนี้ก่อนที่จะออกอาการตื่นตูมอีกครั้งแล้วทำท่าจะวิ่งหนีออกไป

- ดึงไว้ก่อน
- ปล่อยไป


- ดึงไว้ก่อน

         ริสะจับแขนของเด็กผู้หญิงคนนั้นได้อย่างทันท่วงที

" เดี๋ยวสิ เธอน่ะ มาทําอะไรในนี้งั้นเหรอ ?? "

ในทางที่ไม่มีใครผ่านมาอย่างงี้ เด็กคนนี้มาทําอะไรกันแน่นะ.. รึว่าเด็กคนนี้อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการประชุมนั้นด้วย

? ? ? : ปะ- เปล่านะคะ !! เราไม่ได้มาทำอะไรเลยนะ !!

เด็กสาวได้ให้การปฏิเสธอย่างตื่นตูมจนน่างสงสัยเป็นอย่างสุดๆและสบัดแขนที่ริสะจับไว้ด้วยแรงอันบางเบาของเธอจนแขนของทั้งสองขยับไปมาเป็นเวฟ . . .


    ริสะจ้องมองเด็กคนนั้นด้วยความสงสัยแบบสุด ๆ แต่ในเวลาแบบนี้ เขาไม่ลืมที่จะใส่หน้ากากตอบรับสถานการ์ณ
    เขายิ้มอย่างอบอุ่นพลางลูบหัวเด็กคนนั้น

" ไม่มีใครว่าอะไรเธอหรอก เพียงแค่ชั้นเป็นห่วงเธอมากก็เท่านั้น การที่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เดินเข้ามาในซอยมืด ๆ นิ มันก็อดสงสัยไม่ได้

เพราะชั้นเป็นห่วงเธอมากเลยรู้ไหม "

    ริสะค่อยก้มตัวลงให้ระดับสายตาอยู่ระดับเดียวกับเด็กคนนั้น

" บอกชั้นได้ไหม ว่าเธอเข้ามาทําอะไรที่นี้น่ะ เธอเชื่อใจชั้นรึเปล่า "

? ? ? : อ๋าๅ . . . คุณต้องสัญญานะว่าจะไม่บอกใครน่ะ

เด็กสาวได้เกี่ยวก้อยของริสะขึ้นพลางมองตาเขากลับมา


" แน่นอน "

    ริสะยิ้มตอบพร้อมกับใช้นิ้วก้อบเกี่ยวคล้องกับนิ้วเด็กของเด็กคนนั้น

" หากชั้นผิดสัญญา ขอให้มีอันเป็นไปเลย "

? ? ? : เรามาตรวจดูเส้นทางน่ะ ตอนนี้ก็จะกลับแล้ว

เด็กสาวได้ตอบออกมาอย่างว่าง่ายซะงั้น พร้อมกับเกี่ยวก้อยของริสะเข้าด้วยกัน


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 18-1-2013 02:03:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 3-2-2013 07:58



. . . สายตาที่ลืมขึ้นมาอย่างยากลำบากจากการฟุบหลับพักผ่อนท่ามกลางธรรมชาติที่ชั้นชอบ

'' เผลอหลับไปจนได้ '' ชั้นดันร่างของตัวเองขึ้นมายืนพลางยืนแขนขึ้นก่อนจะเดินหลับมาเข้ามาภายในบ้าน

ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ตรงหน้าศาลเจ้าภายในบ้านที่เป็นที่อยู่ของครอบครัวของชั้นก่อนจะเดินมาปัดฝุ่นที่เกาะอยู่เพียงเล็กน้อย

อื้ม . . .  ชั้นมองลงมายังมีดสั้นที่บรรจุกล่องผนึกไว้อย่างดีพลางลูบดูมันก่อนจะหันมามองเหล่าเศษวัสดุสำหรับทำเครื่องประดับเอาไว้ขายหารายได้จากงานอดิเรกที่ชอบ นี่ก็ปีนึงแล้วสินะ ที่ชั้นถูกสั่งให้พักงาน . . . ชั้นถอนหายใจเบาๆพลางหันหลังเดินกลับมายังห้องครัวที่เชื่อมกับทางเข้าหน้าบ้าน แต่สายตาของชั้นต้องหยุดลงกับเจ้ากระดาษที่ตกอยู่บนพื้น?

ชั้นเดินไปหามันก่อนจะหยิบมันขึ้นมาอ่าน

ในจดหมายนั้นเหมือนจะแนบบัตรเชิญอะไรบางอย่างมาด้วย ซึ่งใจความในซองจดหมายนั้นได้กล่าวเชิญชวนจอมเวทย์ทุกคนในอาณาจักรให้มาชุมนุมกันที่ Vogon เพื่อเป็นสักขีพยานของกลุ่มจอมเวทย์ที่อ้างตัวว่าน่าจะแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรที่กำลังจะเปิดประตูของ Vogon ออกในอีก 7 วันข้างหน้า

เท่าที่อ่านดูแล้วคงจะเป็นแค่กลุ่มหน้าใหม่ที่ต้องการจะมีชื่อเสียงเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าจดหมายนี้จะถูกส่งไปหลายที่อยู่เหมือนกันเมื่ออันดีนได้มองทางผู้รับแล้วก็ทราบว่ามันส่งออกไปแทบจะทั่วอาณาจักรเลยทีเดียว อันดีนเองอาจจะสามารถรวมกลุ่มกับกลุ่มอื่นหรืออาจจะบุกเดี่ยวเข้าไปที่ด้านหลังประตูของ Vogon ก็เป็นได้

แต่ตอนนี้เธอเพิ่งจะตื่นขึ้นมาได้ไม่นานนัก . . . เรื่องอื่นๆคงไม่สำคัญไปมากกว่าเรื่องของเธอกระมัง ?


ชั้นหยิบแผ่นกระดาษนั่นเดินมาที่กาน้ำร้อนก่อนจะหยิบใบชาสำเร็จรูปวางบนแก้วกระเบื้องใสที่ชั้นแกะลายออกมาเองพลางใช้ช้อนเล็กคนช้าๆ

อืม ข้อความในจนหมายเชิญไปดูการแสดงอย่างนั้นหรอ? . . . อืมมม ชั้นหันไปมองกล่องผนึกมีดสั้นที่อยู่ไกลออกไปก่อนจะหันกลับมามองจดหมายอีกครั้งหนึ่ง

'' ถูกสั่งห้ามไม่ให้ยุ่งเรื่องพวกนี้แล้วนี่นะ . . . '' ชั้นวางจดหมายลงก่อนที่จะปล่อยผมของตัวเองออกเดินถือถ้วยชาเดินมาตรงหน้าต่างก่อนจะอิงไหล่ลงบนกำแพงไม้

จะว่าไปตั้งแต่ชั้นมาอยู่ที่นี่ ชั้นเอาแต่อยู่ติดกับในบ้าน รายได้ส่วนใหญ่ก็หามาจากการประดิษฐิ์แล้วก็พวกถักไหมพรม เสื้อผ้าหรือของชำร่วยง่ายๆอีกทั้งส่วนใหญ่พวกเขาจะมาหาชั้นที่บ้านมากกว่าออกไปเร่ขายด้านนอก

'' นี่ชั้นมีความสุขกับชีวิตแบบนี้จริงๆหรอ? '' . . .

หลังจากที่หญิงสาวได้นั่งสงบๆอยู่ซักพักนึง ก็ยังไม่มีอะไรที่ฉาบฉวยเกิดขึ้น เมืองนี้คงจะสงบสุขและปลอดภัยจากภัยอันตรายจากภายนอกมากจริงๆ เธอจึงได้ถูกส่งมาที่นี่


'' ฮื่ม? . . . วันนี้ท่าทางจะไม่มีลูกค้าสินะ? . . . '' หลังจากที่ยืนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ครู่หนึ่งชั้นก็ได้วางจนหมายลงบนโต๊ะพลางเดินมาตรงตู้ด้านใต้ของศาลเจ้า

'' แต่ไหนๆก็มีจดหมายส่งมาแล้ว ถ้าไม่ไปคนเดียวคงจะเสียมารยาทแย่ล่ะมั้งนะ? ''

ชั้นหยิบกล่องออกมาพร้อมกับกระเป๋าคาดเอวผ้า มาวางไว้ตรงโต๊ะก่อนจะเปิดมันออก

กริ๊กๆ กุ๊บ วู้ม

ชั้นบรรจุแม็กกาซีนเข้าไปยังด้านจับของดาบหรือก็คือเม็มโมรี่สำหรับบันทึกองค์ประกอบของเวทย์หรือที่เรียกว่าระบบ '' Smart Cast '' ไว้ในดีไฟว์หรือก็คือมีดเล่มนี้ก่อนจะลองสะบัดแขนออกให้ระบบทำงาน

อื้ม สมบุรณ์แบบ . . . หลังจากนั้นจึงลุกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะกลับมาสวมกระเป๋าคาดเอวและสวมดีไวซ์ลงไปพร้อมกับล็อคมันเพื่อกันหล่นหาย

'' เอ? สถานที่ที่จัดงาน? อืมม '' ชั้นอ่านมันก่อนที่จะพับจดหมายเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและเดินออกมาจากบ้านและมุ่งหน้าไปยังสถานที่ๆจดหมายระบุเอาไว้

ระหว่างทางชั้นมองดูรอบๆตัวหมู่บ้านรู้สึกว่าจอมเวทย์หลายคนไม่อยู่ทำงานตามร้านค้าต่างๆเหมือนกัน คงจะไปที่นั่นกันหมดล่ะมั้งนะ?

ที่ภายนอกหมู่บ้านนั้นไม่ค่อยจะมีคนเท่าไรนัก แต่ก็พอจะมีมอนสเตอร์บางส่วนที่อาศัยอยู่รอบๆรั้วของบ้านบางหลังอยู่บ้าง

ดูเหมือนว่าการเดินทางไป Vogon จากที่นี่จะสามารถทำได้หลายวิธีโดยการ

- เดินเท้าไป
- นั่งเรือไป
- นั่งรถม้าไป


- นั่งเรือไป

อืมมม ชั้นเองก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหนมาไหนมากนัก ถ้าเกิดจะเดินไปก็คงได้หลงทางแน่ๆ ช่วยไม่ได้ซื้อความสบายใจในการเดินทางก่อนแล้วกัน~

ชั้นเดินมายังท่าเรือที่อยู่ใกล้ๆก่อนที่จะบอกกล่าวพ่อค้าเกี่ยวกับสถานที่ๆชั้นกำลังจะไปเพื่อขอคำแนะนำในการเดินทาง

ไม่นานนักอันดีนก็ได้รับตั๋วเรือเดินทางไปสู่ Vogon ซึ่งเรือคงจะออกเดินทางในไม่ช้านี้ ขึ้นเรือไปตอนนี้เลยน่าจะเป็นการดีที่สุด . . .

-:- ตัดสู่ช่วงกลางวัน

หลังจากที่อันดีนขึ้นมาได้ไม่นานนักเรือก็ได้เริ่มออกเดินทางไปตามเส้นทางแล้วในตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะมีเวลาว่างให้อันดีนอย่างมากมายเลยทีเดียว


......

หลังจากที่นั่งเรือมาได้ซักพัก แต่ดูท่าจะไม่ถึงง่ายๆหากสังเกตุการสิ่งแวดล้อมภายนอก

''  ว่างจริงๆเลยนะ . . .  '' ชั้นบ่นพึมพำก่อนจะเอามือต้านน้ำพลางยกกลับขึ้นมาและมองหยดน้ำบนมือไปพลางก่อนที่จะหย่อนมือลงไปและดึงมือกลับขึ้นมาพร้อมลูกบอลน้ำเล็กๆไว้ในอุ้งมือก่อนที่จะโยนมันออกไปแอบทำชิ่งสามครั้งเป็นหินเลยก็ว่าได้

แต่ถึงกิจกรรมยามว่างจะดูไร้สาระไปบ้าง แต่ชั้นเองก็แอบฝึกการใช้เวทย์อย่างง่ายเข้ามาในชีวิตประจำวันแบบนี้ล่ะนะ

30 นาทีผ่านไป

ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีทีท่าว่าจะถึงที่หมายและชั้นเองคิดว่าถ้านั่งว่างอยู่แบบนี้คงไม่ดีแน่

ชั้นหันมามองกริชของตัวเองก่อนจะเอามันออกมาจากฝักและเปลี่ยนระบบมันเป็นระบบเครื่องมือขนาดเล็ก ก่อนที่จะหยิบวัสดุผ้าสีต่างๆและป้ายสัญลักษณ์รูปน่ารักๆต่างๆฆ่าเวลารอ

-:- ตัดเข้าสู่ช่วงเย็น

สภาพอากาศค่อยๆเย็นตัวลงนิดๆ คาดว่าเรือคงจะเข้าใกล้เมือง Vogon เต็มที่แล้วในตอนนี้

กึก . . . เหมือนกับว่าเรือนั้นจะเคลื่อนที่ผิดปกติออกไปนิดหน่อยจากทีแรก มันอาจจะเป็นเพราะเรือกระทบกับกลุ่มน้ำแข็งระหว่างการเดินทางไปที่เมืองหนาวๆแบบนั้นก็ได้ ?

ไม่นานนักก็ได้มีเสียงดังอึกครึกขึ้นรวมทั้งยังมีเสียงเอะอะที่ด้านนอกอีกด้วย เมื่ออันดีนได้ออกจากห้องพักมานั้นเธอก็ได้พบกับท้องฟ้าสีแดงสดพร้อมกับภาพของปีศาจตนนึงที่กำลังโจมตีเรือลำนี้อยู่ !!


ลืม !! ตอนย้ายไปท่าเรือ Stamina - 2




ตึง!! แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นกระทันหันที่เกิดขึ้นทำเอาข้าวของในห้องสะเทือนและตกลงมาด้วยแรงสั่นนั้น

'' เกิดอะไรขึ้น? '' ชั้นอุทานขึ้นก่อนที่จะมองออกไปทางหน้าต่างแต่ไม่พบอะไรผิดปรกติ

ตึง!! แรงสั่นสะเทือนรอบที่สองและรุนแรงกว่าทำเอาชั้นเซไปนั่งอยู่บนเตียงก่อนที่จะพยายามพาร่างตัวเองเดินออกมายังด้านนอก

ตึง!!! แรงสั่นสะเทือนรอบที่สามที่เหมือนกับว่าเรือมันกำลังถูกพัดให้ลอยเล็กน้อย ทำเอาบาลานส์ของชั้นเสียศูนย์ไปต้องรีบดึงโคมไฟที่อยู่ใกล้ๆไว้ และรีบเดินออกมาจากด้านในโดยเร็ว

เมื่อออกมาภาพแรกที่ชั้นได้เห็นคือ รากไม้ขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายคนกำลังพยายามโจมตีเรืออยู่อย่างต่อเนื่อง

'' นั่นมันอะไร? '' ชั้นบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนที่รากไม้นั้นจะเริ่มโจมตีอีกครั้ง

อึก! แย่แน่ ขืนเรือถูกกระแทกๆแบบนี้บ่อยๆเข้า ตัวเรือต้องแตกออกและจมไปในที่สุด ต้องทำอะไรซักอย่าง!

ตึง !! เรือกำลังค่อยๆถูกโจมตีเรื่อยๆจากปีศาจเทนทาเคิ้ล จนตัวเรือนั้นเริ่มแตกออกและมีน้ำไหลเข้าที่ข้างใต้ !! ส่วนคนอื่นๆนั้นก็ได้พยายามหาทางรอดตายกันอย่างอลว่าน

? ? ? : อืม . . . แย่แฮะ

เสียงเบาๆของชายหนุ่มคนนึงบ่นพึมพำออกมาข้างๆอันดีนด้วยท่าทีใจเย็น . . . ตัวของเขานั้นใส่เสื้อลำลองธรรมดาๆและถือดาบคาตานะไว้ในมือเล่มนึง



? ? ? : แบบนี้ก็ไปสายกันพอดีสิ . . . เอ ? หรือจะว่ายน้ำไปดีนะ ? แต่ว่าหนาวแบบนั้นไปนั่งเรือใหม่ดีกว่าล่ะมั้ง ?

ชายหนุ่มได้ยืนคิดด้วยท่าทีใจเย็นในขณะที่ตัวเรือกำลังจมลง . . . แต่ดูท่าทางแล้วอันดีนอาจจะใช้เขาในการช่วยต่อสู้ได้


นี่มันใช่เวลามาใจเย็นขนาดนั้นที่ไหนกันเล่า คนๆนี้!? ชั้นอึ้งกับระดับอุณหภูมิในร่างกายที่เย็นเป็นน้ำแข็งของชายคนนี้ ก่อนจะมองเห็นดาบยาวที่เขาแนบไว้อยู่

เอะ? ชายคนนี้ก็เป็นจอมเวทย์หรอ? แต่ใช้คาตานะ?

'' นี่ คุณน่ะ '' ชั้นรีบเดินมาหาเขาด้วยท่าทีรีบร้อน

'' ท่าทางคุณจะเป็นจอมเวทย์เหมือนกันสินะ ขอแรงปกป้องเรือลำนี้หน่อยจะได้รึเปล่า? '' ชั้นไม่อ้อมค้อมใดๆ ยิงตรงเข้าประเด็นหลักเลย

? ? ? : เอ๋ ? แต่เรือจะจมแล้วไม่ใช่เหรอ ? ตอนนี้จะทันเหรอ ?

ชายหนุ่มได้ทำท่าครุ่นคิดขึ้นอย่างใจเย็นเมื่ออันดีนถามคำถามขึ้น . . . ในขณะที่เรือกำลังจะจมลงเรื่อยๆแล้ว . . .

- ลากหมอนี่เข้าสนามรบเลย
- ปล่อยหมอนี่ยืนคิดต่อไป . . .
- เข้าสู้คนเดียว


- เข้าสู้คนเดียว

หนอย ยังจะมายืนคิดอยู่ได้ ไม่มีเวลาแล้ว ขืนปล่อยให้มันโจมตีอยู่แบบนี้ถ้าเรือจมเมื่อไหร่ก็เสร็จมันพอดีน่ะสิ

'' เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นคุณรีบอพยบไปพร้อมๆกับคนพวกนั้นก็แล้วกัน ชั้นจะพยายามถ่วงเวลาเอง ''

ชั้นพูดอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะหยิบมีดออกมาและสวมกำไรข้อมือที่ได้รับมาจาก อาฮารุ

'' Open Combat '' ถุงมือค่อยๆรัดมือของชั้นยาวมาถึงข้อศอกพร้อมกับกริชที่ถูกปลดปลายแหลมออกมา

กิ๊ง . . . ชั้นเคาะมันเบาะๆที่กำไรก่อนที่มันจะสั่นเล็กน้อยและดีไวซ์จึงเริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง

[ ว่าไงมาสเตอร์ ไม่ได้เจอกันซะนาน ]

''  ไม่ใช่เวลามาคุยนะไวซ์ Install Skill '' ชั้นหยิบกระสุนขึ้นมาบรรจุใส่ด้านจับก่อนจะดันมันเข้าล็อคไป

[ ทำการอ่านข้อมูลสกิล สกิลอัพเดท พร้อมใช้งาน ]

กริ๊ก กริ๊ชถูกตั้งขึ้นก่อนที่วงเวทย์ค่อยๆปรากฏรอบมือของชั้นก่อนที่ชั้นจะง้างมันและสบัดมือออกไปเบาๆ สองครั้ง ทันทีที่ชั้นสบัดมืออกวงแหวน้ำที่ถูกสร้างขึ้นพุ่งออกไปโจมตี

[ Aqua edge x 2 ]

เปรี๊ยะ !! วงแหวนแห่งน้ำได้ซัดเข้าที่รากของปีศาจตรงหน้าจนหนวดบางส่วนของมันได้ขาดกระเด็นกลับไป ถึงแม้มันจะมีจำนวนมากและใหญ่ก็ตามแต่การโจมตีของมอนสเตอร์ด้านหน้านั้นช่างเปราะบางเสียงเหลือเกิน

ในขณะเดียวกันชายหนุ่มที่ยืนกอดดาบอยู่นั้นก็ยังยืนนิ่งๆอยู่ทีเดิมพลางทำท่าครุ่นคิดอะไรบางอย่างอย่างใจเย็น . . . โดยไม่มีทีท่าว่าจะหนีไปไหนเลย



'' ดูท่ามันยังอ่อนแออยู่สินะ '' ชั้นสังเกตุผลการโจมตีก่อนที่จะแตะกริชเบาๆอีกครั้ง แต่ต้องชะงักลงเมื่อยังเห็นผู้ชายที่ยังยืนบื้อกอดดาบอยู่ไม่ไปไหน

'' นี่นายยังจะคิดอะไรนักหนาเนี่ย บอกให้หนีไปยังไงล่ะ ? ''  ชั้นเหวี่ยงกริชออกไปก่อนที่จะฟาดกระสุนเวทย์อีกครั้ง

[ ซ้อนทับศาสตราเวทย์ ]

ไวซ์อ่านคาถาสองอย่างพร้อมกันก่อนที่กระสุนน้ำจะถูกความมืดล้อมรอบพุ่งตรงไปใส่ปีศาจตนนั้นอีกครั้ง

ซูม !! กระสุนน้ำของอันดีนได้แยกพลังงานความมืดออกมากลายเป็นการยิงเวทย์ออกไปสองบทแทนใส่เข้ากับปีศาจด้านหน้าตนนั้นจนหนวดที่ยึดกับเรือไว้ขาดออกไป !!

? ? ? : อ๊ะ !! ถ้าอย่างนั้นผมไปละนะ

ชายหนุ่มได้สะดุ้งขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของอันดีนขึ้นก่อนที่จะทำท่าออกวิ่งไป . . . . แต่เขากลับหยุดลงกับที่แล้วยืนคิดนิ่งๆอีกครั้ง . . .

? ? ? : เอ . . . จะหนีออกไปทางไหนดีนะ . . . ถ้าลงน้ำก็คงแข็งตายแน่ๆในสถานที่เย็นๆแบบนี้ . . . ถ้าลงเรือช่วยเหลืออาจจะโดนดักโจมตีก็ได้ . . . ถ้าหนีขึ้นฝั่ง . . .

เขายืนพึมพำอยู่คนเดียวในระยะที่ห่างออกไปจากอันดีนเล็กน้อย . . .

ครืน !! ร่างมหึมาของปีศาจที่ได้ล้มลงไปเมื่อครู่ทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำขึ้นและพุ่งเข้าซัดเรือเสียแทน !! ดูเหมือนว่าเรือลำนี้คงจะไม่รอดไปถึงฝั่งแน่ๆแล้ว !!

- ลากเจ้าหมอนี่และหนีไปยังเรือช่วยเหลือ
- ลากเจ้าหมอนี่และกระโดดลงไปยังฝั่งผืนดินใกล้ๆ
- หนีไปคนเดียว
- กระโดดลงน้ำไปหามอนสเตอร์


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 18-1-2013 04:17:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-1-2013 07:39






' อ..อะไรของเค้าเนี่ย.. '

คุรุมิมองชายตรงหน้าด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ.. นี้มันเข้าข่ายซื่อจนบื้อชัดๆ

" อ่า. . พอจะเข้าใจแล้ว "

เธอก้มหน้าพึมพำออกมาเบาๆก่อนที่จะ..

" บ้ารึเปล่าคะ!!!?? "

คุรุมิลุกพรวดขึ้นมาโดยไม่ทันให้ฝ่ายตรงข้ามตั้งตัว

" ไม่รู้ประวัติ ไม่รู้เรื่องที่เกิด ยังพอว่า แต่ช่วยคนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าจากแดนประหารเนี่ย
ถ้าเกิดคนที่คุณช่วยออกมาเป็นคนไม่ดีคุณจะทำยังไง!!! "

" ไม่พอ ยังไม่ถามความเห็นแถมยังพามายังที่กบดานอีก ถ้าเกิดอันตรายกับพวกพ้องของคุณ
จะทำยังไงคะ!? คิดซะบ้างสิ! คิดน่ะ!! "

คันซากิ คาคาชิ : ตะ- แต่ว่า . . . เด็กสาวทุกๆคนเป็นสมบัติของโลกใบนี้นะ !! ชั้นจะปล่อยเธอไว้ในที่แบบนั้นได้ยังไงกัน !!

ชายหนุ่มได้ตอบขึ้นด้วยท่าทางมั่นใจสุดๆ ในเรื่องอะไรก็ไม่ทราบ . . . จนซูกูโฮะเองไม่รู้จะพูดช่วยออกมายังไง . . .

คันซากิ คาคาชิ : แถมชั้นเองยังเคยเห็นหน้าคุรุมิจังตามผนังเมืองเต็มไปหมดอีกด้วย !! นั่นมันต้องเป็นประกาศคนหายใช่ไม๊ล่ะ !! ถ้าอย่างนั้นชั้นจะพาเธอไปเอง !!

ชายหนุ่มยังคงพูดต่อด้วยความมั่นใจแบบสุดๆของเขา


" น่ะ. .! "

ราวกับมีไฟฟ้าวิ่งผ่าน เธอหน้าแดงแล้วรีบเถียงกลับไปทันที

" ค..คิดไปได้ยังไงกันคะ!? ชั้นไม่ใช่สุนัขแล้วก็ไม่ใช่เด็กๆนะถึงจะได้ติดประกาศคนหายน่ะ!!
คนบ้า!! บ้าระดับเหรียญทอง!! "

เด็กสาวตะโกนกลับไปด้วยน้ำเสียงร้อนรนด้วยความอายเพราะรู้ว่าสาเหตุที่ตนถูกช่วยไว้จาก
การตัดสินใจที่เด็ดขาดที่สุดในชีวิตมันแลดูไร้สาระมาก

" ชั้นคือภูติกาลเวลาสีชาดนะคะ! ง่ายๆ เป็นปิศาจในรูปแบบมนุษย์ไงละ! คนที่คุณช่วยไว้ตอนนี้
คือปิศาจที่เคยกลืนกินเมืองนี้ไปกว่าครึ่งไงละคะ.. "

เสียงของคุรุมิค่อยๆแผ่วเบาลงเรื่อยๆ

" ก็แค่ปิศาจที่คล้ายมนุษย์ผู้หญิงเท่านั้น.. ไม่มีค่าพอให้คุณต้องมาช่วยเลยนะคะ.. "

เธอค่อยๆพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะร้องไห้และดูถูกดูแคลนตนเอง

" เป้าหมายในชีวิตก็ไม่มีอีกแล้ว... ชั้น.. "

เธอพูดไว้แค่นั้นแล้วก็นิ่งไป..

ชายหนุ่มได้คอตกอีกครั้งเมื่อได้รับฉายาใหม่(?)จากหญิงสาวที่เขาเพิ่งช่วยมาแต่เมื่อได้ยินคุรุมิพูดออกมาแบบนั้นแล้วก็ทำให้เขาเปลี่ยนท่าทีออกไปก่อนที่จะจ้องมองหญิงสาวด้วยท่าทางเห็นใจ

คันซากิ คาคาชิ : ชั้นเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเรื่องยากๆเท่าไรหรอกนะ . . .

ชายหนุ่มได้เกาหัวตัวเองเบาๆ ในขณะที่ซูกูโฮะเองก็ได้แตะที่ไหล่ของคุรุมิเบาๆแต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

คันซากิ คาคาชิ : ต้องมีสิ !! ชั้นจะคิดให้เธอเอง !!

คาคาชิได้กล่าวออกมาอย่างมั่นใจก่อนที่จะได้กำหมัดของเขาขึ้นแน่น

คันซากิ คาคาชิ : ซักวันนึงชั้นจะพาเธอออกไปโลกกว้างและดูแลเธอไปตลอดชีวิตเอง !! เราจะหาเป้าหมายไปด้วยกัน !! ร่วมทุกข์ร่วมสุขฝ่าลมฝ่าหนาว !! เพราะอย่างนั้นชีวิตที่เธอคิดว่าไร้ค่าน่ะชั้นจะสร้างมันขึ้นใหม่เอง !!

ชายหนุ่มได้พูดบทความที่เหมือนการขอแต่งงานขึ้นมาอย่างหน้าตายจนทำเอาซูกูโฮะอ้าปากค้างอีกรอบ . . .


" เอ๊ะ . .? "

ครึ่งนึงเธอยังไม่เข้าใจความหมาย

" อ..อ..เอ๋ ? "

รู้สึกเหมือนเลือดสูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้า จนหน้าของเธอเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ
เธอตั้งสติแล้วตอบกลับไปว่า

" ค..แค่พูด ใครๆก็ทำได้ค่ะ! คุณคิดว่าจะทำได้จริงอย่างที่พูดแน่เหรอคะ!? "

คุรุมิจ้องกลับไปที่ชายหนุ่มด้วยสายตาท้าทาย และกำมือทั้งสองไว้แนบอก
กับใบหน้าที่แดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ

-:- ตัดเข้าสู่ช่วงกลางวัน

คันซากิ คาคาชิ : แน่นอนสิ !! เพราะชั้นน่ะเป็นคนที่จะเป็นราชาของอาณาจักรนี้ไงล่ะ !! ชีวิตของเธอชั้นจะเป็นคนหาคำตอบให้มันเอง !!

ชายหนุ่มได้พูดต่อไปอย่างมั่นใจและแน่วแน่ จนทำเอาซูกูโฮะที่นั่งอยู่ข้างๆมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

มิสึโฮะ ชิกิ : ฮะๆๆ คุยอะไรกันอยู่งั้นเหรอ ? ให้ผมร่วมด้วยคนสิ

ชิกิได้หัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะวางเสิร์ฟอาหารไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ



ทางด้านซูกูโฮะได้แต่พัดมือไป-มาบอกกับชิกิว่าให้เปลี่ยนเรื่องซะดีกว่าก่อนที่จะได้ลุกขึ้นไปที่โต๊ะไม้เก่าๆกลางห้อง

คันซากิ คาคาชิ : แต่ว่าตอนนี้ไปทานอะไรกันก่อนดีกว่านะ ♪ ชั้นชักหิวขึ้นมาแล้วล่ะสิ ฮะๆๆๆ


คุรุมิปิดปากเงียบสีหน้ายังคงฮึดฮัดอยู่เล็กน้อย แต่เนื่องจากว่าเธอรู้สึกโล่งขึ้นมาก
ความหิวก็เข้าแทรกทันที เลยตัดสินใจที่จะทานอาหารดีกว่า ..ของฟรีด้วยสิ

แต่ก่อนจะเดินไปเธอก็หันกลับมาชายหนุ่มแล้วกำมัดต่อยไปที่หน้าอกของชายหนุ่มเบาๆ

" ถ้าโกหกละก็ .. ชั้นจะฆ่าคุณ "

เธอพูดให้ชายหนุ่มฟังโดยไม่สบตา

คันซากิ คาคาชิ : อุ้ก . . . ฮ่า ๆ ๆ ไว้ใจชั้นได้เลย

ชายหนุ่มได้หัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับรอยยิ้มก่อนที่จะได้เดินตามมาที่โต๊ะและนั่งลงทานอาหารพร้อมๆกันทั้งหมด

มิสึโฮะ ชิกิ : คุรุมิจัง จะทำอะไรต่อไปล่ะ ?

ชิกิได้ถามขึ้นระหว่างทานอาหารถึงเป้าหมายของคุรุมิหลังจากนี้

คันซากิ คาคาชิ : เรื่องนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นเถอะ !!

คาคาชิได้พูดแทรกขึ้นมาอย่างมั่นใจ ในเรื่องอะไรก็ไม่ทราบอีกแล้ว . . . แต่ชิกิเองกลับยิ้มรับคำซะอย่างนั้น

มิสึโฮะ ชิกิ : ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่ต้องเป็นห่วงแล้วสินะ

ชายหนุ่มได้พูดออกมาอย่างร่าเริงในขณะที่ซูกูโฮะเองมองทั้งสองด้วยสายตาทีเป็นห่วงคุรุมิแบบสุดๆแทน . . .

คันซากิ คาคาชิ : จริงด้วยสินะ !! คืนนี้ชั้นจะออกไปที่ของทางการซะหน่อย คงต้องให้นายดูแลซูกูโฮะและคุรุมิจังด้วยนะ

คาคาชิเอ่ยบอกขึ้นในขณะที่รับประทานอาหารกันอยู่

มิสึโฮะ ชิกิ : นั่นมันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วล่ะ แต่จะดีเหรอ ? ไปบ่อยๆเดี๋ยวทางการจะใช้ไม้แข็งเอานะ

คันซากิ คาคาชิ : ไม่ต้องห่วงหรอกน่า !! อยู่เฉยๆไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมานี่นา

คาคาชิตอบด้วยท่าทีสบายๆของเขาพร้อมกับนั่งทานต่ออีกซักพักนึง

คันซากิ คาคาชิ : ถ้าคำทำนายของ Sorcerer Master ถูกล่ะก็ !! ชั้นจะได้เจอคนๆนั้นแน่ !!


" . . . "

คุรุมิทานอาหารเงียบๆ และฟังการสนทนาของทั้งสองไปด้วยก่อนที่จะหันไปถามซูกูโฮะ
ที่นั่งอยู่ข้างๆว่า

" Sorcerer Master คือใครเหรอคะ. . ? "

คันซากิ คาคาชิ : คนดังของอาณาจักรนี้ไงล่ะ !!

ชายหนุ่มได้ตอบแทบจะทันทีจนทำเอาซูกูโฮะที่นั่งอยู่ข้างๆมองกลับด้วยสายตาเจื่อๆทันที . . .

มิสึโฮะ ชิกิ : เป็นนักปราชญ์ที่มีชื่อเสียงด้านการทำนายน่ะครับ คำทำนายของเธอนั้นแม่นยำ 99% เลยทีเดียวล่ะ ว่ากันว่าแม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักรนี้ยังแพ้ด้านบุ๋นของเธอเลยนะ

ชิกิได้อธิบายขึ้นเสริมถึงคำถามของคุรุมิเกี่ยวกับ Sorcerer Master

มิสึโฮะ ชิกิ : แต่ว่าเธอเป็นประชากรของที่นี่ เธอเองจึงไม่เคยออกไปจากที่นี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว คำทำนายของเธอนั้นออกไปผ่านสื่อต่างๆเป็นตัวอักษรเท่านั้นคนภายนอกจึงได้รับคำทำนายของเธอด้วย นอกจากนี้แล้วคนภายนอกนั้นไม่เคยมีใครเห็นเธอเลยแม้แต่คนในเมือง Finew เองถ้าไม่ใช่คนวงในหรือเบื้องบนล่ะก็ ก็ไม่มีสิทธิได้เห็นเธอเลยล่ะครับ

เขาได้อธิบายเสริมถึงข้อมูลเสริมเกี่ยวกับตัวของ Sorcerer Master ขึ้น

คันซากิ คาคาชิ : มันน่าเสียดายใช่ไม๊ล่ะ !! หมอนั่นทั้งๆที่เก่งขนาดนั้นดันไม่มีโอกาศได้ออกไปยังโลกด้านนอกเลย เฮ้อ ~

คาคาชิได้ถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความเสียดาย

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : เรายังไม่รู้เลยไม่ใช่เหรอคะ . . . ว่าเขาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงน่ะ . . .

ซูกูโฮะได้ยิ้มเจื่อๆออกมาก่อนที่จะเหงื่อตกเล็กน้อยเมื่อได้ยินทั้งสองเรียก Sorcerer Master แบบคิดไปเองแบบนั้น

คันซากิ คาคาชิ : ต้องเป็นผู้ชายสิ !! ชั้นคิดว่าอย่างนั้นนะ

ชายหนุ่มได้มั่วออกมาพลางหัวเราะเบาๆ

มิสึโฮะ ชิกิ : เอ๋ ~ ผมคิดว่าน่าจะเป็นผู้หญิงนะ ก็เขาเก่งเรื่องดูดวงนี่นา ของแบบนี้ต้องคู่กับผู้หญิงอยู่แล้ว

ชิกิได้ตอบเชิงวิเคราะห์พลางหัวเราะออกมาเบาๆ


" แม่นยำ 99% . . . "

คุรุมิทวนคำพูดของชิกิพล่างนึกภาพของตัวตนของนักทำนายผู้นั้น

" . . จะว่าไปที่ .... เอ่อ คุณคาคาชิ ... บอกว่าคำทำนายของ Sorcerer Master พลาดไปเมื่อกี้
.. เค้าทำนายอะไรงั้นเหรอคะ? "

เธอถามถึงเรื่องที่พึ่งนึกขึ้นได้พลางดื่มน้ำแอปเปิ้ล(คิดว่า)รอฟังคำตอบ

คันซากิ คาคาชิ : ว่าชั้นจะเจอคู่หมั้นไงล่ะ !!

คาคาชิได้ตอบออกมาอย่างมั่นใจสุดๆจนทำเอาซูกูโฮะพ่นน้ำส้มพรูดแทนคุรุมิแทบจะทันที

มิสึโฮะ ชิกิ : ฮะๆๆๆ

ชิกิได้หัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะได้เริ่มอธิบายแทนคาคาชิเสียก่อนที่จะมีอะไรหล่นทับคาคาชิเข้า

มิสึโฮะ ชิกิ : เธอทำนายว่า"ชายหนุ่มและหญิงสาว"คู่หนึ่งจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของ Finew น่ะครับ

ชิกิได้อธิบายคำทำนายที่จริงขึ้นมา ส่วนทางคาคาชิเองก็ได้ยิ้มเก๊กก่อนที่จะพูดเสริมขึ้น

คันซากิ คาคาชิ : มันต้องเป็นราชา(?)อย่างชั้นอยู่แล้ว !! พอชั้นจัดการกับกำแพงเมืองบ้าๆนี่ได้เมืองบ้าๆนี่จะได้เปลี่ยนแปลงซักที

ชายหนุ่มได้ยิ้มออกมาด้วยท่าทางมั่นใจอย่างสุดๆ โดยที่ชิกิเองก็ได้หัวเราะออกมาอย่างร่าเริงก่อนที่จะได้อธิบายต่อไปอีกว่า

มิสึโฮะ ชิกิ : แต่ว่าหญิงสาวคนนั้นจะเป็นคนที่มาจากภายนอกน่ะครับ ทำให้ช่วงนี้ Finew เองเน้นเรื่องการป้องกันคนนอกเข้าเมืองมากกว่าเดิมเสียอีก

ชิกิได้อธิบายขึ้นอีกนิดหน่อยเกี่ยวกับคำทำนายนั่นให้ทุกคนได้ฟัง


คุรุมิเกือบจะพ่นน้ำออกมาเหมือนในการ์ตูนอนิเมะแบบซูกูโฮะแต่ยั้งไว้ทัน

' . . . คนจากภายนอกเหรอ '

คุรุมิคิดโดยเอาแก้วน้ำจ่อปากค้างไว้

' ชั้นเองก็. . . . . เป็นคนจากภายนอกนี่นา '

พอคิดได้ถึงแค่นั้นเธอก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

' น..นี้ชั้นคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย? '

เธอสายหน้าไปมาอย่างแรงเพื่อไล่ความคิดนั่นออกไป

มิสึโฮะ ชิกิ : แต่ก็คาคาชิเองยังไม่เคยพบหญิงสาวจากภายนอกเมืองนี้เลย ถึงเขาจะคอยช่วยคนออกมาก็ตามเถอะนะ

ชิกิได้พูดต่อไปเล็กน้อยทำให้คาคาชิทำหน้าเซงๆออกมา

คันซากิ คาคาชิ : เฮ้อ ~ ให้ตายสิ !! แต่ถึงไม่เจอผู้หญิงคนนั้นชั้นก็จะทำลายกำแพงนั้นให้ได้อยู่ดีนั่นล่ะ !!

ชายหนุ่มกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยท่าทางมั่นใจ

หลังจากที่คุยกันได้ซักพักนึงแล้ว ชิกิก็ได้เก็บทำความสะอาดโต๊ะอาหารและนำภาชนะต่างๆไปล้างที่ห้องด้านหลัง

คันซากิ คาคาชิ : คุรุมิ คืนนี้ชั้นคงจะออกไปด้านนอก เธอคงจะต้องอยู่กับซูกูโฮะและชิกิล่ะนะ ถ้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้นล่ะก็ให้ไปกับพวกนั้นนะ

ชายหนุ่มได้เอ่ยบอกขึ้นกับคุรุมิด้วยท่าทีจริงจังซึ่งเปลี่ยนไปจากเดิมทันที


คุรุมิเผลอสบตาของคาคาชิที่จู่ๆก็เปลี่ยนท่าที โดยที่หน้าเธอเป็นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย
ก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น

" ม..ไม่อยากโดนคนพิลึกสั่งหรอกค่ะ "

เธอทำหน้าบูดแก้เขินเล็กน้อยจากนั้นก็เดินหนีไปหาซูกูโฮะทันที

คันซากิ คาคาชิ : อะ- เอ๋ !!

ชายหนุ่มได้คอตกพลางซีดขาวอีกครั้งเมื่อได้รับฉายา(?)ใหม่เข้าอีกรอบ

-:- ตัดมายังช่วงเย็น

ไม่นานนักท้องฟ้าก็ได้เริ่มทอแสงส้มจนตัวเมืองดูมืดลงทีละน้อย คาคาชิได้มองกลับมายังทุกคนภายในบ้าน(?)ของเขาก่อนที่จะได้หันกลับไปและเดินออกไปด้านนอก

มิสึโฮะ ชิกิ : จะว่าไปคุรุมิจังพึ่งจะมาถึงได้ไม่นาน คงต้องใช้พวกเครื่องใช้ส่วนตัวเหมือนกัน ผมเองคงจะออกไปเลือกซื้อให้ไม่ได้แน่ๆ ถ้ายังไงจะออกไปซื้อของกับซูกูโฮะจังช่วงเย็นนี้ไหมล่ะครับ ?

ชายหนุ่มได้ถามขึ้นในขณะที่กำลังปัดฝุ่งและทำความสะอาดบ้าน(?)พัก


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 18-1-2013 06:59:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 19-1-2013 02:24



-:- เริ่มต้นที่ Riddle City

แกรกๆ เสียงลูกบิดก๊อกน้ำได้ดังขึ้นเบาๆพร้อมกับเสียงน้ำไหลที่ค่อยๆหยุดลง ไม่นานนักประตูห้องน้ำก็ได้ค่อยๆเปิดออกเผยให้เห็นร่างของหญิงสาวผมเงินในผ้าขนหนูผืนเล็กๆที่ได้ค่อยๆเดินออกมาภายในห้องที่มืดทึ้ม

เสียงรถยนต์และเครื่องจักรที่ดังจอแจภายนอกทำให้บรรยากาศรอบด้านไม่เงียบสงัดจนเกินไป ภาพต่างๆของหญิงสาวที่วางเรียงรายบนชั้นวางนั้นได้ตัดกับแสงไฟด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาเป็นระยะๆทำให้เธอมองเห็นภาพต่างๆได้บ้างในความมืดมิดนี้

ก้อกๆ เสียงประตูที่หน้าห้องของเธอได้ดังขึ้นมาเบาๆทำลายบรรยากาศที่เงียบสงบนี้ก่อนที่จะเงียบลงไปอีกครั้ง . . . จะเป็นใครกันที่มาเยี่ยมเยียนเธอในยามวิกาลแบบนี้กันนะ ?


' . . . . ใครกันมาเวลานี้ หรือว่าจะเป็นพวกคนขององค์กรณ์อีกแล้วหรอ '

แอลบิเทร่าค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ประตู
-:- Use skill :: Mental Up > Double Accel > Dark Ball

แอบบิเทร่าร่ายเวทย์แล้วหน่วงเอาไว้ไม่ปล่อยในทันที
" ใคร ? ? ? " แอบบิเทร่าตะโกนถามคนด้านนอก

โซระ มิซูโนะ : ผม โซระ มิซูโนะ ครับ

เสียงของชายหนุ่มวัยใสคนนึงได้ขานกลับมาหาแอลบิเทร่า

โซระ มิซูโนะ : ผมได้ยินมาว่ามีคนย้ายเข้ามาใหม่ จึงมาแนะนำตัวและจะช่วยบอกรายละเอียดเกี่ยวกับโรงเรียนนิดหน่อยน่ะครับ


แอลบิเทร่าค่อยๆเปิดประตูห้องของเธอ

" สวัสดีค่ะ เรา แอลบิเทร่า ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก " แอลบิเทร่ากล่าวแนะนำตัว
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่สลายพลังเวทย์ในมือ

โซระ มิซูโนะ : ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณแอลบิเทร . . .

ชายหนุ่มได้ยิ้มแย้มและกล่าวทักทายขึ้น แต่เขาก็ต้องหยุดชะงักพลางอ้าปากค้างด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อเมื่อเห็นแอลบิเทร่าเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว !!

โซระ มิซูโนะ : ผ- ผม !! ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้นครับ !! ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น !!

มิซูโนะได้รีบแก้ตัวก่อนที่จะไปนั่งก้มหัวกอดเข่าอยู่ริมประตูหน้าห้องพักแอลบิเทร่าแทน


" กรี๊ดดดดดดดดดดดดด " แอลบิเทร่าร้องขึนพร้อมกับเหวี่ยงหมัดเข้าหาชายหนุ่ม

เมื่อหมัดกระแทกเข้าที่หน้าของชายหนุ่มก็ปลดปล่อย Mental Up และ Dark Ball ใส่อย่างต่อเนื่อง
ขณะที่ชายหนุ่มกระเด็นลอยอยู่กลางอากาศ แอลบิเทร่าก็เริ่มร่ายเวทย์ต่อ
Dark Ball > Double Accel > Dark Ball

เมื่อปล่อยเวทย์ครบชุดแล้วแอลบิเทร่าก็วิ่งกลับเข้าห้องไปแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย
แล้วค่อยกลับมาดูสภาพของชายหนุ่มใหม่

เมื่อแอลบิเทร่าได้ออกมาดูอีกครั้งก็พบกับสภาพของมิซูโนะที่โชกเลือดพลางกระดูกหักหมดทั้งตัวแต่ยังไม่ตาย . . . จนเธอต้องตัดสินใจเรียกรถพยาบาลมารับตัวเด็กหนุ่มไปเสียก่อนแทน . . .

-:- มิซูโนะเข้าโรงพยาบาล 5 วัน , ไม่สามารถพบ NPC ดังกล่าวได้ในจำนวนวันที่กำหนด -:-

ดูเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดจะคลี่คลายแล้วในทางใดทางนึง . . . โดยเอกสารที่ชายหนุ่มได้ถือมาให้นั้นได้หล่นคาไว้ที่หน้าห้องของหญิงสาว . . .


แอลบิเทร่า หยิบเอกสารขึ้นมาเก็บไว้ แต่ยังไม่เปิดอ่าน

ก่อนที่จะตามมิซูโนะไปโรงพยาบาลด้วยความรู้สึกผิด . . . กับสิ่งที่ได้กระทำลงไป

-:- ย้ายมายังโรงพยาบาล Riddle city



ไม่นานนักแอลบิเทร่าก็ได้เดินทางมาถึงโรงพยาบาล โดยดูจากรายชื่อคนไข้แล้วมิซูโนะนั้นเพิ่งจะออกจากห้อง ICU ได้ไม่นานนัก มันน่าจะเป็นการดีกว่าถ้าเธอมาเยี่ยมเขาพรุ่งนี้แทน


แอลบิเทร่าจำหมายเลขห้องที่มิซูโนะพักอยู่ เพื่อว่าพรุ่งนี้เธอจะได้มาเยี่ยมถูก

ก่อนที่จะเดินออกไปจากโรงพยาบาลไป

ไหนๆก็ออกมาแล้ว งั้นแวะไปสำรวสถานที่ด้านหน้าหน่อยแล้วกัน
แอลบิเทร่าค่อยๆไปตามท้องถนน

ลืม !! ไปโรงพยาบาล Stamina -2

หลังจากที่ได้หมายเลขห้องและกลับออกมาแล้วแอลบิเทร่าก็ได้เดินดูสถานที่ต่างๆภายในเมือง ซึ่งก็พบว่าร้านค้าต่างๆภายในเมืองนั้นเปิดตลอด 24 ชั่วโมงแถมยังมีผู้คนเดินพลุ่งพล่านอีกด้วย รวมทั้งดูเหมือนว่าร้านค้ารอบๆจะไม่มีร้านไหนขายของเกี่ยวกับเวทย์มนต์เลยแม้แต่น้อย


หญิงสาวมองไปรอบๆตัวเธอมีผู้คนอยู่มากมาย แต่ก็ยังไม่ค่อยพบกับจอมเวทย์เสียเท่าไร
' เมืองจืดชืดแบบนี้อยู่ไปก็ คงไม่ได้รับคำตอบอะไรขึ้นมาหรอก . . . '

ฟุ๊บ ! ปีกขนนกสีขาว ถูกกางออกมา

' ที่นี้ไม่ใช่ที่ๆจะทำให้เรารู้ถึงความจริงได้ ' แอลบิเทร่าบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

' ความหมายของพลัง ผู้ที่รู้ก็คงเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดสินะ . . . เพราะฉะนั้นการจะได้คำตอบมาก็คงมีอยู่แค่ สอง วิธีเท่านั้นสินะ ถ้าไม่ถามจากผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ . . . ต้องเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดแทน !!! '
เมื่อหญิงสาวตัวสินใจได้ก็พุ่งตรงไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง เพื่อออกเดินทางไปยัง Wetrand Village


-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน

หลังจากที่แอลบิเทร่าบินมาได้ซักพัก เธอก็ยังไม่เห็นตัวเมืองในระยะสายตาเลยแม้แต่น้อย รวมทั้งความดันอากาศยังลดลงต่ำทำให้อากาศรอบๆตัวหญิงสาวเริ่มเย็นลงเล็กน้อย

- หยุดลงจอด
- บินต่อ


- หยุดลงจอด

แอลบิเทร่าลงไปสู่พื้นดิน

หญิงสาวมองดูบรรยากาศรอบๆตัวสักพัก สภาพรอบๆตัวตอนนี้ต่างกับสภาพภายในเมืองอย่างชัดเจน
แอลบิเทร่าค่อยๆเดินไปตามทางในป่าเรื่อยๆ โดยยังมุ่งหน้าไปทางจุดมุ่งหมายต่อไป

-:- ย้ายมายังป่าระหว่างทาง (???)



ไม่นานนักเวนโทร่าก็ได้ลงมาหยุดอยู่กลางป่าแห่งนึงที่อยู่ระหว่างทางเดินไปยังเมือง Wetrand

สภาพของป่านั้นค่อนข้างดงดิบและไม่มีวี่แววของคนเลยแม้แต่น้อย รวมทั้งยังมีแม่น้ำไหลผ่านใกล้ๆกับจุดที่แอลบิเทร่าลงจอดด้วยเช่นกัน

ตอนนี้คงจะมีแค่แอลบิเทร่าคนเดียวเท่านั้นที่อยู่แถวๆนี้


แอลบิเทร่า ค่อยนั่งลงใกล้ๆกับแม่น้ำ แอลบิเทร่านั่งพักอยู่สักครู่ก่อนที่จะเริ่มจับปลา

-:- Use Skill :: Dark Ball
แอลบิเทร่าเริ่มร่ายเวทย์ โดยเล็งไปใกล้ๆกับปลา

ลูกบอลสีดำพุ่งเข้าใส่พื้นน้ำอย่างรุนแรง จนกระเด็นออกมาทั้งปลาและน้ำ
แอลบิเทร่าค่อยๆเก็บปลาแล้วจึงไปจุดไฟเพื่อย่างปลา

ด้วยพลังของ Dark ball ที่เป็นเวทย์อัดกระแทกทำให้แอลได้วัตถุดิบที่ไม่เละหรือขาดกระจุยจนเกินไปขึ้นมา

แต่ทั้งๆที่เธอแน่ใจว่าเธอกำลังพยายามจับปลาอยู่แต่ทำไมดันได้กุ้งมาแทนก็ไม่รู้สิ ?

* 5 ตัว

หลังจากนั้นแอลบิเทร่าก็ได้ออกมาก่อไฟกลางป่าด้วยวิธีใดวิธีนึง แต่ดูเหมือนว่าไฟมันจะยังไม่มีท่าว่าติดเลย . . .


-:- Use Skill :: Mental Up + Magic Area

" . . . เพิ่ม พลังของธาตุต่างๆแล้วคงจะติดไฟง่ายขึ้นหน่อยมั้ง . . . "
แอลบิเทร่ายังไงไม่ละความพยายามนำเศษไม้มาปั่นให้เกิดไฟ

" Stamina -1 จับปลา(?) , -1 ก่อไฟ "

-:- ตัดมายังช่วงเย็น

หลังจากที่พยายามจุดไฟอยู่ทั้งวันเปลวไฟก็ได้ค่อยๆติดบนไม้แห้งของเธอ !! ดูเหมือนว่าฟืนของเธอคงจะอยู่ได้ซักพักทำให้เธอมีโอกาศที่จะประกอบอาหารกินแล้ว !!


" . . . . จุดติดซะที . . . ข้าวกลางวันหรือข้าวเย็นเนี่ย . . . "

แอลบิเทร่าไม่รีรอลงมือย่างกุ้งทันที เพราะกลัวว่าไฟจะดับอีก

" Stamina -1 ประกอบอาหาร "

แอลบิเทร่าได้ย่างกุ้งด้วยวิธีใดซักอย่างซึ่งเป็นวิธีทางเทคนิคไม่สามารถเปิดเผยได้ ไม่นานนักเกร็ดกุ้งก็ได้เริ่มแดงไหม้จากความร้อนจากกองไฟ น่าจะเป็นสัญญาณว่าน่าจะสุกพอทานได้แล้ว

- หยุดย่างและนำกุ้งมาทานกับเปลือก
- ปลอกเปลือกก่อนทานกุ้ง
- ไม่ได้ !! แค่พอกินได้มันไม่ดี !! มันต้อง Gourment **** สิ !!


- ปลอกเปลือกก่อนทานกุ้ง

แอลบิเทร่าค่อยแกะเปลือกกินกุ้ง โดยไม่ใส่ใจในรสชาติเสียเท่าไร
เมื่อกินเสร็จก็กลบดินแล้วราดน้ำซ้ำเพื่อกันไฟป่า

แอลบิเทร่าค่อยๆออกเดินทางต่อ

" Stamina + 5 , ทานกุ้งเผา 5 ตัว "

-:- ตัดมาตอนกลางคืน

หลังจากเดินมาได้ซักพัก โดยที่ระหว่างทางแอลบิเทร่านั้นไม่พบกับมอนสเตอร์ดูร้ายเลยแม้แต่ตัวเดียว ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลงแล้วในตอนนี้

- เดินทางต่อ
- หาที่นอน


- เดินทางต่อ

" Stamina - 3 ไม่ได้พักผ่อน , Immunity - 3 อยู่ในป่าทั้งคืน "

-:- ตัดมาวันที่ 2

-:- ช่วงเช้า

หลังจากที่แอลบิเทร่าเดินทางต่อจนเช้าเธอก็พบว่าเธอสามารถมองเห็นหลังคาจากตัวเมืองได้ลับตาแล้ว คาดว่าเย็นนี้เธอคงจะเดินเท้าถึงเมืองซะที แต่ว่ามันน่าแปลกที่เธอไม่เจอกับมอนสเตอร์อะไรระหว่างทางเลยแม้แต่น้อย . . .

- หยุดหาอาหารเช้า
- เดินทางต่อ


- หยุดหาอาหารเช้า

" มันต้องมีมอนให้ล่าเนื้อสิ . . . " แอลบิเทร่ากวาดสายตาไปรอบๆ
หญิงสาวมองหาสัตว์หรือพืชที่กินได้ที่อยู่ในบริเวณรอบตัวเธอ

ระหว่างที่แอลบิเทร่ากำลังกวาดสายตามองรอบๆในป่าเพื่อหาอาหารมื้อเช้า เธอก็ได้พบเขากับกระต่ายป่าตัวนึงที่น่าจะกินได้ !!

แต่ . . . มันกลับถือปืนแถมยังยืนสองขาอีกด้วย มิหนำซ้ำหน้ามันยังเหมือนหัวโจกแก๊งอันธพาลขาใหญ่ของป่าอีก !!



" กระต่าย . . . ไม่น่าอร่อยเลยแฮะ . . . สงสัยรสชาติคงแย่กว่ากุ้งเมื่อวานอีก( เพราะฝีมือคนทำ ) "

แอลบิเทร่าเปลี่ยนใจเดินเมินออกจากป่าเข้าไปในเมืองกินข้าวแทน

-:- ตัดมายังช่วงกลางวัน
" Stamina - 2 เดินหิว "

สาวน้อยได้เดินหอบพุงโลที่โหยหิวไปตามเส้นทางที่รำไร กำแพงเมืองนั้นได้ใกล้เข้ามาหาเธอเรื่อยๆ(?)ทุกขณะแล้ว คาดว่าช่วงเย็นนี้เธอคงจะได้สัมผัสกับเตียงนุ่มๆและมื้อดึกอีกอุ่นอร่อยอีกครั้งนึง . . .

ครืนนน !! จู่ๆก็มีก้อนหินปริศนาตกลงมาปิดเส้นทางของหญิงสาวเอาไว้ ( ได้ยังไงก็ไม่รู้ ) จนทำให้เธอเดินต่อไปข้างหน้าไม่ได้ !!

- บินไป
- ย้อนเข้าป่า


- พังมัน !!!!!!

แอลบิเทร่ามองก้อนหินที่ปิดทางอยู่ อย่าง งงๆ

" ข้าว ข้าวอยู่หลังก้อนหินนี้ . . . "

-:- Use skill :: Mental Up > Double Accel > Dark Ball + Dark Ball > Double Accel > Dark Ball + Dark Ball
แอลบินเทร่ารวมพลังเวทย์ ของลูกบอลทั้งสี่เอาไว้ แล้วปล่อยใส่ก้อนหินพร้อมกันทั้งสี่ลูก

เปรี๊ยะ !! ก้อนหิวได้ร้าวลงจากเวทย์มนต์ของแอลบิเทร่าก่อนที่มันจะได้ถล่มและแตกลงเป็นเสี่ยงๆไป

ทางเดินด้านหน้าของแอลบิเทร่าได้เปิดขึ้นอีกครั้ง !! จะไม่มีสิ่งใดมาขวางทางของเธอกับอาหารได้อีกแล้ว !!

ควับ !! ยังไม่ทันที่เธอจะออกเดินทางไปยังดินแดนอันอบอุ่นตรงหน้าก็ได้มีมอนสเตอร์แปลกๆจำนวนนึงบินมาโฉบก้อนหินด้านหน้าเธอออกไปและมาปล่อยเทลงจากด้านบนของเธอ . . .



Monster : 4 ตัว

Dmg , hp ลดลงเล็กน้อย


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 18-1-2013 07:29:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 22-1-2013 00:59



" เอ๊ะ? .. เอ่อ "

จะบอกยังไงดีว่า [ร่าง] นี้ไม่มีวันแก่และไม่มีวันที่จะปนเปื้อนสิ่งสกปรกได้ดีนะ..

ตั้งแต่อดีตทุกครั้งที่ร่างกายนี้ได้รับบาดแผลหรือผ่านมรสุมหนัก .. ไม่นานทุกอย่าง
จะคืนกลับสภาพเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสมอ.. ทำให้ล้างตัวเล็กน้อยก็เพียงพอแล้ว..

หงึก

คุรุมิพยักหน้าเบาๆแล้วก็หันไปหาซูกูโฮะ

" ฝากตัวด้วยนะคะ คุณซูกูโฮะ. . . "

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : ค- ค่ะ

เด็กสาวได้พยักหน้าตอบก่อนที่จะเก็บหนังสือของตนลงและหยิบผ้าคลุมฮูดสีแดงตัวนึงให้กับคุรุมิ

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : ถ้ายังไงคลุมสิ่งนี้ไว้ก่อนแล้วกันนะคะ

เธอได้บอกคุรุมิขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะได้ออกไปด้านนอกกัน

-:- ย้ายมายังย่านกลางเมือง Finew

" Stamina - 1 "



ไม่นานนักซูกูโฮะก็ได้พาคุรุมิมาถึงย่านกลางเมืองซึ่งมีร้านค้าอยู่ตามข้างทางเต็มไปหมด คุรุมิจึงได้ตัดสินใจที่จะไปยัง . . .

- ร้านขายเสื้อผ้า
- ร้านขายรองเท้า
- ร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์
- ร้านขายอาหาร
- ร้านขายของชำ
- ร้านขายของเล่นเด็ก
- Car For Cash


< 3 >

" ขอโทษนะคะ.. คุณซูกูโฮะ ที่ต้องให้รบกวนแบบนี้ "

คุรุมิเดินตามซูกูโฮะมาถึงย่านการค้าที่มีร้านรวงมากมายเต็มไปหมด

ดูเหมือนว่า ซาฟคิเอล จะหยุดเดินไปได้สักพักแล้ว ..
นั่นเป็นสาเหตุที่เธอไม่สามารถหยุดเวลาในเหตุการ์ณเมื่อช่วงเช้าได้ รวมทั้ง
เวทย์มนต์สายกาลเวลาที่เธอใช้มาตลอดครึงปีก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน..

' ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ต้องแย่แน่ๆ '

เมื่อตัดสินใจได้แล้วก่อนที่จะออกมาจากที่พัก เธอบอกว่าอยากไปร้านขายอุปกรณ์
เวทมนต์ก่อน เธอจึงขอให้ซูกูโฮะ ช่วยนำทางมาให้

-:- ย้ายมายังร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์ Finew

" Stamina - 1 "



ไม่นานนักคุรุมิและซูกูโฮะก็ได้เดินทางมาถึงร้านขายเวทย์มนต์ของเมือง Finew

ทั้งหน้าร้านและภายในนั้นดูไม่เหมือนร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์เท่าไรนัก เนื่องจากความทันสมัยที่ค่อนข้างไฮเทคและดูหรูหราของตัวร้าน

เมื่อทั้งสองได้เข้ามาภายในร้านพวกเธอก็ได้พบกับเด็กผู้หญิงคนนึงที่ยืนอยู่ที่ด้านหน้าเคาร์เตอร์



? ? ? : ยินดีต้อนรับค่ะ . . .

เสียงลากยาวๆอ่อยๆเหมือนคนจะหลับได้ขานต้อนรับลูกค้าทั้งสอง


คุรุมิเดินเข้าไปข้างในร้านทันที หลังจากสอดส่องอยู่ชั่วครู่ ก็เดินมาหน้าเคาเตอร์แล้วก็
ถามกับพนักงานที่กำลังง่วงนอน(?)

" ขอโทษด้วยค่ะ .. มีอะไรที่ใช้กระตุ้น[พลังเวทย์]ได้ไหมคะ? "

เธอกล่าวเสียงเรียบโดยไม่ให้ผิดสังเกต

? ? ? : อันนี้เหรอ . . .

เด็กสาวได้ยื่นลูกแก้วเวทย์มนต์ขึ้นให้คุรุมิดูพลางตอบคำถามด้วยคำตอบซะงั้น . . .


" ฮึก. . . "
" คุณซูกูโฮะ . .ไอ้นี่มันคืออะไรเหรอคะ? "

คุรุมิมองลูกแก้วปริศนาอย่างพินิจ ก่อนจะหันไปกระซิบถามคนข้างๆแทน

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : เป็นลูกแก้วที่ช่วยฟื้นพลังเวทย์มนต์ของผู้ใช้น่ะค่ะ

ซูกูโฮะได้อธิบายแทนขึ้นในขณะที่เด็กสาวเจ้าของร้านได้พยักหน้าหงึกๆตามจนซูกูโฮะนั้นดูเหมือนเจ้าของร้านแทนซะแล้ว . . .


" หืม. . . "

' เหมือนยา Sp ในเกมสินะ.. แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการสักหน่อย.. '

คุรุมิหันไปเดินดูของอื่นๆภายในร้าน ..จากนั้นไม่นานก็เดินกลับมาหาซูกูโฮะ

" จะว่าไป. . คุณซูกูโฮะจะเดินดูอะไรไหมคะ ? "

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : ไม่หรอกค่ะ

เด็กสาวได้ยิ้มให้กับคุรุมิพลางปัดมือไป-มา


" อืม. . "

' พูดไม่ออกว่าไม่รู้จะซื้ออะไร... '

คุรุมิคิดอย่างร้อนรนหน้าตายใต้ผ้าคลุม

' ไม่รู้เรื่องเวทย์มนต์อยู่แล้วด้วยสิ '

แถมคุณเจ้าของร้าน(รึเปล่า?)ดูพึ่งไม่ได้ชอบกล คุรุมิเลยไปพึ่งซูกูโฮะแทน

" ถ..ถ้างั้นคุณซูกูโฮะพอจะรู้ว่ามีอะไรที่ช่วย[กระตุ้น]พลังเวทย์อย่างที่บอกหรือเปล่าคะ? "

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : เอ . . . ถ้าเป็นสิ่งของที่ทำให้เวทย์มนต์ทำงานอีกครั้งด้วยการกระตุ้นคงจะเป็นอันนี้นะคะ

เด็กสาวได้หยิบห่อผงอันนึงขึ้นมาให้กับมิคุรุ


" อืม. . . "

คุรุมิมองดูอยู่พักนึงก่อนจะเอ่ยปากจบปัญหาว่า

" ช่างเถอะ ไว้ก่อนดีกว่าค่ะ. . "

ซูกูโฮะได้พยักหน้าตอบก่อนที่จะเก็บของไว้ที่เดิมและพาคุรุมิเดินออกมาจากร้าน

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : ต้องการจะไปที่ไหนอีกรึเปล่าคะ ?

เด็กสาวได้ถามขึ้นก่อนที่จะได้พาคุรุมิเดินดูสถานที่รอบๆกลางเมืองอีกครั้ง

- ร้านขายเสื้อผ้า
- ร้านขายรองเท้า
- ร้านขายอาหาร
- ร้านขายของชำ
- ร้านขายของเล่นเด็ก
- Car For Cash


" อืม... "

คุรุมิยืนคิดอย่างหนัก.. จากนั้นก็หันไปมองซูกูโฮะ

' . . . . . . . '

" นี่. . . "

คุรุมิหยุดคิดแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ๆกับซูกูโฮะจนอยู่ห่างกันแค่เก้าเดียว

" แนะนำอะไรบ้างสิคะ "

เธอพูดเสียงเรียบพร้อมกับเท้าสะเอวแล้วก็(ทำเป็น)จ้องถมึงระยะใกล้จน
ใบหน้าเกือบชนกัน

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : อะ- เอ๋ !!

เด็กสาวได้ตกใจกับใบหน้าของคุรุมิที่ยื่นเข้ามาก่อนจะเหงื่อแตกซิกๆออกมา

ชิเซอิ ซูกูโฮะ : จะให้แนะนำอะไรล่ะคะ ? เราไม่รู้พวกสถานที่แปลกๆหรอกนะ

เธอได้รีบบอกคุรุมิขึ้นก่อนที่จะโดนถามถึงที่อันตรายๆขึ้น


" . . . . "

คุรุมิจ้องเพื่อน(ใหม่)สาวอยู่พักนึงด้วยสายตาเหมือนแตงโมหันครึ่ง ก่อนจะ
หลับตาแล้วยิ้มบางๆ

" . . . งั้น ช่วยพาเดินสถานที่แถวๆนี้ก็แล้วกันค่ะ "

" Stamina - 1 "

เมื่อได้ยินดังนั้นซูกูฮะก็ได้พาคุรุมิเดินวนดูยังรอบๆเมืองซึ่งมีสิ่งก่อสร้างและตึกรามบ้านช่องติดๆกันไปหมดจนดูเหมือนกำแพงย่อมๆในเมืองเลยทีเดียว

ระหว่างที่กำลังเดินเล่นกันอยู่นั้นคุรุมิก็ได้สังเกตุเห็นสื่งก่อสร้างที่ใหญ่โตที่นึงกลางเมืองแห่งนี้



-:- ตัดเข้าสู่ช่วงกลางคืน

ไม่นานนักเวลาก็ได้ตัดเข้าสู่ช่วงกลางคืนแล้ว ทำให้ซูกูโฮะได้ตัดสินใจพาคุรุมิกลับมาที่ที่หลบภัยเสียก่อนในวันนี้

-:- ย้ายกลับมายังที่หลบภัย


คุรุมิเดินตามซูกูโอะกลับมาที่หลบภัยจากนั้นเธอก็เดินเข้าไปนั่งที่เดิมเงียบๆ
โดยไม่ได้กล่าวอะไรออกมาเลย

มิสึโฮะ ชิกิ : กลับกันมาแล้วเหรอ

ชายหนุ่มได้ยิ้มทักทายทั้งสองหลังจากที่กลับกันมาแล้ว เขาได้ค่อยๆเดินเข้ามาหาคุรุมิก่อนที่จะได้ก้มตัวลงเล็กๆลงหาหญิงสาว

มิสึโฮะ ชิกิ : ถ้ายังไม่คุ้นเคยกับตัวเมืองนักล่ะก็พรุ่งนี้ผมจะพาไปเดินดูก็ได้นะ

เขาได้บอกกับคุรุมิด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะได้เดินกลับไปที่ด้านหลังบ้าน

มิสึโฮะ ชิกิ : คุรุมิจังกับซูกูโฮะจังใช้ห้องอาบน้ำก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวผมจะจัดถ้วยชามตรงนี้ก่อน

ชายหนุ่มได้ตะโกนบอกเด็กสาวทั้งสองออกมาจากห้องครัวด้านหลัง


" . . . .ใช้ก่อนได้เลยนะคะ "

คุรุมิหันไปทางซูกูโฮะหน้าตาย แล้วจ้องเธอด้วยสายตาที่เหมือนจะไม่มีอะไร
แต่แฝงความกดดัน(?)เอาไว้....

ครื่นนนนนนน

เธอจ้องมองตาไม่กระพริบ

เด็กสาวได้แต่อ้าปากค้างพลางเหงื่อแตกซิกๆเมื่อเห็นคุรุมิจ้องมาทางนี้แบบนั้น เธอจึงได้ตัดสินใจเข้าไปใช้ห้องน้ำก่อน ไม่นานนักเธอก็ได้เปลี่ยนเป็นชุดเข้านอนออกมา

มิสึโฮะ ชิกิ : ใช้ห้องน้ำกันเสร็จแล้วเหรอ ?

ชายหนุ่มได้เดินกลับมาก่อนที่จะได้เตรียมตัวเข้าใช้ห้องน้ำบ้าง แต่เขาก็ได้หันมาทางคุรุมิเสียก่อน ก่อนที่จะได้เดินเข้ามาหาหญิงสาวที่นั่งเงียบๆอยู่ไกลๆจากประตูห้องอาบน้ำ

มิสึโฮะ ชิกิ : มิคุรุจังยังไม่ได้อาบน้ำเหรอ ?

เขาได้ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่มอย่างปกติของเขา


" ชั้นอาบทีหลังได้ค่ะ. . . "

คุรุมิหันไปหาชายหนุ่มแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

มิสึโฮะ ชิกิ : เอ๋ ? แบบนั้นมันจะดูไม่ดีเอาน่ะสิ คุรุมิจังเป็นผู้หญิงด้วยนะ . . .

ชายหนุ่มได้ทำท่าหนักใจเล็กน้อยก่อนที่จะได้ทำท่าครุ่นคิดอยู่พักนึงและถามคุรุมิต่อไป

มิสึโฮะ ชิกิ : หรือว่าคุรุมิจังไม่ชอบอาบน้ำงั้นเหรอ ?

เขาได้ยิงคำถามเบสิคออกมากับเด็กสาวพร้อมกับแผ่ออร่าแปลกๆออกมา


" ชั้นชอบอาบน้ำค่ะ ชั้นเชื่อว่าเด็กผู้หญิงทุกคนย่อมรักสะอาดกันทั้งนั้น.. พูดแบบนั้นกับ
เด็กผู้หญิงมันเสียมารยาทนะคะ? "

คุรุมิตอบแบบไม่ต้องคิดก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดจบเสียอีก

" ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ แต่ชั้นไม่ใส่ใจเรื่องอาบก่อน-หลังผู้ชายหรอกค่ะ. . "

คุรุมิหลับตาพริ้มแล้วก็อธิบายด้วยเสียงที่นุ่มนวล ซึ่งต่างจากเสียงเย็นๆที่ผ่านมา

" . . .หรือว่า "

เธอเว้นช่วงนิดนึงแล้วพูดรัวต่อไปว่า

" คุณชิกิ . . .อยากอาบน้ำหลังจากที่ชั้นอาบเสร็จเหรอคะ? "

คุรุมิทำเสียงยียวน เท่านั้นไม่พอยังยกนิ้วขึ้นมาลูบไล้ริมฝีปากตัวเองเล่นแล้วก็จ้องเขม็ง
ไปที่ชายหนุ่มด้วยหางตา

ชายหนุ่มได้ยืนสงสัยกับอาการติดจรวดของคุรุมิไปพักใหญ่จนเขาหลุดหัวเราะออกมานิดๆ

มิสึโฮะ ชิกิ : อะ ฮะๆๆๆ ถ้าอย่างนั้นผมไปอาบก่อนก็ได้

เขาได้ตกลงตามที่คุรุมิเสนอก่อนที่จะได้เดินเหลียวหลังไป


' . . .เหมือนโดนเห็นเป็นเด็กเลยค่ะ '

คุรุมิมองชายหนุ่มเดินไปแบบไม่ทุกร้อนเงียบๆ

" . . เอาละ "

อยู่ๆเธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะทางสะดวกทำให้คุรุมิสามารถแอบแว้บมาด้านนอกได้โดยที่ไม่มีใครสงสัย

" stamina - 1 "

-:- ย้ายมายังย่านกลางเมือง Finew



เธอคลุมหัวปิดบังใบหน้าจนมิด และเคลื่อนไหวฝ่าผู้คนตามจังหวะเพื่อไม่ให้สะดุดตา
โชคดีที่คนในเมืองก็สวมฮู้ดกันซะส่วนใหญ่จนแยกไม่ค่อยออก

ฟุบ

หลังจากฝ่าฝูงชนออกได้แล้ว หญิงสาวก็ออกแรงกระโดด ด้วยร่างกายที่มีพลังเหนือล้ำ
กว่ามนุษย์ เธอจึงสามารถพาตัวเองขึ้นมายังตึกสูงได้ในพริบตา

' . . . . '

คุรุมิขึ้นมายังดาดฟ้าของตึกๆนึงแล้วก็สอดสายตามองรอบๆเมือง

' รวบรวมพลังเวทย์ไม่ได้. . . '

ติก.. ติก.. ติก..

ซาฟคิเอลยังทำงานปกติแต่รวบรวมพลังเวทย์ไม่ได้ ..ถ้าเจอพวกล่าค่าหัวตอนนี้คงจะ
สลัดยากกว่าเดิม[นิดนึง]แน่ๆ

' แต่. . ช่างเถอะ. . '

เธอไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องหยุมหยิมอย่าง [กลับบ้าน] หรือ [หาเหตุผลของเรื่องทั้งหมด]
มาตั้งแต่ครึ่งปีก่อนที่ทำได้แค่หนีแล้ว

" . . . . . "

คุรุมิรับลมบนดาดฟ้ายามเย็น.. เธอชอบแสงจันทร์ที่สุดไม่ว่าจะตอนนี้หรือเมื่อก่อน
พระจันทร์จะฟังเรื่องต่างๆของเธอเสมอ แสงจันทร์และเสียงลมจะคอยกล่อมให้เธอ
หลับทุกคืน .... และไม่ต้องนึกถึงเรื่องน่ารำคาญของโลกนี้

' เอาละ. . ตาผู้ชายอวดดีจะทำได้อย่างที่ปากว่าไหมนะ . . . '

เธอลบจิตสัมผัส คลุมตัวเองเป็นก้อนดำๆแล้วก็ล้มตัวลงนอน ปล่อยให้สายลมพัด
ผ่านร่างกายเธอเงียบๆดังเช่นทุกคืน

-:- ตัดเข้าสู่วันที่ 2

-:- ช่วงเวลาเช้า

เมื่อคุรุมิตื่นขึ้นอีกครั้งก็พบว่าเธอนั้นได้เผลอหลับไปจนตอนนี้เวลาได้ล่วงเลยมาถึงตอนเช้าแล้ว

เสียงจากภายในเมืองอึกครึ้มรวมทั้งยังมีคนที่ใส่ชุดแปลกๆคล้ายกับผู้รักษาความปลอดภัยของเมืองเดินตรวจตราตามร้านข้างๆทางเป็นไปหมดอีกด้วย เมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่นะ ?


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-8-2019 19:13 , Processed in 0.180051 second(s), 25 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้