Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[Play] Role play : The world ~ Celestia ~ *Revive*

[คัดลอกลิงก์]
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 3-11-2013 10:36:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 4-11-2013 00:27






ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์(?) : คิดจะหลอกลวงชั้น "ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย" คนนี้มันยังง่ายเกินไปหรอก !!

เด็กสาวได้ทิ้งปืน(?!)พลางชี้นิ้วออกมาเหยียดตรงที่ด้านหน้าเมเมะและเมกะอย่างมั่นใจและมีชีวิตชีวาด้วยแววตาที่สดใสกว่าเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์(?) : พวกเราทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเอริกะน่ะเป็นใบ้(?)เธอจึงไม่ค่อยพูดคุยกับคนอื่นๆเท่าไรนัก ส่วนเฮอร์เมร่าก็จะพูดลงท้ายด้วย"คะ , ค่ะ"เสมอ !! ตัวจริงที่พูดอยู่ต้องเป็นเธอคนเดียวเท่านั้น !!

เด็กสาวได้ชี้มาที่เมเมะพลางทำท่าขยับแว่นเหมือนนักสืบขึ้นอย่างมั่นใจ !! จนทำเอาเมกะอ้าปากค้างเหมือนตกใจพลางมองซ้าย-ขวาอย่างลนลาน เธอคงอยากจะบอกเสริมด้วยว่าจริงๆแล้วเธอไม่ได้เป็นใบ้ด้วยนะนั่น. . . แต่ในเวลาไม่นานนั้นแววตาของเธอก็ได้เปลี่ยนไปเป็นแววตาที่นิ่งสนิทและเยือกเย็นพร้อมกับมือที่ชี้มานั้นได้ค่อยๆหยิบปืนขึ้นมาอย่างเงียบๆ. . . เมเมะน่าจะพอคาดการได้จากเมกะว่าตัวของเด็กสาวและชาโดว์น่าจะสื่อสารกันในจิตใจได้ทำให้เมเมะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าทั้งสองนั้นคุยอะไรกันอยู่กันแน่


            " ห...~หา!?(เสียงสูง) ไม่รู้จริง อย่ามาหาว่าเอริจังเป็นใบ้นะ!! ไม่รู้รึไงว่าเสียงของเธอน่ารักกว่าเสียง
ของชั้นอีกนะคะ!! "

            อยู่ๆเมเมะก็ได้ตะโกนออกมาเองซะแบบนั้น... พอเพื่อนของเธอโดนหาว่าเป็นใบ้ทำเอาเธอคิ้วกระตุก
ขึ้นมาเลย.. ความจริงเธอก็ติดใจในเรื่องนี้พอสมควร ในฐานะคนที่เพิ่งจะเคยมีเพื่อนครั้งแรก เธอเลยให้ความ
สำคัญกับเมกะเป็นพิเศษอยู่แล้ว(แต่ตอนนี้เอาเพื่อนเป็นโล่ห์อยู่...)
            เมเมะหลบหลังเมกะแต่ชี้นิ้วออกมาพูดต่อว่า

            " ท..ทางนั้นนั่นแหละ! ไม่ใช่ว่าคุณ.. ลิ .. ลิ.. ลิเนีย ฟอย์(?) ต่างหากที่เป็นใบ้ไม่ใช่เหรอคะ!? แค่แสดง
อารมณ์ทางสีหน้ายังทำไม่ได้เลยนี่ ฮะ.. ฮะ ฮะ ฮะ ..! นอกจากจะเป็นตู้เย็นเดินได้แล้วยังมีคู่หูเป็นเครื่องทำความ
เย็นทางสีหน้าอีก ช่างเป็นคู่ที่เหมาะเจาะลงตัวอะไรอย่างนี้ "

            เมเมะเถียงข้างๆคูๆแล้วเหน็บแหนมกลับไปด้วยท่าทีเหมือนเด็กๆ

            " ล..แล้วก็เฮอร์เมร่าจังก็ไม่ได้พูด คะ ค่ะ ทุกคำด้วยนะคะ! ทำหน้ามั่นใจใช้คำว่าเสมอ! ทั้งๆที่ไม่รู้จริงนี่
ใหญ่มาจากไหนกัน รู้จักมักจี้กันรึก็ไม่ใช่ซักหน่อย! "

            อากาศเย็นจนเพี้ยนแล้ว..

ทางด้านเมกะนั้นเหมือนจะพยายามห้ามทั้งสองไว้แต่เธอกลับไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมาได้นอกจากภาษามือเท่านั้น. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : วะ- ว่ายังไงนะ !! เรื่องของฮ-

ดูเหมือนว่าเด็กสาวพยายามจะต่อล้อต่อเถียงกับเมเมะถึงความยาวนานและประวัติอันโชกโชนของพวกเธอและเมกะ แต่ว่าเธอก็โดนบังคับเปลี่ยนร่างกลับไปอย่างเงียบๆเสียก่อนซะดื้อๆ

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

สายตาที่เยือกเย็นยังคงนิ่งเฉยและไม่ตอบโต้ใดๆกลับมาแม้แต่น้อยราวกับว่าเด็กสาวคนนี้เป็นคนละคนไปเลยทีเดียว. . .

ฟุ้บ !! ไนโตรเจ้นเหลวที่เกาะอากาศระหว่างทางจนแข็งเป็นตัวได้ถูกยิงออกมายังเมกะและเมเมะทันที !! แต่ดูเหมือนว่าการโจมตีนั่นจะคลาดเคลื่อนออกไปเพราะคนภายในร่างของเธอได้ขัดเอาไว้เสียก่อน แต่ไนโตรเจนเหลวที่ถูกยิงออกมานั้นมีปริมาณไม่มากนักทำให้ทักษะการควบคุมเวคเตอร์ของเมกะสามารถเปลี่ยนทิศทางการตกของมันได้ไม่ยากนัก

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : จะบ้ารึไงยะ !! นั่นเฮอร์เมร่านะ !! ยิงใส่เพื่อนของเราได้ยังไงกัน !!

เด็กสาวได้วีนแตกอีกครั้งพร้อมกับชี้หน้าว่าตัวเอง(?!)พลางเขกหัวตัวเองลงไปอีกสองครั้งอย่างเจ็บปวดจนเธอได้ลงไปนั่งกุมมือที่กระหม่อมเองซะอย่างนั้น. . .
แต่ดูเหมือนว่าไม่นานนักร่างของเธอก็ถูกเปลี่ยนกลับมาอีกครั้งนึงแทนเสียแล้ว รวมทั้งสภาพบรรยากาศที่นิ่งเงียบลงไปอีกครั้งนึง. . . เธอคงจะพูดกับอีกคนในใจเท่านั้นเป็นแน่

ในขณะที่บรรยากาศเงียบขรึมได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับไอเย็นที่จับตัวขึ้นอย่างช้าๆจนเมเมะเริ่มรู้สึกว่าหายใจติดขัดและเจ็บเล้กน้อย น้ำแข็งแห้งที่เกิดจากกลุ่มน้ำในอากาศที่มีอณหภูมิที่ต่ำลงเรื่อยๆทำให้การหายใจเข้าออกในตอนนี้เป็นการค่อยๆแช่เย็นตัวเองจากภายในไปอย่างช้าๆเท่านั้น
แน่นอนว่ามันไม่ส่งผลกับเมกะอย่างแน่นอนเพราะว่าเธอไม่ได้ใช้ออกซิเจนเป็นพลังงานในการขับเคลื่อนร่างกาย

ฟุโรโกะ เอริกะ : ยะ- หยุดนะ !!!!

เด็กสาวได้หลับตาสนิทและตะโกนออกมาห้ามหุ่นยนต์สาวด้านหน้าไว้จนบรรยากาศที่หนาวเย็นนั้นกลายเป็นปกติไปในบัดดลพลางกับสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อยของหุ่นยนต์เด็กสาวด้านหน้าตรงนั้น !! แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาพลางลดอาวุธของเธอในมือลงอย่างช้าๆ

ดวงตาของเธอได้เปลี่ยนไปจากเดิมเป็นเหมือนกับข้อความบางอย่างที่กำลังวิ่งอยู่บนจอคอมพิวเตอร์ หลังจากนั้นไม่นานนักเธอก็ได้ตัดสินใจที่จะเดินผ่านเมกะและเมเมะไปยังทางที่มีโบราณสถานใกล้ๆตั้งอยู่อย่างเงียบๆแทน. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : จะ- จำไว้นะ !! เจ้าคนผมดำตรงนั้นน่ะ !! คราวหน้าเรา " ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย " จะสั่งสอนเรื่องมารยาทของเธอซะให้หลาบจำเสียเลย !!

ยังไม่วายเด็กสาวด้านในนั้นยังคงออกมาต่อล้อต่อเถียงกับเมเมะอีกครั้งก่อนที่จะโดนยึดร่าง(?)และเดินจากไปอย่างเงียบๆ(อีกครั้ง)


            เมเมะเองก็ได้ตกใจที่เอริกะตะโกนออกมาเหมือนกัน

            " ..เดี๋ยวก่อนสิ! "

            เมเมะตะโกนรั้งตัวไว้แล้วก็ชัก"คาซาเนรุ"และ"Flameberg"ออกมา

            " จะหนีรึไงคะ "

            เธอพูดท้าทายเด็กสาวตรงหน้า เมเมะคิดว่า ฟอยส์ นั้นจะต้องเห็นเธอเป็นตัวขัดขวางภารกิจ
แล้วต้องรีบหันมากำจัดเธอแน่ๆ แต่นั้นไม่สำคัญหรอก เพราะเป้าหมายของเธอคือแมกนิฟิเซียต่างหาก

-:- Gun mode -:-

เมเมะถือ"คาซาเนรุ"ไว้ในมือขวา จากนั้นก็หันกระบอกปืน"Flameberg"ขึ้น

ปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปังปัง!!!

(- 12 As)

            เมเมะฉวยโอกาสตอนที่อากาศยังเป็นปกติ เธอยิงกราดรอบตัวเธอเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ แม้จะยังไม่รู้
ระบบการทำงานของปืนนั่นแต่เธอก็พอเดาได้ว่า จากระยะใกล้ด้วยอุณหภูมิระดับนี้มันต้องเป็นความเย็น
ระดับที่โดนเข้าไปแล้วคงถูกแช่แข็งไปถึงกระดูกแน่นอน

ฟู่ววววววว



            ดูเหมือนเคราะห์ยังดีอยู่บ้างที่ใบไม้ใบหญ้านั้นติดไฟไม่โดนความเย็นกัดจนชื้นไปเสียก่อน..
และก็โชคดีมากที่ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามไม่คิดจะทำอะไรเมกะ คนที่เป็นเป้าจะได้มีแค่เธอคนเดียว

            " เมกะจัง...ขอโทษนะ ทั้งๆที่เธออุตส่าห์ห้ามให้เมื่อกี้แท้ๆ.. แต่ว่าช่วยถอยไปหลบไกลๆ
ก่อนนะ "


            เมเมะพูดกับเมกะโดยไม่หันหน้าไปหา

            " แต่เด็กคนนั้นจะต้องรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้บ้างไม่มากก็น้อย เพราะฉะนั้นครั้ง
นี้ชั้นถอยไม่ได้แล้วละคะ "


            ความหัวรั้นก็เป็นนิสัยเสียอย่างนึงของเธอเหมือนกัน ถ้าเธอมัวแต่เดินทัวร์ทั่วโลกไปเรื่อยๆมันก็
คงไม่มีอะไรคืบหน้าขึ้นสักทีแน่ๆ

            " ถ้าแค่นี้ชั้นยังเอาชนะไม่ได้.. ไอ้เรื่องช่วยเหลือเหล่าชาโดว์มันก็คงเป็นแค่ความฝันแล้วละ "

            เมเมะรีดประสาทสัมผัสแล้วชี้ดาบไปที่เด็กสาวด้านหน้า

            " มาดวลกัน [ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์] [ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย] ถ้าพวกเธอแพ้ พวกเธอจะต้องมา
เป็นพวกพ้องของชั้นค่ะ! "

            [ - เขตแดนดารา (15 ค่ำ เดือน 7) - ] (Kekkan denki)
            [ - Shadow Master - ]
            [ - Signum biolegens - ] (สูบล็อก)

            " ถ้าปฏิเสธละก็.... อืม "

            เมเมะมองไปที่สถานโบราณด้านหลังที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเด็กสาวด้านหน้า

            ' ที่ซ่อนตัวแบบเดียวกับเมกะจังรึเปล่านะ... ถ้างั้น '
            " เอาเป็นว่า ...ชั้นจะไปพังโบราณสถานนั้นให้ราบไปเลย.. "

เมกะได้พยักหน้าตอบเบาๆก่อนที่เธอจะได้ค่อยๆถอยออกไปตามที่เมเมะบอกขึ้น

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : หึ !! เธอกล้าดีมากที่มาท้า " ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย " คนนี้ !! เงื่อนไขของเธอชั้นขอรับคำท้า !!

เด็กสาวได้กล่าวขึ้นก่อนที่เธอจะเข้าสู่โหมดต่อสู้อีกครั้ง ไม่นานนักบรรยากาศรอบนอกของจุดที่เมเมะได้สร้างกลุ่มไฟไว้นั้นก็ได้จับตัวแข็งในชั่วพริบตาจนพื้นดินและทรายรอบๆกลายเป็นพื้นน้ำแข็งไปจนหมดสิ้น นี่คงจะไม่ใช่แค่พลังของไนโตรเจนเหลวที่เธอใช้งานอยู่ทั่วๆไปอย่างเดียว. . .

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : เงื่อนไขของเรา. . . คือร่างกายของเธอ. . .

เสียงเบาๆที่เย็นยะเยือกได้เอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรกด้วยประโยคสั้นๆก่อนที่เธอจะได้ใช้ปืนในมือนั้นยิงโจมตีด้วยไนโตรเจนเหลวออกมาทันทีเมื่อเข้าสู่ฉากต่อสู้ !!



AS : ( X-----l-----l-----l-----l-----l---ooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B ( FB G.mode -1) ( = C )

เมเมะได้เริ่มสร้างเงาขึ้นรอบๆตัวเธอขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ไนโตรเจนนั่นมาโดนตัวของเธอโดยตรง แต่ทันใดนั้นเองในโตรเจนเหลวนั้นก็ได้รวมตัวเกาะขึ้นรอบๆเงาของเธอทับไว้อีกชั้นจนกลายเป็นปริซึ่มน้ำแข็งครอบเงาไปเสียแทน แต่ด้วยความโปร่งแสงของสภาพน้ำแข็งทำให้เมเมะยังสามารถควบคุมเงาได้ไม่ยากนัก

ในขณะเดียวกัน !! ความเย็นภายด้านในเงาแช่แข็งนั้นก็ได้ทำให้อุณหภูมิค่อยๆต่ำลง เมเมะที่ป้องกันตัวสำเร็จจากการแช่เย็นนั้นกลับถูกเงาที่เธอสร้างขึ้นจำกัดพื้นที่ของเธอไว้เสียแทน !! ถึงแม้มันจะไม่สามารถแตะต้องตัวของเธอได้แต่อากาศภายในสภาพพื้นที่เล็กๆนี้ก็คงอยู่ได้ไม่นานนักรวมทั้งเธอจะจุดไฟลงในจุดนี้ก็อาจจะโดนตัวเองได้เช่นกัน !!


            " ย๊ากกก!! "

ตูมมมม!!!!

            จังหวะที่เงาของเธอโดนแช่แข็ง เมเมะก็ไม่ปล่อยให้เวลาเสียแม้แต่วิเดียว! เธอเคลือบร่างกายเกือบทุกส่วน
ของตนเองด้วยเงาหนาเกือบ 4 เซนต์แล้วยิง Burn Bullet ใส่ด้านในของปริซึมรัวๆเพื่อระเบิดมันออกมา!!

ฉวัะๆๆๆๆๆ!!!

            พร้อมกันนั้นจังหวะที่เงาแตกออก เธอก็ตวัดแขนขวาขึ้นบังคับสร้างเงาให้พุ่งขึ้นจนพื้นเป็นคมดาบต่อเนื่องพุ่ง
ไปตามทางจนถึงตัวของเด็กสาวด้านหน้า

ปังปังปังปัง!!

วิ้งง! ชึบ!!
            
             พร้อมกับกระโดดออกจากกลุ่มควันแล้วยิง Burn Bullet ออกไปอีก 4 นัดรอบด้าน แล้วหมุนตัวกลางอากาศโดย
ใช้แรงเหวี่ยงจากขา จากนั้นก็ฟันคลื่นดาบออกไปรัวๆโดยอาศัยแรงเหวี่ยงนั้น

             [ - Burn Bullet - ] x4 + 4
             [ - คาไมทาจิ - ] x3

*พอลงถึงพื้นแล้ววิ่งเข้าประชิดตัว
*ร่างกายที่วิ่งเข้าไปเป็นแค่ร่างที่สร้างจากเงา ตัวจริงชาตคาไมทาจิอยู่ในกลุ่มควัน
*กลั้นหายใจเพื่อปรับอุณหภูมิในร่างกายกับไฟที่ลุกลามเล็กๆที่พื้น
*ร่างเงาถือ Flameberg โหมดปืนอยู่



AS : ( X-----l-----l-----l-----l-----l-ooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B ( FB G.mode -1) ( = C )

เคร้ง !! คมดาบตัดอากาศของเมเมะนั้นได้ถูกแช่แข็งรอบๆตัวของเด็กสาวตรงหน้าก่อนที่มันจะได้ค่อยๆร่วงหล่นสู่พื้นตามรูปดาบของ Ln2 ที่ค่อยๆตวัดลงสู่พื้นอย่างช้าๆ ไม่เพียงแต่การโจมตีระยะไกลแต่ในระยะใกล้นั้นเธอเองก็คงจะทำได้ไม่แย่นักเช่นกัน. . .

ควับบบ !! ร่างเงาของเมเมะได้พุ่งเข้าใส่เด็กสาวในระยะใกล้อย่างรวดเร็ว !! รวมทั้งดูเหมือนว่ามันจะไม่ถูกแช่แข็งลงด้วยแม้จะเข้าประชิดในระยะใกล้ตัวของ Ln2 แล้วก็ตาม !!

วูบบบ !! ร่างเงาของเมเมะได้ทำการโจมตีไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว !! แต่ว่าแม้จะเหมือนกับโจมตีโดนแล้วนั้นแต่เด็กสาวกลับไม่แสดงสีหน้าใดๆออกมาเหมือนเคยเลยแม้แต่น้อย !! ไม่นานนักร่างนั่นก็ได้ค่อยๆเปลี่ยนจุดยืนก่อนที่จะได้สลายร่างเงาของเมเมะออกไปอย่างช้าๆด้วยการบิดเบือนแสงรอบๆนั่น !! หรือก็คือภาพลวงตาที่แสงนั้นเคลื่อนที่ผ่านตัวกลางที่โปร่งใสแล้วทำให้ภาพที่มองเห็นเกิดการบิดเบือนนั่นเอง !! ( Mirage )

Ln2 ไม่ได้รอช้า เธอได้รีบเปลี่ยนเป้าหมายโจมตีทันทีเมื่อพบว่าร่างที่เข้าใกล้เมื่อกี้เป็นแค่เงาของเมเมะเท่านั้น โดยการยิงไนโตรเจนเหลวขึ้นบนฟ้าและกระจายมันลงมาในรูปแบบลูกเห็บไนโตรเจนเป็นวงกว้าง


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 3-11-2013 22:45:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 5-11-2013 01:06






ตูม!!!

            เมเมะกระทืบพื้นด้วยขาขวาอย่างรุนแรง!! ในจังหวะที่เด็กสาวตรงหน้ายิ่งไฮโดรเจนเหลว
ออกมาเป็นห่าฝนแบบที่ไม่น่าหลบพ้น รอบๆตัวของเมเมะเกิดโดมเงาทรงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์
กลางเกือบ 6 เมตร ขึ้นมาคลุมร่างกายรอบด้านของเธอทันที

            " เมื่อกี้... "

            เมเมะสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างระหว่างการปะทะกันเมื่อครู่ เธอต้องหาความลับพลัง
ของเด็กสาวตรงหน้าให้ได้ ไม่งั้นฝ่ายที่ถูกกดดันอย่างเธอนั้นจะต้องพ่ายแพ้เป็นแน่!!



AS : ( X-----l-----l---ooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B ( FB G.mode -1) ( = C )

Ln2 ได้ใช้จังหวะที่เงาจำนวนมากของเมเมะเข้าโจมตีเธอนั้นเป็นการเปลี่ยนทิศทางแสงให้หักเหมาทางด้านหน้าเธอมากขึ้นแทน !! ทำให้เธอสามารถแยกแยะร่างเงาที่ถูกสร้างขึ้นได้เพราะร่างเงาเหล่านั้นไม่สามารถมีเงาเป็นของตัวเองบนพื้นได้เหมือนกับร่างจริงเมื่อถูกแสงส่องผ่าน !!

ในจังหวะนี้เธอคงจะไม่สามารถสร้างภาพลวงตาได้เมื่อได้ใช้พลังในการโฟกัสกลุ่มแสงออกไปแล้ว ทำให้จุดเป้าหมายของเธอไม่มีการบิดเบือนเปลี่ยนออกไป !!

แว้บ !! แสงสะท้อนจากดาบของเธอที่ใส่จนเหมือนเกือบกับคริสตอลนั้นได้ปะทะเข้ากับร่างเงาที่เข้าโจมตีเธอจากโดยรอบก่อนที่เธอจะได้ใช้ใบดาบสะท้อนแสงนั่นในการไล่กลุ่มเงาที่เข้าใกล้เธอออกไปด้วยทักษะการใช้ดาบของเธออย่างเดียวเท่านั้น

ควับ !!! เมะมะที่ได้เข้าโจมตีระยะใกล้หลังจากเงานั้นได้ปะทะดาบของเธอออกมากระทบกับดาบน้ำแข็งตรงหน้าของ Ln2 อย่างจัง !! ถ้าเกิดว่าเป็นดาบเล่มอื่นมันคงจะแตกออกไปพร้อมๆกับดาบน้ำแข็งของหุ่นยนต์สาวตรงหน้าแล้วอย่างแน่นอน !! แต่คาซาเนรุที่ถูกเก็บเข้าไปยังฝักหลังจากจังหวะนั้นไม่สามารถถูกทำลายลงได้ !!

ฟุ้บ !! ปลอกดาบที่เมเมะได้ฟาดลงนั้นไม่สามารถถูกทำลายได้ก็จริงแต่ว่ามันยังถูกแช่แข็งได้อยู่ !! จนทำให้ตัวปลอกดาบที่ฟาดลงไปนั้นได้ถูกน้ำแข็งแห้งกัดหุ้มไปทั้งฝัก(ภายนอก)และเกาะกัดติดกับหนังมือของเมเมะที่จับปลอกดาบอยู่จนเมเมะไม่สามารถคลายมือออกจากดาบของเธอได้ !!

แต่ก่อนที่เมเมะจะถูกจับแช่แข็งไปกับปลอกดาบของเธอนั้นร่างของเด็กสาวก็ได้หายไปก่อนที่จะได้ปรากฏออกมาที่ด้านหลังของ Ln2 และฟันทำลายหลอดบางอย่างที่ด้านหลังของเธอลงอย่างรวดเร็วด้วยการชักดาบออกจากมืออีกข้างแทน !! แต่สิ่งที่กระจายออกมานั้นก็คือไนโตรเจนเหลวที่ Ln2 ใช้เป็นพลังงานสำรองในการต่อสู้นั่นเอง !! ทำให้เมเมะต้องหลบออกมาจากตัวของ Ln2 เสียก่อนที่ไนโตรเจนที่กระจายออกมาจะกระเซ็นเข้าใส่เธอเสียก่อน !!

ในขณะเดียวกันเพื่อรักษาร่างกายของเด็กสาวเอาไว้นั้น Ln2 ก็ได้สลัดชุดเกราะที่เก็บไนโตรเจนบนร่างของเธอออกไปให้พ้นระยะจากตัวและได้รีบเปลี่ยนพื้นที่จนกลายเป็นน้ำแข็งขึ้นอีกครั้ง !! แต่คราวนี้มันไม่ใช่ความเย็นที่เกิดขึ้นจาไนโตรเจนอีกแล้ว !! รวมทั้งน้ำแข็งที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่นั้นยังมีความทนทานและโปร่งแสงมากขึ้นไปกว่าเดิมอีกด้วย



            ' แข็งแกร่ง.. อะไรอย่างนี้ น้ำแข็งพวกนั้น..ราวกับเธอสามารถควบคุมความเย็นได้
อย่างอิสระเลย.. '

            เมเมะที่ทิ้งระยะห่างมาแล้วได้เหลือบมองมือที่ถูกแช่เย็นเป็นไอติมไปแล้ว แต่โชคดี
ที่จิตที่เธอผนึกไว้ทั่วร่างนั้นไม่ทำให้มือของเธอโดนแช่เย็นไปถึงข้างในไม่งั้นถ้าทำลายน้ำแข็ง
ที่มือนี้ละก็มือของเธอคงจะแตกกระจายไปพร้อมๆกัน

            " .... "

            เมเมะตั้งท่าเตรียมต่อสู้อีกครั้ง ดวงตาของเธอทอประกายพร้อมๆกับจิตสังหารที่พุ่ง
สูงขึ้นมาเป็นระลอกจนมองเห็นด้วยตาเปล่า

ซู่มม!!

            เธอบังคับเงาจากต้นไม้แถวนั้นให้หลายเป็นหนวดระยางค์ เพราะพื้นที่ตอนนี้ไม่มีสื่อ
ให้เธอใช้เลย ส่วนเงาไม้ก็มีระยางค์พุ่งออกมาตวัดใบไม้กระจายขึ้นเต็มท้องฟ้าแล้วพุ่งไปหมาย
จะจับกุม Ln2 ทันที!!

            [ อิไอ ]

            พร้อมกันนั้นเธอได้ลับประสาทจนขีดสุดเพื่อมองการกระทำของเด็กสาวด้านหน้า
แบบเรียลไทม์ จากนั้นจึงพยายามคุมให้ระยางค์เหล่านั้นจับกุมเด็กสาวให้ได้ !!



AS : ( X-----l----oloooooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B ( FB G.mode -1) ( = C )

stray souls

เมเมะได้พยายามเพ่งประสาทสัมผัสของเธอไปที่การมองเห็นแทนการโจมตี ภาพที่เธอเห็นนั้นคือ Ln2 ที่ได้ดึงดาบน้ำแข็งที่โปร่งแสงราวกับคริสตอลออกมาจากธาตุอากาศที่ว่างเปล่าได้ราวกับว่ามันเป็นน้ำแข็งธรรมดาๆที่หยิบออกมาได้อย่างง่ายดายเท่านั้น !!

แต่ว่าการที่เธอใช้น้ำแข็งเป็นอาวุธได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆกับร่างกายภายนอกของเธอจนถึงตอนนี้นั้น !!

คริสตอลนั่นเอง !! ตัวกลางที่โปร่งแสงที่ไม่สามารถถูกความเย็นทำลายได้และสามารถควบคุมอุณหภูมิของน้ำแข็งให้ต่ำอยู่ตลอดเวลาได้แม้ว่าอุณหภูมิข้างนอกจะเป็นอย่างไรก็ตาม !!

Linea deux fois
Special ability : Crystal craft

เส้นระยางเงาที่เมเมะสร้างขึ้นนั้นได้ถูกดาบในมือของ Ln2 เบี่ยงเบนทิศทางออกไปก่อนที่เธอจะได้ใช้แสงสะท้อนนั้นเบี่ยงรูปลักษณ์ของเงาพวกนั้นออก !!

ควั้บ !! เงาจากปืนดาบที่เมเมะได้ทิ้งไว้ในตอนแรกได้ส่งผลขึ้นพร้อมกับสร้างเงาขึ้นมาในระยะประชิดเพื่อที่จะจับตัวของ Ln2 เอาไว้ !! แต่ว่ามันกลับชนเข้ากับภาพมิราจที่หุ่นยนต์สาวได้สร้างขึ้นไว้จากไอเย็นรอบๆตัวของเธอทำให้เธอเห็นการโจมตีนั้นเข้าเสียก่อนและช้อนปืนนั่นไปเสียก่อนที่เมเมะจะได้เรียกเงาต่ออีกครั้ง !!

ซูมมม !! Ln2 ไม่ได้รอช้าแต่อย่างใด !! เธอได้ใช้มืออีกข้างนั้นเล็งปืนมาที่เมเมะก่อนที่จะได้ยิงของเหลวออกมาจากปืนของเธอเข้าใส่ทันที !!

ทันใดนั้นเองก็ได้มีวิญญาณกลุ่มนึงออกมาจากตัวของเมเมะและรับการโจมตีนั้นไว้แทน ทำให้ของเหลวที่ถูกยิงออกมานั้นไม่สามารถเกาะกับวัตถุได้และค่อยๆไหลลงไปกับพื้นและจับตัวแข็งขึ้นมาอย่างช้าๆทีหลัง ดูเหมือนว่าเงาและวิญญาณที่เมเมะใช้นั้นจะเป็นสองสิ่งที่ไม่ถูกแช่แข็งลงด้วยความสามารถของเด็กสาวด้านหน้า


            เมื่อรู้ว่าการโจมตีทั้งหมดนั้นพลาดไปแล้ว เมเมะรีบกระโดดถอยออกมาตั้งหลักอย่างรวดเร็วทันที
พร้อมกันนั้นได้สังเกตเห็นจิตสังหารของเธอลอยคว้างอยู่กลางอากาศในรูปลักษณ์ของตัวประหลาด...รวม
ทั้งยังมีออกมาจากพื้นที่เธอเหยียบอีกเล็กน้อยด้วย

            ด้วยสัญชาตญาณของนักสู้ เมเมะตวัดมือไปข้างหน้าเพื่อสั่งการให้พวกมันพุ่งโจมตีลิเนียทันที!!
จิตวิญญาณอาฆาตทั้งหมดจึงได้พุ่งตัวเข้าไปหาเด็กสาวอย่างเกรี้ยวกราด!! เมเมะคิดว่าถ้าเธอควบคุมพวก
มันได้ ถ้ามันสิงเด็กสาวได้ก็จะต้องควบคุมร่างกายของเด็กสาวได้แน่ๆ!

            [ - ฟุโจอินริว - ] ผ่าหินผา!! (คาไมทาจิในดาบฟาดลงพื้น -As 4 )

ฉวัะๆๆๆ ตูม!!!

            จังหวะนั้นเมเมะไม่เปล่อยให้ข้อเสียเปรียบของเธอดำเนินต่อไปแน่ๆ การมีอยู่ของคริสตันที่พื้นนั้น
มันทำให้เธอเรียกเงาไม่ได้สะดวกแม้แต่น้อยจนน่ารำคาญ
            เธอตวัดคาซาเนรุลงที่พื้นรัวๆ 2-3 ครั้ง ก่อนที่จะผนึกจิตสังหารสีดำทมิฐฟาดลงตรงจุดที่เธอยืน
เพื่อทำลายคริสตอล!! แล้วก็ตวัดมือเพื่อสร้างเงาที่มีความมืดเข้มข้นสูงโค้งงอจนเป็นเคียวใบมีดติดพื้นสาม
เล่ม จากนั้นก็ตวัดมืออีกครั้งเใบมีดเงาสีดำสนิทรูปร่างเหมือนเคียวอันใหญ่เท่าตัวเธอสามเล่มก็พุ่งแนบพื้น
จนผ่าคริสตอลออกเป็นทางยาว!! ความมืดระดับนี้ต่อให้ควบคุมแสงได้ก็หักเหไม่ได้ง่ายๆแน่นอน!!



AS : ( X-----loooooloooooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B ( FB G.mode -1) ( = C )

stray souls

เมื่อเมเมะได้เริ่มทำลายพื้นที่นั้นเธอก็พบว่าพื้นน้ำแข็งด้านล่างได้ค่อยๆกระจายขึ้นมาพร้อมๆกันแต่ว่ามันไม่ได้ละลายหรือหล่นลงเป็นเศษกลับไปแต่กลายเป็นไอขึ้นมาแทน !! รวมทั้งอากาศรอบๆที่เริ่มค่อยๆเย็นลงทีละนิดๆและแห้งกร้านลงเรื่อยๆจนทำให้เมเมะเริ่มรู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมา

ในขณะเดียวกันนั้นทางด้านกลุ่มวิญญาณที่เมเมะได้ใช้โจมตีเข้าไปนั้นดูเหมือนว่าพวกมันจะก่อกวน Ln2 ได้บ้างเช่นกันเพราะเธอไม่สามารถแช่แข็งหรือทำลายมันได้ !! แต่ในขณะเดียวกันนั้นกลุ่มวิญญาณนั่นก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวของหญิงสาวได้เลยแม้แต่น้อย !!


            เธอหายใจติดขัด รู้ได้เลยว่าอวัยวะภายในเย็นขึ้นเรื่อยๆมาสักพักแล้วแต่กระนั้น เมเมะก็ไม่สนใจ
เธอใกล้ถึงขีดของวิชาแล้ว จึงได้ตัดสินใจทุ่มเทพลังทั้งหมดไปที่การควบคุมเงาและจิตสังหารของตนเอง!!

            " คูณลิเนีย! นี้จะเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายของชั้นแล้วค่ะ!! "

            จิตสังหารระลอกสุดท้ายพวยพุ่งออกมาจากร่างของเมเมะอย่างรุนแรง แต่คราวนี้จิตสังหารที่
จับตัวเป็นกลุ่มวิญญาณระลอกใหม่นั้นไม่ได้ตามเข้าไปรุมสกำลิเนียด้วย หากแต่มันรวมตัวกันพุ่งกลับ
เข้ามาในร่างของเมเมะเอง!!

            [ - มหาเนตรราชัญ - ] (สูบล็อก)

วูบบ!!

            จังหวะเดียวกันเธอได้ก่อเงาขึ้นมาเป็นเส้นเล็กๆจากหนึ่งเป็นร้อยเป็นพัน เริ่มพันร่างกายของ
ขึ้นเรื่อยๆอย่างรวดเร็ว!! ร่างกายของเธอเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนมีขนาดใหญ่เกือบ 10 เมตร!!จนดูคล้าย
กับจิ้งจอกยักษ์ไร้หาง และยังมีดวงตาที่น่าขยะแขยงอยู่ถึง 8 ดวง แถมยังมีอาวุธประหลาดงอกออกมา
จากร่างกายจนดูราวกับกลายเป็นปิศาจยักษ์อย่างแท้จริง

            เมเมะสบได้พุ่งตัวเข้าไปทั้งๆอย่างนั้นแล้วตวัดมือใหญ่ยักษ์ขูดพื้นเป็นทางยาวจนพื้นดินกระจุย
กระจายไปพร้อมๆกับคริสตันบางส่วนที่พื้น ไอเย็นแห้งๆนั้นได้ทำให้เศษดินแข็งเป็นน้ำแข็งกระจุยกระจาย
พุ่งเข้าใส่ร่างของลิเนียไปด้วย ไม่พอเมเมะยังพุ่งเข้าฟาดฟันกรงเล็บเข้าใส่ลิเนียไปพร้อมๆกับวิญญาณ
และก้อนน้ำแข็งพวกนั้นอย่างหนักหน่วง!!!



AS : ( X-----l-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A
Vit : D
Int : E
Dex : B

กลุ่มน้ำแข็งที่กระจายขึ้นมานั้นได้ระเหยออกไปอย่างช้าๆจนเหลือแต่กลุ่มคริสตอลที่ระยับเต็มไปหมดรอบบริเวณจนทำให้ตอนนี้ภาพที่ปรากฏนั้นเป็นภาพทีเกิดจากการบิดเบือนของของแสงทั้งหมด !!

ในจังหวะนั้นเอง !! ไอเย็นที่เคยระเหยเป็นหมอกไปทั่วบริเวณนั้นก็ได้ค่อยๆอัดแน่นขึ้นเรื่อยๆก่อนที่มันจะได้อัดผลึกลงและแช่แข็งร่างที่ใหญ่และเป็นเป้าหมายได้ง่ายของเมเมะจนกลายเป็นคริสตอลแช่แข็งไปพร้อมๆกันทั้งตัว !! รวมทั้งคริสตอลที่ถูกทำลายจนกระจายเต็มไปหมดในสถานที่นี้ยังทำให้แสงจากไฟป่าและท้องฟ้าตอนนี้เพิ่มความสว่างเข้าไปอีกด้วยจนตำแหน่งที่ปรากฏต่อสายตาทั่วๆไปของหุ่นยนต์สาวในตอนนี้เหมือนกับเงาในกระจกที่ไม่สามารถระบุจุดที่แน่นอนออกมาได้ !!

ทั้งความเย็นและสภาพภูมิศาสตร์รอบๆนั้นได้ค่อยๆกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมก่อนที่จะปรากฏภาพของร่างอันใหญ่โตของเมเมะที่ถูกแช่แข็งไปในคราเดียวเหมือนกับภูเขาน้ำแข็งใต้หมอกไอเย็นบางๆ โดยที่หุ่นยนต์สาวนั้นได้ยืนมองเป้าหมายของเธอด้วยสายตาที่แน่นิ่งและเยือกเย็นเหมือนตั้งแต่ครั้งก่อนต่อสู้อย่างไม่เปลี่ยนแปลง. . .

เปรี๊ยะ !! ภาพที่เมเมะมองเห็นจากภายในออกมานั้นได้ค่อยๆร้าวออกอย่างช้าๆก่อนร่างน้ำแข็งของเธอนั้นจะได้แตกกระจายออกพร้อมๆกับร่างเงาเงาของเธอไปทั่วอย่างรวดเร็ว !! ถ้าไม่ใช่เพราะการดูดกลืนพลังวิญญาณเมเมะอาจจะลุกไม่ขึ้นอีกครั้งแล้วก็เป็นได้

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

จากการกระจายออกนั้นแม้สภาพพื้นดินจะยังไม่ถูกแช่แข็งกลับไปเหมือนเดิมแต่มันก็ทำให้อุณหภูมิของสถานที่ต่ำลงอีกครั้ง. . .

เด็กสาวได้สร้างดาบคริสตอลของเธอขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะได้ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้กับเมเมะและชี้ดาบลงมาจากด้านบนในระยะใกล้. . . แต่ที่น่าแปลกไปกว่านั้นก็คือแม้กระทั่งจุดนี้เมเมะก็ยังไม่สามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของเป้าหมายเลยแม้แต่นิดเดียว. . .


เต็มแล้ว
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 4-11-2013 22:23:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 7-11-2013 09:32






            " ............ "

            เมเมะได้ก้มหน้านิ่งๆระหว่างที่คมดาบจ่อไหล่อยู่นั้น เหมือนกับว่าเธอกำลังจะยอมแพ้..แต่ทว่า

            " งี้นี้เอง.. เป็นอย่างนี้เองหรอกเหรอคะ... "

            เธอได้ยิ้มออกมาบางๆจากนั้นก็กลั้นหายใจแล้วตะหวัดดาบขึ้นด้วยเทคนิคบิดข้อมือ

เคร้ง!!

            ตึก..! เมเมะปัดดาบคริสตอลของฝ่ายตรงข้ามแล้วกระโดดทิ้งระยะห่างอีกครั้ง จากนั้นก็ตั้งท่า
พร้อมสู้แต่ว่า..

            " คนที่เก่งกว่านั้น ชั้นเจอมาเยอะค่ะ แต่คนที่[ไร้เทียมทาน]น่ะ ชั้นคิดว่าไม่น่าจะมีอยู่จริงหรอกนะคะ "

            จังหวะนั้น เมเมะได้ทอดสายตามองข้ามสาวน้อยตรงหน้าออกไปรวมถึงบริเวณรอบๆราวกับต้อง
การมองทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในการต่อสู้ครั้งนี้ให้ออก

            " ชั้นไม่ชอบถูกปิดตาในที่มืด* แบบนี้เลยจริงๆค่ะ... "



AS : ( X-----l-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B

ดาบน้ำแข็งของเธอนั้นได้ถูกฟันจนกระจายแตกออกไปอย่างง่ายดายทั้งเล่ม !! เรื่องทักษะของเชิงดาบเมเมะอาจจะมีความสามารถที่มากกว่าแต่. . .

หญิงสาวหุ่นยนต์นั้นยังคงนิ่งเงียบเหมือนกับน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย. . . ไม่นานนักเธอก็ได้สร้างดาบของเธอขึ้นมาอีกครั้งจากความเย็นที่กระจายออกมาเมื่อครู่นี้

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

อากาศรอบๆด้านเริ่มจับตัวเย็นอีกครั้งทำให้อากาศในระยะใกล้ๆนี้เริ่มที่จะใช้การไม่ได้อีกรอบนึง เธอคงจะไม่มีนิสัยการพูดคุยเหมือนกับอีกคนในร่างของเธอและสนใจแค่เหตุการณ์ทีเกิดขึ้นในตอนนี้เท่านั้น

ไม่มีการเอื่อยรอแต่อย่างใด !! เธอได้กุมร่างของเมเมะไว้อีกครั้งแต่คราวนี้น้ำแข็งรอบๆมันกลับบางเสียจนแค่เมเมะลุกขึ้นชนนั้นมันก็อาจจะแตกกระจายออกได้เป็นเสี่ยงๆไปเลย. . .

สิ่งที่เมเมะเห็นนั้นคือคริสตอลที่เชื่อมอยู่ภายใต้น้ำแข็งแห้งที่เธอสร้างขึ้นภายใน. . . เมื่อเมเมะลุกขึ้นนั้นมันก็ทำให้น้ำแข็งแห้งที่ระเหยตัวออกกระจายตัวแทนที่ออกซิเจนและก่อให้เกิดอากาศที่แห้งและทำให้เมเมะหายใจติดขัด รวมทั้งคริสตอลภายในน้ำแข็งนั้นไม่ได้แตกออกแต่อย่างใดหากแต่มันได้ตกกระจายลงใส่กลุ่มน้ำแข็งแห้งที่ยังไม่แตกออกและทำให้น้ำแข็งเหล่านั้นระเหยออกในขณะที่กลุ่มคริสตอลนั้นไม่ได้หายไปไหนเลยแม้แต่น้อยตั้งแต่แรกแล้ว

ความเย็นในอากาศที่ทำปฏิกริยาในไอน้ำในอากาศหลังจากที่ออกซิเจนได้ถูกก๊าซจากน้ำแข็งแห้งไล่ไปหมดนั้นทำให้การควบคุมน้ำแข็งเพรียวในที่นี้ทำได้ไม่ยากเลย. . . ไนโตรเจนเหลวที่ Ln2 ใช้ตอนแรกนั้นเป็นแค่พลังทดแทนเพื่อที่จะช่วยเธอเรื่องพลังงานพื้นฐานเท่านั้น รวมทั้งมันยังทำให้การสร้างน้ำแข็งแห้งจากก๊าซคาร์บอนในอากาศที่เหลือแค่น้ำกับคาร์บอนนั้นได้ง่ายขึ้นด้วย เพราะไนโตรเจนเหลวนั้นมีส่วนประกอบของไนโตรเจนอยู่ด้วยการที่มันแตกออกนั้นทำให้ก๊าซไนโตรเจนได้กระจายออกไปรอบพื้นที่และไล่ที่ออกซิเจนออกไปอีกเช่นกันทำให้ความเย็นนั้นก่อตัวได้เร็วขึ้นจากคาร์บอนที่เหลืออยู่รอบๆ

เมื่อเมเมะได้ทำลายพื้นที่นั้นมันทำให้คริสตอลทั้งหมดกระจายออกไปทั่ว และ ผลึกน้ำแข็งทั้งหมดที่ปนด้วยนั้นยิ่งทำให้การเกิดภาพลวงง่ายขึ้นไปอีก เมื่อมาถึงจุดนี้แล้วเมเมะน่าจะพอเข้าใจได้ว่า Ln2 นั้นสาามารถควบคุมและสร้างน้ำแข็งได้ แต่เธอก็ไม่เคยใช้คริสตอลโดยตรงเลยแม้แต่ครั้งเดียวนอกจากจุดที่เธอสัมผัสโดยตรงหรือผ่านน้ำแข็งของเธอเท่านั้น ( สร้างพื้นน้ำแข็งขึ้นจากรอบตัวและเคลือบด้วยคริสตอล , ดาบน้ำแข็งจากมือตัวเอง , แช่แข็งและหุ้มด้วยคริสตอล )

รวมทั้งในการต่อสู้นั้นยิ่งทำลายน้ำแข็งของเธอมากขึ้นก็จะยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเพราะทั้งความเย็น น้ำแข็ง และคริสตอลจะกระจายออกไปทั่วบริเวณและกว้างขึ้นเรื่อยๆ แต่ถ้าสู้ต่อไปนานๆในระยะใกล้อากาศและความเย็นที่คงเหลือก็จะทำร้ายฝ่ายตรงข้ามจากภายในแทนตลอดเวลา. . .

หุ่นยนต์สาวยังคงยืนนิ่งๆหลังจากที่ให้เมเมะได้ลุกขึ้นตั้งหลักอีกครั้งหลักจากที่เธอได้ตอบเมเมะอย่างเงียบๆไปด้วยทักษะเล็กๆของเธอเมื่อครู่นี้แล้วโดยที่ไม่เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่น้อย. . .


            " ..ฟู่ "

            เมเมะหายใจออกเป็นควันสีขาวแล้ว และเธอก็รู้สึกเหนื่อยขึ้นมาแล้ว แต่ทว่า
การดวลกันครั้งนี้เธอก็แพ้ไม่ได้เช่นกัน

            ' ไม่โจมตีเข้ามางั้นหรือคะ.. งั้น.. '

            เมเมะเดินถอยหลังช้าๆ จากนั้นจึงเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง!

วูบบบ!!

            ด้านหลังของเธอ มีเงาขนาดใหญ่ก่อตัวกันเป็นรูปใบพัดโครงสร้าง
คล้ายกังหันลม มันได้ค่อยๆหมุนใบพัดอย่างแรงเพื่อพัดกระแสลมกลับไปทาง
เด็กสาวตรงหน้าให้หมด ไม่พอกระแสลมด้านหลังยังคงดูดลมร้อนจากทะเลทราย
เข้ามาในพื้นที่ต่อสู้อีกด้วย!

            " จะว่าไป มีคุณสู้อยู่คนเดียวงั้นรึคะ? ชั้นไม่อยากถูกสอนมารยาทจากคน
ที่หลบอยู่ข้างหลังคนอื่นหรอกนะคะ "

            เมเมะจงใจพูดเหน็บแหนม พลางควบคุมพัดลมเงายักษ์ด้านหลังแล้วตั่งท่า
ดาบรอรับมือการโจมตี



AS : ( X-----l-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B

เคร้งงง !! เสียงกลุ่มคริสตอลที่ถูกควบคุมไว้อย่างดีรวมทั้งน้ำแข็งนั้นได้ตกหล่นกระจาดเทใส่กันอย่างไม่เป็นท่าพร้อมกับร่างของ Ln2 ที่ดูเหมือนจะถูกสลับตัวชั่วขณะ(?)ซะอย่างนั้น

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : วะ- ว่ายังไงนะคะ !! เราเป็นแกนหลักของร่างเชียวนะ !! หาว-

ดูเหมือนว่าร่างของเธอจะรีบถูกสับเปลี่ยนอีกครั้ง พร้อมกันนั้นพื้นรอบๆตัวเธอก็ได้กลายเป็นน้ำแข็งขึ้นอีกรอบและถูกแบ่งชั้นระหว่างน้ำแข็งแห้งและคริสตอลไปพร้อมๆกัน !! ทำให้กระแสลมของเมกะนั้นไม่ส่งผลกับน้ำแข็งที่บนพื้นและไม่สามารถเข้าใกล้ในบริเวณได้ด้วยเช่นกันเพราะน้ำแข็งด้านล่างจะกระจายขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

กระแสลมที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วนั้นทำให้อากาศที่เต็มไปด้วยคาร์บอนและไนโตรเจนเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและเกิดระเบิดออกอย่างรุนแรง !! แต่กลุ่มอากาศที่ไม่มีออกซิเจนอยู่นั้นจะอยู่ส่วนทางของ Ln2 เสียมากกว่าทำให้จุดที่เธอยืนอยู่นั้นมีแต่กลุ่มควัญฟุ้งเต็มไปหมด !!

ควับ !! ร่างของหุ่นยนต์สาวได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งในจังหวะนี้ก่อนที่เธอจะได้แตะลงที่ตัวของเมเมะด้วยมือของเธอและเริ่มแช่แข็งขึ้นอีกครั้ง !! แต่ด้วยความเร็วของเมเมะแล้วทำให้เธอสามารถหลบออกมาได้อย่างหวุดหวิดจนช่วงหวัไหล่ของเสื้อชั้นนอกของเมเมะนั้นได้แข็งตัวขึ้นจากการกัดของน้ำแข็งแห้งเมื่อครู่. . .

ไม่รอช้า Ln2 ได้สร้างพื้นที่น้ำแข็งขึ้นมายังจุดเดิมอีกครั้งนึงเพื่อสร้างพื้นที่ของเธอขึ้นมาอีกครั้ง


            " ....ดูเหมือนพวกคุณนี้ไม่ค่อยจะทำงานร่วมกันเลยนะคะ "

            เมเมะหัวเราะแห้งๆ. เธอสลายพัดลมยักษ์ทิ้งเพราะดูเหมือนมันจะกลายเป็นดาบสองคมไปแล้ว

            [ คาไมทาจิ ] x1

            " ขอโทษที่พูดจาอวดดีนะคะ แต่แม้ต้องสู้จนกว่าจะเหลือแขนแม้สักข้างชั้นก็ต้องเอาชนะและ
เอาคุณมาเป็นพวกให้ได้ "

            เมเมะฟันรังสีดาบธรรมดาๆออกไปจากนั้นก็สั่งวิญญาณอาฆาตให้เข้าไปพัวพันกับลิเนียไว้ แล้ว
ใช้เงาของตนเองยืดอ้อมไปจับปืนที่อยู่ที่พื้นแล้วก็ส่งกลับมา

หมับ!

            -:- คาซาเนรุ Drawned Style
            -:- Flameberg Blade mode

            " อะ เมื่อกี้ชั้นพูดให้คุณฟอยส์ฟังหรอกนะคะ ไม่ได้บอกคุณแมกนิฟิเซียหรอกนะ~ "

            เธอไม่รู้ว่าลิเนียเบื้องหน้าฟังอยู่รึเปล่า เมเมะเธอแค่แหย่เบื้องหลังเล่นเท่านั้น จากนั้นเมเมะก็ปรับ
ลมหายใจให้เป็นจังหวะจนจิตใจนิ่งสงบ เพื่อเปลี่ยนรูปแบบการโจมตี
            ถ้าสกิลไม่สามารถคุมเกมได้แล้วก็มีแต่ต้องใช้ความสามารถของตนเองเท่านั้น เธอจึงเตรียมรอ
รับการโจมตีด้วยวิชาดาบและวิชาต่อสู้ระยะประชิดที่เธอผสมผสานเข้ากับวิชาดาบของเธอ



AS : ( X-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A
Vit : D
Int : E
Dex : B ( F.B. blade mode +1 ) ( = A )

stray souls

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

เธอได้สดุดนิ่งไปอย่างเงียบๆพักนึงเมื่อได้ยินเมเมะเอ่ยออกมาเช่นนั้นจนทำให้คมดาบของเมเมะเกือบจะโดนเข้ากับร่างของเธอเสียแล้ว. . . ถ้านั่นไม่ใช่ร่างลวงตาล่ะก็. . .

กึก !! ถึงดูเหมือนว่าเธอกำลังจะเข้าโจมตีนั้นแต่ร่างของเธอก็กลับหยุดชะงักลงอีกครั้งเสียก่อนอีกครั้งนึง ?! คงจะเป็นลิเนียที่ถือวิสาสะสลับร่างไป-มาอีกแล้วแน่ๆ

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : คิดอะไรของเธอแบบนั้นน่ะ !! บนโลกนี้เรา "ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย" คนเดียวเท่านั้นที่เธอจำเป็นต้องรับฟัง !! และเราจะไม่ยอมยกโทษให้เธอแน่ๆถ้าเธอแพ้ยัยเด็กเปี๊ยกคนนั้นนะ !! . . . กรี๊ดดดด !!

ดูเหมือนว่าเธอจะพูดกับตัวตนของเธอที่อยู่ในร่างอีกคนนึงด้วยการใส่อารมณ์ที่ค่อนข้างจริงจังจนลืมระวังตัวไปถึงการโจมตีด้วยกลุ่มวิญญาณของเมเมะที่อยู่รอบๆจนร่างของ Ln2 นั้นโดนกลุ่มวิญญาณจำนวนนึงโจมตีเข้าใส่เสียแทน !!

เหมือนกับว่ากลุ่มวิญญาณนั่นจะส่งผลกับร่างนั้นแค่ชั่วขณะเท่านั้น !! แต่ทันทีที่ร่างกายได้ถูกสลับกลับมาอีกครั้งก็เหมือนกับว่าสภาพของจิตใจ ความรู้สึก ต่างๆจะได้ถูกลบเลือนออกไปหมดจนเหลือแต่ความหนาวเหน็บและเยือกเย็นของหญิงสาวด้านหน้าเท่านั้น

การต่อสู้ได้เริ่มดำเนินอีกครั้งเมื่อบทสนทนาได้จบลง !! เมเมะที่รักษาระยะไว้นั้นได้ถูกโจมตีเข้าใส่ด้วยเกล็ดน้ำแข็งขนาดกลางจำนวนนึงซึ่งเมเมะนั้นก็สามารถป้องกันไว้ได้ไม่ยากนัก. . . แต่ในขณะเดียวกันนั่นเอง !! โล่เงาบางส่วนของเธอก็ได้เปิดช่องโหว่ออกจากแสงสะท้อนเล็กๆทีเกิดขึ้นหลังรับการโจมตีนั่นจนทำให้เศษน้ำแข็งที่แตกออกจากการโจมตีได้กระจายเข้ามายังตัวของเมเมะอีกครั้ง !!

แต่เมเมะเองที่ได้พยายามใช้พลังของเธอช่วยเหลือนั้นได้หลบการโจมตีนั่นออกได้อย่างหวุดหวิดทำให้ไม่มีน้ำแข็งเกาะบนจุดเนื้อหนังของเธอแม้แต่น้อย รวมทั้งเธอเองยังสามารถมองเห็นการโจมตีเมื่อครู่ได้คร่าวๆด้วยเช่นกัน !! ปลายแหลมของเกล็ดที่บางเมื่อกระทบกับโล่แล้วจะแตกออกทำให้คริสตอลด้านในกระจายออกมากระทบกับเกราะเงาที่เธอได้สร้างป้องกันจนเกิดเป็นช่องโหว่ขึ้น รวมทั้งส่วนด้านหลังของคริสตอลที่มีความหนาแน่นกว่าด้านหน้าโจมตีเข้ามาอย่างต่อเนื่องแทน ทั้งมันยังทำให้เศษน้ำแข็งจากหัวปลายแหลมที่กระจายออกนั้นกระจายเข้ามาด้วยเช่นกัน !!

เกล็ดน้ำแข็งเรียวยาวเมื่อครู่นี้คงจะเป็นแค่การลองเชิงของเธอเท่านั้น. . . เพราะแม้ว่าจะโดนการโจมตีเมื่อกี้นี้ก็ไม่อาจจะสร้างบาดแผลฉกรรจ์ได้จากเพียงคมน้ำแข็งเล็กๆนั่น. . .


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
ปลาหมึก
โพสต์ 4-11-2013 23:34:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 11-11-2013 00:19






''นี้ชนตัวอะไรนี่ ชนตัวอะไรตอนนี้ไม่ต้องสนใจต้องพาเธอคนนี้ออกจากที่นี้ให้เร็วที่สุดและก็ยังพวกข้างหลังตามมาอีกขืนมัวช้ามีหวังถูกเจอตัวแน่'' เอดิสไม่สนใจตัวที่เขาถูกชนไปเขายังคงมุ่งหน้าวิ่งต่อไปที่ทางออก

บึ้ก !! ชายหนุ่มได้ถูกกระแทกเข้าอีกครั้งเมื่อเขาพยายามจะเดินไปด้านหน้าเพื่อหลบหนี ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเขาอาจจะไม่สามารถออกจากท่อระบายน้ำนี้ได้ทันแน่ๆ !!


''น่ารำคาญจริงเลยไอเงาดำนี่คนยิ่งรีบๆอยู่'' Defiance ขึ้นที่3 Limit Break  เอกิสมองหาเงาสีดำนั่นแล้วรอโอกาศที่เงาดำนั่นตรงหน้าเขา ''หายไปสะ!!!''  BraverX2



AS : ( X-----l-----l-----l-----l-----l-----loooooloooooX )

Str : A (+ Defiance)(=S)
Agi : B (+ Defiance)(=A)
Vit : C
Int : D
Dex : E

Defiance Lv 3
Limit Break  Lv 1
Unchained

เอกิสได้ฟันดาบขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยมือข้างเดียวของเขาจนเงานั่นได้หยุดลงและปรากฏตัวออกมาอย่างช้าๆ จนทำให้เอกิสได้มองเห็นกับตะขาบที่มีร่างกายเป็นกระดูกขาวโพลนที่มีลำตัวยาวได้ชัดเจนขึ้น !!



''ไอตะขาบน่ารำคาญเอย'' เอกิสมองหาที่หลบดีเพื่อที่เขาจะได้วางหญิงสาวที่เขาอู้มมาแล้วเขาจะได้สู้กับตะขาบตัวนี้แบบถนัดๆ
''ถ้าสู้นานไม่ดีแน่พวกที่อยู่ข้างบนนั่นก้ไม่รุ้จะมาเมื่อไรยังไงๆก็ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด''  Blood Rain   infinity Edge Braver



AS : ( X-----l-----l-----l-----l-ooooloooooloooooloooooX )

Str : A (+ Defiance)(=S)
Agi : B (+ Defiance)(=A)
Vit : C
Int : D
Dex : E

>>>Berserk<<<
Defiance Lv 3
Limit Break  Lv 1
Unchained
Blood Rain

ตัวตะขาบนั่นได้ถูกเอกิสฟันกระจุยกระจายแตกเป็นเสี่ยงๆออกไปอย่างง่ายดาย !! แต่ว่าส่วนที่ได้แตกออกไปนั้นกลับก่อตัวกลายเป็นมอนสเตอร์ขนาดเล็กที่รีบวิ่งพุ่งกลับมาหาชายหนุ่มด้วยเขี้ยวกระดูกที่แตกเละและคมกริบของพวกมัน !!

แต่ว่าด้วยขนาดตัวของมันตอนนี้ก็คงจะรบกวนเอกิสไม่ได้ด้านการเคลื่อนไหวเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว. . .

ตะขาบกระดูกขาว(เล็ก) * 40

1) อุ้มหญิงสาวขึ้นและหนี
2) ฟันสู้ให้ราบเป็นหน้ากอง
3) อื่นๆโปรดระบุ


[1]
''ดีละมันแตกตัวเป็นตัวเล้กแล้วที่นี้คงจะหนีสะดวกขึ้น'' เอกิสไปที่ที่เขาวางหญิงสาวเอาไว้แล้วอุ้มเธออีกแล้ววิ่งออกจากที่นี้เขาตั้งใจที่จะไปตั้งหลักที่บ้านที่เขาเจอกุญแจ

เอกิสได้วิ่งเหยียบกลุ่มตะขาบเล็กๆนั้นลงจนแหลกเป็นทาง แต่ดูเหมือนว่าพวกมันก็จะยังไม่ย่อท้อที่จะตามเข้ามาอีก !!

ไม่นานนักเอกิสก็ได้วิ่งมาพบกับประตูทางเชื่อมต่อที่ต่อออกมายังเขื่อนด้านหลังเมืองที่เงียบสงัด แสงด้านนอกนั้นได้ส่งผลให้พวกตะขาบนั่นไม่ตามชายหนุ่มออกมาด้านนอกด้วย คาดว่าตอนนี้เขาน่าจะออกมาจากตัวเมืองด้านบนไกลทีเดียว

? ? ? : หึ !! ว่าแล้วว่าต้องเป็นนายแน่ๆ. . .

เสียงที่คุ้นหูของผู้ชายคนนึงได้ทักทายเอกิสขึ้นที่อีกฝั่งของกำแพงเขื่อนด้านล่างแห่งนี้ขึ้น เขาน่าจะมาดักรอเอกิสที่นี่อยู่แล้วแน่ๆ



? ? ? : สิ่งที่นายแบกอยู่นั่นเป็นศัตรูที่ร้ายกาจของมนุษยชาติ !! คนนอกที่ไม่รู้เรื่องน่ะไม่สมควรจะมายุ่งกับเรื่องภายในนะ !!

เขาได้กล่าวขึ้นก่อนที่จะได้ชักมีดคู่ของเขาขึ้นมาตั้งขึ้นต่อหน้าของเอกิส เขาคงจะไม่ยอมให้เอกิสนั้นได้ผ่านออกไปได้ง่ายๆ. . .


''งั้นหรือแล้วยังไง? ขอโทษที่นะแต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ที่จะสู้ด้วย'' ''จับฉันไว้ให้แน่นนะ''เขาบอกกันหญิงสาวที่เขาอุ้มอยู่แล้วเขาพุ่งกระโดดลงไปที่เขื่อน
Shogeki kakusan

หญิงสาวได้ใช้เรี่ยวแรงที่เหลือทั้งหมดของเธอและพยายามกอดเอกิสไว้แน่นจากด้านหลังทันทีที่ชายหนุ่มได้ให้สัญญาณบอกเธอ

? ? ? : !!

ชายหนุ่มได้ตกใจขึ้นพลางรีบวิ่งตามเข้ามา !! แต่ว่าไม่ทันเสียแล้ว...

? ? ? : ชิ !!

-:- ช่วงเวลาเย็น

หลังจากที่กระโดดลงมาอย่างไร้จุดหมายนั้นเมื่อชายหนุ่มรู้สึกตัวอีกทีเขาก็ได้มาอยู่ที่ชายฝั่งด้านล่างของเมือง emptiness แล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้คลาดไปกับหญิงสาวที่เขาได้ช่วยเอาไว้รวมทั้งตอนนี้ยังไม่มีวี่แววของคนที่ตามมาอีกด้วยเช่นกัน


''เธอไม่เป็นอะไรนะ ? เดี้ยวฉันจะพาเธอไปที่พักแล้วหลังจากนั่นช่วยเล่าเรื่องที่พวกนั่นหาว่าเธอศัตรูที่ร้ายกาจของมนุษยชาติแต่ถ้าไม่อยากที่จะเล่าก็ไม่เป้นไร''เอกิสพาเธอมุ่งหน้าไปบ้านที่เขาเจอกุญแจ

หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรพลางกับยังคงกอดคอของเอกิสไว้แน่นอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนที่เธอจะได้ผลอยหลับไป. . .

เอกิสได้ลักลอบเข้าเมือง(?)อีกครั้งโดยผ่านทางที่ไม่ค่อยจะมีคนเท่าไรนักและเป็นโชคดีของเขาที่กระท่อมที่ถูกทิ้งนั่นก็อยู่ลับตาคนออกไปเช่นกันทำให้ไม่มีคนพบเห็นพวกเขาได้ง่ายๆ


''เอาละที่นี้น่าจะปลอดภัยแล้วเดี้ยวฉันจะไปชื้ออะไรมาให้เธอกินและก็อย่าออกไปไหนจนกว่าฉันจะกลับมา'' เอกิสเข้าเมืองไปที่ร้านสะดวกชื้อ

หลังจากที่เอกิสได้ตัดสินใจเข้ามาในตัวเมืองนั้น เขาก็พบว่าใบหน้าของเขาได้ถูกติดป้ายประกาศจับอยู่ทั่วตัวเมืองพร้อมค่าหัวไปหมดแล้วในตอนนี้ แต่อาจจะเป็นเพราะว่าหน้าตาที่ไม่คุ้นเคยของเขาทำให้ชาวเมืองยังไม่สามารถชี้บอกตัวของเอกิสได้อย่างทันทีในตอนนี้



1) ตรงไปร้านสะดวกซื้อเหมือนเดิม
2) หาร้านเสื้อผ้าก่อน
3) ย้อนกลับ


[2]
''เห้ยย นี่เรากลายเป็นโจรไปแล้วสินะแบบนี้อยู่ในเมืองนานไม่ดีแน่ต้องหาวิธีปลอมตัว หือนั่นร้านขายหน้ากากนิ'' เขาเดินไปที่ร้าน ''ลุงครับขอหน้ากากอัน1ครับ''
'หลังจากเราชื้อหน้ากากแล้วเราควรที่จะรีบกลับหากอยู่นานไม่ได้แน่หากใครมาเจอตัว

-5g



-:- ได้รับไอเท็ม
     - หน้ากากโอเปไนก้า *1

เอกิสได้รีบหยิบซื้อหน้ากากโดยไม่ทันได้เลือกขึ้นมาใส่พร้อมจ่ายเงินเดินออกมาทันที. . .

เขาอาจจะอยู่ในเมืองนี้อย่างปลอดภัยได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าแน่ๆ เขาน่าจะรีบจัดการเรื่องต่างๆที่ยังไม่เสร็จให้เรียบร้อยซะภายในคืนนี้. . .


เมื่อเขาได้หน้ากากมาเขาก็สวมมันทันทีแล้วรีบมุ่งหน้าไปร้านสะดวกชื้อเพื่อที่จะชื้อของกินให้หญิงสาวที่รอเขาอยู่

ชายหนุ่มได้ใส่หน้ากากสุดเท่เดินเข้ามาภายในร้านสะวดกซื้อด้วยความมั่นใจก่อนที่เขาจะเตรียมตัวซื้อของด้วยเงินที่เหลืออยู่เพียง 80g. . .

1) เหมาอาหาร
2) เหมายา
3) เหมาของเล่น. . .
4) อื่นๆโปรดระบุ


[4]ชื้อของเล่นวิเศษของโดรามอน XD และชื้ออาหาร
เมื่อเอกิสชื้อของแล้วเขารีบมุ่งหน้ากลับไปที่บ้านหลังนั่นเพื่อที่ว่าเขาจะวางแผนว่าควรจะทำอะไรต่อไปดี

- 80g

-:- ได้รับไอเท็ม
     - วุ้นแปลภาษา *1
     - อาหารสำเร็จรูป *6
     - น้ำดื่ม *2

เอกิสได้รีบเนียนซื้อของอย่างรวดเร็วและกลับไปที่กบดานของเขา หลังจากที่เขากลับมานั้นก็พบว่าหญิงสาวคนนั้นยังคงนอนหลับอยู่ทีเดิมอย่างเงียบๆ. . .


''ตอนนี้คงได้แต่รอให้เธอตื่นขึ้นมาแล้วเล่าเรื่องที่ว่าเธอเป็นศัตรูของมนุษย์แล้วค่อยคิดว่าเราควรจะทำอะไรต่อไปดี'' เขานั่งลงอย่างเงียบๆเพื่อรอให้หญิงสาวต่อหน้าของเขาตื่นขึ้น

จากสภาพการณ์แล้วเธอคงจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกซักพักใหญ่ๆเลยแน่ๆ เอกิสอาจจะต้องรอจนถึงวันพรุ่งนี้เช้ากว่าเธอจะตื่นขึ้นมา


''ดูท่าจะไม่ตื่นง่ายๆสินะเราเองก็ควรพักเหมือนกัน'' แล้วเขาก็หลับตาลง

~ Day 5 ~

-:- ช่วงเวลาเช้า

หลังจากที่เอกิสได้หลับไปซักพักนั้นเมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกรอบเขาก็พบว่ามันเช้าแล้ว รวมทั้งหญิงสาวที่เขาได้ช่วยมานั้นก็ตื่นแล้วเช่นกัน แต่ดูจากอาการแล้วเหมือนกับเธอยังไม่ฟื้นฟูเต็มที่ซักเท่าไรนัก


''เธอตื่นแล้วสินะเอาละเล่าให้ฉันฟังหน่อยสิว่าทำไมพวกนั่นถึงจับเธอขังเอาไว้ ?''

? ? ? : ข- ขอโทษค่ะ !! ยกโทษให้เราด้วย !!

แทนที่จะเป็นคำอธิบายหญิงสาวกลับรีบกล่าวขอโทษเอกิสออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตื่นกลัวและอิดโรย


''มาขอโทษฉันทำไมนี่ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเธอเลย แต่ก็เอาเถอะถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป้นไรแต่ว่าเธอนะจากนี้จะเอายังต่อไปละจะอยู่ในเมืองต่อไปก็คงไม่ได้''

? ? ? : อ- อะ. . . ค่ะ. . .

หญิงสาวได้ค่อยๆตอบเอกิสขึ้นก่อนที่เธอจะได้ค่อยๆเปลี่ยนท่าทีของเธอกลับมาให้ดูปกติ

? ? ? : ข- ขอโทษด้วยค่ะ. . . เรานึกว่าคุณเป็นคนของสถาบันวิจัยนั่น. . .

เธอยังไม่คลายกล่าวขอโทษเอกิสอีกครั้ง. . . แต่เธอก็ได้รีบพยายามเรียบเรียงคำถามของชายหนุ่มขึ้นอีกครั้งก่อนที่จะได้เริ่มบทสนทนาใหม่อีกครั้ง

? ? ? : จริงๆแล้ว. . . เราเป็นหุ่นยนต์น่ะค่ะ. . . ทางตัวเมืองจึงได้จับตัวเราไว้. . .

เธอได้อธิบายขึ้นซึ่งเหตุผลนั้นมันฟังดูแปลกมากที่ตัวเมืองจะจับหุ่นยนต์ทุกตัวไปอย่างนั้นถึงแม้ว่าจะมีสงครามกันอยู่ก็ตามในตอนนี้


''แล้วพวกนั่นจับเธอไปทำไมพอจะรู้เหตุผลหรือป่าว ??''

? ? ? : พวกเขาคุยกันว่า. . . ถ้าสามารถหาข้อมูลจากร่างกายของเราได้. . . ก็น่าจะทำอะไรได้ซักอย่างน่ะค่ะ. . .

หญิงสาวได้พยายามบอกเรื่องที่เธอจำได้ขึ้นมาแต่ว่าเธอเองก็น่าจะไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเธอถึงได้โดนจับมาแบบนี้

? ? ? : คือว่า. . . เราเคยอาศัยอยู่ในเมืองนี้น่ะค่ะ. . .


''แล้วเธอจะเอายังไงต่อละจะหนีออกจากเมืองนี้หรือยังอยุ่ในเมืองนี้ต่อ ?''

? ? ? : อะ- เอ๊ะ ?!

เธอได้ทำหน้าตกใจขึ้นมาพลางค่อยๆก้มหน้าลงไปอย่างเงียบๆด้วยท่าทางลำบากใจ

? ? ? : ระ- เราเองก็ไม่รู้. . . ค่ะ

หญิงสาวได้ตอบขึ้นด้วยท่าทางที่ไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้อย่างมั่นใจนัก. . .


''เอาไงเธอมีที่ไหนที่อยากจะไปหรือป่าวละ ??''

หญิงสาวได้สะบัดหน้าพร้อมกับไม่ได้ตอบอะไรออกมาทันทีทั้งยังนั่งก้มหน้าลงอยู่แบบนั้น

? ? ? : เราอยากจะกลับบ้าน. . . แต่เราเป็นหุ่นยนต์แบบนี้เราคงกลับไปไม่ได้. . .


''แสดงว่าแต่ก่อนเธอเคยเป็นคนปกติไม่ใช้หุ่นยนต์แบบนี้หรือ''

? ? ? : ช-ใช่ค่ะ !!

หญิงสาวได้รีบตอบขึ้นทันทีด้วยแววตาเศร้าๆของเธอเพราะตอนนี้เธอก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าเธอยังปกติเหมือนมนุษย์ทั่วๆไปอยู่หรือไม่


''แล้วมันมีวิธีที่ทำให้กลับเป้นคนปกติเหมือนเดิมหรือป่าว''

? ? ? : เราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน. . .

หญิงสาวได้ตอบขึ้นมาในท่าทีที่ไม่มั่นใจซักเท่าไรนัก

? ? ? : ร่างกายของเราประกอบไปด้วยเครื่องจักรกลและสิ่งมีชีวิตแปลกๆที่เรียกว่าชาโดว์. . . เราไม่รู้ว่าเราจะกลับไปเป็นปกติได้ไม๊ค่ะ. . .


''ชาโดว์ !! งั้นเธอรู้จักปืนกระบอกนี้หรือป่าว'' เอกิสยื่นปืน Evolker ให้หญิงสาวดู

? ? ? : เราเองไม่รู้จักหรอกค่ะ. . .

เธอได้ส่ายหน้าไป-มาเบาๆตอบกับเอกิสเกี่ยวกับปืนนั่น

? ? ? : แต่เด็กคนนี้น่าจะรู้จักนะคะ. . .

เมื่อเอ่ยจบนั้นแววตาสีแดงประกายของเธอก็ได้เปลี่ยนเป็นสีเหลืองประกายแทน. . . แต่ดูเหมือนว่าสภาพร่างกายและทุกอย่างภายนอกนั้นยังคงสภาพเดิมเหมือนก่อนหน้านี้ไม่มีผิดแปลกไป. . .

? ? ? : ปืนนี้เป็นตัวกลางที่ใช้เชื่อมต่อระหว่าง Dimension Den โลกของชาโดว์กับโลกฝั่งนี้ของมนุษย์น่ะค่ะ

เสียงเล็กๆที่เด็กลงไปได้ตอบขึ้นต่างกับน้ำเสียงที่เหน็ดเหนื่อยเมื่อครู่ออกไป แต่ว่าหญิงสาวไม่น่าจะฟื้นฟูได้เร็วขนาดนั้นโดยที่ไม่มีตัวกลางได้. . .

? ? ? : ถ้าเหนี่ยวไกลงที่หัวล่ะก็จะถูกส่งตัวไปที่ Dimension Den ทันที


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 7-11-2013 19:57:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 9-11-2013 11:38






            " พ..พูดอะไรโหดร้ายแบบนั้นน่ะคะ!! "

            เมเมะพูดพลางหลบเกล็ดน้ำแข็งที่ซ้อนกันอยู่อย่างไม่ยากเย็น ถ้าเทียบกับการปะทะกันครั้งแรกๆ
ตอนนี้คงเป็นการปะทะที่เบาลงขึ้นมากแล้ว

            " การได้ทำอะไรตามใจคิดมันเป็นอิสระของชีวิตนะ!! เพราะงั้นอย่าพูดอะไรที่มันโหดร้ายแบบนั้นสิ!! "

            เมเมะกลับมาตั้งท่าร่างของเธอเช่นเดิม คราวนี้เธอเตรียมซ้อนเงาไว้หลายชั้นเพราะป้องกันทริกหักเห
แสงเมื่อครู่ของฝ่ายนั้น

            " แล้วก็... "

            แต่จู่ๆเมเมะก็ลดน้ำเสียงโทนต่ำลง จากนั้นก็มีจิตสังหารที่เทียบไม่ได้กับที่ผ่านๆมาพุ่งพวยออกมา
จากร่างกายของเธอมหาศาล!!! วิญญาณอาฆาตกระจายออกมาเป็นร้อย(?)!! มหาศาลระดับที่เอริกะที่ยืนอยู่
ไกลๆยังสัมผัสได้!!

            " เมื่อกี้เธอเรียกใครยัยเปี๊ยกยะ!!!!!!!!!!!!! "

            สิ้นเสียงตะโกนสะเทือนฟ้าของเมเมะราวกับเป็นสัญญาณปืนให้วิญญาณอาฆาตที่ออกมาไม่ขาดสาย
พุ่งเข้าไปหาลิเนียอย่างเกรียวกราด!! และยังมีบางตัวพุ่งออกไปรอบๆอย่างไร้ทิศทางจนดูเหมือนพวกมันกำลัง
คิดจะทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบๆทั้งหมดไปเลย นี้อาจจะเป็นการอารมณ์ขึ้นครั้งแรกของเมเมะตั้งแต่มาอยู่ที่โลก
ใบนี้เลยแหละมั้ง



AS : ( X-----l-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ก็ต้องเป็นเธออยู่แล้วน่ะสิ !! นอกจากฮู๊ดดวิ้งแล้วก็ไม่มีใค. . .

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบร่างของเธอก็ได้ถูกสลับกลับไปเสียก่อน. . .

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .

ดิวซ์ ฟอยส์ได้เข้าควบคุมร่างกายอีกครั้ง ในเวลาที่ไล่เลี่ยกันนั้นเธอก็ได้ใช้การโจมตีรูปแบบเดิมอีกครั้ง !! โดยที่รู้ว่าเมเมะนั้นจะสามารถป้องกันได้ แต่ครั้งนี้เธอแค่เพิ่มจำนวนของการโจมตีให้มากขึ้นกว่าเดิมเพียงเท่านั้น. . .


            " ยะ..ย้อนเหรอคะ!! อย่างกับคุณสูงนักแหละะะ!! "

            ในขณะที่เมเมะได้ป้องกันโดยเพิ่มจำนวนชั้นของเกราะแต่ลดขนาดความกว้างพอที่
จะป้องกันตัวเธอได้ เธอก็ได้อัดวิญญาณจำนวนมากเข้าใส่ลิเนียโดยที่ตาของเธอกลายเป็น
สีแดงเข้มลักษณะคล้ายตาแมวไปแล้ว
            
โออออ โออออออ

            เสียงร้องระงมเต็มบริเวณ ความจริงเมเมะก็ไม่ได้กะว่าจะใช้วิญญาณเข้าโจมตีเยอะแบบ
นี้แต่มันดันอุตริออกมากันให้พรึบ แถมยังมีบางส่วนหลุดการควบคุมแล้วพุ่งตัวออกไปรอบบริเวณ
เพราะจำนวนเยอะเกินไปอีกต่างหาก

            " อือ.... "

ตูมๆๆๆๆๆๆ!!

            วิญญาณอาฆาตพุ่งเข้าใส่ลิเนียแบบไม่ยั้ง เพราะพวกมันมีตาเลยหลบเกล๊ดน้ำแข็งได้ด้วย
ส่วนตัวที่หลบไม่ได้ก็กระเด็นออกข้างทางในสภาพน้ำแข็งเกาะแต่จำนวนที่ออกมาตอนนี้ก็ยังมีเยอะ
มากอยู่ดี...
            เมเมะที่ไม่มีทางเลือกจึงควบคุมวิญญาณเข้ากระหน่ำโจมตีเท่านั้น



AS : ( X-----l-----l-----l-----loooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B

ดูเหมือนว่าดิวซ์ ฟอยซ์จะเข้าใจถึงหลักการของวิญญาณที่เมเมะใช้โจมตี ทำให้ร่างของเธอไม่มีการสลับเปลี่ยนในระหว่างนี้เพื่อเปิดช่องว่างของอีกคนขึ้นมาเลย

เกร๊ง !! Ln2 ยังคงโจมตีเมเมะด้วยเศษน้ำแข็งเล็กๆเหมือนเมื่อครู่โดยที่ค่อยๆหลบกลุ่มวิญญาณที่เข้าโจมตีอย่างไม่ได้กังวลอะไรนัก. . .


            [ - อิไอ - ]

            ในจังหวะที่ลิเนียกำลังหลบวิญญาณพวกนั้นอยู่นั้นเอง อยู่ๆเมเมะก็โผล่มาประชิดตัวกระทันหันโดยที่ร่าง
ที่กางเงาอยู่ลิบๆที่กำลังโดนระดมยิงน้ำแข็งนั้นยังคงกางเงาอยู่อย่างนั้นอย่างน่าประหลาด!!

            " ย๊ากก!! "

            Shuntotsu!!

ผวัะ!!

            เมเมะใช้ด้ามดาบฟันตามข้อกระดูก

            Setsuga!!

วูบบ..ผวัะ!!

            เธออ้อมไปด้านข้างแล้วฟาดด้วยปลอกดาบ!!



AS : ( X-----l-----l--oooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A ( Katana Sheathed +1 ) ( = S )
Vit : D
Int : E
Dex : B

ในจังหวะนั้นเอง !! Ln2 ก็ได้รีบสร้างดาบของเธอขึ้นมาป้องกันดาบของเมเมะไว้ !! แต่เธอได้คาดการเอาไว้แล้วว่าดาบของเธอจะต้องแตกออกไปแน่ๆเมื่อกระทบกันในระยะประชิดแบบนี้ ทำให้เธอได้สร้างคริสตอลแหลมขึ้นครอบตัวของตัวเองไว้แทนเพื่อไม่ให้เมเมะเข้าใกล้ตัวของเธอได้มากกว่านี้ !!

เมเมะเองได้หลบการโจมตีเมื่อครู่นี้ออกอย่างหวุดหวิดและมาปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของ Ln2 อีกครั้ง !!


            " รับได้อีกเรอะคะเนี่ย! "

            เมเมะกล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ เพราะนี่ขนาดเธอลบจิตหมดจดพร้อมแฝงตัวเข้ามา
กับวิญญาณอาฆาตแล้วแท้ๆเชียวนะ

            " แต่ก็ประมาทอยู่ดีนะคะ "

            [ - ฟุโจอินริว - (ผ่าวิญญาณ!!) ] + (คาไมทาจิ)Drawned Style!!! >> บริเวณหัวไหล่

            เมเมะได้ใช้ศาสตร์ลับที่สามารถตัดผ่าสิ่งที่เธอต้องการผ่าได้เท่านั้นกับลิเนีย ซึ่งแน่นอน
ว่าการโจมตีของเธอก็ผ่านคริสตอลแหลมเหล่านั้นราวกับเป็นอากาศธาตุ พุ่งเข้าไปหาตัวของลิเนีย
โดยตรง!!



AS : ( X-----l-----l-ooooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A
Vit : D
Int : E
Dex : B ( Kasaneru Drawned Style +1 ) ( = A )

ฉัวะ !! ดาบของเมเมะได้ฟันถากออกไปบริเวณหัวไหล่ของ Ln2 เป็นครั้งแรก !! แต่ในขณะเดียวกันนั่นเอง !! คริสตอลที่เคยหุ้มตัวของเธอก็ได้แตะออกและล้อคตัวของเมเมะไว้ภายในคริสตอลเสียแทน !! แต่ครั้งนี้นั้นมันเป็นคริสตอลอย่างเดียวที่ไม่มีน้ำแข็งประกอบอยู่เลยแม้แต่น้อย การโจมตีเล็กๆเมื่อครั้งคงจะเป็นการสร้างวัตถุในการใช้งานของเธอเท่านั้น

Ln2 ได้กุมที่แผลของเธอเบาๆก่อนที่จะได้ใช้ความเย็นในการชะลอการไหลของเลือดและสร้างดาบขึ้นมาในมือของเธออีกครั้งก่อนที่จะได้ชี้ปลายคมมาทางเมเมะอีกรอบนึงภายใต้สายตาที่เยือกเย็นนั่นเหมือนกับครั้งก่อนอีกครั้ง. . .


            " ..... "

            เมเมะก็จ้องตอบด้วยสายตาแน่วแน่ แม้จะถูกขังอยู่ในคริสตอลสว่างใสนี่ก็ตาม

            " แข็งแกร่งจริงๆนะคะ พวกคุณทั้งสองคนเลย "

            เมเมะยิ้มออกมา ..ยิ้มออกมาจากใจจริง

            " แต่ถึงอย่างนั้นชั้นก็จะยืนยันคำเดิมด้วยค่ะ.... ชั้นจะต้องทำให้พวกคุณทั้งสอง
คนมาเป็นพรรคพวกของชั้นกับเมกะจังให้ได้ "
            " ความปราถนาของเหล่าชาโดว์และมนุษย์ทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ ชั้น
จะทำมันให้เป็นจริงให้ดูค่ะ!! "
            
            เมเมะพูดเรื่องใหญ่ออกมาอย่างง่ายๆโดยประโยคหลังเธอจงใจพูดให้เมกะได้ยิน
ด้วยพร้อมๆกับแทงคาซาเนรุใส่เข้าคริสตอล!!

ตูม!!

            แล้วสลัดความเหน็ดเหนื่อยทิ้งไปเหลือไว้แต่ความมุ่งมั่น ที่จะล้มเด็กสาวตรงหน้า
เท่านั้น!!



AS : ( X-----l--oooloooooloooooloooooloooooloooooloooooX )

Str : C
Agi : A
Vit : D
Int : E
Dex : B ( Kasaneru Drawned Style +1 ) ( = A )

กึดดดด !! ข้อแขนของเมเมะได้ถูกคว้าเอาไว้กลางอากาศก่อนที่ร่างของเธอจะถูกเหวี่ยงลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว !!

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : คนที่อ่อนแออย่างเธอ !! จะมาช่วยอะไรพวกเราได้กันเล่า !!

ครั้งนี้นั้นไม่ใช่ดิวส์ ฟอยส์หากแต่เป็นลิเนียที่ปรากฏออกมาพร้อมกับได้เงื้อดาบน้ำแข็งลงมาพร้อมๆกัน !! มันเป็นครั้งแรกที่เมเมะสัมผัสได้ถึงจิตอาฆาตจากร่างของ Ln2 ที่หลุดออกมาเล็กน้อยรวมทั้งยังปนไปด้วยความโศกเศร้าที่รุนแรงอีกด้วย !!

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : !!!!

เคร้งงง !! ดาบน้ำแข็งนั่นได้ฟาดลงที่พื้นก่อนที่มันจะได้ค่อยๆแตกกระจายออกไปอย่างไม่เป็นร่างพร้อมๆกับมือที่ได้บีบลงที่ข้อมือในตอนแรกนั้นที่ค่อยๆคลายออกไปอย่างช้าๆด้วยเช่นกัน

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .ต้องได้สิ

เสียงที่แน่นิ่งของหญิงสาวได้พูดออกมาอย่างเรียบๆเป็นครั้งแรก โทนเสียงที่ค่อนข้างต่ำและงดงามนั้นต่างกับเสียงโวยวายของลิเนียโดยสิ้นเชิงพร้อมกับแววตาของเธอที่จับจ้องมายังร่างของเมเมะนั้นที่ดูเปลี่ยนไปจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง เหมือนกับว่าเธอมีอะไรบางอย่างที่ต้องการจะเอ่ยขึ้นกับเมเมะ แต่ว่าร่างของเธอก็ถูกเปลี่ยนสลับไปเสียก่อน. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ทำอะไรของเธอน่ะ !! อย่างยัยเปี๊ยกนี่จะมาช่วยอะไรพวกเราได้ !! เธอก็เห็นแล้วว่าเฮอร์เมร่าที่อยู่กับยัยเด็กนี่ยังบาดเจ็บเลย !! เรา "ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย" ไม่ยอมเชื่อใจพวกมือสมัครเล่นหรอกนะ !!

หญิงสาวได้บ่นขึ้นมาเสียงกระหวาดหน้ากระจกของตัวเองอย่างฉุนเฉียวพร้อมกับว่ากล่าวเมเมะอย่างไม่ตกคำ. . .

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .แต่

เป็นครั้งแรกที่ดิวซ์ ฟอยส์ได้ถือวิสาสะสลับร่างของ Ln2 อย่างไม่มีเหตุผลและเริ่มเถียงลิเนียขึ้นเล็กน้อยด้วย !! ประโยคสุดท้ายของเมเมะต้องได้เชื่อมสะพานบางอย่างให้กับเธอแล้วแน่ๆเพียงแต่ว่าเธอจะสามารถเชื่อมสะพานของเธอมายังเมเมะได้หรือไม่. . .

ในขณะเดียวกันนั้นเองเมกะก็ได้ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆกับจุดที่ทั้งสองยืนอยู่อย่างช้าๆหลังจากที่หลบอยู่ห่างๆมานาน


            " อ..อูย.. "

            เมเมะได้ค่อยๆยันตัวขึ้นมา เมื่อสักครู่เธอนึกว่าตัวเองจะขาดครึ่งไปแล้วซะอีก แต่ถึง
ร่างกายจะเสียหายจนเธอกลายเป็นวิญญาณก็ไม่สนอยู่แล้ว เธอไม่ยอมไปสู่สุขติจนกว่าจะทำ
ความปราถนาให้เมกะและชาโดว์ตนนั้นให้เสร็จสิ้นเหมือนกัน

            " ...... "

            แต่เมื่อได้ยินคำพูดของแมกนิฟิเซีย เมเมะก็ใจเสียเล็กน้อย เพราะตอนนั้นคนที่มาปกป้อง
เธออย่างเฮอร์เมร่านั้นต้องบาดเจ็บแทนก็เป็นเรื่องจริง ตอกยำได้ถึงความอ่อนแอของเธอเข้าไป
อีกจนเมเมะก้มหน้าต่ำลงไปครู่เดียว ...ครู่เดียวจริงๆเพราะมันแค่สองวิ

ตึง!

            เมเมะเงยหน้าขึ้นสูงแล้วก็เอาหัวของตนเองกระแทกพื้นอย่างแรงจนเลือดไหลซิบออกมา

            " ถ..ถูกต้องค่ะ.. มนุษย์นั้นอ่อนแอเสมอ "

            เมเมะยันตัวขึ้นมายืนเคียงข้างลิเลียแล้วจ้องเข้าไปด้วยสายตาแน่วแน่ ดวงตาของเธอ
กลับมาเป็นสีอำพันเหมือนเดิม เมเมะยกมือซ้ายที่กำลังหนาวสั่นเพราะความเย็นจากการแช่แข็ง
นั้นยังไม่จางหายขึ้นมาทาบอกแล้วพูดต่อไปว่า

            " แต่เพราะยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้บ้าง จึงไม่คิดจะถอดใจไงละคะ "

            เธอพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่น่ารักไม่สมกับเป็นเด็กผู้ชาย เพราะรอยยิ้มนี่นั้นมันน่ารักกว่า
เด็กผู้หญิงแรกแย้มเสียอีก

เมกะนั้นได้รีบพันแผลของเมเมะที่หัวขึ้นเพื่อช่วยห้ามเลือดไว้ทันที ถึงแม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ตัวเด็กสาวนั้นก็ได้พยายามช่วยเมเมะเท่าที่เธอจะทำได้ !! แต่ผ้าที่ได้พันที่หัวของเมเมะนั้นมันช่างดูละม้ายคล้ายตาเหมือนกับเสื้อชั้นในที่เมเมะได้ให้กับเมกะตอนอยู่ที่โรงแรมเลย...

มือของ Ln2 ได้กุมมือของเมเมะขึ้นพลางค่อยๆกับระเหยน้ำแข็งบนตัวของเด็กสาวออกอย่างช้าๆ ถึงมันจะไม่ทำให้เมเมะรู้สึกอุ่นขึ้นมาทันทีแต่ก็ไม่มีน้ำแข็งที่คอยกัดร่างเล็กๆของเธออยู่อีกต่อไปแล้ว

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .เพราะอ่อนแอ . . .มนุษย์จึงไม่สามารถอยู่ตัวคนเดียวได้

เธอได้ค่อยๆจับมือเมเมะไว้อย่างอ่อนโยน โทนเสียงที่เล็กและบางได้ค่อยๆกล่าวพูดต่อจากเมเมะอย่างเข้าใจ ไม่แน่ว่าลิเนียและดิวซ์ ฟอยส์นั้นน่าจะมีเรื่องบางอย่างที่พวกเธอไม่สามารถทำด้วยตัวเองได้และต้องการความช่วยเหลือโดยมีเหตุผลเชื่อมโยงไปยังโบราณสถานนั่นแน่ๆ

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ทะ- ทำไมเธอถึงไปเข้าข้างยัยนี่กันเล่า !! อีกอย่างเธอไม่ใช่มนุษย์ไม่ใช่เหรอ ?! ทำไมพูดซะเหมือนเข้าใจแบบนั้น !!

ลิเนียได้ขัดจังหวะขึ้นก่อนที่จะได้สบัดมือออกจากเมเมะและยืนชี้หน้าว่าตัวเองในกระจกพกพา. . .

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .แต่ว่า . . .เราก็เคยใช้ชีวิตอย่างมนุษย์นะ

ดิวซ์ ฟอยส์ได้พยายามอธิบายขึ้นด้วยใบหน้าตายของเธอ. . . โดยโทนเสียงที่เรียบร้อยที่เธอพูดกับลิเนียนั้นเหมือนกับสาวใช้ที่กำลังคุยกับคุณหนูอย่างไม่มีผิดเพี้ยน. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : อย่าเพิ่งได้ใจไปนะยัยเปี๊ยก !! ถึงคู่หูของเราจะเริ่มชอบพอกับเธอก็ตาม !! แต่เรา"ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย"ไม่ยอมรับเธอง่ายๆหรอก !! การต่อสู้ของพวกเรายังไม่จบลงซักหน่อย !!

เธอได้เริ่มสร้างคริสตอลขึ้นมาจากพื้นซึ่งมันมีรูปร่างเหมือนเป็นโต๊ะใสๆกลมๆเล็กๆอันนึง. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ในเมื่อคู่หูของเราไม่ยอมสู้กับเธอต่อแล้ว !! เราก็จะตัดสินเธอด้วยพละกำลังนี่ล่ะ !!

งัดข้อ !! จากท่าทางแล้วมันต้องใช่แน่ๆ !! หญิงสาวได้ถกแขนเสื้อของเธอขึ้นอย่างมั่นใจพร้อมกับท้าเมเมะสู้กับเธอต่อ !!

ดูเหมือนว่าร่าง Ln2 จะไม่สามารถใช้น้ำแข็งและสร้างความเย็นได้จากบุคคลเพียงฝั่งเดียว นี่คงจะเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้ว !!


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
แมวบ้า
โพสต์ 7-11-2013 23:16:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 11-11-2013 02:40






ออสตราว่ามองสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้า ด้วยสายตาที่สงสัยเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่คิดจะถามอะไร

"ไม่มีปัญหาหรอก" เขาตอบรับ คำตอบนั้น

"ว่าแต่เจ้าขับเรื้อเป็นใช่มั้ย"

เขาพูดทิ้งท้ายกอนที่จะเริ่มออกเดินทาง

เธอได้พยักหน้าตอบออสตราวาพร้อมกับได้เดินตามชายหนุ่มลงไปที่ท่าเรือด้านล่าง ระหว่างทางนั้นออสตราวาไม่ได้พบเจอกับใครที่ห้องประชุมเลยแม้แต่คนเดียวทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องที่จะพาใครไปกับเขาด้วยในตอนนี้

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ถ้าถามว่าจะไปที่ไหนคงแปลกๆสิเนอะ ~

เธอได้กล่าวขึ้นพลางนั่งลงที่ด้านคนขับพร้อมกับแบมือขอกุญแจจากออสตราวา


"อ้อ. . .กุญแจสินะ กุญแจๆ"

แล้วเขาก็หยิบ กุญแจนั้นส่งให้

"ข้าว่่า เจ้ามาถึงขนาดนี่เจ้าก็รู้อยู่แล้วละ ว่าข้าจะไปทำอะไรและที่ไหน"

"เอาเป็นว่าข้าจะไม่ถามแล้วกันนะ ว่าทำไม. . . . .เราออกเดินทางกันเถอะ"

แล้วเขาก็ตักบทสนทนาอันน่าสงสัยนั้นออกไป

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : เราต้องการไปยืนยันเรื่องนี้กับอีกฝ่ายน่ะค่ะ

เธอได้อธิบายขึ้นพร้อมกับรับกุญแจจากออสตราวามา จากระยะทางที่ชายหนุ่มได้ฟังจากฮันแล้วพวกเขาน่าจะมีเวลาได้พูดคุยกันบนเรืออีกนานเป็นแน่ๆ

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : เราอยากจะรู้ว่าทำไมหุ่นยนต์ถึงเริ่มทำการโจมตีพวกมนุษย์ รวมทั้งที่มาที่ไปของพวกเขาด้วย


"เขาที่ ที่ว่าคือ เขา ไหนกันละ???"

สุดท้ายเขาก็อดถามคำถามออกไปไม่ได้

"ข้ารู้สึกว่า ข้ารู้จักโลกที่น้อยเสียเหลือเกิน"

เขารู้สึกว่าในที่สุด เขาก็ต้องเริ่มบทสนทนา เพื่อที่จะหาอะไรทำฆ่าเวลานั้นได้

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : พวกหุ่นยนต์ไงล่ะคะ

หญิงสาวได้กล่าวขึ้นก่อนที่เธอจะได้แสดงภาพของหุ่นยนต์ตัวนึงขึ้นในระหว่างที่ทั้งสองกำลังขับเรือไปตามทาง



ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : นี่คือเป้าหมายหุ่นยนต์ตัวที่พวกเราจะไปเผชิญหน้า แต่ทางตัวเมืองนั้นไม่ได้บอกกับคุณออสตราวาถึงรูปร่างของเป้าหมาย. . .

เธอได้อธิบายขึ้นถึงความคิดของเธอเองและความเป็นไปได้ที่น่าจะเกิดขึ้น

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ทางตัวเมืองคงคาดว่าเมื่อคุณออสตราวาพบหุ่นแล้วนั้นเขาจะต้องโจมตีคุณออสตราวาก่อนแน่นอนและคงจะลงเอยด้วยร่างของหุ่นที่ถูกออสตราวา-โอนี๊จังทำลายลง หลังจากนั้นก็คงจะไม่มีคำอธิบายนอกจากว่าพวกหุ่นยนต์กับมนุษย์เป็นศัตรูกันตามที่ออสตราวา-โอนี๊จังถูกเข้าโจมตีแน่ๆ


"ฟังดูมีเหตุผลนะ" เขาตอบรับเชิงเห็นด้วย

"ข้าก็สงสัยเหมือนกัน ว่าทำไมมนุษย์ จะต้องเป็นศัตรู กับหุ่นยนต์ด้วย"

"ทั้งๆที่ หุ่นยนต์ ก็ใช้ว่าจะไม่ดีไปซะทุกคน บ้างที่มนุษย์บางคนอาจจะแย่กว่าก็ได้เสียอีก"

ออสตราว่ากล่าวในมุมมองส่วนของเขาออกไป


ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : เราถึงต้องการจะไปยืนยันด้วยยังไงละคะ ♪

หญิงสาวได้ตอบกับออสตราวาขึ้นเช่นกัน เพราะถ้าทั้งสองได้ฟังความเห็นของแต่ละฝ่ายแล้วนั้นพวกเขาอาจจะเข้าใจอะไรมากขึ้นก็เป็นได้

-:- ช่วงเวลาเย็น



ไม่นานนักทั้งสองก็ได้ขับเรือมาจนถึงประมาณครึ่งทางแล้วซึ่งค่อนข้างไว้กว่าที่คาดว่าเล็กน้อย แต่ว่าระหว่างทางนั้นเป็นทางบกทำให้ทั้งสองไม่สามารถใช้เรือต่อได้พวกออสตราวาคงจะต้องค่อยๆขนย้ายเรือไปยังอีกฟากและพักผ่อนลงในช่วงค่ำของวัน


"ดูเหมือนเราจะมี เป้าหมายที่คล้ายๆกันนะ"

ออสตราว่าพูดพร้อมลงมาจากนั้น

"ไว้เราค่อยคุยต่อหลังจากนี่แล้วกัน"

"ข้าของฝากเจ้า เรืองที่พักด้วยแล้วกันนะ ในระหว่างนั้นข้าจะย้ายเรื่อไปอีกฟาก"

ว่าแล้วเขาก็เริ่มจัดแจงหน้าที่ ก่อนที่จะเริ่มขนย้ายเรื่อไปอีกฝาก ด้วยความสามารถที่ออสตราว่ามีอยู่นั้นน่าจะจัดการได้ไม่ยากเย็นนัก เขาน่าจะย้ายก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน

-ถ้าย้ายได้ราบรื่นก็ไป ที่ๆพักต่อเลย

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ไฮ๊ ~ ฮาย ~ ♪

หญิงสาวได้ตอบขึ้นพลางมองหาจุดที่น่าจะปลอดภัยเพื่อจะทำการพักผ่อนในคืนนี้ แต่ว่าเธอกลับได้วิ่งกลับมาหาออสตราวาเสียก่อนพร้อมกับเคาะเรียกชายหนุ่มเบาๆ

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : มีคนอยู่แถวนี้ด้วยล่ะค่ะ ออสตราวา-โอนี๊จัง ดูเหมือนว่าพวกเขาน่าจะกำลังสู้(?)กันอยู่ด้วย... ล่ะมั้งคะ ?

เธอได้บอกขึ้นกับชายหนุ่มด้วยท่าทางที่ไม่แน่ใจเท่าไรนัก แต่จากจุดนี้ออสตราวาก็สามารถมองเห็นออโรร่าบนท้องฟ้าได้จากจุดที่อยู่ไม่ไกลออกไปนั้น ซึ่งปรากฏการร์ธรรมชาติแบบนี้มันน่าจะเกิดบนขั้วโลกเหนือหรือขั้วโลกใต้เท่านั้น...

1) ไปดู
2) ไม่สนใจ
3) อื่นๆโปรดระบุ


3) ซ่อนเรื่อก่อนแล้วค่อยไปแอบดู

"น่าจะกำลังสู้กัน. . . . .???"

เขาทบทวนคำพดที่ได้ยินมาอย่างงงๆ

"เอาเป็นว่า ข้าขอซ่อนเรื่อนี่ก่อนแล้วกัน แล้วเราค่อยไปแอบดูกัน"

ออสตราว่าคิดว่าการที่จะทิ้งพาหนะเดินทาง เพื่ยงอันไว้ก็คงจะไม่ดีเขาจึงได้ใช้พลังที่ ทำให้พื่นยุบลงไปเล็กน้อย ก่อนที่หาอะไรแถวๆนั้นมาบังพอมิดชิด เขาทำทั้งหมดนั้นดวยความรวดเร็ว

"เอาละ แค่นี่ก็น่าจะพอได้แล้วละมั้ง เราไปแอบสังเกตการณ์กันดีกว่า. . . . .อย่างน้อยๆ ก็เพื่อยืนยันว่าจะไม่เป็นปัญหากับพวกเราละนะ"

ออสตราว่าตัดสินใจไปดู เพราะหากปล่อยทิ้งไว้อาจจะมีปัญหาภายหลังได้. . . .

เมื่อซีกและออสตราวาได้เข้าใกล้กับสถานที่เกิดเหตุนั้นพวกเขาก็ได้พบกับกลุ่มเด็กสาว(?)3คนที่กำลังแข่งขันงัดข้อ(?)กันอยู่กลางป่าที่มีไฟลุกโชนเป็นแบ้คกราว(?) สร้างความงุนงงชวนสงสัยให้กับทั้งสองเป็นอย่างมาก. . .

1) เข้าไปทักทาย...
2) ไม่สนใจ
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) เข้าไปทักทาย...(ด้วยความสงสัยสุดชีวิต)

ออสตราว่าตัดสินใจที่จะ แอบดูอยู่สักพักนึงเพื่อรอให้สงบกว่านี

"ดูเหมือนว่ากำลังจริงจังกันอยู่นะ" ออสตราว่าเห็น 2สาว กับชี้หน้าโวยวายกันอยู่

"อืม. . .ดูเหมือนจะเริ่มการแล้ว. . . ." แล้วสาว ก็เริ่มตั้งท่าที่โต็ะนั้น

"มันเป็นการละเล่นของคนในพื่นที่รึไงหนะ. . . .แต่ช่างเป็นการละเล่นที่จริงจังเสียจริงๆ" ออสตราว่ารู้สึกความมุ่งมันถึงแม้ เขาจะอยู่ห่างออกมาก็ตาม

โครมมมมม !!  เสียงการต่อสู้ดังขึ้น ดูเหมือนทุกอย่างจบลงภายเสียววินาที่เดียว

". . . . . . . ." ออสตราว่างุงงงกับที่เขาเห็นเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะตรงที่ สาวน้อยอีกคนนึงลงไปนั้งปล่อยโฮ

"หวังว่าเจ้าไม่เคยอะไรแบบนี่มาหรอกนะ. . . . ." เขาถามขึ้นอย่างประหลาดใจ การที่สาวน้อย3คนมาล้อมวง งัดข้อกันทามกลางทะเลเพลิง มันช่างเป็นภาพไม่น่าเกิดบนโลกของเขาได้. . . .ไม่สิ ไม่ว่าโลกไหนมันก็ไม่น่าจะมีั้นั้นและ แล้วทำไมต้องงัดข้อ เป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอ ความคิดมากมายเกิดในหัวออสตราว่า จนสุดท้ายเขาก็คิดได้ว่า หยุดคิดแล้วลงไปถามโดยตรงเลยน่าจะดีที่สุด. . .

"เฮ้อ. . . ไม่ว่าข้าจะ คิดจากมุมไหนก็แล้วแต่ ภาพที่อยู่ตรงน่ามัน. . . . มัน. . . .อะ. . .เอาเป็นว่าลองไปถามดูหน่อยแล้วกันว่าทำไมต้องลงทุนมางัดข้อกันท่ามกลางทะเลเพลิงกันแน่"

เขาพูดอย่างอำอึงเขาก็ค่อยๆลุกขึ้นเดินไปอย่างช้าๆ พร้อมกับส่ายหัวไปมา

"ข้าคิดว่าเจ้าก็คงอยากรู้ไม่แพ้ข้าหรอก. . ." เขาพูดพร้อมกับหันไปมองซีก

"เออ. . .ไม่ทราบว่าพวกคุณหนูทั้งหลายกำลังทำอะไรกันอยู่. . . . ."

เขากล่าวขึ้นเมือเดินไปถึงแล้ว. . .





ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : คมบังวะ ~ มุราซากิ-โอเน๊ซัง ออกมาทำอะไรแถวนี้กับเหรอคะ ?

ซีกได้เอ่ยทักทายเด็กสาว(?)คนนึงในกลุ่มขึ้นซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักกันมาก่อนหน้านี้แล้ว

ทันทีที่ออสตราวาได้ปรากฏตัวขึ้นนั้นเด็กสาวผมสีบลอนด์ตัวเล็กๆในกลุ่มนั้นก็ได้รีบพุ่งเข้าไปหลบหลังเด็กสาว(?)ผมสีดำที่ตัวสูงกว่าเธอเล็กน้อยอย่างรวดเร็ว ?! เธอคงจะไม่ค่อยคุ้นเคยกับคนแปลกหน้าเท่าไรนัก. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : พวกเราเคยเจอกันที่ถ้ำทางทิศตะวันออกน่ะ ~ ออสตราวา-โอนี๊จัง

หญิงสาวได้อธิบายขึ้นกับออสตราวาคร่าวๆถึงต้นที่มา-ที่ไปของเธอกับเด็กผู้หญิง(?)ผมสีดำตัวเล็กๆตรงนั้น แต่ว่าคนอื่นๆอาจจะเป็นเพื่อนของเด็กสาว(?)คนนั้นก็ได้


"โอ้. . . .คนรู้จักสินะ แบบนี่ค่อยวางใจหน่อย"

ออสตราว่ารู้สึกสบายใจขึ้นนึกนึง แต่ดูเหมือนสาวน้อยผมดำตรงจะดูไม่ค่อยไว้ใจ เสียเท่าไรนัก

"ใจเย็นๆ ข้าไม่ได้มาร้าย อย่างที่เห็นข้าก็เป็นแค่นักเดินที่ผ่านทางมา พอดีกำลังทำอะไรน่าสนใจเลยเดินลงมาดูเท่านนั้นเอง"

ออสตราว่าพูดพร้อมยกขึ้นพร้อมกับ เริ่มสำรวจฟังนู้นบ้าง

ถึงแม้คนตรงกลางจะเป็นมนุษย์ก็ตาม แต่อีก 2 คนข้างๆนั้นไม่ใช้. . . .

(อืม. . . มันยังไงกันแน่นะ) เขาคิดในใจอย่างสงสัย

? ? ? (เซอบีเรีย อีซีโดเรีย) : . . .พวกเราอยู่ในระหว่างการเดินทางน่ะ

ก๊องงง . . . การโกหกหน้าตายที่ไม่เนียนแม้แต่นิดเดียวของอีซีโดเรียนั้นทำให้ผู้คนรอบๆด้านพากันนิ่งเงียบไปอย่างไร้สาเหตุ. . . เธอยังคงทำหน้านิ่งสุดๆและน่าจะมั่นใจสุดๆนั่นและรอฟังคำตอบของอีกฝั่ง. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ด- เดินทางนี่ถึงขนาดต้องเผาป่าเลยเหรอคะ. . .

ซีกได้ค่อยๆพูดขึ้นอย่างประหม่าพลางยกนิ้วของเธอขึ้นมาชี้ไปอย่างสั่นคลอนที่ฉากหลังที่ตอนนี้ดำเป็นตอตะโกไปหมดแล้วนั่น. . .

? ? ? (ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย) : ใช่แล้ว !! เพราะป่านั่นมันเกะกะทางเดินของเรา เราก็เลยตัดสินใจเผาให้ราบซะเลย !!

หญิงสาวได้ตอบขึ้นห้วนๆอย่างทำร้ายจิตใจนักอนุรักษ์ธรรมชาติ(?)อย่างออสตราวาเป็นอย่างมาก. . .


"อ้อ. . . .เป็นอย่างนี่เอง มันเกะกะสิน่า. . . ใช้. . . เกะกะสินะ. . ."

ออสตราว่าพูดซ้ำไปซำมาด้วยเสียงร้อนกว่าป่าที่ถูกเผาอยู่ตอนนี่เสียอีก

"มี คำตอบอะไรที่ช่วยทำให้ สบายมากกว่านี่ได้มั้ย. . . ."

เขาพูดพลางเอามือขึ้นมากอดอกไว้

"ก่อนที่ข้า จะเผาพวกเจ้าไปพร้อมกับป่านั้นด้วยเลย"

ว่าแล้วเขาก็มองไปข้างหน้าด้วยสายที่แสนจะดุดัน

เด็กสาวผมสีน้ำเงินได้รีบถอยทัพและไปแอบหลังเพื่อนของเธอแทนเมื่อเห็นออสตราวาทำท่าจะจับพวกเธอกินขึ้นแบบนั้น. . .

? ? ? (เมเมะ) : " เอ๊ะ....เอ~ อ้า~... ฮะฮะฮะ~ "

เด็กสาว(?)ได้หัวเราะเบาๆกลบเกลื่อนออกมาพลางมองไปทางเพื่อนของเธอเหมือนกับว่ากำลังขอความช่วยเหลือ

? ? ? (เมเมะ) : " น่ะน่ะน่ะน่ะน่ะ...นั่นสินะคะ อากาศมันค่อนข้างหนาว ..อืม อากาศหนาว หนาวแบบจะแข็งตายได้เลยละค่ะ ก็เลย ... อ่า.. เผาป่าเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ? "

เด็กสาว(?)ผมสีดำอมม่วงนั้นได้พยายามอธิบายขึ้น. . . ถึงมันจะไม่น่าจะฟังมีเหตุผลเท่าไรก็เถอะนะ. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : จะ- ใจเย็นๆก่อนนะคะ. . . คือว่าแถวๆนี้มีข่าวลือเรื่องหุ่นยนต์ที่สามารถเปลี่ยนทะเลทรายให้กลายเป็นขั้วโลกได้ในพริบตาด้วย มันอาจจะมีการต่อสู้ขึ้นแถวๆนี้ก็เป็นได้ค่ะ

ซีกได้พยายามเกลี้ยกล่อมและอธิบายขึ้นถึงเหตุผลและความเป็นไปได้ว่าอาจจะมีการต่อสู้เกิดขึ้นก็เป็นได้

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : "Ice Queen" โค้ดเนมที่พวกมนุษย์เรียกหุ่นยนต์ตัวนั้นน่ะ ข่าวลือว่ากันว่าหุ่นยนต์ตัวนั้นอยู่บริเวณแถวๆซากโบราณสถานแห่งนี้ด้วย

หญิงสาวได้อธิบายขึ้นในขณะที่เด็กสาวทั้งสองคนนั้นกำลังหลบสายตาของออสตราวากันที่หลังพี่สาวคนโต(?)ของพวกเธอที่มีขนาดตัวเล็กพอๆกันอย่างหวาดผวา

            ^ ^ ...
            เด็กสาวยิ้มตอบรับซีกอย่างอบอุ่นกับคำเตือนนั้น แล้วก็พูดออกมาบ้าง

? ? ? (เมเมะ) : " อืม ขอบคุณที่เตือนนะซีก...จัง "

            เด็กสาว(?)ได้ตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ เหงือไหลเล็กน้อย เพราชายหนุ่มคนข้างๆ
ทำหน้าตาจ้องจะกินเลือดกินเนื้อมาก..

? ? ? (เมเมะ) : " ซีกจัง ก็อยากจะถามเรื่องราวให้มากกว่านี้อยู่หรอกนะคะ แต่ตอนนี้พวกเรา
ทั้งสามคนมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำน่ะค่ะ "

            เธอได้พูดพลางยิ้มบางๆอย่างลำบากใจ

? ? ? (เมเมะ) : " ถ้ายังไงคงต้องขอตัวก่อนละนะคะ "

            [ - Master of Shadow - ] (shadow master)

            เงาที่พื้นได้ไล่หลังของเด็กสาว(?)มาชั่วพริบตาเดียว หลังของเมเมะก็มีปีกสีดำใหญ่งอก
ออกมาถึง 3 คู่ จนดูเหมือนเทพตกสวรรค์

? ? ? (เมเมะ) : " อึบ "

            เด็กสาว(?)ผนึกจิตไว้ที่กำลังแขนแล้วช้อนเด็กสาวทั้งสองขึ้นมา ก่อนที่จะวิ่งหนี..เอ๊ย
วิ่งไปทางสถานโบราณ


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 7-11-2013 23:17:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 2-12-2013 00:54






!!!!

XI กลิ้งตัวออกมาพร้อมกับดีดไพ่ออกไปทำลายช่องนั้นเพิรม

บ้าจริงทำไมถึงแข็งขนาดนี้

XI หยิบไพ่คำสาปออกมาเพิ่มอีกสามใบลอยรอบๆแขนซ้ายก่อนจะโยกตัวให้มันพุ่งห่างจากประตูและเสามาชนกำแพงเปล่าๆเพื่อลดความเสี่ยง

ยาส์

XI วาบตัวเองก่อนที่จะเริ่มโจมตีอีกครั้ง

#Katadinazo *3

AS : ( X-----l-----l-----l-----l-----l-----l---ooloooooX )

3/13 cards

Envy Seal
Acedia Seal
Lust Seal

Str : E ( A ) 1 เทิร์น
Agi : C ( A ) 1 เทิร์น
Vit :  D ( - F ) 1 เทิร์น
Int : B
Dex : A

Anti-Aliment 1 เทิร์น
Anti-Element 1 เทิร์น
1/2 dmg 1 เทิร์น

XI ได้หลบทิ้งระยะและหยิบการ์ดของเธอออกมาอีกครั้งรวมทั้งฝ่ายตรงข้ามที่เริ่มเตรียมพร้อมที่จะทำลายบริเวณด้วยเช่นกัน !!


เจ้านี่มันคิดจะทำลายที่จริงั้นรึ!?

XI เงยหน้ามองหัวกระโหลกที่กำลังทิ้งตัวลงมาทับเธอเหลือบมองไพ่ที่ลอยอยู่ข้างก่อนจะกลับมามองศัตรู

....

XI ย่อตัวลงก่อนจะกระโดดด้วยความเร็ว

ใครจะไปยอมกัน!?

XI ประกับไพ่ทั้งสามใบรวมเป็นไพ่สีทองหม่นก่อนจะขว้างออกไปด้วยความแรง

AS : ( X-----l-----l-----l-----l-----l-----l---ooloooooX )

2/13 cards

Fate : Acedia Seal
Lust Seal

Str : E
Agi : C
Vit :  D
Int : B
Dex : A

ไพ่ของ XI ได้ทำลายกลุ่มโครงกระดูกออกจนเกิดเป็นช่องเล็กขึ้นมาและทำให้กุญแจในตัวของมันกระเด็นออกมาด้วยแรงกระแทกของตัวมันที่กลิ้งลงไปกับพื้นนั่น. . . XI ได้รีบหยิบกุฯแจนั่นขึ้นมาก่อนทีเธอจะได้รีบตัดสินใจลงไปที่ประตูด้านล่างเพราะว่าไม่มีเหตุผลที่จะอยู่รอดูพวก Hollow ที่ยืนเอ๋อกันด้านนอกนั้นเข้ามาสร้างสงครามกลางเมืองขึ้นเพราะแรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่นี้. . .



-:- ช่วงเวลาเย็น เขตุ Dark Hour
-:- Dark Pressure : Low

เมื่อ XI ได้เข้ามายังด้านในนั้นเธอก็พบกับห้องกว้างๆห้องนึงที่เก่าและมีหยักใย่บ่งบอกว่าไม่มีคนผ่านไป-มาเส้นทางนี้ได้นานพอสมควรแล้ว รอบๆนั้นจะมีก็แค่แสงจากคกเพลิงที่สว่างอยู่จุดเดียวในตอนนี้และทางมืดๆที่เชื่อมต่อกับบรรไดด้านหน้าของเธอลงไปยังด้านล่างเท่านั้น. . .


?

XI ยังคงมองดูพื้นที่รอบๆอย่างระมัดระวังก่อนจะใช้ผ้าเช็ดรอยเปื้อนฝุ่นและเหงื่อของตัวเอง

ยิ่งเข้ามายิ่งลึกยิ่งเห็นแต่ความเก่าแก่...

ที่นี่เป็นโบราณสถานรึเปล่านะ

XI ยังคงเดินตรงไปพลางมองหาจุดปลอดภัยให้ตัวเองซักหน่อย

นอกจากจุดคกเพลิงนี้นั้น ทางด้านในอื่นๆที่ทอดยาวลงไปด้านล่างเหมือนจะไม่มีร่องรอยของคกเพลิงแล้วนั่นน่าจะหมายความได้ว่า XI จะมีจุดปลอดภัยในการหยุดพักแค่จุดตรงนี้เท่านั้น และถ้าเธอเข้าไปสำรวจด้านในที่ลึกเข้าไปเรื่อยๆนานเกินไปเธออาจะไม่มีโอกาศได้กลับออกมาตั้งลำใหม่ก็เป็นได้


...

XI นั่งมองทางเดินที่ทอดยาวออกไปพลางหยิบไพ่ต้องสาบทร่ลอยอยู่ข้างๆมาดู

... เอาล่ะไปกันเลย

XI ลุกขึ้นมองก่อนก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปด้านใน

Stamina -2



XI ได้เดินลงมายังด้านล่างที่มืดมิดและหนาวเย็น. . . เธอมองไม่เห็นสภาพด้านในได้ถนัดตาเท่าไรนักรวมกับบรรยากาศที่วังเวงนี้ทำให้มันรู้สึกน่าขนลุกขึ้นมามากกว่าเดิมอีกหลายเท่า

จากจุดนี้นั้น XI ได้กลิ่นของกรงเหล็กขึ้นสนิมที่ผ่านลมมาจากทางทิศเหนือ ทางด้านบนอาจจะเป็นห้องคุกของสถานที่นี้ก็เป็นได้ ส่วนทางตะวันออกของเธอที่ปรากฏอยู่ชัดเจนตรงหน้าของเธอนี้นั้นมีประตูหมอกควัญสีขาวแปลกๆหุ้มอยู่หนาแน่นจนมันสดุดตาและมองเห็นได้ง่ายมากๆ แต่ XI กลับรู้สึกว่าถ้าเข้าไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับออกมาอีกซักพักใหญ่ๆแน่ๆ

1) ไปทางเหนือ
2) เข้าหมอกทางทิศตะวันออก
3) อื่นๆโปรดระบุ


2)

ในที่แบบนี้มีคุกใต้ดินอยู่ด้วยอย่างนั้นหรอ?

XI เดินไปมองดูประตูเหล็กขึ้นสนิมนั้นก่อนจะมองเข้าไปด้านใน

แต่เราไม่มีธุระอะไรจะลงไปในคุกนี่ . . .

XI เลื่อนตัวออกมาก่อนจะหันกลับมาทางเดิม

หมอกหนาขนาดนี้ . . . รู้สึกถึงความผิดปรกติ . . . อืม . . .

XI เดินไปมองดูหมอกที่ลอยอยู่ก่อนจะฝ่ามันเข้าไปด้านใน



ที่คุกด้านบนนั้นแม้จะเป็นแค่การเดินผ่านๆแต่ XI ก็ยังรู้สึกได้ว่าเหมือนกับมีอะไรถูกขังอยู่ที่ด้านในนั่น แต่เนื่องจากไม่มีปฏิกริยาใดๆตอบโต้รวมทั้งยังเป็นการสำรวจสั้นๆทำให้เธอไม่พบอะไรมากไปกว่านั้น. . .

หลังจากนั้น XI ก็ได้ตัดสินใจเดินฝ่าหมอกเข้ามายังด้านในห้องใกล้ๆ เมื่อเธอได้เข้ามายังด้านในนั้น XI ก็พบว่าหมอกด้านหลังได้เปลี่ยนเป็นกำแพงหนาที่ปิดทางออกไปเสียแล้ว ภายด้านในลึกนั้นมีสัตว์ร้ายสีขาวที่กำลังเดินวนเลียดสำรวจสถานที่อยู่ มันน่าจะรับรู้ถึงการมาของ XI ในตอนนี้แล้วเพียงแต่ว่ายังไม่พบตัวของหญิงสาวนั่นเอง

ในขณะเดียวกันที่ตรงกลางของห้องนั้นก็มีบรรไดวนเล็กๆที่ต่อขึ้นไปยังด้านบนซึ่งดูเหมือนว่าจะมีกลไกที่เชื่อมต่อกับประตูกลด้านบนอยู่ด้วย !!



!? มีสัตวคุมประตูนรกอยู่ในที่แบบนี้ด้วย!? เดี๋ยวสิ ทีนี่มันยังไงกันแน่ . . .

XI แอบมองสัตวขนาดใหญ่กำลังยืนเฝ้าประตูอยู่ไกลๆ

หมายความว่ายังไง . . . ที่นี่ ? . . .

XI เลิกสงสัยก่อนจะเดินหลบมาตรงบรรไดวน

ก่อนอื่นคงต้องหาทางเลี่ยงไม่ปะทะกับเจ้านี่ก่อนดีกว่า? . . .

XI จับแขนของตัวเอง ก่อนที่จะเดินมองหาทางประตูกลที่อยู่ด้านบน

ไหนดูซิ กลไกลของมันคืออะไรกันนะ . . . ?

ลำพังเสียงเดินอย่างระมัดระวังของ XI นั้นก็ทำให้สัตว์ร้ายด้านหน้ารู้สึกตัวได้เล็กน้อยแล้ว. . . มันได้รีบวิ่งไปยังจุดที่ XI เดินเข้ามาในครั้งแรกก่อนที่จะเริ่มทำการค้นหาด้วยกลิ่นอย่างระมัดระวัง. . .

ในขณะเดียวกันนั้น XI ที่ได้สำรวจบรรไดวนตรงกลางที่มีโซ่กลไกประกอบอยู่ก็พบว่ามันเป็นกลไกประตูง่ายๆที่ต้องหมุนพังงาเพื่อดึงโซ่เปิดประตูด้านบนนั่นเอง แต่การที่จะทำแบบนั้นมันจะต้องเกิดเสียงขึ้นเป็นแน่. . .


เสร็จสิ้น
โพสต์ 8-11-2013 23:48:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 12-11-2013 09:42








"ชั้นจะลักพาตัวเด็กไปเพื่ออะไรกันห๊ะ!!!!" มาซากิลุกขึ้นโวยสวนกลับทันที

"ก็แค่เผลอพลาดปล่อย อาคาจิค บัสเตอร์ แรงไปจนเมืองเสียหายเท่านั้นแหละ" หลังบ่นเสร็จมาซากิก็นั่งลงพร้อมถอนหายใจ

"ดูเหมือนว่าพลังของไซบัสเตอร์จะเข้ามาอยู่ในตัวชั้นซะงั้นแหะ" มาซากิบอกพร้อมเรียกดาบดิสคัตเตอร์ขึ้นมาในมือให้สเฟียร์เห็น แต่ดูเหมือนลืมไปว่าตัวเองยังอยู่ในคุก!!!

คัฟเฟียซ สเฟียร์ : คิกๆๆ นั่นสิน้าๅ ~ บ้านช่องยังไม่มีเลยนี่นา จะเอาเด็กไปแอบที่ไหนได้เนอะ ♪

เด็กสาวได้หัวเราะคิกคักขึ้นพลางพูดหยอกล้อกับมาซากิอย่างสนุกสนาน แต่ตำรวจข้างหลังนั่นเริ่มมีทีท่าไม่ดีขึ้นมายิ่งกว่าเดิมอีกเมื่อได้ยินว่ามาซากิไม่มีบ้านแถมยังเข้ามาทำลายภายในเมืองแบบนี้อีก แถมยังมีคำพูดที่มาซากิพูดออกมาอย่างไซบัสเตอร์เอยเรียกดาบเอยไม่แน่ว่าชายหนุ่มอาจจะถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลหลังจากนี้ก็เป็นได้. . . . .

คัฟเฟียซ สเฟียร์ : ล้อเล่นค่ะ... หนูมารับตัวพี่มาซากิกลับบ้านต่างหาก ถึงจะเตือนไปว่าอย่าให้มารับที่สถานที่ตำรวจก็เถอะนะ

เธอยังคงไม่เลิกล้อเลียนก่อนที่จะแอบเยาะเย้ยออกมาเบาๆอีกรอบ ไม่นานนักตำรวจภายในสถานีก็ได้มาปลดล้อคสวิทย์ไฟฟ้าจากห้องขังออกและอนุญาติให้มาซากิออกมาได้

คัฟเฟียซ สเฟียร์ : จะกลับกันรึยังล่ะคะ ~ คุณพี่มาซากิ ~

เธอได้ลากเสียงยาวลงท้ายชื่อของชายหนุ่มพลางแอบยิ้มอย่างผู้ชนะออกมา แต่จริงๆแล้วก็ไม่รู้หรอกว่าทั้งสองกำลังแข่งอะไรกันอยู่แน่...


"เฮ้อ ก็ได้ๆ หากองกำลังป้องกันเมืองก็ไม่เจอ แถมดันปล่อยอาคาจิค บัสเตอร์จนตำรวจจับอีก" มาซากิเดินคอตกหน่อยๆตามสเฟียร์มา

"แต่ก็ขอบคุณมากน่ะ สเฟียร์ อุตส่าห์มาช่วยพาชั้นออกจากคุกเนี่ย" ถึงจะโดนแกล้งไปบ้าง แต่มาซากิก็กล่าวขอบคุณพร้อมยิ้มออกมาตอบรับโดยไม่ได้เข้าใจความหมายที่สเฟียร์ยิ้มเลย...

คัฟเฟียซ สเฟียร์ : ยะ- อย่าเข้าใจผิดนะ !! หนูก็แค่ไม่อยากมีปัญหาค้างคาแค่นั้นเอง

เด็กสาวได้ตอบขึ้นโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองมาซากิแม้แต่น้อยพลางได้รีบเดินนำหน้าไปอย่างรวดเร็วแทน

ไม่นานนักมาซากิก็ได้เดินทางกลับมายังห้องพักของสเฟียร์ วันนี้เขาคงจะไม่พบเจอเรื่องอะไรร้ายๆก่อนเข้านอนแล้วล่ะมั้ง ?

1) เข้านอนพักทันที
2) อื่นๆโปรดระบุ


2) ทะยานขึ้นเตียงแล้วหันมาคุยกับสเฟียร์

"ฮึบ ฮ่า ที่นอนนี่มันสบายดีจริงๆแฮะ" มาซากินั่งลงบนเตียงอย่างสบายใจโดยไม่ได้นึกเลยว่านี่มันที่นอนเด็กผู้หญิง!!!

"วันนี้จะลองหากองกำลังป้องกันเมืองดู แต่ชั้นเดินหาไม่เจอเลยแหะ" มาซากิเริ่มสนทนากับสเฟียร์ทันที โดยหารู้ไม่ว่าเขากำลังลากเรื่องร้ายๆเข้าตัวเองแบบไม่รู้ตัว(เพราะดันไปขึ้นเตียงของสเฟียร์)

แชะ !! เสียงกล้องโทรศัพท์มือถือเล็กๆได้ดังขึ้นก่อนที่เด็กสาวจะได้หัวเราะออกมาเบาๆอย่างไม่น่าไว้วางใจเมื่อในมือของเธอมีภาพของชายหนุ่มวัย 20 ปีกำลังนั่งในท่าสุดเรื่อยเปื่อยของเขาบนเตียงสีชมพูหวานแหววที่มีมู่ลี่บางๆคลุมประดับตามชาญและหัวเตียงอีกด้วย. . .

คัฟเฟียซ สเฟียร์ : ภาพนี้ลงเฟซบุ้*แน่ !!


เสร็จสิ้น
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 9-11-2013 13:21:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 11-11-2013 00:46






            พอโดนจับมือแล้วอยู่ดีๆก็ถูกสะบัดมือ เป็นความรู้สึกที่ค่อนข้างแปลกไปเสียหน่อย
แต่เมเมะก็ดูการกระทำของลิเนียด้วยสายตามุ่งมั่นตามเดิม

            " ได้ค่ะ คุณแมกนิ.....ฟิเซีย ชั้นรับคำท้านั่น! "

            ดูเหมือนจะโดนท้างัดข้อ ...ทำไมต้องเป็นงัดข้อ ถึงจะรู้สึกตะหงิดๆเพราะเพิ่งผ่านการ
ต่อสู้ระดับนั้นมามันทำให้ปรับอารมณ์ไม่ทัน แต่เมเมะก็ตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่จริงจังเหมือน
กับตอนที่กำลังจะออกไปประมือกับฟอยส์เมื่อหลายนาทีก่อน! ........แต่ทำไมต้องงัดข้อละเนี่ย
คนๆนี้ใช้อะไรเป็นเกณฑ์การตัดสินวัดระดับพลังกันนะ?

             " อ..ขอเวลานอกแปปนึงนะคะ "

             เมเมะยกมือสองข้างขึ้นมาทำเป็นรูปกากบาก แล้วหันไปหาเมกะที่ยืนอยู่ข้างๆ

             " ม..เมกะจัง ..เป็นยังไงบ้าง "

             เมเมะพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นห่วง เมกะของเมเมะนั้นหมายถึงทั้งเอริกะและเฮอร์เมร่ารวม
กัน ซึ่งเฮอร์มาร่าก็เงียบมาตั้งนานแล้วเมเมะเลยรู้สึกเป็นห่วง........โดยยังไม่รู้ด้วยว่าบนหัวมีสิ่ง
ที่ไม่น่าจะเรียกผ้าพันแผลได้พันอยู่ด้วย

ฟุโรโกะ เอริกะ : !! ~ ♪

เด็กสาวได้สบัดหน้าบอกกับเมเมะว่าเธอไม่เป็นอะไรพลางทำท่าทางประกอบขึ้นเพื่อไม่ให้เพื่อนของเธอเป็นห่วง

ในด้านเดียวกันนั้นลิเนียก็ได้ตั้งท่าขึ้นเตรียมพร้อมและรอให้เมเมะเข้าประลอง(?)กับเธอ

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ถึงเธอจะเป็นเด็กเราก็ไม่ออมมือให้หรอกนะ !!

หญิงสาวได้กล่าวขึ้นในท่าทางมั่นใจ


            เมเมะหันกลับไปหาลิเนียแล้วก็พูดย้อนกลับไปว่า

            " ชั้นเองก็ไม่เคยออมมือในการต่อสู้หรอกค่ะ! "

            เธอยิ้มอย่างท้าทายพลางเดินไปนั่งที่โต๊ะ..

            ' ถึงขั้นลงทุนท้ามาเองแบบนี้หรือว่าคุณลิเนียเบื้องหลังจะแรงเยอะมาก... '

            เมเมะเริ่มกังวลแต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นทำให้ใจสู้มอดลงไป กลับกันเธอคิดว่ามัน
ต้องเป็นการประลอง(?)ที่สุดยอดไม่แพ้การต่อสู้กับคุณฟอยส์เมื่อครู่นี้แน่ๆ!!

            เมเมะได้จับมือของลิเนียเพื่อเตรียมพร้อม ....

            ' ไงๆชั้นก็ไม่คิดจะแพ้ให้เด็กผู้หญิงหรอกค่ะ .....โดยเฉพาะคนที่เรียกชั้นว่า
ยัยเปี๊ยกนอกจากท่านพี่... '

ครื่นนนน

            วิญญาณอาฆาตหลุดออกมา....แต่ก็หายไปแทบจะทันที

            ' มือซ้ายยังชาอยู่เลย แต่เค้าก็งัดข้อกันมือขวานี่นะ.. '

            เตรียมพร้อมเสร็จสิ้น ...รอสัญญาณ

โครมมมมม !! ทันทีที่เมกะที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ช่วยแสดงสัญญาณผ่านมือของเธอนั้นเมเมะก็ได้งัดมือเล็กๆของลิเนียนั่นลงไปอย่างง่ายดาย ?! เหมือนกับว่าเธอไม่รู้สึกถึงแรงต้านใดๆเลยแม้แต่น้อย ?!

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ฮึก. . .

น้ำตาใสๆได้เริ่มคลอเบ้าของหญิงสาวก่อนที่เธอจะได้สบัดมือของเมเมะออกและไปนั่งกอดเข่าร้องไห้ด้วยความพ่ายแพ้. . . อย่างง่ายดายนั่น. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : เราจะไปสู้ยอดมนุษย์อย่างพวกเธอได้ยังไงกันเล่า !!

เธอได้กอดเข่าคร่ำครวญออกมา จากสิ่งที่เกิดขึ้นกับเมเมะนั้นเมเมะเองก็ไม่เคยเห็นเอริกะต่อสู้เลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่คงเพราะนิสัยของเมกะทั้งสองนั้นทำให้พวกเธอไม่มีปัญหาใดๆแม้จะใช้ร่างกายเดียวกันเหมือนกับลิเนีย


            " อ...เอ่อ............ "

            ขณะที่ลิเนียลงไปนั่งจุ่มปุ๊กปล่อยโฮตรงนั้นเมเมะก็ทำหน้าตาว่างเปล่า...

            ' อ....อ่อนมากค่ะ!! อ่อนจนน่าเศร้าเลย!! คุณหนูคนนี้!! '

            แต่พอรู้สึกถึงเสียงร้องไห้เมเมะก็เหมือนกับมีอะไรมารัดที่หัวใจทันที เธอจึงค่อยๆ
ยืนขึ้นแล้วเดินไปใกล้ๆลิเนียอย่างช้าๆ

            " ....เอ่อ.....คือว่า ยะ.. อย่าร้องไห้เลยนะคะ? .. จริงสิ ล.. เลื่อนการตัดสินของเรา
ออกไปจนกว่าจะเจอการประลองที่เท่าเทียมกันดีมั้ยคะ? "

            เมเมะพูดพลางลูบหัวของลิเนีย เธอพยายามปลอบเท่าที่จะทำได้ แต่จากนั้นก็ยิ้ม
ออกมาด้วยรอยยิ้มเหมือนพวกสาย S ... แล้วพูดว่า

            " แต่ครั้งนี้แพ้ก็คือแพ้นะคะ "
            ' คนที่กำหนดการประลองก็คือฝ่ายนั้นด้วยสิ '

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : หึ !! ไม่ต้องมาทำเป็นสงสารเราหรอก !! เรา"ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย"ไม่ยอมรับความเห็นใจจากศัตรูหรอกนะ !!

เธอยังคงสบัดหน้าหนีเมเมะพลางงอลแก้มป่องขึ้นซะอย่างนั้น. . . ทั้งๆที่มันน่าจะเป็นเมเมะมากกว่า. . .

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .ผู้แพ้ต้องทำตามข้อตกลงของอีกฝ่าย . . .สินะ ?

ร่างของเธอได้สลับกลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ลิเนียนั้นเปลี่ยนใจกระทันหันเสียก่อน

ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ : . . .ถ้าได้เริ่มคุยกัน . . .คงจะทำความเข้าใจกันได้ง่ายขึ้น

ดิวซ์ ฟอยส์ได้เสนอขึ้นจากสถานการณ์เพราะว่าเฮอร์เมร่าที่เธอน่าจะสัมผัสได้ในตอนแรกว่าบาดเจ็บอยู่รวมทั้งพวกเธอทั้งหมดในตอนนี้ก็ใช้พลังกันไปมากด้วยเช่นกัน. . . ถ้าได้พักผ่อนกันก่อนและค่อยๆทำความเข้าใจกันอาจจะทำให้ทั้งสามสามารถหาเป้าหมายต่อไปได้ก็เป็นได้


            " เอ๊ะ? ..อา ..ค่ะ! "

            เมเมะตกใจกับการเปลี่ยนท่าทีกระทันหันนั้นอีก แต่ก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังแล้ว
ก็ตอบรับฟอยส์ไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

            " แต่ว่า.. คุณฟอยส์ จะบอกว่าผู้แพ้ต้องทำตามข้อตกลงของอีกฝ่ายสินะคะ "

            เมเมะที่เดินไปจับมือกับเมกะแล้วหันกลับมาพูดขึ้น จากนั้นเธอก็โค้งตัวลง

            " เป็นการต่อสู้ที่สุดยอดมากๆเลยละค่ะ ชั้นแพ้ราบคาบเลย ขอบพระคุณที่ออมมือ
ให้นะคะ! "

            เมเมะเงยหน้าขึ้นมายิ้มกว้างและพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชมและตรงไปตรงมา

            " เพราะฉะนั้น เรามาเล่าเรื่องทั้งหมดเพื่อแก้ปัญหาของกันและกันนะคะ "
            
            เมเมะเอียงคอแล้วก็ยิ้มให้"ลิเนีย"

-:- ช่วงเวลาเย็น



เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .ชื่อจริงๆเราคือ เซอบีเรีย อีซีโดเรีย . . .ต้นกำเนิดที่แท้จริงของเราคือฟีนิกซ์สีน้ำเงิน . . .ในฐานะมนุษย์เราเคยเป็นอาร์คบิชอบของโบสถ์เซอบีเรียในยุคโรมัน

เธอได้เริ่มแนะนำตัวเองขึ้นก่อนซึ่งชื่อของเธอนั้นไม่น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับชื่อที่ถูกเรียกก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย รวมทั้งที่มาที่ไปที่เธอได้กลายเป็นชาโดว์ไปและอยู่ในร่างเดียวกับลิเนียแบบนี้

ฟุโรโกะ เอริกะ : ดิวซ์ ฟอยส์เป็นภาษาฝรั่งเศษแปลว่า"คู่,ทั้งสอง"ค่ะ ถ้าแปลตรงๆตัวล่ะก็ "ลิเนีย ดิวซ์ ฟอยส์ = คู่หูของลิเนีย"

เมกะได้พยายามอธิบายขึ้นมาแต่คงเป็นเพราะว่ามีแค่เมเมะและลิเนียอยู่แถวๆนี้เท่านั้นทำให้เธอสามารถพูดคุยได้อย่างปกติ รวมทั้งคงจะเป็นเฮอร์เมร่าที่อึดอัดด้านในด้วยเช่นกันเพราะว่าเธอน่าจะไม่สามารถเปลี่ยนร่างมาพูดแทนได้ในตอนนี้ จากคำอธิบายนั่นทำให้อีซีโดเรียนั้นได้หลุดอมยิ้มเล็กๆออกมาจนแอบสังเกตุเห็นได้เลยทีเดียว

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .เจ้าของร่างหลักชื่อ ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย . . .เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาๆคนนึง

หญิงสาวได้เริ่มอธิบายแนะนำอีกร่างของเธอขึ้นอีกครั้งเพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมออกมาแนะนำตัวกับเมเมะเองแน่ๆ

ในขณะที่ยืนแนะนำตัวกันนั่นเองก็ได้มีชายหนุ่มใส่เสื้อเกราะที่ดูเหมือนว่าจะเป็นหุ่นยนต์(?)เดินออกมาพร้อมกับซีกอย่างช้าๆ




? ? ? (ออสตราวา) : "เออ. . .ไม่ทราบว่าพวกคุณหนูทั้งหลายกำลังทำอะไรกันอยู่. . . . ."

ทันทีทีมีคนแปลกหน้าเดินออกมานั้นเมกะก็ได้รีบกระโดดเข้าไปหลบที่ด้านหลังของเมเมะอย่างรวดเร็วทันที !! ทางด้านซีกเองนั้นก็ดูเหมือนว่าจะคุ้นๆหน้าของเมกะอยู่เหมือนกันแต่ดูท่าเธอจะคิดไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : คมบังวะ ~ มุราซากิ-โอเน๊ซัง ออกมาทำอะไรแถวนี้กับเหรอคะ ?

หญิงสาวได้เริ่มกล่าวทักทายขึ้นอย่างเป็นมิตรเหมือนกับที่เมเมะเคยเจอเธอครั้งแรกในถ้ำนั่น


            " ซีกจัง? "

            ขณะที่กำลังจะเล่าเรื่องของตนเองให้ฟังบ้าง เมเมะก็ต้องหันไปด้านข้างเสียก่อน แต่
เมื่อเห็นหน้าผู้มาใหม่ เธอก็อุทานขึ้นมาเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าเธอคือ 1 ในคนที่เจอที่ Lost Island
นั้นเอง ...ดูเหมือนโลกใบนี้จะกลมกว่าที่คิดไว้

            " คมบังวะค่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งแต่ตอนนั้นเลยสินะคะ "

            เมเมะทักทายพอเป็นพิธี จากนั้นเธอก็หันไปทางชายชุดเกราะข้างๆ ... น่าจะไม่ใช่
หุ่นยนต์ เพราะยังสัมผัสได้ถึงเสียงการทำงานของอวัยวะภายใน..

            " พวกเรา... "

            เมเมะเอาตัวมาบังเมกะ เพราะไม่รู้ว่าผู้มาใหม่ทั้งสองคนมีเป้าหมายอะไรถึงผ่านมาแถวนี้
ซีกนั้นยังพอคุยด้วยได้ แต่กับชายชุดเกราะข้างๆนั้นต่างหากที่เป็นตัวปัญหา

            เมเมะหันไปทางลิเนีย โดยการส่งสายตาไปบอกว่า จะทำอย่างไรกันดีคะ?..

? ? ? (ออสตราวา) : "โอ้. . . .คนรู้จักสินะ แบบนี่ค่อยวางใจหน่อย"

ชายหนุ่มรู้สึกสบายใจขึ้นนึกนึง แต่ดูเหมือนสาวน้อยผมดำตรงจะดูไม่ค่อยไว้ใจ เสียเท่าไรนัก

? ? ? (ออสตราวา) : "ใจเย็นๆ ข้าไม่ได้มาร้าย อย่างที่เห็นข้าก็เป็นแค่นักเดินที่ผ่านทางมา พอดีกำลังทำอะไรน่าสนใจเลยเดินลงมาดูเท่านนั้นเอง"

ชายหนุ่มเสื้อเกราะได้ค่อยๆอธิบายขึ้นถึงเป้าหมายของเขาอย่างเป็นมิตรเพื่อคลายบรรยากาศลงไปบ้าง

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .พวกเราอยู่ในระหว่างการเดินทางน่ะ

ก๊องงง . . . การโกหกหน้าตายที่ไม่เนียนแม้แต่นิดเดียวของอีซีโดเรียนั้นทำให้ผู้คนรอบๆด้านพากันนิ่งเงียบไปอย่างไร้สาเหตุ. . . เธอยังคงทำหน้านิ่งสุดๆและน่าจะมั่นใจสุดๆนั่นและรอฟังคำตอบของอีกฝั่ง. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ด- เดินทางนี่ถึงขนาดต้องเผาป่าเลยเหรอคะ. . .

ซีกได้ค่อยๆพูดขึ้นอย่างประหม่าพลางยกนิ้วของเธอขึ้นมาชี้ไปอย่างสั่นคลอนที่ฉากหลังที่ตอนนี้ดำเป็นตอตะโกไปหมดแล้วนั่น. . .

ลิเนีย สตาร์ล้อค แมกนิฟิเซีย : ใช่แล้ว !! เพราะป่านั่นมันเกะกะทางเดินของเรา เราก็เลยตัดสินใจเผาให้ราบซะเลย !!

ร่างของ Ln2 ได้ถูกสลับอีกครั้งก่อนที่คำตอบที่สุดแสนจะเอาแต่ใจจะได้แก้ต่างแทนขึ้นราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วๆไปจะทำกัน !! จนทำให้ทั้งเมเมะและเมกะที่ยืนอยู่นั้นพากันเหงื่อตกไปตามๆกัน. . .


            " เอ๊ะ....เอ~ อ้า~... ฮะฮะฮะ~ "
            " น่ะน่ะน่ะน่ะน่ะ...นั่นสินะคะ อากาศมันค่อนข้างหนาว ..อืม อากาศหนาว หนาวแบบจะ
แข็งตายได้เลยละค่ะ ก็เลย ... อ่า.. เผาป่าเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ? "

            หันหน้าไปหาเมกะที่ยืนอยู่ด้านหลังซะงั้น...

            เมเมะเองก็พึ่งจะสังเกตว่ารอบๆตัวเธอนั้นมันมีไฟป่าลุกลามเต็มไปหมด ซึ่งตัวการจะเป็น
ใครไปไม่ได้นอกจากเธอนั้นแหละ! ก็คิดอยู่ตั้งแต่งัดข้อแล้วละว่าทำไมมันสว่างจัง!!

? ? ? (ออสตราวา) : "อ้อ. . . .เป็นอย่างนี่เอง มันเกะกะสิน่า. . . ใช่. . . เกะกะสินะ. . ."

ชายหนุ่มว่าพูดซ้ำไปซ้ำมาด้วยเสียงร้อนกว่าป่าที่ถูกเผาอยู่ตอนนี่เสียอีก

? ? ? (ออสตราวา) : "มี คำตอบอะไรที่ช่วยทำให้ สบายมากกว่านี่ได้มั้ย. . . ."

เขาพูดพลางเอามือขึ้นมากอดอกไว้

? ? ? (ออสตราวา) : "ก่อนที่ข้า จะเผาพวกเจ้าไปพร้อมกับป่านั้นด้วยเลย"

ว่าแล้วเขาก็มองไปข้างหน้าด้วยสายที่แสนจะดุดัน ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะเป็นคนจากกลุ่มมูลนิธิอนุรักษ์ป่าไม้(?)แน่ๆทำให้ออร่าแห่งธรรมชาติของเขาช่างเจิดจรัสถึงขนาดจะจับเด็กๆทั้งสามต้มสังเวยป่าที่ถูกเผาไปเลยทีเดียว. . .

ทางด้านลิเนียนั้นก็ได้แต่รีบแว้บไปแอบหลังเมเมะอีกคนพลางตัวสั่นหงึกๆไปด้วยเช่นกันเมื่อเห็นชายชุดเกราะคนนั้นไม่พอใจกับคำตอบของเธอขึ้นมา(แหงล่ะ!!)

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : จะ- ใจเย็นๆก่อนนะคะ. . . คือว่าแถวๆนี้มีข่าวลือเรื่องหุ่นยนต์ที่สามารถเปลี่ยนทะเลทรายให้กลายเป็นขั้วโลกได้ในพริบตาด้วย มันอาจจะมีการต่อสู้ขึ้นแถวๆนี้ก็เป็นได้ค่ะ

ซีกได้พยายามเกลี้ยกล่อมและอธิบายขึ้นถึงเหตุผลและความเป็นไปได้ว่าอาจจะมีการต่อสู้เกิดขึ้นก็เป็นได้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 11-11-2013 00:20:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 19-11-2013 12:56






กึก

            ร่างกายของเมเมะสั่นกึกไปเลยทันที เมื่อได้ยินสิ่งที่ซีกพูดขึ้นมา เมเมะยืดตัวขึ้น
บังทั้งสองไว้ด้านหลังแล้วยิ้มปกติให้กับทั้งสองที่อยู่ด้านหน้าของตน จากนั้นก็พูดว่า

            " ข่าวลือ? .... ข่าวลืออะไรหรือคะ? "

            เมเมะเหลือบสายตากลับไปเล็กน้อยเป็นเชิงว่า จากนี้เดี๋ยวชั้นออกหน้าให้เองค่ะ

หุ่นยนต์น้อยทั้งสองได้แอบหลังเมเมะอย่างมีความหวัง. . . เหมือนกับว่าตอนนี้เมเมะนั้นได้เป็นพี่สาวคนโตไปอย่างเต็มตัวแล้ว. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : "Ice Queen" โค้ดเนมที่พวกมนุษย์เรียกหุ่นยนต์ตัวนั้นน่ะ ข่าวลือว่ากันว่าหุ่นยนต์ตัวนั้นอยู่บริเวณแถวๆซากโบราณสถานแห่งนี้ด้วย

เธอได้อธิบายขึ้นตามข้อมูลที่เธอได้รู้มา แต่มันก็บอกกับเมเมะได้ว่าซีกเองไม่น่าจะเคยเห็นหน้าตาของหุ่นยนต์"ตัวนั้น"แน่ๆ

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : มุราซากิ-โอเน๊ซัง ก็ระวังตัวไว้ด้วยล่ะ ~ ยิ่งถ้าเป็นอาวุธทีเป็นเหล็กล่ะก็อาจจะหักได้ง่ายๆเลยนะคะ

หญิงสาวได้เอ่ยเตือนขึ้นเมื่อเธอเห็นเมเมะถือดาบอยู่ในมือเล่มนึงข้างๆตัว


            ^ ^ ...
            เมเมะยิ้มตอบรับซีกอย่างอบอุ่นกับคำเตือนนั้น แล้วก็พูดออกมาบ้าง

            " อืม ขอบคุณที่เตือนนะซีก...จัง "

            เมเมะตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ เหงือไหลเล็กน้อย เพราชายหนุ่มคนข้างๆ
ทำหน้าตาจ้องจะกินเลือดกินเนื้อมาก..

            เด็กสาวกลับมาทำหน้าตาจริงจัง เพราะดูเหมือนการเคลือนไหวของลิเนีย
จะถูกมนุษย์บางคนล่วงรู้

            ' ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่าหุ่นยนต์คนอื่นๆก็คงคล้ายกันละนะ... '

            เมเมะได้พิสูจน์แล้วว่า ฝ่ายหุ่นยนต์นั้นไม่ได้เลวร้ายไปซะทั้งหมด ถึงแม้ตอน
แรกเธอจะโดนโจมตีก่อน หากแต่ถ้าเป็นฝ่ายมนุษย์ที่พบกัน เค้าก็น่าจะทำอย่างเดียว
กันเป็นแน่..

            ' ปัญหาของเรื่องราวทั้งหมดนี้เริ่มขึ้นจากพวกผู้บงการ..รึเปล่านะ '
            ' ยังไงก็ตาม เราต้องเรียงลำดับเรื่องที่ต้องทำก่อนตอนนี้.. '

            " ซีกจัง ก็อยากจะถามเรื่องราวให้มากกว่านี้อยู่หรอกนะคะ แต่ตอนนี้พวกเรา
ทั้งสามคนมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำน่ะค่ะ "

            เมเมะพูดพลางยิ้มบางๆอย่างลำบากใจ

            " ถ้ายังไงคงต้องขอตัวก่อนละนะคะ "

            [ - Master of Shadow - ] (shadow master)

            เงาที่พื้นได้ไล่หลังเมเมะมาชั่วพริบตาเดียว หลังของเมเมะก็มีปีกสีดำใหญ่งอก
ออกมาถึง 3 คู่ จนดูเหมือนเทพตกสวรรค์

            " อึบ "

            เมเมะผนึกจิตไว้ที่กำลังแขนแล้วช้อนเด็กสาวทั้งสองขึ้นมา แต่ก่อนที่จะวิ่งหนี..เอ๊ย
วิ่งไปทางสถานโบราณ เมเมะก็หันมาพูดกับซีกทิ้งท้ายว่า

            " อะ แล้วก็นะ ซีกจัง "
            " Ice Queen ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้วละค่ะ "

            " ตรงนี้น่ะ มีแต่เด็กสาวที่มีเป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น.. "

            ท่อนสุดท้ายเมเมะพึมพำเบาๆเท่านั้น

            " เช่นนั้นแล้วพบกันใหม่นะคะ "

            จากนั้นก็กระพือปีกเงาบินหนี.. เอ๊ย บินไปทางโบราณสถาน

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : เอ๋ ?

เธอได้มองเมเมะด้วยใบหน้าที่สงสัยขึ้นก่อนที่เมเมะจะได้แยกตัวออกไปทางโบราณสถาน. . . ทิ้งให้ชายหนุ่มเสื้อเกราะยืนมองป่าที่ถูกเผาไปแล้วอยู่ด้านล่างตามลำพัง. . .

ซีกลินเดีย เจเรียเมอา : ถ้าอย่างนั้น. . . เมื่อมีโอกาศไว้เจอกันใหม่นะคะ. . .

ซีกได้เอ่ยทิ้งท้ายเบาๆไว้ในขณะที่เธอและเพื่อนชุดเกราะของเธอได้ค่อยๆมองกลุ่มของเมเมะแยกตัวออกไป


            ถึงจะบอกว่าหนีแต่ก็ทิ้งระยะห่างออกมาเพียง 900 เมตร(?)เท่านั้นเอง..
            เมเมะบินลงต่ำแล้วพาทั้งสองเข้าไปหลบในเงาป่าด้านล่าง ...จากสายตา โบราณสถาน
ก็อยู่ข้างหน้านี้นี่เองหากแต่ว่าคงต้องพักเหนื่อยกันก่อน

            " เฮ้อ....~ "

            พอวางเมกะกับลิเนียลง ปีกเงาด้านหลังก็หายไป แล้วทันใดนั้นร่างกายของเมเมะก็เหมือน
กับตุ๊กตาแขวนเชือกขาด.. ล้มหน้าทิ่มพื้นจนมีเสียงดัง ปึก จนอาภรณ์(?)ที่พันอยู่บนหัวหลุดออกมา
....(เดิมที่รูปร่างของมันก็ไม่ใช่ผ้าพันแผลอยู่แล้ว) จากนั้นก็แน่นิ่งไป....

~ Day 6 ~

-:- ช่วงเวลาเช้า



เมเมะได้นอนหลับไปพักใหญ่ๆไม่นานนักเธอก็ได้ค่อยๆตื่นขึ้นมาอีกครั้งในบริเวณที่ใกล้ๆกับโบราณสถาน. . . มันน่าจะเป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากซากโบราณสถานที่ตั้งอยู่ในมุมตรงข้ามกับทางเข้าด้านหน้า. . .



เมื่อเมเมะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วนั้นเธอก็พบว่าตอนนี้เธอกำลังนอนหนุนอยู่บนช่วงขาเล็กๆของเมกะอยู่อย่างสงบเงียบ. . .

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .

ดูเหมือนว่าลิเนียนั้นจะตื่นขึ้นมาได้ซักพักแล้ว คงเป็นเพราะพลังของสายชาโดว์ของเธอทำให้พลังการฟื้นฟูสูงกว่าคนอื่นๆและส่งผลให้เธอกลับมาฟื้นฟูจนปกติเหมือนเดิมได้ในแค่ชั่วข้ามคืนเท่านั้นโดยที่ไม่ต้องพึ่งแหล่งพลังงานอื่นๆ


            " ...................... "
            " ............................ "

            เมเมะดีดตัวเองขึ้นมาในท่านั่งพับเพียบ... เธอสลึมสลือเล็กน้อยจนเผลอล้มเอาหัวไปเบียดไหล่
ของเมกะก่อนจะขยี้ตาช้าๆ

            " ขออภัยด้วยค่ะ .. เผลอหลับไป .. "

            เธอสังเกตเห็นลิเนียที่นั่งอยู่จึงพูดออกมา เพราะว่ายังไม่ทันได้เล่าเรื่องทางด้านของเธอให้ลิเนียฟัง
บ้างเลย แถมจะว่าไปเธอยังไม่ได้แนะนำตัวด้วยซ้ำ

            " คือว่า... ชั้นชื่อ มุซารากิ เมเมะค่ะ ...... แนะนำตัวเอาปานนี้เนี่ย ชั้นนี่ไม่ไหวเลยนะคะ แฮะๆ.. "

            เมเมะยังคงสลึมสลืออยู่เล็กน้อย เธอจึงเอาหัวผึงไหล่เมกะอยู่อย่างนั้น ..มันรู้สึกสบายใจดี

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .อือ

เธอได้พยักหน้ารับเมเมะเบาๆก่อนที่จะได้เริ่มบทสนทนาคุยกันขึ้น

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .จะว่าไปแล้ว . . .พวกเธอมาทำอะไรแถวนี้กัน

อีซีโดเรียได้ถามคำถามขึ้นกับเมเมะและเมกะเพราะว่าการพบกับของพวกเธอในตอนแรกที่ด้านนอกนั้นมันเป็นเหมือนแค่เรื่องบังเอิญจริงๆ


            " เรื่องนั้น ความจริงแล้ว . . . "

            จากนั้นเมเมะก็เล่าเรื่องต่างๆ ตั้งแต่ที่เธอตกลงมายังโลกใบนี้ ได้พบกับเมกะและได้รับฟังความต้องการ
ของเธอ การปะทะกันระหว่างพวกเธอกับชาโดว์ปริศนา และเป้าหมายของพวกเราในตอนนี้พอสังเขป

            " ในฐานะผู้มีพลัง ก็อยากจะเป็นกำลังให้กับผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือน่ะค่ะ... "
            " ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ หุ่นยนต์.. "
            " หรือเหล่าชาโดว์ก็ตาม.. "

อีซีโดเรียได้ฟังความจากเมเมะอย่างเงียบๆและพิจารณาพร้อมกับได้เล่าถึงเรื่องราวของฝั่งตนเองบ้างเช่นกันเพื่อที่ทั้งสองอาจจะหาหนทางที่อาจจะมองข้ามไปได้ก็เป็นได้

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .จากที่จำความได้ . . .เรานั้นก็ได้อาศัยอยู่ที่ที่พักของลิเนีย

เธอได้เริ่มกล่าวขึ้นสั้นๆซึ่งใจความของเธอน่าจะกำลังบอกว่าเธอไม่มีความทรงจำก่อนหน้าที่จะเจอลิเนียเลยแม้แต่น้อย. . . ซึ่งต่างจากด้านของเมกะที่เฮอร์เมร่าเสียความทรงจำไปในช่วงที่ก่อนจะถูกรวมเป็นชาโดว์เท่านั้น. . .

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .เราเคยเป็นเมดของครอบครัว"แมกนิฟิเซีย"น่ะ

อีซีโดเรียได้อธิบายความต่อมาแต่ว่ามันไม่น่าจะสมเหตุสมผลซักเท่าไรนักที่ชาโดว์อย่างเธอจะไปเป็นเมด(?)ในครอบครัวของมนุษย์ทั่วๆไป รวมทั้งต้นกำเนิดและที่มาที่ไปของเธอก่อนหน้านี้ที่เคยแนะนำตัวนั้นยังฟังดูไม่น่าจะตรงกับข้อมูลปัจจุบันที่เธออธิบายเท่าไรนัก. . . แต่ว่าอีซีโดเรียนั้นคงจะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องโกหกเมเมะกับเรื่องพวกนี้

ในขณะที่กำลังคุยกันนั้นลิเนียที่ชอบปรากฏออกมาต่อปากต่อคำนั้นก็กลับเงียบไปจนน่าแปลกใจ ราวกับว่ามีเรื่องบางอย่างที่เธอไม่อยากจะคุยกับทุกๆคนบริเวณนี้และมันอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับความทรงจำของอีซีโดเรียก็เป็นได้

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .และเรื่องของสถานที่แห่งนี้

เมื่อแนะนำตัวคร่าวๆแล้วนั้นเธอก็ได้เริ่มบอกกับเมเมะถึงเหตุผลที่เธอวนเวียนอยู่รอบๆบริเวณนี้และโจมตีพวกมนุษย์ที่ผ่านไป-มา
จากที่จับใจความได้เมเมะก็ได้ทราบว่าที่ด้านล่างสุดภายในโบราณสถานแห่งนี้มีชิบที่ใช้ควบคุมการทำงานของหุ่นยนต์กลุ่มใหญ่ๆอยู่ชิ้นนึง ซึ่งLn2นั้นไม่ต้องการให้มนุษย์ช่วงชิงไปได้ก่อน ไม่อย่างนั้นลิเนียและชาโดว์ที่ถูกจับรวมในตัวของมนุษย์นั้นจะไม่สามารถแยกออกจากกันได้เพราะชิบนั่นจะทำให้เครื่องจักรที่เป็นแกนกลางของร่างกายหยุดการทำงานลง อีซีโดเรียและลิเนียนั้นกำลังวางแผนที่จะขโมยชิบนั้นออกมาแต่ว่าหลังจากนั้นไปแล้วพวกเธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะจะเข้าเมืองเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับชิบก็ไม่ได้และจะกลับไปยังกลุ่มหุ่นยนต์เหมือนเดิมก็ไม่ได้เช่นกัน พวกเธอจึงทำได้แค่ป้องกันไม่ให้คนเข้าไปยุ่งกับชิบนั่นเท่านั้น


            " ........ "

            เมเมะยังไม่ได้ซักถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องของทั้งสองคนเป็นพิเศษ แต่อ้าปากค้างแทน... ชิบที่สามารถหยุด
การทำงานของเครื่องจักรได้ มันเป็นเรื่องระดับคอขาดบาดตายสำหรับทั้งเมกะแล้วก็เพื่อนใหม่ของเธอเลยจริงๆ

            " อ..อืมม....... "

            เมเมะกอดอกแล้วก็ครุ่นคิดหน้ามุ่ย... จากนี้ไปเธอต้องเรียงลำดับความสำคัญของสิ่งที่ต้องทำอีกครั้ง...
คนรู้จักที่พอจะช่วยเหลือพวกเราตอนนี้ได้ไม่มี รวมทั้งมนุษย์กับฝ่ายหุ่นยนต์เองก็ยังคงไม่ลงรอยกัน..

            ความจริงก็อยากจะพาทั้งสองเข้าไปในเมืองเพื่อหาข้อมูลเหมือนกัน ด้วยความสามารถ[ชาโดว์ มาสเตอร์]
นี่นั้นคงจะต้องพรางลักษณะของลิเนียที่พวกบางคนในเมืองรู้จักหน้าได้แน่นอน แต่..... เมื่อรู้ว่าชิปนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ
ที่เกี่ยวพันถึงชีวิตก็ทำให้เมเมะอยากจะรีบไปชิงมาให้เร็วที่สุด เพราะอย่างน้อยก็ป้องกันมันจากมนุษย์คนอื่นๆได้...
จากที่สังเกต ทั้งซีกจังและชายหนุ่มสวมเกราะเมื่อสักครู่ที่เข้ามาบริเวณนี้ทั้งๆที่รู้ว่าแถวนี้มี Ice Queen อยู่นั้น ก็ทำให้
ไม่อาจรู้ว่าตอนนี้ มนุษย์ รู้อะไรบ้าง...

            อีกทั้งตอนนี้ยังไม่ทราบว่าฝ่ายไหนกันแน่ที่เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด มันอาจจะเป็นมนุษย์..หุ่นยนต์
หรือแม้กระทังชาโดว์ก็ได้.. เมเมะหลับตาคาดเดาไปเรื่อย พลางส่งเสียง อืมมม อืมมม

            สักพักเธอก็หยุดแล้วก็หันขึ้นมาสบตากับทุกคนอีกครั้งแล้วพูดว่า

            " งั้นตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำอย่างแรก... "

            เมเมะยิ้มแป้นแล้วยืนขึ้นกำมือชี้ไปที่โบราณสถานอย่างร่าเริงพร้อมประกาศว่า

            " พวกเราไปชิง[ชิป]นั้นกันเดี๋ยวนี้เลยดีกว่าค่ะ!! "

อีซีโดเรียได้พยักหน้ารับคำของเมเมะ พวกเธอเองคงจะได้คิดเรื่องนี้มาช่วงนึงแล้วเช่นกัน

เซอบีเรีย อีซีโดเรีย : . . .ถ้าอย่างนั้น . . .คงเป็นมุราซากิซังกับเราสินะ

เธอได้ถามขึ้นอีกครั้งถึงเรื่องการจัดทีมที่จะเข้าไปชิงชิปด้านในโบราณสถาน เพราะว่าตอนนี้เฮอร์เมร่าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแสดงตัวออกมาเลยแม้แต่น้อยแต่ว่าร่างกายของเอริกะนั้นดูเหมือนว่าจะยังปกติดีอยู่ในตอนนี้


จะเต็มแล้วขึ้นใหม่เลยจ้า
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 14-10-2019 23:08 , Processed in 0.162962 second(s), 22 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้