Otaku Fever Fansite

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: tesstrossa

[Play] Role Play : Crystal Svet

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 15-8-2014 20:17:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 19-8-2014 05:56



Condition : Fine
Mana Source : 85

ลูเซอร์ : ถ้าอย่างนั้นก็คงลำบากหน่อยล่ะนะ

มันได้กล่าวขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆกับท่าทีของแอทร๊อกซ์นั่น

ลูเซอร์ : เพราะสุดท้ายแล้วเธอก็ยังเป็นแค่เครื่องจักรทียังทำตามหน้าที่อยู่นี่นา มันจะมีเหตุผลอะไรแม้ว่าจะรู้ว่าเธอต้องทำอะไร

หลังจากที่มันได้กล่าวจบแล้วนั้นมันก็ได้สยายปีกของมันออกก่อนที่จะได้บินขึ้นไปสู่ท้องนภาที่กว้างใหญ่ด้านบน

ลูเซอร์ : สาวน้อย ~ ข้าจะมอบคริสตอลขนาดใหญ่ที่เคยเป็นที่อยู่ของข้าให้เจ้าเป็นของขวัญก็แล้วกัน หากมีโอกาศได้เจอกันอีกหวังว่าเธอจะทำให้โลกนี้มันดูน่าสนใจขึ้นมากว่านี้ได้นะ

เมื่อกล่าวจบแล้วเรเนเกดตัวนั้นก็ได้บินออกไปทันทีโดยทิ้งให้แอทร๊อกซ์อยู่กับคริสตอลขนาดใหญ่นี้ตามลำพังที่กลางป่า


[...]

[ฉันไม่ใช่สาวน้อยซักหน่อยเจ้าบ้า..]

"แล้วจะเอายังไงต่อกับคริสตันยักษ์นี่..คงต้องกลับเมืองก่อนจริงๆสินะ"

///Anti-Assassin///

แอทร๊อกซ์ได้แบกคริสตันขนาดยักษ์กลับสู่เมืองของตนเองอย่างไม่มีทางเลือกใดๆ โดยหาเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดพร้อมทั้งคอยสแกนรอบๆอยู่ตลอดเวลา




ในระหว่างเส้นทางกลับที่แอทร๊อกซ์ได้ผ่านแถวๆเมืองโยว์ไคเข้านั้นเธอก็ได้ถูกชายคนนึงขวางทางเอาไว้ก่อนที่จะได้ค่อยๆเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ



? ? ? : คริสตอลอันใหญ่ดีนี่นา ? พวกเธอคงไม่ได้ใช้มันทั้งหมดล่ะมั้ง ?

เขาได้กล่าวขึ้นด้วยท่าทีกวนส่วนล่างพร้อมๆกับยืนขวางทางของแอทร๊อกซ์เอาไว้


"ขอทางหน่อยตอนนี้ฉันกำลังรีบและอารมณ์ไม่ดี"

แอทร๊อกซ์ได้จ้องมองด้วยสายตาอันน่ากลัว พร้อมกับพยายามเดินไปข้างโดยไม่สนใจ




ฉึบบ !! โยว์ไคหนุ่มคนนั้นได้ยื่นดาบมาขวางทางของแอทร๊อกซ์ไว้พร้อมๆกับแสยะยิ้มขึ้นอย่างเลือดเย็น

? ? ? : ถ้าทิ้งคริสตอลไว้ล่ะก็ จะปล่อยไปก็ได้

มันได้ยื่นขอเสนอสุดเอาเปรียบขึ้นโดยที่ไม่ยอมให้แอทร๊อกซ์ได้ผ่านไปง่ายๆ


"ทำกับว่าเธอจะสามารถยกมันขึ้นได้ง่ายๆอย่างงั้นหรอ?"

แอทร๊อกซ์พูดท้าทาย Youkai แปลกหน้าพร้อมกับวางก้อนคริสตันยกษ์นั้นลง

"ถ้างั้นลองยกมันด้วยทั้ง 2 มือดู"

แอทร๊อกซ์ได้ยื่นข้อเสนอที่ไม่น่าเชื่อให้แก่ Youkai แปลกหน้าผู้นั้น




? ? ? : หึ !! ถ้าข้ายกได้ข้าจะเอามันไปล่ะนะ !!

โยว์ไคตนนั้นได้ค่อยๆเดินเข้ามาก่อนที่จะพยายามยกคริสตอลนั้นขึ้นด้วยท่าทางลำบากลำบนกว่าแอทร๊อกซ์หลายพันเท่าจนสีหน้าของมันไม่สู้บุญ... มันได้ค่อยๆหันมามองแอทร๊อกซ์ด้วยสีหน้าซีดที่ทำตัวเองขายหน้าเสียงแบบนั้น. . .

? ? ? : จริงๆแล้วข้าไม่ต้องการทั้งหมดหรอก !! แบ่งออกมา 1/4 ซะสิ !!

มันยังคงโวยวายดูน่ารำคาญขึ้นอย่างไร้สาระพลางบีบคั้นให้แอทร๊อกซ์แบ่งคริสตอลอันนี้ให้กับมันด้วย


[...]

ในช่วงเสี้ยววินาทีแอทร๊อกซ์ได้หายตัวไปด้านหลัง Youkai แปลกหน้า จ่อธนูพร้อมที่จะยิงในทันทีที่ Youkai แปลกหน้ามีพิรุธ

"ถ้าเธอขยับแม้แต่จะคิดขัดขืน ลูกศรจะไปอยู่อีกทีในหัวของแก"

แอทร๊อกซ์พูดด้วยน้ำเสียงที่สามารปลิดชีพ Youkai แปลกหน้าตนนี้ได้อย่างง่ายดายเหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟที่ชุ่มไปด้วยน้ำมัน

"เตือนแล้วนะว่ากำลังรีบและอารมณ์ไม่ดี"




? ? ? : อึ้ก...

มันได้กลืนน้ำลายเฮือกก่อนที่จะยืนนิ่งๆอย่างผวากับแอ้คชั่นของแอทร๊อกซ์ที่ไม่มีความเกรงกลัวใดๆนั่น

? ? ? : ถ้าอย่างนั้น...

มันได้หลับตาลงก่อนที่จะได้กำหมัดไว้แน่น !! ด้วยความรวดเร็วสูงสุดที่มันมีอยู่ !! มันได้กลับตัวมาที่แอทร๊อกซ์ก่อนที่จะได้พุ่งเข้าหาชายกระโปรงของหญิงสาวและกอดแน่นพลางร้องไห้ฟูมฟายน้ำมูกบอลลูนอย่างน่าเวทนา

? ? ? : ผมขอโทษค้าฟ !! ผมขอมานาคริสตอลซัก 100 หน่วยเถอะคร้าบ !! ผมอดอยากปากแห้งมานานเพราะเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นในป่าตอนนี้ทำให้หามานามาประทังชีวิตไม่ได้ ได้โปรดเมตตาผมด้วย !!


[...]

แอทร๊อกซ์ได้เก็บอาวุธแล้วเอามือลูบลงบนหัวของ Youkai แปลกหน้า

"ถ้าขอดีๆก็จะให้ แต่ฉันไม่รู้จะแบ่งให้ยังไง เพราะมันมีความแข็งมาก"

"แล้วก็...ปล่อยมือจากขาฉันได้รึยัง?"




? ? ? : เอ๋ ?! ข-ขอโทษครับ ลูกพี่ Orz

โยว์ไคตนนั้นได้รีบกระโดดผละออกมาก่อนที่จะรีบก้มหัวแทบเท้าแอทร๊อกซ์อย่างรวดเร็ว

? ? ? : เรื่องนั้นผมเองก็ไม่รู้เหมือนกับครับ...

มันได้ตอบขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่จะนั่งจ๋องอย่างไร้ประโยชน์ตรงด้านหน้าของแอทร๊อกซ์อย่างช่วยไม่ได้... ในความสามารถน้อยนิดของมันเอง


"ลองดูหน่อยละกัน"

[ประมวลผลแบ่งสัดส่วน]

แอทร๊อกซ์ได้เดินไปยังคริสตันมานายักษ์และเอาฝ่ามือสับคริสตันออกบางส่วน

"แค่นี้ก็จะพอสำหรับ 1 เดือนของเธอได้แล้วมั้ง"

แอทร๊อกซ์ได้ยื่นคริสตันส่วนที่แบ่งออกมาให้กับ Youkai แปลกหน้า

"เป็นฉันจะแนะนำให้รีบกลับเข้าเมืองและอย่าได้ตามมาเด็ดขาด"

"ถ้างั้นขอตัวก่อนนะ ฉันมีธุระที่ต้องรีบไปทำ"

แอทร๊อกซ์ได้แบกคริสตันที่ถึงแม้จะแบ่งไปส่วนหนึ่งแล้ว..ก็ยังมีความใหญ่ยักษ์แทบไม่เปลี่ยน และรีบมุ่งหน้าที่จะกลับเมืองของเธอ




Manzen Okami :

? ? ? : โอ้ !! ขอบคุณท่านผู้มีพระคุณ ผมจะไม่มีวันลืมบุญคุณนี้ไปชั่วชีวิต !!

มันได้กราบขอบคุณลงแทบเท้าของแอทร๊อกซ์เมือ่ได้รับส่วนแบ่งจากคริสตอลนั่นและได้ปล่อยให้แอทร๊อกซ์นั้นได้เดินทางตามสะดวกอีกครั้งนึงทันที

-:- ช่วงเวลาเช้า



แอทร๊อกซ์ได้เดินทางข้ามวันข้ามคืนกลับมาที่เมืองโดยเร็วพร้อมๆกับคริสตอลขนาดใหญ่ของเธอ ที่ตัวเมืองด้านหน้านั้นดูสงบและเป็นปกติดี แต่อย่างไรก็ตามเธอสมควรที่จะทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับคริสตอลของเธอนี้ซะ


"ก่อนอื่นก็ต้องแปลงพลังงานให้ได้ก่อนสินะ"

แอทร๊อกซ์มุ่งหน้าไปยังสำนักงาน เพื่อจะได้ทำการดูดซับพลังงานมาจากคริสตันดิบทั้งหมดเข้าสู่ร่างกาย




ยังไม่ทันที่เธอจะได้เข้าไปด้านในนั้น ที่ด้านนอกก็ได้มีหมอกควัญจำนวนนึงรั่วไหลออกมาสู่อากาศ โดยเหมือนว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นที่ห้องผลิตหุ่นที่ด้านในของแลป


[นั้นมันอะไรกัน]

แอทร๊อกซ์ได้หันไปมองก่อนที่จะรีบเอาคริสตันที่มีทั้งหมดไปแปลงเป็นพลังงานมานาให้ร่างกาย เพื่อที่จะได้ไปสอดส่องเหตุการณ์




หลังจากที่แอทร๊อกซ์ได้แลกคริสตอลมานาและมานาซอร์แล้วนั้น ภายในสถานที่นั้นได้มีการเตือนภัยระดับเหลืองไปถึงหุ่นยนต์ทุกๆตัวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งจากคร่าวๆแล้วเธอทราบว่าตอนนี้ได้มีเรเนเกดตัวนึงกำลังโจมตีสถานที่แห่งนี้อยู่ทีห้องผลิตหุ่นยนต์รุ่น ZX-00 Zedus ที่ด้านใน


หลังจากที่แอทร๊อกซ์ได้เพิ่มพลังงานแก่่ร่างกายเสร็จแล้วก็ได้รีบพุ่งไปสู่จุดที่สูงที่สุด เพื่อสอดส่องเหตุการณ์

///The Target Lock///

"เรเนเกต? ในเมืองเนี้ยนะ? และนั้น.."

แอทร๊อกซ์ได้ซูมภาพไปที่หุ่นยนต์สาวตนหนึ่ง

[ Calamity? ]

"ประมวลผลศัตรู"

///Stasis Fencer Online///

แอทร๊อกซ์พุ่งไปยังจุดที่เห็น Calamity อยู่ตรงริมประตู

หลังจากที่ได้มาหยุดตรงหน้าของ Calamity โดยมีลักษณะสวมมงกุฏสีทองผมยาวสีขาวดั่งหิมะพร้อมกับผ้าคลุมสีฟ้าที่ปลิ้วสไวไปกับสายลม และได้โจมตียิงศรพลาสม่าชนิดพิเศษ ไปที่แขนของเรเนเกตทั้ง 2 ข้าง และขา 1 ข้างเพื่อหยุดการโจมตีของมันตามด้วยศรอีกลูกยิงไปที่หัว โดยไม่ลังเล

[ใช่จริงๆด้วยสินะ Calamity]

แอทร๊อกซ์ได้แอบมองหุ่นยนต์สาวน้อย เพื่อยืนยันว่าเป็น 1 ใน 3 ที่ลูเซอร์เคยฉ่ายภาพโฮโลแกรมให้ดู






Condition : Fine
Mana Source : 180




ควั้บ !! ศรของแอทร๊อกซ์ได้โจมตีเฉียดเป้าหมายไปเท่านั้น !! จนทำให้ปีกและเกราะแข็งของมันบนตัวได้ฉีกขาดออกไป ในขณะเดียวกันนั้นเองหุ่นยนต์สีดำที่มีส่วนหัวคล้ายคลึงกับลักษณะของหัวกระโหลกนั้นก็ได้พุ่งเข้าไปโจมตีเรเนเกดนั่นในระยะใกล้เหมือนกับเป็นการลองเชิงอะไรบางอย่างอยู่เช่นกัน !!


///The Target Lock///

[ได้แต่รอจังหวะสินะ]

แอทร๊อกซ์ได้เตรียมยิงศรใส่จุดที่เกราะของบอสเรเนเกตแตก โดยรอจังหวะที่หุ่นยนต์สีดำอยู่ห่างออกมาจากบอสเรเนเกต

"ไม่เป็นไรใช่มั้ย?"

แอทร๊อกซ์ได้หันไปถามหุ่นยนต์สาวที่นั่งอยู่ริมประตูพร้อมทั้งยังคงเล็งเป้าหมายพร้อมที่จะยิงได้ โดยไม่จำเป็นต้องมอง

"เธอควรจะรีบไปเติมพลังงานก่อน ถ้าเกิดพลังงานหมดจะเป็นอันตรายต่อเธอ"

"เอาส่วนนี้ไปใช้ก่อนละกัน"

แอทร๊อกซ์ได้แบ่งพลังงานที่มีให้กับหุ่นยนต์สาว 50 มานา

"เธอจะต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด..."

แอทร๊อกซ์ได้เผลอพูดออกมาเบาๆด้วยความรู้สึกต้องปกป้องกุญแจสำคัญที่จะไขไปยังความลับของเธอ

จู่ๆหุ่นยนต์สีดำก็วิ่งมาทางแอทร๊อกซ์และได้แตะที่ไหล่ก่อนที่จะวิ่งกลับไปสู้อย่างเดิม แต่สิ่งที่ทำให้แอทร๊อกซ์แปลกใจคือสามารถใช้สกิลของเธอได้อย่างไร(?)

[ทำการวิเคราะห์เก็บข้อมูลหุ่นยนต์สีดำ]






Condition : Fine
Mana Source : 180

ซ่าาา !! แอทร๊อกซ์ไม่สามารถตรวจสอบข้อมูลของหุ่นยนต์ตัวนั้นได้เลยแม้แต่น้อย... อาจจะเป็นเพราะรุ่นของหุ่นยนต์ตัวนั้นที่ไม่มีในฐานข้อมูลของตัวเมืองทำให้ไม่มีหุ่นยนต์ตัวไหนสามารถ access ข้อมูลของหุ่นตัวนั้นได้ นอกจากนี้สิ่งเดียวที่แอทร๊อกซ์รู้เกี่ยวกับหุ่นยนต์นั้นแล้วก็มีแค่ Code Name ของหุ่นตัวนั้นเพียงเท่านั้น...

ซูมมมม !! ในขณะเดียวกันนั่นเอง !! หุ่นยนต์ตัวสีดำนั่นก็ได้พุ่งเข้าโจมตีเรเนเกดตัวใหญ่นั่นอีกระลอกนึงจนครั้งนี้เกิดแรงดันมหาศาลที่มาจากการปะทะของทั้งสองขึ้นจนทำให้แอทร๊อกซ์ต้องหลบมุมมองของเธอออกไปชั่วขณะจากการต่อสู้

เมื่อเธอได้หันกลับมามองอีกครั้งนั้นเธอก็พบว่าเรเนเกดตัวนั้นได้หลบหนีไปเสียแล้วพร้อมๆกับการปรากฏตัวของหุ่นยนต์สีดำทมิฬอีกตัวนึงที่ได้ยืนอยู่ในห้องในตอนนี้



[นั้นคือหุ่นยนต์ 1 ใน 3 ที่เห็นในโฮโลแกรมชื่อ Nightmare 00z]

แอทร๊อกซ์ได้มองสบตาไปที่ Nightmare 00z ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ซึ่งไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันคือความรู้สึกอะไรกันแน่? ก่อนที่จะเคลื่อนย้ายตำแหน่งไปจุดที่สูง เพื่อสอดส่องหาเรเนเกตที่หลบหนีสำหรับการตามกำจัด




ที่ด้านบนไม่มีร่องรอยของเรเนเกดตัวนั้นเลยแม้แต่น้อย มันคงจะหนีไปพ้นจากอาณาเขตุเมืองแห่งเครื่องจักรแล้วในตอนนี้

ในขณะเดียวกันนั้นที่ด้านล่างหุ่นยนต์ตัวอื่นๆนั้นก็ได้แยกย้ายกันออกไปจากสถานที่จนเหลือแต่หน่วยซ่อมบำรุงเท่านั้นในตอนนี้ที่ได้เข้ามาทำการจัดการกับพื้นที่ที่เสียหายไป


[...]

[ไม่มีวี่แววของ Calamity กับ Nightmare 00z อีกเลย..]

หลังจากไม่พบเป้าหมายคาลามิตี้ได้เดินทางไปบริเวณสวน และได้ไปนั่งพิงอยู่บริเวณต้นไม้

[พักสักหน่อยก็คงดี..]

แอทร๊อกซ์ได้นั่งพักร่างกาย หลังจากเดินทางมาหลายวันและเจอกับเหตุการณ์ต่างๆ

[ถึงจะได้เจอ 2 ใน 3 หุ่นยนต์ที่ปรากฎในภาพโฮโลแกรมของลูเซอร์ก็ตาม..]

[แต่ไม่ได้ข้อมูลหรือ สิ่งที่บ่งบอกความเกี่ยวข้องกับฉันเลยสักนิด..]

[ฉันจะมีโอกาสได้พบข้อมูลที่เกี่ยวกับฉันอย่างน้อย..ก็ใครบางคนที่รู้เรื่องเกี่ยวกับฉันก็ยังดี...]

หุ่นยนต์สาวได้เผลอหลับไปภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ หลังจากที่ได้ครุ่นคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆในวันนี้มามากมาย




-:- เวลาเช้า

หลังจากที่แอทร๊อกซ์ได้หลับพักไปชั่วขณะนั้นเธอก็ได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับพบว่าตอนนี้สถานการณ์ในตัวเมืองได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้งแล้ว


ขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 15-8-2014 20:33:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 18-8-2014 08:44



Condition : Fine
Mana : High


? ? ? : ทางนี้...

เด็กสาวได้กล่าวขึ้นด้วยเสียงเรียบๆก่อนที่เธอจะได้เดินผ่านกำแพงที่ตั้งอยู่ตรงหน้าและทะลุเข้าไปยังด้านในราวกับว่านั่นเป็นกำแพงลวงตาเท่านั้น !!



ที่ด้านหลังกำแพงไคร์นได้พบกับช่องโพรงจำนวนมากที่ดูเหมือนกับสถานที่ที่เธอผ่านมา แต่ทว่าคราวนี้เธอกลับไม่สามารถลงไปได้ ในขณะเดียวกันนั้นทางด้านหลังกำแพงที่ด้านหน้าของเธอก็กลับกลายเป็นเนิที่ราบสูงที่ซ่อนอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้เสียแทนที่จะเป็นห้องรกร้างเล็กๆ !!


ไคร์น : [ ยัยนี่น่าหงุดหงิดชะมัดเลย!! ] ( เก็บอาการ )

ไคร์น : ก็ได้ๆ  . . .  ( เดินตามไปเงียบๆ )

[ หลังจากพบกับสถานที่ใหม่ ]

ไคร์น : . . . . ( หันหลังกลับไป )

ไคร์น : โอเค . . . ( กำลังพยายามจูนตัวเอง )  [ กำลังพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ ]

ไคร์น : ขอกลับตอนนี้ยังทันมั้ย . . .[ รู้อยู่แล้วล่ะว่าไม่ทันแล้ว ] ( เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมาอยู่ผิดที่ผิดทางชอบกล )




? ? ? : กลับไปซะก็ดีนะ...

สาวน้อยโยว์ไคได้ตอบกลับมาในเสียงเรียบๆอย่างไม่ใส่ใจไคร์นเท่าไรนักก่อนที่จะได้ออกเดินนำทางไปยังด้านหน้าที่เป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยคริสตอลมานาดิบก้อนเปล่าๆที่โดนสูบพลังงานไปจนหมดแล้ว

รอบๆตัวของไคร์นในตอนนี้เป็นแค่ทะเลก้อนกรวดสีขาวโพลนไปทั่วที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็พบกับเนินผาสุดลุกหูลูกตาเท่านั้น


ไคร์น : ฮึม เรื่องอะไรล่ะ ( เดินตามๆไปเงียบๆ )

[ แถวนี้มีแต่ซากคริสตอลทั้งนั้นเลยแฮะ แถมจำนวนก็ไม่ใช่น้อยๆด้วย . . . ]

ไคร์น : [ ดันปิดระบบของอีฟไปแล้วด้วย คงไม่มีใครให้ปรึกษาแล้วสินะเรา . . . ]

ไคร์น : [ ที่เขาว่าคริสตอลเริ่มเหลือน้อยลงทุกทีท่าจะเป็นเรื่องจริงสินะ ] ( เดินไปก้มลงไปหยิบ ซากคริสตัลสีขาวหม่นขึ้นมาดูก่อนจะบีบมันเบาๆ )

ไคร์น : นี่เรากำลังจะไปไหนกันหรอ ?




? ? ? : บรรพบุรุษของพวกเธอ... ที่กลายเป็นเรเนเกด...

เด็กสาวได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบพร้อมกับหยุดมองออกไปด้านข้างทางที่ไกลสุดลูกหูลูกตา
เมื่อไคร์นได้สังเกตุตามวิวนั้นไปเธอก็เห็นกับร่างที่เปลือเปล่าของเมจิ้กเชี่ยนจำนวนมากที่ถูกสตาฟแข็งไว้เป็นก้อนคริสตอลสีขาวทรายที่ค่อยๆละลายลงจนกลายเป็นก้อนกรวดละเอียดที่เธอทั้งสองเหยียบอยู่ในตอนนี้

? ? ? : เมจิ้กเชี่ยนที่ทรยศคนทั้งโลกใบนี้...




ไคร์น :....


( จ้องมองดูแผ่นหลังเล็กๆนั่น)

ไคร์น : มนุษย์ก็แบบนั้นแหละ... [ เพราะความทะเยอทะยานของพวกมันทำให้ชั้นเกิดมาแล้วยังคิดจะทำลายชั้นอีก]

ไคร์น : ชั้นเองก็ไม่ค่อยรู้หรอกว่าสงครามที่เกิดขึ้นชนวนมันมาจากอะไร แล้วคนพวกนี้ต้องการอะไรกันแน่ถึงได้ทรยศต่อโลกและทำลายระบบของโลก

ไคร์น : แต่จะให้เรียกร้องหาความสงบสุขเอาตอนนี้เห็นทีคงจะเป็นตอนนี้ที่โยไคกับเมจิกเชี่ยนมายืนคุยกันอยู่ต่อหน้าพวนนั้นล่ะนะ

ไคร์น : นี่... การละลายที่เกิดขึ้นนั่น...ิ คงไม่ใช่ว่าผลึกนั่นกำลังจะคลายหรอกนะ... ( ได้มาเห็นสิ่งที่เมจิกอย่างเราไม่ควรมาเห็นซะแล้วสิ....)




? ? ? : เรเนเกดเกิดขึ้นมาจากคริสตอลมานา...

เด็กสาวโยว์ไคได้กล่าวขึ้นในขณะที่ค่อยๆใช้มือเล็กๆของเธอคว้าเอากรวดทรายสีขาวบนพื้นขึ้นมาและค่อยๆปล่อยมันลงไปกับพื้นอย่างช้าๆ

? ? ? : และคริสตอลมานากำลังต้องการกลับไปสู่กระแสพลังของแกนโลก...

เธอได้ค่อยๆกล่าวอธิบายขึ้นเป็นนัยถึงอะไรบางอย่างที่กำลังเกิดขึ้นบนโลกแห่งนี้ โดยที่ทั้ง 4 เผ่าพันธ์นั้นยังไม่อาจจะสามารถคาดคิดจิตนาการถึงความอันตรายของเหตุการณ์นั้นได้ได้

? ? ? : !!

เด็กสาวได้เงียบลงไปชั่วขณะเสียดื้อ... บรรยากาศที่เงียบสงัดและวังเวงนั้นทำให้ไคร์นเริ่มรู้สึกสังหรใจไม่ดีกับสถานที่นี้เท่าไรนัก...

ซ่าๅ เสียงของก้อนกรวดทรายและรูปปั้นคล้ายคนรอบๆบริเวณนั้นได้ค่อยๆสลายออกและกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพื้นทรายสีขาวด้านล่างอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับการปรากฏตัวของร่างหญิงสาวผู้หนึ่งขึ้น



? ? ? : อุส่าห์ดั้นด้นมาถึงที่นี่ได้ ชั้นคงจะต้องชื่นชมพวกเธอหน่อยล่ะนะ

หญิงสาวคนนั้นได้แสยะยิ้มขึ้นในขณะที่ได้ลอยอยู่กลางอากาศที่ด้านหน้าของไคร์นและเด็กสาวโยว์ไคผู้นี้

? ? ? : นั่นไม่สำคัญ...

เด็กสาวโยว์ไคได้ตอบด้วยเสียงเรียบๆก่อนที่เธอจะได้กระโจนเข้าใส่หญิงสาวตรงหน้าคนนั้นและกลายร่างออกพร้อมๆกับเข้าฟัดโจมตีในระยะใกล้อย่างรวดเร็ว !!



? ? ? : แค่ร่าง Bone งั้นรึ ? จะดูถูกกันมากไปแล้ว !!

หญิงสาวคนนั้นได้หลบการโจมตีนั้นออกด้วยการหายตัวออกไปและโผล่ขึ้นมาที่ด้านหลังของร่างมังกรของเด็กสาวคนนั้นก่อนที่จะได้เหวี่ยงร่างนั้นลงด้วยเวทย์มนต์อย่างรุนแรง !!

? ? ? : ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ รีบเปลี่ยนเป็นร่าง Metal สิ !! ชั้นจะได้ซึมซับพลังมานานั้นของเธอด้วยไงล่ะ !!

ผู้ที่ถูกขนานามว่าเป็นบรรพบุรุษของจอมเวทย์คนนั้นได้ซัดพลังมานาบางอย่างลงไปที่ร่างมังกรของเด็กสาวโยว์ไคคนนั้นอีกครั้งอย่างรวดเร็วจนโยว์ไคสาวน้อยนั้นถึงกับล้มตึงลงไปกับพื้นอย่างรุนแรงโดยที่ยังไม่ทันจะตอบโต้ได้เลย !! จนตอนนี้เหมือนกับว่าไคร์นนั้นเป็นคนนอก(?)สถานการณ์ไปเสียแล้ว...


ไคร์น : ฟังดูน่าหดหู่จังเลยนะ สิ่งที่จำเป็นที่สุดกลับแหล่งเกิดของหายนะที่ทั้งโลกกำลังเผชิญ . . .

ไคร์น : !? ( ชะงักหลังเห็นผู้หญิงปรากฏตัว )

[ อะไรกัน? เมจิกเชี่ยน? ] ( ปลดโค๊ดเรียกดาบออกมา ) [ มังกร!?] ( เกิดอาการชะงักเนื่องจากเพิ่งได้เห็นตัวเป็นๆ )

ไคร์น : อ้าว นี่ เป็นอะไรรึเปล่าน่ะ ( ลอยเข้ามาหา ) [ ไม่น่าจะบาดเจ็บมาก แต่พลังมานาเมื่อกี้รุนแรงน่าดูเลย ]

ไคร์น : เฮ้ ได้ยินรึเปล่า?




ร่างของโยว์ไคเด็กสาวนั้นได้ค่อยๆพยายามลุกขึ้นมาในขณะที่ยังคงร่าง Bone ของเธอไว้อยู่



? ? ? : ไม่ต้องเป็นห่วงคนอื่นหรอก...

เสียงของเธอยังคงแน่นิ่งแต่สั่นคลอนเล็กน้อยพร้อมๆกับค่อยๆยืนหยัดขึ้นมาอีกครั้งและเริ่มคำรามออกมาอย่างรุนแรง !!

? ? ? : อุ้บ !!

จอมเวทย์คนนั้นได้ชะงักลงเล็กน้อยเมื่อเสียงนั่นดังออกมา คงจะเป็นเพราะพลังงานในรูปแบบเสียงที่ถูกปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วที่ให้จอมเวทย์คนนั้นไม่ทันที่จะป้องกันตัวเอง !! ในขณะเดียวกันนั้น !! ร่างมังกรของเด็กสาวโยว์ไคก็ได้พุ่งเข้าใส่ร่างของเมจิ้กเชี่ยนคนนั้นอีกครั้งแต่ก็กลับถูกผลักกระแทกออกมาอย่างง่ายดาย

? ? ? : ถึงแม้จะใช้ได้ แต่ก็ยังไม่ดีเยี่ยมหรอกน้า ~ เอาล่ะ เปลี่ยนเป็นร่าง Metal ได้แล้ว

เธอได้หัวเราะขึ้นอย่างผู้ชนะด้วยพลังที่ต่างกันจนมากเกินไปพร้อมๆกับยั่วยุให้เด็กสาวโยว์ไคคนนั้นใช้พลังทั้งหมดของเธอออกมา


ไคร์น : ก็ตามใจแล้วกัน . . . ( ลุกขึ้นมาก่อนจะถอยทิ้งระยะห่างจากเด็กคนนั้น )

ไคร์น : . . . [ เมจิกเชี่ยนคนนั้น เป็นหนึ่ีงในตำนานจริงๆหรอ? กับโยไคเพียงแค่คนเดียวถึงกับข่มขู่ได้ถึงขนาดนั้น . . . คนๆนั้น รู้จักเด็กคนนี้? . . .  ไม่ เราต่างหากที่ไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่า '' โยไค '' ดีพอ . . . คงต้องขอดูต่อไปอีกหน่อยล่ะนะ ]




ร่างของโยว์ไคเด็กสาวได้ค่อยๆกลับคืนมาเป็นร่างทรงเล็กๆของเธอที่ดูไม่ต่างไปจากเผ่าพันธ์อื่นๆในสภาพที่นอนหอบอยู่เบาๆคากับพื้นทรายนี่อย่างอยากลำบาก

? ? ? : แบบนี้นี่เอง ~ เธอคิดว่าเมจิ้กเชี่ยนจะไม่สามารถต่อกรกับโยว์ไคได้สินะ ? ถึงบังอาจมาเหยียบย่ำชั้นถึงที่นี่

หญิงสาวคนนั้นได้ป้องมือขึ้นอย่างเข้าใจอะไรบางอย่างก่อนที่จะได้ค่อยๆแตะมือลงที่หัวของเด็กสาวโยว์ไคคนนั้น...
ฟุ้บบบ !! ร่างของเด็กสาวคนนั้นได้แน่นิ่งไปชั่วขณะก่อนที่ร่างเล็กๆของเธอจะได้ค่อยๆกลายเป็นคริสตอลสีขาวละเอียดเหมือนๆกับร่างรูปปั้นของเมจิ้กเชี่ยนคนอื่นๆในสถานที่แห่งนี้

? ? ? : เธอตรงนั้นน่ะ ~ ที่ไม่ได้ทำอะไรเพราะว่ายังไม่เข้าใจสถานการณ์ หรือว่า เพราะตกใจในความงดงามของชั้นงั้นเหรอ ?

เธอได้หัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ค่อยๆหันมาทางไคร์นและได้ชวนไคร์นพูดคุยขึ้นมา

? ? ? : เธอรู้รึเปล่าว่าทำไมแต่ละเผ่าพันธ์ถึงต้องแบ่งแยกกันแม้ว่าการช่วยเหลือกันนั้นจะทำให้ความอยู่รอดมีโอกาศมากกว่า

เมื่อหญิงสาวกล่าวจบนั้นเธอก็ได้ยิงพลังเวทย์มนต์บางอย่างขนาดเล็กๆมายังไคร์นด้วยความเร็วที่ไม่มากนัก ไคร์นคิดว่าเธอน่าจะสามารถปัดการโจมตีนี้ออกไปได้ด้วยดาบของเธออย่างไม่ยากนัก

1) ปัดกระสุนเวทย์นั่นออก
2) ป้องกัน
3) หลบ
4) อื่นๆโปรดระบุ


4 )  ป้องกันและท้าทายเมจิเชี่ยนปริศนา

ไคร์น : ฮืม? กำลังจะกลายเป็นคริสตอล? ไหนว่าไม่เป็นอะไรไง? [ สุดท้าย เราก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรมากสินะ . . . ]

( หันมาหาเมจิกเชี่ยนที่กำลังคุยกับเรา )

ไคร์น : ไม่เข้าใจหรอก . . . ( ใช้ดาบอาบโปรแกรม ANTI MAGIC กันก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาใกล้ )

ไคร์น : ก็ตัวชั้นน่ะ เพิ่งจะตื่นขึ้นมาได้แค่ 2 วันเองนี่นา แต่ก็สมกับที่เป็นคนทรยศจริงๆเลยนะ ขนาดเผ่าพันธ์เดียวกัน เธอยังโจมตีใส่ชั้นโดยที่ไม่ลังเลเลยซักนิดเดียว...

[ ดูเหมือนว่า ยัยโยไคนั่นคงยังไม่ตายหรอกนะ ]

ไคร์น : { ถ้าได้ยินชั้นล่ะก็ รีบๆลุกขึ้นมาได้แล้ว ชั้นให้เวลาเธอนอนเล่นแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นนะ }

( เดินออกมาให้ห่างจากรัศมีของโยไคที่นอนอยู่ )

ไคร์น : ชั้นไม่เข้าใจหรอกนะว่า เกิดอะไรขึ้น ยัยนั่นถึงเริ่มจะกลายเป็นคริสตอลเหมือนกับเธอก่อนหน้านี้ แต่คงให้ยัยนั่นโดนผนึกไว้ในที่แบบนี้ไม่ได้หรอกเพราะชั้นต้องให้ยัยนั่นพาชั้นกลับออกไป  ( ลู่ดาบชี้ไปทางเมจิกเชี่ยน )

ไคร์น : เพราะงั้น จะว่าอะไรไหม ถ้าให้ปล่อยๆพวกชั้นไปหน่อยน่ะ คุณตำนาน~




กระสุนเวทย์มนต์นั้นได้ถูกไคร์นปัดออกไปอย่างง่ายดายราวกับว่ามันเป็นแค่ธาตุอากาศเพียงเท่านั้น

? ? ? : ฮะ... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ชั้นไม่ต้องการโยว์ไคที่ไม่มีคริสตอลมานาเหลือ กับ จอมเวทย์ตัวเล็กๆอีกคนหรอก

จอมเวทย์สาวได้หัวเราะขึ้นก่อนที่จะได้ค่อยๆลอยตัวขึ้นบนอากาศและชี้นิ้วมาที่ไคร์นอย่างช้าๆ

? ? ? : เผ่าพันธ์ต่างๆก็เหมือนกับกระสุนเวทย์มนต์เมื่อกี้นี้ที่เธอพึ่งจะปัดออกไปไงล่ะ !! ทุกๆเผ่าพันธ์ต่างเกรงกลัวพลังที่ตัวเองไม่สามารถใช้งานหรือเข้าใจได้นั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้ต้องต่อสู้เพื่อให้เผ่าพันธ์ของตัวเองอยู่เหนือเผ่าพันธ์อื่นๆและข่มพลังของเผ่าพันธ์อื่นๆเพื่อไม่ให้คิดต่อสู้ยังไงล่ะ ~

เธอได้อธิบายโลจิคพื้นฐานๆที่ทุกๆคนน่าจะเข้าใจขึ้นมา แต่จากน้ำเสียงของเธอแล้วเหมือนว่ามันจะเป็นคำขวัญประจำใจของเธอเลยทีเดียว

? ? ? : แล้วก็ชั้นน่ะไม่ใช่คนทรยศหรอก ชั้นแค่เอาตัวรอดต่างหากล่ะ !!

หญิงสาวได้แสยะยิ้มขึ้นพร้อมๆกับได้หยิบคริสตอลมานาดิบก้อนนึงขึ้นมาแสดงให้ไคร์นได้เห็นก่อนที่จะได้ค่อยๆซึมซับมันเข้าไปในร่างกายของเธอ !!

? ? ? : เมจิ้กเชี่ยน เอสเปอร์ โยว์ไค หรือแม้กระทั่งพวกหุ่นยนต์ ก็ไม่สามารถทำอะไรแบบนี้ได้หรอก ~ นอกจากนี้ตอนนี้ชั้นยังสามารถสัมผัสรัศมีของคริสตอลที่อยู่ไม่ไกลออกไปได้ด้วย ~ เรเนเกดนี่ล่ะจะเป็นเผ่าพันธ์ที่อยู่รอดจนสุดท้ายบนโลกใบนี้ !!

เธอได้หัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกับภาคภูมิใจในการที่เปลี่ยนแปลงเผ่าพันธ์ตัวเองไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ ถึงแม้ว่ามันอาจจะทำให้ไคร์นสงสัยเกี่ยวกับหลักการการวิวัฒนาการแปลกๆนี้แต่นั่นก็คงไม่ใช่สิ่งที่ไคร์นจะวิเคราะห์ได้อย่างชัดเจนในตอนนี้

1) เธอมันบ้าไปแล้ว
2) ยืนมองเงียบๆ
3) พาร่างคริสตอลของโยว์ไคเด็กสาวออกไปพร้อมๆกัน
4) อื่นๆโปรดระบุ


ขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 15-8-2014 21:17:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 20-8-2014 05:45



Condition : Caution
Mana : Max




-:- Use skill : Alchemy
ไอเรียน่าใส่พลังเวทย์ลงไปบนคริสตอลรูปเต่าเพื่อควบคุม ก่อนจะควบคุมให้บินขึ้นไปชนเพดานด้านบนอย่างต่อเนื่อง เพื่อเปิดทางขึ้นไปด้านบน




Magician's character : 3 Turns

ด้วยพลังมานาที่ยังไหลเวียนของไอเรียน่าทำให้เธอสามารถเจาะโพรงด้านบนด้วยร่างคริสตอลขนาดใหญ่นี่ขึ้นไปได้ไม่ยากนัก แต่มันก็ทำให้เกิดแผ่นดินไหวเป็นระยะด้วยเช่นกันจนทำให้ทางที่เธอเจาะขึ้นไปนั้นเริ่มทรุดลงมาทีละนิดๆ


-:- Use skill : Alchemy
ควบคุมร่างคริสตอลของปีศาจบินลงไปด้านล่าง

-:- Use skill : Blink
จากนั้นก็เก็บผงคริสตอลที่เหลือจากการต่อสู้ลงกระเป๋าพร้อมกับให้ผงที่เหลือลอยตามตัวไป แล้วทิ้งร่างของปีศาจเอาไว้ด้านล่างก่อนจะใช้สกิลพุ่งขึ้นไปด้านบน




-:- ช่วงเวลาเช้า

ฉึบ ไอเรียน่าได้ขึ้นมาสู่พื้นผิวที่มีอากาศสดชื่นและแสงสว่างที่สอดส่องช่วงเวลาเช้าด้วยเช่นกัน ดูเหมือนว่าเธอจะลงไปด้านล่างนั่นนานพอสมควรจนเริ่มรู้สึกหิวและเหนื่อยล้าขึ้นมานิดหน่อยแล้วในตอนนี้...
แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ขยับตัวนั้นด้านหลังของเธอก็ได้ถูกจ่อทาบลงด้วยสิ่งของบางอย่างที่คล้ายกับหัวของไม้คธาเข้าเสียก่อน...

? ? ? : อย่าขยับนะ !! แม่สาวน้อย ~

เสียงของชายหนุ่มคนนึงได้ดังขึ้นที่ด้านหลังของไอเรียน่าพร้อมกับวงแหวนเวทย์ที่ได้ปรากฏขึ้นและหุ้มรัดตัวของเธอไว้อย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันที่จะได้ตั้งตัว !!



? ? ? : ดูเหมือนว่าเธอจะเจออะไรน่าสนใจเข้านี่ ยังไงเราก็เป็นเมจิ้กเชี่ยนเหมือนกัน ชั้นจะปล่อยนเธอไปก็ได้นะ

ชายคนนั้นได้แสยะยิ้มขึ้นก่อนที่จะได้เหลือบหันมองลงไปด้านล่างที่มีคริสตอลขนาดใหญ่ตั้งอยู่อย่างโดดเด่น


-:- Unique Active :: Double Return !!!! -:-
(มีสกิล Open library ทำงานอยู่)
ไอเรียน่าไม่พูดไม่จาเปิดสกิลสวนกลับใส่ทันที

-:- Use skill : Alchemy
ผงของคริสตอลพุ่งเข้าบดบังสายตาของผู้ชายคนนั้น ต่อจากนั้นไอเรียน่าก็ใช้สกิลต่อ

-:- Use skill :: Blink + Energy gun + Blink + Energy gun + Blink + Energy gun + . . . .
เธอคลื่อนที่และโจมตีไปรอบๆ พร้อมกับทิ้งระยะห่างขึ้นเรื่อยๆด้วยเพื่อให้จับตัวอยากขึ้น

-:- Use skill :: Blink + Blink + Blink + Blink
ก่อนที่จะถอยยาวๆหลบซ่อนตัวหายไปจากระยะสายตาของชายหนุ่ม




? ? ? : ห- เห้ย !!

ชายหนุ่มจอมเวทย์คนนั้นได้รีบปิดปกป้องตัวเองจากการโจมตีของไอเรียน่า !! แต่ด้วยจำนวนที่มากมายและพลังการโจมตีที่รุนแรงนั้นทำให้เขาไม่สามารถต่อกรได้ทันเวลาและโดนโจมตีร่วงลงไปยังด้านล่างโพรงที่ไอเรียน่าพึ่งจะขึ้นมาเมื่อครู่นี้แทน

? ? ? : ซวยละไง...

ชายคนนั้นได้นั่งหน้าซีดที่ด้านล่างนั่นพลางกับค่อยๆแหงนหน้าขึ้นมาด้านบนพร้อมด้วยใบหน้าที่เหงื่อแตกซิกๆเต็มไปหมดของเขา


-:- Use skill :: Energy gun + Energy gun + Energy gun + Energy gun + Energy gun + . . . . (ใช้จนกว่ามานาจะเกือบหมด)
กระสุนแสงจำนวนมากพุ่งลงไปยังหลุมเป็นห่าฝนลงไป

ไอเรียน่า Blink ไปซ่อนตัวให้ลึกกว่าเดิม
ก่อนที่จะเกิดแสงสว่างจ้ามากขึ้นปากหลุมแล้วพุ่งตรงทำลายสิ่งมีชีวิตในหลุมนั้นอย่างไร้ความปราณีใดๆ

-:- Unique Active :: Apollo's arrow !!!! -:-





? ? ? : เห้ย !! เดี๋ยว !! เราเป็นพวกเดียวกันนะ !!!!!!

เสียงร้องโหยหวนของชายคนนั้นได้ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะถูกศรแห่งดวงอาทิตย์ของไอเรียน่ายิงลงไปอย่างไร้ความปราณีจนทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องล่างนั้นกลายเป็นผุยผงไปหมดโดยที่ไม่เหลือซากใดๆไว้ให้ใครที่ไหนดูต่างหน้าเลยแม้แต่น้อย...


นั่งสวดมนต์ . . . . เพราะติดผลหลังสกิลอยู่ . . .




วิญญาณของจอมเวทย์หนุ่มคนนั้นได้ค่อยลอยไปสู่สุขติอย่างช้าๆพร้อมกับ จอห์น เดวิด และ โอ้ซม่า พวกเขาได้ใช้ชีวิตที่มีอยู่อย่างคุ้มค่าที่สุดในช่วงเวลาของพวกเขาแล้ว ไอเรียน่าคงได้แต่ทำใจและกลั้นน้ำตาของเธอไว้และปล่อยให้พวกเขาไปสู่โลกหน้าอย่างสงบ

ในขณะเดียวกันเมื่อไอเรียน่าได้มองลงมายังด้านล่างนั้นเธอก็พบว่าคริสตอลยักษ์ที่เป็นรูปเต่าล้านปีทีเธอสร้างขึ้นนั้นยังอยู่ดี เธอน่าจะสามารถเอามันกลับขึ้นมาและเอากลับเมืองไปได้ด้วยโดยไม่กลับมือเปล่าในรอบนี้


ไอเรียน่านั่งสวดมนต์ให้กับ แฮรรี่ ต่อไป . . . พร้อมกับไว้อาลัยให้แก่สามผู้กล้าก่อนหน้าด้วย . . .




บทสวดของไอเรียน่าได้ส่งภาวนาและความปราถนาดีที่เห็นใจและเมตตา(?)ไปยังวิญญาณเหล่านั้น เธอหวังว่าพวกเขาจะได้รับฟังเสียงสวดของเธอที่เต็มไปด้วยความทุกข์และเศร้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างหาที่ติไม่ได้และเกิดเป็นสิ่งที่จะมีความสุขในชีวิตได้มากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้

หรือว่าจะเกิดมาเป็นคริสตอลให้เธอ เธอก็คงจะไม่ปฏิเสธเหมือนกัน...


ไอเรียน่ากลับลงไปด้านล่างเพื่อเอาเต่าคริสตอลกลับเมือง
ระหว่างทางข้างล่างเธอพยาหาหินทำเป็นป้ายหลุมให้ เดวิด จอห์น แฮรรี่ และโอ้ซม่า
" ถ้ามาเข้าฝันก็บอกแหล่งคริสตอลมานาดีๆด้วยนะ . . . "
ก่อนจะเดินไปขี่เต่าบินเพื่อกลับเมืองไป




-:- ช่วงเวลาเย็น

ไอเรียน่าได้เดินทางกลับสู่เมืองโดยสวัสดิภาพด้วยสภพาร่างกายที่ทรุดโทรมจนแทบจะกระดิกนิ้วไม่ได้ของเธอในตอนนี้
คริสตอลขนาดใหญ่ที่เธอนำมาด้วยนั้นได้เป็นที่สดุดตาของเหล่าเมจิ้กเชี่ยนในเมืองเป็นจำนวนมาก จนทำให้การเคลื่อนที่ของเธอเริ่มยากลำบากขึ้นเล็กน้อยเพราะคนแออัดนั่นเอง

1) กลับแลป
2) ไปหาอะไรทานก่อน
3) ไปหาห้องพัก
4) อื่นๆโปรดระบุ


4) อื่นๆโปรดระบุ ::ไป Main Office หาที่แลกคริสตอลเต่า (แต่ถ้าเอาไปทำฟินิกซ์ได้ก็ไปแลป)





ไอเรียน่าได้เดินทางมาถึงที่สำนักงานหลักของพวกเมจิ้กเชี่ยนพร้อมกับคริสตอลขนาดใหญ่ที่มีเรเนเกดร่างยักษ์อยู่ภายในจนทำให้คนทั้งออฟฟิศต่างพากันตกใจไปพร้อมๆกัน

? ? ? : ต้องการจะติดต่อแผนกไหนเหรอคะ ?

หญิงสาวเมจิ้กเชีย่นคนนึงได้ค่อยๆเดินเข้ามาหาไอเรียน่าและถามขึ้นด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย



" มาแลกคริสตอลค่ะ . . . . ต้องติดต่อแผนกไหนหรอค่ะ ? " เธอถามราวกับไม่รู้ว่าเรเนเกตตัวนั้นยังมีชีวิตอยู่




? ? ? : ตะ- แต่ว่าเรเนเกดนั่นยังมีชีวีิตอยู่เลย จะแลกคริสตอลมานาเลยก็ได้อยู่หรอก แต่มันมีประโยชน์มากกว่านั้นถ้าคุณยังสามารถเลี้ยงมานาให้มันไหวอีกซักครู่นึงนะคะ

หญิงสาวคนนั้นได้อธิบายขึ้นในท่าทีประหม่าเล็กน้อยก่อนที่จะได้แนะนำไอเรียน่าขึ้นมา

1) สนใจและรับฟัง
2) ขอแลกเป็นคริสตอลมานา
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) สนใจและรับฟัง

"เอ๊ะ ??? นี้ยังมีชีวิตอยู่หรอ ? ? ? " ไอเรียน่าทำหน้าตกใจจนเกือบจะหยุดปล่อยพลังเวทย์เลี้ยงไว้
"แล้วมันเอาไปทำอะไรได้หรอค่ะ ??"




? ? ? : ถ้าในเชิงสิ่งมีชีวิตเวทย์มนต์ล่ะก็ ก็คงจะสามารถสร้างสัตว์เวทย์มนต์ได้ แต่ถ้าเอาไปทำวัตถุดิบคงจะได้ยาอะไรแปลกใหม่ล่ะนะคะ ?

เธอได้แนะนำคร่าวๆขึ้นเกี่ยวกับคุณประโยชน์ที่สามารถจะใช้งานจากเจ้าคริสตอลมีชีวิตตราเต่านี้ได้ให้ไอเรียน่าได้ฟัง

? ? ? : หรือไม่สตาฟมานาเอาไว้แล้วเอาไปประมูลขายก็ได้นะคะ น่าจะมีเมจิ้กเชี่ยนที่สนใจเรเนเกดตัวขนาดใหญ่เท่านี้อยู่มากมายเลยทีเดียว

1) ไปที่แลปเพื่อทดลองสิ่งมีชีวิตเวทย์มนต์ / ตัวอุปกรณ์รูปแบบใหม่
2) สอบถามเกี่ยวกับลานประมูล
3) อื่นๆโปรดระบุ


3) อื่นๆโปรดระบุ :: ถามวิธีการสตาฟ และ เกี่ยวกับการประมูล

" แล้ววิธีการสตาฟนี้ทำยังไงหรอค่ะ ? ? ? "
ไอเรียน่าถามต่อถึงวิธีการสตาฟให้เป็นคริสตอลตราเต่านี้ให้คงอยู่ตลอด

"แล้วสตาฟเสร็จแล้วจะเอาไปประมูลยังไงหรอค่ะ ? ? ? แล้วถ้าดูคร่าวๆน่าจะได้ประมาณเท่าไรหรอค่ะ ? ? ? "
หญิงสาวถามด้วยแววตาร้อนเงินมาก




? ? ? : อื้อ... ก็เมื่อปล่อยพลังมานาไหลเวียนจนทั่วคริสตอลแล้วมันก็จะกลายเป็นคริสตอลมานาดิบชั่วขณะใช่ไม๊ล่ะ ? ในจังหวะนั้นก็ใช้ Crystal magnificence เพื่อให้มานาคงไหลเวียนภายในและภายนอกไม่สามารถถูกใช้งานได้ เท่านี้เรเนเกดก็จะไม่สามารถดึงพลังคริสตอลได้และกลายเป็นฟอสซิลภายในไปเองอย่างนั้นจนกว่าคริสตอลจะแตกออกไงล่ะ

เธอได้อธิบายขึ้นพร้อมๆกับได้ให้ Crystal magnificence กับไอเรียน่ามาหนึ่งถุงด้วยเช่นกัน

? ? ? : ส่วนราคา... เราคิดว่าน่าจะได้ซัก 5 000 Crystal Mana ล่ะมั้งนะ ? เพราะมันขนาดใหญ่มากๆเลยนี่นา

หญิงสาวได้อธิบายคร่าวๆขึ้นพร้อมกับได้เปิดแผนที่ไปยังสถานที่แห่งนี้ในใจกลางเมืองให้กับไอเรียน่าดูเส้นทางที่จะไปยังลานประมูลด้วยเช่นกัน


"ขอบคุณค่ะ . . ." ไอเรียน่ากล่าวพล่างก้มหัวให้ก่อนขอตัวลาไป
เธอแบกเอาคริสตอลตราเต่ากลับมาที่แลปเผื่อว่าคู่หูเธอยังอยู่ จะได้ช่วยเธอตัดสินใจได้ว่าจะเอาไงต่อไปดีกับก้อนคริสตอลนี้




ไม่นานนักไอเรียน่าก็ได้เดินทางมาถึงห้องแลปทดลอง แต่เธอกลับไม่พบมาโฮว์กิที่ห้องเลยแม้แต่เงา เมื่อเธอได้เดินมาสำรวจที่โต๊ะทดลองในห้องแลปนั้นเธอก็ได้พบกับโน้ตกระดาษที่มาโฮว์กิน่าจะเป็นคนที่เขียนทิ้งไว้

" เราจะออกไปที่ดันเจี้ยนก่อนล่ะนะ ~ ไว้เจอกันที่นั่นน้า "

จากที่อ่านแล้วนั้นเหมือนว่าจดหมายนี้จะลงวันที่ไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไอเรียน่าและมาโฮว์กิน่าจะเดินทางสวนกันแน่ๆ...



ไอเรียน่าเห็นดังนั้นจึงนั่งช็อคไปสักพักใหญ่ๆอยู่หน้าจดหมาย

เธอขึ้นไปนั่งบนหลังของคริสตอลเต่า แกะกล่องข้าวปั้นออกมาแล้วนั่งกินในขณะที่อีกมือหนึ่งดูถือเอกสารเกี่ยวกับงานวิจัยที่มีหัวข้อเรืองในแนวทางการสร้างสิ่งมีชีวิตเวทย์มนต์ว่ามีวิธีใดบ้าง พร้อมทั้งการวนพลังงานภายในตัวของสิ่งมีชีวิตเวลามนต์




จากรายงานภายในแลปแล้วนั้นไอเรียน่าก็พบว่าหลักการของการสร้างสิ่งมีชีวิตเวทย์มนต์นั้นจะถูกดึงสปีชีส์จากวัตถุดิบหลักมาใช้พร้อมๆกับกระแสเวทย์มนต์ของผู้ใช้ , ความรู้สึก และ จินตนาการที่ถ่ายทอดลงไปจะมีผลกับสิ่งที่จะถูกสร้างขึ้นเป็นอย่างมาก
ภายในรายงานนั้นยังมีภาพของสิ่งมีชีวิตทดลองที่เกิดจากวัตถุแปลกๆต่างๆจนทำให้มันออกมามีรูปร่างหน้าตาแปลกๆตั้งแต่พวกสไลม์ไปจนถึงสิ่งที่ไม่อาจจะสามารถจินตนาการได้


ไอเรียน่าได้อ่านดังนั้นจึงคิดว่ามันดูยากเกินไปที่จะเปลี่ยนจากเต่าให้กลายเป็นนก . . .
เธอจึงล้มเลิกความคิดก่อนที่จะใช้ Crystal magnificence ที่ได้มากับเต่านั้นเพื่อสตาฟเอาไว้ก่อนจะนั้นไปประมูลขาย
หลังจากนั้นเธอจึงเปิดเอกสารดูส่วนผสมและวิธีการทำของ Crystal magnificence




ดูเหมือนว่าการใช้งานนั้นจะต้องการแค่ทำการปาผง Crystal magnificence ลงบนคริสตอลนั้นเท่านั้นการควบคุมคริสตอลสตาฟก็จะสำเร็จผล
แต่ว่าเรซิพีของ Crystal magnificence นั้นกลับถูกปิดไว้เป็นความลับ โดยมีแค่ชื่อของผู้ผลิตคนแรกเท่านั้นที่ถูกเขียนไว้นั่นก็คือ " Misora Takano "


ไอเรียน่าค่อยๆถอนมานาที่หล่อเลี้ยงออกมาจากคริสตอลที่สตาฟเพื่อให้ดูแน่ใจว่ามันถูกสตาฟเป็นอย่างดีแล้วแน่นอน
เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึนเธอจึงนำคริสตอลนี้ไปลานประมูลเพื่อส่งไปประมูลราคา




ทันทีที่เธอเดินออกจากห้องมาไอเรียน่าก็เพิ่งนึกเรื่องที่เธอทำผิดพลาดที่สุดขึ้นออกได้. . . นั่นคือเธอไม่รู้ว่าจะไปลานประมูลนั้นทางไหนดีนั่นเอง. . .

1) เปิดประมูลกลางย่านชุมชน !!
2) ไปสอบถามประชาสัมพันธ์
3) อื่นๆโปรดระบุ


ขึ้นใหม่เลยจ้า
ราชินีงู
โพสต์ 15-8-2014 22:10:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 24-8-2014 10:14



Condition : Fine




ทัวร์ : ทางนั้นรู้ตัวแล้วสินะ  คงเหลือวิธีเดียวแล้วละคับ อาวาอิซังคุณจะได้เป็นคนแรกที่ได้เห็นพลังของผมนะคับ ผมดีใจที่เป็นคุณ ^^

Soul fuison - wind

ทัวร์เรียกการ์ดสีเขียวขึ้นมาบนมือ การ์ดนั้นค่อยเรืองแสงขึ้นจนกลายเป็นออร่าสีเขียวแล้วก็มาล้อมตัวทัวร์ไว้ซักพักแล้วกระจายตัวมาอย่างรุนแรงทำให้เกิดลมกรรโชก พอลมสงบก็ได้ปรากฏร่างของหญิงสาวแทนทัวร์



จะลองดูนะคะทัวร์

หญิงสาวคนนั่นได้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วทั้งหมดของเธอ ไปรอบๆบริเวณที่ต่อสู้เพื่อใช้แรงลมจากการวิ่งพัดผุ่นออกไปให้หมด






Condition : Fine

Soul fuison : 4 Turns

กระแสลมได้พัดหมุนขึ้นอย่างรวดเร็วจนเศษอิฐกระเบื้องและฝุ่นรอบๆได้กระจายจางออกไปจนทำให้ร่างในหมอกนั่นไม่สามารถกลับมารวมกลุ่มกันได้อีกครั้งอย่างทันท่วงที !!

เปรี๊ยะ !! ในจังหวะเดียวกันนั้นชินกุก็ได้ทำการโจมตีเข้าไปที่ร่างนั้นอย่างรวดเร็วทันทีด้วยด้ายสีโลหิตที่พุ่งขึ้นมารอบๆตัวของชายคนนั้นก่อนที่มันจะได้ฉีกเนื้อของเป้าหมายของเธอออกจนเลือดกระเซ็นปาดกับกำแพงรอบๆโดยทั่ว



? ? ? : แฮกๆๆ. . . . ไม่เลว... อึ้ก !!

ชายหนุ่มได้ค่อยๆกุมตัวเองขึ้นก่อนที่จะได้ซัดฝ่ามือของตัวเองลงที่พื้นและหลบหนีไปตามอุโมงค์ระบายน้ำใต้ดินอย่างรวดเร็วแทน


อาวาอิ ชินกุ สินะ ทัวร์ได้เจอคนดีดีแล้วสิเนี๊ยะ ยงังัยก็ฝากทัวร์ด้วยนะ

หญิงสาวพูดพร้อมกับมีแสงสีเขียวล้อมตัวอีกครั้งแล้วแสงนั่นก็รวมเป็นการ์ด ร่างของทัวร์ก็กลับมาเหมือนเดิม

ทัวร์ : หมอนั่นเป็นใครกันแน่นะ




อาวาอิ ชินกุ : อะ- เอ๋ ? ค่ะ...

ชินกุได้มองร่างนั้นอย่างสงสัยในขณะที่ร่างของทัวร์ได้ค่อยๆเปลี่ยนกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

อาวาอิ ชินกุ : เหมือนจะเป็นพวกเรเนเกดนะคะ ? แต่ว่าไม่เคยพบเจอเรเนเกดที่มีร่างกายแบบนั้นมาก่อนเลย

เธอได้อธิบายขึ้นพลางมองขึ้นไปยังท้องฟ้าที่มีบรรยากาศค่อยๆกลับมาเป็นปกติดังเดิมอีกครั้ง

1) กลับที่พักเลย
2) เดินชมเมืองอีกซักหน่อย
3) ถามชินกุเกี่ยวกับเรื่องเรเนเกด
4) ถามชินกุเกี่ยวกับเรื่องเผ่าพันธ์เมจิ้กเชี่ยน
5) อื่นๆโปรดระบุ


3 ถามเกี่ยวกับเรเนเกด

ทัวร์ : เรเนเกด?

ทัวร์ทวนคำๆนั้นพลางพาเด็กสาวไปหาที่นั่งคุย




อาวาอิ ชินกุ : เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นมาเพื่อกัดกินคริสตอลมานาบนโลกใบนี้น่ะค่ะ

ชินกุได้กล่าวขึ้นพร้อมกับได้กลับมาเดินควงแขนกับทัวร์อีกครั้งนึงและคราวนี้เธอได้พยายามพากันเดินออกไปนะระแวกที่มีคนและเป็นย่านกลางเมืองที่เป็นที่โล่งแจ้งแทน

อาวาอิ ชินกุ : พลังคริสตอลมานานั้นเป็นเหมือนพลังชีวิตของทุกเผ่าพันธ์ ทำให้เรเนเกดนั้นเป็นเหมือนกับศัตรูของทุกๆเผ่าพันธ์น่ะค่ะ แต่ว่าการกำเนิดของพวกมันก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่เช่นกัน

เธอได้อธิบายต่อไปอย่างคร่าวๆเกี่ยวกับข้อมูลของศัตรูหลักของทุกๆเผ่าพันธ์ที่อาศัยอยู่บนโลกแห่งนี้


ทัวร์ : แต่ก็แปลกนะ เป็นศัตรูของทุกเผ่าแต่ทำไมมาปรากฏตัวในเมืองหลักของเผ่าเมจิกฯได้ล่ะ หรือว่าจะมีคนให้ความร่วมมืออยู่ลับๆ

ทัวร์พูดพลางดูของที่ขายตามข้างทางไปด้วย




อาวาอิ ชินกุ : ถึงเรื่องนั้นน่าจะเป็นไปได้... แต่มันฟังดูอันตรายจังเลยนะคะ...

ชินกุได้กล่าวขึ้นอย่างสงสัยและหวาดระแวง เรื่องภายในเผ่าพันธ์อื่นๆนั้นทัวร์เองยังมีเรื่องที่ไม่รู้อยู่อีกมากมายทำให้การจะเริ่มต้นอะไรนั้นก็ดูติดขัดไปเสียหมดในตอนนี้

อาวาอิ ชินกุ : เราเองก็ไม่เคยคิดเรื่องอะไรขนาดนั้นด้วยสิ แต่ถ้าทัวร์มีเป้าหมายแล้วเราพอจะช่วยได้ล่ะก็เราจะพยายามนะ

หญิงสาวได้กล่าวขึ้นพร้อมกับยังคงเกาะแขนของทัวร์และเดินชมวิวด้วยกันไปเรื่อยๆจนถึงสุดขอบผาของเมืองเพื่อที่จะชมวิวยามเย็นที่สงบสุขด้วยกัน



ทัวร์ได้มองท้องฟ้าซักพักแล้วจึงหันมาพูด

ทัวร์ : เป้าหมายของผมนะเมื่อก่อนไม่มีหรอกแต่ตอนนี้ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะรวมดินแดนแห่งนี้ให้ทุกเผ่าพันธุ์เป็นหนึ่งเดียวกัน ใช้ชีวิตร่่วมกันอย่างสงบสุข ผมรู้ว่ามันช่างเพ้อฝันแต่ถ้าเกิดขึ้นได้จริงๆคงวิเศษน่าดูใช้มั๊ย ถึงท้ายที่สุดเราอาจจะทำไม่สำเร็จแต่เด็กรุ่นหลังที่มีปณิธานแบบเราอาจจะทำสำเร็จเข้าซักวัน

ทัวร์ยืนมือมาหาอาวาอิ

ทัวร์ : มาด้วยกันกับผมมั๊ยล่ะครับ




Awai Shinku : ♥♥♥♥♥♥♥♥

อาวาอิ ชินกุ : มันคงจะเป็นเรื่องที่ยากมากๆเลยล่ะนะ... ภายในชนเผ่าแล้วก็ไม่เคยมีจอมเวทย์คนไหนหรือแม้กระทั่งตัว Ace เองคิดว่ามันจะเป็นไปได้เลย

ชินกุได้กล่าวออกมาพลางกับมองทอดยาวออกไปยังปลายขอบฟ้าที่สุดลูกหูลูกตาที่ถูกตัดด้วยแสงอาทิตย์นั่นก่อนที่เธอจะได้ค่อยๆส่งมือมาจับมือของทัวร์ไว้อย่างช้าๆ

อาวาอิ ชินกุ : แต่มันก็คงจะเป็นเรื่องที่วิเศษมากๆแน่ๆเลยล่ะ


ทัวร์ : งั้นวันนี้เรากลับที่พักก่อนดีกว่าครับ เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว

ทัวร์แล้วยิ้มก่อนที่จะดึงตัวอาวาอิที่จับมืออยู่มาแนบชิดแล้วพาเดินกลับที่พัก




Awai Shinku : ♥♥♥♥♥♥♥♥♥

-:- ช่วงเวลากลางคืน

ทั้งสองได้เดินทางกันกลับมาจนถึงที่พักอีกครั้งโดยสวัสดิภาพ ถึงแม้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้จะกระทันหันไปซักหน่อยแต่ทั้งสองก็สามารถผ่านพ้นมันมาได้อย่างปลอดภัย

อาวาอิ ชินกุ : เหนื่อยจังเลยน้า ~ จะไปอาบน้ำด้วยกันไม๊ล่ะ ♪

ชินกุบิดแขนของเธอไป-มาเนือยๆพลางถามทัวร์ขึ้นและแฝงรอยยิ้มที่มุมปากของเธอเอาไว้เล็กๆ

1) ไปอาบน้ำด้วยกัน
2) ให้ชินกุไปอาบก่อน
3) ขอใช้ห้องน้ำก่อน
4) อื่นๆโปรดระบุ


2 ให้ชินกุไปอาบก่อน

ทัวร์ : ก็ดี ... เอ้ยมะไม่ใช่  ชินกุไปอาบก่อนเลยคับ  ผะ..ผมขอเตรียมของแปป

ทัวร์พูดอย่างตะกุกตะกัก

โด่มาสเตอร์ป๊อดอ่ะ
เฮทจิ....
นายท่าน.....
(นี่พวกเธอ -.-)




หญิงสาวได้ยิ้มขึ้นเล็กๆก่อนที่เธอจะได้ตกลงตามที่ทัวร์บอกและเข้าไปทำธุระส่วนตัวต่างๆในห้องน้ำเสียก่อนซักพักใหญ่ๆก่อนที่จะได้ออกมาอีกครั้งนึง

อาวาอิ ชินกุ : ห้องน้ำว่างแล้วนะคะ

ชินกุได้บอกกับทัวร์ขึ้นในขณะที่เดินออกมา


ทัวร์ : คับ ..... !!!  อ๊ะ .. โทดคับ จะไปล่ะคับ

ทัวร์ต้องตะลึกับร่างของสาวน้อยที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ กลิ่นแชมพูตลบอบอวนจนทำให้ทัวร์ค้างไปซักพัก  ก่อนที่จะหน้าแดงแล้วรีบเข้าห้องน้ำไป  เมื่ออาบน้ำเสร็จจึงออกมาจากห้องน้ำ




หลังจากที่ได้ใช้ห้องน้ำเสร็จแล้วนั้น ทัวร์ก็ได้เดินออกมาจากห้องน้ำและพบกับชินกุที่นั่งอยู่บนเตียงนอนในห้องในชุดลูกไม้สีขาวอมชมพู



อาวาอิ ชินกุ : ในห้องมีแค่เตียงเดียวเองล่ะ ~ ถ้าไม่รังเกียจจะมานอนด้วยกันไม๊ล่ะ ?

ชินกุได้หัวเราะเบาๆพร้อมกับเผยให้เห็นกับใบแก้มที่แดงระเรื่อขึ้นมาของเธอด้วยเช่นกัน

1) ตกลง
2) ขอนอนบนโซฟาในห้อง
3) อื่นๆโปรดระบุ


ทัวร์ : ยินดีคั......... เอ้ย ไม่ใช่สิ ผมนอนที่ข้างๆเอ้ยโซฟาก็ได้คับ

พอพูดเสร็จทัวร์รีบวิ่งไปนอนทันที




Awai Shinku : ♥♥♥♥♥♥♥♥♥

อาวาอิ ชินกุ : ค่ะ ~

เธอได้ยิ้มรับก่อนที่จะได้แอบฉวยโอกาศหอมหน้าผากของทัวร์ลงในจังหวะที่ชายหนุ่มได้ทิ้งตัวลงนอนพักบนโซฟานั่น

อาวาอิ ชินกุ : ถ้าอย่างนั้นราตรีสวัสดิ์นะคะ

เมื่อเธอกล่าวจบนั้นเธอก็ได้เดินกลับไปยังเตียงนอนในห้องที่อยุ่ไม่ไกลออกไปนักพร้อมกับได้นอนหลับลงอย่างสนิทในเวลาไม่ช้า


ตื่นได้แล้วมาสเตอร์
จะรอให้สาวน้อยน่ารักมาปลุกหรอคะ

ทัวร์ : รู้แล้วๆ แซวกันอยู่ได้

ทัวร์ตื่นขึ้นมาในยามเช้า หลังจากที่ทำธุระเสร็จแล้ว จึงเข้ามาหาสาวน้อย




บนเตียงสีชมพูอ่อนบนห้องทัวร์ได้พบกับร่างของชินกุที่ยังนอนหลับตาพริ้มและไม่ยอมตื่นอยู่บนที่นอนนั่น

1) ปลุก
2) ปล่อยให้นอนต่อ
3) อื่นๆโปรดระบุ


2 ปล่อยให้นอนต่อ

ทัวร์เห็นเด็กสาวยังไม่ตื่นจึงไม่คิดจะรบกวนแต่ด้วยความน่ารักทัวร์จึงเดินเข้ามาใกล้ ๆ กลิ่นหอมจางๆทำให้เค้าควบคุมตัวไม่อยู่ ค่อยๆ ก้มหน้าลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งได้หอมเข้าที่หน้าผาก  หลังจากนั้นไม่นานทัวร์ตั้งสติได้เลยรีบออกมา  แล้วไปอาบน้ำพอเสร็จแล้วจึงเข้ามาดูเธออีกรอบ




หลังจากที่ทัวร์ได้ออกมาจากห้องน้ำอีกครั้งเขาก็พบว่าชินกุนั้นได้ตื่นขึ้นมานั่งงัวเงียอยู่บนเตียงนอนของเธอแล้วในตอนนี้


ทัวร์ : อรุณสวัสดิ์คับ ไปหาอะไรทานกัน ^^

ทัวร์ทักทายเด็กสาว พลางชวนไปหาอาหารทาน




อาวาอิ ชินกุ : อะ... อื้ม ~ ขอเวลาเราซักครู่น้า. . .

ชินกุได้ตอบขึ้นด้วยเสียงเนือยๆพลางเดินเข้าไปที่ห้องน้ำอย่างซลึมซลือ... ขณะที่ทัวร์ได้รอจนเวลาผ่านไปได้กว่า 40 นาทีแล้วก็ยังไม่มีวี่แววของชินกุว่าจะเสร็จเลย

1) ลองเปิดเข้าไปดู
2) เคาะประตูถามดู
3) รออีกซักพัก
4) อื่นๆโปรดระบุ


ทัวร์ : ............
ซีนนี้ต้องเปิดเข้าไปในห้องน้ำแล้วล่ะมาสเตอร์
ทัวร์ :ใครจะไปทำแบบนั้นล่ะ  ผู้หญิงก็อาบน้ำนานแบบนี้ล่ะน่า
แต่นายท่านเคยแอบหอมหน้าผากไปแล้วนะคะ

ทัวร์ไม่สนใจเสียงนั้นได้แต่นั่งอ่านหนังสือแถวๆนั่นรอต่อไป




ทัวร์ได้นั่งรอต่อไปอีกซักพักนึงจนเวลาเริ่มล่วงเลยไปนับชั่วโมงจนผิดปกติแล้ว. . .


ทัวร์ : .........
มันนานผิดปกติแล้วนะ

ทัวร์รีบวิ่งไปพังประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ทัวร์ : ชินกุๆ เป็นอะไรหรือป่าว




ทันทีที่ทัวร์ได้พังประตูห้องน้ำเข้ามานั้นเขาก็ได้พบกับร่างของสาวน้อยที่อยู่ในผ้าขนหนูผืนเดียวกำลังนั่งหลับอยู่ที่มุมห้องน้ำอย่างสบายใจเฉิบ...


ทัวร์ได้แต่กุมขมับ ก่อนที่จะสะกิดสาวน้อยอีกครั้ง

ทัวร์ : มานอนแบบนี้ด้วยเป็นหวัดนะ




ชินกุได้ค่อยๆซลึมซลือลืมตาขึ้นอีกครั้งก่อนที่จะได้ค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆพลางกับจับผ้าขนหนูของเธอเอาไว้หลวมๆ

อาวาอิ ชินกุ : อ่า... ฮะๆๆ ขอโทษทีน้า ~ พอดีมันติดเป็นนิสัยไปแล้วล่ะสิ

หญิงสาวได้หัวเราะเบาๆออกมาพร้อมๆกับแก้มที่แดงระเรื่อของเธอ

อาวาอิ ชินกุ : ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเราขอแต่งตัวก่อนน้า

เธอได้กล่าวบอกกับทัวร์อีกครั้งขึ้นมาพลางยกมือขึ้นมากุมไว้ที่ช่วงหน้าอกอย่างเอียงอาย


ทัวร์ : ไม่เป็นไรก็...... อ๊ะ ขอโทษคับ

ทัวร์พึ่งนึกขึ้นได้ว่าสาวน้อยคนนี้ยังนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวอยู่จึงรีบออกไปรอข้างนอก




ไม่นานนักชินกุก็ได้เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับได้แต่งตัวและเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยจริงๆแล้วคราวนี้



อาวาอิ ชินกุ : ขอโทษทีให้รอนะคะ


ทัวร์ : ไปหาไรทานกันเถอะครับ แนะนำร้านอร่อยขึ้นชื่อทีนะ

ทัวร์ชวนชินกุไปหาอะไรทานข้างนอก




อาวาอิ ชินกุ : ค่ะ ♫

เธอได้ตอบรับทัวร์ขึ้นก่อนที่จะได้ค่อยๆควงแขนของชายหนุ่มและพาออกไปเดินดูเมืองรอบๆพร้อมๆกับเดินหาร้านอาหารด้วยกันด้วย

-:- ช่วงเวลากลางวัน

ไม่นานนักเธอก็ได้พาทัวร์เดินออกมายังร้านอาหารโอเพ้นแอร์แห่งนึงภายในเมืองที่ตั้งใกล้กับสายน้ำเวทย์มนต์ของเมืองและยังถูกจัดไว้ในบริเวณที่สวยงามอีกด้วย



อาวาอิ ชินกุ : ทัวร์มีอาหารที่อยากทานรึเปล่าเอ่ย ? ที่เมืองเมจิ้กเชี่ยนอาจจะมีก็ได้นะ

ชินกุได้ถามขึ้นในขณะที่ได้พาทัวร์มานั่งลงยังโต๊ะคู่มุมนึงของร้าน


ขึ้นใหม่เลยจ้า
ปลาหมึก
โพสต์ 16-8-2014 03:13:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 23-8-2014 06:48



Condition : Caution




เขารอเคียวบิไปสักพักจึเข้าไปเก็บตามบ้าง




เทียร่า เคียวบิ : เอ๊ะ ?! โอ้ ~ นายนั่นเอง ยังอยู่แถวนี้อีกเหรอเนี่ย ?

เคียวบิได้กล่าวทักทาย Ace ขึ้นเมื่อจู่ๆก็พบ Ace เดินออกมาจากที่ซุ่มแบบนั้น

1) ถามเกี่ยวกับสถานการณ์
2) ทักทายปกติ
3) อื่นๆโปรดระบุ


3 ทักทายปกติแล้วเก็บคริสตอลเดินทางต่่อ
''พึ่งออกจากเมืองมานะมีธุระในป่านิดหน่อย'' Ace ตอบไปแบบเป็นมิตร แล้วเดินเข้าไปเก็บคริสตอลบาง ''ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวนะครับ''




Ace ได้เก็บคริสตอลนั้นไว้ก่อนที่จะได้ลากับเคียวบิและมุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกภายในป่าอีกครั้ง ในขณะเดียวกันนั้นเขาก็ไม่ได้พบกับพวกเรเนเกดที่ปรากฏตัวออกมาเป็นจำนวนมากในครั้งก่อนหน้านั่นอีกเลย... แต่ความรู้สึกบางอย่างของเขากำลังบอกว่าป่าแห่งนี้กำลังมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น...

ไม่นานนัก Ace ก็ได้เดินเท้ามาถึงริมขอบแม่น้ำสายที่เขาใช้งานเป็นประจำแล้ว !!

1) โดดลงไปทันที
2) สำรวจ
3) อื่นๆโปรดระบุ


1
''สายนํ้าเอยจงพาข้าไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้นด้วยเถอะ !!!!'' ตูมเสียงกระโดดนนํ้าของ Ace เขายังคงใช้สายนํ้าแห่งนี่ในการกำหนดการเดินทางเหมือนทุกทีเขาทำ




ชายหนุ่มได้กระโดดลงไปยังผืนน้ำที่คุ้นเคยก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวอีกที เขาก็พบว่าตัวเองได้มาเกยตื้นที่ขอบดินเลนของป่าแห่งนึงที่มีสีสรรห์หลอกตาแต่ดูสวยงาม



ระหว่างที่ Ace กำลังยืนมองบริเวณอยู่นั้นเสียงกระดิ่งประหลาดก็ได้สั่นดังขึ้นภายในหัวของเขาพร้อมๆกับร่างของหญิงสาวคนนึงที่ได้ปรากฏตัวออกมาต่อหน้าของเขา

? ? ? : เจ้าโยว์ไคน้อย มีเหตุอันใดถึงได้ลุกล้ำเข้ามายังเขตุป่ามายาของข้า ?



''พอดีผมสู้กับเรเกเนดมาแล้วพลัดตกลงมาในนํ้านะครับ ก็เลยคงจะมาโผล่ที่นี่ '' เขาโกหกออกไปขืนบอกความจริงว่าเขาใช้ธาณนํ้าในการเสี่ยงดวงสุ่มสถานที่มันอาจจะดูยังไงๆอยู่




? ? ? : อย่างนั้นรึ ? ถ้าเป็นแบบนั้นเจ้าก็สมควรที่จะรีบกลับไปซะ

หญิงสาวได้กล่าวขึ้นพร้อมๆกับใช้พลังบางอย่างส่ง Ace กลับไปที่ด้านหน้าธารน้ำอีกครั้ง


''ดะ ดะ ดะ ดะ เดี้ยวก่อนสิครับไหนๆผมก็มาแล้วของเดินสำรวจแถวสักหน่อยไม่ได้หรอครับ'' เขารีบพูดก่อนที่จะโดยส่งกลับไปไหนๆก็มาในที่ไม่รู้จักแล้วมันต้องสำรวจ!!




ไม่มีเสียงใดๆตอบรับกลับมา. . . ดูเหมือนว่าโยว์ไคตนนั้นคงจะไม่อยากให้ใครเข้าไปใกล้กับสถานที่ของเธอที่นั่นกระมัง. . .

ในขณะเดียวกันนั่นเอง Ace ก็ได้พบกับเรเนเกดตัวเล็กตัวนึงที่หลงฝูงออกมาและปรากฏตัวมาพบกับเขาเข้าพอดี !! แต่ว่าระหว่างทางที่เขามานั้นกลับไม่เห็นพวกมันเลยแม้แต่ตัวเดียวเลย ?!



เมื่อเขาเห็นมัน Ace พุ่งไปฟันโดยใช้ Rising Strike ฟันไปที่ตัวมันที่จุดแดงๆอย่างแม่นยำ




Ace ได้ฟันเข้าที่โยว์ไคนั่นอย่างแม่นยำและรุนแรงจนร่างของมันขาดออกเป็นสองส่วนในทันที !! ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ภาพลวงตาแต่อย่างใด. . . หากแต่ว่า Ace นั้นยังไม่สามารถที่จะไขปริศนาของป่านี้ได้ด้วยตัวเองในตอนนี้ตามลำพัง


Ace เดินตามลำธาณต่อไปเรื่อยๆเพื่อไปยังต้นลำธารที่เขาคิคไว้ว่าจะไปสำรวจตั้งแต่แรก




ที่ปลายลำธารนั้นซีกร์ได้เดินมาพบกับศาลเจ้าร้างที่เคยเป็นที่อยู่ของฮินะนั่นเอง



1) เข้าสำรวจด้านใน
2) สำรวจด้านนอกรอบๆ
3) อื่นๆโปรดระบุ


2
''ดูในศาลคงเป็นที่อยู่ของฮินะเพราะฉะนั่นลองสำรวจดูรอบๆสักหน่อยดีกว่า'' Ace ลองเดินสำรวจพื้นที่รอบนอกของศาลเพื่อจะมีอะไรน่าสนใจบ้าง




ที่บึงรอบศาลนั้นเป็นบึงโคลนเย็นที่จะค่อยๆดูดผู้ที่ตกลงไปให้จมลงไปอย่างช้าๆ ถึงแม้จะดูอันตรายแต่รอบๆบริเวณนี้ก็มีแต่บึงโคลนเย็นที่ล้อมรอบๆอยู่เท่านั้นเหมือนกับเป็นปราการป้องกันตัวของศาลเจ้าแบบนึงเช่นกัน

ในขณะเดียวกัน Ace ก็ได้สังเกตุเห็นซากของเรเนเกดตัวเล็กๆกลุ่มนึงที่จมโคลนดูดนี่ไปจนเกือบจะเป็นสีเดียวกันไปหมด จากสภาพแล้วเหมือนว่าพวกมันจะพึ่งมาบริเวณนี้ได้ไม่นานนัก

1) เข้าสำรวจศาลเจ้า
2) มุดใต้โคลนดูด...
3) อื่นๆโปรดระบุ


''อืมมโคลนดูดนี่น่าสนใจดีลองไปมุดมันเล่นๆดีกว่า'' Ace ไปยืนตรงที่โคลนดูดแล้วค่อยปล่อยดูดเขาลงไปอย่างช้าๆ




Ace ได้ยืนคาจนโคลนนั่นดูดร่างของเขาลงไปจนเกือบจะครึ่งร่างแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นนอกจากร่างที่ค่อยๆหายลงไปในดินของเขาอย่างช้าๆ. . .


Ace คิคไปให้มันดูดต่อไปเขาคงได้สร้างตัวใหม่เป้นแน่แท้ เขาดึงตัวเองออกจากโคลนดูดแล้วเข้าไปสำรวจที่ศาลเจ้า




Ace ได้เดินลากโคลนขึ้นมาด้วยความยากลำบากก่อนที่จะได้เข้าไปสำรวจภายด้านในศาลเจ้าที่เคยเป็นที่อยู่ของฮินะ...

1) นี่มัน !! แพนตี้ของฮินะ !!
2) สำรวจประตูบานเลื่อนรอบๆ
3) สำรวจเสื่อปู
4) อื่นๆโปรดระบุ


1
''นะ นะ นะ นะ นี่มันกางเกงในฮินะนี่'' Ace ค่อยๆนำมันมาใส่ที่หัวแล้วทำท่ากางแขนออกแล้วขี้มันไปที่ฟ้ากางขาออก แล้วพูดความว่า henshin!!!




Ace ได้กลายเป็นเฮนไตโยว์ไคไปโดยเรียบร้อย หากว่ามีคนอยู่แถวๆนั้นเขาคงจะโดนติดป้ายจับประกาศเป็นที่เรียบร้อยด้วยเช่นกัน...
แต่ว่าพลังจากที่เขาได้ยืนทำอะไรแปลกๆแล้วนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยนอกจากเขาจะได้กางเกงในของสาวน้อยมาครอบครอง...

1) สำรวจบานเลื่อนรอบๆ
2) สำรวจเสื่อปู
3) อื่นๆโปรดระบุ


2
หลังจากที่เขาแปลงร่างเป็น hentaiman แล้ว Ace ใช้มือเคาะเสื่อไปทั่วห้องเผื่อจะเจออะไรบ้าง




Ace ได้เดินสำรวจไปรอบๆบ้านพร้อมกับกางเกงในบนหัว ด้วยพลังศักสิทธิ์ของแพนตี้สาวน้อยเวอร์จิ้นที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ทำให้ Ace สามารถค้นหาทางลับที่เชื่อมโยงไปยังอีกมิติภายในศาลเจ้านี่ได้อย่างไม่ยากนัก !!

ทางเดินนั้นได้ต่อลงไปยังบึงโคลนดูดที่ภายในมิตินั้นมันกลับเป็นแค่สายธารเล็กๆที่ใสสะอาดเท่านั้น



''คงจะเป็นพลังของกางเกงในนี่สินะที่ทำให้เราได้พบทางลับได้ง่ายขนาดนี่'' พูดแล้วก็มือไปลูบกางเกงในที่อยู่บนหัว Ace เดินสำรวจไปรอบๆสถานที่ที่เขาพึ่งพบ




ภายในป่าแห่งนั้น Ace สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่คล้ายคลึงกับป่าแห่งมายาก่อนหน้านี้ แต่ถึงจะคล้ายคลึงกันแต่เขาก็กลับรู้สึกว่ามันก็ต่างกันอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน ชายหนุ่มได้ค่อยๆเดินสำรวจที่ด้านในพร้อมๆกับแพนตี้อีก 2 ตัวที่ติดตัวเขามาด้วย

ในขณเดียวกันนั่นเอง !! Ace ก็ได้พบกับเรเนเกดกลุ่มนึงที่อยู่ในห้วงมิติแห่งนี้ !! หลังจากที่เขาไม่พบกับพวกมันมานาน... แต่ว่าเขาก็ยังไม่สามารถรู้ได้อยู่ดีว่าทำไมถึงมาพบพวกมันที่นี่ได้



1) เข้าต่อสู้
2) ซุ่มเงียบ
3) อื่นๆโปรดระบุ


2
เมื่อ Ace เห็นกลุ่มเรเกเนดพวกนั่นเขาก็ทำการช่อนตัวทันที Ace ไม่อยากที่จะต่อสู้ในที่เขาไม่ค่อยจะรู้จักสักเท่าไรนัก






Ace ได้ซุ่มมองพวกมันด้วยความเงียบ แต่ด้วยความชำนาญของเขานั้นทำให้เขาไม่สามารถที่จะซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียนเท่าไรนักแต่หากว่าเขาควบคุมเรื่องระยะห่างไว้ได้ล่ะก็มันอาจจะเป็นไปได้ที่พวกมันจะไม่รู้ตัวง่ายๆ

ไม่นานนักพวกมันตัวนึงก็ได้ค่อยๆหายไปโดยทิ้งเรเนเกดอีกสองตัวไว้ยังบริเวณนี้...

1) ซุ่ม ใจเย็นๆไว้
2) เหลือแค่ 2 แล้ว !! เข้าบวกเลย !!
3) อื่นๆโปรดระบุ


1
เขายังคงรักษาระยะเอาไว้ เขาคิคว่าถ้ามันเหลือตัวเดียวเมื่อไรเขาอาจจะเข้าไปจัดการมันทันที






เมื่อผ่านไปชั่วขณะ เรเนเกดทั้งสองตัวนั้นก็ได้ค่อยๆขยับแยกทางกันออกไป โดยที่ตัวนึงนั้นได้ค่อยๆขยับไปทางซ้าย ส่วนอีกตัวก็ได้ค่อยๆบินลอยไปทางด้านขวา

1) จัดการตั้กแตนสีแดงตัวด้านซ้าย !!
2) จัดการนกสีดำ-แดงด้านขวา !!
3) วิ่งฝ่าแหวกกลาง !!
4) ยังซุ่มต่อไป !!
5) อื่นๆโปรดระบุ


4
Ace ยังคงนั่งรออยู่เงียบๆต่อไปจนกว่าพวกมันจะไปหมดแล้วเขาจึงค่อยออกมาแล้วทำการสำรวจต่อ เพราะเขาไม่อยากที่จะให้กางเกงในสุดที่รักของเขามีรอยขาดจากการต่อสู้




Ace ได้ซุ่มเงียบ... อยู่นานเกินไปจนเรเนเกดทั้ง 3 ตัวนั้นหวนกลับมารวมตัวกันอีกครั้งนึง. . . รวมทั้งดูเหมือนว่าคราวนี้พวกมันจะประจำจุดเดิมอยู่นานเสียด้วย. . .



1) เรายังไม่หมดความพยายามที่จะซุ่ม !!
2) บวกแม่ม 3 ตัวเลย
3) อื่นๆโปรดระบุ


3 ค่อยๆถอยอย่างเงียบๆ
จากท่าทีที่เขามองพวกมันแล้วมันยังอยู่ตรงนี้อีกนานแน่เพราะฉะนั่นเขาขอที่จะเป็นฝ่ายไปเสียเอง Ace ค่อยถอยหายจากที่ชุ่มอย่างระมัดระวังที่ละนิดเขาไม่กลัวที่จะสู้กับพวกทั้ง3ตัวหรอกแต่ที่เขากลัวคือกลัวกางเกงในที่เขาอุสาไปเอามาได้เกิดความเสียหายตั้งหาก!!!






ปิ๊ง ~ ลายทางกางเกงในสุดน่ารักของ Ace ได้สะท้อนกับแสงจนเป็นประกายขึ้น(?) จนทำให้พวกเรเนเกดทั้ง 3 ตัวนั้นเกิดสงสัยขึ้นมาพร้อมกับได้ค่อยๆเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ๆกับจุดที่ Ace ซุ่มอยู่และคิดว่ากำลังจะย้อนกลับไป !!

1) นิ่งสยบ !!
2) เผ่นป่าราบ
3) อื่นๆโปรดระบุ


2
เมื่อเขารู้สึกตัวว่าพวกมันกำลังมาที่เขา ขาของ Ace ได้ก้าวออกไปก่อนที่จะสมองจะสั่งเสียอีกเพื่อรักษากางเกงในลายทางสะท้อนแสงนี้สุดชีวิต !!!






Condition : Caution



ทันทีที Ace ขยับตัวนั้น !! ตั้กแตนตัวสีแดงก็ได้หายตัวเข้ามาใกล้กับเขาในระยะเผาขนทันที !! พร้อมกับได้โจมตีลงที่ชายหนุ่มด้วยความเร็วสูงจนแขนเสื้อของเขาขาดเป็นรอยออกไปลึกจนถึงผิวชั้นนอกที่เกิดเป็นรอยบาดเล็กๆขึ้นมา !!


''ด้วยพลังศักสิทธิ์ของแพนตี้สาวน้อยเวอร์จิ้นที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี จงมอบพลังให้แก่ข้าด้วย !!!  ''  Ace กระโดดขึ้นไปบนฟ้าแล้วทำการม้วนตัวเหมือพวก kamanrider ทั้งหลายแล้วแตะไปที่เจ้าติ้กแตนสีแดงนั่น ''Hentai Kick !!!''






Condition : Caution



กร้อบบ !! หัวขอตั้กแตนนั่นได้ถูก Ace กระโดดถีบจนเคล็ดในจนหัวของมันบิดออกไป !! แต่ยังไม่ตาย... มันได้ค่อยๆพยายามยืดหยุดนิ่งลงก่อนที่จะได้ฟาดฟันกงเล็บของมันมั่วไปหมดจนกางเกงในบนหัวของ Ace นั้นขาดเป็นรูโบ๋ว์ !!


''กะ กะ กะ แก บังอาจทำให้กางเกงในสาวน้อยเวอร์จิ้นที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ต้องเป็นรู แกไม่ตายดีนะแน่'' Aceถีบมันไปลงที่พื้นแล้วใช้เท้ายับมันให้ติดอยู่กับพื้นแล้วใช้ดาบฟันไปที่แขนของมันทั้ง2ข้าง แล้วตัดเท้าของมันทั้งสองข้างออกเพื่อให้มันลุกขึ้นมาไม่ได้แล้วค่อยปล่อยให้มันเป็นอิสระก่อนที่จะค่อยๆตัดเท้าของมันทีละนิดทีลนิด
จากนั่นเขาค่อยๆที่จะใช้ดาบทำให้ตัวของมันเป็นแผลแล้วทำการใช้ดินที่อยู่แถวนั่นทาไปที่ปากแผลนของมันเพื่อให้เจ็บปวด หลังจากนั่น Ace เอามือไปเปิดปากของมันแล้วทำการยัดหินลงไปที่ปากของเพื่อให้มันติดคอตาย




เรเนเกดผู้โชคร้ายได้ถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยมด้วยน้ำมือของเฮนไตแมนที่สูญเสียของรักไป มันได้ดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้นอย่างน่าสังเวชรวมทั้งยังมีน้ำลายฟูมปากที่พยายามกลั่นออกมาพร้อมกับก้อนหินจำนวนมากนั่นก่อนที่มันจะได้ค่อยๆแน่นิ่งลงและตายในที่สุด...

แต่ก็ยังไม่ใช่เวลาที่ Ace จะไว้ใจ้ได้ !! เมื่อเรเนเกดอีกสองตัวนั้นกำลังคลืบคลานเข้ามาใกล้กับเขาเข้าเรื่อยๆทุกทีแล้ว



ขึ้นใหม่เลยจ้า
โลลิชุดแดง
โพสต์ 17-8-2014 14:08:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 20-8-2014 05:44



Condition : Fine
Mana source : 95




[ตูม!!!!!]

        เสียงระเบิดดังขึ้น พร้อมกับที่ซีดัสกระโดดดีดตัวหลบออกมาได้อย่างฉิวเฉียด  เขาหันมองสถานการณ์โดยรอบ พบว่าหุ่นยนต์เด็กสาวที่ถูกซัดกระเด็นไป ได้หายตัวๆไปเรียบร้อยแล้ว  แต่มีหุ่นยนต์อีกตัว โผล่มาแทน  และดูท่าทางเหมือนเธอจะพยายามเล็งเป้า เรเนเกดตัวนั้นอยู่

        ". . .ดูท่าที่เรเนเกดมันเคลื่อนไหวแปลกๆ. . . ท่าทางจะมาจากเด็กสาวนั่นสิ่นะ. . ."   ซีดัสเอ่ยหลังจากเห็นท่าทางของเรเนเกดที่เริ่มขยับไปมาคล่องตัวกว่าเดิม

        ". . .คงต้องรีบจัดการให้เร็วกว่านี้. . ."  ซีดัสพูดจบก็หันมองไปทางหุ่นยนต์ที่เพิ่งมาใหม่  เข้าไม่รอช้าในจังหวะที่เรเนเกดเพิ่งโดนระเบิดไป เขารีบวิ่งไปยังหุ่นตัวนั้นทันที

        ". . .หวังว่าเธอคง. . .มีอะไรดีๆล่ะนะ. . ." เมื่อวิ่งมาอยุ๋ข้างๆหุ่นสาวตัวนั้นซีดัสก็ทาบมือลงบนไหล่ทันที

        ". . . Ability Data Absorber. . ."  สิ้นเสียงกำไลข้อมือของเขาก็มีแสงวว่างวาปขึ้น

ได้รับ [Skill The Target Lock Data Card]  1 ใบ

        ". . .เริ่มเลยละกัน. . ."  หลังพูดจบซีดัสก็พุ่งตัวออกไปทันที แต่ทว่าทางที่เขาพุ่งไปเป็นกำแพงอยู่ใกล้เรเนเกดตัวนั้นแทน

        ". . .Data Card Activating. . ."  การ์ดใบหนึ่งปรากกขึ้นมาในมือของซีดัส เขาเสียบมันลงในช่องด่านหน้าของกำไลข้อมือข้างที่ยังไม่ถูกใช้งาน ทันที

ใช้งาน [Skill The Target Lock Data Card]

        ". . .The Target Lock. . .Activating. . .Target [Renegeid]. . ."  ซีดัสเอ่ยเมื่อการ์ดถูกเสียบลงไปเรียบร้อย พร้อมกับระบบได้ทำการล็อคเป้าไปยังเรเนเกดตัวนั้นทันที

        ซีดัสเร่งความเร็วขึ้นอีกพุ่งตรงไปยังกำแพง  เขาใช้ความเร็วทั้งหมดไต่ขึ้นกำแพง ช่วงสั้นๆ แล้วกระโดดดีดตัวโดนใช้กำแพงเป็นฐานเพิ่มความสูงของการกระโดด  จนตอนนี้ร่างของเขาลอยอยุ๋เหนือหัวของเรเนเกดตัวนั้น เรียบร้อยแล้ว

        ". . .Shock Stringer. . .Paralysis. . .Activating. . ."  ซีดัสพูดขึ้นขณะที่ยังลอยตัวอยู่ พร้อมกับมีเหล็กแหลมโผล่ออกมาจากกำไลของเขา  เขาพลิกร่างกายให้อยู่ในท่าทางที่เตรียมพร้อมโจมตีทันที

        ". . .Energy Transfer. . .Activating. . ."  ซีดัสเอ่ยพร้อมกับหมัดข้างที่มีเหล็กแหลม มีแสงออร่าสีแดงปรากฏขึ้นมาปกคลุม  ขณะนี้การเตรียมการของเขาพร้อมแล้ว  เป้าหมายในการโจมตีของเขาอยุ่ที่ ส่วนหัวของเรเนเกดตัวนั้น!!!

ใช้ Energy Transfer เปลี่ยนพลังชีวิต 30% เป็นพลังทำลาย

        ". . .ขอใช้หนี้คืนล่ะนะ. . .Gravity Field. . .Activating!!!!. . ." เขาตะโกนขึ้น พร้อมกับที่รอบๆตัวเข้าเริ่มเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน

        แรงโน้มถ่วงรอบตัวเขาถูกเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง  ร่างของเขาที่กำลังพุ่งใส่เรเนเกดตัวนั้น แรงโน้มถ่วงที่เพิ่มขึ้นแบบมหาศาล ทำให้ความเร็วนั้นเพิ่มขึ้นอย่างมาก  พร้อมกับพลังทำลายที่มากขึ้นตามไปด้วย  เกิดเสียงเสียดสีของอากาศดังไปทั่วบริเวณ






Condition : Fine
Mana source : 80

Data Card Activating :: Physical Data Card 4 Turns ; Power+ ◊◊◊◊◊

ตูมมมมม !! หมัดของซีดัสและเรเนเกดตัวนั้นได้ปะทะกันอย่างรุนแรงจนเกิดแรงดันตัดอากาศจนทะลายกำแพงห้องแจ้งเกิดของเขาจนราบพินาศลงไปพร้อมกับร่างของเรเนเกดนั่นที่ได้ต้านแรงโน้มถ่วงของซีดัสไว้อย่างสุดความสามารถ

หมัดของทั้งสองได้ปะทะกันจนแขนของทั้งคู่กระเด็นถอยออกไปและฟาดลงที่พื้นอย่างรุนแรงด้วยแรงโน้มถ่วงที่ซีดัสสร้างขึ้นมา !! มันได้ค่อยๆยกมืออีกข้างขึ้นมาเพื่อหมายจะฟาดซีดัสลงอย่างรุนแรงในจังหวะที่แรงโน้มถ่วงของชายหนุ่มยังทำงานอยู่ !!

เปรี๊ยะ !! แขนของเรเนเกดนั่นได้จับตัวแข็งเป็นน้ำแข็งขึ้นอย่างรวดเร็ว !! ทันทีที่มันได้ทุบลงที่ร่างของซีดัสนั้นมือของมันก็ได้ค่อยๆกระจายออกเป็นเศษเสก็ดน้ำแข็งกับพื้นเต็มไปหมด !!

? ? ? : น่ารำคาญจริงๆเลยนะ... จะให้อยู่สงบๆซักวันไม่ได้รึยังไง



เสียงเรียบๆของหุ่นยนต์ตัวนึงได้ดังขึ้นมา... ในขณะที่ซีดัสได้ค่อยๆหันกลับมาตามแว่วเสียงนั้นมันก็กลับทำให้ระบบของชายหนุ่มเกิดการทำงานขัดข้องขึ้นมาชั่วขณะพร้อมๆกับร่างเหล็กของเขาที่ได้จับตัวเย็นไปถึงภายในจนเข้ารู้สึกถึงความกลัวขึ้นมาแม้ว่าเขาจะเป็นแค่เครื่องจักรก็ตาม...

เรเนเกดตัวนั้นได้รีบถอนมือของมันออกก่อนที่จะได้รีบกระทืบเท้าของมันลงที่พื้นจนเกิดเป็นคลื่นพลังสีแดงขึ้นมาเป็นวงกว้าง !! แต่คลื่นพลังทั้งหมดนั่นก็กลับแตกเป็นน้ำแข็งไปเสียหมดในชั่วพริบตา !! เพียงเสี้ยววินาทีนั้นเองเรเนเกดตัวนั้นก็ได้หลบหนีออกไปอย่างรวดเร็วเสียก่อนทันทีที่จะเกิดอะไรขึ้นกับมันไปมากกว่านี้ !!

? ? ? : เป็นอะไรรึเปล่า...

สภาพการทำงานของซีดัสได้ค่อยๆกลับมาเป็นปกติอีกครั้งเมื่อหุ่นยนต์ตัวดังกล่าวได้เอ่ยถามเพื่อเรียกสติของซีดัสกลับมาอีกครั้ง


        ". . .หนักเอาการอยู่. . ."  ซีดัสเอ่ยขึ้นเบาๆ ขณะที่เขากำลังเช็คระบบโดยรวมหลังจากได้สติจากเสียงเรียกของหุ่นสีดำ  เขาพบว่าระบบ หลายส่วนเสียหายอย่างหนัก  น่าจะเป็นผลมาจากการปะทะเมื่อครู่  

". . .ขอบคุณ. . .ที่มาช่วยไว้. . ."  ซีดัสพูดพลางพยายามใช้แขนข้างที่เหลือดันตัวลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก

". . .ดูท่าทางร่างกายจะเริ่มไม่ไหวแล้ว. . .คงต้องขอตัวก่อนล่ะ. . ."  ซีดัสพูดกับหุ่นสีดำตรงหน้า ก่อนจะเดินผ่านเธอไปตรงไปยังแขนอีกข้างที่อยู่ออกไปไม่ไกลนัก

". . .หวังว่าค่าซ่อมมันจะ. . .ไม่แพง. . .นะ. . ."  ซีดัสพูดขึ้นหลังเก็บแขนนั่นขึ้นมา แล้วพยายามประคองตัวอย่างยากลำบาก เดินไปยังทางออกจากห้องที่ตอนนี้มีเพียงทางโล่งๆไร้ซึ่งประตูไปแล้ว

        แม้ในใจยังคงรู้สึกสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเขาหลังจากที่หุ่นยนต์ตัวนั้นปรากฏตัวขึ้นมา  แต่ด้วยสภาพร่างกายตอนนี้  การตรงไปยังส่วนซ่อมบำรุงดูจะเป้นทางเลือกที่ดีกว่า  
        แต่เมื่อเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว  ร่างของซีดัสก็ทรุดลงไปชันเข่าบนพื้น  พร้อมสะเก็ดไฟที่พุ่งออกมาตามส่วนที่ เสียหาย ทั่วร่างกาย




-:- ช่วงเวลาเย็น

ซีดัสได้หมดสภาพไปนานหลังจากที่โดนซ้อมจนเละเทะไปหมดเมื่อช่วงเช้า แต่หลังจากที่เขารู้สึกตัวอีกครั้งเขาก็พบว่าหุ่นตกรุ่นแบบเขาได้โผล่มาที่ห้องผลิตของหุ่นรุ่นใหม่ที่ดูเหมือนกับเดจาวูเมื่อเช้านี้อีกแล้ว... แต่ครั้งนี้เขากลับสามารถวางใจได้เพราะเซ็นเซอร์ของเขาไม่ได้ทำงานแต่อย่างใดนั่นเอง...

สภาพร่างกายของเขานั้นได้ถูกซ่อมบำรุงจนเสร็จเรียบร้อยดีทุกประการแล้วในตอนนี้ เขาน่าจะคงสภาพและทำงานตามปกติได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆแล้ว

ได้รับ Daily Skills : Break down ; เมื่อได้รับความเสียหาย ATK และ AGI จะเพิ่มขึ้น


        ". . .System Check. . .System all green. . ."  ซีดัสสั่งเช็คระบบหลังจากลืมตาขึ้นมา  ดูเหมือนว่าเขาจะติดเป็นนิสัยไปเสียแล้ว  หลังจากเช็คระบบทั้งหมดรวมถึงสภาพร่างกาย เขาก็ดันตัวลุกขึ้นจาก แท่นที่เต็มไปด้วยสายระโยงระยางทันที

        ". . .ห้องนี้อีกแล้ว. . .ดูท่าทางเราจะโดน. . หามมาที่นี่สิ่นะ. . ."  เขาพูดขึ้นเบาๆ  เพราะเท่าที่จำได้เขาทรุดลงก่อนจะออกจากห้องทดสอบนั่นได้ด้วยซ้ำ

        ". . .หุ่นสีดำนั่นมันยังไงกันแน่. . .ความรู้สึกนั่นมัน. . .ไม่น่าจะเป็นไปได้. . ."  ซีดัสบ่นกับตัวเอง หลังจากที่ถอดสายต่างๆออกจากตัวเรียบร้อยแล้ว

        ". . .คงต้องออกไปหาข้อมูลซักหน่อย. . .แล้วก็ต้องเริ่มหาคริสตัลมาสำรองไว้ด้วย. . ."  ซีดัสพูด ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูห้อง

        ". . .หวังว่า. . .คงไม่เจอเรียกไปทดสอบอีกนะ. . ."  เขาพูดกับตัวเองก่อนจะเดินออกจากห้องไป




ทันทีที่ซีดัสได้เดินออกจากห้องมานั้น เขาก็พบกับหุ่นตัวหนึ่งที่เขาคุ้นเคยกำลังทำหน้าที่เรียบเรียงข้อมูลการทำงานของแลปอยู่ที่ด้านนอกของเขา



1) เดินผ่านออกไปด้านนอก
2) สอบถามข้อมูลภารกิจค้นหาคริสตอล
3) สอบถามสถานการณ์ในตัวเมือง
4) ถามเกี่ยวกับหุ่นยนต์สีดำก่อนหน้านี้
5) อื่นๆโปรดระบุ


5) สอบถามข้อมูลภารกิจค้นหาคริสตอล และ ข้อมูลของหุ่นยนต์สีดำ

        [ก๊อก! ก็อก!]

        ซีดัสใช้มือเคาะที่เคาร์เตอร์เบาๆสองทีเพื่อเรียกหุ่นตรงหน้า  

        ". . .ฉันอยากถามเรื่องข้อมูลภารกิจ. . .ค้นหาคริสตัล. . .เธอพอจะว่างมั้ย. . ."  ซีดัสเอ่ยถามขึ้น หลังจากที่ก่อนหน้านี้เขาได้เช็คมานาคริสตัลที่เหลือ ซึ่งมันมีไม่พอที่จะทำอะไรได้มากนัก

        ". . .แล้วก็. . .ถ้าไม่รบกวนเกินไป. . เธอพอจะมีข้อมูลของหุ่น. . ผู้หญิงสีดำ. . .ตัวนั้นบ้างมั้ย. . ." เขาไม่ลืมที่จะถามถึงหุ่นตัวนั้น  เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นยังคอยกวนใจเขาอยู่  ถึงเขาจะไม่หวังว่าจะได้ข้อมูลมากนัก แต่อย่างน้อยถ้าได้แค่ชื่อหรือรุ่น ก็คงพอหาตัวได้ง่ายขึ้น




FL Restoration 18L : ภารกิจค้นหาในตอนนี้มีภารกิจที่เหมาะกับคุณอยู่ ซึ่งก็คือการบุกเบิกโบราณสถานใกล้ๆกับตัวเมืองไม่ไกลนี้เพื่อหาคริสตอลมานาดิบขนาดเล็กกลับมา 4 ชิ้น

หุ่นยนต์ตัวนั้นได้รายงานขึ้นพร้อมๆกับแสดงแผนที่การเดินทางของซีดัสขึ้น ซึ่งซีดัสก็พบว่าสถานที่นั้นอยู่ไม่ไกลไปจากตัวเมืองเท่าไรนักหากเขาออกเดินทางตอนนี้อาจจะถึงที่นู่นในช่วงเวลาหัวค่ำก็เป็นได้



FL Restoration 18L : Nightmare 00z เป...

ระหว่างที่รายงานนั้นโค้ดของหุ่นตรงหน้าของซีดัสก็ได้ทำงานผิดปกติขึ้นก่อนที่มันจะได้ค่อยๆเงียบลงไปเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นราวกับว่าคำสั่งการค้นหาของซีดัสนั้นไม่ได้ถูกส่งไป

1) ลองถามอีกครั้ง
2) อื่นๆโปรดระบุ


        2) รับภารกิจแล้วเตรียมออกเดินทาง

        [. . .ท่าทาง. . จะเป็นข้อมูลลับ. . .ช่างเถอะ. . ]          ซีดัสคิดในใจ พร้อมกับเปิดระบบแผนที่ขึ้นเช็คเส้นทางอีกครั้ง

        ". . .ตกลง. . .รับภารกิจ. . ."  ซีดัสบอกหุ่นตรงหน้า  ก่อนจะปิกแผนที่ลง แล้วหันหลังเดินไปที่ทางออกของแลป  เตรียมตัวมุ่งหน้าไปยัง  พื้นที่ภารกิจทันที




หลังจากยืนยันภารกิจแล้วซีดัสก็ได้ออกเดินทางไปยังสถานที่แห่งนั้นทันที จากข้อมูลแล้วเขาพบว่าดันเจี้ยนแห่งนี้เป็นส่วนที่มีคริสตอลมานาดิบเกิดขึ้นตามธรรมชาติอย่างประปรายแต่ว่ามีหลายเผ่าพันธ์ที่เข้าทำการบุกเบิกทำให้สถานที่แห่งนี้ก็มีอันตรายมากกว่าสถานที่อื่นๆนอกจากอันตรายจากเรเนเกดด้วยเช่นกัน

-:- ช่วงเวลากลางคืน



ที่หน้าทางเข้าซีดัสสามารถที่จะลักลอบเข้ามาได้โดยปลอดสายตารวมทั้งภายในเรเดาห์ของเขายังไม่แสดงถึงสิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธ์อื่นอีกด้วย


        ". . .ดูท่าจะยัง. . ไม่มีใคร. . ."  ซีดัสพูดกับตัวเองหลังจากลอบเข้ามาภายในซากเมืองร้าง  เขาได้ลองเปิดระบบแผนที่อีกครั้ง ก็พบว่าข้อมูลของแผนที่ของซากเมืองแห่งนี้ แสดงให้เป็นเพียงส่วนที่เขายืนอยู่เท่านั้น

        ". . .ท่าทาง. . .คงต้องสำรวจเอาเองแล้วสิ่นะ. . ."  ซีดัสพูดอย่างเนือย  ก่อนจะเริ่มออกเดินเท้า  อย่างระแวดระวัง  

        ด้วยสภาพแวดล้อมตอนนี้ที่เป็นเวลากลางคืน  แม้จะไม่ค่อยเป็นอุปสรรคกับเผ่าพันธุ์ของเขาเท่าใดนัก  แต่ในสถานที่ที่ยังไม่ถูกสำรวจ  การจะเดินอย่างชะล่าใจคงไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก  เมื่อเดินไปเรื่อยๆ  ระบบของเขาก็เริ่มทำการบันทึกแล้วสร้างแผนที่ขึ้นมาพร้อมๆกัน  ขณะที่ Sensor Device ยังคงไม่พบร่องรอยใดๆ ของมานาคริสตัล แม้แต่น้อยมีแต่เพียงซากเมืองรกร้าง และต้นไม้รกทึบ ที่ขึ้นแทรกตามอาคารเก่า   
        เขาเช็คแผนที่อีกครั้ง  พบว่าเขาได้สำรวจเป็นบริเวณกว้างพอดู  เขาใช้วิธีการเดินสำรวจโดยใช้จุดที่อยู่ในตอนแรกเป้นศูนย์กลางแล้วค่อยๆ ขยายรัศมีออกไปเรื่อยๆ เป็นรูปวงกลม  แต่กระนั้นก็ยังไม่พบร่องรอยใดของมานาคริสตัลอยู่ดี
       
        ". . .ก็นะ. . .ถ้าง่ายขนาดนั้นคงไม่. . .ส่งคนเซาะหาคริสตัลขนาดนี้หรอก. . ."  ซีดัสเอ่ยเบาๆหลังจากที่เช็คแผนที่  ก่อนที่สายตาของเขาจะไปสะดุดกับ อาคารร้างหลังหนึ่ง  ซึ่งเขารู้สึกว่าอาคารนั่นมีอะไรที่แปลกๆออกไปจากปกติ

        ". . .ไม่ค่อยน่าไว้ใจ. . .แต่จะให้ค่อยๆหาแบบเดิม. . .ต่อไป ถึงเช้าก็คงไม่ค่อยได้อะไร. . ."  ซีดัสบ่นเบาๆ  แล้วค่อยๆมุ่งตรงไปยังอาคารหลังนั้น โดยยังคงระวังตัวตลอดเวลา




ในขณะที่ซีดัสกำลังเข้าใกล้ซากตึกพังๆใกล้ๆนั้นเรดาห์เขาก็ได้เตือนขึ้นเสียก่อนถึงมีชีวิตจากเผ่าพันธ์อื่นที่อยู่ใกล้ๆเข้ากับสถานที่แห่งนั้นขึ้น


ขึ้นใหม่เลยจ้า
แมวบ้า
โพสต์ 17-8-2014 16:26:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 22-8-2014 21:43






"ฟู~ นี่มันเหนื่อยกว่าสู้บอสอีกนะเนี้ย" ซีกร์พูดพร้อมถอนหายไป พร้อมกับกระเป่าตังที่ว่างเปล่าของเขา

ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดสิ่งของของเขาเล็กน้อย โดยการย้ายที่เก็บไปแขวนไว้ที่หลังทั้ง 2 เล่มจนเป็นรูปตัว X

"ฮึ" เขาได้หัวเราะออกมาเล็กน้อย เพราะรู้สึกว่ามันแอบเท่นิดๆ

"เอาละต่อไปจะไหนกันดีละ" เขาหันถาม เอริกะ ที่ยืนงงอยู่ข้างๆเขา

"หาอะไรกินมั้ย ท่านโปรรรรรรรรรรรรรร มีร้านไหนจะแนะนำเป็นพิเศษมั้ย"  เขาถาม เอริกะ พร้อมกับพยามยามกลั้นหัวเราะเอาไว้

"แต่ขอแบบราคาย่อมเยาจริงๆนะ งานนี่" เขาพูดต่อ พร้อมกับหลบตาหนีเล็กน้อย






อามาเทรัทสึ เอริกะ : ฮึ่ม !! ช่วยไม่ได้น้า ~ งั้นเราคงจะต้องช่วยนายหน่อยซะล่ะมั้ง

เด็กสาวได้หัวเราะขึ้นเบาๆอย่างหลงตัวเองพร้อมๆกับได้เดินนำซีกร์ไปยังร้านคาเฟ่เล็กๆแห่งนึงที่อยู่อีกด้านนึงของย่านขายอุปกรณ์บุกเบิก



ไม่นานหลังจากทั้งสองได้เดินเข้ามาบริเวณร้านนั้นก็ได้มีเด็กสาวในชุดเซเลอร์คนนึงเดินเข้ามาต้อนรับทั้งสองทันที

? ? ? : ยินดีต้อนรับค่ะนายท่าน แล้วก็ สวัสดีจ้า ~ เอริจัง ♪ ไม่เจอกันตั้งนานแน่ะ



เด็กสาวได้ทักทายขึ้นอย่างเป็นมิตรกับทั้งสองขึ้น ดูเหมือนว่าเธอคงจะรู้จักกับเอริกะก่อนหน้านี้ด้วยนะ

อามาเทรัทสึ เอริกะ : ก็... เรื่องงานนิดหน่อยล่ะนะ แหะๆๆ

เอริกะได้ตอบขึ้นพลางหัวเราะออกมาอย่างบางเบา เพราะว่าภารกิจล่าสุดนั้นถ้าไม่ได้ซีกร์ช่วยไว้ล่ะก็เธอก็คงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ในตอนนี้แน่ๆ
เมื่อได้ทักทายกันเสร็จแล้วนั้นสาวน้อยคนนั้นก็ได้เดินนำทั้งสองเข้าไปนั่งที่ด้านในร้านพร้อมๆกับได้วางเมนูไว้ให้ทั้งคู่

อามาเทรัทสึ เอริกะ : ที่ร้านนี้ราคาไม่แพงหรอก ถ้าจัด full course ก็แค่ 30 Crystal Mana เองล่ะ

เอริกะได้อธิบายขึ้นพร้อมกับๆขณะที่ซีกร์กำลังนั่งดูเมนูอยู่ ไม่นานนักก็ได้มีเด็กสาวอีกคนนึงเดินเข้ามาหาทั้งสองในชุดโกธิคสีดำ



? ? ? : เราพร้อมจะจัดของให้พร้อมกับรอยยิ้มแล้ว !! ถ้าเกิดกินเหลือแม้แต่นิดเดียวล่ะก็ชั้นจะเตะพวกนายออกไปจากร้านเลยคอยดูสิ !!

เด็กสาวได้อธิบายขึ้นด้วยท่าทางห้าวๆเล็กน้อยพร้อมกับหยิบใบสั่งเตรียมจดขึ้นมา แต่ก็ดันโดนเด็กสาวคนแรกนั้นลากกลับไปที่หลังร้านก่อนอย่างรวดเร็วทันทีหลังจากที่เธอแนะนำตัวแปลกๆแบบนั้นกับลูกค้าเสร็จ...

ไม่นานนักก็ได้มีเด็กสาวอีกคนนึงในชุดเซเลอร์และแว่นตาเดินออกมาจากด้านหลังร้านนั้นพร้อมๆกับได้มาทำหน้าที่รับออเดอร์แทนให้



? ? ? : ต้องขออภัยด้วยนะคะ เราจะทำการรับออเดอร์ให้ก็แล้วกันนะ

เด็กสาวได้อธิบายขึ้นเรียบๆพร้อมกับกระชับแว่นของเธอขึ้นและรอฟังออเดอร์อาหารจากเอริกะและซีกร์


"ร้านนี่เหมาะกับเธอดีนะ"  ซีกร์พูดขึ้นหลังจากเห็นเมด2คนนั้นแล้ว
"งั้นผมเอาเซ็ต ราคาย่อมเยาแต่อิ่มท้องครับ" เขาทำหน้าจริงจัง พร้อมกับหันไปตอบ เซ็ตที่ไม่รู้ว่าจะมีอยู่บนโลกนี่รึเปล่า
"แล้วเธอ เอาอะไรละ" เขาหันไปถาม เอริกะ ต่อ




อามาเทรัทสึ เอริกะ : มะ-หมายความว่ายังไงกัน...

เด็กสาวได้มองหลิ่วตาไปยังซีกร์อย่างไม่พอใจก่อนที่จะได้เตะที่รองเท้าของชายหนุ่มลงเบาๆ

? ? ? : เซ็ตย่อมเยาแต่อิ่มท้อง... อาหารที่คาเฟ่ก็ไม่ได้แพงอะไรมากนะ ? แต่ถ้าจะให้แนะนำจริงๆล่ะก็...

เธอได้ขยับแว่นเล็กน้อยก่อนที่จะได้แสดงเมนูหนึ่งในเมนูให้กับซีกร์ดู ซึ่งมันประกอบไปด้วยข้าวหน้าเนื้อที่มีเนื้อทอดพิเศษเพิ่มอีก 1 ชิ้นในเมนูในราคา 10 Crystal Mana

อามาเทรัทสึ เอริกะ : เราขอเป็นริ้บอาย-แรร์เซ็ท กับ ซีซั่นคิตตี้เซ็ท นะ

เอริกะได้เริ่มสั่งเมนูแปลกๆ(?)ของเธอออกไปในขณะที่รอซีกร์





"เดียว ล่อริ้บ-อายเลยหรอ!" ซีกร์ร้องขึ้นด้วยความตกใจ ราคานั้นคงแพงน่าดู โดยฟังจากชื่อของมัน

"เดียว ริ้บ-อายในเมดคาเฟ่เนี้ยนะ" ต่อด้วยขัดกันอย่างยิ่งของร้านและเมนูนั้น

"เดียว แล้วทำไมเป็นเมดคาเฟ่ได้เนี้ย" ซีกร์สายหน้าพร้อม กับบอกกับตัวว่า "บ้างเรื่องก็ช่างมันเถอะ"

"งั้นผมเอาชุดfull courseแล้วกัน" เขาตอบ แก่พนักงานสาวแว่นนั้นกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม

สุดท้ายเขาก็เลือกเมนูอีกอันแทน




? ? ? : รับทราบค่ะ

เด็กสาว-แว่นได้ก้มรับเล็กๆพร้อมกับได้เดินกลับไปที่ด้านหลังร้านและเริ่มลงมือจัดออดเดอร์ทันที

อามาเทรัทสึ เอริกะ : ไม่แพงหรอกน่า ~ แต่ยังกับนายจะเลี้ยงงั้นแหละน้า...

เอริกะได้ถอนหายใจออกมาเบาๆพลางนั่งมองวิวบนทางเดินด้านนอกไปด้วยในขณะเดียวกัน ไม่นานนักเด็กสาวผมสีดำในชุดเซเลอร์ก็ได้เดินมาเสิร์ฟอาหารให้กับทั้งสองถึงโต๊ะ

? ? ? : ฟูลคอร์ส , ริ้บอาย และ ซีซั่นคิตตี้ เรียบร้อยแล้วค่ะ ♪








หลังจากที่เธอได้ทำการเสิร์ฟอาหารลงบนโต๊ะพร้อมๆกับวางใบเสร็จไว้แล้วนั้นเธอก็ได้กลับเข้าไปที่ด้านหลังร้านอีกครั้งนึงและปล่อยให้เอริกะและซีกร์ได้รับประทานตามสะดวก




"อะ สงสัยจะจำไม่ได้สินะ" ซีกร์แอบดีใจเล็กน้อย ว่าเขาก็สามารถประหยัดได้นิดนึงแล้ว

"วะ. . . . ว้าว" เขาแอบตกใจเล็กน้อยกับ ความอลังกาลของอาหารเมือมันมาถึง
"นี่มัน ยิ่งกว่าที่คิดไว้เลยนะเนี้ย" แล้วเขาก็เริ่มลงมือกินทันที่

"อืม~ นี่มันยอดไปเลยนะเนี้ย" เขาเริ่มกล่าวถึงรสชาติ




อามาเทรัทสึ เอริกะ : แน่นอนสิ ~ คาเฟ่นี้อาหารอร่อยที่สุดในเมืองนี้แล้วล่ะ ~

เอริกะได้ตอบขึ้นพร้อมกับนั่งทานอาหารไปพร้อมๆกันด้วย
ไม่นานนักทั้งสองก็ได้กวาดอาหารจนเรียบโต๊ะพักจนหมดลงแล้ว ก่อนอื่นใดหลังจากที่จ่ายเงินออกไปแล้วซีกร์คงจะต้องไปหาที่สิงสถิตในเมืองเพื่อให้มีฐานปักหลักพักผ่อนของตัวเองเสียก่อนที่จะเริ่มเดินภารกิจต่อไปได้... แต่เขาคงจะต้องเริ่มหาจากสำนักงานหลักของเมืองอีกครั้งกระมัง ?

1) จ่ายให้เอริกะด้วย
2) เงียบเนียนไว้แล้วต่างคนต่างจ่าย
3) ไม่จ่าย !! โดดออกจากร้านโดยสายฟ้าแล้บ
4) อื่นๆโปรดระบุ





"เอาละ ตูจะทำอย่างไรต่อไปดี" ซีกร์เริ่มมองหาลู่ทางเอาตัวรอด

3) ไม่จ่าย !! โดดออกจากร้านโดยสายฟ้าแล้บ

"หึ! คงได้เวลาใช้ไม้ตายลับเสียแล้ว" ซีกร์คิดในใจ แล้วเริ่มมองลู่ทางในการหนีออกไป จาดร้านนี่
"แต่เดียวสิ ซีกร์ ถ้านายหนีไปตอนนี่ละก็ นายคงถูกไล่ตาม จากสาวทั้ง 3 อย่างน้อย ไม่สิอาจจะมากกว่านั้นก็ได้ ดีไม่ดี อาจจะอยู่อย่างลำบากในเมืองด้วยซำ้" เขาเริ่มคิงถึงความคุ้มค่า ในการกระทำนั้น แล้วพบว่ามันช่าง อันตรายยิ่งนักหากแลกกับแค่เงิน 30

3) ไม่จ่าย !! โดดออกจากร้านโดยสายฟ้าแล้บ (ล้มเหลว)

"ชิ. . ." เขาส่งเสียงออกมาอย่างไม่พอก่อนที่จะเริ่มคิดแผนการใหม่
"อ่า. . ได้แน่อันนี่ต้องไปรอดแน่ๆ" เขายิ้มออกมาอีกครั้ง

4) ตีเนียนไว้แล้วต่างคนต่างจ่าย พร้อมกับหาเรื่องคุยเพื่อดึงความสนใจ

"รอดแน่ อันนี่ต้องไปรอดแน่ๆ ฮา ฮา ฮา เรานี่มันอัฉริยะจริงๆ" เขากล่าวชมตัวเองในใจก่อนเริ่มแผนการ

"สมแล้วที่เป็นร้านที่ท่าน โปรรรรรรรร แนะนำ"เขาได้ขึ้นพร้อมกับยกนิ้วโป้ง ก่อนที่จะลุกขึ้นตีเนียนจ่ายค่าอาหารของตัวเอง
"จะว่าเธอพัก อยู่ไหนเอริกะ" เขาเริ่มดึงความสนใจต่อไป โยการขึ้นเรื่องคุย
"จนถึงตอน ชั้นก็ยังดูเหมือนว่าจะไม่มีที่พักเลย สงสัยต้องกลับไปหาอีกรอบแล้ว" เขาพูดต่อพร้อมค่อยๆ เดินนำหน้าออกนอกร้านไป

"หึหึหึ สมบูณ์แบบ" เขาคิดในใจพร้อมแอบทำหน้า just as plan อยู่หน้าร้าน




Amaterasu Erika : ♥♥♥♥♥♥

ซีกร์ได้เดินออกมาจากร้านอย่างสมบูรณ์แบบโดยที่เอริกะนั้นยังคงนั่งแก้มป่องอยู่ในร้านอยู่รวมทั้งดูเหมือนว่าเธอจะสั่งของหวานเพิ่มมานั่งกินด้วยเช่นกัน


". . . . . . . " ความเงียบเข้าครอบงำบริเวณนั้น ดูเหมือนแผนจะสำเร็จ. . . .อย่างน้อยก็ครึ่งนึง ซีกร์บอกกับตัวเองแบบนั้น

ก่อนที่เข้าจะเดินทางกลับไปยังสำนักงานอีกครั้งเพื่อหาที่อยู่ และดูงานที่น่าสนใจอื่นๆ

ดูเหมือนว่าเขาควรจะหาโอกาศมาขอโทษเธออีกครั้ง เขาคิดแบบนั้นก่อนที่จะค่อยๆย่องออกมา




ระหว่างทางเดินนั้นซีกร์ก็ได้พบกับป้ายประกาศห้องพักที่โดดเด่นออกมาจากที่อื่นๆ เพราะว่ามันไม่ได้อยู่ในเขตุชุมชนของตัวเมืองนั่นเองและยังตั้งอยู่ใกล้ๆกับสำนักงานหลักอีกด้วย

1) สนใจและเข้าไปสอบถาม
2) เลือกจุดที่พักชุมชนที่สำนักงานดีกว่า
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) สนใจและเข้าไปสอบถาม

"ลองดูที่ แถวนี่ก่อนก็ไม่เสียหายละมั้ง" แล้วซีกร์ก็เริ่ม สอบถามในพื่นที่แถวๆนั้น




จากข้อมูลแล้วนั้นซีกร์ได้ทราบว่าห้องพักนั่นมีเสียงประหลาดชอบเกิดขึ้นยามค่ำคืนรวมทั้งตกดึกยังมีหญิงสาวประหลาดคนนึงที่คอยออกตามหาปลายขอบฟ้าแห่งจินตนาการตลอดทั้งคืน จึงเป็นการรบกวนทำให้ไม่มีใครชอบที่จะอาศัยอยู่ที่นั่นนักเพราะเลือกสถานที่พักหลักได้นั่นเอง. . .

1) ห้องนี้แหละ !!
2) ไม่เอาดีกว่า
3) อื่นๆโปรดระบุ





3) เอา!! (ถ้าลดราคา)

"นี่และ โอกาศ!!" ซีกร์คิดใน ก่อนที่จะเริ่มพูด

"จริงๆแล้ว เรื่องพวกนั้นไม่ใช้ปัญหาหรอกนะครับ. . . ." เขาเริ่มพูด

"ถ้าลดค่าให้ครึ่งนึงละก็~" แล้วก็ก็ทำมือเอานิ้วชี้ติดกับนิ้วโป้งแล้วถูกัน




เมื่อตกลงกับเรียบร้อยแล้วซีกร์ก็ได้รับกุญแจห้องและเอกสารในการเข้าอยู่ทันที พร้อมๆกับผังแสดงเส้นทางไปยังห้อพักของเขา






"อ่า~ ในที่สุดก็ได้พักสักที" ว่าแล้วซีกร์ก็รีบพุ่งตัวตรงไปยังเตียงนอนทันที่
"จะ รบกวนอะไรก็ช่างมันเถอะ" เขาบ่นออกมา ก่อนที่ละล้มตัวลงนอนราวกับคนกำลังจะตาย

"ช่างเป็นวันที่ ดุเดือนจริงๆ" เขาบ่นออกมาอีกรอบหลังจาก ที่วันที่ผ่านเขาได้ผ่านอะไรมามากมาย(เกินไป)
"ถ้าไม่ใช้ระเบิดประตู หรือถีบห้นาต่างเข้ามาละก็. . . . .คงจะไม่เป็นไรละมั้ง" แล้วเขาก็พยายามหลับลง อย่างน้อยเขาก็คิดว่า ถ้าไม่ใช้สองสิ่งนั้น หรืออะไนทำนองนั้น ก็ไม่น่าจะปลุกเขาจากความตาย ตอนนี่ได้




-:- ช่วงเวลากลางคืน

ระหว่างที่ซีกร์กำลังพักผ่อนอย่างสบายใจนั้นเขาก็ได้ยินเสียงตะกุกตะกักแปลกๆที่ระเบียงเล็กๆด้านนอกของห้องของเขา

1) หลับต่อ
2) ออกไปดู
3) อื่นๆโปรดระบุ





3) เข้าจู่โจมเสียงลึกลับนั้น อย่างไม่ทันตั่งตัว อย่างง่วงๆ

"หะ หืม. . . หะ?"  ซีกร์กลับมาจากความตายอีกครั้ง ด้วยเสียงแปลกๆนั้น อย่างง่วงๆ

"รึว่า. . .นี่จะเป็น!!" แล้วสมองเขาก็เริ่มสั่งการอย่างง่วงๆ

"ขโมย!" ในหัวเขาตอนนนี่ คิดอย่างอื่นๆ ไม่ออกนอกจากสิ่งนี่เลย อย่างง่วงๆ

"หึหึหึ ต้องให้มันรู้ซะแล้วว่าเล่นกับใครอยู่" แล้วเขาก็เริ่มทำการซุ่ม โจมตีต้นตอของเสียงนั้นทันที่ อย่างง่วงๆ

//จับล็อกเป้าหมายไว้ อย่างง่วงๆ




หมับบ ~ ซีกร์ได้จับส่วนใดส่วนนึงของเป้าหมายไว้ด้วยอาการงัวเงียเข้า. . .

พลั้กกก !! แต่ทันใดนั้นเองเขาก็กลับรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขาโดนเตะลงที่ดั้งจมูกเข้าอย่างจังจนเห็นภาพด้านหน้าอย่างชัดเจนเป็นขาเรียวยาวคู่นึงใต้ถุงน่องสีดำที่กำลังปีนไต่ลงมาจากชั้นบนผ่านระเบียงห้องของเขาอยู่. . .

1) เอามือไปรองช่วยให้ลงมา
2) ยืนมอง. . .
3) ขะ-ขโมย !!
4) อื่นๆโปรดระบุ





2) ยืนมอง. . .จนทนไม่ไหวแล้วเขาไป 1) เอามือไปรองช่วยให้ลงมา

"อูย~ " ซีกร์ร้องขึ้น ด้วยความเจ็บเล็กน้อย แต่นั้นก็ช่วยให้เขาหายจากอาการง่วงนอน นั้นได้

"อืม. . . เป็นขโมยที่ช่าง. . . ยังไงดีละ" แล้วเขาก็เริ่ม มองขาคู่นั้นที่กำลัง ดุดดิด อย่างหาที่ลงไม่ได้

"อืม. . . . รู้สึกพักนี่ เจอขาบ่อยจัง" เขาบ่นออกมาราวกับว่า ได้กลายเป็นพวกคลั่งเรียวขาไปเสียแล้ว

"ช่วยไม่ได้ละนะ" แล้วก็เดินไปเอามือไปรองช่วยให้ลงมา อย่างช่วยไม่ได้

"เอาๆ ลงดีๆละ!" เขาบอกเจ้าของขาคู่นั้น




? ? ? : การลงจอดสำเร็จ...

เสียงเล็กๆนั่นได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับหญิงสาวคนนึงที่มีส่วนสูงราวๆ 160 cm ที่ได้ลงมายืนนิ่งๆอยู่ที่ระเบียง เธอได้ค่อยๆก้มลงมามองซีกร์ที่ยืนอยู่ที่ระเบียงอย่างช้าๆด้วยแววตาที่แน่นิ่ง. . .



? ? ? : เห็นรึเปล่า...

1) มะ- ไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแหละ !!
2) ลายทางฟ้าคราม
3) อื่นๆโปรดระบุ


ขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงลีน่า V.3
เจ้าชาย~!
โพสต์ 17-8-2014 23:57:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 21-8-2014 09:14



Condition : Fine
Mana Source : 100




        คาลามิตี้มองไล่หลังไป ..เสียงซ่า- ในหัวเองก็เบาลงจนหายไปแล้ว
เธอจึงเดินต่อไปยังที่พัก
        เมื่อเด็กสาวกลับมาถึงก็ล้มตัวลงนอนทันที แล้วปล่อยให้ทุกๆอย่าง
ทำงานตามปกติ




-:- ช่วงเวลากลางวัน

คาลามิตี้ได้ค่อยๆรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งในห้องของเธอ ดูเหมือนว่าผลจากการต่อสู้เมื่อวานจะทำให้เธอตื่นขึ้นมาช้ากว่าวันปกติ
ทันทีที่เด็กสาวได้ตื่นขึ้นมานั้นเธอก็พบว่าเซย์คากุนั้นได้มานั่งรอเธออยู่ในห้องอยู่ในตอนนี้



ออกอนโชคุ เซย์คากุ : ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ

เธอได้ทักทายคาลามิตี้ขึ้นพร้อมๆกับจูบลงที่หน้าผากของเด็กสาวอย่างอ่อนโยนรับตื่นของคาลามิตี้ เซย์คากุน่าจะไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้เพราะสถานที่ที่เธออยู่กระมัง ?

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : วันนี้คุณแม่ทำข้าวต้มมาให้ล่ะ ♪

เซย์คากุได้ชวนคาลามิตี้คุยเหมือนๆกับวันปกติทั่วๆไปพร้อมกับได้ยกถ้วยข้าวต้มขึ้นมาจัดที่ชั้นวางของในห้อง



       「 อรุณสวัสดิ์ค่ะ 」
        คาลามิตี้ทักทายหม่าม้าของเธอตามปกติเช่นกัน เธอลุกขึ้นมานั่งแล้วทานข้าวต้มเข้าไป
โดยไม่รีรอ
       「 ...! 」
        เพราะความร้อนของข้าวต้ม จึงทำให้มันลวกปาก เด็กสาวทำหน้าฉงนกับความชาที่ลิ้น
เล็กน้อยก่อนจะเข้าใจว่ามันเกิดเพราะความร้อน ข้าวต้มคำต่อๆไปเธอจึงเป่าพู่ว- พู่ว-




        หลังจากจัดการกับอาหารตรงหน้าเสร็จแล้ว เด็กสาวก็ถอดสายพลังงานออกจนหมด แล้ว
ลุกขึ้นพุ่งเข้าไปกอดคุณแม่ของเธอ พลางเอาหน้าซุกไซ้(แบบหนักหน่วง)
       「 แฮะ แฮะ... 」
        เด็กสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : โอ๋ๆ ~ อ้อนแต่เช้าเลยนะ

เธอได้ลูบหัวลงที่คาลามิตี้เบาๆพลางหัวเราะออกมาเบาๆกับท่าทีของลูกสาวของเธอแบบนั้น


       「 หม่าม้า หม่าม้า ของขวัญของหนูละคะ? 」
        คาลามิตี้ถามเรื่องอาวุธด้วยท่าทีอ้อนๆ
        เด็กสาวตัดสินใจไม่บอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน หลังจากที่ประมวลผลแล้วว่ามันไม่ได้มี
ความสำคัญใดๆสักเท่าไหร่ นอกจากจะทำให้คุณแม่ของเธอเป็นห่วงเอาซะเปล่าๆ
       「 แล้วก็ๆ หนูอยากไปเมืองของพวกโยวไคจังเลย 」
        คาลามิตี้พูดขึ้นมาด้วยท่าทีตื่นเต้น




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : คุณแม่ได้ทำการติดตั้งให้เมื่อเช้าแล้วล่ะ ♪ เมื่อคาลามิตี้ต้องการก็สามารถเรียกฟังค์ชั่นออกมาได้เลยจ๊ะ

เธอได้กล่าวขึ้นพร้อมกับลูบหัวของคาลามิตี้ลงบางๆพร้อมๆกับได้เปิดข้อมูลดาต้าใหม่ที่ได้ติดตั้งให้กับลูกสาวของเธอขึ้นมา

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : แล้วคิดยังไงถึงจะไปเมืองของโยว์ไคล่ะ ? ที่นั่นไม่มีอะไรอร่อยๆให้กินหรอกน้า ~

เซย์กาคุได้หยอกคาลามิตี้เล่นพลางจิ้มลงเบาๆที่แก้มของคาลามิตี้เบาๆ


       「 อู่ว..? 」

เปรี้ยง..

        ราวกับมีฟ้าผ่าลงมาแว่บนึง คาลามิตี้หลุดเสียงแปลกๆออกมาเพราะโดนจิ้มแก้มอยู่
       「 หนู...อยากไปสำรวจธรรมชาติค่ะ 」
        เด็กสาวใบหน้าขึ้นสีเรื่อๆ ก่อนที่จะหันหน้าหนีแล้วพูดออกมาด้วยรอยยิ้มแหย่ๆ
       「 คือ..หนูไม่ได้คิดว่าจะต้องมีอาหารฟลูคอร์สให้กินจริงๆนะ.. 」
        ดูเหมือนที่คุณแม่ของเธอพูดว่าไม่มีของอร่อยจะกระแทกใจดำเข้าจังๆ ความหวัง
ที่จะได้กินอาหารน้ำลายสอถูกทำลายไปพร้อมกับความอายที่ไม่รู้จะกลบเกลื่อนยังไง!!
       「 ม..ไม่ได้คิดว่าจะกินของหวานๆพูนๆด้วย.. 」




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : ที่นั่นจะมีแต่ของแปลกๆอย่างโสม หรือไม่ก็ซุปยาตุ๋นโบราณเสียมากกว่าน่ะนะ

เธอได้บอกกับคาลามิตี้ขึ้นเพื่อให้ลูกสาวของเธอได้ดูข้อมูลล่วงหน้าไปพลางๆก่อนพร้อมๆกับได้ค่อยๆจับมือของลูกสาวของเธอขึ้นมาไว้เช่นกัน

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : ถ้าอย่างนั้นจะไปกันเลยไม๊ล่ะ ?


       「 ค่ะ! 」
        เด็กสาวยิ้มตอบผู้เป็นแม่ทันที ก่อนจะจับมือนั้นไว้ให้กระชับ
        คาลามิตี้ยิ้มระรื่นก่อนที่จะหันมาถามคุณแม่ของเธออีกครั้งว่า
       「 ว่าแต่โสมคืออะไรหรือคะ? 」




-:- ช่วงเวลาเย็น

หลังจากที่ได้ออกเดินทางกันจากเมืองแห่งเครื่องจักรกลไม่นานนักคาลามิตี้และเซย์กาคุก็ได้เดินทางมาถึงสายธารแห่งดวงวิญญาณที่ล้อมรอบๆป่าศักสิทธิ์ภายในที่เป็นที่ตั้งของตัวเมืองของพวกโยว์ไคนั่นเอง



ภายในเมืองนั้นได้มีบรรยากาศแปลกๆเกิดขึ้นเล็กน้อย เหมือนกับว่าตอนนี้ภายในกลุ่มของพวกโยว์ไคนั้นกำลังมีเรื่องวุ่นวายบางอย่างเกิดขึ้นอยู่

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : แปลกจังเลยนะ... เมื่อก่อนเมืองแห่งนี้ค่อนข้างจะสงบกว่านี้แท้ๆ

เซย์กาคุได้กล่าวขึ้นพลางค่อยๆพาคาลามิตี้ไปยังร้านอาหารภายในเมือง แต่พวกเธอก็ต้องพบว่าร้านนั้นได้ปิดตัวลงชั่วคราวเนื่องจากสถานการณ์ทีเ่กิดขึ้นในป่าสายหมอกข้างๆเมืองนี้ที่เกิดขึ้นนั่นเอง

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : เหมือนว่าเรเนเกดจะปรากฏตัวที่ป่าใกล้ๆเมืองนี้นะ ? คุณแม่ว่าเราไปหาซื้ออะไรแล้วกลับกันดีกว่า

เธอได้กล่าวบอกคาลามิตี้ขึ้นพร้อมกับค่อยๆพาคาลามิตี้ไปยังร้านขายของเล็กๆในเมืองที่ค่อนข้างแออัดจนเซย์กาคุเองก็ตกใจกับจำนวนโยว์ไคที่มาใช้บริการเหมือนๆกัน

1) ซื้อของแล้วกลับเมือง
2) แวะไปเมืองเอสเปอร์
3) สนใจเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในป่า
4) อื่นๆโปรดระบุ


// 3 + 2 = 5 // (?)

       「 คนเต็มไปหมดเลยนะคะ? 」
        คาลามิตี้พึมพำออกมาเบาๆ คุณแม่ของเธอบอกว่าเมืองนี้มันสงบกว่านี้แต่ความแออัดนี้ทำให้
เด็กสาวนึกภาพไม่ค่อยออก ทั้งๆที่เป็นเมืองที่สวยงามเหมาะกับบรรยากาศสงบๆแท้ๆ
        ' มีเรเนเกดอยู่ในป่าหรือ.. อยากเห็นจังเลยน้า.. '
        คาลามิตี้มองล่อกไปแล่กมา ก่อนที่จะหันมาสนใจคุณแม่ของเธอแทน เด็กสาวยิ้มบอกไปว่า
       「 หม่าม้า ไหนๆก็อุส่าห์มาแล้ว หนูอยากเห็นเจ้าเรเนเกดตัวนั้นจัง 」
        เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ พลางเกาะแขนคุณแม่ของเธอไปด้วย
       「 แค่แอบดูได้มั้ยคะ? เรเนเกดที่ทำให้ทั้งเมืองกระวนกระวาย น่าสนใจมากค่ะ 」
        คาลามิตี้พูดยิ้มๆ จากนั้นเธอก็เปลี่ยนสีดวงตาข้างซ้ายกลายเป็นสีแดงแว่บนึง แล้วเปลี่ยนกลับ
มาเป็นสีอำพันเหมือนเดิม
       「 หนูอยากเล่นเป็นนักสำรวจเผ่าเอสเปอร์ด้วย ฮิฮิ 」
        นั้นแหละเหตุผลหลัก..




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : ถ้าไปดูล่ะก็อาจจะไม่ได้กลับไปที่เมืองทันทีล่ะน้า ~

เซย์คากุได้กล่าวขึ้นพร้อมกับได้ค่อยๆจูงมือของคาลามิตี้ออกจากตัวเมืองเพื่อไปยังป่าแห่งสายหมอกข้างๆกับตัวเมืองแทนเสียก่อน

-:- ช่วงเวลากลางคืน



ที่หน้าทางเข้านั้นเซย์คากุและคาลามิตี้ได้เดินทางมาถึงป่าในเวลาค่ำคืนพร้อมๆกับพบว่ามันช่างโล่งโจ้งผิดปกติเสียจริงๆ. . . มันอาจจะเกิดอะไรขึ้นในสถานที่ใดที่หนึ่งในป่าแห่งนี้ก็เป็นได้ แต่หากว่าคาลามิตี้สนใจที่จะเข้าสำรวจแล้วมันอาจจะกินเวลาจนถึงวันพรุ่งนี้เลยก็เป็นได้. . .

1) เข้าสำรวจ
2) ไปที่เมืองเอสเปอร์
3) กลับเมืองโยว์ไค
4) กลับเมืองเครื่องจักรกล
5) อื่นๆโปรดระบุ


// 5 // --> แล้วแต่ท่านแม่

       「 ไม่มีอะไรเลยนะคะ..? 」
        เด็กสาวแสกนภาพแบบหยาบๆแล้วพูดออกมา
       「 ถ้ากลับเมืองตอนนี้หนูก็ไม่มีอะไรทำอะสิ 」
        คาลามิตี้พูดพลางทำแก้มป่อง แล้วมองไปรอบๆ




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : คุณแม่รู้สึกแปลกๆกับสถานที่แห่งนี้จังเลยนะ. . .

เซย์กาคุได้กล่าวขึ้นมาเบาๆพร้อมๆกับกระชับมือของคาลามิตี้ไว้แน่นเพื่อไม่ให้พลัดหลงกันท่ามกลางหมอกในป่านี้

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปดูล่ะนะ ~ หวังว่าคงไม่เจออลิซาเบตจังเข้าตอนนี้น้า. . .

เธอได้ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนที่จะได้ตัดสินใจพาคาลามิตี้เข้าไปเดินดูภายในป่าแห่งสายหมอก ไม่นานนักทั้งสองก็ได้มาหยุดลงตรงใจกลางป่าที่มีร่องรอยการต่อสู้จำนวนมากและเป็นวงกว้างที่ทำเอาต้นไม้ในป่าทึบของบริเวณนั้นล้มไปเป็นแถบๆ รวมทั้งในสถานที่กว้างๆแห่งนี้ยังมีคริสตอลมานาดิบอยู่เป็นจำนวนมากอีกด้วย

ในขณะที่ทั้งสองกำลังวิเคราะห์สถานการณ์อยู่นั้นคาลามิตี้ก็ได้เหลือไปเห็นเข้ากับโยว์ไคจิ้งจอกตัวนึงที่กำลังเก็บคริสตอลมานาดิบบนพื้นอยู่อย่างสบายอารมณ์ ~ ดูจากท่าทางแล้วเหมือนว่าเธอจะกลับมาขนหลายรอบแล้วนะเนี่ย. . .



1) ถามเซย์คากุเกี่ยวกับอลิซาเบต
2) ทักทายโยว์ไคตนนั้นขึ้น
3) เข้าไปเก็บด้วย
4) อื่นๆโปรดระบุ


// 1 //

       「 อลิซาเบตคือเด็กคนนั้นหรือคะ? 」
        คาลามิตี้ชี้นิ้วไปที่เด็กสาวที่กำลังเก็บคริสตอลอย่างสบายอารมณ์นั้น
ด้วยท่าทีซื่อๆ
       「 หะ..! แบบนี้ก็เท่ากับเจอตัวแล้วน่ะสิคะ!? 」
        เด็กสาวกอดแขนคุณแม่พลางตั้งท่าต่อสู้ สลับกับก้มหยิบคริสตอลมานาดิบ
ขึ้นมาเก็บไว้ด้วย




ออกอนโชคุ เซย์คากุ : ไม่ใช่หรอกจ้า... อลิซาเบตคงจะไม่โผล่มาให้เห็นตัวง่ายๆแบบนี้หรอกนะ

เธอได้อธิบายขึ้นพลางปล่อยให้คาลามิตี้นั้นได้สำรวจสถานที่จุดนี้ตามสะดวก

ออกอนโชคุ เซย์คากุ : โยว์ไคตนนั้นน่าจะอาศัยอยู่ในป่าล่ะมั้ง ? เพราะถ้าคนอื่นๆรู้คงมาเก็บไปหมดแล้วล่ะนะ

เซย์คากุได้อธิบายพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นคาลามิตี้นั้นได้ค่อยๆแอบเก็บคริสตอลขึ้นมาอย่างระวังตัวใกล้ๆกับหมาจิ้งจอกน้อยตนนั้น

จากปฏิกริยาของโยว์ไคนั่นแล้วคาลามิตี้น่าจะพอเดาได้ว่าคริสตอลพวกนี้อาจจะเกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติทำให้โยว์ไคตนนั้นไม่ได้มีอาการใดๆเมื่อเห็นว่าคาลามิตี้ก็ได้มาเก็บคริสตอลที่นี่เหมือนกันกับตนเอง


       「 อู~ 」
        คาลามิตี้ครางเสียงแปลกๆ ก่อนจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ
       「 อะ งั้นเดี๋ยวหนูมาน้า 」
        เด็กสาวหยุดเก็บคริสตอลมานาแล้วตะเบ๊ะให้คุณแม่ของเธอ ก่อนจะก็เดินยิ้มๆ
เข้าไปหาโยวไคตนนั้นด้วยท่าทีสบายๆด้วยดวงตาสีแดงกับอำพัน
       「 สวัสดีจ้ะ 」
        คาลามิตี้ทักเรียบๆ ดูเหมือนเธอจะเริ่มไม่ค่อยกลัวคนแปลกหน้าแล้ว






? ? ? : สะ-สวัสดีจ้า... แฮกๆๆ

โยว์ไคสาวได้ตอบรับคาลามิตี้ขึ้นมาอย่างเหนื่อยหอบในขณะที่กำลังพยายามแบกคริสตอลจำนวนมากนั่นใส่ในถุงย่ามของเธอพร้อมกับลุกขึ้นมายืนอย่างยากลำบาก

? ? ? : ถ้าเรื่องคริสตอลล่ะก็เก็บได้ตามสะดวกเลยนะ ก่อนที่จะมีคนอื่นมาแย่งเก็บน่ะ

เธอได้เอ่ยขึ้นพลางค่อยๆตั้งท่าแบกถุงย่ามด้วยท่าทางทุลักทุเล

1) เก็บด้วย ~
2) ช่วยขน + ชวนคุย
3) อื่นๆโปรดระบุ


// 2 + 3 // --> ช่วยเก็บ(มันให้หมด)

       「 ถือแบบนั้นดูท่าทางหนักนะ? 」
        คาลามิตี้ดูท่าทางและจำนวนที่คนตรงหน้าพยายามขนแล้วแอบขำในใจ แต่เธอก็
ยิ้มออกมาพร้อมกับบอกต่อไปว่า
       「 เราจะช่วยเอง~ 」

// BLACK HOLE (ฉบับปรับปรุง) //  --> -10

        เด็กสาวยิ้มกว้างแล้วชูแขนขวาขึ้นสร้างหลุมดำขนาดเล็กขึ้นมาเหนื่อหัวของตนเอง
       「 ไฮย่าห์~ 」

// Gravitation // --> -10

        คาลามิตี้ยืดแขนซ้ายไปจนสุดจากนั้นก็ดูดคริสตัลชิ้นเล็กชิ้นน้อยทั้งหมดที่พื้นมารวม
กันไว้เป็นก้อนใหญ่เบิ้มลอยเคว้งอยู่บนฟ้า เธอยิ้มให้กับผลลัพท์นั้นอย่างพอใจก่อนจะหันไป
ทางโยว์ไคตนนั้นด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า"เป็นไงละ เราเจ๋งใช่มั้ย?"




Mana Source : 90

? ? ? : อ- โอ้ว์ !! สมกับเป็นเอสเปอร์จริงๆ พลังจิตช่างกล้าแข็งมาก !!

โยว์ไคสาวได้เข้าใจผิดๆก่อนที่จะมองพลังของคาลามิตี้ที่ด้านหน้าที่น่าทึ่งของคาลามิตี้นั่นจนทำเอาเซย์กาคุอดหัวเราะออกมาเบาๆไม่ได้

? ? ? : ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือน้า ~

หลังจากนั้นจิ้งจอกสาวก็ได้เดินนำคาลามิตี้และเซย์คากุไปยังบ้านพักของเธอที่อยู่ไกลออกไปอย่างมาก มันตั้งอยู่ที่อีกด้านนึงของสายลำธารของป่าและยังลึกเข้าไปอีกในป่าแห่งสายหมอกนี้ทำให้ไม่น่าแปลกที่จะไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน



ขึ้นใหม่เลยจ้า
เจ้าหญิงคะงุยะ
โพสต์ 18-8-2014 10:39:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tesstrossa เมื่อ 24-8-2014 09:43



Condition : Fine
Mana : High

4 ) เดินมาหาร่างคริสตอลของโยไคโดยไม่สนใจสิ่งที่คนๆนั้นพูดเลยและเตรียมเคลื่อนย้ายเธอออกไปจากตรงที่นี่

ไคร์น : [ น่ารำคาญเป็นบ้า นั่นมันก็แค่คำสวยหรูของพวกที่ไม่อยากตายก็เท่านั้น ] ( เดินมาหาร่างคริสตอลของโยไค )

ไคร์น : พล่ามจบแล้วสินะ? ( หันมาถามน้ำเสียงเรียบ )




? ? ? : อื้ม ~♫ จบแล้ว

จอมเวทย์สาวได้ค่อยๆลงเหยียบพื้นอีกครั้งก่อนที่จะได้เดินผ่านไคร์นไปอย่างไม่สนใจเท่าไรนัก

? ? ? : ไว้เจอกันที่โลกภายนอกอีกครั้งแล้วกันนะ ~

เธอได้กล่าวทิ้งท้ายไว้พร้อมกับได้หายตัวออกไปยังโลกภายนอกทันที... อาจจะเป็นดังที่ไคร์นได้คาดการไว้ว่าผนึกบางอย่างกำลังค่อยๆคลายตัวลงในสถานที่ต่างๆบนโลกแห่งนี้ แต่ยังไงก็ตามไคร์นเองคงต้องรีบออกไปจากที่นี่เสียก่อนเพราะว่าสถานที่แห่งนี้กำลังสูญเสียพลังงานและค่อยๆถล่มลงและกลายเป็นกรวดทรายอย่างช้าๆ


ไคร์น : ถามทางนี้บ้างไหมเนี่ย ว่าอยากเจอด้วยรึเปล่า . . . [ เอาเถอะ เป็นเมจิกเชี่ยนเหมือนกันซักวันคงได้เจอ ]

( อุ้มร่างของโยไคขึ้นมา )

ไคร์น : ไม่ได้การณ์ . . . ผลึกเริ่มก่อตัวเยอะขึ้นเรื่อยๆแล้ว หรือว่า มันกำลังดูดซับอะไรบางอย่างจากตัวโยไคตนนี้? ( หันไปมองผลึกที่เริ่มละลายช้าๆ )

ไคร์น :!!! อึ่ก ( สะดุ้งเสียงถล่ม ) [ อะไรกัน ที่นี่กำลังจะถล่ม!? ] อุ๊บ!! ( โครงเครงไปตามแรงสั่น ) ต้องรีบแล้วสิ ( รีบลอยตัวออกไปยังทางเดิมที่เดินข้ามมา )

( โยกตัวหลบทางที่เริ่มแตกออก )

ไคร์น : ตรงนั้น!! ( พุ่งเข้าไปยังทางที่เชื่อมต่อกับซากปรักหักพังที่โยไคพาเข้ามา )

ไคร์น : [ เปิดระบบเนวิเกเตอร์ ]

อีฟ : [ System Online ]

ไคร์น : อีฟ รีบนำทางชั้นไปยังทางออกที

อีฟ : [ รับทราบค่ะ ] ( เปิดระบบนาวิ ชี้ทางไปยังทางออกที่จอดรถเอาไว้ )

ไคร์น : ฮึ่ม!! ( รีบวิ่งออกมาจากที่นั่นโดยเร็ว )




ไคร์นได้วิ่งออกมาจากด้านในมิติประหลาดนั่นจนออกมาถึงด้านหน้าของดันเจี้ยนที่เธอได้จอดยานภาหนะเอาไว้พร้อมๆกับร่างของโยว์ไคเด็กสาวที่ตกผลึกเป็นคริสตอลสีขาวไปทั้งร่างนั่น


ไคร์น : รอดไปที . . .

อีฟ : { เกิดอะไรขึ้นหรอไคร์น }

ไคร์น : เรื่องมันยาวน่ะ . . . แต่ดูท่าทาง ชั้นจะพลาดซะแล้วสิ

อีฟ : { ? แล้วนี่คือ? }

ไคร์น : โยไคที่เราเจอกันเมื่อกี้ยังไงล่ะ เมื่อกี้นี้เด็กคนนี้สู้กับเมจิกเชี่ยนคนนึง เห็นว่าไม่ยอมเอาจริงหรืออะไรซักอย่างเนี่ยแหละ พอโดนเล่นงานก็กลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้ว

อีฟ : { แล้วจะพาเธอกลับไปยังฐานรึเปล่าคะ? }

ไคร์น : คงไม่ได้หรอก . . . ชั้นได้เรียนรู้อะไรบางอย่างมาจากเมจิกเชี่ยนที่เจอกันแล้วน่ะ

อีฟ : { คงไม่คิดจะไปส่งเด็กคนนี้ที่เมืองโยไคหรอกนะ }

ไคร์น : นั่นสิ เอาไงดีล่ะ? มีความเห็นอื่นไหมล่ะ?

อีฟ : [ คำถามค่ะ ที่ต่อสู้กันเมื่อครู่นี้จะไม่ให้ดิชั้นตรวจสอบหรือคะ? ]

ไคร์น : อย่าเลย ชั้นจะลบข้อมูลบางส่วนแล้วเก็บไว้เฉพาะส่วนที่สำคัญแล้วกัน อีกอย่างชั้นเองก็สัญญากับเด็กคนนี้แล้วด้วย โทษทีนะ

อีฟ : [ เข้าใจแล้วค่ะ ]

ไคร์น : ว่า แต่สรุปแล้วชั้นได้อะไรมาบ้างไหมเนี่ย? ( มองดูนอกจากเสื้อผ้าก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นนอกจาก โยไคที่หลับอยู่บนอ้อมแขนของตัวเอง )

[ ชั้นควรทำยังไงดี . . . ไปทางไหนก็เสี่ยงพอๆกันเลย . . . ]

ไคร์น : คนละครึ่งทางก็แล้วกัน . . .

USE : แฟลร์ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ

ปุ้ง!!! ฟิ้ว!!

ไคร์น : [ หวังว่าเรื่องวุ่นๆคงไม่เกิดหลังจากที่ชั้นยิงมันขึ้นไปบนฟ้าหรอกนะ ]




? ? ? : ขอโทษที่ทำให้รอนานนะ !!

เสียงใสๆเหมือนกับเด็กสาวได้ดังขึ้นทันทีที่ไคร์นได้ยิงแฟลร์ขึ้นไปไม่ถึง 10 วินาทีเท่านั้น พร้อมกับการปรากฏตัวของเด็กสาวผมสีแดงคนนึงที่มีส่วนสูงเตี้ยกว่าไคร์นเสียอีก. . .

โฮโนกิ คาซูโกะ : โฮโนกิ คาซูโกะ มาตามสัญญาณขอความช่วยเหลือแล้ว !! ต่อให้เป็นเรเนเกดซักกี่ตัวเราก็ไม่ถอยอยู่แล้ว !!



เธอได้กล่าวขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่ว่างเปล่ารอบๆตัวไคร์น. . . จนไคร์นนึกปวดหัวขึ้นมาไม่ได้ว่าจะรอดกลับเมืองทันเย็นนี้หรือไม่. . .


ไคร์น : โอะ ? [ มาไวจังเลยนะ ]

ไคร์น : อ้า พอดีเจออะไรที่มันมากกว่าเป็นพวกเรเนเกดอีกน่ะ  . . .  { วางร่างคริสตอลราบกับพื้นพลางเดินมาหากำลังเสริมที่เพิ่งมาเมื่อกี้ }

ไคร์น : สวัสดี ชั้นชื่อไคร์น เป็นนักพจนภัยที่ได้รับมอบหมายมาหาแหล่งคริสตอลน่ะ เธอมาจากสำนักงานใหญ่รึเปล่า?




โฮโนกิ คาซูโกะ : มากกว่าเรเนเกดอีกเหรอ ?!! หรือว่าจะเป็น เรเนเกด เอลเดอร์ ? หรือว่า แองเจิ้ล ? ระ- หรือว่า เพอร์โซน่า ?!

เด็กสาวได้ถามไคร์นขึ้นด้วยท่าทีตื่นเต้นอย่างเกินพิกัดพร้อมๆกับพล่ามอะไรแปลกๆออกมาเต็มไปหมดก็ไม่สามารถที่จะทราบได้เช่นกัน

โฮโนกิ คาซูโกะ : ใช่แล้ว !! เรามาจากสำนักงานใหญ่เพื่อที่จะช่วยเหลือเมจิ้กเชีย่นที่ยิงสัญญาณแฟลร์เมื่อกี้ออกไปไงล่ะ !! เมื่อเข้าใจแล้วก็นำทางเราไปได้เลย !!

เธอได้ควงกระบองของเธอขึ้นจนเปลวไฟแห่งความหึกเหิมนั้นลุกโชนไปทั่วจนทำให้ไคร์นพอจะเข้าใจสถานการณ์ขึ้นมาบ้างแล้ว. . .

1) อธิบายเหตุการณ์ใหม่ โดยขอให้พากลับเมือง
2) บอกเกี่ยวกับเหตุการณ์ทีเ่กิดขึ้นในต่างมิตินั่น
3) อื่นๆโปรดระบุ


3) ยื่นข้อเสนอก่อนจะเล่าให้ฟัง

[ ท่าทางจะเป็นคนซื่อๆแฮะ . . . ]

ไคร์น : เกรงว่ามันจะมากกว่านั้นไปอีกระดับนึงอยู่นะ . . . แต่ก่อนจะเล่าให้ฟัง ทางนี้เองก็มีอะไรจะให้ทางเธอช่วยเหมือนกัน ตกลงมั้ย?

อีฟ : [ ท่าทางตอนที่ระบบเนวิเกเตอร์ถูกปิดไป คงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นสินะคะ ]

ไคร์น : [ อืม ถึงจะไม่อยากรีบรายงานให้รู้ แต่ว่าปล่อยไว้นานๆก็คงจะไม่ได้ ชั้นเองก็อยากหาทางทำให้ยันโยไคนั่นกลับมาเป็นเหมือนปรกติเหมือนกัน ]

อีฟ : [ . . . แต่ดิชั้นไม่รู้สึกถึงพลังชีวิตที่แผ่ออกมาจากตัวโยไคตนนั้นเลยนะคะ ]

ไคร์น : [ เอาเถอะน่า . . . ]

ไคร์น : เรื่องแรก เธอช่วยทำเป็นไม่เห็นได้ไหม ว่า ชั้นกับโยไคตนนี้ . . . กำลังร่วมทีมกันอยู่ ถ้าเกิดทางสำนักงานใหญ่หรือพวกเมจิกเชี่ยนรู้เรื่องนี้ ชั้นว่าทางนี้คงจะลำบากไม่น้อยเลย  ส่วนเรื่องที่สอง ชั้นอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ๆโยไคอยู่ ชั้นกำลังจะไปที่นั่น เพราะถ้าพาโยไคตนนี้กลับไปที่สำนักงานหรือเขตของพวกเรามันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่

อีฟ : [ กำลังอ่านบันทึกจากหน่วยความจำบนหมวกของไคร์น ]




โฮโนกิ คาซูโกะ : ไฮ๊ เยสเซอร์ ~ !!

เธอได้ตอบขึ้นมารวมทั้งเหมือนว่าจะลืมเรื่องตัวประหลาด(?)ที่ไคร์นกล่าวมาในตอนแรกอย่างสิ้นเชิงไปเสียแล้ว. . .

โฮโนกิ คาซูโกะ : เมืองของพวกโยว์ไคอยู่ทางเหนือขึ้นไปน่ะ ~ ถ้าต่อเวลายานภาหนะของเมืองนี้ก็อาจจะไปถึงพรุ่งนี้พอดีล่ะมั้ง

เธอได้แสดงแผนที่คร่าวๆพร้อมกับระบุแผนการเดินทางให้ไคร์นได้เห็นด้วยเช่นกัน แต่ว่าไคร์นจะให้เธอกลับไปรายงานที่สำนักงานใหญ่ยังไงดีล่ะเนี่ย ?


ไคร์น : ขอบใจนะ. . . [ เป็นคนซื่อจริงๆด้วย . . .]

( เดินมาหา โฮโนกิ )

ไคร์น : นี่อาจจะเป็นแค่คำพูดของนักพจนภัยไร้ชื่ออย่างชั้น แต่ว่าอยากให้เธอนำข่าวนี้ไปบอกพวกสำนักงานใหญ่หรือหัวหน้าของเธอก็ได้ว่า '' ตำนานได้ตื่นขึ้นมาแล้ว ''

( นั่งเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในมิติที่บิดเบี้ยวนั้นและตัวตนของเมจิกเชี่ยนที่ตื่นขึ้น )

ไคร์น : เท่าที่ชั้นพอจะรู้ก็มีเท่านี้แหละ ถึงจะผิดคำพูดกับเด็กคนนั้นแล้วเรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชั้นโดยตรงเท่าไหร่ แต่มันก็อาจเป็นภัยคุกคามของพวกเธอหรือโลกทั้งใบก็เป็นไปได้  [ อธิบายไปตั้งเยอะ เด็กคนนี้จะรับไหวไหมนะ? . . .]




โฮโนกิ คาซูโกะ : อื้มๆ เข้าใจล่ะ !! บอกว่าตำนานได้ตื่นขึ้นมาแล้วสินะ !!

เด็กสาวได้พยักหน้าลงอย่างเข้าใจ(?)ในสิ่งที่ไคร์นพยายามจะบอกเธอก่อนที่จะได้ตัดสินใจกลับเมืองไปในทันทีเพื่อรายงาน !!


ไคร์น : (มองตามแผ่นหลังของโฮโนกิไป) ดูท่าทางพวกเราคงกลับไปที่นั่นไม่ได้อีกซักพักใหญ่ๆเลยสินะ . . .

อีฟ : [ นั่นสินะคะ ]

ไคร์น : เอาล่ะ พวกเราก็ไปเคลียเรื่องของเด็กคนนี้ให้เสร็จกันดีกว่า . . . ยังไม่รู้จักชื่อเลยแท้ๆ จะช่วยเธอได้ไหมนะ

( พาร่างคริสตอลวางไว้บนตัก ก่อนจะขับรถออกไปมุ่งหน้าไปยังบริเวณประตูเมืองของเหล่าโยไค )




-:- ช่วงเวลาเช้า



เวลาสางอาทิตย์อัศดงของวันใหม่ไคร์นก็ได้ขับมาหยุดลงที่ด้านหน้าของเมืองของชาวโยว์ไคที่ดูค่อนข้างวุ่นวายเล็กน้อยในตอนนี้ มันเกิดอะไรขึ้นในเมืองกันแน่นะ ?

1) สอบถามพลเมือง
2) หาดูแผนที่
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) สอบถามพลเมือง

ไคร์น : ( ลงมาจากรถ ) อืมมมม เฮ้อ ถึงซักที . . . . หืม?

อีฟ : [ ท่าทางมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นอยู่นะคะ ]

[ เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ? ]

ไคร์น : ลองลงไปถามคนแถวๆนี้ดูก่อนดีกว่า ( ขยับฮูด )




จากความแล้วไคร์นได้ทราบว่าเมื่อราวๆ 2 วันที่แล้วนั้นได้มีเรเนเกดบุกรุกยังเขตุป่าสายหมอกที่ตั้งอยุ่ใกล้ๆกับตัวเมืองนี้ทำให้ชาวเมืองแตกตื่นและเตรียมข้าวของเพื่อพร้อมที่จะอพยพได้ทุกเมื่อ ทำให้การจับจ่าย-ซื้อของใช้งานที่แห่ออกมากันในรวดเดียวของชาวเมืองนั้นทำให้เมืองดูอลหม่านกว่าสภาพเมืองโดยปกติ


ไคร์น :  . . . ฮื่ม ทีนี่อยู่ใกล้กับรังเจ้าพวกนั้นหรือยังไงนะ?

( เดินกลับมาที่ยานพาหนะ ก่อนจะอาศัยช่วงอลม่านพาร่างคริสตอลเดินเข้ามายังในตัวเมือง )

ไคร์น : ก่อนอื่นคงต้องหา ที่ๆมีโยไคที่พอจะไว้วางใจได้ก่อน. . . แล้วเราจะไปหาโยไคแบบนั้นได้ที่ไหนล่ะ . . .

[ เอายังไงดี . . . พอลองเดินลอบเข้ามาแล้วเล่นแบกคริสตอลมาไว้ด้วยแบบนี้มันจะเป็นอะไรไหมนะ ]

( ลองเดินหาสถานที่ๆน่าจะเป็นสถานที่รักษาดู )




จากข้อมูลจากย่านการค้ากลางเมืองนั้น ไคร์นพอที่จะเข้าใจได้ว่าสถานที่ที่พวกโยว์ไคใช้พักรักษาตัวและทำพิธีกรรมต่างๆนั้นอยู่ที่ศาลเจ้าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองนั่นเอง





ไคร์น : ที่นี่หรอ? ( ยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง )

อีฟ : [ ระวังถูกจับได้ด้วยนะคะ ]

ไคร์น : . . . [ จะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะแล้วกัน ] ( เปิดประตูเข้าไป )

ไคร์น : ขอรบกวนหน่อยค่ะ . . . ได้โปรดช่วยเด็กคนนี้ด้วย?




ไคร์นได้เดินเข้ามายังศาลเจ้าพร้อมๆกับร่างตกผลึกของโยว์ไคตนนึง แต่สิ่งที่ไคร์นได้เจอนั้นกลับเป็นพรีสเทรสคนนึงที่ได้ยืนประจำอยู่ที่ด้านในแทน... แต่ไม่ว่าไคร์นจะมองซักกี่ครั้งสถานที่แห่งนี้มันก็ยังเป็นศาลเจ้าอยู่ดี... แต่องค์ประกอบที่แปลกประหลาดนั้นยังไม่ทำให้ไคร์นตะลึงได้น้อยลงเลยเมื่อไคร์นพบว่าพรีสเทรสคนนั้นกลับมีจิ้งจอกตัวเล็กๆตัวนึงเป็นสัตว์เลี้ยงซะอย่างนั้น...



? ? ? : สวัสดีค่ะ คุณนักเดินทาง

เธอได้ค่อยๆกล่าวทักทายไคร์นขึ้นอย่างเป็นมิตรพร้อมๆกับได้เดินเข้ามาใกล้ๆกับร่างของโยว์ไคตนนั้น

? ? ? : โชคดีจังเลยนะคะ ที่ได้คุณช่วยเอาไว้ ไม่อย่างนั้นร่างของ"ไพท่อน"คงจะแตกสลายไปแล้วแน่ๆ

พรีสเทรสสาวได้กล่าวขอบคุณไคร์นขึ้นก่อนที่จะได้ค่อยๆนำร่างนั้นเข้าไปที่ด้านในของศาลเจ้า

1) เดินตามไปด้วย
2) รอที่ด้านหน้า
3) กลับเมืองคาเรียชานสควอต์
4) อื่นๆโปรดระบุ


ขึ้นใหม่เลยจ้า
โพสต์ 19-8-2014 00:36:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย oShirOyukio เมื่อ 23-8-2014 03:47



Condition : Fine
Mana Source : 270

-:- เวลาเช้า

หลังจากที่แอทร๊อกซ์ได้หลับพักไปชั่วขณะนั้นเธอก็ได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับพบว่าตอนนี้สถานการณ์ในตัวเมืองได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้งแล้ว


[...]

[ได้เวลาตระเวนหาข้อมูลอีกแล้วสินะ]

แอทร๊อกซ์ได้ลุกและเดินทางไปเติมพลังงานมานาสะสมไว้ในร่างกายในปริมาณมากๆ หลังจากนั้นจึงเดินไปทางที่สำนักงาน เพื่อหาข้อมูลดูว่ามีภารกิจอะไรที่เธอพอจะทำได้บ้าง




แอทร๊อกซ์ได้กลับมาที่หน่วยงานหลักที่แลปผลิตอีกครั้งพร้อมๆกับได้เจอกับหุ่นที่เธอคุ้นเคยเข้าอีกจนได้ หุ่นยนต์ที่ทำงานในที่นี้น่าจะมีเพียงตัวเดียวเท่านั้นทำให้สะดวกต่อการติดต่อเป็นอย่างมาก



ภายในลิสข้อมูลภารกิจในตอนนี้นั้นมีแต่ภารกิจการบุกเบิกค้นหาคริสตอลธรรมดาๆตามสถานที่ต่างๆแยกกันอยู่เต็มไปหมด

1) ไปยังที่ตั้งเมืองโบราณใกล้ๆทางใต้
2) ไปยังซากเมืองที่ถูกทำลายที่ห่างไกลออกไป
3) อื่นๆโปรดระบุ


3) เติมพลังงานและออกเดินทางไปยังเมืองของเผ่าพันธ์ Esper

[ก่อนที่เราจะได้คริสตันจากลูเซอร์ก็หวังว่าจะเดินทางไปเมืองของเผ่าพันธ์ Esper ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว]

[ไปเก็บข้อมูลที่นั้นหน่อยละกัน]

แอทร๊อกซ์ได้ออกเดินทางจากสำนักงานและเดินออกนอกประตูเมืองมุ่งหน้าสู่การเก็บข้อมูลของเผ่าพันธ์ Esper

"เผ่าพันธ์ Esper มีความใกล้เคียงมนุษย์มาที่สุดแล้วสินะ"

หุ่นยนต์สาวได้กล่าวออกมาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นเล็กหน่อย ราวกับเธอเริ่มได้เรียนรู้และการเข้าถึงอารมณ์ในแบบมนุษย์มากขึ้นทุกที

[เผ่าพันธ์นี้ไม่ถืออาวุธเดินในเมืองกันสินะถ้างั้นก็..]

///Hidden Weapon and Impersonate to Esper!///

แอทร๊อกซ์ได้เปิดโหมดพรางตัวพร้อมทั้งเก็บอาวุธไว้ ซึ่งในตอนนี้หากดูจากภายนอกหุ่นยนต์สาวแทบไม่มีความแตกต่างจากมนุษย์สาวทั่วๆไปเลยแม้แต่น้อย




-:- ช่วงเวลากลางวัน

ภายในเมืองที่แอทร๊อกซ์ได้เดินเข้ามาจากทางเข้าที่ด้านหน้านั้นให้ความรู้สึกต่างไปจากเมืองของพวกเครื่องจักรกลอย่างสิ้นเชิง สายลมและอากาศรวมทั้งธรรมชาติที่สวยงามรอบๆด้านนั้นทำให้แอทร๊อกซ์เดินเพลิดเพลินจนลืมตัวไปชั่วขณะเลยทีเดียว



ไม่นานนักเธอก็ได้เดินมาหยุดลงตรงใจกลางของเมืองที่เชื่อมต่อไปยังส่วนต่างๆของเมือง ที่ใจกลางนี้เป็นสวนน้ำธรรมชาติ ในช่วงกลางวันแบบนี้ทำให้มันไม่ค่อยมีคนเท่าไรนั้นและทำให้บรรยากาศดูสงบตา



"สุดยอด!"

แอทร๊อกซ์ได้พูดออกมาพร้อมความตื่นเต้น และด้วยความตกตะลึงว่าสถานที่ภายในเมืองนี้นั้นงดงามเกิดความคาดหวังเสียอีก เธอได้ลองเอามือแตะลงบนผิวน้ำจนเกิดเป็นคลื่นสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นระยิบระยับ

"สวยจัง.."

เป็นครั้งแรกที่แอทร๊อกซ์รู้สึกมีความสุขจนได้เผลอยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่มีความสุขทั้งๆที่ตัวของเธอเองนั้นเป็นถึงหุ่นยนต์ที่ถูกออกแบบมาเพื่อสู้รบในสงครามโดยเฉพาะ

"ถ้าจะอยู่เก็บข้อมูลที่นี้ไปสักระยะก็คงดีเหมือนกันสินะ"

หลังจากนั้นหุ่นยนต์สาวก็ได้เดินเล่นอย่าเพลิดเพลินดูร้านอาหารที่ไม่เคยพบเห็น และร้านขายสินค้าเสื้อผ้ารอบๆด้วยความน่าสนใจไปทั่วเมือง

"เครื่องแต่งกายพวกนี้น่าสนใจจัง"

แอทร๊อกซ์ได้เดินเล่นราวกับเป็นหญิงสาวทั่วๆไประหว่างที่เดินผมสีขาวราวกับหิมะของเธอก็ได้ปลิ้วสไวไปพร้อมกับสายลมพร้อมรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าอันเปี่ยมไปด้วยความสุข






หุ่นยนต์สาวได้เดินชมตัวเมืองไปทั่วอย่างมีความสุข ในสถานที่ที่ปราศจากจากสิ่งรบกวนใดๆและยังให้ความอบอุ่นกับเธอนี้มันช่างน่าอยู่เสียมากกว่าเมืองของเธอเองเสียจริงๆ. . .

1) ลองเข้าร้านคาเฟ่
2) ลองเข้าร้านเสื้อผ้า
3) ไปที่สำนักงานหลักเพื่อทำเรื่องอยู่
4) อื่นๆโปรดระบุ


4) เดินเล่นไปเรื่อยๆระหว่างทางไปสำนักงานหลัก

แอทรีอกซ์ได้เดินมองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้นจนไม่ได้มองทางเดินระหว่างนั้นเอง..หุ่นยนต์สาวได้เผลอไปชนกับอะไรบางอย่างและล้มลงกับพื้น

"ขะ..ขอโทษนะ!"




ดูเหมือนว่ามันจะเป็นแค่ป้ายหน้าทางเข้าไปยังแผนกประชาสัมพันธ์ของสำนักงานหลักภายในเมืองเอสเปอร์เท่านั้นที่แอทร๊อกซ์ได้เผลอชนเข้าไปเมื่อครู่นี้. . .

1) เข้าไปยังสำนักงานเลย
2) สำรวจรอบๆก่อน
3) อื่นๆโปรดระบุ


2)สำรวจรอบๆก่อน

แอทร๊อกซ์ได้รีบลุกขึ้นด้วยความเขิลพร้อมใบหน้าอันแดงก่ำของเธอ และได้แต่ด้อมๆมองๆ รอบสำนักงานด้วยความตื่นเต้นจนไม่กล้าเข้าไป




ภายรอบๆสำนักงานนั้นค่อนข้างเงียบสงบและทางเดินที่ถูกแบ่งไว้อย่างเป็นระเบียบทำให้แอทร๊อกซ์พบกับทางเดินแยกอีกทางนึงที่ถูกเชื่อมไปยังอพาร์ทเมนต์ใกล้ๆกับสำนักงานหลักที่มีช่องเปิดว่างให้พักได้อยู่ด้วยเช่นกัน

1) ไปสำรวจอพาร์ทเมนต์
2) ยังอยู่หน้าสำนักงาน
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) ไปสำรวจอพาร์ทเมนต์

[ต้องหาที่พักก่อนสินะ!]

แอทร๊อกซ์ลองเดินสำรวจอพาร์ทเมนต์ก่อนที่จะกลับมาที่สำนักงานในภายหลัง หุ่นยนต์สาวได้มองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้นที่จะหาที่อาศัพในเืองแห่งนี้ แต่ปัญหาคือ...ค่าที่พัก!?




จากการสอบถามแล้วสถานที่พักนั้นมีห้องเหลือว่างอยู่ในการเข้าพักได้รวมทั้งไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆเช่นกัน แต่ว่าภายในบริเวณนั้นกลับมีผู้คนอยู่น้อยกว่าส่วนอื่นๆของเมืองเพราะมีข่าวลือของวิญญาณร้ายที่สิงอยู่ในห้องพักนั่นเอง นอกจากนี้ดูเหมือนแอทร๊อกซ์จะไม่ต้องทำเรื่องย้ายเข้าเมืองอีกด้วยถ้าสนใจพักที่นี่

1) นี่ล่ะ !! น่าสนใจที่สุด !!
2) ไปติดต่อเรื่องย้ายเข้าที่สำนักงานหลัก
3) อื่นๆโปรดระบุ


1) นี่ล่ะ !! น่าสนใจที่สุด !!

[ที่นี้น่าจะดีที่สุดแล้วล่ะ ที่พักไม่เสียค่าใช้จ่าย]

หุ่นยนต์สาวได้เดินเข้าไปติดต่อขอพักที่หอพักแห่งนี้




แอทร๊อกซ์ได้เข้าติดต่อพร้อมกับได้รับกุญแจห้องพักมาอย่างง่ายดาย !! หลังจากที่เธอได้เปิดประตูชมห้องพักของเธอครั้งแรกนั้นเธอก็พบว่ามันไม่ดูผิดปกติไปกว่าห้องธรรมดาๆทั่วๆไปอย่างที่ผู้ดูแลกล่าวไว้ตอนแรกเลย



"ว้าว!ที่นี้คือห้องพักสินะ!"

แอทร๊อกซ์ได้เดินสำรวจภายในห้องต่างๆและเปิดม่านออก เพื่อดูวิวภายนอก




วิวภายด้านนอกนั้นได้เผยถึงมุมที่เปิดกว้างและสามารถมองเห็นเข้าไปได้ถึงกลางสระน้ำของตัวเมืองรวมทั้งสวนที่แยกออกมาต่างหากด้วยเช่นกัน

รวมทั้งจากที่ดูรอบๆแล้วบรรยากาศที่นี่มันกลับดูน่าอยู่และไม่มีร่องรอยของวิญญาณร้ายที่แอทร๊อกซ์ได้ยินมาเลยแม้แต่น้อย


"ได้ที่อยู่อาศัยแล้วต่อไปก็ต้องเป็นปัจจัยทั้ง 4 ให้เข้าใกล้ความเป็นมนุษย์มากที่สุดสินะ"

"ต่อไปก็ต้องหาสิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนกับสิ่งของทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น เสื้อผ้าที่..(นึกถึงชุดที่ใส่แล้วดูน่ารัก) อะ! แล้วก็อาหารสินะ! "

"งั้นก็ต้องหางานทำสินะ!"

แอทร๊อกซ์ได้ปิดไฟและเอากุญแจเก็บไว้กับตัวพร้อมทั้งออกเดินทางไปที่สำนักงาน เพื่อที่จะลงทะเบียนและรับภารกิจมาทำ




ขณะที่กำลังเดินมาที่สำนักงานใหญ่นั้น แอทร๊อกซ์ก็ได้ทราบจากข้อมูลทั่วไปที่มีอยู่ในบันทึกความทรงจำของเธอว่าคนจากนอกเผ่าพันธ์นั้นจะไม่สามารถรับภารกิจจากเผ่าพันธ์อื่นได้ตามปกติเพราะจำเป็นที่จะต้องยืนยันตัวเองนั่นเอง

1) หางาน Part time ทั่วๆไป
2) อื่นๆโปรดระบุ


1) หางาน Part time ทั่วๆไป

"คงต้องลองทำงานแบบทั่วๆไปก่อนสินะ"

แอทร๊อกซ์ได้ออกตระเวนหางานตามแหล่งต่างๆเท่าที่หุนยนต์สาวพอจะรู้นั้น คงต้องเป็นย่านร้านอาหารที่จะสามารถหางานได้ง่ายที่สุด






แอทร๊อกซ์ที่ได้ตัดสินใจออกเดินหางานพาร์ทไทม์แบบธรรมดาๆที่พวกเอสเปอร์นั้นทำกัน โดยเธอได้เริ่มสำรวจจากย่าน Market A ก่อนและเธอก็พบว่าที่บริเวณนี้มีร้านคาเฟ่เล็กๆแห่งนึงที่ยังรับพนักงานเพิ่มอยู่ในตอนนี้

1) สำรวจต่อยังส่วนอื่นๆ
2) อื่นๆโปรดระบุ


2) สอบถามรายละเอียด

"อะ..เอ่อ..คือว่า.."

หุ่นยนต์สาวพยายามจะสอบถามข้อมูล แต่ไม่รู้จะคุยกับใครดี

"ที่นี้รับสมัครพนักงานรึเปล่า..คะ.."

แอทร๊อกซ์พยายามมองภายในร้านจากด้านหน้าของร้าน




ในขณะที่แอทร๊อกซ์กำลังยืนเขินอยู่ที่หน้าร้านนั้น ก็ได้มีเด็กสาวในชุดโกธิคสีดำคนนึงเดินออกมาที่ด้านหน้าเพื่อต้อนรับเธอเข้าพอดี



? ? ? : ยินดีต้อนรับฮะลูกเพ่ !!

เด็กสาวคนนั้นได้ต้อนรับแอทร๊อกซ์ขึ้นด้วยท่าทางห้าวๆ แต่ทันใดนั้นเองเธอก็ได้โดนเด็กสาวในชุดกะลาสีรีบออกมาดึงกลับไปที่หลังร้านอย่างรวดเร็วแทน จนเด็กสาวแว่นคนนึงต้องเดินออกมาหาแอทร๊อกซ์แทน



? ? ? : ขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะคะ เราจะขอทำหน้าที่แทนชั่วคราวแล้วกันนะคะ

เด็กสาวได้กระชับแว่นขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะได้ค่อยๆส่งใบสมัครเข้าทำงานให้กับแอทร๊อกซ์ดู

? ? ? : นี่คือใบสมัครเข้าทำงานค่ะ ถ้าหากสนใจจะสอบถามเพิ่มเติมก่อนก็ได้นะคะ

เธอได้กล่าวขึ้นอย่างเป็นงานเป็นการผิดกับคนแรก พร้อมๆกับเตรียมแอพลิเคชั่นสำหรับการสมัครเข้าขึ้นมาเตรียมพร้อมสำหรับรับข้อมูลต่างๆจากแอทร๊อกซ์


"คือว่าอยากทราบรายละเอียดเกี่ยวกับงานของร้านน่ะค่ะ..."

แอทร์อกซ์ได้พูดออกไปด้วยความเขินอายเล็กน้อย

[พูดออกไปแล้ว!]

[การสนทนากับชาวเอสเปอร์ครั้งแรก!]

"เพื่อที่จะได้สมัครงานต้องทำอย่างไรบ้างหรอคะ?"

"และก็ถ้าเป็นไปได้อยากจะขอเริ่มงานวันนี้เลยค่ะ"

หุ่นยนต์สาวได้พูดออกไปด้วยความเขินอายพร้อมกับร้อยยิ้มจากความประหม่าของเธอ ไม่น่าเชื่อว่าอาการต่างๆจะเกิดขึ้นมาจากหุ่นยนต์อย่างเธอ




? ? ? : ได้อยู่แล้ว !! ถ้าอย่างนั้นเชิญเข้ามาด้านในได้เลย ♪

เด็กสาวได้ตอบขึ้นด้วยท่าทางตื่นเต้นพร้อมๆกับได้นำทางแอทร๊อกซ์มาที่ด้านหลังของร้านเพื่อที่จะเปลี่ยนชุดทำงาน

? ? ? : รบกวนขอชื่อของผู้สมัครด้วยนะ

เธอได้กล่าวขึ้นพร้อมกับส่งใบสมัครให้แอทร๊อกซ์เซ็นชื่อของเธอเพื่อบรรจุเข้าเป็นพนักงานอย่างเป็นทางการ


หุ่นยนต์สาวได้กรอกใบสมัครและลงชื่อ [แอทร๊อกซ์] ไว้ในใบสมัครเรียบร้อยก่อนที่จะเปลี่ยนชุด

"เอ่อ..คือว่าห้องเปลี่ยนชุดอยู่ทางไหนหรอค่ะ?"




? ? ? : ห้องล้อคเกอร์ที่ด้านหลังนี่ล่ะจ๊ะ

เด็กสาวคนนั้นได้ชี้ไปยังประตูเล็กๆที่เชื่อมต่อเข้าไปยังห้องล้อคเกอร์ที่มีไว้สำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้า
ภายด้านในนั้น ตู้ประจำตัวของแอทร๊อกซ์ได้ถูกเตรียมพร้อมไว้อย่างเรียบร้อยแล้วพร้อมกับเสื้อเมดสีน้ำตาลและพร้อพหูแมวที่ถูกแขวนจัดเรียงไว้เหมือนกับมีการวางแผนล่วงหน้า...



"อะ..เอ่อ...มันแน่นๆตรงหน้าอก..นิดหน่อยนะคะ.."

หุ่นยนต์สาวได้เดินออกมาพร้อมกับชุดเมดหูแมวด้วยท่าทางเขินอายสุดๆพร้อมใบหน้าอันแดงก่ำของเธอ






? ? ? : โอ้...

เด็กสาวได้ยืนมองอย่างตกตะลึงกับสัดส่วนอันสวยงามของแอทร๊อกซ์ที่ได้เผยออกมาภายใต้ชุดเมดอันสวยงามนั่น จนเธอดูเหมือนกับสาวเมดแมวน้อยไปแล้วในตอนนี้

? ? ? : จริงๆแล้วชุดถูกออกแบบให้กระชับสัดส่วนน่ะ !! ไม่ต้องกังวลไปหรอก !!

เธอได้กระชับแว่นขึ้นอย่างมั่นใจในสัดส่วนที่ปรากฏออกมาบนชุดเมดเล็กๆนั่นอย่างภูมิใจด้วยใบหน้าที่มีอาการผิดปกติออกไปจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด...

? ? ? : เพอร์เฟ็คทุกสัดส่วนจริงๆ เอาล่ะ !! ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มงานกันเถอะ !!

เธอได้พึมพำเบาๆขึ้นกับตัวเองครู่หนึ่งก่อนที่จะได้หยิบเมนูอาหารเล็กๆขึ้นมาให้แอทร๊อกซ์ดูเพื่อจำรายการอาหารที่วางขาย พร้อมๆกับได้ให้แอทร๊อกซ์เตรียมตัวที่จะทำหน้าที่เมดสาวเป็นครั้งแรกด้วยเช่นกัน !!

1) พร้อมแล้ว
2) ขอเวลาครู่นึง
3) อื่นๆโปรดระบุ


ขึ้นใหม่เลยจ้า
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 23-5-2019 17:04 , Processed in 0.351635 second(s), 22 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้