สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

~ 私 あなたのこと 愛していま ... http://www.feverfansite.com/forum/?1545 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

One Shot ที่อาจจะเป็นเรื่องยาว Vol.1

เข้าชม/อ่าน 288 ครั้ง26-1-2017 10:42

     หลังจากที่สร้างที่พักอย่างง่ายด้วยเวทย์ปฐพี หญิงสาวก็หยิบอุปกรณ์ทำอาหารขึ้นมา
พร้อมกับจุดไฟ

     มาเรีย วอร์มิลเลียนนั้นคืออดีต 1 ใน 7 เสาหลักขุนพลของจอมมาร

     เธอนั้นมีใบหน้าที่งดงาม รวมด้วยรูปลักษณ์ของเธอ ผิวสีขาวราวกับหิมะและเรือนผมสี
ทองยาวถึงกลางหลังกับใบหน้าที่งดงาม เธอคือแวมไพร์ที่แท้จริงคนสุดท้ายของเผ่าพันธุ์
ที่รอดจากการกวาดล้างของ'ผู้กล้า' 

     และแม้ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ในสภาพชุดรุ่มร่ามเหมือนพ่อครัวทำอาหาร หรือจะอยู่ป่ามืด
ทืบที่เต็มไปด้วยต้นไม้รอบด้านเช่นตอนนี้นั้น ก็ไม่ได้ลดความงดงามของเธอลงไปเลย

     ' คืนนี้คงทำได้แค่สตูว์ละนะ '

     มาเรียคิดพลางหยิบผักและเนื้อออกมาจากแหวนมิติของเธอ จากนั้นก็จัดการล้างทำ
ความสะอาดอีกครั้งก่อนที่จะหั่นแล้วเททั้งหมดลงไปในหม้อที่ต้มน้ำเดือด

     ในขณะนั้น เธอก็ละสายตาจากหม้อที่ตั้งไฟตรงหน้าไปยังร่างเล็กๆที่อยู่ใกล้ๆ

     ตรงนั้น....มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอายุราวๆ 10 ขวบปี เรือนผมสีดำยาวประบ่า หน้าตาน่ารัก
ไร้เดียงสาในชุดเสื้อคลุมหลวมๆสีขาวที่ทำจากขนโคโบลด์ 

     " ไม่ต้องให้หนูช่วยจริงๆหรอคะ? มาเรียซัง? "
     " เหะ? อะ ค่ะ ไว้ใจดิชั้นเถอะค่ะฝ่าบาท มาเรีย วอร์มิลเลียน ผู้นี้จะทำสตูว์ที่ยอดเยียมที่
สุดและถูกปากฝ่าบาทอย่างแน่นอนเช่นเคยค่ะ "
     " ง่า...ก็บอกว่าอย่าเรียกหนูว่าฝ่าบาทไงคะ? "

     มาเรียที่ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงที่สื่อได้ถึงความเคารพนับถือ ได้ถูกสาวน้อย
ตรงหน้าที่เธอเรียกว่า'ฝ่าบาท'ค้านออกมาด้วยท่าทีแง่งอน

     แม้จะถูกค้านเล็กๆด้วยน้ำเสียงน่ารักนั้น แต่มาเรียก็ไม่คิดจะเปลี่ยนสรรพนามในการเรียก
หนูน้อยข้างๆเธอแต่อย่างใด

     ในความเป็นจริงนั้น คงจะเป็นการยากที่เผ่าพันธุ์ปิศาจนั้นจะรับใช้เผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอกว่าตน 
โดยเฉพาะพวก'มนุษย์' 

     แน่นอนว่าระดับ 7 เสาหลักที่มีพลัง 'เป็นรองเพียงแค่จอมมาร' อย่างเธอเองก็ไม่เคยคิดว่า
ตน
เองจะได้มีโอกาสมารับใช้เด็กสาวชาวมนุษย์ที่มีอายุอ่อนกว่าตัวเธอเองถึง 300 กว่าปีเหมือนกัน

     ทว่า ...เป็นเวลากว่าครึ่งปีแล้วที่เธอได้พบกับเด็กสาว และเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมากมาย
ในช่วงเวลานั้น สำหรับมาเรียแล้ว เด็กสาวตัวเล็กๆตรงหน้าของเธอคือคนสำคัญที่สุด

     เป็นทั้งผู้มีพระคุณช่วยชีวิต ทั้งอาจารย์ผู้ประสิทธิ์วิชา เป็นองค์เหนือหัวที่น่านับถือยิ่ง ....และ
เป็นแม้กระทั่งครอบครัวที่แสนสำคัญ

     " มาเรียซัง "
     " ค่ะ ฝ่าบาท "

     เสียงเล็กๆน่ารักดังขึ้น มาเรียนั้นตอบกลับโดยไม่ได้หันหน้าไปหาเด็กสาว 

     " -------เคย เห็นปราสาทที่สร้างจากทรายไหมคะ? "

     มาเรียชะงักไปเล็กน้อย เธอเอียงคอครุ่นคิดครู่นึงก่อนจะยิ้มบางๆแล้วตอบกลับไปว่า

     " ดิชั้นจำไม่ค่อยได้ แต่ว่าเมื่อสมัยก่อน รู้สึกจะเคยมีการแข่งกันสร้างปราสาททรายในบริเวณ
หาดทรายริมชายฝั่งของปราสาทจอมมารอยู่นะคะ... "

     แม้จะเป็นคำถามแปลกๆ แต่มาเรียก็ตอบกลับไปด้วยท่าทีจริงจัง

     " เอ๋!? มีการแข่งแบบนั้นด้วยเหรอคะ? "

     ทว่าผู้ที่ถามกลับทำท่าทีตกใจกลับมาซะงั้น

     " ค่ะ...รู้สึกว่ารางวัลในครั้งนั้นจะเป็นบัตรท่องเที่ยวแล้วก็ส่วนลดร้านค้าในครือของคาโลวาล
.......ว่าแต่ถามทำไมหรือคะ? "
     " อืมมม....ก้อ--- "

     เด็กสาวเงียบไป ก่อนที่เธอจะทำท่าครุ่นคิดด้วยสีหน้าจริงจังไม่เหมือนกับเด็กสิบขวบ 

     " ---เมื่อก่อน สมัยที่หนูยังอยู่กับคุณแม่ ท่านมักจะพาไปเล่นกับเด็กคนอื่นๆในอาณาจักรน่ะค่ะ 
แล้วที่สวนสาธารณะมันก็มีหาดทรายใหญ่ๆอยู่นอกจากเครื่องเล่นด้วย "

     เด็กสาวพูดพลางหลับตาพริ้มราวกับกำลังรำลึกความหลัง เธอเว้นช่องเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ
ไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า

     " ......เวลาที่เห็นคนอื่นๆพยายามสร้างปราสาททรายขึ้นมาอย่างเอาเป็นเอาตายถึงขนาดนั้น 
หนูมักจะคิดเสมอๆเลยละค่ะว่า -----อยากจะวิ่งไปเตะมันให้กระจุยไปซะจังเลยน้า---น่ะค่ะ "

     เด็กสาวกำมือแล้วพูดออกมาด้วยสายตาเป็นประกาย

     ------มาเรียพลั้นนึกย้อนกลับไปวันแรกที่เธอได้พบกับเด็กสาว
     ------ย้อนกลับไปยังวันนั้น วันที่เธอตัดสินใจออกจากตำแหน่งขุนพลของจอมมาร แล้วหันมา
ตามรับใช้เด็กสาวชาวมนุษย์ตรงหน้าเธอ

     ' เป็นการกระทำที่ไม่น่าจะได้รับคำชมเชยหรือคำขอบคุณจากใครที่ไหนเลยละนะ... '
     
     มาเรียคิดว่าสิ่งที่ได้คงจะมีแต่เสียงด่าทอมากกว่า
     
     ทั้งการกระทำของเธอ และเรื่องที่เด็กสาวพูดด้วย
     
     ทว่า....
     
     " งี้นี้เอง.......'น่าสนุก' จังเลยนะคะนั่น " 
     " ฮี่ฮี่ ใช่ไหมคะ "

     พอมาเรียตอบกลับไปแบบนั้น เด็กสาวก็ยิ้มสดใสกลับมาให้เธอ

     ด้วยรอยยิ้มที่เหมือนเด็กขี้แกล้ง แผนการร้ายที่ไร้สาระและน่าหวาดกลัวที่สุดนั้น ได้เริ่ม
ดำเนินการขึ้นอย่างเงียบๆโดยคนสองคน

     หนึ่งคืออดีตขุนพลของจอมมาร 'แวมไพร์ที่แท้จริง' คนสุดท้ายของเผ่าพันธุ์

     และอีกหนึ่ง ...คือเด็กสาวไร้เดียงสา -----ที่แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่า 'ผู้กล้า'

     

อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-5-2022 14:42 , Processed in 0.136259 second(s), 14 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน