สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

~ 私 あなたのこと 愛していま ... http://www.feverfansite.com/forum/?1545 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

watashi wa ZOMBIE .....desu ne? -:- [13] ซอมบี้ต้องการออกล่าด้วยตัวเอง

เข้าชม/อ่าน 336 ครั้ง3-3-2017 11:15 |เลือกหมวดหมู่:Am I . . . A zombie ?

     " นี่มัน...แกนกลางของสัตว์ประหลาด? แถมยังมีไอพลังเวทย์แผ่ออกมาขนาดนี้? "

     ตรงหน้า ชายที่มีรูปร่างอ้วนท้วมดูใจดีพูดขึ้นพลางใช้แว่นขยาย(มั้ง?)ส่องไปยังแกนกลาง
สีรุ้งที่กำลังส่องแสงระยิบระยับราวกับอัญมณีในมือของเขา

     " เป็นแกนกลางที่คุณภาพสูงมาก แถมยังมีพลังเวทย์กักเก็บไว้เยอะขนาดนี้ นี้มันแกนกลาง
ของสัตว์ประหลาดระดับ A ขึ้นไปเลยนะครับ! ผมไม่ได้เห็นมานานมากแล้วนะเนี่ย! "

     " ............. "

     ชั้นยิ้มให้กับคำถามนั้นในสภาพที่รู้สึกราวกับมีเหงือกาฬไหลเต็มแผ่นหลัง(คิดไปเอง)
     เพราะเห็นท่าทางลำบากใจของชั้นรึเปล่าไม่ทราบได้ คุณลุงที่มีรูปร่างเหมือนตุ๊กตาดารุมะ
ก็เผยยิ้มจางๆก่อนจะพยักหน้าอืมๆเป็นเชิงว่าจะไม่ถามอะไรอีก
     แหม...ช่วยได้มากเลยละค่ะ
     
     ขณะที่ชั้นกำลังจะถอนหายใจอย่างโล่งอก คุณลุงก็พูดประโยคต่อไปว่า

     " ของสภาพดีแบบนี้ไม่ได้รับมานานมากแล้ว อืม.... ราคาคงราวๆ 100000 รีกิล ละนะครับ "
     " พรู่ด!! "

     ชั้นรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะกลัวจะเสียมารยาท
     แต่เดี๋ยว! ว่าไงนะ!!

     " ท-..ทำไม..มันแพงจังเลยคะ "

     พอได้ยินคำถามของชั้น คุณลุงก็หัวเราะออกมาก่อนจะตอบกลับมาว่า

     " แกนกลางอันนี้มีพลังเวทย์หนาแน่นมากครับ อีกทั้งไม่มีร่องรอยความเสียหายตรงไหนเลย 
แม้กระทั่งตำหนิเล็กๆที่ควรมีภายในก็ไม่มีสักนิด ถึงจะเล็กไปหน่อยสำหรับแกนกลางของสัตว์
ประหลาดระดับ A ก็เถอะ แต่ปกติมันก็เป็นตัวตนที่ต้องใช้นักผจญภัยหรือนักล่าระดับ C ขึ้นไป
จำนวน 10-20 คนขึ้นไปในการล่าเลยเชียวนะ การที่มันอยู่ในสภาพดีขนาดนี้ คนที่ฆ่ามันจะต้อง
แข็งแกร่งไม่ต่ำกว่านักผจญภัยแร๊งค์ A แน่ๆ "

     อุหวา--.....
     ชั้นเหลือบมองไปยังถุงขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง
     ถ้าบอกไปตอนนี้ว่ายังมีแกนกลางแบบนั่นอยู่อีก 23 อันละก็ คุณลุงคนนี้จะทำหน้ายังไงกันนะ
     
     " ราคาประมาณนี้โอเคไหมครับคุณหนู หากคนของทางคุณหนูสามารถหาแกนกลางที่ใหญ่
กว่านี้แล้วมีสภาพสมบรูณ์แบบนี้ได้อีกละก็ มันจะมีราคาเป็นสามเท่าเลยนะครับ "

     สามแสนเยยเหยอก๊า---
     ชั้นเริ่มรู้สึกว่าเหงื่อมันไหลลงมาจริงๆพร้อมกับความกดดันที่เพิ่มขึ้น ก่อนที่จะหยิบถุงที่อยู่
ด้านหลังของชั้นแล้วค่อยๆยื่นออกไปช้าๆ..

     หลังจากที่อยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกสักพัก ชั้นก็ได้รับถุงเงินที่มีเหรียญอยู่ข้างเป็น
จำนวนมากซึ่งมีมูลค่าราวๆ 2,417,700 รีกิล
     น้ำหนักมันเบากว่าที่คิด ดูเหมือนข้างในจะเป็นเหรียญสีขาวใสๆปนกับสีแดงสีทองและสีเงิน

     " หอการค้าแห่งเมืองเบลรุทยินดีต้อนรับทุกเมื่อครับ!! "

     ชั้นเดินออกมาจากตึก[หอการค้า]ด้วยสภาพเหม่อลอยโดยไม่ได้สังเกตถึงจำนวนพนักงานที่
ออกมาเรียงแถวต้อนรับกับพรมแดงที่พื้น....

-----------------------------------------------------------------------------------

     " ท่านแม่สุดยอดเลย....ตอนเดินออกมาอย่างกับพระเจ้าแหน่ะ "
     " พวกเขาจะต้องเข้าใจผิดว่าท่านแม่เป็นลูกสาวของดยุกหรือไม่ก็บุตรีของมาร์ควิสแน่ๆเลยค่ะ! "

     ชั้นเดินมาสมทบกับซอนนี่และยูกิฮะที่รออยู่ด้านนอกไม่ได้ตามเข้ามาด้วย
     ยูกินะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นขณะที่ซอนนี่นั่นยังคงทำหน้าตายเหมือนเดิมแต่หางกลับส่ายไปมา
     ฟังที่ทั้งสองคนพูดแล้ว ชั้นก็ได้แต่ยิ้มแหย่ๆออกมา

-----------------------------------------------------------------------------------

     " ตอนนี้พวกเรา....ก็ไม่มีปัญหาเรื่องเงินกันแล้วนะ "

     ชั้นพูดขึ้นขณะที่พวกเราทั้งสามกลับมานั่งอยู่ในห้องพักของโรงแรมสุดแพงที่กลายเป็นราคาไม่
แพงเท่าไหร่ไปซะแล้ว
     ตรงหน้าของชั้นคือสาวน้อยผมทองในชุดโกธิคสีแดงเข้มที่กำลังดื่มน้ำหวานสีแดงที่ซื้อมาจาก
แผงลอยกับสาวน้อยหูสัตว์ในชุดเมดที่กำลังเตียวเนื้อย่างขมุบขมิบอยู่ในปาก

     " ก่อนอื่น...มีเรื่องที่จะบอกกับซอนนี่...ไม่สิ..ทั้งสองคน "

     พอชั้นพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เห็นแบบนั้นทั้งสองคนก็กลายเป็นท่าทีจริงจังพร้อมกับนั่งหลังตรง
     ตายละ ทำให้ทั้งสองคนเครียดขึ้นมาหน่อยๆแล้วสิ อะแฮ่มๆ

     " ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ...แค่อยากจะบอกไว้ว่า...อย่าทำร้ายตัวเอง " 

     ......พอพูดออกไปแบบนั้น ทั้งสองคนก็เอียงคอเล็กน้อยเหมือนไม่เข้าใจ
     สิ้นหวังกับทักษะสื่อสารของตัวเองจริงๆเลยอะ

     " .....อะ "

     ยูกินะทำท่าเหมือนกับนึกขึ้นได้ แล้วก็พูดต่อว่า

     " ท่านแม่หมายถึงเรื่องที่ท่านพี่ดึงแกนกลางของตัวเองออกมาสินะคะ "
     
     หงึกๆ 
     พยักหน้ารับคำของยูกินะอย่างรวดเร็ว

     " หนูทำอะไรไม่ดีหรอ...? "

     ซอนนี่พูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ พร้อมกับหางที่ม้วนลู่ลง
     ชั้นเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วลูบหัวของเธอเบาๆ

     " ได้ยินมาว่าถ้าเอาแกนกลางออกมา...มันอันตราย....เพราะงั้นอย่าทำอีก ...สัญญานะ "
     " ..........ค่ะ " 
     " ...เด็กดีๆ "

     ซอนนี่เงยหน้าขึ้นมามองหน้าชั้นก่อนจะหลับตาพริมพร้อมกับปล่อยให้ชั้นลูบหัว
     ขณะที่กำลังลูบหัวซอนนี่ ก็มีแรงดึงเบาๆที่กระโปรง

     " หนูด้วย....หนูก็พยายามเหมือนกันนะ... "

     จากนั้นชั้นก็ตกอยู่ในสภาพที่ต้องลูบหัวทั้งสองคนไปอีกเกือบราวๆ 1 ช.ม. กว่าๆ....

-----------------------------------------------------------------------------------

     ชั้นยืนอยู่ในทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยลมเย็นๆกระทบหน้า ระยะไม่ห่างไกลจากกำแพงเมืองมากนัก

     หลังจากที่มีเงินจำนวนมากแล้วก็แทบจะหมดเป้าหมายในการดำเนินชีวิตไปเลย แต่นั่นก็เป็น
เรื่องดีแล้วละที่มีเงินเยอะแยะ ...ชั้นคิดว่านะ
     นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ด้วยเงินที่มีจึงอยู่แบบสบายๆโดยไม่ได้ทำอะไรเลย
     ....เป็นเงินที่มาจากการขายชิ้นส่วนของลูกสาวตัวเองซะด้วยสิ
     ...........เอ๋?
     พอลองคิดแบบนี้แล้ว ไม่ใช่ว่าตอนนี้ชั้นนี่เป็นคุณแม่ที่โคตรชั่วที่สุดคนนึงเลยไม่ใช่หรอเนี่ย
     ตั้งแต่แรกแล้ว ให้ลูกสาวอาบน้ำให้เอย หาอาหารมาให้เอย จัดการเรื่องต่างๆที่ต้องพูดคุยกับ
คนแปลกหน้าเอย เวลาต่อสู้ก็ให้ไปจัดการให้เอย แล้วครั้งนี้ก็ถึงขั้นเอาชิ้นส่วนที่เป็นถึงพลังชีวิต
ของลูกสาวไปขายแลกเงินมาอีก
     ...หวา
     เลวอะ
     ถ้าชั้นได้ยินว่ามีคุณแม่คนไหนทำแบบนี้บ้างละก็ ชั้นจะต้องขุนลุกสุดๆแล้วก็บอกชีจังกับชุนคุง
ให้แจ้งคุณตำรวจ
     ..........เอ๋เอ๋??
     ขนาดแจ้งตำรวจชั้นยังคิดพึ่งชีจังกับชุนคุงอีกหรอเนี่ย?
     ถึงจะเป็นตัวเองแต่ก็คิดขึ้นมาได้เลยนะว่า'เฮ้ย ยัยนี่ไม่ไหวแล้วมั้ง?'
     พอมาลองคิดดูให้ลึกๆขึ้นไปอีก.........ชั้นทำอะไรด้วยตัวเองได้บ้างเนี่ย
     ตลอดทางที่ผ่านมาก็มีพูดจาใหญ่โตกับทั้งสองคนว่าจะดูแลบ้างละ ไว้ใจบ้างละ ไม่เป็นไรบ้างละ

     ตรงไหนของหล่อนที่ดูน่าไว้ใจกัน คุราคิอิน อาเกฮะ!!!

     " ........สถานะ "

     ชั้นพูดออกไปเนื่อยๆ แล้วด้านหน้าก็มีหน้าต่างใสปรากฏขึ้นมาสามบาน

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

-:- คุราคิอิน อาเกฮะ

เผ่าพันธุ์ :: ซอมบี้
เลเวล :: 1
ความสามารถ :: Healing Factor(ฟื้นฟูทุกส่วนอัตโนมัติ) Perfect gluttony(ไร้ขีดจำกัดในการกิน) ☞ -------(สามารถตั้งชื่อได้) 
สกิล :: infection(แพร่เชื้อ) , Plaga(ฝังปรสิต) , Spawning(วางไข่) , Malediction Control(ควบคุมคำสาป)
สกิลติดตัว :: Clan Domination(อำนาจเครือญาติ) , Mind Control(ควบคุมจิตใจ) , empress(จักรพรรดินี)
ความหิว :: 99%(คงสติ)

[สถานะ][ตารางสกิล][ปลดล๊อค(เลเวล10)][ปลดล๊อค(เลเวล15)][ปลดล๊อค(เลเวล20)][----?----]

เพศ : หญิง
อายุ : 15 ปี
พลังกาย : 10 〜 40
พลังเวทย์ : ----
พลังป้องกัน : 3 〜 0
ความว่องไว : 20 〜 10

แต้มสกิล :: 4

-------------------------------------------------------------------

-:- คุราคิอิน ซอนนี่

เผ่าพันธุ์ :: ซอมบี้[ไลแคนท์โทรป]
เลเวล :: 7
ความสามารถ :: Healing Factor(ฟื้นฟูทุกส่วนอัตโนมัติ) , Perception(รับรู้เวทมนตร์) , Pain Nullity(ความเจ็บปวดไม่ส่งผล) , Sense of Pain Nullity(ไม่รับรู้ความเจ็บปวด)

สกิล :: Fire Magic(เวทมนตร์ไฟ) , Thunder Magic(เวทมนตร์สายฟ้า) , Lightning(เวทมนตร์ฟ้าผ่า) , Rage(โกรธแค้น)

สกิลติดตัว :: Super-speed HP Recovery(ฟื้นฟูพลังชีวิตความเร็วสูงสุดขีด) , High-speed Magic Recovery(ฟื้นฟูพลังเวทย์
ความเร็วสูงสุดขีด) Great Magic Consumption Down(ลดการใช้พลังเวทย์อย่างมาก) , Precise Magic Manipulation(ควบคุม
เวทมนตร์อย่างแม่นยำ) , Great Offensive Magic Power(พลังโจมตีเวทมนตร์อย่างมาก)  , Silent(ไร้เสียง) , Vision(มองเห็นใน
ที่มืด) , Perception range Expansion(ขยายขอบเขตการรับรู้) , Great Vitality Attack(โจมตีด้วยกำลังกายอย่างมาก) , immortal(อมตะ)

ความหิว :: 100%(คงสติ)

เพศ : หญิง
อายุ : 3 เดือน 18 วัน
พลังกาย : 6640 〜 9300
พลังเวทย์ : ----
พลังป้องกัน : 200 〜 10
ความว่องไว : 6474 〜 8000

กลายพันธุ์ :: 0%

-------------------------------------------------------------------

-:- คุราคิอิน ยูกินะ

เผ่าพันธุ์ :: ซอมบี้[แวมไพร์]
เลเวล :: 12
ความสามารถ :: Healing Factor(ฟื้นฟูทุกส่วนอัตโนมัติ) , Higher Vampire(แวมไพร์ชั้นสูง) , Perception(รับรู้เวทมนตร์) , Enhanced Five Senses(เพิ่มความสามารถประสาทสัมผัสทั้ง 5) , Taijutsu Genius(อัจฉริยะการต่อสู้) , Pain Nullity(ความเจ็บปวดไม่ส่งผล) , Sense of Pain Nullity(ไม่รับรู้ความเจ็บปวด)

สกิล :: Water Magic(เวทมนตร์น้ำ) , Ice Magic(เวทมนตร์น้ำแข็ง) , Envy(ริษยา)

สกิลติดตัว :: Super-speed HP Recovery(ฟื้นฟูพลังชีวิตความเร็วสูงสุดขีด) , High-speed Magic Recovery(ฟื้นฟูพลังเวทย์
ความเร็วสูงสุดขีด) , Great Magic Consumption Down(ลดการใช้พลังเวทย์อย่างมาก) , Precise Magic Manipulation(ควบคุมเวทมนตร์อย่างแม่นยำ) , Great Offensive Magic Power(พลังโจมตีเวทมนตร์อย่างมาก) , Great Enhanced Destruction(เสริมพลังทำลายอย่างมาก) , Great Enhanced Blunt(เสริมแรงกระทบอย่างมาก) , Great Enhanced Slashing(เสริมพลังการฟันอย่างมาก) , Great Enhanced Piercing(เสริมพลังการแทงอย่างมาก) , Enhanced Freeze(เสริมแช่แข็ง) , Great Vitality Attack(โจมตีด้วยกำลังกายอย่างมาก) , Maneuver(การเคลื่อนที่ในมิติ) , Silent(ไร้เสียง) , Odorless(ไร้กลิ่น) , Danger Perception(รับรู้อันตราย) , Movement Perception(รับรู้การเคลื่อนไหว) , Heat Perception(รับรู้ความร้อน) , Vision(มองเห็นใน
ที่มืด) , Perception range Expansion(ขยายขอบเขตการรับรู้) , immortal(อมตะ)

ความหิว :: 98%(คงสติ)

เพศ : หญิง
อายุ : 11 ปี
พลังกาย : 1122 〜 8782
พลังเวทย์ : ----
พลังป้องกัน : 14 〜 10
ความว่องไว : 9300 〜 16700
กลายพันธุ์ :: 11%

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

.
.
.
.

     เลเวลของซอนนี่เพิ่มขึ้นมาถึง 7 และยูกินะนั้นเพิ่มขึ้นมาถึง 12 อีกทั้งค่าพลังของพวกเธอก็เพิ่ม
ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
     ส่วนชั้น....ไม่มีอะไรเพิ่มลดเลยสักนิด
     ค่าพลังต่างกันอย่างกับเอาหมัดไคโอไปเทียบกับซุปเปอร์ไซย่าสาม
     " ...เอาละ "

     ด้วยเหตุนี้ ชั้นจึงมายืนอยู่ ณ.ทุ่งหญ้านอกเมือง โดยมีเป้าหมาย(ใหม่)อันสูงสุดในชีวิตนั้นคือการ
เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง
     ลืมทุกอย่างที่ชั้นเคยคิดในอดีตแล้วเตรียมใจที่จะเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นคนที่ใช้การได้
     อาจจะมีคนคิดว่าอยู่สบายๆไปก็ดีแล้วก็ตามแต่ไม่ใช่กับชั้นในตอนนี้แน่
     ทั้งนี้ เพราะศักดิ์ศรีของคำว่า "ท่านแม่" มันค้ำคอร์อยู่ไงละ!
     เพื่อที่จะได้รู้สึกยินดีได้อย่างเต็มที่เมื่อถูกเด็กๆพวกนั้นเรียกว่า'ท่านแม่'!
     ชั้นจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองให้เร็วที่สุด!
     
.
.
.
.

[ณ.ชายป่าห่างจากบริเวณทุ่งหญ้าเล็กน้อย(ครึ่ง ช.ม. ต่อมา)]

     " ง..แง้--...อ..เอาแขนของชั้นคืนมาน้า--.... "

     ชั้นนั่งร้องไห้ในสภาพที่เหมือนกับมีของมีคมบาดทั่วทั้งตัว และแขนขวาของชั้นก็อยู่ข้างใน
ตัวของสไลม์สีเงินขนาดประมาณประมาณสุนัขพันธุ์โกลเด้น

ชี่--

     " หยะ..อย่าละลายมันน้า--- "
     พอเห็นแขนของชั้นค่อยๆละลายจนเริ่มเห็นเนื้อแดง ชั้นก็พยายามคลานไปทั้งๆที่มีน้ำมูกน้ำ
ตาไหลอยู่เข้าหาสไลม์สีเงินทั้งๆแบบนั้น

ฉวั๊ะ!!

     เสียงวิ้ง ดังขึ้นพร้อมกับชั้นรู้สึกเบาๆที่ช่วงท้อง
     พอก้มลงมาก็เห็นลำไส้ของตัวเองทะลักออกมากองที่พื้น

     เค้าอยากกลับบ้านแล้วอะ------

อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-5-2022 13:40 , Processed in 0.154693 second(s), 15 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน