สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

~ 私 あなたのこと 愛していま ... http://www.feverfansite.com/forum/?1545 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

watashi wa ZOMBIE .....desu ne? -:- [15] ซอมบี้กลายเป็น Ultimate Weapon

เข้าชม/อ่าน 372 ครั้ง21-4-2017 22:53 |เลือกหมวดหมู่:Am I . . . A zombie ?

     " งืม....งืม..... "
     
บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง

     ' อื๋อ..? '

     ระหว่างที่ผล่อยหลับไปขณะหาวิธีหนีออกจากร่างของเมทัลสไลม์(ฮา) ชั้นก็สะดุ้งตื่นขึ้นเพราะจู่ๆก็รู้สึก
ราวกับว่าร่างกายมันกำลังค่อยๆลอยตรงไปข้างหน้า

พลั๊ก!?

     " แอะ!? "

     สัมผัสของพื้นดินแฉะๆแข็งๆปะทะเข้ากับใบหน้าเป็นอันดับแรก พร้อมกับแรงดันน้ำที่หายไปทำให้ชั้น
ออกจากอาการสลึมสลือแล้วตาสว่างในทันที

     " อ..อะไร? อะไร? "

     หันซ้ายหันขวา....แล้วก็พบว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่มุมนึงของป่าโปร่งที่มีแสงลอดส่องลงมา
     แม้จะเป็นป่าที่ดูไม่น่ากลัวอะไร แต่ชั้นมีความหลังไม่ค่อยดีเกี่ยวกับ'ป่า'นัก ก็เลยทำให้รู้สึกหวาดกลัว
ขึ้นมา

     " ...อะ "

     แต่ว่าความกลัวนั้นก็ถูกพัดไปอย่างรวดเร็วเมื่อได้เห็นชายป่าที่คุ้นเคยอยู่ถัดไปไม่กี่เมตร ..--ดูเหมือน
ว่าจะหลุดเข้ามาในป่าแค่นิดเดียวเท่านั้น
     และด้วยสายตาที่รู้สึกว่ามันดีขึ้นมากตอนที่มายังโลกนี้ ก็ทำให้สามารถมองเห็นเมืองที่อยู่ลิบๆเท่าเม็ด
ถั่วได้อยู่ พอยืนยันแบบนั้นได้แล้ว ความกังวลก็พลั้นสลายหายไปหมดเกลี้ยง
     " ฟู่ว..ดูเหมือนว่าเราจะยังกลับบ้านได้เนอะ "
     ยกมือขึ้นมาปาดหน้าผากทั้งๆที่ไม่มีเหงือ

แผละ

     " เหะ? "
     ทันใดนั้นเอง ก็มีสัมผัสแฉะๆหนืดๆกระทบเข้ากับหัวของชั้น ก่อนที่ของเหลวบางอย่างจะค่อยๆไหลย้อย
ลงมาผ่านใบหน้า...
     พอชั้นค่อยๆหันหลังกลับไป....ก็เจอก้อนน้ำใหญ่เบอเริ้มสีเงินสวยงามอยู่ด้านหลัง
     ลืมไปเยย

แผละ

     " ฮี้-----------!!? "

     ชั้นหน้าซีดพลางคลานถอยหลังอย่างรวดเร็วเมื่อโดนของเหลวสีเงินหยดใส่หัวอีกระลอก
     ท-..ทำไมมันไปอยู่ข้างหลังชั้นได้โดยที่ชั้นไม่รู้ตัวอะ! .........-ไม่สิ แล้วทำไมชั้นถึงต้องรู้ตัวเวลามีอะไร
มายืนอยู่ข้างหลังด้วยละเนอะ 
     ยังไงก็ตาม ชั้นหลุดออกมาได้ไง ตอนไหนงะ เอ๋? นี่ชั้นรอดแล้วใช่มะ?
     เพราะว่าการเชือมต่อกับยูกินะและซอนนี่กลับมาชัดเจนแล้ว ชั้นจึงรู้สึกโล่งอกขึ้นมาในระดับนึง

     ' สุดท้ายดูเหมือนชั้นก็จะต้องพึ่งทั้งสองคนอีกแล้ว....อื๋อ? '

     ในขณะที่ชั้นกำลังจะรู้สึกเฟลที่ต้องพึ่งลูกสาวอีกแล้วนั้น ชั้นก็รู้สึกตัวได้ว่าเมทัลสไลม์ด้านหน้านั้นมีท่าที
แปลกไป
     
บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง

     มันไม่ได้พุ่งเข้ามาไล่สับชั้น แต่กลับอยู่นิ่งๆเฉยๆ
     พอลองมองเข้าไปในร่างกาย ....ดูเหมือนภายในมันจะปั่นป่วนสั่นไหวไปมา
     อะไรอะ...อย่าบอกนะว่าจะใช้ท่าใหม่? หรือจะพ่นอะไรที่มันเหนียวๆหนืดๆใส่ชั้นอีก? หรือกำลังจะวิวัฒนาการ?

     ไม่ว่าอย่างไหนก็ไม่อยากเจออ่า

     ระหว่างที่ชั้นกำลังนึกสงสัยพร้อมกับรีบยันตัวลุกขึ้นเตรียมเผ่นสุดเท้านั้น....

ตูม!!

     " ว้าย!? "  

     แรงลมพร้อมด้วยสัมผัสจากวัตถุเย็นๆซึ่งเป็นของเหลวกลิ่นแปลกๆก็ผลักชั้นให้ล้มลงไปหน้าทิ่มพื้นอีก
รอบนึง
     " ........ฮึก "
     ชั้นเผลอสะอึกสะอื้นออกมานิดหน่อย... 
     ถ้ามีอะไรมากระตุ้นอีกนิด ขอสาบานเลยว่าจะร้องไห้โฮออกมาจริงๆด้วย

     สุดท้ายชั้นก็กัดฟันแล้วก็ยันตัวขึ้นมาอีกรอบ ...........ก่อนที่มือข้างที่ชั้นใช้ยันพื้นขึ้นมานั้นจะลื่นเหมือก
แปลกๆ ส่งให้ชั้นหน้าทิ่มพื้นลงไปอีกครั้ง

     " ฮืออออ--- อะไรนักหนาอ้ะะะะะ "

     ชั้นร้องไห้เพราะอดทนไม่ไหวพร้อมกับดิ้นไปดิ้นมาที่พื้น
     ในสภาพเปลือยเปล่า เด็กสาวที่ร้องไห้โฮพร้อมกับดิ้นบนกองเมือกสีเงินที่มีเศษหญ้ากับดินผสมกัน
ขนาดเป็นตัวเองยังรู้สึกว่าน่าอนาถาเลย
     ก็เพราะว่าใช้ชีวิตแบบโดนเอาอกเอาใจมาพักใหญ่อะ ....ช่วยไม่ได้นี่นา

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇

[ไม่กี่นาทีต่อมา]

     ด้านหน้ามีก้อนรยางค์อยู่ก้อนนึง

     หลังจากที่ชั้นสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ชั้นก็ลุกขึ้นยืนแล้วก็เดินมายังจุดที่'เคย'มีเมทัลสไลม์อยู่
     รอบๆบริเวณนั้นมีของเหลวสีเงินสาดกระจายไปทั่ว และจุดศูนย์กลางของมันก็คือก้อนรยางค์พิลึกๆสีเงิน
ขนาดประมาณลูกบาส
     อ้า...
     ในที่สุดชั้นก็จำได้แล้วว่า 'วางไข่' มันคืออะไร
     ย้อนไปตอนที่ชั้นอัพสกิลสาย [ ------- ] อะไรสักอย่างที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ ความรู้และความเข้าใจในสกิลทั้ง
หมดมันก็ยัดเข้ามาในสมองแล้ว
     เหมือนกับตอนยัดปรสิตเข้าไปในตัวคุณม้า แม้ชั้นจะรู้ว่าตัวเองสามารถสร้างปรสิตได้แต่ยังไม่รู้ว่าชั้นจะทำ
อะไรกับมันได้บ้าง จนกระทั่งเรียกมันออกมา
     ครั้งนี้ก็เหมือนกัน
     " ...... "
     " ...... "

     สิ่งมีชีวิตที่ขดตัวอยู่ด้านหน้าของชั้นคือก้อนรยางค์สีเงิน
     มันคือเมทัลสไลม์ตัวเล็ก

     " ......... "
     " ......... "

     เจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้านี่ดูเหมือนจะเกิดจากสกิล 'วางไข่' 
     ตามที่ชั้นเข้าใจ มันคือโบนัสสกิลที่ได้มาพร้อมปรสิต ความสามารถมันก็ตรงตามชื่อ
     เอ...ถ้าจะให้อธิบายแบบเห็นภาพไม่ต้องยืดยาวก็...
     คุณเคยดูหนังที่ชื่อว่าเอเ*ยนไหมละคะ
     นั้นละค่ะ
     เจ้าสไลม์เมทัลจิ๋วด้านหน้านี่มันเป็น'คนละตัว'กับที่แดรกชั้นไปก่อนหน้านี่ละค่ะ
     และถ้าถามว่าเจ้าตัวเล็กนี้โผล่มาจากไหน แล้วสไลม์เมทัลจริงๆอยู่ที่ไหนละก็ ทุกท่านก็ไปหาหนังเรื่อง
นั้นดูกันนะคะ หนังเรื่องเอเ*ยนน่ะ
     ถึงชั้นจะไม่ทันมองเพราะนั่งงอแงอยู่เมื่อครู่ก็เถอะ แต่เจ้านี้คงจะแหวกท้องโฮสต์ออกมาจนร่างโฮสต์เละ
กระจายไปทั่วเลยสินะคะเนี่ย อุฮิฮิฮิฮะฮะฮะ
     เฮ้อ
     ตกลงว่าชั้นเป็นตัวอะไรกันแน่นะคะ.... ซอมบี้งั้นหรือ? ใช่ค่ะ ก็อาจจะเป็นซอมบี้นะ แต่ไม่น่าจะเป็นซอมบี้
ของมนุษย์แล้วละ
     เออะ ช่างมันแล้ว
     มาดูกันดีกว่าว่าคุณเมทัลสไลม์จิ๋วตรงหน้านี่ทำอะไรได้บ้าง
 
     " .................... "
     " .................... "

     ...ไม่ขยับเลยแฮะ
     จะว่าไงดีละ
     กับเด็กคนด้านหน้านี่ รู้สึกได้ว่ามีสายสัมพันธ์เส้นๆนึงเชือมต่ออยู่
     มันเบาบางมากหากเทียบกับซอนนี่และก็ยูกินะ แต่ว่าก็ชัดเจนยิ่งกว่าพวกปรสิตที่เคยสร้าง
     ทางด้านความคิดก็..........ว่างเปล่า
     เด็กคนด้านหน้านี่ไม่คิดอะไรอยู่ในหัวเลย
     ไม่รู้สึกถึงความต้องการอะไรเลย แม้กระทั่งความคิดที่จะขยับตัว
     หากเทียบกับปรสิตแล้วยิ่งเบาบางสุดๆ แถบจะรู้สึกไม่ได้เลยว่าเป็นสิ่งมีชีวิต
     " อือ....ทำไงดีละ " 
     จะทิ้งไว้ตรงนี้ก็ไม่ได้ซะด้วยสิ งั้นอุ้มไปละกัน
     ชั้นก้มตัวลงแล้วก็ยื่นมือไปจับกับเมทัลสไลม์ด้านหน้า
     ทันใดนั้น เจ้าสไลม์ที่เงียบๆนิ่งๆ อยู่ดีๆก็ยืดสายรยางค์เข้ามารัดตัวของชั้นไว้

     อีกแล้วเรอะ!

     ทำไมชั้นถึงโดนสไลม์ทำร้ายตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้วอะ!? โดยเฉพาะตอนนี้ที่ชั้นอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างล่อแหลม
เพราะไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ห่มสักชิ้นด้วย นี้มันเป็นประสงค์ร้ายของใครหรือเปล่า!?
     
ชู่วว--

     " .....ฟุเฮะ? "

     เสียงเหมือนกับอะไรสักอย่างละลาย.. แต่ยังไม่ทันที่ชั้นจะได้คิดอะไรต่อ ชั้นก็รู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่าง
เข้ามาในสมองของชั้น

// ผ่านเงื่อนไขการกระทำที่จำเป็น ได้รับโบนัสสกิล //
// โบนัสสกิล Transform(แปรสภาพ) เรียนรู้แล้ว //
// ผ่านเงื่อนไขการกระทำของเผ่าพันธุ์ที่จำเป็น ยกระดับ*--- ERROR //
// -----------ERROR //
// ผ่านเงื่อนไขการกระทำของเผ่าพันธุ์ที่จำเป็น สกิล -------- วิวัฒนาการ //
// ........เลเวลไม่ถึงที่กำหนด ไม่สามารถเรียนรู้สกิล -------- ได้ //
// บังคับปลดล๊อกสกิล -------- สาย [ -------(??) ] //
// ......เลเวลไม่ถึงที่กำหนด ไม่สามารถเรียนรู้สกิล -------- ได้ //
// บังคับปลดล๊อกสกิล -------- สาย [ -------(??) ] //
// สกิล -------- เรียนรู้แล้ว //
// เลเวลไม่ถึงที่กำหนด สกิล -------- ถูกลดความสามารถลง //
// ได้รับโบนัสแต้มสกิล //
// เลเวลได้เพิ่มขึ้นจาก 1 เป็น 2 //
// ได้รับแต้มสกิล //
// ผ่านเงือนไขที่--...... ERROR //
// ERROR //
// ERROR //
// ........ได้รับโบนัสสกิล //
// สกิล Concentration(สมาธิ) เรียนรู้แล้ว //
// สกิล Perception Range Expansion(ขยายขอบเขตการรับรู้) เรียนรู้แล้ว //


     " ........อุก "

     เพราะมีประสบการณ์มาก่อน ชั้นจึงชิงลงไปนั่งคุกเข่าพลางเอามือกุมหัว
     ครั้งนี้มีอะไรไม่รู้เข้ามาเต็มไปหมด ถึงจะฟังไม่ทันแต่ชั้นก็รับรู้หลายๆอย่างที่เข้ามาในสมองได้อยู่ดี
     ทั้งๆที่มีข้อมูลมากมายขนาดนี้ แต่กลับไม่ปวดหัวเท่าที่ควร...แม้ชั้นจะนึกสงสัยขึ้นมา แต่ก็หาคำตอบ
ให้กับตัวเองได้ในทันที
     อ้าา 
     อย่างนี้เอง 
     เข้าใจแล้ว อืมๆ
     ชั้นที่เข้าใจได้ถึงเรื่องทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้ก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น....ไม่สิ ผ่อนคลายสุดๆไปเลย
     พอลองก้มลงมามองร่างกายของตนเอง ก็พบว่าตอนนี้ทั้งตัวกำลังเคลือบไปด้วยวุ้นใส
     " ...เอ....ก่อนอื่นก็.... "
     ชั้นพึมพำพลางนึกถึงชุดเดรสสีขาวที่โดนละลายหายไปตอนแรก ทันใดนั้นวุ้นใสที่เคลือบร่างกายก็กลาย
เป็นชุดเดรสสีขาวตามภาพที่ชั้นนึกไว้ในตอนแรกทันที
     ส-..สุดยอด ขนาดสัมผัสยังไม่ต่างจากเสื้อผ้าจริงๆเลย ไม่สิ นุ่มกว่าอีก
     ใส่สบายกว่าเสื้อผ้าโลกนี้อีก สัมผัสคุ้นเคยเหมือนกับชุดของโลกที่ชั้นจากมา
     ชั้นจับชายกระโปรงแล้วก็หมุนตัวไปรอบๆ

     " สถานะ "

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

-:- คุราคิอิน อาเกฮะ

เผ่าพันธุ์ :: ซ??้?เ?ม [ซอมบี้]
เลเวล :: 2

ความสามารถ :: Healing Factor(ฟื้นฟูทุกส่วนอัตโนมัติ) , Perfect gluttony(ไร้ขีดจำกัดในการกิน) , -------(สามารถตั้งชื่อได้)[New!]

สกิล :: Infection(แพร่เชื้อ) , Plaga(ฝังปรสิต) , Spawning(วางไข่) , Malediction Control(ควบคุมคำสาป) , Transform(แปรสภาพ)[New!]

สกิลติดตัว :: Clan Domination(อำนาจเครือญาติ) , Mind Control(ควบคุมจิตใจ) , Empress(จักรพรรดินี) , ---------(สามารถตั้งชื่อได้)[New!] , Concentration(สมาธิ)[New!] , Perception Range Expansion(ขยายขอบเขตการรับรู้)[New!]

ความหิว :: 51%(หิว)

[สถานะ][ตารางสกิล][ปลดล๊อค(เลเวล10)][ปลดล๊อค(เลเวล15)][ปลดล๊อค(เลเวล20)][----?----]

เพศ : หญิง
อายุ : 15 ปี
พลังกาย : 10 〜 ----
พลังเวทย์ : ----
พลังป้องกัน : 3 〜 ----
ความว่องไว : 20 〜 ----

แต้มสกิล :: 6

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

     *นิโกะ*(ยิ้ม)

     บ๊ายบายซอมบี้ไลฟ์ สวัสดีชีวิตสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์
     ตัวชั้นในตอนนี้ .....ดูเหมือนจะกลายเป็นตัวอะไรสักอย่าง ที่ขนาดค่าสถานะของต่างโลกก็ไม่สามารถ
กลั่นออกมาเป็นภาษาคนได้ไปเสียแล้ว
     แน่นอนค่ะ แล้วไง ใครแคร์ล
     ในฐานะเด็กสาวยุคโมเดิร์น ขอบอกอย่างมั่นใจ(และไม่อาย)เลยว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือภาพลักษณ์ภาย
นอกค่ะ!
     สิ่งสำคัญคือภายนอก และที่ตามมาคือภายใน! อะฮะฮ่า! มนุษย์มันก็แบบนี้ละค่ะ
     ฮุฮุ แต่แม้ชั้นจะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ราวกับมีแมวมานั่งทับแป้นพิมพ์ไปแล้ว ชั้นก็ไม่สนหรอกนะคะ
     เพราะว่าครั้งนี้ ชั้นรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกายชัดเจนเลย
     และมันก็ค่อนข้าง....

กีชชช!!

     " เอ๋ "

     มีเสียงร้องออกมาจากข้างในโพรงหญ้าด้านหลัง 
     ด้วยสายตาของชั้นในตอนนี้แน่นอนว่าโพรงหญ้ามันกั้นสายตาของชั้นไม่ได้หรอ-- .....อึย กิ่งก่า(มั้ง)
ตัวเบ้อเริ่มเลยอ้ะ
     นอกจากจะตัวใหญ่เท่าสุนัขทั่วๆไปแล้ว ยังมีลวดลายสีแดงที่......เอาเป็นว่ามันดูอันตรายมากๆเลยละกัน
     ว่าแต่ทำไมอยู่ดีๆก็โผล่มาละ? เป็นพระประสงค์ของใครอีกหรอที่โผล่มาได้จังหวะดี้ดีขนาดนี้
     
กีชชชช กีชชชช!!!

     " หวะ-...หวาๆ... "
     อยู่ดีๆมันก็ขู่เสียงดังออกมา เพราะว่าตกใจชั้นเลยเผลอถอยไปด้านหลัง
     เพราะเห็นว่าชั้นมีท่าทางหวาดกลัวหรือเปล่า ดูเหมือนมันจะลดความระแวดระวังลงไปเล็กน้อย ก่อนจะ
กระโดดพุ่งเข้ามาจากโพรงหญ้าด้วยท่าทางดุร้าย
     เข้ามาแล้วแฮะ...
     เป้าหมายของมัน ---คอหอยของชั้น

กร้วม!!

     " ก๊าซซซซซซซ "

     เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกับร่างกายของกิ่งก่าสีแดงตัวนั้นพุ่งไถลไปกับพื้นดินโดยมีรอยเลือดไหลออกมาจาก
คอของมันลากตามไปเป็นทางยาว
     ดูท่าว่ามันจะยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่...
     เอาจริงๆ...เมื่อกี้ชั้นทำได้ไงก็ไม่รู้เหมือนกัน ง่ำ...ง่ำ..ง่ำ...

อึก

// สกิล Night Vision(มองเห็นในที่มืด) เรียนรู้แล้ว //

     อื๋อ〜?
     อย่างนี้ก็สวยซี้〜

อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-5-2022 14:08 , Processed in 0.282323 second(s), 15 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน