สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

~ 私 あなたのこと 愛していま ... http://www.feverfansite.com/forum/?1545 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

watashi wa ZOMBIE .....desu ne? -:- [18] ไม่มีซอมบี้ที่ไม่กินเนื้อสดตรงหน้าหรอกนะ!!

เข้าชม/อ่าน 306 ครั้ง3-1-2018 16:41 |เลือกหมวดหมู่:Am I . . . A zombie ?

     " ...ไปต่อไม่ได้อะ "

     เบื้องหน้าคือเขตรอบนอกตัวเมือง ภายในสายตานั้นเต็มไปด้วยทุ่งหญ้าที่ดูร่มรื่น และตรงที่ไกลลิบๆ
นั้นก็เห็นชายป่าที่คุ้นเคย....
     หลังจากที่ตัดสินใจที่จะจุ้นจ้านเรื่องชาวบ้านแบบที่ตัวเอกนิยายที่เคยอ่านเค้าทำกัน ชั้นก็ได้ติดตาม
เด็กหนุ่มน้อยคนนั้นในทันทีอย่างห่างๆ ...และพบว่าเด็กน้อยคนนั้นวิ่งออกจากเมืองไปและมุ่งตรงไปยัง
ป่าที่อยู่ภายนอกของเมือง

     ป่าอีกแล้วเรอะ

     พอเห็นแบบนั้น ชั้นก็ทำหน้ายี้ออกมา ----ไม่อยากไปเลยงะ
     ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ชั้นก็ยังคงเดินตรงออกไปผ่านยามที่ครั้งนี้กำลังนั่งสัปหงกอยู่....
     ...ทำไมชั้นถึงได้เริ่มหาเรื่องเข้าใส่ตัวอีกแล้วงั้นหรอ? แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะว่ากำลังว่างหรอกนะ
     แต่เด็กดีแบบนั้น ดูท่าว่ากำลังมีเรื่องเดือดร้อนอยู่นี่นา 
     ปกติก็ต้องรู้สึกอยากช่วยใช่ไหม?
     ผู้ชายที่บาร์นั้นก็ดูท่าทางหยาบคายด้วยสิ ---เอาตรงๆคือเค้าหมั่นไส้อะ 
     อีกเหตุผลนึงที่อยากช่วยก็คือความแค้นส่วนตัวเล็กๆนี่แหละ
     แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะว่ากำลังว่างหรอกนะ
     
     " อืม... "

     ชั้นก้าวขาออกจากเขตตัวเมืองไปยังถนนที่ติดกับผืนหญ้าตรงหน้า 

     " ...... "

     สัมผัสของ [อำนาจเครือญาติ] เบาบางลงเล็กน้อย
     มันเล็กน้อยเกินไป หากจะให้เปรียบเทียบเพื่อให้คนธรรมดาเข้าใจง่ายละก็ มันก็แค่น้ำ 1 หยดของ
มหาสมุทรละ
     ชั้นรีบถอยหลังกลับมาในจังหวะเดียวกันแทบจะทันที
     ด้วยความรู้สึกเมื่อครู่ ชั้นมั่นใจว่าซอนนี่กับยูกินะคงแทบจะสัมผัสถึงความผิดปกติไม่ได้หรอก
     ทั้งสองคนตอนนี้น่าจะกำลังทำงานอะไรสักอย่างภายในเมือง 
     ถึงแม้ชั้นจะไม่รู้ขอบเขตที่แน่ชัดของ [อำนาจเครือญาติ] ก็เถอะ แต่ที่แน่ใจได้ก็คือ มันกว้างหลาย
สิบกิโลเลยละนะ
     ถึงมันจะเบาบางไปสักนิดหน่อย แต่ก็คงไม่ส่งผลกระทบอะไรกับ---

     " มาแล้วค่ะ ท่านแม่! "
     " ......ท่านแม่...จะไปไหนหรอ "

     ระหว่างที่กำลังลำบากใจว่าจะตามเด็กหนุ่มคนนั้นไปต่อด้วยวิธีไหนดี [อำนาจเครือญาติ] ก็รุนแรง
ขึ้นกระทันหัน
     พอหันไปมองด้านหลัง ก็พบยูกินะที่กำลังยิ้มกว้างกับซอนนี่ที่มองมาตาแป๋วแล้วก็ส่ายหางไปมา

     " เอ๋ "

     มาได้ไงเนี่ย?

     " พวกเราสัมผัสได้ว่าท่านแม่อยากจะออกไปข้างนอก.. "
     " เลยรีบวิ่งมาค่ะ! "

     โดนทั้งสองคนอ่านใจด้วย...
     
     " แล้ว..งานละ "
     "" ท่านแม่สำคัญกว่าค่ะ ""

     ทั้งสองประสานเสียงกลับมาว่าแบบนั้น
     อุก....มีความสุขจัง...
     เพราะอยู่ดีๆก็โดนเล่นงาน(?)กระทันหัน ชั้นก็เลยรีบหลบหน้าไปทางอื่น

     " ท่านแม่จะไปไหนหรือคะ? "
     " พวกเราจะอยู่ข้างๆเองนะ... "
     
     ยูกินะนั้นเข้ามาเกาะแขนซ้าย ส่วนซอนนี่เข้ามาจับชายเสื้อด้านขวา

     .....ชั้นชักเริ่มรู้สึกไม่อยากไปยุ่งกับเรื่องของชาวบ้านแล้วก็ไปเที่ยวเล่นกับทั้งสองคนทั้งๆแบบนี้
เลยซะแล้วสิ....

     " อุ..อืม...มันก็...ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร...หรอก "

     ว่างั้นแล้วก็ชี้ไปทางชายป่า

     " อยากไปป่าตรงนั้น.... "

     ยูกินะและซอนนี่มองตามมือของชั้นไปยังป่าที่อยู่ตรงฝากโน้น
     ถึงชั้นจะชี้ไปในป่า แต่มันก็เป็นเส้นทางเดียวที่คนที่เดินออกมาจากเมืองโดยไร้สิ่งของติดตัวแบบ
ชั้นจะมุ่งหน้าไปละนะ
     เส้นทางอื่นๆก็คือถนนลูกกรังสุดลูกหูลูกตา ซึ่งเป็นเส้นทางที่ไม่น่าจะเรียกว่าออกไปเดินเล่นได้
นอกจากเอาไว้สำหรับจะเดินทางออกไปไหนไกลๆเท่านั้น

     " เข้าใจแล้วค่ะ "
     " พวกเราจะไปด้วย... "

     ทั้งสองคนไม่มีอาการคัดค้านอะไรทั้งสิ้น แล้วก็ยิ้มตอบกลับมาด้วยท่าทียินดี
     หลังจากที่ตกลงกันได้ พวกเราก็พากันเดินไปยังป่าที่อยู่ไกลลิบๆนั้น
     ก็ไม่รู้หรอกว่าจะได้เจอเด็กคนนั้นหรือเปล่า แล้วพอเจอแล้วอาจจะช่วยอะไรไม่ได้ก็ได้
     แต่ถึงอย่างนั้น ชั้นก็ตัดสินใจที่จะลองตามหาเด็กคนนั้นดูก่อน
     แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะว่ากำลังว่างหรอกนะ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

     ป่าในครั้งนี้รู้สึกจะดูแตกต่างจากเมื่อวานอยู่
     มันเงียบสงบผิดปกติ 
     ขนาดเสียงนกหรือเสียงแมลงยังไม่มีเลย...
     ในสถานการณ์แบบนี้ ปกติก็คงนึกได้อย่างเดียวว่า ---ด้านในคงจะมีตัวอะไรที่สุดยอดมากๆอยู่...
แต่พอเหลือบมองไปยังลูกสาวทั้งสองคนที่มีท่าทีสบายๆราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ท่ามกลางสวนดอก
ไม้แบบนั้น เลยทำให้รู้สึกไม่แน่ใจขึ้นมา
     แต่ไหนแต่ไร...ชั้นก็หวาดวิตกไปกับทุกๆเรื่องเป็นปกตินี่นา? บางทีคงจะคิดมากไปเองละเนอะ

     " ด้านหน้ามีอะไรอยู่ด้วยค่ะ "

แซ่ก

     จู่ๆยูกินะก็พูดออกมาเรียบๆ ทันทีกับที่พงหญ้านั้นมีอะไรบางอย่างคลานออกมา

     " ...อะ "

     มีร่างเล็กๆร่างนึงค่อยๆคลานออกมาจากพุ่มไม้พลางเงยหน้ามาสบตากับชั้นแล้วก็ส่งเสียงออกมา
     เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่มีเค้าโครงหน้าคุ้นๆ.....เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน.......

     " ท่านแม่...ตัวอ่อนของมนุษย์ละ...กินไหมคะ....กินไหม.... "
     
     ขณะที่กำลังจะนึกอะไรออก เสียงของซอนนี่ก็ขึ้นมาขัดทำลายสมาธิไปเสียก่อน
     ---เพราะเคยกล่าวย้ำกับซอนนี่ว่าห้ามทำร้ายคนในเมืองสุ่มสี่สุ่มห้า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพอเจอ
นอกเมืองแล้วจะเป็นสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาตินะจ้ะ...
     ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ตอบอะไร เด็กน้อยตรงหน้าก็ทำสีหน้าผงะไปก่อนจะค่อยๆถอยไปด้านหลัง
ด้วยสีหน้าหวาดผวา

     " จ-...จะกินหนูหรอ...? "
     
     อะ ยาไบ ได้ยินด้วยหรอ
     ถึงจะหิวแค่ไหน แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำร้ายผู้คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่หรอกนะ .....เดี๋ยว ยูกินะ ทำไมถึงมอง
มาด้วยสายตาแบบว่า "ถ้าท่านแม่ตัดสินใจที่จะกินละก็ จะรีบเชือดให้ไปสบายที่สุด" แบบนั้นกันอ้ะ ไม่
กินหรอกนะ!!!

     " ซู้ด.. " 
     " ฮี้---!? "

     กรี้ด-- ทั้งๆที่กำลังจะตอบปฏิเสธแท้ๆ แต่น้ำลายมันไหลออกมาเองอ้ะ!? ---เฮ้ย เดี๋ยว ทั้งสองคน
ทำไมถึงทำท่าแปลกๆอย่างกับพร้อมลุยเมื่อชั้นออกคำสั่งแบบนั้นกันคะ!? ไม่กินหรอกนะ!!

     " ฮึก....ฮืออออ..... "

     เด็กน้อยนั้นร้องไห้ออกมาซะแล้ว....อะ....ฉี่ราดด้วย
     
     ไม่กินหรอกน่าาา!!

อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ทั้งหมดผู้เขียนบล็อกล่าสุดอื่นๆ

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 27-1-2022 07:09 , Processed in 0.113571 second(s), 15 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน