สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

~ 私 あなたのこと 愛していま ... http://www.feverfansite.com/forum/?1545 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

ทุกคำถามมีคำตอบโดยท่านน้องสาวพระเจ้า :: 01 [ระบบตอบอัตโนมัติ]

เข้าชม/อ่าน 254 ครั้ง26-4-2018 13:31 |เลือกหมวดหมู่:Q&A by God Little Sister

     " แค่กๆ! "

     เพราะว่ารู้สึกคันในลำคอจนทนไม่ไหว ก็เลยไอออกมา
     ในห้องสีเหลี่ยมเล็กๆที่ประกอบไปด้วยเตียงใหญ่ โต๊ะเครื่องแป้ง ตู้เสื้อผ้าและชั้น
หนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือเล่มหนา ---ผมกำลังนอนซมเพราะไข้หวัดอยู่
     อะไรเนี่ย?
     นั่นคือสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวกับภาพสถานการณ์ด้านหน้า
     หลังจากแสงสีขาวที่ช่วงชิงสติของผมค่อยๆจางลงแล้ว สติรับรู้ก็ค่อยๆกลับเข้ามา
หาตัวเอง
     และสิ่งแรกที่เห็นก็คือสภาพของตัวเองที่กำลังนอนซมเพราะอาการปวดหัวตัวร้อน
ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรง
     ยัยรินะ.....ไหนบอกว่าเราโดนอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าไงฟะ สถานการณ์แบบนี้มันอะไร
กันเนี่ย

ก๊อกๆ

     " ขออนุญาตค่ะ "
     เสียงเคาะประตูที่ดูท่าทางเกรงอกเกรงใจดังขึ้น พร้อมๆกันกับร่างบางในชุดเมด
ที่เดินเข้ามาพร้อมกับรถเข็นที่เต็มไปด้วยจานชามที่ถูกปิดฝาเอาไว้
     กลิ่นหอมๆนี่--- อาหารสินะ 
     อุ..รู้สึกอย่างกับว่าร่างกายมันหิวขึ้นมาสุดๆไปเลย
     " คุณหนูนิกซ์ อาการเป็นอย่างไรบ้างคะ? "
     ใครคือนิกซ์? แล้วหล่อนเป็นใครครับเนี่ย?
     " ....ดีขึ้น "
     พอโดนถามมา อย่างน้อยก็ตอบแบบนั้นออกไป
     "รู้สึก"ว่าถ้าเป็นตัวเอง"ตอนปกติ"ก็คงจะตอบแบบนั้นออกไป
     ....เออออ เดี๋ยวนะ
     รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้องสุดๆ ก็เลยหยิบฝาครอบจานที่ทำจากเครื่อง
เงินด้านหน้าขึ้นมา
     ถึงจะมองได้ยากไปสักหน่อยแต่ว่า............ใครวะเนี่ย
     วางฝาลงที่จานอาหารตามเดิม แล้วก็ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู
     มือเล็กๆเรียวขาว....เล็กมาก
     พอลองขยับๆร่างกายดู ก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจากปกติ
     เพราะว่าความสงสัยและความแน่ใจในสิ่งที่คิดนั้นแทบจะเป็น 100% อยู่แล้ว แต่
ว่าก็อยากจะเห็นด้วยตาของตัวเอง ก็เลยพยายามที่จะคลานออกจากเตียงไปพิสูจน์เอา
ที่กระจกผนังใกล้ๆกับตู้เสื้อผ้า ทว่าพอเห็นเราที่กำลังพยายามคลานออกจากเตียง คุณ
เมดข้างๆก็ร้อง'อ้ะ'ออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบเข้ามา'อุ้ม'เราขึ้นไปไว้บนอ้อมแขนของเธอ
     " ไม่ได้นะคะ ถึงจะฝืนไปสักหน่อย แต่อย่างน้อยก็ทานอะไรหน่อยเถอะนะคะ "
     กลิ่นหอมจางๆของร่างกายเพศตรงข้ามนอกจากน้องสาวที่ได้สัมผัสเป็นครั้งแรกนั้น 
ให้ความรู้สึกคุ้นเคยและผ่อนคลาย
     ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคย.....อ่า เลิกถามคำถามดีกว่า
     ' ยัยรินะ....ทำอะไรลงไปกันแน่เนี่ย '
     ปอยผมสีขาวที่คลอลงมาจนถึงหน้าท้อง ชุดกระโปรงสีครีมแขนยาว 
     เห็นได้ชัดว่าร่างกายนี่มันไม่ใช่ร่างกายของเราแน่ๆ
     ' ....รู้สึกสงบใจดีแฮะ ...เอาจริงๆเราก็เป็นพวกปรับตัวง่ายอยู่แล้วละเนอะ '
     แม้จะคิดแบบนั้น แต่ภายในหัวใจนั้นกำลังเต้นตุบๆด้วยความตื่นเต้นอยู่
     คุณเมดนั้นค่อยๆวางเราลงที่เตียงเหมือนเดิม ก่อนจะจัดแจงท่าทางและผ้ากันเปื้อน
ให้เราด้วยความชำนาญ
     ในระหว่างนั้น ก็ลองลอบมองคุณเมดดู
     เป็นคุณเมดที่ดูอายุน้อยมากเลยแฮะ
     น่าจะประมาณเด็ก ม.ต้นเองมั้งเนี่ย
     " ถ้างั้น --อ้ามค่ะ "
     " .........อ้าม "
     หลังจากที่จัดแจงทุกอย่างเสร็จแล้ว คุณเมดนั้นก็หยิบช้อนแล้วตักอะไรบางอย่างที่
ดูข้นๆขาวๆเหมือนครีมซุป....ก็น่าจะเป็นซุปอะแหละ มาป้อนให้
     .....อร่อย
     ครีมซุปจริงๆด้วย แต่รู้สึกจะมีรสชาติอ่อนๆกว่าที่เคยกินนะ
     พอเห็นเรากินเข้าไปอย่างว่าง่าย คุณเมดนั้นก็ผุดรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา พร้อมกับ
ตักคำต่อไปมาให้
     " อ้าม---ค่ะ "
     " อั้ม "
     จากนั้นเราก็ปล่อยตัวไปกับการมีคุณเมดอายุน้อยมาป้อนอาหารให้ไปเรื่อยๆด้วย
ความรู้สึกผ่อนคลาย

-----------------------------------------------------

     หลังจากที่กินจนหมดเกลี้ยง คุณเมดก็เช็ดหน้าเช็ดปาก ป้อนน้ำ บริการสารพัดจน
เริ่มจะรู้สึกอายขึ้นมาหน่อยๆ
     " เดี๋ยวอีกสักพักจะมาเช็ดตัวให้นะคะ ตอนนี้ก็นอนพักผ่อนให้สบายนะคะ "
     พูดทิ้งท้ายไว้แบบนั้น ก่อนจะเข็นรถขนอาหารออกจากห้องไป
     ....ถ้าตาไม่ฝาด รู้สึกว่าตอนที่คุณเมดเข็นรถออกไปนั่น เธอน้ำตาไหลออกมานิดๆ
ด้วย
     ทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ?
     อย่างไรก็ตาม...ตอนนี้อยู่คนเดียวในห้องแล้ว
     " ตกลงว่านี่มันเรื่องอะไรเนี่ย... "
     พอพูดพึมพำแบบนั้นออกมาก็มีเสียง *ปิ้งป่อง* ดังขึ้นจนสะดุ้งเฮือก พร้อมกับมีหน้า
ต่างอะไรบางอย่างลอยอยู่ตรงหน้า

[ ตัวช่วยพิเศษจากพระเจ้าของคุณ "ทุกคำถามมีคำตอบจากน้องสาวพระเจ้ารินะจัง" เชิญถามได้เลยค่า ]

     " .............หา "
     ข้อความประหลาดๆที่เขียนด้วยลายมือของน้องสาวแน่ๆกำลังลอยค้างอยู่บนอากาศ
ว่างั้น
     " ...รินะ...อยู่ด้วยหรอ "
     หรือว่ารินะ ที่จริงแล้วตามลงมาด้วย?
     พอคิดว่าน้องสาวที่เตรียมใจไว้ว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกนานแล้วปรากฏขึ้นมาแม้จะ
เป็นแค่ตัวอักษร แต่ก็รู้สึกดีใจขึ้นมา
     ทว่าหลังจากที่พูดออกไปแบบนั้น ข้อความตรงหน้าก็เปลี่ยนไปอีกว่า

[ คำตอบ : นี่คือระบบตอบคำถามอัตโนมัติโดยพระเจ้าของพี่ รินะจังเองค่ะ ส่วนตัวจริงของหนูนั้นกำลัง
จำศีลอยู่เพราะอาการสูญเสีย MP จำนวนมาก ไม่อยู่ที่นี้หรอกนะคะ ]

     อ้าว...
     รู้สึกดีใจเก้อเลย.....แต่ก็ส่ายหน้าไล่ความรู้สึกนั้นออกไป
     " จำศีลหรอ...เป็นอะไรมากไหม? "
     
[ คำตอบ : ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ การจำศีลเพื่อฟื้นคืนพลังที่เสียไปนั่นใช้เวลาเพียงแค่ 1000 ปีเท่านั้น ]

     เหวอ
     หมายความว่าน้องสาวจะต้องหลับไปถึงพันปีเพราะยัดพลังอะไรสักอย่างมาให้เรา?

[ คำตอบ : ขออนุญาตตอบทั้งๆที่พี่ยังไม่ถาม แต่หนูเดาได้ว่าพี่จะต้องโทษตัวเองแน่ๆ เพราะงั้นที่หนู
จะบอกก็คือ อย่าคิดมากไปเลยนะคะ เพราะ 1000 ปีสำหรับหนูในตอนนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับงีบหลับ
แปปนึงหลังของว่างตอนเที่ยงนั่นแหละ ]

     งั้นหรอกหรอ พระเจ้านี่สุดยอดเลยแฮะ
     " แต่แบบนี้กว่าเธอจะตื่น ...พี่คงตายไปหลายรอบแล้วละมั้ง "
     
[ คำตอบ : เพราะหนูพอจะเดาได้ว่าพี่คงจะพูดว่ากว่าหนูจะตื่น พี่คงจะตายไปหลายรอบ ขอบอกเลยว่า
บู่ๆ--- ผิดค่า อายุขัยของมนุษย์ในโลกนี้มีราวๆ 120 ปีเท่านั้น แต่อายุขัยของพี่ไม่ถูกจำกัดจำเขี่ยแบบ
นั้นหรอกนะคะ ]

     " จริงอะ ยังไงละนั่น "

[ คำตอบ : ก็เพราะพลังที่หนูมอบให้พี่ใช้ในการสร้าง "ระบบตอบคำถามอัตโนมัติ" นี่มันทำให้ร่างกาย
ของพี่กลายเป็นเหมือนๆกับเดมิก๊อดไปแล้วอะจิ เพราะงั้นอายุขัยของพี่น่ะก็ราวๆ 100 เท่าของพระเจ้า
ในโลกนั้นด้วยซ้ำ ]

     " .....รู้สึกอย่างกับว่าเป็นอะไรที่โคตรสุดยอดไปแล้วแฮะ....ว่าแต่ว่า ไอ้ระบบตอบ
คำถามเนี่ยหรอที่ใช้ MP ตั้ง 98% น่ะ "

[ คำตอบ : แม่นแล้ว เป็นพรที่แหกกฏจักวาลไปนิดหน่อยเลยทีเดียวเชียวนะเจ้าคะ ]

     ตัวอักษรลายมือน้องสาวตอบกลับมา......นี่แน่ใจนะว่าไม่ได้เขียนตอบกลับมาทันที
ที่ถามอะ
     ยังไงก็ตาม เป็นความสามารถที่สุดยอดจริงๆ ถึงจะดูไม่มีพลังต่อสู้เลยก็เถอะ
     ถ้างั้นก็ถึงเวลาถามจริงๆแล้วสินะ
     " อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้เข้าใจที... "
     ถามออกไปแบบกว้างๆเพื่อทดสอบดูว่าไอ้ 'ระบบ' สุดยอดของน้องสาวนี่จะให้ความ
กระจ่างกับสถานการณ์ตอนนี้ได้รึไม่
     และในทันทีนั้นเอง ตัวอักษรจำนวนมากก็ค่อยๆลากผ่านขึ้นมาข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

[ คำตอบ : เนื่องจากการไม่ว่ายังไงหนูก็ไม่อยากให้พี่โดนอัญเชิญไปอยู่รวมกับพวกคนจากโลกและ
ใช้ชีวิตในฐานะผู้กล้า ซึ่งก็คิดว่าพี่จ๋าคงจะเอออ่อหอหมกตามๆกันไปแน่ๆ เพราะงั้นหนูก็เลย'บังเอิญ'
เสกทัณฑ์สวรรค์รูปแบบสายฟ้าผ่าเปรี้ยงลงไปในช่วงที่พิธีการอัญเชิญเสร็จสิ้นและ'บังเอิญ'ส่งผลให้
เหล่าผู้ที่ถูกอัญเชิญจำนวน 47 ชีวิตรวมพี่ด้วยโดนวงเวทย์พิธีที่เสียหายวาปกระเด็นกระด้อนไปทั่วโลก 
ทีนี้ 46 คนที่โดนวาปไปนั่นล้วนได้รับพลังโกงจากเหล่า'พระเจ้า'ของดาวดวงนั้นไปแล้วจึงไม่มีปัญหา
ใดๆ หรือบอกตรงๆก็คือช่างหัวมันเถอะ เพราะเป้าหมายของหนูคือการทำให้พี่ไปอยู่ในจุดที่สามารถใช้
ชีวิตได้อย่างหลัลล้าร่าเริงไม่ต้องสนใจความเป็นไปของโลกต่างหาก ด้วยเหตุนี้ขณะที่หนูยังเหลือสติ
อีกนิดนึง ประกอบกับร่างกายของพี่ที่เป็นกึ่งๆเทพไปแล้วจากพลังขอหนู ก็เลยสามารถแหกกฏจักวาล
ว่าด้วยเรื่องห้ามแตะต้องสิ่งมีชีวิตจากเบื้องล่างได้ หนูก็เลยเอาร่างพี่มาเก็บไว้กับหนูก่อนจะยัดวิญญาณ
ของพี่ไปหลอมรวมกับ'ร่างไร้วิญญาณ'ที่หนูสร้างไว้ล่วงหน้าเมื่อ 4 ปีก่อนยังไงละ ]

     GET ทุกคำตอบ บอกทุกคำถามจริงๆเว้ยเฮ้ย
     มีจุดที่อยากตบมุขมหาศาลเลยวุ้ย .....แต่ช่างมันเถอะ รู้สึกว่าจะต้องเหนื่อยใจโคตรๆ
ถ้าถามออกไป
     " ร่างไร้วิญญาณนี่หมายความว่าไง? "
     
[ คำตอบ : ร่างของมนุษย์ที่ควรจะแท้งและเสียชีวิตไปแล้ว แต่หนูนั้นใช้พลังปรับแปลงร่างกายและรักษา
ให้คลอดออกมาเติบโตขึ้นได้ตามปกติจากนั้นก็ใส่อารมณ์นึกคิดปลอมลงไปเพื่อให้สามารถเติบโตขึ้นมา
แบบมนุษย์ทั่วๆไปได้ ทว่าไม่มีความคิดหรือสติอารมณ์จริงๆ เป็นร่างกลวงๆที่ใช้'ตัวพี่หากเกิดเป็นเด็กผู้หญิง'
เป็นต้นแบบของอารมณ์ การพูดคุย นิสัย ด้วยการคาดการระดับเทพเจ้าที่คิดว่าน่าจะใกล้เคียงถึง 99.99% ]

     " ขนลุกเว้ย! "
     อะไรฟะนั่น! ร่างเทียมที่สร้างขึ้น?
     หมายความว่าลูกสาวบ้านนี่ที่ควรจะแท้งไปแล้วดันกลายเป็นภาชนะสำหรับใส่วิญญาณ
ของเราในอนาคต แล้วร่างกลวงๆนี่ก็เติบโตขึ้นมาโดยที่ไม่มีใครคิดรู้เลยว่าเป็นแค่ศพเดินได้
พูดได้งั้นเรอะ?

[ คำตอบ : ถูกต้องนะค้า!! ]

     " ยังไม่ได้ถาม! "
     ตกลงระบบอัตโนมัตินี่โม้ใช่ไหมเนี่ย!? เขียนตอบกลับมาทันทีจริงๆละสิท่า!?
     
[ คำตอบ : เพราะว่าเป็นระบบสุดยอดที่ถึงขนาดแทรกแซงกฏจักวาลได้ จึงเป็นระบบที่มีการ 'คาดเดาคำถาม'
ที่อาจจะเกิดในอนาคตไว้เป็นจำนวนมากมายมหาศาลระดับที่พี่จ๋าคาดไม่ถึงเลยเชียวละ นี่เป็นระบบอัตโนมัติ
จริงๆนา ]

     ตัวอักษรลายมือน้องสาวตอบกลับมาว่างั้นทั้งๆที่ไม่ได้ถาม
     คาดเดาคำถามเรอะ?...เชื่อก็ได้ฟะ
     " เฮ้อ...งั้น ขอข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายนี้บ้านนี้ครอบครัวนี้ทีสิ "
     
[ คำตอบ : นิกซ์ กราเฟรีน ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลกราเฟรีน หนึ่งใน 3 ตระกูลขุนนางชั้นสูงที่มีอำนาจ
ในการปกครองเมืองหลวงเทียบเท่ากับเจ้าเมือง อายุ 4 ขวบปี เดิมเป็นร่างกายเปล่าๆสำหรับเป็นภาชนะไว้หลอม
รวมกับพี่จ๋า ทว่า ณ.ปัจจุบันได้หลอมรวมลักษณะทางด้านอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดเรียบร้อยแล้ว จึงไม่มีปัญหา
ใดๆที่จะใช้ชีวิตต่อจากนี้ นอกจากนี้ เพราะเป็นร่างกายที่สร้างมาเป็นพิเศษ จึงไม่มีขีดจำกัดใดๆสำหรับการเรียนรู้
และการวิวัฒนาการ ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับความพยายามและการศึกษาของตัวพี่จ๋าเองต่อจากนี้ ]

[ คำตอบ : "เรือนเล็ก" เป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ ณ.ส่วนเหนือสุดของพื้นที่เขตตระกูลกราเฟรีน ตัวบ้านนั้น
แบ่งออกเป็น 4 ห้องนอน 1 ห้องน้ำใหญ่ 3 ห้องน้ำย่อย 1 ห้องรับแขก 1 ห้องนั่งเล่น 1 ห้องชมสวน 1 ห้องอาหาร
1 ห้องครัว 1 ห้องเก็บอุปกรณ์ 1 ห้องหนังสือ สถานที่ๆสร้างมาโดยหัวหน้าตระกูลกราเฟรีนคนปัจจุบันให้เป็นของ
ขวัญลูกสาวของเขาที่มีสุขภาพร่างกายอ่อนแอและมีนิสัยไม่ค่อยชอบสุงสิงกับผู้คน บริเวณรอบนอกตัวบ้านนั้นเต็ม
ไปด้วยธรรมชาติล้อมรอบประกอบไปด้วย 1 สวนดอกไม้ 1 สระน้ำพุใหญ่ 1 สนามหญ้า และยังวางอาคมเวทย์มนต์
ป้องกันผู้บุกรุกระดับสูงสุดโดยจอมเวทย์ระดับไทรเอจ 10 คนจากสถาบันการศึกษาเอลิฟาลอีกด้วย ]

[ คำตอบ : ตระกูลกราเฟรีน 1 ใน 3 ตระกูลชั้นสูงของเมืองหลวงที่มีอำนาจเป็นรองเพียงเจ้าเมืองคาซาล ประกอบ
ไปด้วยสมาชิก 6 คนคือ ผู้นำคนปัจจุบัน เลโอนาร์ด กราเฟรีน(46) ภรรยา ฮาริแกน กราเฟรีน(41) บุตรชายคนโต 
ไลเนอร์ กราเฟรีน(27) บุตรชายคนกลาง เลนาร์ด กราเฟรีน(26) บุตรสาวคนกลาง นีลวาเลน กราเฟรีน(21)และ 
บุตรสาวคนเล็ก นิกซ์ กราเฟรีน(4) โดยตระกูลกราเฟรีนแม้จะมีจำนวนสมาชิกและขนาดของตระกูลเล็กกว่าอีกสอง
ตระกูลใหญ่ก็ตาม แต่เพราะว่าเป็นตระกูลที่มีเส้นสายทางการค้ามากมายและร่ำรวยที่สุด อีกทั้งยังมีตำแหน่งทาง
ราชวงค์เนืองจากได้รับ 'อาร์ติแฟค' ที่มีความสามารถในระดับ'พระเจ้า'กันทุกคน จึงเป็นตระกูลที่ถูกยกให้มีอำนาจ
เทียบเท่าหรือเป็นรองลงมาเพียงแค่เจ้าเมืองของเมืองหลวงเท่านั้น ]

     เหวอ-----
     อักษรลายมือของน้องสาวบดบังเต็มหน้าจนแทบมองไม่เห็นทางข้างหน้าเลย
     คำตอบของคำถามที่ถามไป เล่นเอากระจ่างในข้อสงสัยหลายๆอย่าง กลับกันก็เพิ่มข้อ
สงสัยอีกหลายๆอย่าง
     อือ-- ลูกสาวคนสุดท้องงั้นหรือ...ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ทำไมไม่สร้างให้เป็นลูกชายละฟะ

[ คำตอบ : เด็กที่แท้งเป็นเด็กผู้หญิง และหนูอยากลองมีพี่สาวดูสักครั้ง ประกอบกับลึกๆแล้วพี่จ๋าอยากจะลอง
เกิดใหม่เป็นเด็กผู้หญิงน่ารักๆ ]

     " จะบ้าเรอะ! ไม่เคยคิดเลยสักติ้ดนะเฮ้ย! อย่ามาปรักปรำกันนะ!! "
     ยัยน้องติงต๊องนี่พูด(เขียน)อะไรออกมาฟะ
     พี่ภูมิใจในความเป็นชายของตัวเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนะเฮ้ย

[ คำตอบ : ลึกๆแล้วผู้ชายทุกคนบนโลกก็หวังจะครอสเดสแล้วมีคนมาชมว่าน่ารักกันทั้งนั้นแหละ ไม่ทราบว่าจะ
ทำตัวซึนเดเระกันทำไม ]

     " รินะ น้องจงขอโทษผู้ชายทุกคนบนโลกเกี่ยวกับทัศนคติบิดเบี้ยวนั้นเดี๋ยวนี่เลยนะ "
     ยายรินะ --รู้สึกว่าตั้งแต่เป็นพระเจ้าไปแล้วนี่จะมีทัศนคติพิลึกๆชอบกล
     " ---แค่กๆ ...แค่กๆ "
     เพราะว่าเมื่อครู่ตะโกนออกมา ก็เลยรู้สึกเจ็บคอขึ้นมาอีก
     ตอนที่ตื่นนอนขึ้นมาเมื่อครู่ รู้สึกร้อนๆและไม่มีเรี่ยวแรงสักนิด ทว่าตอนนี้ ถึงจะยังแสบๆ
คออยู่เล็กน้อยแต่กลับค่อยๆดีขึ้นแล้ว 
     " ถ้าเป็นแบบนี้...ก็คงพอเดินไหวแล้วละมั้ง "
     ลองขยับตัวค่อยๆคลานไปที่ขอบเตียงอีกครั้ง
     เพราะว่าเป็นเด็ก 4 ขวบไปแล้วสินะ ร่างกายที่เล็กลงนั้นรู้สึกราวกับว่าเตียงที่นอนอยู่นี้
มันช่างเป็นเตียงที่ใหญ่เกินความจำเป็นจริงๆ
     หลังจากคลานจนถึงขอบเตียงและลงมายืนที่พื้นได้สำเร็จก็รู้สึกหน้ามืดเล็กน้อย ทว่า
ก็ยังคงทรงตัวยืนได้อยู่
     " ที่ว่าเป็นเด็กร่างกายอ่อนแอท่าจะจริงแฮะ ไหนว่าเป็นร่างกายที่ใกล้เคียงพระเจ้าไง? "

[ คำตอบ : ผลกระทบจากการดัดแปลงและการใช้ชีวิตโดยปราศจากวิญญาณนั้นไม่เสถียรพอ จึงจำเป็นต้อง
ถ่ายพลังชีวิตให้อยู่ตลอดระยะเวลา 4 ปีเต็ม ส่งผลให้ร่างกายมีอาการไข้ขึ้นสูงอยู่เป็นระยะๆ ทว่าหลังจากที่
หลอมรวมวิญญาณเสร็จสิ้นแล้ว ร่างกายจะปรับสภาพและเสถียรอย่างสมบูรณ์และจะไม่สามารถติดเชื้อหรือ
ป่วยเป็นโรคใดๆได้อีก นอกเหนือจากนั้น อาวุธหรือของมีคมที่ไม่ได้ถูกสร้างจากแร่มิธริลบริสุทธิ์หรือเกล็ด
ของราชัญมังกรดำ ควาซาร์ด จะไม่สามารถสร้างบาดแผลให้กับร่างกายของพี่ได้ ]

     " ....หวา "
     อ่านคำตอบของน้องสาวไปแบบผ่านๆเพราะไม่อยากตบมุข พร้อมๆกับค่อยๆเดินเตาะ
แตะไปที่กระจกติดผนังใกล้ๆกับตู้เสื้อผ้าช้าๆโดยระวังไม่ให้ตัวเองสะดุดล้ม

     ---ภาพที่สะท้อนตรงหน้าคือเด็กสาวร่างเล็กที่งดงามราวกับตุ๊กตาฝรั่งเศษ

     เรือนผมยาวสีเงินถึงกลางแผ่นหลัง ดวงตาสีฟ้าอ่อนๆใสกระจ่างเหมือนกับอัญมณี
     ชุดนอนสีครีมอ่อนกระโปรงยาวแขนยาวมีโบว์เล็กๆสีเดียวกันประดับอยู่ที่เอว ประกอบ
กับใบหน้าแดงระรื่อที่ดูอ่อนเพลียเพราะพิษไข้นั้น ช่างเป็นส่วนประกอบที่นำมารวมกันแล้ว
ต่อให้คนผู้นั้นไม่ใช่โลลิค่อนหรือเป็นพวกเกลียดเด็ก ก็คงจะบ้าคลั่งไปพร้อมกับแย่งกันเข้า
มาปกป้องแน่ๆ

[ คำตอบ : นี่คือข้อความอัตโนมัติหลังจากที่พี่จ๋าเดินเข้าไปส่องตัวเองในกระจกแล้วตกตะลึงในความ
ซูเปอร์คิ้วท์ของตัวเองจนเผลอคิดไปว่า 'อะ เราเนี่ยน่ารักขนาดนี้เชียวหรอ' และกำลังจะลองหมุนตัวไป
มาหน้ากระจก หนูขอเตือนว่าพี่จ๋าไม่ควรหมุนตัวไปมา เพราะกว่าร่างกายพี่จะปรับสภาพเสร็จก็เป็นตอน
เช้าของวันพรุ่งนี้พอดี หากพี่จ๋าคิดจะหมุนตัวตอนนี้พี่จะล้มเอาได้นะ ]

     " นี่แอบดูใช่ไหม! แอบดูอยู่สินะ! แอบดูอยู่ชัดๆเลยสินะ!? "
     ยัยรินะ ชักจะรู้ดีเกินไปหน่อยแล้วนะเฮ้ย!!
     อีกอย่างแค่หมุนตัวช้าๆไม่มีทางล้มหรอกน่ะ!
     ขณะที่รู้สึกว่าใบหน้ามันร้อนผ่าวขึ้นมาเพราะชักไม่แน่ใจแล้วว่าไอ้ระบบตอบกลับ
อัตโนมัติของน้องสาวนี่ความจริงแล้วอำกันรึเปล่า ที่ประตูก็มีเสียงเคาะดังขึ้น
     " คุณหนูนิกซ์! เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่าคะ!? "
     เสียงตื่นตระหนกที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมๆกับประตูห้องที่ถูกผลักออกมา
     " อะ โนโนเอ-----อ๊า---- "

โครม

     " ว้าย! คุณหนูคะ!? "
     เพราะว่าหันตัวไปหาคุณเมดที่เข้ามาในห้องทันที ขาที่ยังอ่อนแรงอยู่ก็พันกันจนทำ
ให้สะดุดล้มลงไปที่พื้น

     ยัยรินะเดาแม่นชะมัด

อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 22-5-2022 14:49 , Processed in 0.156575 second(s), 15 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน