สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Otaku Fever Fansite หน้าแรก

โปรไฟล์ของ Runzama http://www.feverfansite.com/forum/?1635 [บุ๊คมาร์ก] [คัดลอก] [แชร์] [RSS]

บล็อก

Corpse Party :: A coffin for the lost lambs [Haruna's Story]

เข้าชม/อ่าน 273 ครั้ง1-11-2013 19:24

- ณ โรงเรียนสตรีเทนโจว -

[15.20 น.]
....ติ๊งหน่องง....ประกาศถึงอาจารย์และนักเรียนทุกคน เนื่องจากตอนนี้มีข่าวการสูญหายของนักเรียนเป็นจำนวนมาก ดังนั้นทางโรงเรียนของเราจะเปิดทำการเรียนการสอนถึงเพียง 15.30 นาฬิกา ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัยของอาจารย์และนักเรียนทุกๆ คนค่ะ...

"น่ากลัวเนอะ" เด็กสาวคนหนึ่งเอ่ยกับเพื่อนของตนด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก
"ใช่ๆ เมื่อวานก็หายไปอีก 3 คน... หวังว่ารายต่อๆ ไปคงไม่ใช่พวกเรานะ" เด็กสาวอีกคนบอกกับเพื่อนตัวเองด้วยสีหน้าตื่นตระหนกด้วยความหวาดกลัว

และเพียงไม่ถึงครึ่งวันข่าวลือเรื่องการสูญหายของเด็กนักเรียนก็เป็นข่าวที่ดังที่สุดในโรงเรียน เหล่านักเรียนต่างหวาดกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บ้างลาหยุดไม่ยอมมาเรียน บ้างก็ขอเรียนครึ่งวันแล้วรีบกลับ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นติดต่อกันมาเป็นเวลา 3 วันแล้ว แต่ตำรวจก็ยังไม่สามารถหาเบาะแสเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ได้และนักเรียนที่หายตัวไปก็ยังไม่มีใครพบเจอ

- อีกมุมหนึ่งในห้องสภานักเรียน -
เด็กสาวร่างสูงบาง ผมยาวเหยียดตรงถึงเอว หรือที่ทุกๆ คนในโรงเรียนรู้จักเป็นอย่างดี มาชิเอดะ ฮารุนะ  ประธานนักเรียนรุ่นที่ 50 ของโรงเรียนสตรีเทนโจวกำลังงุ่นง่านอยู่กับการนั่งอ่านคำร้องเรียนของนักเรียนทุกคนเกี่ยวกับข่าวลือในโรงเรียนพลางพูดกับรองประธานที่นั่งอยู่ข้างๆ

"เรื่องนี้มันต้องมีเบาะแสสิ ทำไมตำรวจถึงทำอะไรไม่ได้เลย?" ฮารุนะพูดอย่างเคร่งเครียด
"อีกไม่นานตำรวจก็จัดการได้แหละ เรารอดูอยู่เฉยๆ ก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งวู่วามไป" รองประธานตอบฮารุนะเรียบๆ 
ฮารุนะขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันไปเก็บกระเป๋านักเรียนของตนและเตรียมตัวจะกลับบ้าน "อืม! งั้นฉันกลับก่อนละกัน คนขับรถน่าจะมารออยู่หน้าโรงเรียนแล้ว เจอกันพรุ่งนี้นะ บาย ^^" และฮารุนะก็เดินออกไป
"ขออย่าให้มันมีอะไรร้ายแรงเลยละกัน" รองประธานพูดกับตัวเองแล้วถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับเตรียมตัวกลับบ้านเช่นกัน

- บ้านฮารุนะ -
"คุณพ่อ คุณแม่คะ! หนูกลับมาแล้ว" ฮารุนะวิ่งเข้าไปกอดพ่อกับแม่ของตนแล้ววิ่งขึ้นห้องไปทันที 
หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเก็บกระเป๋าเรียบร้อย เธอเปิดคอมพิวเตอร์เพื่่อหาข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วเธอก็ได้พบกับเว็บไซด์ที่โพสต์ไว้ว่า พิธีกรรมแห่งความสุข  และเธอก็คลิกเข้าไปในเว็บนั้นอย่างตื่นเต้น

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[เลือกข้อ 2.]

"อะไรกันเนี่ย? ก็แค่นิทานหลอกเด็กนี่นา" ฮารุนะส่ายหัวเล็กน้อยพลางลุกออกจากเก้าอี้ แล้วหยิบมือถือส่งข้อความถึง มาโกะ เพื่อนสมัยเด็กของเธอที่อยู่ต่างโรงเรียน

To: มาโกะ
มาโกะจัง! พรุ่งนี้เธอว่างไม๊? ฉันมีเรื่องจะคุยเยอะแยะเลย ><**
ถ้าสะดวกก็มาเจอกันที่ร้านไอติมตรงชิบุย่าร้านเดิมหลังเลิกรียน
ฉันจะรอเธอแค่ 15 นาทีนะยัยบ๊อง ห้ามสายนะ!
From: ฮารุนะ

หลังจากส่งข้อความเสร็จฮารุนะเผลอหลับไป
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[เลือกข้อ 2.]

"ฮ้าวววว! มาโกะตอบมาแล้วแน่เลย ^^ .." ฮารุนะพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงียก่อนจะหันไปมองนาฬิกาที่ผนังห้องแล้วพบว่าตอนนี้เป็นวลา 2 ทุ่มแล้ว
"โห.. นอนไปหลายชั่วโมงเลยไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" ฮารุนะเดินเข้าห้องน้ำไป

...ซ่า ซ่า....

- หลังจากอาบน้ำเสร็จ -

"อ๊าาาา...สดชื่นนนนน ไหนดูซิมาโกะจังส่งมาว่าไง" ฮารุนะเพ่งมองไปที่มือถือของตน เพียงแค่เวลาไม่ถึง 1 วินาทีมือถือของฮารุนะก็ลอยเข้ามาอยู่ในมือของเธออย่างรวดเร็ว หลังจากเปิดเมล์ดูตาของฮารุนะก็เบิกกว้างเล็กน้อย
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[ ช่..ยชั้..นด้วย... ฮ..ารุน....จั...ง  ]

ข้อความที่มาโกะจังส่งมานั้นทำให้ฮารุนะอึ้งเล็กน้อย หลังจากได้สติฮารุนะก็โทรหามาโกะทันที

...หมายเลขนี้ไม่สามารถใช้บริการได้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ... ไม่ว่าจะครั้งแล้วครั้งเล่าที่ฮารุนะพยายามติดต่อมาโกะแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้

"ฉันไม่ตลกกับเธอนะยัยบ้ามาโกะ เลิกแกล้งเหอะน่ะ" ฮารุนะเชื่อว่ามาโกะเพียงแค่หยอกเธอเล่น แต่มาโกะก็ไม่ยอมรับสายซักที ฮารุนะหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งลงไปชั้นล่างทันที
"คุณพ่อคุณแม่คะ หนูไปหามาโกะนะคะ" ฮารุนะไม่รอฟังคำตอบพ่อแม่ วิ่งออกเรียกคนขับรถแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านมาโกะทันที

- บ้านของมาโกะ -
 
เมื่อฮารุนะมาถึงบ้านของมาโกะ เธอกดออดอยู่ 2-3 ครั้งแต่ก็ยังไม่มีใครออกมา นั่นยิ่งทำให้เธอกังวลเข้าไปอีก
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[เลือกข้อ 1.]

"นี่ไม่ใช่เรื่องดีแน่ ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ" ฮารุนะลนลานอยู่หน้าประตูเพียงชั่วครู่และเธอก็ตัดสินใจปีนรั้วเข้าไปในบ้านของมาโกะ เมื่อเข้ามาในบริเวณบ้านฮารุนะไฟตรงห้องโถงและไฟห้องมาโกะเปิดอยู่ มันทำให้เธออุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อยและคิดว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น อาจจะเป็นเพียงแค่การหยอกล้อกันตามประสาเพื่อนสนิทก็เป็นได้ ฮารุนะเดินตรงเข้าไปในบ้านและพบว่าแม่ของมาโกะนอนสลบอยู่บนพื้น ส่วนพ่อของมาโกะนั้นยังไม่กลับบ้านเพราะด้านนอกไม่มีรถจอดอยู่ 

เมื่อฮารุนะเห็นแม่ของมาโกะในสภาพที่ไม่ดีนัก เธอก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องมาโกะทันที

...ปัง ปัง ปัง...มาโกะนี่ฉันเองนะ

ฮารุนะทุบประตูรัวๆ พร้อมตะโกนเรียกเพื่อนของตอนแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ฮารนะหมุนลูกบิดประตูและพบว่าห้องไม่ได้ล็อค เธอเปิดประตูอย่างรวดเร็ว
"มาโกะ!!!!...." ฮารุนะมองไปรอบห้องๆ ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของมาโกะเห็นเพียงแต่มือถือของมาโกะกับตุ๊กตากระดาษที่ถูกฉีกวางอยู่บนเตียง เธอมั่นใจว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับมาโกะแต่เธอก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้ ฮารุนะตัดสินใจช่วยแม่ของมาโกะก่อน เธอวิ่งไปเปิดประตูรั้วให้คนขับรถเข้าบ้านมาและแม่ของมาโกะไปโรงพยาบาล 

เมื่อส่งแม่มาโกะไปโรงพยาบาลแล้ว ฮารุนะโทรหาพ่อของมาโกะแล้วก็มุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจแล้วแจ้งรายละเอียดเหตุการณ์ที่่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้วเธอก็กลับบ้านด้วยความกังวลใจ

- ห้องของฮารุนะ -

"เกิดอะไรขึ้นกับเธอนะมาโกะ เธอจะไม่เป็นไรใช่ไม๊?....หรือว่าตุ๊กตากระดาษนั่น!!!!!" ฮารุนะเปิดคอมอีกครั้งเพื่ออ่านกระทู้เกี่ยวกับพิธีกรรมแห่งความสุข มันไม่ใช่เพียงเรื่องราวธรรมดาเป็นแน่ ฮารุนะเริ่มสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ และถ้าเพื่อนเธอตกอยู่ในอันตรายจริงๆ เธอจะต้องช่วยเพื่อนให้ได้!!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[เลือกข้อ 1.]

"ถึงมันจะดูไร้สาระก็เถอะ แต่ถ้ามันเป็นวิธีเดียวที่ทำให้ฉันเจอมาโกะได้ฉันก็ต้องทำ" ทันทีที่พูดจบฮารุนะก็ฉีกตุ๊กตากระดาษแผ่นนั้นแล้วสติของเธอก็หมดไป

กลิ่นตลบอบอวนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลายหลายลอยมากระทบจมูกของฮารุนะ ทำให้เธอค่อยๆ ปรือตามองไปรอบกาย สิ่งที่เธอเห็นคือสิ่งที่แตกต่างจากตอนแรก ห้องนอนของเด็กผู้หญิงที่ถูกตกแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบและให้ความรู้สึกที่สดใสบัดนี้ได้กลายเป็นห้องมืดๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย

"ที่นี่มันที่ไหนกันนะ?" ฮารุนะค่อยๆ ยืนขึ้นและพยายามมองหาแสงสว่างพอที่จะทำให้เธอมองเห็นทั้งห้องนี้ได้ แต่ทันใดนั้น...

...กึก กึก กึก... เสียงแปลกดังขึ้น และดังขึ้นเรื่อยๆ

"มาโกะ!! ใช่เธอรึป่าว?" ฮารุนะถามด้วยความไม่มั่นใจ แต่มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่เป็นคำตอบสำหรับเธอ


อืม..ดีๆ ใช้ได้

อะไรก็ไม่รู้

เห็นด้วยๆ

ซึ้งจังเลย

ขำฮาตรึม

ทั้งหมดผู้เขียนบล็อกล่าสุดอื่นๆ

ความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น)

facelist

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายชื่อผู้กระทำผิด|โทรศัพท์มือถือ|รูปแบบข้อความล้วน|Otaku Fever Fansite

GMT+7, 25-5-2020 17:29 , Processed in 0.023832 second(s), 14 queries .

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน